SPYROS COLOCASSIDES ESTATE LTD ν. LANI RESTAURANTS LIMITED κ.α., Αγωγή αρ. 6887/10, 22 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A376 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 6887/10 Μεταξύ: SPYROS COLOCASSIDES ESTATE LTD Ενάγοντες και 1. LANI RESTAURANTS LIMITED 2. Νίκου Μαυρονικόλα 3. Ιωάννη Παπαδόπουλου 4. Μενέλαου Σιακόλα 5. G. Paraskevaides
(1966)Ltd Εναγομένων 22 Νοεμβρίου,
- Για ενάγοντες: κα Μιχαήλ. Αίτηση ημερ. 22.9.10 για απόφαση εναντίον του εναγομένου 2 Με την παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε στις 4.8.10, η ενάγουσα ζητά απόφαση εναντίον της εναγομένης 1 για €19.402 σαν αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας ή και για καθυστερημένα ενοίκια και €16.617 σαν αποζημιώσεις για ζημιές αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τους εναγομένους 2, 3, 4 και 5, εγγυητές, πλέον τόκο. Οι εναγόμενοι 1, 4 και 5 καταχώρισαν εμφάνιση στην αγωγή, ο δε εναγόμενος 5 έχει ήδη καταχωρίσει έκθεση υπεράσπισης. Στις 22.9.10 η ενάγουσα καταχώρισε μονομερή αίτηση για απόφαση εναντίον του εναγομένου 2 με βάση τη Διαταγή 17 η οποία ορίστηκε στις 13.10.
- Το Δικαστήριο εκείνη τη μέρα έθεσε στη συνήγορο δύο θέματα, το κατά πόσο η επίδοση στον εναγόμενο 2 μπορεί να θεωρηθεί καλή επίδοση και τη νομολογία σε σχέση με τη δυνατότητα έκδοσης απόφασης εναντίον εγγυητή ενόσω η αγωγή εκκρεμεί προς εκδίκαση εναντίον του πρωτοφειλέτη, ορίζοντας την υπόθεση για οδηγίες. Στις 5.11.10 η κα Μιχαήλ κατέθεσε γραπτή αγόρευση υποστηρίζοντας: (α) ότι η επίδοση που έγινε στον εναγόμενο 2 είναι ορθή και νομότυπη αφού έγινε στον τόπο εργασίας του και επιδόθηκε στην ιδιαιτέρα που είναι υπεύθυνη εκεί, με βάση τη Δ.5 Κ.2
(1)(
- ii)των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, (β) ότι η υπόθεση Σιαμμάς ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, Πολ. Έφ. 127/06, ημερ. 10.12.2007 δεν ισχύει για την παρούσα περίπτωση γιατί (
- i)εδώ δεν έχει καταχωρηθεί εμφάνιση για τον εναγόμενο 2 και (
- ii)η πιο πάνω απόφαση είναι σύντομη και ex-tempore και δεν μπορεί να ανατρέψει σωρεία προηγούμενων αποφάσεων που δίνονταν για εγγυητές χωρίς να υπάρχει απόφαση για τον πρωτοφειλέτη. Όσον αφορά το θέμα της επίδοσης αναφέρω τα ακόλουθα: Η Δ.5 Κ.2
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί: «2
(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left - (
- i)... (
- ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) ... where service is effected by leaving a copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment». Η εισήγηση του συνηγόρου της ενάγουσας ότι η επίδοση έγινε στην ιδιαιτέρα γραμματέα του εναγομένου 2 που είναι υπεύθυνη εκεί δεν υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του επιδότη, ο οποίος, όπως φαίνεται στην πιο πάνω ένορκη δήλωση, επέδωσε στη Μάρω Αντωνίου η οποία είναι όπως επί λέξει αναφέρεται «γραμματέας στο χώρο εργασίας». Συνεπώς θεωρώ ότι η επίδοση δεν συνιστά ορθή και νομότυπη επίδοση, σύμφωνα με τη Δ.5 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σε σχέση με το δεύτερο θέμα που έχει εγερθεί αναφέρω τα ακόλουθα: Στην απόφαση Σιαμμάς ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, Πολιτική Έφεση 127/06 ημερ. 10.12.2007, όπως τροποποιήθηκε με διαταγή ημερ. 16.10.2008, είχε εκδοθεί πρωτόδικα απόφαση τόσο εναντίον της εναγομένης 1 πρωτοφειλέτιδας εταιρείας όσο και του εναγομένου 2 εγγυητή της, στα πλαίσια αίτησης για απόφαση λόγω παράλειψης εμφάνισης. Στη συνέχεια, η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία και ο εγγυητής καταχώρισαν αίτηση για παραμερισμό της απόφασης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο παραμέρισε την απόφαση εναντίον της εταιρείας λόγω του ότι η επίδοση της αγωγής δεν ήταν νομότυπη, αλλά απέρριψε την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης εναντίον του εναγομένου 2 - εγγυητή, κρίνοντας πως ήταν ένοχος αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώριση της αίτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, σε απόφαση του τότε Προέδρου του, Χρ. Αρτεμίδη Δ., παραμέρισε την απόφαση εναντίον του εναγομένου 2 - εγγυητή που εκδόθηκε πρωτόδικα ερήμην, με το εξής σκεπτικό: «Υποδείξαμε στην αρχή της συζήτησης ένα καθαρά νομικό ζήτημα το οποίο δεν περιλαμβάνεται στους λόγους έφεσης, οφείλουμε όμως να εξετάσουμε, γιατί στην ουσία άπτεται του δικαιοδοτικού πλαισίου του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Το θέμα προκύπτει από το γεγονός πως, αφενός το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε την επίδοση στην εταιρεία, πρωτοφειλέτιδα του χρέους, αλλά προχώρησε και απέρριψε την αίτηση του εφεσείοντα για παραμερισμό της απόφασης γι' αυτό ακριβώς το χρέος εναντίον του εφεσείοντα, ως εγγυητή. Ακολουθώντας όμως αυτή τη διαδικασία το Δικαστήριο αποφάσισε ουσιαστικά και τελεσίδικα την ύπαρξη του χρέους και την οφειλή της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας, γιατί με την κατάληξη αυτή εκδίδεται στην πράξη και απόφαση εναντίον της εταιρείας, η οποία δεν ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου, μιας και το κλητήριο ένταλμα που της επιδόθηκε ακυρώθηκε. Όταν οδηγηθεί η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, με την καταχώριση εμφάνισης εκ μέρους της εταιρείας, θα προβληθεί λογικά το ερώτημα: ποία υπεράσπιση θα μπορεί να προβάλει, εφόσον το Δικαστήριο διαπίστωσε ήδη την ύπαρξη και την οφειλή του χρέους και εξέδωσε απόφαση για τον εγγυητή; Κρίνουμε, επομένως, πως η διαδικασία που ακολουθήθηκε πάσχει. Η έφεση επιτυγχάνει. Η πρωτόδικη απόφαση παραμερίζεται». Στην υπό κρίση περίπτωση το ότι η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, εναγομένη 1 θα υπερασπιστεί την αγωγή είναι δεδομένο εφόσον έχει ήδη καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης. Συνεπώς, αν το Δικαστήριο εκδώσει στο παρόν στάδιο απόφαση εναντίον του εγγυητή, με βάση το σκεπτικό της Σιαμμάς (πιο πάνω) στην ουσία θα έχει αποφασίσει και διαπιστώσει τελεσίδικα την ύπαρξη και οφειλή του συγκεκριμένου χρέους της εναγομένης 1 δημιουργώντας ερωτηματικά ως το ποιά υπεράσπιση θα μπορεί να προβάλει η τελευταία αλλά και το πώς το ίδιο το Δικαστήριο θα χειριστεί τέτοια υπεράσπιση όταν η υπόθεση προχωρήσει για εκδίκαση. Το κατά πόσο η υπόθεση Σιαμμάς είναι «σύντομη και ex-tempore» δεν αλλάζει το γεγονός ότι το σκεπτικό της είναι καθαρό και ότι είναι δεσμευτική για το παρόν Δικαστήριο. Ούτε και βρίσκω κάτι που να μπορεί να την διαχωρίσει από την υπό κρίση υπόθεση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Εφόσον πρόκειται για μονομερή αίτηση δεν εκδίδω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.).............................................. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο