Αναφορικά με την εταιρεία GSG FOURPRINT TYPOGRAFIKI LTD, Αίτηση αρ: 315/08, 18 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A368 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αίτηση αρ: 315/08 Αναφορικά με την εταιρεία G.S.G. FOURPRINT TYPOGRAFIKI LTD, από τη Λευκωσία - και - Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 - και - Αναφορικά με την αίτηση του Γιασουμή Αντωνίου και Στέλιου Κεραυνού από τη Λευκωσία δύο εκ των μετόχων της εταιρείας G.S.G. FOURPRINT TYPOGRAFIKI LTD -------------------------------- 18 Νοεμβρίου, 2010 Για τον αιτητή Γιασουμή Αντωνίου, εμφανίζεται η κα Φ. Χατζηιωάννου για τους κ.κ. Α. Κ.Χατζηιωάννου και Υιοί. Για τον αιτητή Στέλιο Κεραυνό, εμφανίζεται ο κ. Α. Πατσαλίδης. Για τους καθ΄ ων η αίτηση εταιρεία «G.S.G. Fourprint Typografiki Ltd», εμφανίζεται ο κ. Ν. Πουμπουρίδης για τους κ.κ. Γεωργιάδης και Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη, καμία εμφάνιση Απόφαση --------------------------------------------- Με κοινή αίτηση που κατεχώρισαν στις 27.5.2008, οι Γιασουμής Αντωνίου και Στέλιος Κεραυνός, μειοψηφούντες μέτοχοι και δύο εκ των τριών διευθυντών της εταιρείας «G.S.G. Fourprint Typografiki Ltd» («η εταιρεία»), επιδιώκουν είτε τη διάλυσή της, επί τη βάσει του άρθρου 211(στ) του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113 όπως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), είτε την παροχή εναλλακτικών θεραπειών, ως προβλέπει το άρθρο 202 του Κεφ.
- Οι επιδιωκόμενες θεραπείες διατυπώνονται ως εξής: «1........................Α. Διάταγμα Διαλύσεως της εταιρείας και/ή Β. Θεραπεία ή διάταγμα με βάση το άρθρο 202 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 ως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο. Γ. Διάταγμα Δικαστηρίου διατάττον την αγορά των μετοχών των αιτητών από τον Γιώργο Παναγιώτου ως προνοείται από το Καταστατικό της εταιρείας και απαλλαγή τους από εγγυητές της εταιρείας από όλους τους λογαριασμούς. Δ. Διάταγμα Δικαστηρίου διατάττον το διορισμό ανεξάρτητου ελεγκτή μετά από υπόδειξη και/ή εισήγηση του Συνδέσμου Εγκεκριμένων Λογιστών Κύπρου. Ε. Διάταγμα Δικαστηρίου διατάττον την εταιρεία όπως ετοιμάσει και καταθέσει προς έγκριση σε γενική συνέλευση όλους τους ελεγμένους ετήσιους λογαριασμούς της εταιρείας μέχρι σήμερα. Στ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο και/ή δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Ζ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α., πλέον επίδοση ». Παρά την υποβολή κοινής αίτησης, οι αιτητές, εκπροσωπούμενοι από διαφορετικούς δικηγόρους, διαφοροποιήθηκαν, εν τέλει, ως προς το ποίες είναι οι αρμόζουσες θεραπείες. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή Στέλιου Κεραυνού επέμεινε μέχρι τέλους στην έκδοση διαταγμάτων ως η αίτηση. Αντιθέτως, η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή Γιασουμή Αντωνίου, διά της τελικής αγόρευσής της, εισηγήθηκε πως «. κανένα διάταγμα με βάση το Δ, Ε και Στ της αίτησης θα λειτουργούσε προς όφελος των αιτητών ..» . Ζήτησε δε είτε τη διάλυση της εταιρείας είτε την έκδοση συνδυασμένων διαταγμάτων διά των οποίων αφ΄ ενός να διατάσσεται ο έτερος μέτοχος Γιώργος Παναγιώτου