← Κύπρος

Αναφορικά με την εταιρεία NAFTRAC LIMITED, Αίτηση αρ. 28/2010, 10 Δεκεμβρίου, 2010

Αναφορικά με την εταιρεία NAFTRAC LIMITED, Αίτηση αρ. 28/2010, 10 Δεκεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A401 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αίτηση αρ. 28/2010 Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και Αναφορικά με την εταιρεία NAFTRAC LIMITED (Αρ. Εγγραφής 237981), εκ Λευκωσίας και Αναφορικά με την Αίτηση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας 28/2010 του Oleksiy Tatarenko, από Zoboltnogo, Building 100, Office 32, Κίεβο, Ουκρανία Αιτητή Αναφορικά με τους καθ' ων η αίτηση: 1. NAFTRAC LIMITED, από Λευκωσία, Λεωφόρος Κέννεντυ 67, Athienitis Kennedy Park, 4ος όροφος, Γραφείο 401, καθ' ης η αίτηση 1, 2. Jesse L. The, από Northfield Drive East 300, Waterloo, Ontario, Καναδάς, καθ' ου η αίτηση 2, 3. Serguei Soldatenki, από419 Philip St - Unit 3, Waterloo, Ontario, Καναδάς, καθ' ου η αίτηση 3, 4. ACM CORP. 1, από Maples Corporate Services Limited, Ugland House, Grand Cayman, Cayman Islands, καθ' ης η αίτηση 4. 10 Δεκεμβρίου, 2010. Για αιτητές: κος Γρηγόρης Λεοντίου. Για καθ' ου η αίτηση: κος Αλέκος Μαρκίδης με Μ. Ηλιάδης & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. και Ιεροθέου και Καμπέρης. Αίτηση ημερ. 23.6.2010 για παραμερισμό της επίδοσης Με αυτή την αίτηση οι πιο πάνω καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 ζητούν, βασικά: Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και να παραμερίζεται: (
  2. i)το διάταγμα ημερομηνίας 12.2.2010, με το οποίο δόθηκε άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτησης ημερομηνίας 18.1.2010, (
  3. ii)το διάταγμα ημερομηνίας 17.2.2010, με το οποίο δόθηκε άδεια για επίδοση στους αιτητές εκτός δικαιοδοσίας της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό Αίτησης ημερομηνίας 18.1.2010, (iii) η επίδοση στους αιτητές της ειδοποίησης της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτησης ή/και της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτησης, καθώς και η επίδοση οποιωνδήποτε άλλων εγγράφων που επιδόθηκαν στους αιτητές σύμφωνα με την παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 19.5.2010, που καταχωρήθηκε στην υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτηση εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Η αίτηση βασίζεται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30, άρθρο 163 και άρθρο 179

(1), στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 3 και 9
(1)-
(3), στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 άρθρο 29
(1), (α) - (γ) και (ε), άρθρο 30 και άρθρο 42, στον περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις (Κυρωτικός) Νόμος του 1982, μέρος Ι άρθρο 15, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.6 θ.4. 5, 6, 9, Δ.39 θ.2, 6, 17, Δ.48 θ.1, 2, 8
(4), 11 και 12 και στη σύμφυτη δικαιοδοσία, πρακτική και νομολογία. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κου Χρίστου Ρασπόπουλου, ημερομηνίας 23.6.10, δικηγόρου, ο οποίος γνωρίζει τα γεγονότα από έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης και πληροφορίες που έχει λάβει από τους αιτητές. Σε σχέση με τα γεγονότα που δεν γνωρίζει, αποκαλύπτει τις πηγές των πληροφοριών του. Αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Στις 18.1.2010 καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο η κυρίως αίτηση διάλυσης / αγοράς μετοχών με αρ. 28/10 από τον Oleksiy Tatarenko από την Ουκρανία, μέτοχο της NAFTRAC LTD (Naftrac). Οι καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 στην πιο πάνω αίτηση είναι οι αιτητές στην παρούσα. Την ίδια μέρα ο κ. Tatarenco καταχώρισε μονομερή αίτηση, με την οποία ζητούσε αριθμό διαταγμάτων. Το Δικαστήριο εξέδωσε στις 19.1.2010 παρεμπίπτον διάταγμα με το οποίο απαγόρευε, μεταξύ άλλων, στους αιτητές να διαθέσουν ή/και αποξενώσουν ή/και δωρίσουν ή/και μεταβιβάσουν ή/και επιβαρύνουν ή/και υποθηκεύσουν ή/και ενεχυριάσουν ή/και καταστρέψουν την κινητή ή/και ακίνητη περιουσία της Naftrac. Το διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 28.1.
  1. Στις 12.2.2010 το Δικαστήριο μετά από αίτηση του κου Tatarenko εξέδωσε διάταγμα για σφράγιση της κυρίως αίτησης. Στις 17.2.10 το Δικαστήριο μετά από μονομερή αίτηση του πιο πάνω εξέδωσε διάταγμα με το οποίο εδίδετο άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της κυρίως αίτησης στους αιτητές. Το εν λόγω διάταγμα δεν έδιδε άδεια επίδοσης στους αιτητές οποιουδήποτε άλλου εγγράφου εκτός της κυρίως αίτησης. Στις 19.5.2010 καταχωρήθηκε εκ μέρους του κου Tatarenko ένορκη δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου, δικηγόρου, στην οποία αναφέρεται ότι έγινε επίδοση στους αιτητές στις 10.5.2010, 11.5.2010 και 12.5.2010 αντίστοιχα και επισυνάπτονται αποδείξεις αποστολής και παραλαβής εγγράφων που εκδόθηκαν από τον ταχυμεταφορέα (courier) FedEx. Αναφέρεται επίσης ότι επιπρόσθετα της κυρίως αίτησης και της ειδοποίησης της κυρίως αίτησης αποστάληκαν στους αιτητές μέσω ταχυμεταφορέα μεταξύ άλλων το παρεμπίπτον διάταγμα, η μονομερής αίτηση, αντίγραφο πρακτικού του Επαρχιακού Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.1.2010 που αναφέρει ότι το παρεμπίπτον διάταγμα κατέστη απόλυτο για τη Naftrac και αντίγραφο πρακτικού ημερομηνίας 13.4.2010 που αναφέρει ότι η κυρίως αίτηση είναι ορισμένη για επίδοση στις 20.5.
  2. Το διάταγμα επίδοσης δίδει άδεια επίδοσης στους αιτητές εκτός δικαιοδοσίας μόνο της κυρίως αίτησης και όχι του παρεμπίπτοντος διατάγματος ή πρακτικών του Δικαστηρίου. Ο κ. Tatarenko παράτυπα και αντικανονικά επέδωσε στους αιτητές ή/και σε οποιοδήποτε από αυτούς την κυρίως αίτηση ή/και τα επιπρόσθετα έγγραφα, εφ' όσον: (i) Ο κ. Tatarenko στην αίτησή του δεν αιτήθηκε άδεια σφράγισης ή έκδοσης ειδοποίησης των επιπρόσθετων εγγράφων, ούτε και άδεια επίδοσης στους αιτητές των επιπρόσθετων εγγράφων, (ii) σύμφωνα με το ισχύον νομικό και θεσμικό πλαίσιο δεν υπάρχει πρόνοια για έκδοση διατάγματος σφράγισης ή/και για έκδοση διατάγματος επίδοσης της κυρίως αίτησης ή/και των επιπρόσθετων εγγράφων στις χώρες των αιτητών. Διαζευκτικά, ακόμα και εάν υπάρχει τέτοια πρόνοια, σύμφωνα με το ισχύον νομικό και θεσμικό πλαίσιο, τα έγγραφα που επιδόθηκαν στους αιτητές είναι παράτυπα και δεν ανταποκρίνονται στις σχετικές πρόνοιες των θεσμών, (iii) σύμφωνα με το νόμο, επίδοση διατάγματος σε φυσικό ή/και νομικό πρόσωπο πρέπει να γίνεται στο ίδιο το φυσικό ή/και νομικό πρόσωπο και όχι με αποστολή του διατάγματος μέσω ταχυδρομείου ή μέσω ταχυμεταφορέα. Είναι ενδεικτικό ότι στην ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 19.5.2010 ο κ. Χατζηδημητρίου επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 δέσμη εγγράφων που αποκαλεί «βεβαιωτικά μηνύματα παράδοσης» της κυρίως αίτησης και των επιπρόσθετων εγγράφων. Στα εν λόγω βεβαιωτικά μηνύματα παράδοσης στο πεδίο "delivered", "signed for by", αναφέρονται ονόματα άλλα από τους αιτητές χωρίς να δίδεται ούτε και να υπάρχει μαρτυρία ως προς το ποιά είναι η σχέση αυτών των προσώπων με τους αιτητές, (iv) Ο κ. Tatarenko, χωρίς να έχει εξασφαλίσει ταυτόχρονα άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, εξασφάλισε άδεια σφράγισης της κυρίως αίτησης πέντε
(5)ημέρες πριν την εξασφάλιση του διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. (
  1. v)Η αίτηση του πιο πάνω για σφράγιση της κυρίως αίτησης είναι παράτυπη ή/και αντικανονική. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι η ένορκη δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 17.2.2010 που υποστηρίζει την αίτηση του κ. Tatarenko για άδεια επίδοσης της κυρίως αίτησης στους αιτητές στο εξωτερικό είναι ανεπαρκής και παράτυπη και δεν δικαιολογούσε την έκδοση του διατάγματος σφράγισης και διατάγματος επίδοσης διότι οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να τεκμηριώνονται με την προσαγωγή μαρτυρίας. Τα γεγονότα στα οποία βάσισε την εισήγησή του ο εν λόγω δικηγόρος δεν τεκμηριώθηκαν. Γίνεται απλή αναφορά σε ισχυριζόμενες παραβάσεις που αναφέρονται σε ένορκη δήλωση του κ. Tatarenko, ημερομηνίας 18.1.2010, χωρίς να επιβεβαιώνονται. Η γνώμη δικηγόρου απολήγουσα στη διατύπωση γνώμης για την ύπαρξη γεγονότων δεν συνιστά απόδειξή τους. Ούτε και η γενική αναφορά ότι οι προϋποθέσεις συντρέχουν. Ο κ. Χατζηδημητρίου στην ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 17.2.2010, δεν παραθέτει οποιανδήποτε μαρτυρία ή/και δεν κάνει οποιανδήποτε αναφορά κατά πόσο η Κύπρος αποτελεί τον προσφορότερο τόπο επίλυσης της διαφοράς (forum conveniens) για την εκδίκαση της κυρίως αίτησης που συνιστά κατά το νόμο θεμελιώδη προϋπόθεση για την έκδοση διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Πέραν των πιο πάνω, η ένορκη δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 17.2.2010 που υποστηρίζει την αίτηση άδεια επίδοσης της κυρίως αίτησης στους αιτητές στο εξωτερικό είναι ανεπαρκής και παράτυπη και δεν δικαιολογούσε την έκδοση του διατάγματος σφράγισης και του διατάγματος επίδοσης διότι δεν αποκαλύπτει γεγονότα, εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας. Η μη αποκάλυψη της Συμφωνίας Συνεργασίας μεταξύ Tatarenko και αιτητών και των προνοιών αυτής, και δη της υποχρέωσης παραπομπής διαφορών μεταξύ των μερών σε διαιτησία στο Λονδίνο αποτελεί απόκρυψη εξ αντικειμένου ουσιώδους γεγονότος που θα επενεργούσε στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση του διατάγματος σφράγισης και του διατάγματος επίδοσης. Αυτό πλήττει την αρχή της πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης που συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου, όπως στις μονομερείς αιτήσεις του κ. Tatarenko για έκδοση του διατάγματος σφράγισης και του διατάγματος επίδοσης. Ο καθ' ου η αίτηση υπέβαλε ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης που προέβαλε ήταν βασικά ότι: 1. Η αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας και έχει στόχο την καθυστέρηση της διαδικασίας. 2. Τα όσα εγείρουν οι αιτητές στην αίτησή τους ή τα πλείστα εξ αυτών εγέρθηκαν και αποφασίστηκαν με τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην αίτηση 58/2010 ημερομηνίας 4.6.2010 και 82/2010 ημερομηνίας 30.7.2010 για άδεια για την καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari και την αίτηση δια κλήσεως 64/2010 για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari που καταχώρισαν οι αιτητές στην παρούσα αίτηση. 3. Το Δικαστήριο δεσμεύεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην αίτηση δια κλήσεως 64/2010 για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari σύμφωνα με την οποία η επίδοση των επίδικων στην παρούσα αίτηση εγγράφων γίνεται δεκτή ως γεγονός χωρίς να αμφισβητείται η εγκυρότητά της, ενώ το Δικαστήριο δίνει οδηγίες δυνάμει των οποίων οι αιτητές στην παρούσα αίτηση μπορούσαν να εμφανιστούν ενώπιον του σεβαστού Δικαστηρίου στις 7.7.2010 «... και να δείξουν λόγο γιατί το παρεμπίπτον διάταγμα να μην συνεχίσει να ισχύει», πράγμα που δεν έπραξαν, με αποτέλεσμα να έχουν απωλέσει το δικαίωμα στην προώθηση της παρούσας αίτησης. 4. Η επίδοση των εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) (i),(
  2. ii)και (iii) της παρούσας αιτήσεως («τα έγγραφα») έγινε σύμφωνα με τη διαδικασία που προνοούν οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις, οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και τις οδηγίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Δεν υπάρχει νομοθετική πρόνοια και/ή θεσμός για επίδοση διαταγμάτων και/ή ενδιάμεσων αιτήσεων στο εξωτερικό. Η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης του καθ' ου η αίτηση για έκδοση διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, αφορά μόνο την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας κλητηρίου εντάλματος και κατ' αναλογία την επίδοση πρωτογενών αιτήσεων. 5. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και οι λόγοι που αναφέρονται στην αίτηση είναι αβάσιμοι και ανεδαφικοί και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και η σχετική νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 6. Οι αιτητές μετά την καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 31.5.2010 έχουν προβεί στη χρήση άλλων ένδικων μέσων το αποτέλεσμα των οποίων τους δεσμεύει και έτσι κωλύονται στην καταχώριση και προώθηση της παρούσας αίτησης. 7. Οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο την καταχώριση της αίτησης 58/2010 για άδεια για την καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari και τη συνακόλουθη καταχώριση της αίτησης δια κλήσεως 64/2010 για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari. 8. Η παρούσα αίτηση δεν καταχωρήθηκε στον κατάλληλο χρόνο όπως νομολογιακά έχει καθιερωθεί και/ή υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρισή της. 9. Οι αιτητές, με την καταχώριση του υπό διαμαρτυρία σημειώματος εμφάνισης τους, κωλύονται και/ή εμποδίζονται να αιτούνται από το Δικαστήριο τις θεραπείες υπό (
  3. i)και (
  4. ii)της αίτησής τους. Τούτο διότι καταχώρισαν εμφάνιση υπό όρους χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων τους να καταχωρίσουν αίτηση μόνο για τον «παραμερισμό της ειδοποίησης επίδοσης αίτησης». 10. Ο καθ' ου η αίτηση έχει προβεί σε πλήρη αποκάλυψη και/ή έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα τα οποία ήταν ουσιώδη και/ή σχετικά για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για την έκδοση του διατάγματος σφράγισης και επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση του Ανδρέα Χατζηδημητρίου, δικηγόρου, ο οποίος είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον καθ' ου η αίτηση να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Για τα γεγονότα που δεν έχει προσωπική γνώση αποκαλύπτει τις πηγές του. Μεταξύ άλλων, αναφέρει τα ακόλουθα: Η καταχώριση της παρούσας αίτησης συνιστά κατάχρηση διαδικασίας ενόψει του γεγονότος ότι οι αιτητές είχαν ήδη καταχωρίσει στο Ανώτατο Δικαστήριο την αίτηση 58/2010, την 3.6.2010, για άδεια για την καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari και ακολούθως στις 11.6.2010, την αίτηση δια κλήσεως 64/2010 για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari. Οι αποφάσεις στις εν λόγω αιτήσεις δεσμεύουν τους αιτητές και απαντούν σε όλα και/ή σχεδόν σε όλα τα ζητήματα που εγείρονται κατ' επανάληψη από τους αιτητές με την παρούσα αίτηση. Σύμφωνα με την απόφαση ημερομηνίας 1.7.2010 στην πιο πάνω αναφερόμενη αίτηση αρ. 64/2010, η επίδοση των επίδικων στην παρούσα αίτηση εγγράφων γίνεται δεκτή ως γεγονός χωρίς να αμφισβητείται η εγκυρότητά της. Το Ανώτατο Δικαστήριο όρισε το παρεμπίπτον διάταγμα επιστρεπτέο ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου «... στις 7.7.2010 για να δυνηθούν οι αιτητές να εμφανιστούν και να δείξουν λόγο γιατί το παρεμπίπτον διάταγμα να μην συνεχίσει να ισχύει». Στις 7.7.2010 οι αιτητές δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα το παρεμπίπτον διάταγμα ημερομηνίας 19.1.2010 να καταστεί ξανά απόλυτο για τους αιτητές και καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 στην κυρίως αίτηση. Ακολούθως, στις 14.7.2010 οι αιτητές καταχώρισαν έφεση εναντίον της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην αίτηση με αριθμό 64/2010 και στις 30.7.2010, καταχώρισαν την αίτηση αρ. 82/2010 ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου αιτούμενοι άδεια του Δικαστηρίου να καταχωρίσουν αίτηση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari, με σκοπό να παραμερίσουν την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.7.2010 με την οποία κατέστη ξανά απόλυτο για τους αιτητές το παρεμπίπτον διάταγμα ημερομηνίας 19.1.2010, προβάλλοντας και πάλι ως λόγο ότι το παρεμπίπτον διάταγμα δεν τους επιδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 9
(3)του Κεφαλαίου 6 και ότι το διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας παρείχε μόνο δικαίωμα επίδοσης της κυρίως αίτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν παρείχε άδεια στους αιτητές με το ακόλουθο σκεπτικό: «Ο συνήγορος όμως των αιτητών, ο οποίος ήταν παρών στο Δικαστήριο στις 7.7.2010 επέλεξε να μην ασκήσει το δικαίωμα ακρόασης που με την εν λόγω απόφαση δόθηκε στους αιτητές - πελάτες του. Η επιλογή ήταν αποκλειστικά επιλογή των αιτητών και το αποτέλεσμα το ενδιάμεσο διάταγμα να καταστεί απόλυτο, απόρροια της εν λόγω επιλογής». Κατά συνέπεια, το θέμα της επίδοσης, τόσο της κυρίως αίτησης αλλά και όλων των «επιπρόσθετων εγγράφων», εγέρθηκε και αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο κατά τη διαδικασία ακρόασης των πιο πάνω αναφερόμενων αιτήσεων με αριθμό 58/2010, 64/2010 και 82/
  1. Για το λόγο αυτό, κωλύονται οι αιτητές στην έγερση και/ή προώθηση της παρούσας αίτησης, βασίζοντάς την στα ίδια πραγματικά και νομικά δεδομένα με την αίτηση 64/2010 την οποία ήγειραν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και με την απόφαση της οποίας δεσμεύεται το Επαρχιακό Δικαστήριο. Όλοι οι νομικοί λόγοι που βασίζουν την παρούσα αίτηση έχουν εξεταστεί και αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Αναφέρει επίσης ότι οι αιτητές όφειλαν να καταχωρίσουν την παρούσα αίτηση ταυτόχρονα με την καταχώριση του υπό διαμαρτυρία σημειώματος εμφάνισής τους το οποίο καταχώρισαν στις 31.5.2010 ως Τεκμήριο
  2. Αντί αυτού, οι αιτητές, με αδικαιολόγητη καθυστέρηση, προέβηκαν στην καταχώριση της παρούσας αίτησης πολύ αργότερα και συγκεκριμένα 23 μέρες μετά. Περαιτέρω, οι αιτητές κωλύονται να αιτούνται από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος για ακύρωση του διατάγματος σφράγισης και/ή της επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας της κυρίως αίτησης - αφού δεν επιφύλαξαν αντίστοιχο δικαίωμα με το υπό διαμαρτυρία σημείωμα εμφάνισής τους. Αναφέρει περαιτέρω, σε σχέση με την παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης του κ. Ρασπόπουλου ότι η επίδοση των εγγράφων έγινε σύμφωνα με τη διαδικασία που προνοούν οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις, οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και οι οδηγίες του Δικαστηρίου. Δεν υπάρχει νομοθετική πρόνοια και/ή θεσμός για επίδοση διαταγμάτων και/ή ενδιάμεσων αιτήσεων στο εξωτερικό. Η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης του καθ' ου η αίτηση για έκδοση διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, αφορά μόνο την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας κλητηρίου εντάλματος και κατ' αναλογία την επίδοση πρωτογενών αιτήσεων. Το δικαιοδοτικό πλαίσιο για επίδοση διαταγμάτων παρέχεται από τη Δ.48 θ.13 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τον οποίο ο καθ' ου η αίτηση δεόντως εφάρμοσε. Εκ των πραγμάτων είναι ξεκάθαρο ότι οι αιτητές έλαβαν γνώση των διαδικασιών που εκκρεμούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου στα πλαίσια της Πρωτογενούς Αίτησης με αριθμό 28/2010, αφού μετά την επίδοση της κυρίως αίτησης και των λοιπών εγγράφων προχώρησαν με την καταχώριση των πιο πάνω αναφερόμενων αιτήσεων 58/2010, 64/2010 και 82/
  3. Δεν υφίσταται νομοθετική ή άλλη πρόνοια δυνάμει της οποίας επιβάλλεται η ταυτόχρονη εξασφάλιση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και άδειας σφράγισης της κυρίως αίτησης. Άλλωστε η ταυτόχρονη ή όχι εξασφάλιση της σχετικής άδειας ουδόλως επηρεάζει τα οποιαδήποτε δικαιώματα των αιτητών. Οι προϋποθέσεις επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας περιέχονται εξαντλητικά στη Δ.6 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι αιτητές είναι κατάλληλοι και/ή αναγκαίοι διάδικοι στην κυρίως αίτηση που εγέρθηκε σε σχέση με την κυπριακή εταιρεία NAFTRAC LTD, προς την οποία η αίτηση έχει επιδοθεί στην Κύπρο. Διαφωνεί με το περιεχόμενο της παραγράφου 12 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Ρασπόπουλου. Ο καθ' ου η αίτηση έχει και έδειξε εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση, η οποία απαιτείται για την εξασφάλιση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας όπως φαίνεται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις αιτήσεις για άδεια για σφράγιση και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Οι πιο πάνω αναφορές ικανοποιούν πλήρως τις προϋποθέσεις για την έκδοση των αντίστοιχων διαταγμάτων σύμφωνα με το Νόμο. Το θέμα δικαιοδοσίας το οποίο εγείρουν οι αιτητές είναι, αν όχι άσχετο με το επίδικο θέμα της κυρίως αίτησης, τουλάχιστον πρόωρο, ενώ δεν αποτελεί θεμελιώδη, ή αναγκαία στην παρούσα υπόθεση, προϋπόθεση για την έκδοση του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Ο καθ' ου η αίτηση προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων και παρουσίασε στο Δικαστήριο κάθε πληροφορία και/ή γεγονός εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, τόσο στην αίτηση για την έκδοση του ενδιάμεσου παρεμπίπτοντος διατάγματος, όσο και στις συνακόλουθες αιτήσεις για άδεια σφράγισης και επίδοσης. Ο καθ' ου η αίτηση ουδέποτε απέκρυψε από το Δικαστήριο οποιαδήποτε γεγονότα ουσιώδους σημασίας και ειδικότερα δεν απέκρυψε τη «Συμφωνία Συνεργασίας», η οποία είναι τεκμήριο τόσο στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 18.1.2010 που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, όπως και στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση, επίσης ημερομηνίας 18.1.2010, που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση για έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος. Σε σχέση με τις παραγράφους 15 - 20 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Ρασπόπουλου, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η κυρίως αίτηση δεν τίθεται στη βάση της Συμφωνίας Συνεργασίας ούτε και υπάρχει ισχυρισμός για την ισχύ ή παραβίαση αυτής. Το επίδικο θέμα δεν αποτελεί «διαφορά» στα πλαίσια της Συμφωνίας Συνεργασίας, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν τηρήθηκε, και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα παραπομπής σε διαιτησία. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω σκόπιμο να παραθέσω σε συντομία το ιστορικό της υπόθεσης. Στις 18.1.2010, ο Oleksiy Tatarenko καταχώρισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την πρωτογενή αίτηση με αριθμό 28/2010 (η «κυρίως αίτηση»). Καθ' ων η αίτηση 1 είναι η εταιρεία NAFTRAC LTD - εγγεγραμμένη στην Κύπρο - και καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 είναι οι αιτητές στην παρούσα αίτηση οι οποίοι είναι μέτοχοι της αναφερόμενης εταιρείας. Η αίτηση αφορούσε την εκκαθάριση / διάλυση της NAFTRAC LTD δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113 ως έχει τροποποιηθεί), άρθρο 211(στ) και/ή την αγορά των μετοχών των τριών άλλων μετόχων της εταιρείας, δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113 ως έχει τροποποιηθεί) άρθρο
  4. Παράλληλα με την κυρίως αίτηση, καταχωρήθηκε στις 18.1.2010 από τον Oleksiy Tatarenko, μονομερής αίτηση στη βάση της οποίας ο εν λόγω αιτητής ζητούσε διάφορα παρεμπίπτοντα διατάγματα. Στις 19.1.2010 το Δικαστήριο εξέδωσε παρεμπίπτον διάταγμα με το οποίο μεταξύ άλλων, παρεμπόδιζε την εταιρεία και τους καθ' ων η αίτηση να αποξενώσουν μετοχές και περιουσιακά στοιχεία. Στις 28.1.2010 το παρεμπίπτον διάταγμα κατέστη απόλυτο για την καθ' ης η αίτηση 1, NAFTRAC LTD. Στις 12.2.2010 εκδόθηκε διάταγμα για σφράγιση της κυρίως αίτησης για επίδοση στο εξωτερικό και στις 17.2.2010 διάταγμα για άδεια για επίδοση της κυρίως αίτησης εκτός δικαιοδοσίας στους καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 (και αιτητές στην παρούσα αίτηση). Το Δικαστήριο στα πλαίσια του εν λόγω διατάγματος, διέταξε όπως η επίδοση γίνει μέσω ιδιωτικού ταχυδρομείου στις διευθύνσεις των καθ' ων η αίτηση 2, 3 και
  5. Στις 19.5.2010, καταχωρήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ένορκη δήλωση του δικηγόρου Ανδρέα Χατζηδημητρίου με την οποία βεβαιώνεται ότι έγινε επίδοση στους καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 (και αιτητές στην παρούσα αίτηση) αντίστοιχα, στις ακόλουθες ημερομηνίες: 10.5.2010, 11.5.2010 και 12.5.
  6. Στις 20.5.2010 το παρεμπίπτον διάταγμα κατέστη απόλυτο για τους καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 στην κυρίως αίτηση λόγω της απουσίας τους. Στις 31.5.2010 οι αιτητές στην παρούσα αίτηση καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία επιφυλάσσοντας το δικαίωμά τους να καταχωρίσουν αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης της επίδοσης. Στις 4.6.2010 το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε άδεια στους αιτητές οι οποίοι στις 11.6.2010 καταχώρισαν αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari με αρ. 64/10 για ακύρωση της διαταγής, δυνάμει της οποίας το παρεμπίπτον διάταγμα κατέστη απόλυτο. Την 1.7.2010 το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε το διάταγμα ημερ. 20.5.2010, με βάση το οποίο το παρεμπίπτον διάταγμα είχε καταστεί απόλυτο και όρισε το παρεμπίπτον διάταγμα επιστρεπτέο ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου στις 7.7.010 «για να δυνηθούν οι αιτητές να εμφανιστούν και να δείξουν λόγο γιατί το παρεμπίπτον διάταγμα να μην συνεχίσει να ισχύει». Στις 7.7.2010 οι αιτητές δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με αποτέλεσμα το παρεμπίπτον διάταγμα ημερομηνίας 19.1.2010 να καταστεί ξανά απόλυτο για τους αιτητές και καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 στην κυρίως αίτηση. Στις 30.7.2010, οι αιτητές καταχώρισαν την αίτηση αρ. 82/2010 ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου αιτούμενοι άδεια να καταχωρίσουν αίτηση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari με σκοπό να παραμερίσουν την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.7.
  7. Το Δικαστήριο δεν παρείχε άδεια στους αιτητές εφόσον ο συνήγορός τους επέλεξε να μην ασκήσει το δικαίωμα ακρόασης που δόθηκε στους πελάτες του στις 7.7.
  8. Υπό το φως όλων των πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω πρώτα τους λόγους που έχει εγείρει ο κ. Λεοντίου στην αίτησή του. Έλλειψη μαρτυρίας ότι η Κύπρος αποτελεί τον προσφορότερο τόπο επίλυσης της διαφοράς Σύμφωνα με τις πρόνοιες τις Δ.6, η επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησής του εκτός δικαιοδοσίας επιτρέπεται μόνον εάν συντρέχουν οι ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις:
  9. Η υπόθεση πρέπει να εμπίπτει σε τουλάχιστον μία από τις κατηγορίες που αναφέρονται στις υποπαραγράφους (a) έως (h) της Δ.6, θ.
  10. Εάν η υπόθεση δεν εμπίπτει σε καμία από τις κατηγορίες αυτές, τότε δεν υπάρχει δυνατότητα ή εξουσία παροχής άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και δεν τίθεται θέμα άσκησης οποιασδήποτε διακριτικής ευχέρειας από πλευράς του Δικαστηρίου.
  11. Ο ενάγοντας πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) εναντίον του Εναγομένου (Δ.6, θ.4).
  12. Ο ενάγοντας πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ώστε ικανοποιητικά να φαίνεται στο Δικαστήριο (sufficiently to appear to the Court) ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη (proper) για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (Δ.6, θ.4). Κατ' αρχήν αναφέρω ότι στο αιτητικό της αίτησης και για καμιά από τις θεραπείες που αιτούνται οι αιτητές δεν γίνεται επίκληση ζητήματος μη βολικότητας (non conveniens) των Κυπριακών Δικαστηρίων, συνεπώς τέτοιο ζήτημα δεν θεωρώ ότι μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια αυτής της αίτησης. Περαιτέρω, δεν θεωρώ ότι αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση ή τη μόνη προϋπόθεση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας το να αποτελεί η Κύπρος το forum conveniens της διεξαγωγής της δίκης. Εν πάση περιπτώσει, στην ένορκη δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου, αναφέρεται ότι η αίτηση αφορά την εκκαθάριση της Naftrac Ltd η οποία είναι κυπριακή εταιρεία καθώς και το γεγονός ότι οι καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 είναι αναγκαίοι διάδικοι αφού είναι οι μέτοχοί της. Αδυνατώ να δω ποιό άλλο Δικαστήριο θα μπορούσε να ήταν προσφορότερο ή γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι το κατάλληλο forum εκδίκασης της εκκαθάρισης κυπριακής εταιρείας. Έλλειψη μαρτυρίας για τεκμηρίωση καλής υπόθεσης Στην υπόθεση Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v. Fiat Auto S.P.A.
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 447 λέχθηκαν τα ακόλουθα, σελ. 458: «Δεν θα ήταν ανωφελές να παρατηρήσουμε περαιτέρω ότι αιτήσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να εξετάζονται με σχολαστική προσοχή, όπως απαιτείται στα πλαίσια του άρθρου 3 και της Δ.6, ώστε το Δικαστήριο να ικανοποιείται με βάση πλήρη και λεπτομερή ένορκη δήλωση σε στήριξη της αίτησης ότι συντρέχουν οι εν λόγω προϋποθέσεις. Όπως τονίσθηκε και στη Demstar, ανωτέρω, η ύπαρξη των προϋποθέσεων για τη χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να τεκμηριώνεται με την προσαγωγή ανάλογης μαρτυρίας, και δεν αρκεί η επίκληση γνώμης για την ύπαρξη των αναγκαίων δεδομένων, ούτε, ασφαλώς, η απλή γενική και συμπερασματική αναφορά ότι οι προϋποθέσεις συντρέχουν». Στην υπόθεση GCC Computers Ltd v. Penril Datacom Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. 1584 αποφασίστηκε ότι το Δικαστήριο, σε αιτήσεις αυτού του είδους, δεν αποφασίζει κατά πόσο ο ενάγοντας θα πετύχαινε στην αγωγή του, αλλά ουσιαστικά περιορίζεται στη διαπίστωση μιας εκ πρώτης όψεως υπόθεσης που εμπίπτει στα πλαίσια μιας από τις υποπαραγράφους της Δ.6 θ.
  1. Στη νομική βάση της αίτησης για εξασφάλιση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, γίνεται επίκληση των θεσμών 1(γ), (ε), (η) και (θ) της Δ.
  2. Σε ενδιάμεσες αιτήσεις οι ένορκες δηλώσεις μπορούν να περιλαμβάνουν και δηλώσεις, από πληροφορίες και πεποίθηση, δεδομένου ότι αποδίδεται η πηγή και η βάση των τελευταίων. Με την τροποποίηση δε του περί Αποδείξεως Νόμου επιτρέπεται η μαρτυρία και πέραν του πρώτου βαθμού εξ ακοής. Θεωρώ ότι στην παρούσα περίπτωση ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα και την πηγή της πληροφόρησής του και η εισήγηση του ότι «... ο αιτητής έχει καλή υπόθεση και εναντίον των καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 ....» βασίζεται στα γεγονότα επί των οποίων ορκίζεται και δεν αποτελεί απλώς έκφραση γνώμης. Θεωρώ ότι τα όσα αναφέρονται στις παρα. 5, 6, 7 και 8 της ένορκης δήλωσης Χατζηδημητρίου αντικειμενικά στοιχειοθετούν εκ πρώτης όψεως υπόθεση για τη χορήγηση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων Σύμφωνα με τον κ. Λεοντίου, η κυρίως αίτηση αφορά εκκαθάριση ή/και διάλυση της Naftrac Ltd και γι' αυτό εμπίπτει «στο πλαίσιο των προνοιών της Συμφωνίας Συνεργασίας». Η πιο πάνω συμφωνία και ο όρος της για παραπομπή διαφορών σε διαιτησία στο Λονδίνο συνιστά κατά το συνήγορο εκτροπή από την αρχή της πλήρους αποκάλυψης και δικαιολογεί ακύρωση του διατάγματος. Πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων που γνωρίζει ο αιτητής είναι απαραίτητη προϋπόθεση σε μια μονομερή αίτηση. Είναι δε άσχετο αν η παράλειψη τέτοιας αποκάλυψης ήταν εσκεμμένη ή όχι. Ουσιώδες είναι κάθε γεγονός που άπτεται και μπορεί εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας με αναφορά στα επίδικα θέματα της αίτησης. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό, να αναφέρω ότι η θέση του ενόρκως δηλούντα στην ένσταση ότι η κυρίως αίτηση δεν τίθεται στη βάση της Συμφωνίας Συνεργασίας και το επίδικο θέμα δεν αποτελεί διαφορά στο πλαίσιο των προνοιών της συμφωνίας δεν αντικρούστηκε, ο δε ενόρκως δηλών δεν αντεξετάστηκε [Βλ υπόθεση Irena Knitting Ltd κ.ά. και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ,
(2006)1 Α.Α.Δ. 816]. Εν πάση περιπτώσει, δεν θεωρώ ότι με βάση την ένορκη δήλωση των αιτητών στοιχειοθετείται επαρκώς ότι το αντικείμενο ή επίδικο θέμα της κυρίως αίτησης αποτελεί διαφορά στα πλαίσια της συμφωνίας συνεργασίας ή σχετίζεται με αυτήν. Ειδικότερα, από την παρα. 19 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, δεν προκύπτει σαφώς με ποιο τρόπο η αίτηση διάλυσης συνιστά διαφορά στη βάση της Συμφωνίας Συνεργασίας. Κατά συνέπεια, δεν θεωρώ ότι οι καθ' ων η αίτηση όφειλαν να αποκαλύψουν την ύπαρξη ρήτρας διαιτησίας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας εφόσον η ύπαρξη της δεν συνιστούσε σχετικό και κατά συνέπεια ουσιαστικό γεγονός. Παρατυπία στην αίτηση και έκδοση της άδειας σφράγισης Σε σχέση με τη θέση ότι δεν υπάρχει πρόνοια για σφράγιση και επίδοση στο εξωτερικό πρωτογενούς ή γενικής αίτησης αναφέρω ότι κατά τη γνώμη μου η Δ.6, η οποία αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης για επίδοση, εφαρμόζεται κατ' αναλογία και στις πρωτογενείς αιτήσεις [βλ. Ιωακείμ κ.ά. (αρ. 1) ν. Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 198]. Σε σχέση με τη θέση ότι σύμφωνα με το νομικό και θεσμικό πλαίσιο επίδοση διατάγματος σε φυσικό ή/και νομικό πρόσωπο πρέπει να γίνεται στο ίδιο το τελευταίο και όχι μέσω ταχυμεταφορέα, αναφέρω ότι σύμφωνα με τον περί της Συμβάσεως περί της Εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων Εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις (Κυρωτικός Νόμος) του 1982 (Ν.40/1982), ΠΙΝΑΞ ΜΕΡΟΣ Ι και ΙΙ, άρθρο 10, είναι δυνατή η αποστολή εγγράφων ταχυδρομικώς απευθείας σε πρόσωπα στην αλλοδαπή [Βλ. επίσης KEAN SOFT DRINKS LTD v. SAFMARINE CONTAINER LINES
(2001)Ι (Γ) Α.Α.Δ. 1784]. Είναι δε καθαρό ότι οι αιτητές έλαβαν γνώση των διαδικασιών αφού μετά την επίδοση προχώρησαν με τη καταχώριση των αιτήσεων 58/10, 64/10 και 82/10 στο Ανώτατο Δικαστήριο. Σε σχέση ειδικότερα με το παρεμπίπτον διάταγμα θεωρώ ότι το θέμα έχει επιλυθεί με την αίτηση 82/
  1. Είναι εμφανές ότι μέσω του δικηγόρου τους στην αίτηση 64/10 οι αιτητές είχαν λάβει γνώση ότι το διάταγμα είχε οριστεί επιστρεπτέο στις 7.7.
  2. Κατά την 7.7.10 οι δικηγόροι τους όμως επέλεξαν να μην εμφανιστούν με αποτέλεσμα το διάταγμα να καταστεί απόλυτο. Και κάτι τελευταίο: Δεν θεωρώ ότι υπάρχει οποιοδήποτε δικονομικό εμπόδιο στο να καταχωρείται πρώτα η αίτηση για άδεια σφράγισης και ακολούθως η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, στη σελίδα 922, κάτω από τον τίτλο «Contemplated Action» (προτιθέμενη αγωγή), αιτήσεις για άδεια έκδοσης και επίδοσης κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας, δύναται, να υποβληθούν είτε μαζί είτε ξεχωριστά. Τέλος, και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τα πιο πάνω σφραγίζουν και τη μοίρα της αίτησης, θα προχωρήσω να εξετάσω τη θέση του καθ' ου η αίτηση για παρατυπία της αίτησης. Οι αιτητές καταχώρισαν στις 31.5.2010 σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία χωρίς να έχουν λάβει προηγουμένως άδεια του Δικαστηρίου. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 23.6.
  3. Εν τω μεταξύ, καταχώρισαν στις 3.6.10 ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου τη μονομερή αίτηση με αριθμό 58/2010 για άδεια καταχώρισης αίτησης για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari. Στις 11.6.2010 καταχώρισαν στο Ανώτατο Δικαστήριο αίτηση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari με αριθμό 64/
  4. Ήταν η θέση του συνηγόρου του καθ' ου η αίτηση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί αφού είναι παράτυπη και/ή αντικανονική επειδή δεν καταχωρήθηκε στον κατάλληλο χρόνο και/ή υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρισή της επειδή δεν καταχωρήθηκε ταυτόχρονα με το σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Η Δ.16 θ.9 αναφέρει: «Ένας εναγόμενος, πριν εμφανιστεί, θα είναι ελεύθερος, χωρίς να λάβει διάταγμα, να καταχωρίσει ή, καταχωρώντας εμφάνιση υπό όρους, να υποβάλει αίτηση δια κλήσεως για ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου που του έγινε ή για ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση». Στην υπόθεση G.J. Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd,
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2064, εξετάστηκε η πρόνοια της Δ.16, θ.9, με την οποία προβλέπεται πως ένας εναγόμενος δικαιούται, χωρίς προηγουμένως να λάβει διαταγή του Δικαστηρίου που να του επιτρέπει να καταχωρίσει εμφάνιση υπό αίρεση, να υποβάλει αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου. Το εφετείο συμφώνησε με την κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως η εφεσείουσα είχε δεχθεί και υπαχθεί στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων, εφόσον όχι μόνο δεν πήρε την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρίσει εμφάνιση υπό αίρεση, αλλά ούτε και προώθησε αίτηση παραμερισμού του κλητηρίου ταυτοχρόνως με την καταχώριση υπό αίρεση εμφάνισης, έστω και χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Απέρριψε επίσης τη θέση του δικηγόρου της εφεσειούσης πως εφόσον η τελευταία δεν προέβη σε οποιοδήποτε νέο διάβημα στη διαδικασία, μπορούσε, μετά την καταχώριση της υπό αίρεση εμφάνισης, να προχωρήσει με την επίδικη αίτηση ακύρωσης του κλητηρίου. Λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 2067: «Δεν συμφωνούμε με την πιο πάνω εισήγηση, η οποία απολήγει στην ουσία σε απεριόριστο δικαίωμα του εναγομένου να ενεργεί κατά το δοκούν ενώ εκκρεμεί εναντίον του καταχωρισθείσα αγωγή. Αυτό έγινε και στην υπόθεση που εξετάζουμε, όπου η εφεσείουσα επέλεξε να καταχωρίσει την επίμαχη αίτηση 9 μήνες μετά την εκ μέρους της καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης. Ο κανονισμός που θέσαμε πιο πάνω, και η νομολογία, αποσκοπούν στην άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο». Έχω την άποψη πως η υποβολή της αίτησης παραμερισμού έπρεπε να γίνει με την πρώτη δυνατή ευκαιρία και όχι 23 μέρες μετά και αφού χρησιμοποιήθηκε/καταχωρήθηκε το ένδικο μέσο της αίτησης για άδεια καταχώρισης αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari στις 3.6.2010 στην αίτηση 58/10 και την αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari με αρ. 64/10 στις 11.6.2010. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............................................. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.