← Κύπρος

ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΩΝ ΠΙΛΟΤΩΝ ΚΑΙ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ ΛΤΔ ν. KPMG, Αρ. Αγωγής: 11505/07, 30 Νοεμβρίου, 2010

ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΩΝ ΠΙΛΟΤΩΝ ΚΑΙ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ ΛΤΔ ν. KPMG, Αρ. Αγωγής: 11505/07, 30 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A388 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Ι. ΠΟΓΙΑΤΖΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 11505/

  1. ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΩΝ ΠΙΛΟΤΩΝ ΚΑΙ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ ΛΤΔ, Ενάγοντες, -και - KPMG, Eναγόμενοι, -και- ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ κ.ά., Τριτοδιάδικοι. ------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 2009, ΓΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ: 30 Νοεμβρίου,
  2. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές-Εναγομένους : κ. Γιώργος Χριστοδούλου. Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες : κ. Τάσος Κουκούνης. Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Τ/Δ.12, 15&16: κα Κλειώ Κραμβή. Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Τ/Δ.13 : κ. Κωνσταντίνος Χ"Πιέρας. Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Τ/Δ.14 : κ. Νίκος Γεωργιάδης. ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εκείνο που ουσιαστικά επιζητείται να απαντηθεί με την παρούσα Ενδιάμεση Απόφαση είναι το κατά πόσο η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας διορθώνει παράλειψη καταχώρισης Ένορκης Δήλωσης εκεί που οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, και συγκεκριμένα η Δ.48, επιβάλλουν ρητά την ταυτόχρονη καταχώριση της. Το αιτητικό της Αίτησης είναι το ακόλουθο: «
  3. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται και δηλώνεται ότι η αίτηση για οδηγίες ημερ. 28.7.08 στηρίζεται επί της ένορκης δήλωσης του Ανδρέα Χριστοφίδη ημερ. 20.5.08 που συνοδεύει την αίτηση των εναγομένων ημερ. 20.5.08, ή
  4. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η καταχώριση ένορκης δήλωσης επί της οποίας θα στηρίζεται η αίτηση ημερ. 28.7.08 και η οποία θα υιοθετεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Ανδρέα Χριστοφίδη, ημερ. 20.5.
  6. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή το Δικαστήριο κρίνει πρόσφορη υπό τις περιστάσεις.
  7. Έξοδα.» ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα πιο κάτω γεγονότα είναι παραδεκτά και προβάλλουν είτε από τις θέσεις των πλευρών, είτε από το Φάκελο Δικογραφίας:
  8. Στις 3.12.07 καταχωρίστηκε η Αγωγή με Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (Δ.2, θ.6).
  9. Στις 6.5.08, οι Εναγόμενοι καταχώρισαν την Υπεράσπιση τους.
  10. Στις 20.5.08, οι Εναγόμενοι καταχώρισαν Μονομερή Αίτηση με την οποία ζητούσαν Άδεια του Δικαστηρίου όπως εκδώσουν και επιδώσουν σε 16 πρόσωπα Ειδοποίηση Προσεπίκλησης. Η εν λόγω Αίτηση συνοδευόταν από Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Χριστοφίδη, Διευθύνοντα Συμβούλου των Εναγομένων, Ελεγκτικού Οίκου KPMG.
  11. Το Δικαστήριο που επιλήφθηκε αυθημερόν της πιο πάνω Αίτησης έδωσε τη σχετική άδεια.
  12. Στη βάση της πιο πάνω διαδικασίας εκδόθηκε στις 23.5.08 Ειδοποίηση Προσεπίκλησης των πιο πάνω 16 προσώπων.
  13. Οι Τ/Δ.12-16, καταχώρισαν Σημείωμα Εμφάνισης σε διάφορες ημερομηνίες.
  14. Στις 28.7.08 οι Εναγόμενοι καταχώρισαν Αίτηση Διά Κλήσεως με τη οποία στηριζόμενοι στη Δ.10, θ.θ.7-10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ζητούσαν οδηγίες για τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί αναφορικά με τους Τ/Δ. Η Αίτηση δεν συνοδευόταν από Ένορκη Δήλωση.
  15. Οι Τ/Δ.13 και 14 στις 6.11.08 καταχώρισαν Ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση προβάλλοντας την παρατυπία της μη καταχώρισης Ένορκης Δήλωσης.
  16. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη οι Αιτητές-Εναγόμενοι καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση, η οποία προσέκρουσε στην Ένσταση των Τ/Δ.13 και 14, ενώ οι υπόλοιποι Τ/Δ (12, 15 και 16), καθώς και η πλευρά των Εναγόντων δήλωναν ότι δεν θα καταχωρίσουν Ένσταση.
  17. Η Δ.48, θ.9 αναφέρει ότι όλες οι Αιτήσεις διά Κλήσεως πρέπει να συνοδεύονται από Ε/Δ. Εξαιρούνται οι Αιτήσεις που αναφέρονται ρητά στην εν λόγω πρόνοια, οι οποίες δεν χρειάζονται Ε/Δ, στις οποίες όμως δεν περιλαμβάνονται Αιτήσεις δυνάμει της Δ.10, θ.θ.7-
  18. Συνεπάγεται ότι Αιτήσεις για Οδηγίες για τη διαδικασία αναφορικά με τους Τ/Δ, πρέπει να συνοδεύονται από Ε/Δ. Δ.64: ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ To αίτημα των Αιτητών είναι για διόρθωση της παρατυπίας με βάση τη Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το σχετικό μέρος της Δ.64, όπως αυτή τροποποιήθηκε και τέθηκε σε ισχύ στις 24.2.95, έχει ως ακολούθως: «ORDER 64: EFFECT OF NON-COMPLIANCE 1.

(1)Η μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δε θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή.
(2)Τηρουμένης της παραγράφου
(3), το Δικαστήριο δύναται, εφόσο διαπιστώσει τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, όπως προβλέπεται στην παράγραφο
(1), και υπό τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως,όπως κρίνει δίκαιο, να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επεσυνέβη η μη συμμόρφωση, οποιοδήποτε βήμα έγινε στη διαδικασία εκείνη, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή, ή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι παρόντες Κανονισμοί, να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις, εάν χρειάζονται, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, εάν χρειάζεται, αναφορικά με τη διαδικασία γενικά, όπως κρίνει πρέπον.
(3)Το Δικαστήριο δε θα παραμερίζει εξ ολοκλήρου οποιαδήποτε διαδικασία, ή το κλητήριο ένταλμα, ή άλλο εναρκτήριο μέσο με το οποίο έχει αρχίσει η διαδικασία, για το λόγο ότι έχει χρησιμοποιηθεί διαφορετικό εναρκτήριο μέσο για την έναρξη της διαδικασίας από εκείνο που απαιτεί οποιοσδήποτε από τους παρόντες Κανονισμούς.» H ερμηνεία και εύρος της νέας Δ.64 τέθηκε σε αρκετές Αποφάσεις της Νομολογίας με πιο πρόσφατη την Αρέστη ν. Ερμογένους, Π.Ε. 41/08, ημερ. 25.11.10. Η υπόθεση αυτή επανέλαβε τις τεθείσες αρχές και έκαμε ρητή αναφορά στην Εταιρεία Dasaki Entertainment Co Ltd ν. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης, Π.Ε. 157/07, ημερ. 10.4.09, στην οποία ο Φωτίου, Δ, διαβάζοντας την ομόφωνη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ανέφερε σχετικά στις σελ. 7-8: «Ο σκοπός της νέας Δ.64 είναι η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ άκυρου και αντικανονικού μέτρου, εξισώνοντας έτσι κάθε μορφή παρέκκλισης από τους Θεσμούς με αντικανονικότητα δυνάμενη να θεραπευθεί. Το θέμα παραμένει στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων, Θαλασσινός ν. Δημοκρατίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 255, Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd v. Δημοκρατίας κ.ά.
(1996)3 Α.Α.Δ. 323 (απόφαση 11 από 13 Δικαστές), Λοίζου ν. Χαραλάμπους άλλως Καρούσος κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 167, Καλιά κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1996)3 Α.Α.Δ. 149, Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366 και Μιχαήλ ν. Ττουνιά
(2004)1 Α.Α.Δ. 113). Στην προαναφερθείσα υπόθεση Καλιά κ.ά. ν. Δημοκρατίας σελ. 151-152 διαβάζουμε τα εξής: «Με την κατάργηση της Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και την αντικατάστασή της με τη Δ.64 του περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικού) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1995, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 24.2.95, η διάκριση μεταξύ άκυρης και παράτυπης διαδικασίας καταργήθηκε και η μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή την φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε οποιοδήποτε στάδιο οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία. Πέραν αυτού, με τη νέα Δ.64, παρέχεται η διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο διάσωσης της παράτυπης διαδικασίας στην κατάλληλη περίπτωση. Κατά συνέπεια θέση ότι μια έφεση είναι θνησιγενής όταν κανένας από τους λόγους της δεν είναι αιτιολογημένος και επομένως δεν είναι έγκυρη, καταργήθηκε με την τροποποίηση του Καν. 64, αλλά η οποιαδήποτε παρατυπία θα πρέπει να θεραπεύεται. Η θεραπεία αυτή επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και η οποιαδήποτε παρέκκλιση από τους Θεσμούς θα πρέπει να αντιμετωπίζεται έγκαιρα. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση στη λήψη διορθωτικών μέτρων, τόσο μεγαλύτερο είναι το βάρος που αναλαμβάνει ο αιτητής να πείσει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελός του. (Βλ., μεταξύ άλλων, Πολ. Έφεση αρ. 8946 Νίκος Λοίζου ν. Γεώργιος Χαραλάμπους και Άλλοι, ημερ. 15/2/96, Α.Ε. αρ. 1432, Κυπριακή Δημοκρατία ν. Lion Insurance Agency Ltd (ανωτέρω), Α.Ε. 1359, Σπύρου Γιάννη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 21/7/95 και Α.Ε. 1166 Γρηγόρης Θαλασσινός ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 30/5/95).» Είναι λοιπόν φανερό ότι σε περιπτώσεις που πριν την τροποποίηση της Δ.64 το δικαστήριο, με βάση τη νομολογία που ίσχυε τότε, ήταν υπόχρεο να καταλήξει ότι κάποια παράλειψη συμμόρφωσης με τους Θεσμούς οδηγούσε σε ακυρότητα, με τη νέα Δ.64 έχει διακριτική εξουσία να θεωρήσει την μη συμμόρφωση ως απλή παρατυπία, που δεν οδηγεί κατ΄ ανάγκη σε ακυρότητα.» Η εν λόγω υπόθεση έθετε προς κρίση το ερώτημα κατά πόσο παράλειψη συμμόρφωσης με τη Δ.2, θ.10 είναι μοιραία ή θεραπεύεται με τη Δ.64. Η Δ.2, θ.10 είναι η ακόλουθη: «10. Σε αγωγές για ανάκτηση κατοχής ακίνητης περιουσίας η οπισθογράφηση στο κλητήριο πρέπει να εκθέτει την αξία της επίδικης περιουσίας που ζητείται η ανάκτησή της, και στις αγωγές για παράνομη επέμβαση η αξία του μέρους εκείνου που γίνεται η επέμβαση.» Η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα ήταν θετική και ο Φωτίου, Δ, εξετάζοντας και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις που μπορεί να τεθούν, ανέφερε στις σελ. 5-7: «Αν το θέμα αυτό εξεταζόταν πριν την 24/2/95, που τροποποιήθηκε η Δ.64, τότε, σύμφωνα με την μέχρι τότε νομολογία που ερμήνευσε παρόμοιες πρόνοιες των Θεσμών που ήταν επιτακτικής μορφής, θα ήταν ορθή η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των εφεσειόντων, ότι δηλαδή η παράλειψη συμμόρφωσης με τη Δ.2, Κ.10 θα ήταν μοιραία για την υπόθεση (αγωγή) των εφεσιβλήτων. Η υπόθεση Evagorou v. Christodoulou & Another
(1982)1 C.L.R. 733 είναι καθοδηγητική για την προ της 24/2/95 κατάσταση σχετικά με τη μη συμμόρφωση με τους θεσμούς και δίδονται εκεί παραδείγματα όπου η μη συμμόρφωση θεωρήθηκε ουσιώδης με αποτέλεσμα να καθιστά άκυρη τη διαδικασία. Στην υπόθεση Demetriou & Another v. Prodromou
(1983)1 C.L.R. 301 αποφασίστηκε ότι η παράλειψη του ενάγοντα σε αγωγή διαχείρισης (probate action) να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της Δ.2, Κ.13, να συνοδεύεται δηλαδή η αγωγή με ένορκη δήλωση του ενάγοντα που να επαληθεύει την οπισθογράφηση του κλητηρίου, ήταν μοιραία για την αγωγή. Παρομοίως στην υπόθεση Σακκούλα & άλλος ν. Αρέστη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 355, αποφασίστηκε ότι η παράλειψη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες της Δ.25 Κ.2 που διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση τροποποίησης δικογράφων θα πρέπει (shall) το τροποποιημένο δικόγραφο να καταχωρείται είτε σε 15 μέρες, είτε στο χρόνο που καθορίζει το δικαστήριο, διαφορετικά το διάταγμα τροποποίησης καθίσταται από μόνο του άκυρο (ipso facto void), είναι τέτοια που δεν μπορεί να θεραπευθεί με παράταση του χρόνου. Δόθηκε έμφαση στην φράση «shall become ipso facto void». Στην υπόθεση Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 745, αποφασίστηκε ότι η παράλειψη καταχώρισης αίτησης για οδηγίες σε 10 μέρες από την ημερομηνία που οι έγγραφες προτάσεις θεωρούνται ότι έκλεισαν (η αίτηση είχε καταχωρηθεί την 11η μέρα) ήταν επίσης μοιραία.» Από το όλο σκεπτικό της πιο πάνω Απόφασης, φαίνεται ότι η νέα Δ.64 θεραπεύει πλέον τις εν λόγω παραλείψεις ή παρατυπίες. Στέκομαι ιδιαίτερα στη Δ.2, θ.13 που επιβάλλει υποχρέωση όπως σε Αγωγές Διαχείρισης (Probate Actions), η Αγωγή συνοδεύεται με Ε/Δ του Ενάγοντα που να επαληθεύει την Οπισθογράφηση του Κλητηρίου. Προηγουμένως τέτοια παράλειψη θεωρείτο μοιραία, ενώ αυτό που αφήνεται να εννοηθεί από την πιο πάνω Απόφαση είναι ότι τώρα, μπορεί να θεραπευθεί. Αυτό ενισχύει τη θέση των Αιτητών ότι η παράλειψη καταχώρισης Ε/Δ ταυτόχρονα με την Αίτηση όταν το επιβάλλουν ρητά οι Θεσμοί, είναι πλέον παράλειψη η οποία δύναται να θεραπευθεί με τη Δ.64. Υιοθετώ τη θέση αυτή, με την προσθήκη ότι θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ο πιθανός δυσμενής επηρεασμός των συμφερόντων της άλλης πλευράς. Βλ. Κτηματικές Επιχειρήσεις Μάκης Αυξεντίου Λτδ ν. Κυριακίδη κ.ά.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 601, Χ"Χαμπής, Δ., στις σελ. 604-605. Σε περιπτώσεις όπως την παρούσα, όλα τα σχετικά γεγονότα εμφαίνονται από το Φάκελο Δικογραφίας και την πορεία της υπόθεσης. Η Ε/Δ είναι απλώς μια τυπικότητα η οποία απαιτείται ρητά από τους Θεσμούς, το δε περιεχόμενο της συνήθως επαναλαμβάνει τα εμφανή γεγονότα και το περιεχόμενο της Δ.10, θ.θ. 7-10 σε γενική μορφή. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση που ενίστανται στην Αίτηση προβάλλουν όμως ακόμη ένα επιχείρημα, αυτό της καθυστέρησης στην υποβολή της Αίτησης για διόρθωση. Αναφερόμενοι από το απόσπασμα στην υπόθεση Dasaki
(2009), πιο πάνω, που αναφέρει ότι όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, τόσο μεγαλύτερο είναι το βάρος που αναλαμβάνει ο Αιτητής, επικαλούνται αδικαιολόγητη καθυστέρηση 10 μηνών στην καταχώριση της Αίτησης. Συγκεκριμένα, αναφέρουν ότι είχαν εγείρει το θέμα της παρατυπίας από τις 6.11.08, ενώ οι Αιτητές ανέμεναν μέχρι τις 28.8.09 για να καταχωρίσουν την παρούσα Αίτηση. Από την πλευρά τους οι Αιτητές αναφέρουν ότι η διαδικασία επίδοσης των Ειδοποιήσεων Προσεπίκλησης συμπληρώθηκε στις 5.5.
  1. Εκείνο που διαφαίνεται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι ότι στη διαδικασία προστέθηκαν ως Τ/Δ, 16 συνολικά φυσικά πρόσωπα. Η διαδικασία επίδοσης σε όλα αυτά τα πρόσωπα ήταν μακρά, φαίνεται μάλιστα ότι οι Αιτητές απευθύνονταν στο Δικαστήριο Μονομερώς αιτούμενοι Διατάγματα παράτασης για την επίδοση. Τέτοια Διατάγματα εκδόθηκαν στις 18.6.08 (για παράταση 2 μηνών αναφορικά με τους Τ/Δ.2, 3, 5-8 και 11), στις 3.12.08 (για 2 μήνες για τους Τ/Δ.2, 3-7 και 11), στις 28.1.09 (για 2 μήνες για τους Τ/Δ.2 και 11) και στις 6.3.09 (για τους ίδιους Τ/Δ). Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι οι Αιτητές δεν επέδειξαν αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Και αυτό παρόλον ότι μπορεί να προβληθεί το επιχείρημα ότι, αφ΄ ης στιγμής τέθηκε υπόψη τους η παρατυπία, όφειλαν να φροντίσουν να τη θεραπεύσουν το συντομότερο, άσχετα με την επίδοση στους υπόλοιπους Τ/Δ. Θεωρώ ότι οποιαδήποτε άλλη κατάληξη θα κατανικούσε τόσο το γράμμα όσο και το πνεύμα της Δ.64, της οποίας ο σκοπός είναι εμφανής. Ως εκ τούτου, εκδίδεται Διάταγμα άρσης της παράλειψης των Αιτητών και τους δίδεται δικαίωμα όπως καταχωρίσουν Ε/Δ, η οποία να συνοδεύει την Αίτηση τους ημερ. 28.7.
  2. Η εν λόγω Ε/Δ να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Έξοδα: Αναφορικά με τα Έξοδα, έχω καταλήξει, παρά την επιτυχία της Αίτησης, όπως αυτά επιδικαστούν υπέρ των Τ/Δ.13 και 14 και σε βάρος των Αιτητών. Ο λόγος είναι το δικαιολογημένο των Ενστάσεων και το ότι η όλη διαδικασία προκλήθηκε λόγω της παράλειψης των Αιτητών. Επιδικάζονται Έξοδα της διαδικασίας υπέρ των Τ/Δ.13 και 14 και σε βάρος των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα και θα είναι πληρωτέα μετά το πέρας όλης της υπόθεσης. Μεταξύ των υπολοίπων διαδίκων, καμιά διαταγή για Έξοδα. [Υπ.] Χ. Ι.Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.