Επί τοις αφορώσι τον Αλέξανδρο Στυλιανού, Aίτηση αρ.: 159/06, 17 Δεκεμβρίου, 2010

(1)(ζ) και (η), 3

(3), 11, 16, 87, 91, 93, 97 και 102 του περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ. 5, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τους Καν. 2 έως 7, 16, 18, 25, 38, 40 έως και 51, 59, 138, 188 και 189 των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών (Bankruptcy Rules, Cap. 6), την Δ.5 θ.θ.1 και 2, τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 4, 8 και 9, τη Δ.64 θ.θ.1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου και τη σχετική νομολογία. Στη γραπτή ένορκη δήλωσή του, η οποία υποστηρίζει την αίτηση, ο αιτητής ισχυρίζεται τα εξής: Πληροφορήθηκε για το διάταγμα παραλαβής ημερ. 1.12.06 για πρώτη φορά στις 15.3.10 όταν κλήθηκε σχετικώς σε αστυνομικό σταθμό. Στις 19.3.10 και στις 23.3.10 διενέργησε ο ίδιος έρευνα στους σχετικούς φακέλους διαδικασίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και έλαβε αντίγραφα δικογράφων και διαταγμάτων. Όσον αφορά στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο πτωχευτική αίτηση διαπιστώνει πως αυτή κατεχωρίστηκε από πρόσωπο άλλο και όχι από τον εξ αποφάσεως πιστωτή, περιέχει ανακρίβειες και είναι κακόπιστη, παράτυπη και καταχρηστική και, επί της ουσίας, αβάσιμη. Περαιτέρω, ισχυρίζεται πως ουδέποτε του επιδόθηκε οιαδήποτε αγωγή, οιονδήποτε δικόγραφο ή άλλο έγγραφο παρά το ότι, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, διέμενε και εξακολουθεί να διαμένει σε οικία επί της οδού Αρχιεπισκόπου Κυπριανού αρ. 19 στο Τσέρι, Λευκωσία. Προκύπτει από το φάκελο της διαδικασίας (Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (Αρ.2)

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943) πώς η υποκατάστατη επίδοση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο πτωχευτικής αίτησης έγινε διά της θυροκόλλησης αντιγράφου αυτής στην εξώθυρα της οικίας του αιτητή επί της οδού Αρχιεπισκόπου Κυπριανού 19, στο Τσέρι, στη Λευκωσία. Και αυτό γιατί υπήρξε μαρτυρία πώς ο αιτητής και οι οικείοι του, που διαμένουν μαζί του, απέφευγαν την επίδοση. Οι καθ΄ ων η αίτηση ενίστανται στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται ως εξής: (α) Όλα όσα προηγήθηκαν της έκδοσης του διατάγματος παραλαβής ημερ. 1.12.06 υπήρξαν νομότυπα, νόμιμα και έγκυρα. (β) Ούτε ο παραμερισμός της πτωχευτικής ειδοποίησης ούτε ο παραμερισμός της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο πτωχευτικής αίτησης ούτε ο παραμερισμός των διαταγμάτων για την υποκατάστατη επίδοσή αυτών μπορούν να επιτευχθούν στα πλαίσια της προκείμενης διαδικασίας,. (γ) Η αίτηση είναι παράτυπη. (δ) Η αίτηση είναι, επί της ουσίας, αβάσιμη. (ε) Η αίτηση αποσκοπεί στην καθυστέρηση και/ή την παρεμπόδιση απονομής της δικαιοσύνης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Μαρίας Κωνσταντίνου, υπαλλήλου του οργανισμού «Marfin Popular Bank Public Co Ltd» η οποία, εν πρώτοις, εξηγεί τα περί της μετωνομασίας του οργανισμού «Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ», εξ αποφάσεως πιστωτών εν προκειμένω, σε «Marfin Popular Bank Public Co Ltd». Περαιτέρω, η μάρτυρας περιγράφει το ιστορικό που οδήγησε στην έκδοση του διατάγματος παραλαβής ημερ. 1.12.06. Προηγήθηκε η έκδοση απόφασης εναντίον του αιτητή στις 14.3.01, στα πλαίσια της αγωγής 12944/2000 (Ε. Δ. Λευκωσίας) για ποσόν των Λ.Κ.3336,34, εντόκως. Ο αιτητής δεν κατέβαλε κανέναν ποσόν για την εξόφληση αυτού του εξ αποφάσεως χρέους του. Η Μαρία Κωνσταντίνου δηλώνει, επίσης, πως οι εξ αποφάσεως πιστωτές δεν κατεχώρισαν memo επί της ακίνητης περιουσίας του αιτητή και ούτε έχουν οιανδήποτε ασφάλεια επί της περιουσίας του. Τέλος, αυτή επισημαίνει την γενικότητα και την αοριστία των ισχυρισμών του αιτητή. Ας σημειωθεί πως οι εξηγήσεις της Μαρίας Κωνσταντίνου, οι οποίες παραμένουν αναντίλεκτες, επαρκούν για να καταστήσουν νόμιμη την παρουσία, στην προκειμένη διαδικασία, του οργανισμού «Marfin Popular Bank Public Co Ltd» ως πιστωτών - καθ΄ ων η αίτηση. Προεκρίθηκε η ενημέρωση του Επίσημου Παραλήπτη για την εκκρεμότητα της αίτησης. Για το λόγο αυτό δόθηκαν οδηγίες για να επιδοθεί η αίτηση. Παρενθετικά αναφέρω πως, παρά το ότι στην πτωχευτική διαδικασία ο Επίσημος Παραλήπτης δεν είναι διάδικος, εντούτοις, η εμφάνισή του εξυπηρετεί την ανάγκη διασφάλισης των συμφερόντων των πιστωτών καθώς και την ανάγκη ενημέρωσης του Δικαστηρίου επί όλων των στοιχείων που αφορούν στην υπόθεση (Μαρκίδης ν. Ελληνική Τράπεζα Χρηματοδοτήσεις Λτδ

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 898, 902). Αυτό συνέβηκε πράγματι, εν προκειμένω. Ο Επίσημος Παραλήπτης εμφανίσθηκε στη διαδικασία και κατέθεσε σχετική έκθεση. Σε αυτήν αναφέρονται και τα εξής σημαντικά: (α) Επί του παρόντος, περιήλθε στην αντίληψη του Επίσημου Παραλήπτη η ύπαρξη τριών πιστωτών του αιτητή, των οποίων οι εκκρεμούσες αξιώσεις συμποσούνται στα €

1. (β) Κληθείς στις 8.4.10 στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη για να υποβάλει Έκθεση Κατάστασης της περιουσίας του, ο αιτητής αρνήθηκε. Το περιεχόμενο της έκθεσης του Επίσημου Παραλήπτη κοινοποιήθηκε στον αιτητή. Αυτός δεν αμφισβήτησε την αλήθεια των γεγονότων που καταγράφονται στην έκθεση. Ας σημειωθεί πως την άρνησή του να συνεργασθεί με τον Επίσημο Παραλήπτη επανέλαβε ο αιτητής και ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τη δικάσιμο ημερ. 27.5.
2. Κατά την ακρόαση της αίτησης, ο αιτητής βοηθήθηκε, στο μέτρο του δυνατού, να παρουσιάσει την υπόθεσή του. Υπεδείχθηκε σε αυτόν πως μπορούσε να επιδιώξει την προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας ή την αντεξέταση της Μαρίας Κωνσταντίνου. Αυτός επέλεξε να περιορισθεί σε επιχειρηματολογία. Παρέπεμψε σε όσα αναφέρει στην αίτηση και την ένορκη δήλωσή του που την υποστηρίζει. Προσέθεσε, κατά τρόπον γενικόλογο και ενώ επιχειρηματολογούσε προς υποστήριξη της αίτησης, πως προέβηκε σε κάποιες πληρωμές έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του και ότι παρέμεινε κάποιο υπόλοιπο. Έχω εξετάσει την αίτηση και σημειώνω, κατ΄ αρχάς, πως αυτή καταχωρίστηκε μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής. Συνεπώς, αυτή θα εξετασθεί υπό το πρίσμα των όσων η νομοθεσία και η νομολογία ορίζουν για την ακύρωση, τον παραμερισμό ή την αναστολή τέτοιου διατάγματος: Δικαιοδοτικό βάθρο για την ακύρωση διατάγματος παραλαβής αποτελούν τα άρθρα 31 και 92 του Κεφ.
3. Ως τέτοια, τα άρθρα αυτά πρέπει να καταγράφονται στο σώμα της αίτησης (Καν. 16 του Κεφ. 6). Αυτό δεν συμβαίνει εν προκειμένω. Η παράλειψη αυτή είναι μοιραία και οδηγεί την αίτηση σε απόρριψη εφ΄ όσον, όπως συμβαίνει σε κάθε αίτηση παρόμοιας φύσης, «ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο ειδικό άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και ή τον ειδικό θεσμό ή θεσμούς που το στοιχειοθετούν, παρέχοντας την απαραίτητη δικαιοδοσία στο δικαστή, αποτελεί .. όρο απαράβατο για την έγκυρη χρήση του δικονομικού αυτού μέτρου...» (Evand Promotions Ltd

(1998)1 (B) A.A.Δ. 736, 745, δείτε και την Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοϊζος Ιορδάνους Λιμιτεδ

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 743,, 746-7). , Η παράλειψη καταγραφής, στο σώμα της αίτησης, του δικαιοδοτικού της βάθρου δεν θεραπεύεται με την αναφορά στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου εφ΄ όσον οι εξουσίες αυτές ενυπάρχουν για να εξυπηρετούν την ανάγκη λειτουργίας του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου δικαίου και, κατά κανόνα, δεν αποτελούν πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς (Evand Promotions Ltd κ.α. (ανωτέρω)). Περαιτέρω, και επειδή το διάταγμα παραλαβής ημερ. 1.12.06 εξεδόθηκε ερήμην, για τον παραμερισμό και/ή την ακύρωσή του κρίσιμα είναι και τα όσα διαλαμβάνει η Δ.33 θ.5. Σχετικώς αναφέρω πως η κατ΄ αναλογίαν εφαρμογή, στις πτωχευτικές διαδικασίες, των δικονομικών κανόνων που ισχύουν στις αστικές διαδικασίες προβλέπεται στον Καν. 188 και Κεφ. 6. Άρα, εν προκειμένω, η αίτηση είτε θα έπρεπε να είχε καταχωρισθεί εντός προθεσμίας δεκαπέντε

(15)ημερών από την έκδοση του διατάγματος παραλαβής ημερ. 1.12.06 είτε θα έπρεπε να επιδιώκει, επί τη βάσει της Δ.57 θ.2, και την παράταση της προθεσμίας αυτής Μαρκίδης ν. Ελληνική Τράπεζα Χρηματοδοτήσεις Λτδ (ανωτέρω), 900-1). Όμως η αίτηση κατεχωρίσθηκε τρία και πλέον έτη μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής ημερ. 1.12.06 και ουδεμία προσπάθεια έγινε για την παράταση της προθεσμίας που τάσσει η Δ.33 θ.5. Η παράλειψη καταγραφής, στο σώμα της αίτησης, του σχετικού δικαιοδοτικού υπόβαθρου καθώς και η εκπρόθεσμη καταχώρισής της την οδηγούν σε αποτυχία. Ανεξαρτήτως τούτου, η αίτηση θα απορριφθεί και επί της ουσίας: Ο παραμερισμός και/ή ακύρωση διατάγματος παραλαβής ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται με αναφορά σε σειρά παραγόντων που σχετίζονται με τα συμφέροντα των πιστωτών και την ανάγκη προστασίας της περιουσίας του χρεώστη προς όφελός τους (Williams and Muir Hunter, The Law and Practice in Bankruptcy, nineteenth edition, p. 41 - 3). Στην προκειμένη περίπτωση το αναντίλεκτο, εκ μέρους του αιτητή, γεγονός πως υφίστανται εναντίον του αξιώσεις τριών πιστωτών, συμποσούμενες στις €38030, ως, επίσης, και η δεδηλωμένη άρνησή του να παρουσιασθεί στα γραφεία του Επίσημου Παραλήπτη και να συνεργασθεί μαζί του, με οδηγούν να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία εναντίον της αίτησης (Μαρκίδης ν. Επίσημου Παραλήπτη

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1874 και Blue Arrow General Trading Co Ltd

(2000)1 (B) A.A.Δ. 1427). Τέλος, και όσον αφορά στο αίτημα περί αναστολής του διατάγματος παραλαβής ημερ. 1.12.06 αναφέρω πως τέτοια δυνατότητα δεν υπάρχει (απόφαση στις Πολιτικές Εφέσεις αρ. 246/2008 κ.α. Μαρία Λοϊζου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Δερύνειας, ημερ. 20.3.09). Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο