← Κύπρος

LUMIERE TV PUBLIC COMPANY LTD ν. ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 4736/09, 30 Νοεμβρίου, 2010

LUMIERE TV PUBLIC COMPANY LTD ν. ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 4736/09, 30 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A391 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Ι. ΠΟΓΙΑΤΖΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4736/

  1. LUMIERE TV PUBLIC COMPANY LTD, Ενάγοντες, - και - ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΜΙΛΤΙΑΔΗ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΑΝΔΡΕΑ ΛΕΩΝΙΔΟΥ, Εναγόμενοι. ------------------- ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 2009, ΓΙΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ: 30 Νοεμβρίου,
  2. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές-Ενάγοντες : κ. Αχιλλεύς Αιμιλιανίδης και κα Ήρα Ιωάννου. Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους: κ. Ανδρέας Δημητρίου και κ. Χρίστος Φρακάλας. ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν της πιο πάνω Αίτησης, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς το πιο κάτω Διάταγμα (αυτολεξεί): «Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον τους Εναγομένους ή και διά αντιπροσώπων ή και υπαλλήλων ή και Διευθυντών των όπως μη προβαίνουν σε οποιεσδήποτε ενέργειες που να αφορούν το αντικείμενο του συμφωνητικού εγγράφου παραχώρησης δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης αρ. 10130Μ που υπογράφηκε μεταξύ της Εναγούσης και της Εναγομένης κατά ή περί τις 8 Δεκεμβρίου 2007, οι οποίες να βρίσκονται σε αντίθεση με τα δικαιώματα των Εναγόντων, μέχρι της αποπερατώσεως της εκδίκασης της υπό τον άνω τίτλο και αριθμό αγωγής ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου αναστέλλον την ισχύ του τερματισμού του συμφωνητικού εγγράφου παραχώρησης δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης αρ. 1013ΟΜ που υπογράφηκε μεταξύ της Εναγούσης και της Εναγομένης κατά ή περί τις 8 Δεκεμβρίου 2007, μέχρι της αποπερατώσεως της εκδίκασης της υπό τον άνω τίτλο και αριθμό αγωγής ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Διάταγμα το οποίο απαιτείτο με το Αιτητικό Α, δεν δόθηκε μονομερώς και σε κατοπινό στάδιο αποσύρθηκε. Η Αίτηση των Αιτητών βασίστηκε, μεταξύ άλλων, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, 14/60, Άρθρα 32 και 35, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, Άρθρα 4, 5 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, θ.θ.1-9, στη Νομολογία, καθώς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι Καθ΄ ων η αίτηση καταχώρισαν Ένσταση και η ακρόαση της Αίτησης έγινε με αντεξέταση των Ενόρκως Δηλούντων και των δύο πλευρών, κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι μεν σύντομη, αλλά σαφέστατη και ως κύριους λόγους προβάλλει: (A) Μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. (B) Μη εκπλήρωση των απαιτούμενων προϋποθέσεων. ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΑΙΤΗΤΩΝ Οι ισχυρισμοί των Αιτητών εμφαίνονται μέσα από δύο Ε/Δ του Εκτελεστικού τους Προέδρου, κ. Ιωσήφ Αβρααμίδη, καθώς και από την αντεξέταση της οποίας έτυχε. Αναφορικά με τη σύσταση και τρόπο λειτουργίας των Αιτητών, σχετικές είναι οι Παράγρ. 1-7 της Ένορκης Δήλωσης, ημερ. 5.8.09, η οποία συνόδευε την Αίτηση, οι οποίες παρατίθενται αυτούσεις: «
  3. Είμαι ο Εκτελεστικός Πρόεδρος της εταιρείας Lumiere TV Public Company Ltd, εκ Λευκωσίας και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους άνω Ενάγοντες να προβώ εις την παρούσαν Ένορκον Δήλωσιν προς υποστήριξη της αίτησής τους για ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα σε βάρος των Εναγομένων. Γνωρίζω όλα τα πιο κάτω γεγονότα για τα οποία ορκίζομαι εξ ιδίας γνώσεως. Σε περίπτωση που δεν γνωρίζω εξ ιδίας γνώσεως, αναφέρω την πηγή της πληροφόρησης μου.
  4. Οι Ενάγοντες είναι Δημόσια Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη εν Κύπρω και έχει έδραν την Λευκωσίαν. Οι Ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες και διαχειρίζονται το τηλεοπτικό κανάλι LTV, έχοντας εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας από την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου και διαχειρίζονται επίσης την συνοδρομητική βάση του τηλεοπτικού καναλιού ΑΛΦΑ, ενώ κατέχουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας επί των εκπομπών, προγραμμάτων, ταινιών, αθλητικού περιεχομένου, υποτιτλισμού, ηχογραφήσεων, και γενικότερα επί όλου του περιεχομένου του καναλιού LTV, αλλά και επί πολύ μεγάλου μέρους του περιεχομένου του καναλιού ΑΛΦΑ. Τα τηλεοπτικά κανάλια LTV και ΑΛΦΑ μεταδίδονται τόσο αυτοτελώς, όσο και μέσω της πλατφόρμας MiVision, της Primetel, της Nova Cyprus και της Cablenet. Οι Ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες και διαχειρίζονται επίσης τέσσερα κανάλια που μεταδίδονται επί του παρόντος στην πλατφόρμα της ΑΤΗΚ MiVision, δηλαδή τα LTV 2, LTV 3, LTV Sports 1, LTV Sports
  5. Επίσης είναι ιδιοκτήτες και διαχειρίζονται το τηλεοπτικό κανάλι LTV Races που μεταδίδεται τόσο από την MiVision όσο και από την Primetel.
  6. Οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτησις αρ. 1 είναι το σωματείο Αθλητικός Σύλλογος Ομόνοια Λευκωσίας και ο φορέας που αποκλειστικά διευθύνει, ελέγχει και διοικεί την ποδοσφαιρική ομάδα Ομόνοια Λευκωσίας και που δικαιούται να συνομολογεί συμφωνίες για λογαριασμό της.
  7. Οι ως άνω Ενάγοντες - Αιτητές είναι εταιρεία με παράδοση 15 χρόνων στην συνδρομητική τηλεόραση. Είναι η πρώτη εταιρεία που εισήγαγε στην Κύπρο την συνδρομητική τηλεόραση και μαζί με τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΛΦΑ, την συνδρομητική βάση του οποίου διαχειρίζεται, είναι οι μόνες εταιρείες που έχουν άδεια λειτουργίας συνδρομητικού τηλεοπτικού σταθμού κωδικοποιημένων εκπομπών από την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, δηλαδή από το αρμόδιο Όργανο της Κυπριακής Δημοκρατίας για χορήγηση αδειών λειτουργίας τηλεοπτικών σταθμών. Οι Ενάγοντες - Αιτητές επενδύουν εξαιρετικά υψηλά ποσά κάθε έτος στην αγορά τηλεοπτικού προγράμματος πρώτης προβολής είτε αυτό αφορά σε ταινίες, είτε σε αθλητικό περιεχόμενο, είτε άλλως πως, ώστε να μπορούν να εξασφαλίζουν υψηλό αριθμό συνδρομητών. Σήμερα οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν περί τα 60.000 άτομα που πληρώνουν για να είναι θεατές του τηλεοπτικού σταθμού LTV, γεγονός που τους καθιστά τον πρώτο σε αριθμό θεατών συνδρομητικό τηλεοπτικό σταθμό στην Κύπρο.