να αγοράσει τις μετοχές των αιτητών στην αρχική τους αξία και αφ΄ ετέρου να απαλλάσσονται οι τελευταίοι από τις ευθύνες τους ως εγγυητές της εταιρείας. Η αίτηση απευθύνεται μόνον στην εταιρεία και τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη. Έτσι, μόνον αυτοί κατέστησαν διάδικοι. Η εταιρεία εμφανίσθηκε στην διαδικασία και κατεχώρισε ένσταση. Ο Έφορος Εταιρειών και Επίσημος Παραλήπτης επέλεξε να μην εμφανισθεί. Ας σημειωθούν, εκ προοιμίου, τα εξής: Εάν μέτοχος ο οποίος μειοψηφεί αισθάνεται ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται κατά τρόπον καταπιεστικό εις βάρος του, δύναται να απευθυνθεί στο Δικαστήριο και να επιδιώξει είτε τη διάλυση της εταιρείας [άρθρο 211 (στ) του Κεφ. 113] είτε την έκδοση διαταγμάτων τα οποία να ρυθμίζουν τη μελλοντική διεξαγωγή των υποθέσεων της εταιρείας ή να διατάσσουν την αγορά των μετοχών του από άλλα μέλη της εταιρείας ή, ακόμη, και από την ίδια την εταιρεία (άρθρο 202 Κεφ. 113). Η εξουσία του Δικαστηρίου να παρεμβαίνει στις υποθέσεις μίας εταιρείας επί τη βάσει των άρθρων 211(στ) και 202 δεν είναι απεριόριστη. Κατά ρητή νομοθετική επιταγή η εξουσία αυτή ασκείται μόνον εφ΄ όσον η δικαιοσύνη και οι αρχές της επιείκειας το δικαιολογούν. Η εισαγωγή των επίδικων διατάξεων και η συνάρτηση της εφαρμογής τους με τις αρχές της επιείκειας δηλώνει την αναγνώριση του γεγονότος πως μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεν αποτελεί απλώς και μόνον μίαν οντότητα με αυτοτελή νομική προσωπικότητα. Ιδιοκτήτες μιας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης είναι ιδιώτες με δικαιώματα, προσδοκίες και υποχρεώσεις τα οποία δεν καλύπτονταν, κατ΄ ανάγκην, από την εταιρική δομή. Έτσι, όπου η πλειοψηφία συμπεριφέρνεται προς τη μειοψηφία κατά τρόπον καταπιεστικό, δηλαδή κατά τρόπο ο οποίος δεν συνάδει με την αξιοπιστία και τη δίκαιη μεταχείριση, το Δικαστήριο δύναται να επέμβει και να παράσχει στη μειοψηφία τις θεραπείες που προβλέπονται στα άρθρα 211(στ) και
- Οι υπό συζήτησιν θεραπείες, όπως και κάθε θεραπεία συναρτωμένη προς το δίκαιο της επιείκειας, σκοπόν έχουν να μετριάσουν τις επιπτώσεις από την εφαρμογή του θετικού δικαίου εάν αυτό επιβάλλει η δικαιοσύνη. Με άλλα λόγια, οι πρόνοιες των άρθρων 211(στ) και 202 του Κεφ. 113 επιτρέπουν τον δικαστικό έλεγχο του τρόπου άσκησης των νομίμων δικαιωμάτων της πλειοψηφίας υπό το πρίσμα των αρχών της επιείκειας. Και επιτρέπουν την δικαστική επέμβαση στις υποθέσεις μίας εταιρείας εάν αποδειχθεί πώς ο τρόπος με τον οποίον η πλειοψηφία ασκεί τα κατ΄ αρχήν νόμιμα δικαιώματά της οδηγεί σε καταπίεση, αδικία και ανεπιεικείς λύσεις εις βάρος της μειοψηφίας Η σχετική περιπτωσιολογία είναι πλούσια εν όψει, ακριβώς, και του εύρους του όρου «δίκαιον και επιεικές». Οι διάφορες περιπτώσεις καταπίεσης μειοψηφούντων μετόχων μπορούν να ομαδοποιηθούν ως εξής: (α) Περιπτώσεις όπου οι διαπροσωπικές σχέσεις των μετόχων, οι οποίοι είναι ολιγάριθμοι και ταυτοχρόνως είναι και διευθυντές της εταιρείας, έχουν κλονισθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι αδύνατη κάθε περαιτέρω συνεργασία μεταξύ τους, και, κατά συνέπειαν, υπάρχει αδιέξοδο στην λειτουργία της εταιρείας. Στις περιπτώσεις αυτές οι εταιρείες προσομοιάζουν με συνεταιρισμούς και λειτουργούν ως οιωνεί συνεταιρισμοί. (β) Περιπτώσεις όπου οι μειοψηφούντες μέτοχοι απώλεσαν την εμπιστοσύνη τους προς τους διευθυντές της εταιρείας λόγω του κακού και αναξιόπιστου τρόπου με τον οποιον οι τελευταίοι χειρίζονται τις υποθέσεις της εταιρείας. (γ) Περιπτώσεις όπου οι κύριοι καταστατικοί σκοποί της εταιρείας εξέλιπαν καθ΄ οδόν και οι μειοψηφούντες μέτοχοι δεν συμφωνούν να μετέχουν σε μια εταιρεία με διαφορετικό κύκλο εργασιών. (δ) Περιπτώσεις όπου ο μέτοχος που μειοψηφεί και υπήρξε, κατ΄ αρχάς, και διευθυντής της εταιρείας καθ΄ οδόν απομακρύνεται από τη διεύθυνση. Ως θεραπείες προερχόμενες από τις αρχές της επιείκειας, οι θεραπείες των άρθρων 211(στ) και 202 προϋποθέτουν ότι ο αιτητής απευθύνεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Έτσι, εάν η διακοπή ή ο κλονισμός των εργασιών της εταιρείας είναι το αποτέλεσμα της κακής διαχείρισης εκ μέρους του αιτητή ή εάν ο αιτητής συναίνεσε στη συμπεριφορά για την οποίαν τώρα διαμαρτύρεται ή εάν ο αιτητής υποβάλλει την αίτηση απλώς για να ασκήσει πίεση επί της εταιρείας, τότε το Δικαστήριο θα αρνηθεί να του παράσχει θεραπεία. Περαιτέρω, μέτοχος νομιμοποιείται να επιδιώξει τη διάλυση της εταιρείας εφ΄ όσον υποδείξει πως η διάλυση θα εξυπηρετήσει ένα «απτό συμφέρον» του (a tangible interest). «Απτό συμφέρον» συντρέχει όταν φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, πως τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας παρουσιάζουν πλεόνασμα και πως μετά την εξόφληση των πιστωτών της θα παραμείνει ποσόν για να διανεμηθεί μεταξύ των μετόχων. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση όπου η διάλυση εταιρείας επιδιώκεται γιατί η διεύθυνση παραλείπει να αποκαλύψει πληροφορίες. Σε τέτοια περίπτωση δεν αναμένεται από τον μέτοχο αιτητή να μπορεί να καταδείξει κατά πόσον θα υπάρξει πλεόνασμα στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Όμως, εν πάση περιπτώσει, αναμένεται πως ο μέτοχος που μειοψηφεί θα υποδείξει πως από τη διάλυση της εταιρείας θα προκύψει κάποιο πλεονέκτημα γι΄ αυτόν ή θα αποφευχθεί ή θα περιορισθεί κάποιο εις βάρος του μειονέκτημα. Τέλος, αίτηση καταχωρισθείσα δυνάμει των άρθρων 211(στ) και 202 του Κεφ. 113 πρέπει να προσδιορίζει με ακρίβεια και με επαρκείς λεπτομέρειες τα γεγονότα επί των οποίων αυτή βασίζεται. Τα γεγονότα αυτά πρέπει να υφίστανται κατά την ακρόαση της αίτησης και να αποδεικνύονται με θετική, επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία. (Karaoylanian and Sons and Others v. Karaoglanian and another
(1977)4 J.S.C. 488, Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246, Pelmako Development Ltd
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 1369, Farrar´s Company Low, Batterworths, 1991, σελ. 454 επ., Halsbury´s Laws of England, fourth edition, 2004 reissue, Volume 7
(3), paras 438 - 449). Στην προκείμενη περίπτωση, ως πραγματική βάση της αίτησης, καταγράφονται, στο σώμα της, τα εξής: Η εταιρεία συνεστήθηκε δυνάμει του Κεφ. 113 ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Το ονομαστικό της κεφάλαιο είναι Λ.Κ.5.000 διαιρεμένο σε 5.000 μετοχές αξίας Λ.Κ.1,00 εκάστη. Μέτοχοι της είναι ο Γιώργος Παναγιώτου, ιδιοκτήτης 2.600 μετοχών και οι αιτητές, ιδιοκτήτες 1.200 μετοχών έκαστος. Οι τρεις μετόχοι της εταιρείας είναι ταυτοχρόνως και οι διευθυντές της, ο δε Γιώργος Παναγιώτου είναι, επιπλέον, και ο γραμματέας της. Καταστατικοί σκοποί της εταιρείας είναι, κυρίως, η ψηφιακή εκτύπωση, η φωτοτύπηση, η σάρωση, το δέσιμο βιβλίων και η μετατροπή βιντεοκασετών σε ψηφιακές κασέτες. Το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ευρίσκεται επί της οδού Καλλιπόλεως αρ. 40Β, στη Λευκωσία, όμως, αυτή διεξάγει τις εργασίες της επί της Λεωφόρου Στροβόλου αρ. 1181. Υπόβαθρο της εταιρείας απετέλεσε η συνεργασία και η αρμονία μεταξύ των μελών της. Όμως, το υπόβαθρο αυτό εξέλιπε με υπαιτιότητα του πλειοψηφούντος μετόχου Γιώργου Παναγιώτου όταν αυτός ανέλαβε την ουσιαστική διεύθυνση και διαχείριση της εταιρείας. Πλέον, η εταιρεία διεξάγει τις εργασίες της κατά τρόπον καταπιεστικό εις βάρος των αιτητών. ο δε Γιώργος Παναγιώτου δεν δίδει αναφορά σε αυτούς για τις αποφάσεις και τις ενέργειές του. Συγκεκριμένα, από της σύστασης της εταιρείας, δεν συνεκλήθηκε ουδεμία ετήσια γενική συνέλευση, δεν ετοιμάσθηκαν ελεγμένοι λογαριασμοί και ούτε συνεκλήθηκε γενική συνέλευση για να παρουσιασθούν και να εγκριθούν τέτοιοι λογαριασμοί, υπήρξε διασπάθηση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας και κακοδιαχείριση των οικονομικών της, παρουσιάζονται εικονικές πράξεις της εταιρείας, δεν τηρούνται οι διαδικασίες και ούτε τηρούνται πρακτικά των συνεδριάσεων των μετόχων, δεν παρέχονται πληροφορίες για την τύχη του ποσού των Λ.Κ.20.000, που οι αιτητές κατέβαλαν, ως συνεισφορά, στην εταιρεία, δεν παρέχονται πληροφορίες για την κίνηση των λογαριασμών της εταιρείας, τους οποίους οι αιτητές εγγυήθηκαν, δεν διατίθενται κέρδη, υπάρχουν μόνον χρέη τα οποία δεν αναμένεται να εξοφληθούν πριν περάσουν πέντε
(5)έως δέκα
(10)χρόνια και, τέλος, ο Γιώργος Παναγιώτου επεβάρυνε την εταιρεία χωρίς την έγκριση των αιτητών και χωρίς να υπάρχει ειδικό ψήφισμα προς τούτο. Σύμφωνα πάντα με τα όσα καταγράφονται στην αίτηση, οι προαναφερθέντες πραγματικοί ισχυρισμοί αποκαλύπτουν:
(1)Την καταπίεση εις βάρος των αιτητών.
(2)Τη διαχείριση της εταιρείας από τον Γιώργο Παναγιώτου κατά τρόπον μονομερή, αυταρχικό και εγωϊστικό.
(3)Την έκθεση των αιτητών σε δάνεια χιλιάδων λιρών χωρίς αυτοί να ελέγχουν την εταιρεία.
(4)Τον κίνδυνο να περιέλθει η εταιρεία σε δυσχερή οικονομική κατάσταση και/ή εκκαθάριση και εκποίηση των περιουσιακών της στοιχείων.
(5)Τις συνεχείς παραβιάσεις του νόμου και του καταστατικού της εταιρείας.
(6)Την εκθεμελίωση του υπόβαθρου της εταιρείας το οποίο συνίστατο στη φιλική συνεργασία.
(7)Τη σπατάλη ποσών τα οποία θα έπρεπε είτε να παραμείνουν στην εταιρεία είτε να διανεμηθούν ως κέρδη είτε να δοθούν για την εξόφληση των υποχρεώσεών της.
(8)Την ανάγκη να διεξαχθεί οικονομικός και εσωτερικός έλεγχος και να τερματισθούν οι δραστηριότητες του Γιώργου Παναγιώτου. Η καταχώριση ένορκων δηλώσεων προς υποστήριξη της αίτησης ακολούθησε την καταχώριση της ένστασης: Η ένορκη δήλωση του Γιασουμή Αντωνίου κατεχωρίστηκε την 1.12.08, είναι λακωνική και παραπέμπει στην αίτηση την οποία υιοθετεί. Σε αυτήν επισυνάπτεται αντίγραφο του ιδρυτικού εγγράφου και καταστατικού της εταιρείας. Η ένορκη δήλωση του Στέλιου Κεραυνού κατεχωρίστηκε στις 4.12.08 και με αυτήν προστίθενται τα εξής: «
- ......................... (στ) Εγώ εγγυήθηκα προσωπικά τη διενέργεια λήψης δανείων από την εταιρεία και παρ΄ όλες τις οχλήσεις μου προς τον Γιώργο Παναγιώτου για να με εφοδιάσει με αναλυτικές καταστάσεις των λογαριασμών της εταιρείας αυτός ποτέ δεν με εφοδιάσε με τα ζητούμενα αντίγραφα αλλά με παρέπεμψε στους λογιστές που ήταν όπως μου ανέφερε το γραφείο του κ. Χαραλάμπους Χρ. Χαραλάμπους. Αυτή δε τη στιγμή εγώ χρωστώ στην τράπεζα διάφορα ποσά ως εγγυητής της εταιρείας. (ζ) Εγώ μέσω του δικηγόρου μου απέστειλα επιστολή ημερομηνίας 11.2.2008 προς των πιο πάνω αναφερόμενο λογιστή και μου απάντησε την 12.2.2008 ότι δεν ήταν ούτε υπήρξε ποτέ λογιστής της εταιρείας.. (η) Ο Γιώργος Παναγιώτου προέβηκε σε επιβαρύνσεις της εταιρείας χωρίς την έγκριση μου και χωρίς να εγκριθεί κάτι τέτοιο με ειδικό ψήφισμα της εταιρείας». Στην ένορκη δήλωση του Στέλιου Κεραυνού επισυνάπτεται, μεταξύ άλλων, αντίγραφο της επιστολής η οποία στάληκε εκ μέρους του στο λογιστή Χάρη Χαραλάμπους, ημερ. 11.2.08 και διά της οποίας αυτός ζητά να εφοδιασθεί με αναλυτικούς λογαριασμούς για τα κέρδη και τις ζημιές της εταιρείας καθώς και με πλήρη στοιχεία για την περιουσία της εταιρείας και άλλα συναφή π.χ. χρέη, χρεώστες και πιστωτές. Επίσης, διά της επιστολής του αυτής ο Στέλιος Κεραυνός ζητά να πληροφορηθεί πώς χρησιμοποιήθηκε το ποσόν των Λ.Κ.10.000, που ο ίδιος συνεισέφερε στην εταιρεία, το ύψος της συνεισφοράς των άλλων μετόχων ως, επίσης, και τρόπο με τον οποίον χρησιμοποιήθηκαν τα ποσά αυτά. Στην ένορκη δήλωση του Στέλιου Κεραυνού επισυνάπτεται επίσης, αντίγραφο της απαντητικής επιστολής του λογιστή Χάρη Χαραλάμπου ημερ. 12.2.
- Διά της επιστολής του αυτής, ο Χάρης Χαραλάμπους πληροφορεί τον αιτητή Στέλιο Κεραυνό πώς ουδέποτε διορίστηκε ως ελεγκτής της εταιρείας και, ως εκ τούτου, ουδέποτε ετοίμασε αναλυτικούς λογαριασμούς για τα κέρδη και τις ζημιές της. Του ανετέθηκε μόνον η ετοιμασία των φορολογικών δηλώσεων της εταιρείας για το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας για την περίοδο από τις 20.9.2006 έως και τις 30.9.
- Ετοίμασε τις δηλώσεις αυτές και τις υπέβαλε στην αρμόδια υπηρεσία. Η επιστολή του λογιστή Χάρη Χαραλάμπους ημερ. 12.2.08 καταλήγει ως εξής: «Τα στοιχεία που τηρήθηκαν από το Γραφείο μας για την G.S.G. Fourprint Typografiki Ltd εταιρεία είναι αυτά που απαιτούνται για τη συμπλήρωση των Δηλώσεων Φ.Π.Α. τα οποία είναι στη διάθεση των μετοχών - διευθυντών της εταιρείας». Η εταιρεία κατεχώρισε ένσταση στην αίτηση. Προβάλλει, ως λόγους, μεταξύ άλλων, και τους εξής:
(1)Δεν καταδεικνύεται οιονδήποτε γεγονός το οποίο να θεμελιώνει «καταπίεση» και το οποίο να καθιστά εύλογη τη διάλυση της εταιρείας.
(2)Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται να καταχωρίσουν την αίτηση εφ΄ όσον, ως διευθυντές της εταιρείας, παρέλειψαν να ενεργήσουν ως εδικαιούντο. Και ούτε παρουσιάζουν γεγονότα τα οποία να αποκαλύπτουν την εκ μέρους του Γιώργου Παναγιώτου κατάχρηση της θέσης του ως διευθυντή της εταιρείας.
(3)Δεν αποκαλύπτονται γεγονότα ζημιογόνα για τους αιτητές, τα οποία δικαιολογούν την αγορά των μετοχών τους από την πλειοψηφία. Η ένσταση υποστηρίζεται από εκτενή ένορκη δήλωση του Γιώργου Παναγιώτου. Κατ΄ αρχάς, αυτός παραδέχεται τα περί της σύστασης της εταιρείας, τα περί των μετόχων και αξιωματούχων της και τα περί των καταστατικών της σκοπών. Παραδέχεται, επίσης, πώς υπόβαθρο για τη σύσταση της εταιρείας ήσαν οι φιλικές σχέσεις των μελών της. Όμως, ο Γιώργος Παναγιώτου, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των αιτητών περί του ανεπανόρθωτου κλονισμού των σχέσεων αυτών με δική του ευθύνη. Αποδίδει την αποτυχία της εταιρείας και την κακή οικονομική κατάστασή της στην έλλειψη ενδιαφέροντος εκ μέρους των αιτητών και στην αδυναμία τους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους ως διευθυντές της εταιρείας. Ισχυρίζεται πώς, ενόσω τα οικονομικά της εταιρείας ήσαν καλά οι αιτητές λάμβαναν από την εταιρεία μισθό, πως οι αιτητές γνώριζαν και γνωρίζουν επακριβώς τα όσα συμβαίνουν στην εταιρεία, την οικονομική κατάστασή της και τα δάνεια που αυτή έλαβε. Ισχυρίζεται, επίσης, πώς οι αιτητές αδιαφόρησαν για την εταιρεία και ανέμεναν πως αυτή θα ήταν κερδοφόρα από την εργασία του ιδίου και μόνον. Ο Γιώργος Παναγιώτου πληροφόρησε για το γεγονός πώς ο ίδιος δραστηριοποιείτο παλαιότερα, μέσω προσωπικής επιχείρησής του, σε εργασίες όμοιες με αυτές της εταιρείας. Πληροφόρησε, επίσης, πως η συμφωνία μεταξύ του ιδίου και των αιτητών για τη σύσταση της εταιρείας προέβλεπε πώς η προσωπική του επιχείρηση θα πωλούσε στην εταιρεία τον εξοπλισμό της. Εξ ου και συνήφθηκε, μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας γραπτή «Συμφωνία Πώλησης Επιχείρησης» (τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωσή του Γιώργου Παναγιώτου). Παρενθετικά σημειώνω πώς η «Συμφωνία Πώλησης Επιχείρησης», είναι λεπτομερής και, μεταξύ άλλων, καταγράφει τα μηχανήματα και τον άλλο εξοπλισμό που ο Γιώργος Παναγιώτου πώλησε στην εταιρεία, το τίμημα της πώλησης και τον τρόπο αποπληρωμής του. Εκ μέρους της εταιρείας υπογράφουν τη «Συμφωνία Πώλησης Επιχείρησης» και οι τρεις διευθυντές της, δηλαδή οι αιτητές και ο Γιώργος Παναγιώτου. Τέλος, διά της γραπτής ένορκης δήλωσής του ο Γιώργος Παναγιώτου αρνείται ότι προέβηκε σε επιβαρύνσεις της εταιρείας εν αγνοία των αιτητών και υποδεικνύει πώς, ως διευθυντές και οι ίδιοι της εταιρείας, οι αιτητές είχαν και έχουν εξουσία να πράξουν όσα του αποδίδουν ως παραλείψεις. Για να αποδείξουν την υπόθεσή τους κατέθεσαν ενόρκως οι αιτητές. Για να προωθηθεί η ένσταση κατέθεσε ενόρκως ο Γιώργος Παναγιώτου. Προέχει η σκιαγράφηση και η αξιολόγηση της μαρτυρίας των αιτητών: Εδώ, όπως και σε κάθε περίπτωση ειδικού μέσου, ο προσφεύγων στο Δικαστήριο οφείλει, πρωτίστως, να στηρίζεται στη δύναμη της δικής του υπόθεσης. Οι αιτητές Στέλιος Κεραυνός και Γιασουμής Αντωνίου, εν πρώτοις, υιοθέτησαν τις ένορκες δηλώσεις τους ημερ. 4.12.08 και 1.12.08, αντιστοίχως. Προσέθεσαν πώς πριν από τη σύσταση της εταιρείας ασκούσαν επαγγέλματα άσχετα με τον κύκλο εργασιών της εταιρείας. Ο Στέλιος Κεραυνός ήταν πωλητής και τεχνικός κλιματιστικών, ο δε Γιασουμής Αντωνίου ήταν μάγειρας. Κληθέντες να εξηγήσουν τι εννοούν ισχυριζόμενοι πώς ο Γιώργος Παναγιώτου «επιβάρυνε» την εταιρεία εν αγνοία τους, οι αιτητές αναφέρθηκαν στα εξής: Ο Γιώργος Παναγιώτου αγόραζε πρώτες ύλες για να διεξάγονται οι εργασίες της εταιρείας, και τιμολογούσε τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που η εταιρεία προσέφερε χωρίς να συνεννοείται μαζί τους, ισχυριζόταν δε συχνά πώς τα μηχανήματα της εταιρείας χρειαζόντουσαν επιδιόρθωση και ανταλλακτικά χωρίς να υπάρχει πραγματική τέτοια ανάγκη. Οι ίδιοι τον εμπιστεύονταν, θεωρούσαν τις ενέργειές του αναγκαίες και εξέδιδαν εν λευκώ επιταγές για να καλυφθεί το κόστος των, εν τέλει, αχρείαστων και/ή εσφαλμένων αγορών καθώς και των εν, εν τέλει αχρείαστων επιδιορθώσεων και των αχρείαστων ανταλλακτικών. Κληθέντες να δώσουν παραδείγματα της, κατ΄ ισχυρισμόν, καταπιεστικής συμπεριφοράς του Γιώργου Παναγιώτου οι αιτητές ανέφεραν πως ο Γιώργος Παναγιώτου δεν τους παρεχώρησε κλειδιά του καταστήματος που διατηρούσε η εταιρεία στο Στρόβολο, δεν τους παρεχώρησε βιβλιάρια επιταγών που είχαν εκδοθεί εν σχέσει με τους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας, δεν τους ενημέρωνε για τις ρευστοποιήσεις ούτε για τις παραγγελίες των πρώτων υλών πού χρειαζόταν η εταιρεία και ούτε για την τιμολόγηση των προϊόντων και των υπηρεσιών της, δεν τους απεκάλυπτε το λογιστή της εταιρείας και δεν τους έδιδε μισθό. Περαιτέρω, οι αιτητές δήλωσαν πώς ο Γιώργος Παναγιώτου συνέχισε, και μετά τη σύσταση της εταιρείας, να ασχολείται με την προσωπική επιχείρησή του, την οποία, μάλιστα, εφοδίασε με εξοπλισμό που ανήκε στην εταιρεία. Εν αντιθέσει προς την συμπεριφορά του Γιώργου Παναγιώτου, οι ίδιοι κατέβαλαν προσπάθειες για να λειτουργήσει η εταιρεία και για να αποκτήσει ένα κερδοφόρο κύκλο εργασιών. Ως παράδειγμα ανέφεραν την πρωτοβουλία τους να προβούν σε φωτογράφηση κάποια Χριστούγεννα σε υπεραγορά καθώς και δραστηριοποίηση του Γιασουμή Αντωνίου στην εκτύπωση προσωπικών/επαγγελματικών καρτών. Η δραστηριοποίηση αυτή αποτυπώνεται σε σχετικό άλμπουμ (τεκμήριο 2). Περαιτέρω, στα πλαίσια της ένορκης προφορικής του μαρτυρίας ο Στέλιος Κεραυνός αναιρώντας σχετικό ισχυρισμό που περιέχεται στην αίτηση, δήλωσε πώς γνωρίζει πώς από το ποσόν των Λ.Κ.10.000 που ο ίδιος συνεισέφερε στην εταιρεία, ποσόν Λ.Κ.6.500 χρησιμοποιήθηκε για την αγορά ενός εκτυπωτή (printer) και ποσόν Λ.Κ.1.000 έως Λ.Κ.1.500 χρησιμοποιήθηκε για να καλυφθεί κάποια άλλη ανάγκη. Εξακολουθεί, όμως, να αγνοεί πώς χρησιμοποιήθηκε το υπόλοιπο ποσόν των Λ.Κ.2.500 ή Λ.Κ.2.000. Τέλος, στα πλαίσια της ένορκης προφορικής κατάθεσής του ο Γιασουμής Αντωνίου δέχθηκε πως συνήφθηκε μεταξύ του Γιώργου Παναγιώτου και της εταιρείας η προαναφερθείσα «Συμφωνία Πώλησης Επιχείρησης» και δέχθηκε πώς ο ίδιος την υπέγραψε. Δήλωσε, όμως πως όσα η Συμφωνία αυτή διαλαμβάνει δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Μελέτησα την αίτηση και τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι αιτητές. Διαπιστώνω, κατά πρώτον, πως άξονες της αίτησης είναι αφ΄ ενός το αδιέξοδο στις εργασίες της εταιρείας λόγω του κλονισμού των σχέσεων των μετόχων και διευθυντών της και αφ΄ ετέρου η απώλεια της εμπιστοσύνης της μειοψηφίας προς την πλειοψηφία. Όμως, το γεγονός πως οι αιτητές είναι οι δύο εκ των τριών διευθυντών της εταιρείας εκθεμελιώνει τις κεντρικές τους θέσεις. Η ιδιότητα των αιτητών ως δύο εκ των τριών διευθυντών της εταιρείας εκθεμελιώνει τους ισχυρισμούς τους περί καταπιεστικού «μονομερούς, αυταρχικού και εγωιστικού» τρόπου διαχείρισης της εταιρείας από τον τρίτο διευθυντή και μέτοχο που πλειοψηφεί Γιώργο Παναγιώτου. Η ιδιότητα των αιτητών ως δύο εκ των τριών διευθυντών της εταιρείας εκθεμελιώνει κάθε μομφή εναντίον του Γιώργου Παναγιώτου η οποία αφορά σε παράλειψή του να συγκαλέσει συνελεύσεις των μετόχων της εταιρείας, σε παράλειψή του να μεριμνήσει για την ετοιμασία ελεγμένων λογαριασμών καθώς και σε παράλειψή του να ενημερώσει τους αιτητές για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας. Οι αιτητές, ως δύο εκ των τριών διευθυντών της εταιρείας, είχαν και εξακολουθούν να έχουν κάθε νόμιμο δικαίωμα να πραγματοποιήσουν όλα όσα αποδίδουν στο Γιώργο Παναγιώτου ως παραλήψεις. Εν πάση περιπτώσει, υπενθυμίζω πως ο λογιστής της εταιρείας Χάρης Χαραλάμπους, διά της επιστολής του ημερ. 12.2.08, η οποία απευθύνεται στον αιτητή Στέλιο Στυλιανού, πληροφόρησε πως κάθε μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας μπορεί να λάβει γνώση των στοιχείων για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας τα οποία κατείχε ο ίδιος. Η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μου παρουσιάζει κενό ως προς τη συνέχεια. Απευθύνθηκαν, εν τέλει, οι αιτητές, ως μέτοχοι και διευθυντές της εταιρείας, στον Χάρη Χαραλάμπους για να λάβουν τα στοιχεία, έστω και μερικά, που αυτός είχε στην κατοχή του, όσον αφορά στην οικονομική κατάσταση της εταιρείας; Επιπλέον, παρατηρώ πώς τα όσα οι αιτητές επικαλούνται στην αίτηση και τις γραπτές ένορκες δηλώσεις τους περί καταπίεσής τους είναι γενικόλογα και αόριστα, στερούμενα επαρκών λεπτομερειών. Τα όσα δε αυτοί ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι, επίσης, γενικόλογα και αόριστα ως προς τις συγκεκριμένες ενέργειες στις οποίες οι ίδιοι προέβηκαν ως διευθυντές της εταιρείας για να ελέγχουν τη διεξαγωγή των εργασιών τους. Επίσης, τα όσα δηλώθηκαν από τους αιτητές καταδεικνύουν και μια σύγχυση εκ μέρους τους. Αναφέρομαι, συγκεκριμένα, στο γεγονός πως ενώ ο αιτητής Γιασουμής Αντωνίου υπέγραψε τη «Σύμβαση Πώλησης Επιχείρησης» (τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του Γιώργου Παναγιώτου), ενώπιον του Δικαστηρίου υπεστήριξε πως αυτή είναι εικονική. Αναφέρομαι, επίσης, στο γεγονός πώς, ενώ διά της αίτησης, ο αιτητής Στέλιος Κεραυνός ζητά να μάθει για την τύχη των Λ.Κ.10.000, που ο ίδιος συνεισέφερε στην εταιρεία, ενώπιον του Δικαστηρίου ο ίδιος δέχθηκε πως γνωρίζει πού ξοδεύτηκε το μεγαλύτερο μέρος από το ποσόν αυτό. Τέλος, σημειώνω πώς ως εξελίχθηκαν τα πράγματα, η αίτηση παρουσιάζει και τις εξής άλλες δύο αδυναμίες, οι οποίες θα καθιστούσαν την τυχόν έγκρισή της επισφαλή: Πρώτον, παρά το ότι δια της αίτησης επιδιώκεται και η έκδοση διατάγματος εναντίον του Γιώργου Παναγιώτου, εντούτοις, αυτός δεν κατέστη διάδικος. Ο Γιώργος Παναγιώτου κατεχώρισε, στην προκείμενη διαδικασία, ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης της εταιρείας εναντίον της οποίας στρέφεται η αίτηση. Ο Γιώργος Παναγιώτου δεν κλήθηκε, ως θα έπρεπε, προσωπικώς, για να εκφράσει τη θέση του επί θεμάτων που τον αφορούν στον ίδιον και που θίγουν αμέσως τα προσωπικά και οικονομικά συμφέροντά του (Pelmako Development Ltd (ανωτέρω), 1376 - 7). Δεύτερον, δεδομένης της τελικής διαφοροποίησης των αιτητών ως προς το ποία είναι η θεραπεία που αρμόζει στην προκείμενη περίπτωση, η τυχόν παρέμβαση του Δικαστηρίου στις υποθέσεις της εταιρείας, ως τα άρθρα 211(στ) και 202 του Κεφ. 113, επιτρέπουν θα ενείχε κινδύνους. Οι διαφορεοποιημένες επιδιώξεις των μειοψηφούντων αιτητών καθιστούν αβέβαιο τί είναι, πράγματι, δίκαιον και επιεικές εν προκειμένω. Με βάση όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση εταιρείας «G.S.G. Fourprint Typografiki Ltd» και εναντίον των αιτητών Γιασουμή Αντωνίου και Στέλιου Κεραυνού. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο