← Κύπρος

Δήμος Στροβόλου ν. Α.Ο.Μ.Μ. Γαλαξίας Παραγωγές Λτδ, Αρ. Αγωγής: 5786/06, 24 Νοεμβρίου, 2010

Δήμος Στροβόλου ν. Α.Ο.Μ.Μ. Γαλαξίας Παραγωγές Λτδ, Αρ. Αγωγής: 5786/06, 24 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A382 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5786/06 Μεταξύ Δήμος Στροβόλου, εκ Στροβόλου Ενάγων- Αιτητής Και Α.Ο.Μ.Μ. Γαλαξίας Παραγωγές Λτδ, από Λάρνακα Εναγομένη-Καθ' ης η Αίτηση 24 Νοεμβρίου, 2010. Αίτηση ημερομηνίας 29 Απριλίου, 2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κ. Λεοντίου Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Τσάρκατζης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο πιο πάνω αιτητής ζητά από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: «(α) Απόφαση του Δικαστηρίου ότι όλοι οι ισχυρισμοί της Εναγομένης Εταιρείας που περιέχονται στην Έκθεση Υπερασπίσεως της και που αφορούν, άμεσα ή έμμεσα, τον υπολογισμό και επιβολή των επίδικων τελών θεάματος δεν μπορούν να ακουστούν από το Δικαστήριο τούτο λόγο έλλειψης δικαιοδοσίας η οποία ανήκει αποκλειστικά και μόνο στο Ανώτατο Δικαστήριο στην Αναθεωρητική του Δικαιοδοσία. (β) Διάταγμα διατάττον την διαγραφή (stuck out) της Έκθεσης Υπερασπίσεως της Εναγομένης στην παρούσα Αγωγή διά τους ακόλουθους λόγους: (ι) Δεν αποκαλύπτει λογική ή έγκυρη υπεράσπιση (no reasonable of valid defence) (
  2. ii)Περιέχει αβάσιμους, επιπόλαιους και ενοχλητικούς ισχυρισμούς (frivolous and vexatious) και ισχυρισμούς άσχετους προς τα επίδικα θέματα τα οποία δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει το παρόν Δικαστήριο καθ' ότι ανάγονται στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σύμφωνα με το Άρθρο 146.1 του Συντάγματος. (ιιι) Αποτελεί κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) (γ) Έκδοση απόφαση διά: (
  3. i)€11.701,03 ως οφειλόμενο υπόλοιπο λογαριασμού τέλους θεάματος για τις επίδικες παραστάσεις. (
  4. ii)€869,97 ως οφειλόμενο υπόλοιπο επιβάρυνσης επί του επιβληθέντος τέλος θεάματος. (iii) Νόμιμους τόκους και έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων αυτής της Αιτήσεων, πλέον 15% ΦΠΑ, ως η αξίωση. (
  5. iv)Περαιτέρω ή άλλη απόφαση ή διάταγμα ή οδηγία, όπως θα ήθελε θεωρήσει πρέπον εύλογο και δίκαιο υπό τας περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο». Βάσισε την αίτηση του σε όσο μέρος αφορά τη διαγραφή της υπεράσπισης στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48, Θ.2, Δ.19, Θ.26, Δ.27 Θ.1, 2 και 3 στο άρθρο 146.1 του Συντάγματος και στην διακριτική ευχέρεια, πρακτική και νομολογία του Δικαστηρίου εις ότι δε αφορά την έκδοση απόφασης, στου περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, Θ.1, 2(α), 3, 7, 9 & 12 Δ.24 Θ.6, Δ.26 Θ.1,2,9&10, Δ.27 Θ.3, Δ.18 Θ.1, 2 & 4, Δ.17 Θ.3 & $, Δ.19 Θ.26, Δ.27 Θ. 2 & 3, Δ.29 Θ.5, Δ.14 Θ.2 & 3, Δ.34 Θ.6 και στη διακριτική ευχέρεια, πρακτική και νομολογία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση του Μίκη Αναστασιάδη οικονομικού διευθυντή του αιτητή. Λέγει ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να ακούσει και εκδικάσει τους ισχυρισμούς της Εναγομένης Εταιρείας που προβάλλονται στην Έκθεση Υπεράσπισης και αφορούν άμεσα ή έμμεσα τον υπολογισμό και επιβολή των επιδίκων τελών θεάματος καθότι το μόνο Δικαστήριο το οποίο έχει δικαιοδοσία και μάλιστα αποκλειστική είναι το Ανωτάτο στην Αναθεωρητική του Δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 146

(1)του Συντάγματος. Η Υπεράσπιση της Εναγομένης Εταιρείας πρέπει να διαγραφεί καθότι δεν αποκαλύπτει λογική ή έγκυρη υπεράσπιση καθότι αμφισβητεί άμεσα ή έμμεσα την εγκυρότητα της επιβολής ή και του τρόπου υπολογισμού του επιβληθέντος τέλους θεάματος που αξιώνει ο ενάγων. Η εγκυρότητα επιβολής ή και ο τρόπος υπολογισμού τελών ή και φόρων που επιβάλλει η διοίκηση μπορεί να αμφισβητηθεί μόνο με προσφυγή. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει τη νομιμότητα της επιβολής τέλους θεάματος. Μη επιτυχής αμφισβήτηση του εν λόγω τέλους θεάματος με προσφυγή το καθιστά απαιτητό με αγωγή στην οποία η νομιμότητα της απόφασης για επιβολή του δεν μπορεί να αμφισβητηθεί καθότι αποκλειστική δικαιοδοσία εκδίκασης έχει το Ανώτατο Δικαστήριο. Ένας άλλος ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα είναι ότι η Υπεράσπιση περιέχει αβάσιμους, επιπόλαιους και ενοχλητικούς ισχυρισμούς και ισχυρισμούς που είναι ανεπίτρεπτο να εξεταστούν από πολιτικό δικαστήριο λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Επίσης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Το συνολικό ποσό του τέλους θεάματος που επέβαλε ο Ενάγων για τις επίδικες παραστάσεις ανέρχεται, σύμφωνα με τα έξι σχετικά τιμολόγια τα οποία επισυνάπτει σαν Τεκμήριο 1 στο ποσό των ΛΚ51,245.70 σεντ το οποίο μετατρεπόμενο σε € ισούται με €87,558.48 σεντ. Και με βάση το 10% νόμιμης επιβάρυνσης που επέβαλε ο Ενάγων η επιβάρυνση ανέρχεται στο ποσό των €8,755.85 σεντ. Η Εναγομένη κατέβαλε μετά την έγερση της αγωγής το συνολικό ποσό των €75,857.44 σεντ και παραμένει υπόλοιπο €11,701.03 σεντ. Έναντι της επιβάρυνσης κατέβαλε το ποσό των €7,885.58 σεντ και παραμένει υπόλοιπο το ποσό των €869.97 σεντ. Ισχυρίζεται ότι η Εναγομένη δεν έχει λογική δυνατότητα πραγματικής, ουσιαστικής ή και καλή τη πίστη υπεράσπισης, δεν υπάρχει δικάσιμο θέμα και η υπεράσπιση πρέπει να διαγραφεί με αποτέλεσμα το μόνο θέμα που θα παραμείνει να είναι η έκδοση σχετικής απόφασης. Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισαν στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39 Θ.2, Δ.48 Θ. 1, 2, 3, 4 και 7, Δ.27 Θ.1, 2 και 3, Δ.19 Θ.26 στα άρθρα 30 και 146.1 του Συντάγματος, στο άρθρο 14
(1)και
(2)του Ν.95(Ι)/2000, στο άρθρο 11
(2)της Έκτης Οδηγίας του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (77/388/ΕΟΚ) στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στη σχετική νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι πάνω στους οποίους βάσισαν την ένσταση τους είναι οι ακόλουθοι όπως αυτοί περιγράφονται στην ειδοποίηση ένστασης. «1, Εσφαλμένα εις την παρούσα αίτηση δεν καθορίζεται το συγκεκριμένο νομικό σημείο που οι Αιτητές επιθυμούν εκδικαστεί προδικαστικά.
  1. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων έχει πραγματικό και νομικό έρεισμα.
  2. Το δικόγραφο των Εναγομένων αποκαλύπτει Υπεράσπιση και ζητήματα τα οποία είναι κατάλληλα από το δικαστήριο για να αποφασιστούν.
  3. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και/ή υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα.
  4. Η παρούσα αίτηση έπρεπε να καταχωρηθεί κατά το στάδιο κλείσιμο των δικογράφων και όχι 5 χρόνια αργότερα.
  5. Τα θέματα που εγείρουν οι Εναγόμενοι εις την Υπεράσπιση τους στηρίζονται σε γεγονότα τα οποία δεν είναι παραδεκτά αλλά ούτε και αδιαμφισβήτητα.
  6. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει επί των εγειρόμενων με την παρούσα αίτηση ζητημάτων χωρίς να ακουστεί μαρτυρία.
  7. Βάση και/ή αιτία της παρούσας αγωγής (cause of action) είναι η παράβαση από πλευράς Εναγομένων των καθηκόντων τους ως εμπιστευματοδόχοι των Εναγόντων και ως εκ τούτου αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο.
  8. Οι Εναγόμενοι αποκαλύπτουν λογική και έγκυρη υπεράσπιση.
  9. Τα χρεωστικά δελτία που επισυνάπτουν οι Ενάγοντες εις την παρούσα αίτηση , σύμφωνα με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνιστούν αστική αξίωση ποσών και τα οποία οι Εναγόμενοι αμφισβητούν.
  10. Διαγραφή της Υπεράσπισης των Εναγομένων θα ισοδυναμούσε με στέρηση των Εναγομένων δικαστικής προστασίας καθότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν και/ή ουδέποτε είχαν ποτέ προηγουμένως την δυνατότητα να αμφισβητήσουν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου τα αξιούμενα από τους Ενάγοντες ποσά.
  11. Οι ισχυρισμοί των Εναγομένων περί λανθασμένου υπολογισμού και κατ' επέκτασης αξίωσης των οφειλομένων ποσών δεν θα μπορούσαν να προβληθούν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθότι δεν έχει ως προς τους Εναγόμενους δικαιοδοσία.
  12. Το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ακούσει τους ισχυρισμούς των Εναγομένων ότι εσφαλμένα οι Ενάγοντες υπολόγισαν και απαιτούν από τους Εναγόμενους το αξιούμενο ποσό.
  13. Οι Εναγόμενοι εγείρουν ως υπεράσπιση ότι οι Ενάγοντες εσφαλμένα προέβηκαν σε υπολογισμό του αξιούμενου ποσού που θα πρέπει να τους αποδοθεί από τους Εναγόμενους ως εμπιστευματοδόχοι αυτών καθότι δεν αφαιρέθηκε κατά τον υπολογισμό του τέλους θεάματος από την τιμή του εισιτηρίου, ο ΦΠΑ, υπεράσπιση η οποία εμπίπει εις την πολιτική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
  14. ΟΙ εναγόμενοι εγείρουν ως υπεράσπιση ότι δεν έχουν εισπράξει διά λογαριασμό των Εναγόντων το αξιούμενο ποσό ως εμπιστευματοδόχοι των Εναγόντων και/ή διά λογαριασμό τους αλλά και ότι το αξιούμενο ποσό είναι προϊόν παράνομων χρεώσεων και υπερχρεώσεων, ισχυρισμοί που μπορεί να αποδειχθούν κατόπιν προσαγωγής μαρτυρίας στο στάδιο της δίκης.
  15. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων πληροί όλους τους δικονομικούς κανόνες ετοιμασίας δικογράφων και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να διαγραφεί δυνάμει της Δ.19 Θ.26.» Η ένσταση βασίζεται πάνω στα γεγονότα τα οποία αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ο Χρίστος Χατζηκυριάκου από τη Λευκωσία ο οποίος ευρίσκεται στην υπηρεσία των Εναγομένων. Λέγει στην ένορκη του δήλωση ότι τέτοιες αιτήσεις στις οποίες το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει επί προδικαστικών νομικών σημείων, πρέπει να καταχωρούνται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα και η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για οδηγίες. Το νομικό σημείο θα έπρεπε να αναφέρεται ρητώς εις το αιτητικό της αίτησης, αναφέροντας ότι επιθυμούν όπως το Δικαστήριο αποφασίσει προδικαστικά επί συγκεκριμένου νομικού σημείου. Η υπεράσπιση των Εναγομένων έχει πραγματικό και νομικό έρεισμα και αποκαλύπτει λογική και έγκυρη υπεράσπιση. Αρνούνται ότι εισέπραξαν ως εμπιστευματοδόχοι ή διά λογαριασμό των Εναγόντων το αξιούμενο ποσό, αρνούνται ότι ο φόρος θεάματος περιλαμβάνεται στην αξία του κάθε εισιτηρίου. Τα τιμολόγια που οι Ενάγοντες εξέδωσαν είναι αποτέλεσμα παράνομων χρεώσεων και/ή υπερχρεώσεων λόγω του ότι οι Ενάγοντες υπολόγισαν τα τέλη θεάματος χωρίς να αφαιρέσουν πρώτα το ΦΠΑ από την τιμή του εισιτηρίου. Τα γεγονότα στην υπεράσπιση δεν είναι παραδεκτά και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει επί των εγειρομένων ζητημάτων χωρίς να ακουστεί μαρτυρία. Η επιβάρυνση 10% αμφισβητείται καθ' ότι οι Εναγόμενοι προσφέρθηκαν να πληρώσουν το μη αμφισβητούμενο ποσό στους Ενάγοντες πριν παρέλθει το χρονικό διάστημα που ορίζει η σχετική νομοθεσία. Από τη στιγμή που οι Εναγόμενοι αμφισβητούν τόσο το αξιούμενο ποσό όσο και την πρόσθετη επιβάρυνση, το Δικαστήριο θα πρέπει να ακούσει μαρτυρία για να αποφασίσει εάν και ποιο ποσό θα κληθούν να πληρώσουν οι Εναγόμενοι στους Ενάγοντες. Οι Εναγόμενοι πλήρωσαν το μη αμφισβητούμενο ποσό. Νομική Πτυχή. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και/ή υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα. Αυτός ο λόγος είναι ένας από τους πολλούς που έχουν καταγράψει οι Εναγόμενοι στην ειδοποίηση ένστασης για απόρριψη της αίτησης. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 8/9/
  16. Στις 6/11/2006, οι Εναγόμενοι, καταχώρησαν εμφάνιση και στις 8/12/06 καταχωρήθηκε αίτηση από μέρους του Ενάγοντα για απόφαση επειδή οι Εναγόμενοι δεν καταχώρησαν υπεράσπιση. Αφού αναβλήθηκε τρεις φορές η Αίτηση, τελικά καταχωρήθηκε υπεράσπιση στις 28/3/
  17. Ακολούθως ορίστηκε για οδηγίες την 1/6/07 και 14/12/07 για ακρόαση. Στις 14/12/07 ζητήθηκε αναβολή από κοινού ένεκα των αναθεωρητικών εφέσεων 136 και 137 /06 που εκκρεμούσαν στο Ανώτατο και το αποτέλεσμα των πιο πάνω υποθέσεων θα έκρινε την πορεία της παρούσας υπόθεσης. Η υπόθεση αναβλήθηκε για ακρόαση για τις 25/9/08 ημερομηνία κατά την οποία η πλευρά των Εναγομένων ζήτησε αναβολή επειδή ο δικηγόρος που χειριζόταν την υπόθεση απουσίαζε στο εξωτερικό. Επίσης η πλευρά του Ενάγοντα ανέφερε ότι εκδόθηκε στο μεταξύ η απόφαση στις εφέσεις η οποία μοιραία επηρεάζει άμεσα και έτσι θα υποβληθεί αίτηση για εκδίκαση προκαταρκτικού νομικού σημείου. Η υπόθεση ορίστηκε και πάλι για ακρόαση στις 24/2/09 αλλά αναβλήθηκε λόγω απουσίας - ασθένειας του δικαστή και ορίστηκε για ακρόαση στις 10/11/09, ημερομηνία κατά την οποία και πάλι αναβλήθηκε για λόγους που αφορούσαν το Δικαστήριο και στις 29/4/10 καταχωρήθηκε η υπό εκδίκαση αίτηση. Οι αρχές που διέπουν την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις, έχουν νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην απόφαση Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας
(1992)1 Α.Α.Δ. σελίδα 949, στη σελίδα 956 ειπώθηκαν τα εξής: «Οι αρχές αυτές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακροατή. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υτάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα» Μια από τις αρχές που διέπουν το πιο πάνω θέμα είναι και η καταχώρηση της Αίτησης κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Στην ίδια απόφαση Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας λέχθηκαν τα εξής σχετικά με τον χρόνο υποβολής της Αίτησης. «Τέλος, κρίνουμε σκόπιμο να παρατηρήσουμε πως στην υπόθεση αυτή, εκτός των άλλων, υπήρξε πράγματι αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης. .......................................................... Αυτή η τακτική, όπως εξάλλου έχει νομολογηθεί, θα πρέπει να αποφεύγεται. Αιτήσεις για προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων όπως και άλλες ενδιάμεσες αιτήσεις, θα πρέπει να καταχωρούνται νωρίτερα, όπως έχουμε αναφέρει και όχι σε μεταγενέστερο στάδιο, που μόνο καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης μπορούν να επιφέρουν και όχι διευκόλυνση ή συντόμευση της διαδικασίας» Παρόλο που και στην παρούσα, υπό εκδίκαση, αίτηση υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της, η εξέταση - εκδίκαση της θα φέρει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επέφερε στην εκδίκαση της αγωγής η αίτηση που υποβλήθηκε στην υπόθεση Χ" Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας (ανωτέρω). Η εκδίκαση της παρούσας και ακολούθως πιθανή επιτυχία της θα συντομεύσει τη διαδικασία. Λαμβάνω επίσης υπόψη το γεγονός ότι ζητείται με την παρούσα Αίτηση η διαγραφή της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων. Σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.26 το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφα η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής. Η ύπαρξη ή μη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου μπορεί να εξεταστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ακόμη και αυτεπάγγελτα. TAKIS P. MARKIDES LTD v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 Γ Α.Α.Δ. 1424. Η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου είναι ύψιστης προτεραιότητας λαμβανομένου υπόψη του φόρτου εργασίας των Δικαστηρίων με συνεπακόλουθο την καθυστέρηση και εκδίκαση των υποθέσεων. Κρίνω ότι η καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσα Αίτησης δεν θα επιφέρει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεση και μάλιστα, αντιθέτως, θα διευκολύνει ή συντομεύσει τη διαδικασία. Η εισήγηση αυτή των Καθ' ων ή ο λόγος της ένστασης απορρίπτεται. Β. Διαγραφή των Ισχυρισμών οι οποίοι περιέχονται στην Έκθεση Υπεράσπισης. Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι ζητούν ουσιαστικά την διαγραφή ολόκληρης της Υπεράσπισης, του δικογράφου αυτού των Εναγόντων. Εκείνο που εξετάζεται στα πλαίσια της αίτησης διαγραφής δικογράφου είναι το κατά πόσο το δικόγραφο του οποίου ζητείται η διαγραφή είναι ανυπόστατο και μάλιστα αναντίλεκτα ανυπόστατο. Είναι θεμελιωμένο ότι διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19, Θ.26 και της Δ.27, Θ. 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό. Συμβούλιο Αποχ. Λεμεσού ν. Αμαθούντας κ.α ν. Δημοκρατίας
(2007)1 Α.Α.Δ. σελ. 21. Βάση για τη διαγραφή των ισχυρισμών είναι η αποκλειστική δικαιοδοσία που έχει το Ανώτατο Δικαστήριο ως Διοικητικό Δικαστήριο κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην απόφαση Αγρόκτημα Λανίτης Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)225 αποφασίστηκε ότι: «Όπως είναι πρόδηλο από το κείμενο του άρθρου 146, παρέχεται στο Ανώτατο Δικαστήριο αποκλειστική δικαιοδοσία για την αναθεώρηση κάθε πράξης διοικητικής Αρχής ή οργάνου το οποίο ασκεί εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία. Το άρθρο 146.1 καλύπτει την ολότητα του φάσματος διοικητικών πράξεων, αποφάσεων και παραλείψεων της Διοίκησης στον τομέα του δημοσίου δικαίου». Και στη Markides Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα
(1997), Α.Α.Δ. 1424, παραθέτοντας και το πιο πάνω απόσπασμα από τη Λανίτη, συνεχίζει με τα εξής στη σελίδα 1432: "H αναθεώρηση εκτελεστών διοικητικών πράξεων στο τομέα του δημοσίου δικαίου ανάγεται αποκλειστικά στην αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Άρθρο 146.1 αποκλείει την εξέταση, άμεσα, έμμεσα ή παρεμπιπτόντως, από οποιοδήποτε δικαστήριο άλλο από το Ανώτατο Δικαστήριο, της νομιμότητας και εγκυρότητας εκτελεστής διοικητικής πράξης και κάθε προπαρασκευαστικής πράξης ή ενέργειας συναφούς προς την έκδοση της.» Οι Εναγόμενοι στην υπεράσπιση τους στις παρ. 2, 3 παρ. 5 Α, 6, 7 και 10 ισχυρίζονται τα ακόλουθα: «2.. και η Εναγόμενη απορρίπτει τους λοιπούς ισχυρισμούς των Εναγόντων περί εξουσίας επιβολής τέλους θεάματος επί όλων των πληρωμών που γίνονται για την είσοδο σε οιονδήποτε δημόσιο θέαμα. «3... πλην όμως απορρίπτει τον ισχυρισμό των Εναγόντων ότι στην αξία κάθε εισιτηρίου εισόδου περιλαμβάνεται και το τέλος θεάματος και ότι αυτό εισπράττεται διά λογαριασμό των Εναγόντων από την Εναγομένη. «5.......και/ή ότι δήθεν ο φόρος θεάματος περιλαμβάνεται στην αξία του κάθε εισιτηρίου και προς υπεράσπιση της ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Α. Οι Ενάγοντες λανθασμένα και/ή κατά παράβαση της κειμένης νομοθεσίας και/ή κατά παράβαση του Ν.95
(1)/2000 και/ή κατά παράβαση της 6ης κοινοτικής οδηγίας προέβησαν στην επιβολή φόρου θεάματος και/ή αξιούν από την Εναγόμενη τέλη θεάματος επί της συνολικής αξίας των εισιτηρίων.» «6. Περαιτέρω, είναι η θέση της Εναγομένης, ότι οι Ενάγοντες παράνομα κατά παράβαση του Ν. 95
(1)/2000 και/ή κατά παράβαση της 6ης κοινοτικής οδηγίας επέβαλλαν φόρο θεάματος στην Εναγομένη 15% επί της συνολικής αξίας των εισιτηρίων, συμπεριλαμβανομένου και του Φ.Π.Α.
  1. Είναι ισχυρισμός της Εναγομένης, ότι οι Ενάγοντες όφειλαν σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία να υπολογίσουν τα τέλη θεάματος επί της αξίας των εισιτηρίων αφού αφαιρεθεί πρώτα το Φ.Π.Α, το οποίο συμπεριλαμβανόταν στη συνολική τιμή του εισιτηρίου.
  2. Όσον αφορά την παράγραφο 7 της ΄Εκθεσης Απαιτήσεως, αυτή δεν γίνεται παραδεκτή και η Εναγομένη, ισχυρίζεται ότι πλειστάκις υπέδειξε στους Ενάγοντες ότι η πράξη επιβολής τέλους θεάματος επί της συνολικής αξίας του εισιτηρίου αντίκειται στη υφιστάμενη νομοθεσία πλην όμως οι Ενάγοντες δεν έλαβαν υπόψη και/ή αγνόησαν τους ισχυρισμούς της Εναγομένης.» Η επιβολή φόρου θεάματος και ο τρόπος υπολογισμού του είναι εκτελεστή διοικητική πράξη και αρμοδιότητα ελέγχου της νομιμότητας αυτής (της πράξης) έχει μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο. Εξάλλου ήταν θέση ή επίδικο θέμα στις προσφυγές αρ. 859/05 και 367/05, οι οποίες αφορούσαν την επιβολή του επίδικου φόρου θεάματος, ότι παρανόμως ο φόρος θεάματος υπολογίστηκε αφού προστέθηκε στην αξία του εισιτηρίου ο Φ.Π.Α., οι οποίες απερρίφθησαν. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να αποφασίσει τους ισχυρισμούς των Εναγομένων οι οποίοι αποτελούν το περιεχόμενο των πιο πάνω παραγράφων, οι οποίες θα πρέπει να διαγραφούν καθ' ότι το περιεχόμενο τους είναι αναπόσπαστο, περιπλέκουν και καθυστερούν τη διαδικασία. Διαγραφή τους απλοποιεί τη διαδικασία, περιορίζει τα επίδικα θέματα και εξοικονομά δικαστικό χρόνο. Τα μόνα θέματα τα οποία παραμένουν για εξέταση, από το παρόν Δικαστήριο, τα οποία εμπίπτουν στη σφαίρα της δικαιοδοσίας του είναι η είσπραξη των τελών από τους εναγόμενους και η τυχόν καθυστέρηση της πληρωμής των εισπραχθέντων τελών στο Δήμο με επακόλουθο την επιβολή επιβάρυνσης. Θέματα για τα οποία θα απαιτηθεί προσκόμιση μαρτυρίας. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στις Αναθεωρητικές Εφέσεις Α.Ο.Μ.Μ. ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΛΤΕΔ ν. ΔΗΜΟΥ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ
(2008)3 Α.Α.Δ. σελ.
  1. «Οι εφεσείοντες υποστήριξαν ότι η παρούσα υπόθεση διακρίνεται γιατί, εν προκειμένω, ελλείπει το στοιχείο της ήδη είσπραξης του φόρου θεάματος από τους ίδιους και επικαλέστηκαν ακριβώς την απόφαση της Παπαδοπούλου, Δ., προς αυτή την κατεύθυνση στην Α.Ο.Μ.Μ. Γαλαξίας Παραγωγές Λτδ ν. Δήμου Στροβόλου, Προσφυγή 1571/05, ημερομηνίας 16.4.
  2. Δεν είναι καθόλου διευκρινισμένο το έρεισμα της εισήγησης πως εδώ δεν είχε ήδη εισπραχθεί ο φόρος. Αντίθετα προκύπτει πως ο φόρος είχε προστεθεί με τη μορφή ενσήμων στα εισιτήρια που πωλούνταν στους θεατές. Ούτως ή άλλως, όμως, κατά το άρθρο 85
(2)του Νόμου το τέλος επιβάλλεται «επί όλων των πληρωμών των γεγομένων υπό οιουδήποτε προσώπου αίτινες εισπράττονται διά την είσοδον αυτού εις οιονδήποτε δημόσιον θέαμα». Ομοίως δε κατά τον Κανονισμό 163 (βλ. συναφώς το άρθρο 4 του Νόμου) επιβάλλεται το τέλος θεάματος, το ύψος του οποίου καθορίζεται «επί όλων των πληρωμών των γενομένων δι είσοδον ...» Κανένα δε πρόσωπο δεν εισέρχεται στον αντίστοιχο χώρο «ειμή έναντι εισιτηρίου» στο οποίο θα πρέπει και να αναγράφεται η ακριβής τιμή περιλαμβανομένου και του τέλους. Ορθώς, λοιπόν, εισηγούνται οι καθ' ων η αίτηση πως υποκείμενος στο τέλος είναι ο θεατής και όχι ο διοργανωτής ο οποίος κατά τα λοιπά υπέχει υποχρέωση της απόδοσης των τελών στο Δήμο. Αυτή την πραγματικότητα την δέχτηκαν και οι εφεσείοντες κατά την ακρόαση. Υποστήριξαν, όμως, πώς ακριβώς δεν βάλλουν κατά της επιβολής των τελών αυτών καθ' αυτών αλλά κατά του τρόπου υπολογισμού τους όπως αυτός προκύπτει από τα χρεωστικά δελτία που τους στάληκαν. Εν τούτοις οι προσφυγές προσδιορίζουν ως αντικείμενό τους τον «φόρο θεάματος» που φέρεται να τους επιβλήθηκε και είδαμε πως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι, κάτω από οποιαδήποτε οπτική γωνία, επιβλήθηκε σ' αυτούς τέλος θεάματος. Εν πάση περιπτώσει, και εφόσον ως αντικείμενο προσδιοριζόταν ο τρόπος υπολογισμού κατά την περιγραφή των εφεσειόντων, θα παρέμενε το ότι αυτός ήταν η ευθεία συνέπεια της επιβολής του ορισμένου τέλους θεάματος. Οπότε, πράγματι, τα χρεωστικά δελτία δεν ενσωμάτωναν τα ίδια εκτελεστή διοικητική πράξη αλλά συνιστούσαν αξίωση ποσών ήδη προκυπτόντων ως οφειλομένων κατά τα προηγηθέντα. Καταλήγουμε πως, για τους λόγους που εξηγήσαμε, η προσβαλλόμενη επιβολή τέλους θεάματος δεν αφορούσε στους εφεσείοντες, πως το δικό τους συμφέρον ήταν έμμεσο και όχι «ίδιον» όπως απαιτείται από το Άρθρο 146.2 του Συντάγματος και πως δεν νομιμοποιούνταν στην άσκηση των προσφυγών.» Ενόψει όλων των πιο πάνω διατάσσεται η διαγραφή των ακολούθων από την έκθεση υπεράσπισης των Εναγομένων:
(1)Από την παράγραφο 2 διαγράφεται το ακόλουθο απόσπασμα: «2.. και η Εναγόμενη απορρίπτει τους λοιπούς ισχυρισμούς των Εναγόντων περί εξουσίας επιβολής τέλους θεάματος επί όλων των πληρωμών που γίνονται για την είσοδο σε οιονδήποτε δημόσιο θέαμα.
(2)Από την παράγραφο 3 διαγράφεται το ακόλουθο απόσπασμα: «3... πλην όμως απορρίπτει τον ισχυρισμό των Εναγόντων ότι στην αξία κάθε εισιτηρίου εισόδου περιλαμβάνεται και το τέλος θεάματος και ότι αυτό εισπράττεται διά λογαριασμό των Εναγόντων από την Εναγομένη.
(1)Από την παράγραφο 5 διαγράφονται τα εξής: «5.......και/ή ότι δήθεν ο φόρος θεάματος περιλαμβάνεται στην αξία του κάθε εισιτηρίου και προς υπεράσπιση της ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Α. Οι Ενάγοντες λανθασμένα και/ή κατά παράβαση της κειμένης νομοθεσίας και/ή κατά παράβαση του Ν.95
(1)/2000 και/ή κατά παράβαση της στις κοινοτικές οδηγίες προέβησαν στην επιβολή φόρου θεάματος και/ή αξιούν από την Εναγομένη τέλη θεάματος επί της συνολικής αξίας των εισιτηρίων.
(2)Οι παράγραφοι 6, 7 και 10 διαγράφονται. Συνεπώς η Αίτηση πέτυχε ως προς το Αιτητικό (α) και μερικώς ως προς το Αιτητικό (β) (i) και (ii). Ως προς το Αιτητικό (β) (iii) και (γ) απορρίπτεται. Για σκοπούς περαιτέρω διευκόλυνσης της διαδικασίας να καταχωρηθεί Έκθεση Υπεράσπισης με διαγραμμένα τα πιο πάνω μέσα σε 20 ημέρες από σήμερα. Επίσης να καταχωρηθεί απάντηση στην Υπεράσπιση προσαρμοσμένη στο νέο δικόγραφο (Υπεράσπιση) μέσα σε 20 μέρες από της παράδοσης της έκθεσης υπεράσπισης. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Επειδή η Αίτηση πέτυχε μερικώς οι Καθ' ων η Αίτηση να καταβάλουν μόνο το μισό ποσό εξόδων αυτών που θα υπολογίσει ο Πρωτοκολλητής. (Υπ)............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.