  8. Για τον λόγο αυτό οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν υπογράψει πολυποίκιλα και πολυδάπανα συμβόλαια με στούντιο, εταιρείες και κατόχους και παροχείς προγράμματος της Κύπρου αλλά κυρίως του εξωτερικού, με σκοπό την εξασφάλιση των δικαιωμάτων προβολής του τηλεοπτικού τους προγράμματος. Περαιτέρω οι Ενάγοντες έχουν συνάψει πληθώρα συμφωνιών με τις οποίες τους παραχωρούνται τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας για τη μετάδοση ταινιών και προγραμμάτων αθλητικού και άλλου περιεχομένου στην Κύπρο. Το πρόγραμμα αυτό προβάλλεται ως ενιαίο πρόγραμμα του τηλεοπτικού καναλιού LTV ή του τηλεοπτικού καναλιού ΑΛΦΑ, ή και μαζί με το λογότυπο των Εναγόντων και με υποτιτλισμό των Εναγόντων, και προστατεύεται, όπως έχω νομική συμβουλή, από τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, όπως και από τις διεθνείς Συμβάσεις.
  9. Όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, η άδεια που έχει χορηγηθεί από την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου προς τους άνω Ενάγοντες - Αιτητές αφορά την λειτουργία σταθμού κωδικοποιημένων εκπομπών, δηλαδή συνδρομητικής τηλεόρασης. Η όλη βάση πάνω στην οποία λειτουργεί οικονομικά το πρότυπο της συνδρομητικής τηλεόρασης τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό είναι η ύπαρξη συνδρομητών. Είναι οι συνδρομές κατά κύριο λόγο που επιτρέπουν σε ένα συνδρομητικό σταθμό όπως τον σταθμό LTV των Εναγόντων - Αιτητών να εξασφαλίζει δικαιώματα προβολής αθλητικού και άλλου περιεχομένου επί αποκλειστικής βάσεως. Εξάλλου είναι οι συνδρομές και ο αριθμός συνδρομητών που επιτρέπει σε ένα συνδρομητικό σταθμό όπως ο σταθμός LTV των Εναγόντων - Αιτητών να έχει την οικονομική δυνατότητα και να υπογράφει πολυδάπανα συμβόλαια αγοράς αποκλειστικού προγράμματος.
  10. Λόγω του μακρόχρονου της λειτουργίας, της ποιότητας των προγραμμάτων, του μεγάλου αριθμού συνδρομητών, της μεγάλης εμπορίας, διαφήμισης και εμπορικής προώθησης του τηλεοπτικού προγράμματος των Εναγόντων - Αιτητών, όπως προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό LTV ή και τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΛΦΑ, αλλά και από τα υπόλοιπα κανάλια ιδιοκτησίας της LTV, το περιεχόμενο και το τηλεοπτικό πρόγραμμα των πιο πάνω καναλιών έχει καταστεί συνώνυμο με τους Ενάγοντες - Αιτητές και οι καταναλωτές καθίστανται συνδρομητές των τηλεοπτικών αυτών σταθμών, έχοντας εμπιστοσύνη στο τηλεοπτικό περιεχόμενο των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες εξάλλου στηρίζουν την οικονομική τους ευημερία που τους επιτρέπει την αγορά προγράμματος υψηλού περιεχομένου στις συνδρομές που καταβάλλονται μηνιαίως από τους συνδρομητές των Εναγόντων.» Σε συνέχεια των πιο πάνω και αναφορικά με την επίδικη διαφορά, οι ισχυρισμοί των Αιτητών είναι οι ακόλουθοι:
  11. Μέχρι και την ποδοσφαιρική περίοδο 2006-2007, τα τηλεοπτικά δικαιώματα των αγώνων Κυπριακού Ποδοσφαίρου δεν τα διαχειρίζονταν απευθείας οι ομάδες ποδοσφαίρου, αλλά η ΚΟΠ και κατά συνέπεια, η ΚΟΠ ήταν αρμόδια για τη μεταπώληση των δικαιωμάτων μετάδοσης στιγμιοτύπων των τηλεοπτικών αγώνων ποδοσφαίρου. Αντίθετα, από την ποδοσφαιρική περίοδο 2007-2008, τα τηλεοπτικά δικαιώματα των αγώνων Κυπριακού ποδοσφαίρου των ομάδων τα διαχειρίζονται οι ίδιες οι ποδοσφαιρικές ομάδες, πολλές από τις οποίες έχουν συνάψει συμφωνίες αποκλειστικής φύσης με τους Αιτητές.
  12. Οι Αιτητές έχουν υπογράψει με τους Καθ΄ ων η Αίτηση Συμφωνία, με βάση την οποία οι Καθ΄ ων η Αίτηση παραχώρησαν στους Αιτητές τα τηλεοπτικά δικαιώματα τηλεοπτικής μετάδοσης αναφορικά με τους ποδοσφαιρικούς αγώνες στους οποίους συμμετέχει η Ομόνοια για τις περιόδους 2007-
  14. Παρόμοιο Συμφωνητικό Έγγραφο υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων στις 8 Δεκεμβρίου, 2007 (το «Συμφωνητικό») για τις ποδοσφαιρικές περιόδους 2010-2013, ήτοι για την περίοδο από 1.7.10-30.6.
  15. Σύμφωνα με τους όρους του εν λόγω Συμφωνητικού, οι Καθ΄ ων η Αίτηση παραχωρούν έναντι οικονομικού τιμήματος προς τους Αιτητές τα αποκλειστικά δικαιώματα τηλεοπτικής μετάδοσης και άλλα παρεμφερή δικαιώματα των ποδοσφαιρικών αγώνων της Ομόνοιας στην Κύπρο και το εξωτερικό.
  16. Επιπρόσθετα με το Συμφωνητικό, οι διάδικοι υπέγραψαν και συμπληρωματικές συμφωνίες οι οποίες στηρίζονται ρητά επί του γεγονότος της υπογραφής του Συμφωνητικού και συνιστούν επέκταση της συνεργασίας τους. Συγκεκριμένα, υπογράφτηκαν στις 8.12.07, Συμφωνητικό Έγγγραφο Υποστηρικτικών/Προωθητικών Ενεργειών για την περίοδο 2008-2013, Συμφωνητικό Έγγραφο Χορηγιών 2010-2103 και Συμφωνία αναφορικά με την αγορά αποκλειστικών τηλεοπτικών δικαιωμάτων Ευρωπαϊκών διοργανώσεων της Ομόνοιας.
  17. Οι Αιτητές υπέγραψαν τις πιο πάνω συμφωνίες κατόπιν σκληρών διαπραγματεύσεων με το Διοικητικό Συμβούλιο των Καθ΄ ων η Αίτηση. Η υπογραφή των συμφωνιών για επέκταση της συμφωνίας των δύο πλευρών για την περίοδο 2010-2103, υπήρξε αποτέλεσμα εισήγησης των ίδιων των Καθ΄ ων η Αίτηση, οι οποίοι ήθελαν να εξασφαλίσουν επιπρόσθετα χρήματα. Μέχρι την ημερομηνία της καταχώρισης της Αίτησης, οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν λάβει περισσότερο από €500.000 ως προκαταβολή έναντι των συμφωνιών της περιόδου 2010-
  18. Δηλαδή, οι συμφωνίες έχουν ενεργοποιηθεί και δίδονται συνεχώς χρήματα από τους Αιτητές προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση έναντι της αντιπαροχής τους για την παραχώρηση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων της περιόδου 2010-
  20. Στο πεδίο των τηλεοπτικών προγραμμάτων υψηλής στάθμης και των αθλητικών αγώνων, οι συμφωνίες συνάπτονται με προοπτικές τριετίας και/ή πενταετίας. Μάλιστα οι Αιτητές, όπως και άλλοι τηλεοπτικοί σταθμοί, έχουν ήδη συνάψει συμφωνίες με αρκετές ποδοσφαιρικές ομάδες και/ή αθλητικούς φορείς και/ή τηλεοπτικούς παραγωγούς και για την περίοδο 2013-
  21. Οι Αιτητές, έχοντας εξασφαλίσει τη συμφωνία με τους Καθ΄ ων η Αίτηση για την περίοδο 2010-2013 και έχοντας ουσιαστικά δεσμεύσει ένα σημαντικό ποσό χρημάτων του προϋπολογισμού τους γι΄ αυτή την περίοδο, στα πλαίσια του ορθολογικού προϋπολογισμού, επέλεξαν να μην συνάψουν συμφωνίες ή να μην προτείνουν μεγάλα ποσά για άλλο σημαντικό πρόγραμμα υψηλής στάθμης. Έτσι, οι Αιτητές επέλεξαν να μην εκδώσουν ποσά για άλλο παρεμφερές προϊόν, όπως το Champions League και το Europa League της περιόδου 2009-2012, το Ελληνικό Πρωτάθλημα της περιόδου 2009-2012 και Κυπριακές Ομάδες Α΄ Κατηγορίας, όπως τον Απόλλωνα, την ΑΕΚ, την Πέγεια, Δόξα και ΕΝΠ.
  22. Κατά ή περί τις 16 Φεβρουαρίου, 2009, οι Αιτητές έλαβαν Επιστολή χωρίς βλάβη από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, σύμφωνα με την οποία θεωρούσαν ότι το προϊόν που προσέφερε η Ομόνοια είχε αναβαθμιστεί και ότι θεωρούσαν πως οι όροι του Συμφωνητικού ήταν ετεροβαρείς. Μετά απ΄ αυτό, άρχισε ανταλλαγή Επιστολών μεταξύ των μερών, ενώ ακολούθησε και χωρίς βλάβη συνάντηση τους κατά ή περί της 28 Μαίου,
  23. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών είναι ότι ήταν εμφανές ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση ενδιαφέρονταν να αυξήσουν τα ωφελήματα που είχαν με βάση τις υπάρχουσες συμφωνίες.
  24. Προς μεγάλη έκπληξη των Αιτητών, στις 4 Αυγούστου, 2009, επιδόθηκε προσωπικά στον κ. Αβρααμίδη Επιστολή Τερματισμού, ημερ. 3.8.09, με άμεση ισχύ, στην οποία γινόταν επίκληση του Όρου 22 του Συμφωνητικού.
  25. Ο ισχυρισμός των Αιτητών είναι ότι είναι προφανές ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση επιδιώκουν να παραβούν τους όρους του Συμφωνητικού, με αποκλειστικό σκοπό να επιδιώξουν την υπογραφή σύμβασης με ανταγωνιστή των Αιτητών με ψηλότερο τίμημα. Για το λόγο αυτό εφευρίσκουν «παραβάσεις» εκ μέρους των Αιτητών. ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Οι ισχυρισμοί των Καθ΄ ων η Αίτηση εμφαίνονται από την Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Λεωνίδου, Γενικού Γραμματέα του Διοικητικού Συμβουλίου, η οποία συνοδεύει την Ένσταση, καθώς και από την αντεξέταση της οποίας έτυχε και είναι βασικά οι ακόλουθοι:
  26. Οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο αναφέροντας ότι το Συμφωνητικό καλύπτει και δικαιώματα τηλεοπτικής μετάδοσης των αγώνων της Ομόνοιας στο εξωτερικό. Κάτι τέτοιο δεν καλύπτεται, όπως δεν καλύπτονται και οι φιλικοί αγώνες της Ομόνοιας. Η παραπλανητική αυτή αναφορά ήταν σκόπιμη αφού μεγαλοποίησε σε απαράδεκτα ανακριβές βαθμό την οικονομική σημασία του επίδικου Συμφωνητικού, καθώς και την επίδραση του στη δραστηριότητα των Αιτητών. Αυτή δε η παραπλάνηση, πιθανό να είχε αποφασιστική επίδραση στην Απόφαση του Δικαστηρίου να εκδώσει το Διάταγμα.
  27. Ο τερματισμός του Συμφωνητικού από πλευράς Καθ΄ ων η Αίτηση έγινε γιατί όντως επήλθαν ουσιώδεις αλλαγές, οι οποίες δεν μπορούσαν να προβλεφθούν κατά το στάδιο της απογραφής του. Οι ουσιώδεις αυτές αλλαγές είχαν επανειλημμένα κοινοποιηθεί στους Αιτητές, δυστυχώς όμως δεν υπήρξε οποιαδήποτε θετική ανταπόκριση. Οι ουσιώδεις αλλαγές στις οποίες αναφέρονται οι Καθ΄ ων η αίτηση αναπτύσσονται στην παρ. 14 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση και είναι οι ακόλουθες: «(α) Η Ομόνοια με τις ποδοσφαιρικές μεταγραφές σε ανθρώπινο δυναμικό έχει διαφοροποιήσει και αναβαθμίσει την εικόνα της. Άρα ουσιώδης διαφοροποίηση επήλθε τόσο στο αγωνιστικό όσο και το τηλεοπτικό προϊόν σε σχέση με το υπάρχον κατά το χρόνο υπογραφής της επίδικης σύμβασης. Προς τούτο αναφέρω και μετά από πληροφόρηση που έχω από τον οικονομικό σύμβουλο των Εναγομένων/Καθ΄ ων η Αίτηση ότι τα έσοδα του Σωματείου για το 2009 διπλασιάστηκαν σε €8.298.806 σε σύγκριση με €3.808.787 που ήταν τα έσοδα για το
  28. (β) Τα έξοδα μισθοδοσίας και άλλα παρεμφερή έξοδα, και πάλι από πληροφόρηση που έχω από τον οικονομικό σύμβουλο των Εναγομένων/Καθ΄ ων η Αίτηση, είχαν αύξηση κατά το 2009 της τάξης του 107%. Συγκεκριμένα από €3.333.897 το 2008, ανήλθαν σε €6.927.900 το
  29. (γ) Τα γενικά έξοδα των Εναγομένων ανήλθαν για το 2009 σε €8.342.954 από €4.284.338 το
  30. (δ) Βάσει των πιο πάνω στοιχείων τα έσοδα των Εναγομένων/Καθ΄ ων η Αίτηση από τηλεοπτικά δικαιώματα με την πρώτη συμφωνία καθορίζονταν σε ΛΚ200.000 επί συνολικών εσόδων ΛΚ2.046.156 και με συνολικά έξοδα πέριξ των ΛΚ2 εκ. Με τα δεδομένα της νέας συμφωνίας είναι €2.039.993 επί συνολικών εσόδων ποδοσφαίρου 6.7 εκ. Ευρώ και σύνολο εσόδων €8.298.
  31. Από τα οικονομικά αυτά στοιχεία διαφαίνεται ότι το ποσό που αντιστοιχούσε ανέρχετο σε 25% περίπου επί του συνόλου των εσόδων ποδοσφαίρου της Εναγομένης/Καθ΄ ης η Απαίτηση - ποσοστό που είναι απαράδεκτα χαμηλό και εκτός των δεικτών της ιδίας της UEFA που αναμένει ότι τα τηλεοπτικά δικαιώματα πρέπει να είναι της τάξης των 40% των εισοδημάτων των ομάδων στις πρώτες κατηγορίες των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων.»
  32. Οι συμπληρωματικές συμφωνίες τις οποίες επικαλούνται οι Αιτητές δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με το Συμφωνητικό, αφού μοναδικός τους σκοπός είναι η εμπορική προώθηση των Αιτητών και μόνο.
  33. Η Αγωγή και Αίτηση είναι πρόωρες αφού το Συμφωνητικό τίθεται σε ισχύ την 1.7.2010, επομένως μόνο τότε γεννάται το αγώγιμο δικαίωμα.
  34. Το ποσό των €500.000 το οποίο ισχυρίζονται οι Αιτητές ότι είχαν πληρώσει στους Καθ΄ ων η Αίτηση, εάν έχει δοθεί, αφορά ξεχωριστές συμβάσεις χορηγίας, οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με το επίδικο Συμφωνητικό.
  35. Το Συμφωνητικό, δεν επηρέασε ούτε μπορούσε να επηρεάσει άλλες συμφωνίες των Αιτητών, όπως αυτοί ισχυρίζονται. Εξάλλου, οι Αιτητές είχαν πλειοδοτήσει για τους αγώνες του Champions League, ενώ, εν πάση περιπτώσει, για την περίοδο 2007-2010 δεν είχαν τέτοια δικαιώματα.
  36. Σύμφωνα με τους Καθ΄ ων η Αίτηση, είναι οι Αιτητές που παρέβησαν το Συμφωνητικό, αφού ουδέποτε επέδειξαν καλή, πραγματική και ειλικρινή θέληση για διαπραγμάτευση, σύμφωνα με τον Όρο
  38. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ουδέποτε επεδίωξαν την υπογραφή σύμβασης με ανταγωνιστική των Αιτητών Εταιρεία. ΜΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΟΥΣΙΩΔΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Θα εξετάσω πρώτα αυτό το Λόγο Ένστασης αφού η Νομολογία δεικνύει ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι υπήρξε από πλευράς Αιτητή απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος, μπορεί να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος Διατάγματος, χωρίς καν να προχωρήσει στην εξέταση άλλων θεμάτων ουσίας. Η νομική αρχή που πηγάζει από τη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων είναι πολύ καλά καθιερωμένη και επαναλήφθηκε με σαφήνεια στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Rybolovlev ν. Rybolovleva, Π.Ε. 130 & 131/09, ημερ. 29.1.
  39. Ο κ. Κληρίδης, Δ., απαγγέλλοντας την ομόφωνη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανέφερε στις σελ. 13-15: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το Δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφασή του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A v. Evans & Sons Ltd v. Άλλων

(1998)1(Β) Α.Α.Δ 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της απόφασης, η οποία είχε δοθεί από τον Γ. Πική, Πρόεδρο, από τη σελ. 1186 του τόμου Αποφάσεων: «...Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α. 157/90, 30.5.96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α. (ανωτέρω) (σελ. 4) «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη Μ. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα του, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:-(σελ. 7) «... γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας,» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ 598).» Στην υπόθεση Ηarvardskiy Prumyslovy Holding A.S - υπό Εκκαθάριση ν. 1. Daventree Resources Limited κ.α. Π.Ε. 9/2007, ημερ. 10.7.2008 και Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd Π.E. 181/07, ημερ. 19.6.2009 ο Ηλιάδης, Δ., αναφέρθηκε στις προεκτάσεις της υποχρέωσης αποκάλυψης γεγονότων ως ακολούθως: «
(1)Ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβαίνει σε πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων.
(2)Τα ουσιώδη στοιχεία είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να γνωρίζει ο Δικαστής όπως αυτά καθορίζονται από το Δικαστή και όχι από τους δικηγόρους των διαδίκων.
(3)Η υποχρέωση της αποκάλυψης δεν περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά και σε εκείνα που μπορούσαν να αποκαλυφθούν με μια εύλογη έρευνα.
(4)Η έκταση της έρευνας που πρέπει να γίνει εξαρτάται από τα περιστατικά της υπόθεσης που περιλαμβάνει τη (
  1. i)φύση της υπόθεση και (
  2. ii)το επιζητούμενο διάταγμα και τα επακόλουθα της έκδοσης του για τον εναγόμενο.
(5)Το Δικαστήριο που διαπιστώνει τη μη αποκάλυψη θα πρέπει να αποστερήσει από τον αιτητή οποιοδήποτε πλεονέκτημα που έχει αποκομίσει.
(6)Η μη αποκάλυψη που οφείλεται σε αθώα συμπεριφορά ή σε μη ορθή εκτίμηση της σχετικότητας της είμαι μια σημαντική πτυχή, αλλά όχι αποφασιστική στην εξέταση της μη αποκάλυψης και
(7)Κάθε παράλειψη δεν εξυπακούει την άμεση ακύρωση του διατάγματος.» Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αναφέρουν σειρά γεγονότων τα οποία ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές απέκρυψαν και τα οποία θεωρούν ουσιώδη. Κατ΄ αρχήν αναφέρουν ότι οι Αιτητές απέκρυψαν το γεγονός ότι είχαν πλειοδοτήσει για την προβολή των αγώνων του Champion League. Στη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση τους οι Αιτητές παραδέχονται ότι είχαν πλειοδοτήσει. Εκείνο που παρατηρείται όμως στην αρχική Ένορκη Δήλωση, είναι η προσεκτική διατύπωση των γεγονότων. Αναφέρεται στην Παρ. 15 της Ένορκης Δήλωσης: «15. .................................... .................................... .................................... Όπως κάθε οικονομικός δρων, έτσι και η Ενάγουσα καταρτίζει ένα ορθολογικό προϋπολογισμό, ώστε να αγοράζει προγράμματα ανάλογα με τα κονδύλια που μπορεί να διαθέσει. Για τον λόγο αυτό η Ενάγουσα, έχοντας εξασφαλίσει και συμφωνήσει την μετάδοση των ποδοσφαιρικών αγώνων της Ομόνοιας Λευκωσίας για την περίοδο 2010-2013 έναντι ενός σοβαρού και σημαντικού οικονομικού τιμήματος, καθώς και άλλες συμφωνίες, επέλεξε να μην επενδύσει ποσά για άλλο παρεμφερές προϊόν, όπως το Champions League και το Europa League της περιόδου 2009-2012, το ελληνικό πρωτάθλημα της περιόδου 2009-2012 και κυπριακές ποδοσφαιρικές ομάδες Α΄κατηγορίας όπως τον Απόλλωνα, την ΑΕΚ, την Πέγεια, Δόξα και Παραλίμνι.» Από το πιο πάνω απόσπασμα δεν φαίνεται να υπάρχουν ανακρίβειες αφού οι Αιτητές απλώς αναφέρουν ότι λόγω του Συμφωνητικού με την Ομόνοια επέλεξαν να μην επενδύσουν ποσά για παρεμφερές προϊόν, όπως είναι το Champions League. Αυτό δεν αποκλείει το γεγονός να είχαν πλειοδοτήσει, αλλά με περιορισμένο προϋπολογισμό. Το ερώτημα είναι κατά πόσο όφειλαν να αναφέρουν ρητά τις ενέργειες τους, οι οποίες δεν είχαν αποτέλεσμα, αφού δεν εξασφάλισαν τους Αγώνες του Champions League και εάν η παράλειψη αυτή αποτελεί ουσιώδη απόκρυψη. Δεν συμμερίζομαι την άποψη αυτή των Καθ΄ ων η Αίτηση. Ούτε θεωρώ ότι η παράθεση αυτών των λεπτομερειών θα είχε βαρύνουσα επίδραση στην κρίση του Δικαστηρίου όταν εκδιδόταν το αρχικό Διάταγμα. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ως ουσιώδης παράλειψη το γεγονός ότι οι Αιτητές αναφέρονται σε συμβάσεις με τρίτους αναφέροντας και ονομαστικά τη CYTA, την Cablenet, την Multichoice, αλλά και διαφημιστικές εταιρείες, χωρίς να αναφέρονται στους ακριβείς όρους των συμφωνιών αυτών. Αναφορικά με τους συνδρομητές της LTV, οι Αιτητές αναφέρουν ότι η σύναψη του Συμφωνητικού δημοσιοποιήθηκε σ΄ αυτούς και για σκοπούς της διαδικασίας αυτής δεν είχαν υποχρέωση να αναφέρουν αναλυτικά τον τρόπο δημοσιοποίησης του. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αναφέρονται επιπρόσθετα σε γεγονότα τα οποία ισχυρίζονται ότι παρατέθηκαν κατά τρόπο παραπλανητικό από πλευράς Αιτητών. Συγκεκριμένα, ισχυρίζονται ότι το Συμφωνητικό αφορά μόνο σε δικαιώματα τηλεοπτικής μετάδοσης ποδοσφαιρικών αγώνων του Κυπριακού Πρωταθλήματος και δεν επεκτείνεται σε φιλικούς αγώνες και αγώνες της Ομόνοιας στο εξωτερικό. Αυτή τη θέση προώθησε και ο κ. Λεωνίδου κατά την αντεξέταση της οποίας έτυχε στο σημείο αυτό. Από την άλλη, οι Αιτητές επικαλούνται τον Όρο 2.1 του Συμφωνητικού, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα: «2.1 Οι ποδοσφαιρικοί αγώνες της Ομάδας που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας συμφωνίας είναι όλοι οι αγώνες στους οποίους συμμετέχει η Ομάδα ΟΜΟΝΟΙΑ Λευκωσίας, είτε ποδοσφαιρικοί αγώνες πρωταθλημάτων, είτε ποδοσφαιρικοί αγώνες κυπέλλου, είτε ποδοσφαιρικοί αγώνες με ή χωρίς επίσημους τίτλους, είτε ποδοσφαιρικοί φιλικοί αγώνες με άλλες ποδοσφαιρικές ομάδες είτε και πρωταθλήματα, αγώνες κυπέλλου και ποδοσφαιρικοί αγώνες που διεξάγονται κάτω από την αιγίδα της FIFA και της UEFA.» Στη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ο κ. Αβρααμίδης αναφέρει ότι αυτό που απλώς έκαμε στην αρχική του Ένορκη Δήλωση ήταν να επαναλάβει μερικούς από τους όρους του Συμφωνητικού. Υιοθετώ αυτή την άποψη και δεν βρίσκω ότι το λεκτικό που χρησιμοποιήθηκε από τους Αιτητές, δεδομένου του Όρου 2.1, αποτελούσε καθ΄ οιοδήποτε τρόπο παραπλάνηση. Ένα ακόμα σημείο για το οποίο οι Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίζονται παραπλάνηση του Δικαστηρίου, είναι το ποσό των €500.000, στο οποίο κάνουν αναφορά οι Αιτητές ότι τους κατέβαλαν. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αναφέρουν (Παράγρ. 8 της Ένορκης Δήλωσης), ότι το ποσό αυτό δεν αποτελεί αντίτιμο ή χρηματικό ποσό το οποίο δόθηκε δυνάμει του Συμφωνητικού, αλλά εάν όντως έχει δοθεί, αφορά σε παρεμφερείς και ξεχωριστές συμβάσεις χορηγίας, οι οποίες δεν έχουν σχέση με το επίδικο Συμφωνητικό. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι οι Αιτητές καθιστούν ξεκάθαρο εξαρχής ότι συνδέουν άμεσα τις συμπληρωματικές συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων με το επίδικο Συμφωνητικό και σε κάποιο βαθμό τις θεωρούν και επέκταση του (Παράγρ. 13 της αρχικής Ένορκης Δήλωσης Αιτητών). Είναι στη βάση αυτής της θέσης τους που στην Παράγρ. 14 της Ένορκης Δήλωσης τους, αναφέρουν ότι το ποσό των €500.000 το έχουν λάβει οι Καθ΄ ων η Αίτηση ως προκαταβολή «έναντι των συμβολαίων της περιόδου 2010-2013». Επομένως δεν αποτελεί θέση τους ότι το ποσό αυτό δόθηκε μόνο έναντι του Συμφωνητικού και κατά συνέπεια δεν διαπιστώνω οποιουδήποτε είδους παραπλάνηση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο Λόγος Ένστασης που αφορά σε απόκρυψη και παραπλάνηση, απορρίπτεται. ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ Με βάση το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60 όπως αυτό επεξηγήθηκε και διασαφηνίστηκε σε σειρά Αποφάσεων οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για έκδοση Ενδιάμεσου Διατάγματος είναι οι ακόλουθες: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία, (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης Δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Επιπρόσθετα, τόσο στην υπόθεση Κούνουνα ν. C & A Simonοs Ltd
(2002)1(B) A.A.Δ 1361, όσο και στην πιο πρόσφατη Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Φυλακτίδης κ.α., Π.Ε. 216/06 ημερ. 24.3.09, αναφέρθηκε ότι η ύπαρξη απλώς των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει ένα τέτοιο Διάταγμα. (Α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία. Στην παρούσα περίπτωση η αξίωση των Αιτητών, όπως αυτή εμφαίνεται από τα Δικόγραφα τους, είναι στη βάση του Συμφωνητικού για το οποίο απαιτούν την ειδική εκτέλεση του καθώς και αποζημιώσεις για παράβαση του από πλευράς Καθ΄ ων η Αίτηση. Η ύπαρξη και εγκυρότητα του Συμφωνητικού δεν αμφισβητούνται. Η νομολογιακή αρχή είναι ότι σε τέτοιου είδους διαδικασίες το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε μία σε βάθος εξέταση θεμάτων που άπτονται νομιμότητας ή ακυρότητας συμφωνιών. Βλ. Φετοκάκης ν. Χριστοφή κ.ά.
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 800, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ.
  1. Έχοντας πάντοτε υπόψη αυτή τη νομολογιακή αρχή, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι νόμιμα τερμάτισαν το Συμφωνητικό με την Επιστολή τους ημερ. 3 Αυγούστου,
  2. Η εν λόγω Επιστολή αναφέρεται στον Όρο 22 του Συμφωνητικού. Από την άλλη, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ο Όρος αυτός δεν παρέχει δικαίωμα για τερματισμό του Συμφωνητικού. Ο Όρος 22, έχει ως ακολούθως: «
  3. Επειδή η παρούσα συμφωνία συνομολογείται και υπογράφεται τώρα ενώ η άσκηση των παραχωρουμένων δικαιωμάτων θα αρχίσει από την ποδοσφαιρική περίοδο 2010-2011, οι συμβαλλόμενοι συμφωνούν όπως, σε περίπτωση που μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία η LTV θα δικαιούται να ασκήσει τα παραχωρούμενα με την παρούσα συμφωνία δικαιώματα επέλθουν ουσιώδεις αλλαγές ή άλλα γεγονότα τα οποία τώρα δεν μπορεί να παραβλεφθούν, τόσο το Σωματείο όσο και η LTV θα προσπαθήσουν συναινετικά να επιφέρουν, αν τούτο είναι αναγκαίο και σκόπιμο και συμφωνηθεί και από τους δύο συμβαλλομένους, τις αναγκαίες αλλαγές ή και τροποποιήσεις στο κείμενο της παρούσας συμφωνίας. Εκτός όμως αν συμφωνηθεί μια τέτοια διαφοροποίηση των όρων της παρούσας συμφωνίας όπως πιο πάνω, της τροποποιητικής συμφωνίας αυτής γενομένης γραπτώς και υπογραφομένης και από τους δύο συμβαλλομένους, όλοι οι όροι της παρούσας συμφωνίας θα παραμένουν σε ισχύ.» Εκείνο που διαφαίνεται από ανάγνωση του Όρου αυτού, είναι ότι όντως, για να επέλθουν τροποποιήσεις στο Συμφωνητικό, πρέπει αυτές να καταγραφούν, να εγκριθούν και να υπογραφούν και από τις δύο πλευρές. Σε ενάντια περίπτωση το Συμφωνητικό παραμένει σε ισχύ. Φυσικά εκείνο που επικαλούνται οι Καθ΄ ων η Αίτηση για τερματισμό του Συμφωνητικού είναι η μη εκπλήρωση από τους Αιτητές των υποχρεώσεων τους που πηγάζουν από τον Όρο 22, και που είναι να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για εξεύρεση συναινετικής λύσης. Οι προσπάθειες αυτές είχαν αρχίσει από τις 16 Φεβρουαρίου, 2009 ή ακόμη από προηγουμένως κατ΄ απαίτηση των Καθ΄ ων η Αίτηση και συνεχίζονταν με ανταλλαγές Επιστολών και συναντήσεις, χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. (Οι εν λόγω ενέργειες αναφέρονται αναλυτικά στις Ε/Δ αμφοτέρων των πλευρών). Επιπρόσθετα, ο Όρος 20 του Συμφωνητικού που παρέχει το δικαίωμα στους συμβαλλομένους για τερματισμό του, προνοεί ότι το αναίτιο μέρος πρέπει να δίδει προειδοποίηση τουλάχιστον 5 εργάσιμων ημερών, κάτι που δεν φαίνεται να τηρήθηκε στην παρούσα περίπτωση. Αναφορικά με τις αιτούμενες θεραπείες, εκτός από το θέμα των αποζημιώσεων, οι Αιτητές επιζητούν ως τελική θεραπεία στην Αγωγή και ειδική εκτέλεση του Συμφωνητικού. Το δικαίωμα αυτό πηγάζει από το Άρθρο 76 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, το οποίο αναφέρει ότι «η σύμβαση είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης από το Δικαστήριο αν, (α) δεν είναι άκυρη δυνάμει του Νόμου αυτού ή οποιουδήποτε άλλου Νόμου, και (β) είναι γραπτή και (γ) υπογράφεται στο τέλος αυτής από το πρόσωπο που φέρει το βάρος αυτής, (δ) το Δικαστήριο κρίνει, ενόψει όλων των περιστάσεων, ότι η επιβολή ειδικής εκτέλεσης της σύμβασης δεν θα ήταν παράλογη ή άλλως πως ανεπιεικής ή πρακτικά ανεφάρμοστη». Για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, ευρίσκω ότι οι βασικές αυτές προϋποθέσεις πληρούνται και αυτό είναι βαρύνουσας σημασίας για το λόγο ότι θα ήταν σχεδόν αδύνατο να πετύχει η παρούσα Αίτηση και να καταστεί το εκδοθέν Διάταγμα απόλυτο εάν εκ πρώτης όψεως διαφαινόταν μη εκπλήρωση οποιασδήποτε από τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι οι Αιτητές έχουν αποδείξει στο βαθμό που απαιτείται τις πρώτες δύο προϋποθέσεις. (Β) Δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι θέσεις των Αιτητών εμφαίνονται αναλυτικά από την Παράγρ. 25 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, την οποία θεωρώ ορθό όπως παραθέσω αυτούσια: «
  4. Περαιτέρω πιστεύω ότι εκτός αν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι ουσιαστικά εντελώς αδύνατος ο υπολογισμός της ζημίας των Εναγόντων, ούτως ώστε να δύνανται να αποζημιωθούν πλήρως οι Ενάγοντες και θα είναι ουσιαστικά αδύνατη η πλήρης απονομή της δικαιοσύνης για τους εξής, μεταξύ άλλων, λόγους: (α) Αν η συνέχιση των παράνομων ενεργειών των Εναγομένων συνεχιστεί και επιτραπεί σε αυτούς να υπογράψουν σύμβαση για το ίδιο αντικείμενο με τρίτο πρόσωπο, αυτές θα καταστήσουν άνευ αντικειμένου την υφιστάμενη σύμβαση μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων, μια σύμβαση την οποία οι Ενάγοντες έχουν ήδη δημοσιοποιήσει στους τρίτους ιδιοκτήτες πλατφόρμων με τους οποίους συνεργάζονται, καθώς και στους συνδρομητές τους, και η οποία συνιστά τμήμα του τηλεοπτικού πακέτου που προσφέρει η Ενάγουσα για την περίοδο 2010-2013 και στη βάση του οποίου έχει προβεί σε συγκεκριμένες συμφωνίες με διαφημιστικές εταιρείες και τρίτα πρόσωπα. Η ζημία που μπορεί να επέλθει σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και επιτραπεί η παράβαση της συμφωνίας - Τεκμήριο 1, δεν μπορεί να υπολογιστεί, εφόσον το τηλεοπτικό πακέτο τμήμα του οποίου αποτελούν και οι ποδοσφαιρικοί αγώνες της Ομόνοιας Λευκωσίας δεν μπορεί να διασπαστεί, κατά τρόπο ώστε να υπολογιστεί με ακρίβεια ποια θα είναι η ζημιά που θα υποστεί η Ενάγουσα σε περίπτωση που το τηλεοπτικό της πακέτο δεν θα περιλαμβάνει τους αγώνες αυτούς και αν αυτοί θα μεταδίδονται από τρίτη πλατφόρμα. (β) Τυχόν μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα οδηγήσει σε ανυπολόγιστη ζημία για την Ενάγουσα, μια και οι τρίτοι που έχουν σύμβαση μαζί της, όπως η CYTA, η CableNet, η ΜultiChoice, ο διαφημιστικές εταιρείες, αλλά και οι χιλιάδες συνδρομητές της, θα θεωρήσουν ότι τους παραπλάνησε ως προς τα τηλεοπτικά δικαιώματα τα οποία κατέχει και τα οποία έχει δικαιώματα να προβάλει κατά την τηλεοπτική περίοδο 2010-2013 και επί των οποίων στηρίχθηκαν οι συμφωνίες που οι τρίτοι υπέγραψαν με την Ενάγουσα. Είναι αδύνατον να υπολογιστεί η ζημιά που θα υποστεί η Ενάγουσα από τυχόν διεκδικήσεις των τρίτων προσώπων, αλλά κυρίως και ως προς την απώλεια φήμης που θα υποστεί ως Δημόσια Εταιρεία, αν θεωρηθεί πως αυτή παραπλανεί τους συμβαλλομένους της και ότι δεν μπορεί να εφαρμόσει τις ισχύουσες συμβάσεις της. (γ) Είναι ανυπολόγιστη η ζημία και δεν μπορεί να υπολογιστεί με βεβαιότητα η απώλεια μελλοντικών εισοδημάτων από το γεγονός ότι οι Ενάγοντες αποστερούνται της μετάδοσης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων της Εναγομένης, για τα οποία έχει υπογραφεί σύμβαση με την Εναγόμενη και κατά συνέπεια για τα οποία η Ενάγουσα έχει υπαρκτά έννομα δικαιώματα και έχει δώσει προκαταβολή πέραν του μισού εκατομμυρίου ευρώ. (δ) Σε περίπτωση που επιτραπεί σε πρόσωπα που έχουν ισχύουσες συμβάσεις με την Ενάγουσα να παραβαίνουν τις συμβάσεις αυτές όποτε το κρίνουν σκόπιμο και σε ανταγωνιστές της Ενάγουσας να προβαίνουν στην διάρρηξη των ισχυουσών συμβάσεων της Ενάγουσας όποτε το κρίνουν σκόπιμο, αυτό θα έχει ευρύτερες συνέπειες που υπερβαίνουν την παρούσα υπόθεση. Το τηλεοπτικό περιεχόμενο είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και καταβάλλονται τεράστια χρηματικά ποσά για την απόκτησή του και την υπογραφή σχετικών συμβάσεων. Εταιρείες όπως η Ενάγουσα που λειτουργούν σε συνδρομητική βάση, υπογράφουν συμβάσεις με τρίτα πρόσωπα, διαφημιστές και παρόχους περιεχομένου και υπογράφουν συμβάσεις στην βάση ενός στρατηγικού προγράμματος. Η Ενάγουσα επιλέγει να εξασφαλίζει συγκεκριμένα δικαιώματα και για να υπογράψει συμβάσεις για αυτά, κατά τρόπο ώστε η υπογραφή μιας συγκεκριμένης σύμβασης να συνιστά λόγο για τον οποίο η Ενάγουσα μπορεί να επιλέξει να μην υπογράψει μια άλλη σύμβαση περιεχομένου ή να μην συμμετάσχει σε πλειστηριασμό για την εξασφάλιση συγκεκριμένου τηλεοπτικού περιεχομένου. Αν επομένως επιτραπεί σε πρόσωπα που είναι συμβαλλόμενοι της Ενάγουσας να επιλέγουν πότε θα διαρρήξουν τις συμβάσεις τους, τότε αυτό θα έχει αρνητικές οικονομικές συνέπειες για την Ενάγουσα που είναι ανυπολόγιστες και υπερβαίνουν την παρούσα υπόθεση, μια και ουσιαστικά η Ενάγουσα θα είναι αδύνατο να λειτουργήσει ως συνδρομητικό κανάλι και να προγραμματίσει το περιεχόμενο που θα προβάλλει και τα δικαιώματα που έχει εξασφαλίσει, κατά τρόπο ώστε να υπογράψει συμβάσεις με τρίτα πρόσωπα και να επιλέγει με εύλογο και οικονομικά επωφελή τρόπο ποιες συμβάσεις θα υπογράφει και ποιες όχι. (ε) Εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, οι Εναγόμενοι και άλλοι ανταγωνιστές της Ενάγουσας, θα θεωρούν ότι έχουν την δυνατότητα να επεμβαίνουν ελεύθερα στις συμβάσεις της Ενάγουσας και να προκαλούν την διάρρηξή τους χωρίς να υφίστανται οποιαδήποτε ζημία. Αυτό θα οδηγήσει σε πρόσωπα που έχουν υπογράψει συμβάσεις με την Ενάγουσα να ζητούν μεταβολή των όρων της σύμβασης που έχουν υπογράψει με την Ενάγουσα, ζητώντας ψηλότερα χρηματικά ποσά από εκείνα που έχουν συμφωνήσει, απειλώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση θα παραβούν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και θα υπογράψουν άλλη σύμβαση με τρίτες εταιρείες. Οι ζημιές που θα προκληθούν στην Ενάγουσα από μια παρόμοια εξέλιξη θα είναι αδύνατον να υπολογιστούν ή και να αποκατασταθούν με οποιοδήποτε τρόπο σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο, ακόμα και αν η Ενάγουσα επιτύχει στην αγωγή της. (στ) Είναι αδύνατο να αντικατασταθεί με παρόμοιο αντίστοιχης αξίας τηλεοπτικό προϊόν, το αντικείμενο της σύμβασης Τεκμήριο 1 σε αυτό το χρονικό σημείο, με δεδομένο ότι ήδη η Ενάγουσα, γνωρίζοντας ότι κατέχει τα δικαιώματα της Εναγομένης για την τηλεοπτική περίοδο 2010-2013 και έχοντας δεσμεύσει συγκεκριμένα χρηματικά ποσά στον προϋπολογισμό της για να καταβάλλει τα απαιτούμενα αντίτιμα, επέλεξε να μην διεκδικήσει ή να μην δώσει την απαιτούμενη σημασία σε δικαιώματα κυπριακών ποδοσφαιρικών ομάδων, όπως ο Απόλλων, το Παραλίμνι, η Πέγεια ή η Δόξα, ούτε στο Ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, το Champions League και το Europa League, τα οποία έχουν εξασφαλίσει για την αντίστοιχη τηλεοπτική περίοδο ανταγωνιστικά κανάλια.» Προτού εξετάσω το κατά πόσο πληρείται αυτό το κριτήριο, θα πρέπει να τεθούν κάποιες αρχές της Νομολογίας τις οποίες το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη του. Στη Highgate
(2009), πιο πάνω, αναφέρθηκε ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ΄ αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών (Νικολάτος, Δ, σελ. 8). Στην Κυρισσάββα (Διαχειριστής) κ.ά. ν. Κίζη (Διαχειριστή)
(2001)1(Β) Α.Α.Δ 1245, λέχθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης, δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (Γαβριηλίδης, Δ, σελ. 1253). Βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231. Στην παρούσα περίπτωση, όπως με σαφήνεια αναφέρουν οι Αιτητές, όλες οι σχετικές ενέργειες (σύναψη σχετικών συμφωνιών, προβολή, κοινοποίηση και διαφήμιση της) γίνονται από αρκετό χρονικό διάστημα προηγουμένως, ενώ αντιμετωπίζονται ως πακέτο για τη σχετική περίοδο (στην παρούσα περίπτωση, την περίοδο 2010-2013). Στο σημείο αυτό απαντάται και ο ισχυρισμός των Καθ΄ ων η Αίτηση για το πρόωρο της αγωγής. Με δεδομένη την καταγγελία εκ μέρους τους του Συμφωνητικού, οι Αιτητές βρίσκονταν σε πλήρη αβεβαιότητα και αδιέξοδο. Μπορεί να θεωρηθεί ότι ζημία ήδη άρχισε να προκαλείται σε αυτούς. Διότι αν δημοσιοποιούσαν την ακύρωση του Συμφωνητικού και την παύση της συνεργασίας με ένα μεγάλο Σωματείο, όπως είναι η Ομόνοια που διαθέτει πολλούς οπαδούς, τότε πιθανόν να χάνονταν άμεσα συνδρομητές και έσοδα που θα προέρχονταν από τις παρεμφερείς συμφωνίες. Αν πάλι παρέμεναν απαθείς μέχρι την έναρξη του Συμφωνητικού, και πάλι θα παρατείνετο η αβεβαιότητα, αφού ούτε οι ίδιοι δεν θα γνώριζαν επακριβώς τι θα προβάλουν και θα διαφημίσουν. Πάντοτε δε θα ελλόχευε ο κίνδυνος να θεωρηθούν ότι παραπλανούν και το κοινό και τους συνδρομητές τους. Επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η Αγωγή είναι πρόωρη. Θα ήταν δε πάρα πολύ δύσκολο να αποτιμηθεί η ζημιά των Αιτητών αν από το όλο πακέτο αφαιρείτο η συνεργασία με την Ομόνοια. Πόσοι συνδρομητές θα χάνονταν ή με ποιο τρόπο θα μεταβάλλονταν οι υφιστάμενες συμφωνίες με τρίτους, αλλά και μεταξύ των ιδίων των διαδίκων. Και όλα αυτά διότι χωρίς τη συμμετοχή της Ομόνοιας, το τηλεοπτικό προϊόν που θα προσέφεραν οι Αιτητές θα μειωνόταν σημαντικά. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, θεωρώ ότι και η τρίτη προϋπόθεση πληρείται. (Γ) Δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το Διάταγμα. Όπως αναφέρεται πιο πάνω, έχει νομολογηθεί ότι σε περιπτώσεις Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, η ύπαρξη απλώς των τριών θεσμικών προϋποθέσεων του Άρθρου 32, του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60, δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει ένα τέτοιο Διάταγμα. Προχωρώ τώρα στην εξέταση αυτής της προϋπόθεσης, έχοντας υπόψη τις πιο κάτω παραμέτρους: (α) το ότι η θεραπεία που δίδεται με το Διάταγμα είναι σχεδόν ταυτόσημη με τελική θεραπεία που επιζητείται με την Αγωγή, (β) το ότι το αιτούμενο Διάταγμα είναι προστακτικού τύπου, (γ) το ότι με αυτό παρέχεται πολύ δραστική θεραπεία. Στην υπόθεση Κούνουνα ν. C & A Simonos Ltd
(2002)1(B) A.A.Δ. 1361, λέχθηκε ότι η έκδοση Ενδιάμεσου Διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την Αγωγή, δεν αποκλείεται. Κάτι τέτοιο όμως γενικά είναι ανεπιθύμητο. Βλ. C. T. Tobacco Ltd ν. Eταιρείας Αρκτίνος Λτδ κ.ά.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853, Ηλιάδης, Δ, στη σελ. 869. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται τέτοιες περιπτώσεις εξετάστηκε στην υπόθεση Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd, Π.Ε. 181/07, ημερ. 19.6.09, που το υπό κρίση εκδοθέν Διάταγμα ήταν όπως οι Εναγόμενοι παραδώσουν ελεύθερη κατοχή μιας οικίας και όπως μη επεμβαίνουν σε αυτήν μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της Αγωγής. Η Πρωτόδικη Απόφαση ανατράπηκε για λόγους απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, αλλά ενδιαφέρον παρουσιάζουν αυτά που αναφέρθηκαν από τν Ηλιάδη, Δ., στο τέλος της Απόφασης. Λέχθηκε σχετικά: «Τη διάσταση αυτή παρέλειψε να εντοπίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίo εξέδωσε στην ουσία ένα προστακτικό διάταγμα το οποίο με βάση διαχρονική νομολογία σπάνια εκδίδεται και αυτό μόνο όταν από την απαίτηση φανερώνεται μια ασυνήθιστα δυνατή και καθαρή περίπτωση. (Shepherd Homes n. Sandham
(1971)Ch. 340 και David Bean: Injunctions, 8η Έκδοση, σελ. 35-37, παρ. 3.33-3.37). Περαιτέρω είναι φανερό ότι με την έκδοση του επίδικου διατάγματος το πρωτόδικο Δικαστήριο στην πράξη εκδίκασε και την ουσία της αγωγής, κάτι το οποίο είναι άκρως ανεπιθύμητο και αντίθετο με την ανάγκη έκδοσης προσωρινού και μόνο μέτρου.» Φυσικά στην υπόθεση Κυρισάββα
(2001), πιο πάνω, έγινε διαχωρισμός του Ενδιάμεσου Διατάγματος από το Διάταγμα που επιζητείται ως θεραπεία με την Αγωγή και αναφέρθηκε ότι το Εκδοθέν Διάταγμα δεν είναι Διάταγμα στο διηνεκές, αλλά μέχρι την εκδίκαση της Αγωγής. Τα πιο πάνω πρέπει δε να λαμβάνονται υπόψη σε συνδυασμό με το ότι αυτό που ουσιαστικά επιζητείται από τους Αιτητές είναι Διάταγμα με προστακτική φύση, δηλαδή που να τους υποχρεώνει να κρατήσουν σε ισχύ ένα Συμφωνητικό το οποίο οι ίδιοι τερμάτισαν και δεν επιθυμούν πλέον να το διατηρούν σε ισχύ. Μάλιστα οι Καθ΄ ων η Αίτηση στην Αγόρευση τους ισχυρίζονται ότι είναι άγνωστη στα Κυπριακά νομικά δρώμενα οποιαδήποτε αρχή που να επιβάλλει σε οποιοδήποτε συμβαλλόμενο τη συνέχιση σύμβασης. Στην υπόθεση Electromatic Constructions Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Π.Ε. 208/08, ημερ. 19.3.09, ζητήθηκε παρόμοιο Διάταγμα το οποίο δεν δόθηκε ούτε Πρωτόδικα ούτε κατ΄ Έφεση, παρόλον ότι το Ανώτατο στην Απόφαση του αφήνει να εννοηθεί ότι είναι δυνατή η παροχή Ενδιάμεσου Διατάγματος για διατήρηση μιας σύμβασης σε ισχύ. Κάτι τέτοιο υποστηρίζεται και από Αγγλική Νομολογία. Βλ., μεταξύ άλλων, Shepherd Homes Ltd v. Sandman [1970] 3 All E.R. 402, όπου αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο είναι πολύ πιο διστακτικό να εκδώσει Προστακτικό Ενδιάμεσο Διάταγμα, εκτός εάν νιώθει μεγάλου βαθμού βεβαιότητα ότι κατά τη Δίκη, θα διαφανεί ότι αυτό ορθά είχε δοθεί. Το δε επίπεδο που απαιτείται είναι ψηλότερο από αυτό ενός Απαγορευτικού Διατάγματος. Στο σύγγραμμα Kerr on Injunctions, 6η Έκδοση
(1981), στη σελ. 479, υπό τον τίτλο "Μandatory Injunctions against Breach of Contract", αναγράφονται τα ακόλουθα: «In exercising the jurisdiction by way of mandatory injunction against acts in violation of contract, the Court looks, as a general rule, to the express stipulation of the contract, and is not, as in cases of trespass or nuisance, influenced by considerations as to the nature or extent of the damage, or the comparative convenience or inconvenience of granting or withholding the injunction (f). There may be cases in which it is so clear that the mischief to arise from a breach of contract would be inappreciable that the Court may decline to interfere on the ground that a mandatory injunction would be out of all proportion to the requirements of the case, and would operate with extreme harshness on the defendant (g). But, as a general rule, the inconvenience to the defendant will not, in such cases, be taken into consideration (h). Nor can the defendant be permitted to set up the inconvenience to the public which would arise from his being compelled to perform his agreement.» Σχετικά με τα πιο πάνω είναι και αυτά που αναφέρονται στο σύγγραμμα Halsbury΄s Laws of Enland, 4η Έκδοση
(1991), Τόμος 24, Κεφάλαιο: Injuctions, Παράγραφοι 848, 849 και 900. Στην παρούσα περίπτωση έχω λάβει πολύ σοβαρά υπόψη ότι με τη διατήρηση του εκδοθέντος Διατάγματος σε ισχύ, δίνεται ουσιαστικά θεραπεία πανομοιότυπη με Ειδική Εκτέλεση, κάτι που επιζητείται με την Αγωγή, με την ακόλουθη όμως διαφορά: το Διάταγμα θα ακυρωθεί εάν πριν από την εκπνοή του Συμφωνητικού (το έτος 2013), έχει ήδη εκδικασθεί η Αγωγή και έχει απορριφθεί η θεραπεία αυτή. Σε περίπτωση μη εκδίκασης της ουσίας της Αγωγής μέχρι τότε, ουσιαστικά οι Καθ΄ ων η Αίτηση υποχρεώνονται να μείνουν δεσμευμένοι με το Συμφωνητικό μέχρι την εκπνοή του, δηλαδή η θεραπεία της Ειδικής Εκτέλεσης πετυχαίνει ως ενδιάμεση θεραπεία και είναι άνευ αντικειμένου ως τελική θεραπεία. Όλα αυτά έχουν προβληματίσει τα μέγιστα το Δικαστήριο, του οποίου το έργο είναι όντως δύσκολο. Είναι ορθό να υποχρεωθούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση να μείνουν δεσμευμένοι με ένα Συμφωνητικό το οποίο δεν επιθυμούν πλέον να διατηρούν σε ισχύ και το οποίο κατάγγειλαν και τερμάτισαν πριν ακόμα καν την έναρξη ισχύος του; Έχοντας συνεκτιμήσει όλους τους πιο πάνω παράγοντες, έχω αντλήσει καθοδήγηση από το τι ανέφερε ο Sachs L. J. στην Evans Marshall & Co Ltd ν. Bertola S.A. and another [1973]1 All E.R. 992 για το ίδιο θέμα. Ανέφερε σχετικά στη σελ. 1005: «Whether damages are an adequate remedy The standard question in relation to the grant of an injunction, are damages an adequate remedy? might perhaps, in the light of the authorities of recent years, be re-written is it just, in all the circumstances, that a plaintiff should be confined to his remedy in damages? ........................................................................................ The courts have repeatedly recognized that there can be claims under contracts in which, as here, it is unjust to confine a plaintiff to his damages for their breach. Great difficulty in estimating these damages is one factor that can be and has been taken into account. Another factor is the creation of certain areas of damage which cannot be taken into monetary account in a common law action for breach of contract loss of goodwill and trace reputation are examples - see also. in another sphere, the judgement of Jenkins LJ in Vine v. National Dock Labour Board which, albeit a dissenting judgment, was unanimously adopted in toto in the House of Lords. Generally, indeed, the grant of injunctions in contract cases stems from such factors.» Έχοντας λάβει όλους τους πιο πάνω παράγοντες υπόψη, έχω καταλήξει ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της διατήρησης του εκδοθέντος Διατάγματος σε ισχύ. Η σαφήνεια των όρων του Συμφωνητικού, οι ενέργειες στις οποίες ήδη προέβησαν οι Αιτητές αναφορικά με αυτό, ο τρόπος τερματισμού του από πλευράς Καθ΄ ων η Αίτηση, η πολύ μεγάλη δυσκολία στην αποτίμηση των ζημιών που θα προκληθούν στους Αιτητές, όπως περιγράφονται αναλυτικά πιο πάνω, έκλιναν την πλάστιγγα υπέρ της διατήρησης του εκδοθέντος Διατάγματος σε ισχύ. Για το λόγο αυτό, το εκδοθέν υπό Β και Γ Διάταγμα καθίσταται απόλυτο. Τα Έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και σε βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, στην αντίστοιχη Κλίμακα, και θα είναι πληρωτέα μετά το πέρας όλης της υπόθεσης. [Υπ.] Χ. Ι.Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.