← Κύπρος

ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ "ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ" ΛΤΔ ν. Νίκου Λοφίτη, Αγωγή Αρ. 4708/07, 21.12.2010

ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ "ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ" ΛΤΔ ν. Νίκου Λοφίτη, Αγωγή Αρ. 4708/07, 21.12.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A412 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 4708/07 Μεταξύ: ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ "ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ" ΛΤΔ Ενάγουσας - Και - Νίκου Λοφίτη Εναγόμενου Ημερομηνία: 21.12.2010 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα: κ. Γ. Παπαθεοδώρου Για εναγόμενο: κ. Σ. Κώστα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση της ενάγουσας, όπως αυτή διατυπώνεται στο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, είναι:- Α. Για το ποσό των Λ.Κ.300.000 δυνάμει γραμματίου συνήθους τύπου ή γραμματίου ή χρεωστικού ομολόγου ή εγγράφου αναγνωρίσεως χρέους ημερ. 29.6.

  1. Β. Τόκο προς 9% ετησίως επί του πιο πάνω ποσού από 29.6.01, με ανατοκισμό κάθε 6 μήνες και Γ. Έξοδα. Το ότι ο εναγόμενος υπέγραψε στις 29.6.01 το πιο πάνω έγγραφο, το οποίο η ενάγουσα χαρακτηρίζει ως γραμμάτιο συνήθους τύπου ή γραμμάτιο ή χρεωστικό ομόλογο ή έγγραφο αναγνωρίσεως χρέους, δεν αμφισβητείται. Ό,τι αμφισβητείται είναι η εγκυρότητα του εγγράφου στη βάση αφενός μεν ότι δεν πληρεί τις προϋποθέσεις του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 και, αφετέρου, ότι αποσκοπούσε στην καταστρατήγηση της Νομοθεσίας και/ή είχε ως παράνομο σκοπό τη χειραγώγηση μετοχών προς αποκόμιση οφέλους. Αναλυτικά, τα παραδεκτά γεγονότα που συνθέτουν την υπόθεση έχουν ως ακολούθως:- Η ενάγουσα, δημόσια εταιρεία και μέλος του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου (ΧΑΚ), δραστηριοποιούταν μεταξύ άλλων και στον τομέα των επενδύσεων. Ο εναγόμενος ήταν ο ιδρυτής της ιδιωτικής εταιρείας ΑLKIONI FISH FARMS LTD (στο εξής η ΑLKIONI), η οποία μέσα στο 1999 έγινε δημόσια και στη συνέχεια, το Μάιο του 2000 οι μετοχές της εισήχθηκαν για διαπραγμάτευση στο ΧΑΚ. Στις 29.6.01 ο εναγόμενος υπέγραψε έγγραφο (τεκμ.1) με το ακόλουθο περιεχόμενο: " ΚΑΛΟΝ ΔΙΑ £300.000 Ο πιο κάτω υπογράφων Νίκος Λοφίτης εκ Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ 63 Λεμεσός, (αρ. ταυτ.152043) χρωστώ να πληρώσω σε πρώτη ζήτηση προς το ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ «ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ» ΛΤΔ, το ποσό των £300.000 (τριακοσίων χιλιάδων λιρών) ισάξιο ποσού που λήφθηκε από εμένα σε μετρητά. Επίσης υποχρεούμαι στην πληρωμή τόκου από σήμερα προς 9,5% ετήσια. Ο τόκος θα ανατοκίζεται κάθε εξάμηνο. Σε περίπτωση παράλειψης μου να πράξω ως πιο πάνω σε περίπτωση αγωγής επιπρόσθετα θα είμαι υπεύθυνος για την πληρωμή των Δικαστικών και άλλων εξόδων. Λευκωσία, 29/6/2001 ΜΑΡΤΥΡΕΣ
  2. ........
  3. ........ Ο ΧΡΕΩΣΤΗΣ ............ ΝΙΚΟΣ ΛΟΦΙΤΗΣ" Προς εξασφάλιση της αποπληρωμής του ποσού του τεκμ.1 - για το οποίο η ενάγουσα έκδωσε σε διαταγή του εναγόμενου επιταγή ημερ. 3.7.01 (τεκμ.2) - ο εναγόμενος ενεχυρίασε προς όφελος της ενάγουσας 600.000 μετοχές που κατείχε στην ALKIONI αξίας (τότε) Λ.Κ.150.000 (τεκμ.3 και 4), γεγονός που επιβεβαιώθη μεταγενέστερα, στις 7.2.03, με επιστολές της εν λόγω εταιρείας και του εναγόμενου προς τη διεύθυνση του ΧΑΚ (τεκμ. 5 και 8). Περαιτέρω, ως επιπρόσθετη εξασφάλιση της ενάγουσας, δύο άλλα πρόσωπα από τη Λεμεσό - οι Κυριακίδου και Αγαθοκλέους - εκχώρησαν στις 29.6.01 (τεκμ.6 και 7) στην ενάγουσα όλα τους τα δικαιώατα που απέρρεαν από συμφωνίες διαχείρισης του χαρτοφυλακίου τους που είχαν συνάψει με την εταιρεία ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ ΛΤΔ. Τέλος, είναι παραδεκτό ότι ο εναγόμενος ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι του ποσού του τεκμ. 1, αλλά αμφισβητείται η δικογραφημένη θέση της ενάγουσας ότι πριν την καταχώριση της αγωγής του ζητήθηκε η εξόφληση του ισχυριζόμενου χρέους. Για προώθηση της υπόθεσης της ενάγουσας κατέθεσε ο Ν. Μιχαηλάς, ο οποίος, πέραν από τα παραδεκτά γεγονότα, ισχυρίσθηκε και τα ακόλουθα:- Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν υπεύθυνος του Τμήματος Ερευνών και Αναλύσεων της ενάγουσας, καθώς επίσης και μέλος της διευθυντικής της ομάδας. Στις 10.10.05 απεχώρησε από την ενάγουσα και έκτοτε είναι γενικός διευθυντής της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ (στο εξής η ΔΗΜΗΤΡΑ). Στις 16.12.05 η ενάγουσα ανέστειλε τις δραστηριότητες της, αλλά διατήρησε το αρχείο της και όταν χρειασθεί τις υπηρεσίες του εμφανίζεται ενώπιον του δικαστηρίου ως μάρτυρας σε σχέση με τις διαφορές που έχει με τρίτους. Η ενάγουσα πριν την καταχώριση της αγωγής κάλεσε επανειλημμένα τον εναγόμενο να εξοφλήσει το γραμμάτιο (τεκμ. 1), το οποίο είναι έγκυρο και ισχυρό και οι ισχυρισμοί του εναγόμενου ότι το ποσό του γραμματίου δόθηκε από την ενάγουσα για να χρησιμοποιηθεί από συγγενικά του πρόσωπα με σκοπό τη χειραγώγηση των μετοχών της ΑLKIONI δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η αντεξέταση του μάρτυρα απέβλεπε στην κατάδειξη ότι το γραμμάτιο ήταν εικονικό και εν πάση περιπτώσει ο σκοπός για τον οποίο χορηγήθηκε το δάνειο ήταν παράνομος. Eπί του προκειμένου υποβλήθηκαν στο μάρτυρα σωρεία ερωτήσεων και ό,τι προέκυψε από τις απαντήσεις που έδωσε έχει σε συντομία ως ακολούθως:- Η ενάγουσα ήταν μέτοχος του 10% του εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου της ΔΗΜΗΤΡΑΣ και μητρική εταιρεία της ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗΣ. Όταν δε υπεγράφη το γραμμάτιο πρόεδρος του Δ.Σ. της ενάγουσας ήταν ο Κ. Καζαμίας, διευθύνων σύμβουλος ο Χ¨Ξενοφώντος και η χορήγηση του δανείου εγκρίθηκε από το Δ.Σ. κατόπιν εισήγησης της διευθυντικής ομάδας. Του υποβλήθηκε ότι τότε «κουμάντο» στην ενάγουσα έκαμναν οι Χ¨Ξενοφώντος και Φιερού, υποβολή που απέρριψε τονίζοντας ότι τις αποφάσεις τις έπαιρνε το Δ.Σ. Του υποβλήθηκε επίσης ότι η ενάγουσα δεν θεωρούσε ότι ο εναγόμενος της όφειλε οποιονδήποτε ποσό και ότι είναι γι αυτό το λόγο που πριν την καταχώριση της αγωγής δεν του ζήτησε πληρωμή. Διαφώνησε και με αυτή την υποβολή, προβάλλοντας ότι το χρέος ήταν καταχωρημένο στα βιβλία της ενάγουσας και ότι στις προσπάθειες της, γραπτές και προφορικές, για ανάκτηση του αναμείχθηκε και ο ίδιος προσωπικά, αλλά ο εναγόμενος του δήλωνε ότι αδυνατούσε να το εξοφλήσει και απλώς ζητούσε τη μείωση του. Κατά το χρόνο υπογραφής του γραμματίου (τεκμ. 1) η ΔΗΜΗΤΡΑ ήταν μέτοχος του 9,9% του μετοχικού κεφαλαίου της ALKIONI και ο εναγόμενος έκαμε το δάνειο προκειμένου ο γιος και η κόρη του - οι Μ. Αγαθοκλέους και Λ. Κυριακίδου - να αγοράσουν μετοχές ALKIONI. Του υποβλήθηκε ότι τα δύο αυτά πρόσωπα δεν είναι παιδιά του εναγόμενου, αλλά συγγενείς του. Απάντησε ότι αυτός ήταν με την εντύπωση ότι ήταν παιδιά του, αλλά συμφώνησε ότι οι Λ.Κ.300.000 κατέληξαν εξίσου στα δύο αυτά πρόσωπα, τα οποία κατέθεσαν το ποσό αυτό στην ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ ως οι μεταξύ τους συμφωνίες ημερ. 29.6.01 (τεκμ.9 και 10) υπό τον τίτλο Ανάθεση Διαχείρισης Χαρτοφυλακίου με Διακριτική Ευχέρεια. Συμφώνησε επίσης ότι το ποσό αυτό χρησιμοποιήθηκε ως επί το πλείστον για αγορά μετοχών ALKIONI, αλλά διαφώνησε ότι η κατάθεση του στη ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ απέβλεπε στη χειραγώγηση της τιμής της εν λόγω μετοχής προς όφελος της ΔΗΜΗΤΡΑ, η οποία κατείχε μεγάλο αριθμό τέτοιων μετοχών, τονίζοντας ότι η ΔΗΜΗΤΡΑ δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στη συναλλαγή. Του υποβλήθηκε επί του προκειμένου ότι η επίδικη συναλλαγή ήταν μια σκευωρία που είχε εμπνευσθεί ο Χατζηξενοφώντος για χειραγώγηση της τιμής της ALKIONI και ότι το δάνειο που παρουσιάζεται να πήρε ο εναγόμενος είναι εικονικό, υποβολή που απέρριψε με την επισήμανση ότι δεν μπορεί να υπέγραψε ο εναγόμενος το γραμμάτιο για να κερδίσει η ΔΗΜΗΤΡΑ. Ο εναγόμενος προώθησε την Υπεράσπιση του περί ακυρότητας και παρανομίας του τεκμ. 1 με μαρτυρία τόσο του ιδίου (ΜΥ.1) όσο και του Μ. Αγαθοκλέους (ΜΥ.2). Σε συντομία η εκδοχή του εναγόμενου έχει ως ακολούθως:- Το Δεκέμβριο του 2000 η ΔΗΜΗΤΡΑ αγόρασε μέσω της ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗΣ 1.594.304 μετοχές ΑLKIONI, ή ποσοστό 15.45% των εισηγμένων στο ΧΑΚ μετοχών της (τεκμ.11 και 12). Κατέστη επομένως ένας από τους μεγαλομετόχους της ΑLKIONI, ενώ οι άλλοι μεγαλομέτοχοι με ποσοστό 70% ήταν ο ίδιος και μέλη της οικογένειας του. Περί το Μάιο του 2001 ο Χατζηξενοφώντος, διευθυντής και ιθύνων νους της ενάγουσας, του υπέδειξε ότι η ενάγουσα μέσω της ΔΗΜΗΤΡΑΣ, της ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗΣ και άλλων συνδεδεμένων με αυτή εταιρειών, βρέθηκε να κατέχει και διαχειρίζεται πέραν του 16% των μετοχών της ΑLKIONI, κάτι που παραβίαζε τους κανονισμούς του ΧΑΚ που δεν επέτρεπαν κατοχή και διαχείριση πέραν του 15.45%. Υπήρχε συνεπώς τεράστιος κίνδυνος να επιβληθεί στη ΔΗΜΗΤΡΑ και/ή τη ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ τεράστιο πρόστιμο, εκτός κι αν οι εν λόγω εταιρείες προχωρούσαν άμεσα σε πώληση στο πάτωμα αριθμού μετοχών της ΑLKIONI. Tέτοια πώληση όμως, του υπέδειξε ο Χατζηξενοφώντος, θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στην τιμή της μετοχής και θα επηρέαζε τα συμφέροντα τόσο των μελών της οικογένειας του όσο και της ΔΗΜΗΤΡΑΣ, η αξία του χαρτοφυλακίου της οποίας σε μετοχές ΑLKIONI υπερέβαινε τα 2.000.000 Λ.Κ. Θα έπρεπε λοιπόν, κατά την άποψη του Χατζηξενοφώντος, να γίνουν άμεσες κινήσεις για μείωση του αριθμού των μετοχών που κατείχε η ΔΗΜΗΤΡΑ, χωρίς όμως τον κίνδυνο μείωσης της τιμής της μετοχής ΑLKIONI. Προς τούτο του πρότεινε το ακόλουθο «πακέτο» ενεργειών, το οποίο και απεδέχθη:-
  4. Να μετακινηθούν 515.000 μετοχές της ALKIONI από την οικογένεια του σε πρόσωπα εμπιστοσύνης, ώστε το ποσοστό των μετοχών της οικογένειας του να μειωθεί στο 65% πράγμα που θα επέτρεπε στη ΔΗΜΗΤΡΑ να κατέχει νόμιμα πλέον ποσοστό πέραν του 5% των μετοχών της ΑLKIONI και έτσι δεν θα υπήρχε πρόβλημα με την ευρεία διασπορά.
  5. Να πωλήσει η ΔΗΜΗΤΡΑ 600.000 μετοχές προς τρίτα πρόσωπα, ώστε το ποσοστό της να μειωθεί κάτω του 10% και να μην αναγκάζεται η ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ να ανακοινώνει τις εκάστοτε αγοραπωλησίες και
  6. Να γίνει χειραγώγηση της τιμής της μετοχής ALKIONI για να αποφευχθεί ο κίνδυνος μείωσης της έτσι ώστε να μη επηρεασθεί η αξία του χαρτοφυλακίου είτε της ενάγουσας είτε της οικογένειας του. Στη βάση της πιο πάνω συμφωνίας, μέλη της οικογένειας του - οι Ντίνα, Βαθούλλα και Χρυσόστομος Λοφίτης - μεταβίβασαν στις 29.5.01 515.000 μετοχές στους Λ. Κυριακίδου, Μ. Αγαθοκλέους και Δομν. Αγαθοκλέους και σχετικά παρέπεμψε στο τεκμ.
  7. Περαιτέρω, με υπόδειξη του Χατζηξενοφώντος υπόγραψε τα τεκμ. 1 και 3 και τα φιλικά προς αυτόν πρόσωπα Μ. Αγαθοκλέους και Λ. Κυριακίδου υπέγραψαν τα τεκμ. 6, 7, 9 και
  8. Μάλιστα στην όλη συμφωνία και συνεννόηση συμμετείχε ενεργά και η Α. Φιερού, η οποία του παρουσιάστηκε ως οικονομική διευθύντρια της ενάγουσας και υπόγραψε ως μάρτυρας τα τεκμ. 1, 3 και
  9. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω, συνέχισε ο μάρτυρας, η ενάγουσα κατέθεσε στο λογαριασμό που της υπόδειξε την επιταγή (τεκμ.2), ενώ στο μεταξύ ο ίδιος έκδωσε, στις 2.7.01, επιταγές Λ.Κ.150.000 σε διαταγή των Λ. Κυριακίδου και Μ. Αγαθοκλέους (τεκμ. 13α και 13β), τις οποίες αφού τις οπισθογράφησαν του τις παρέδωσαν και τις απέστειλε αυθημερόν με courier στο Χατζηξενοφώντος. Πρόκειται, ανάφερε, για τις δύο επιταγές που χρησιμοποίησε η ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ για το άνοιγμα των επενδυτικών λογαριασμών των δύο αυτών προσώπων (τεκμ. 14α και 14β), κι αυτό αφού στο μεταξύ τα πρόσωπα αυτά υπόγραψαν τα τεκμ. 6, 7, 9 και
  10. Και συνέχισε:- Μετά τα πιο πάνω, τόσο ο ίδιος όσο και οι Μ. Αγαθοκλέους και Λ. Κυριακίδου δεν είχαν καμιά πληροφόρηση σχετικά με τη διαχείριση των χρημάτων των πιο πάνω επιταγών ή των επενδυτικών λογαριασμών που ανοίχθηκαν και όταν άρχισε να καταρρέει η μετοχή της ALKIONI - από 0,97 Λ.Κ. τον Ιούλιο του 2001 σε 0,47 Λ.Κ. τον Οκτώβριο του 2001 (τεκμ.15) - άρχισε να ανησυχεί και στις συνεχείς οχλήσεις του ο Χατζηξενοφώντος τον διαβεβαίωνε ότι το φερόμενο ως γραμμάτιο (τεκμ.1) θα ακυρωνόταν, όπως θα ακυρώνονταν όλα τα έγγραφα ενεχυρίασης των μετοχών και τα συναφή με τους επενδυτικούς λογαριασμούς των Μ. Αγαθοκλέους και Λ. Κυριακίδου. Μάλιστα δε του έλεγε πως δεν έπρεπε να ανησυχεί γιατί τα χρήματα ήταν μέσα στο «σύστημα Αlkioni - Λευκόνοικο - Δήμητρα» και με απλές κινήσεις μπορούσαν να επιστρέψουν στους επενδυτικούς λογαριασμούς. Και κατέληξε:- Πριν την καταχώριση της αγωγής η ενάγουσα ποτέ δεν του ζήτησε να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό, γιατί κανένα ποσό δεν της όφειλε και όλα τα σχετικά έγγραφα που καταρτίσθηκαν και με τη δική του συγκατάθεση είχαν ως μόνο σκοπό να μπορεί η ενάγουσα να προβαίνει από μόνη της σε αγοραπωλησίες μετοχών Αlkioni για στήριξη της τιμής τους. Επεσήμανε επίσης ότι το ποσό των Λ.Κ.300.000 που ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι του δάνεισε της το επέστρεψε με τις δύο επιταγές που έκδωσε επ΄ ονόματι των Μ. Αγαθοκλέους και Λ. Κυριακίδου και κατά συνέπεια το «γραμμάτιο» ήταν εξασφαλισμένο. Η ενάγουσα, επέμενε κατά την αντεξέταση, κατέθεσε την επιταγή των Λ.Κ.300.000 στο λογαριασμό του, αφού ο Χατζηξενοφώντος πήρε τις δύο οπισθογραφημένες επιταγές (τεκμ. 13α και 13β) που έκδωσε σε διαταγή των Μ. Αγαθοκλέους και Λ. Κυριακίδου. Επομένως δεν είχε την ευχέρεια να επωφεληθεί τα χρήματα της επιταγής και διαφώνησε ότι θα μπορούσε να τα επωφεληθεί χωρίς να εκδώσει τις δύο αυτές επιταγές. Διαφώνησε επίσης ότι το δάνειο ήταν γνήσιο και ότι το πήρε για να αγοράσει μετοχές της εταιρείας του προς εξυπηρέτηση δικών του σκοπών, όπως διαφώνησε και στην υποβολή ότι η λήψη του δανείου δεν ήταν αποτέλεσμα της ισχυρισθείσας συμφωνίας με το Χατζηξενοφώντος. Συναφώς ισχυρίσθηκε ότι ναι μεν στο τεκμ. 12 αναγράφεται ότι στις 29.5.01 μέλη της οικογένειας του πώλησαν εκτός πατώματος στους Μ. Αγαθοκλέους και Λ. Κυριακίδου 515.400 μετοχές ALKIONI, αλλά στην πραγματικότητα δεν έγινε πώληση αλλά μεταφορά των μετοχών όπως είχε συμφωνήσει με τον Χατζηξενοφώντος. Κατά τα υπόλοιπα επέμενε σταθερά σ΄ ό,τι ισχυρίσθηκε στην κυρίως εξέταση του και απέρριψε υποβολή ότι όσα με τη μαρτυρία του απέδωσε στο Χατζηξενοφώντος δεν ευσταθούν, όπως δεν ευσταθούν και οι ισχυρισμοί του ότι η ΔΗΜΗΤΡΑ και η ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ συνδέονται με οποιοδήποτε τρόπο με το δάνειο που πήρε από την ενάγουσα. Η εκδοχή του εναγόμενου υποστηρίχθηκε πλήρως από τον ΜΥ.2, η μαρτυρία του οποίου σε συντομία έχει ως ακολούθως:- Το Μάιο του 2001 ο εναγόμενος, με τον οποίο συνδέεται με στενή και μακροχρόνια φιλία, του ζήτησε να πάνε μαζί στη Λευκωσία για να δουν το διευθυντή της ενάγουσας Χατζηξενοφώντος σχετικά με κάποια προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην ΑLKIONI και για τα οποία θα χρειαζόταν τη βοήθεια του. Δέχθηκε και κατά τη διαδρομή ο εναγόμενος του εξήγησε ότι είχαν συμφωνήσει με τον Χατζηξενοφώντος να στηρίξουν τη μετοχή ΑLKIONI με συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες επιβεβαιώθηκαν στη συνέχεια και από τον Χατζηξενοφώντος όταν τον επισκέφθηκαν στο γραφείο του. Συγκεκριμένα, απ΄ ότι θυμάται, η συμφωνία προέβλεπε ότι:-
  11. Η οικογένεια του εναγόμενου θα «έδιωχνε από πάνω της» περίπου 500.000 μετοχές εκτός πατώματος.
  12. Το ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ θα εξασφάλιζε χρηματοδότηση στον εναγόμενο ύψους Λ.Κ.300.000 για να αγοραστούν μετοχές από τη ΔΗΜΗΤΡΑ και
  13. Θα ανοίγονταν ένας ή δύο επενδυτικοί λογαριασμοί επ΄ονόματι ενός ή δύο προσώπων της απόλυτης εμπιστοσύνης, οι οποίοι θα ήταν υπό τον πλήρη και απόλυτο έλεγχο της ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ως εξασφάλιση του δανείου. Ο ρόλος του ιδίου, όπως του εξήγησαν, θα ήταν απλώς η χρησιμοποίηση του ονόματος του για μετακίνηση μετοχών από την οικογένεια του εναγόμενου και για το άνοιγμα ενός εκ των επενδυτικών λογαριασμών, κάτι που δέχτηκε λόγω της φιλίας που είχε με τον εναγόμενο. Κατ΄ ακολουθία τούτων η κα Φιερού, την οποία ο Χατζηξενοφώντος τους σύστησε ως την οικονομική διευθύντρια του ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟΥ, παρουσίασε κάποια έγγραφα τα οποία και υπέγραψε. Πρόκειται, εξήγησε, για τα τεκμήρια 7 και 10 ημερ. 29.6.01, ενώ πανομοιότυπα έγγραφα - τα τεκμ. 6 και 9 - ετοιμάσθηκαν και για την Λ. Κυριακίδου, τα οποία στη συνέχεια πήραν μαζί τους στη Λεμεσό για να τα υπογράψει. Περαιτέρω, την ίδια ημέρα ο εναγόμενος υπέγραψε και το τεκμήριο 1 με μάρτυρες τον ίδιο και τη Φιερού. Με την επιστροφή τους στη Λεμεσό, συνέχισε, ο εναγόμενος έδωσε εντολή να μεταβιβασθούν εκτός πατώματος επ΄ ονόματι του μετοχές της ΑLKIONI και ένα μήνα περίπου μετά οπισθογράφησε την επιταγή τεκμ. 13β, την οποία κράτησε ο εναγόμενος για να ανοιχθεί επ΄ ονόματι του επενδυτικός λογαριασμός από το ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ. Το ίδιο, όπως του είπε ο εναγόμενος, έπραξε και η Κυριακίδου. Και συνέχισε:- Έκτοτε είχε ξεχάσει το όλο θέμα, με το οποίο ασχολήθηκε μέσα στο 2008 όταν ο εναγόμενος τον πληροφόρησε ότι το ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ του κίνησε αγωγή για το γραμμάτιο. Από τις έρευνες δε που έκαμαν με τον εναγόμενο διαπίστωσαν ότι οι επιταγές τεκμ. 13α και 13β κατατέθηκαν σε λογαριασμούς της Συνεργατικής Οικοδομικής Εταιρείας Δημοσίων Υπαλλήλων (ΣΟΕΔΥΚ), από την οποία εφοδιάσθηκαν τις σχετικές καταστάσεις λογαριασμών τα τεκμ. 14α και 14β δηλαδή. Υπέδειξε επί του προκειμένου ότι στην κατάσταση που τον αφορά (τεκμ.14β) κατατέθηκαν αρχικά Λ.Κ.150.000 και μέσα σε τρεις μήνες διενεργήθηκαν 400 πράξεις, με αποτέλεσμα στο τέλος της περιόδου αυτής ο λογαριασμός να παρουσιάζει υπόλοιπο μόνο Λ.Κ.1.293,
  14. Προκειμένου δε να μάθουν πώς χρησιμοποιήθηκαν οι Λ.Κ.150.000 εφοδιάσθηκαν από το ΧΑΚ με κατάσταση (τεκμ.16) η οποία, μεταξύ άλλων, παρουσιάζει τον εναγόμενο να κατέχει 5.275.450 μετοχές ΑLKIONI, τη ΔΗΜΗΤΡΑ 914.454, τον ίδιο 516.750, τη Λ. Κυριακίδη 343.573 και τη ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ 288.
  15. Και κατέληξε:- Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω η ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ έλυσε ένα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπιζε η ΔΗΜΗΤΡΑ, αφού πλέον είχε ξεφορτωθεί αρκετά μεγάλο αριθμό μετοχών ΑLKIONI με κεφάλαια ουσιαστικά της ενάγουσας, τα οποία δήθεν δάνεισε στον εναγόμενο. Συμφώνησε, ανέφερε κατά την αντεξέταση του, να υπογράψει τα τεκμ. 7 και 10 χωρίς ο ίδιος να έχει οποιοδήποτε όφελος, γιατί του το ζήτησε ο εναγόμενος και αφού ο Χατζηξενοφώντος τον διαβεβαίωσε ότι όλα ήταν νόμιμα. Του υποβλήθηκε ότι όσα απέδωσε στον Χατζηξενοφώντος δεν είναι αλήθεια, υποβολή που απέρριψε. Όπως απέρριψε και άλλη υποβολή ότι τα έγγραφα που υπέγραψε ήταν προϊόν αποκλειστικά δικής του επιθυμίας για να αγοράσει μετοχές ΑLKIONI. Συμφώνησε ωστόσο ότι αγόρασε με δικά του λεφτά μικρό αριθμό τέτοιων μετοχών, αλλά δεν θυμόταν αν για το άνοιγμα του λογαριασμού (τεκμ. 14β) πήγε ο ίδιος στη ΣΟΕΔΥΚ για να υπογράψει τα σχετικά έγγραφα. Τον λογαριασμό αυτό, ισχυρίσθηκε, του τον κοινοποίησε μόνο μια φορά η ΣΟΕΔΥΚ, αλλά δεν ασχολήθηκε με το θέμα λόγω των αρχικών διαβεβαιώσεων του Χατζηξενοφώντος. Τέλος ισχυρίσθηκε, ότι όταν η οικογένεια του εναγόμενου μετέφερε στο όνομα του μετοχές δεν υπόγραψε οποιοδήποτε έγγραφο, ούτε του ζήτησε κάτι τέτοιο ο εναγόμενος και σε σχετική παρατήρηση ότι σύμφωνα με τους όρους 1 και 7 του τεκμ. 10 μπορούσε να τερματίσει τη Συμφωνία που συνήψε με τη ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ απάντησε ότι αυτός απλώς υπέγραψε γιατί του το ζήτησε ο εναγόμενος χωρίς να διαβάσει τα έγγραφα που τον αφορούσαν. Το πρώτο θέμα που απασχόλησε τους ευπαιδεύτους συνηγόρους των διαδίκων ήταν η φύση του τεκμ.
  16. Συμφώνησαν - και ορθά - ότι το τεκμ. 1 δε μπορεί να θεωρηθεί «γραμμάτιο συνήθους τύπου» λόγω του ότι καθορίζει τόκο πέραν του 9% με εξάμηνο ανατοκισμό κατά παράβαση του άρθρου 78 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 (Λοϊζίδης ν. Τσιακλή κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ. 1418, Χριστοφόρου ν. Paneuropean Insurance Co Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 164 και Παύλου κ.α. ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 483). Το τεκμ. 1, εισηγήθηκε ο κ. Παπαθεοδώρου, είναι «γραμμάτιο σε διαταγή» και παρέπεμψε σχετικά στα άρθρα 2 και 30 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262. Επομένως, εισηγήθηκε, ισχύουν οι ειδικές υπερασπίσεις που προνοούνται στο άρθρο 30
(2)με το βάρος απόδειξης να μετατίθεται στον εναγόμενο, το οποίο δεν έχει αποσείσει. Υποστήριξε συναφώς ότι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε για δήθεν διαβεβαιώσεις που πήρε από τον Χατζηξενοφώντος ή για δήθεν παρανομία είναι νεφελώδεις, γενικοί και αόριστοι, όπως γενική και αβάσιμη είναι και η θέση του ότι η ενάγουσα παραιτήθηκε από το δικαίωμα να απαιτήσει το ποσό του γραμματίου. Επεσήμανε επίσης ότι η προσπάθεια του εναγόμενου να αναμείξει στην όλη συναλλαγή τη ΔΗΜΗΤΡΑ και τη ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ δεν απέδωσε και στους σχετικούς ισχυρισμούς δεν θα πρέπει να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα λόγω του ότι οι εν λόγω εταιρείες δεν είναι διάδικοι, ούτε αναμείχθηκαν στη χορήγηση του δανείου. Το γεγονός, κατέληξε, είναι ότι ο εναγόμενος πήρε από την ενάγουσα δάνειο ύψους Λ.Κ.300.000 και η υπεράσπιση που προώθησε θα πρέπει να απορριφθεί, γιατί με αυτή ουσιαστικά επιδιώκει να μη πληρώσει με το αιτιολογικό ότι πήρε το δάνειο για να στηρίξει την αξία των μετοχών της εταιρείας του, θέμα που αφορά μόνο τον ίδιο. Ένα από τα χαρακτηριστικά του γραμματίου σε διαταγή, υπέδειξε ο κ. Κώστα, είναι η υπόσχεση πληρωμής ορισμένου ποσού χρημάτων. Παρέπεμψε σχετικά στο άρθρο 83
(1)του περί Συναλλαγματικών Νόμου, για να εισηγηθεί ότι το τεκμ. 1 δεν είναι γραμμάτιο σε διαταγή, αλλά γραπτή αναγνώριση χρέους, λόγω του ότι επιπρόσθετα του ποσού των Λ.Κ.300.000 προνοεί και για πληρωμή αβέβαιου ποσού τόκου 9,5% με εξάμηνο ανατοκισμό και σε περίπτωση αγωγής των δικαστικών ή άλλων εξόδων. Η νομολογία όμως (Ιγνατίου κ.α. ν. Λεμονάρης
(2004)1 Α.Α.Δ. 1562), δεν αναγνωρίζει την «αναγνώριση χρέους» ως αυτοτελή βάση αγωγής και ενόψει του ότι το τεκμ. 1 δεν χρησιμοποιήθηκε κατά τη δίκη για απόδειξη κάποιας (άλλης) αιτίας η ενάγουσα δεν τεκμηρίωσε αγώγιμο δικαίωμα και η αξίωσή της θα πρέπει να απορριφθεί. Ανεξάρτητα όμως από τη φύση του τεκμ. 1, συνέχισε, η αναντίλεκτη μαρτυρία του εναγόμενου και του ΜΥ.2 αποκαλύπτει ότι η συναλλαγή στο πλαίσιο της οποίας υπεγράφη το τεκμ. 1 δεν ήταν γνήσια. Επεσήμανε συναφώς την απουσία από το εδώλιο του μάρτυρα του Χατζηξενοφώντος και επέσυρε την προσοχή του δικαστηρίου στο περιεχόμενο των τεκμ. 6, 7, 9 και 10, καθώς επίσης και στο γεγονός ότι πριν κατατεθεί στο λογαριασμό του εναγόμενου η επιταγή των Λ.Κ.300.000 ο εναγόμενος παρέδωσε στην ενάγουσα οπισθογραφημένες δικές του επιταγές (τα τεκμ. 13α και 13β) για αντίστοιχο ποσό, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από τη ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΉ για το άνοιγμα των λογαριασμών τεκμ. 14α και 14β. Επεσήμανε επί του προκειμένου ότι σύμφωνα με τα τεκμ. 9 και 10 η ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ ανέλαβε τη διαχείριση των ποσών των δύο λογαριασμών κατά την απόλυτη διακριτική της ευχέρεια, ενώ σύμφωνα με τα τεκμ. 6 και 7 οι Αγαθοκλέους και Κυριακίδου δεν μπορούσαν να εισπράξουν οποιοδήποτε ποσό ή να αποκτήσουν κατοχή και έλεγχο των τίτλων που θα αγοράζονταν για λογαριασμό τους χωρίς γραπτή συγκατάθεση της ενάγουσας. Τέλος, εισηγήθηκε, το γεγονός ότι η συναλλαγή δεν ήταν γνήσια αποκαλύπτεται και από το ότι η ενάγουσα πριν την έγερση της αγωγής - 6 χρόνια μετά την υπογραφή του τεκμ. 1 - δεν απαίτησε την πληρωμή των Λ.Κ.300.000, στοιχείο αποκαλυπτικό ότι δεν θεωρούσε τον εναγόμενο οφειλέτη της. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή και τους τρεις μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις εγγράφους προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους. Από τη θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας προκύπτουν αδιαμφισβήτητα γεγονότα, τα οποία παρατίθενται όπως πιο κάτω ως ευρήματα του Δικαστηρίου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο η ενάγουσα ήταν μητρική εταιρεία της ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗΣ και μεγαλομέτοχος της ΔΗΜΗΤΡΑ με ποσοστό 10% του εκδοθέντος μετοχικού της κεφαλαίου. Το Δεκέμβριο του 2000 η ΔΗΜΗΤΡΑ απέκτησε 1.594.304 μετοχές ΑLKIONI, ή 15.45% των εισηγμένων τότε στο ΧΑΚ μετοχών της (τεκμ. 11 και 12), ενώ ο εναγόμενος και τα μέλη της οικογένειας του - δηλαδή η κόρη του Ντίνα, η σύζυγος του Βαθούλλα και ο γιος του Χρυσόστομος - κατείχαν τότε το 70% των εν λόγω μετοχών Διευθύνοντας σύμβουλος της ενάγουσας κατά το 2001, αλλά και μεταγενέστερα, ήταν ο Χατζηξενοφώντος και στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας εκτός απ΄ αυτόν κανένα άλλο πρόσωπο δεν υποδείχθηκε από την ενάγουσα να είχε οποιαδήποτε επαφή με τον εναγόμενο αναφορικά με τη χορήγηση του «δανείου». Το «δάνειο» ύψους Λ.Κ.300.000 χορηγήθηκε στον εναγόμενο με επιταγή ημερ. 3.7.01 (τεκμ.2), αφού στο μεταξύ υπογράφηκαν τα τεκμ. 1, 6, 7, 9 και 10 που φέρουν ημερομηνία 29.6.01 και αφού η ενάγουσα πήρε οπισθογραφημένες τις δύο επιταγές ημερ. 2.7.01 (τεκμ. 13α και 13β), τις οποίες έκδωσε ο εναγόμενος επ΄ ονόματι των Αγαθοκλέους και Κυριακίδου προκειμένου η ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ να ανοίξει επ΄ ονόματι τους επενδυτικούς λογαριασμούς, τους οποίους και άνοιξε στις 4.7.01 (τεκμ. 14α και 14β). Σε σχέση λοιπόν με τα τεκμήρια αυτά επισημαίνονται τα ακόλουθα:
  1. Με το τεκμ. 1 δηλώνεται από τον εναγόμενο ότι ήδη είχε λάβει από την ενάγουσα σε μετρητά Λ.Κ.300.000, δήλωση που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού το εν λόγω ποσό παρουσιάζεται να πήρε 4 ημέρες μετά με την επιταγή τεκμ.
  3. Με τα τεκμ. 9 και 10 βεβαιώνεται ότι οι Αγαθοκλέους και Κυριακίδου κατέθεσαν από τις 29.6.01 στη ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ από Λ.Κ.150.000 έκαστος, τη στιγμή που τα δύο αυτά ποσά προήλθαν από τις δύο επιταγές που έκδωσε μεταγενέστερα, στις 2.7.01 (τεκμ. 13α και 13β), επ΄ ονόματι των δύο αυτών προσώπων ο εναγόμενος.
  4. Η ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ άνοιξε επ΄ ονόματι των Αγαθοκλέους και Κυριακίδου λογαριασμούς (τα τεκμ. 14α και 14β) στις 4.7.01 τα ποσά των οποίων χρησιμοποιήθηκαν ως επί το πλείστον για αγορά μετοχών ALKIONI. Έτσι στις 31.12.01 ο μεν λογαριασμός του Αγαθοκλέους (τεκμ. 14β) παρουσίαζε πιστωτικό υπόλοιπο Λ.Κ.1.293,68, ο δε λογαριασμός της Κυριακίδου Λ.Κ. 2.905,98 (τεκμ.14α), στοιχείο αποκαλυπτικό ότι το μεγαλύτερο μέρος των ποσών των δύο λογαριασμών χρησιμοποιήθηκε από τη ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ για αγορά μετοχών ALKIONI και
  5. Σύμφωνα με τα τεκμ. 6 και 7, οι Αγαθοκλέους και Κυριακίδου εξουσιοδότησαν ανέκκλητα την ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ «.να παραδώσει και/ή πληρώσει οποιαδήποτε αξία και/ή χρηματικό ποσό .» που τους ανήκε ή θα τους ανήκε στο μέλλον προς την ενάγουσα, χωρίς να μπορούν να απαιτήσουν οι ίδιοι οτιδήποτε από το χαρτοφυλάκιο τους εκτός κι αν εξασφάλιζαν προηγουμένως τη γραπτή συγκατάθεση της ενάγουσας. Έχοντας κατά νου και τα πιο πάνω προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, πρώτα του μάρτυρα της ενάγουσας και στη συνέχεια αυτής του εναγόμενου και του ΜΥ.
  6. Όπως έκδηλα προκύπτει από τη μαρτυρία του Μιχαηλά, ο ίδιος δεν είχε οποιανδήποτε επαφή με τον εναγόμενο σε σχέση με τη χορήγηση του επίδικου «δανείου». Η σχετική συμφωνία έγινε με τον Χατζηξενοφώντος, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του δικαστηρίου για να αντικρούσει τα όσα ο εναγόμενος πρόβαλλε στην υπεράσπισή του και τα οποία τέθηκαν και στο Μιχαηλά κατά την αντεξέταση του. Κατά συνέπεια η απλή διάψευση από το μάρτυρα των θέσεων του εναγόμενου δεν διαφωτίζει ουσιώδεις πτυχές της υπό κρίση συναλλαγής, προϊόν της οποίας ήταν η υπογραφή του τεκμ.
  7. Συναλλαγή η οποία συγκεντρώνει τέτοια χαρακτηριστικά που την καθιστούν τουλάχιστο παράξενη, κι αυτό για τρεις λόγους. Ο πρώτος γιατί το «δάνειο» χορηγήθηκε αφού προηγουμένως ο «δανειολήπτης» παρέδωσε στο «δανειστή» οπισθογραφημένες δικές του επιταγές για αντίστοιχο ποσό. Ο δεύτερος, γιατί τα ποσά των εν λόγω επιταγών χρησιμοποιήθηκαν από θυγατρική εταιρεία της ενάγουσας για άνοιγμα επενδυτικών λογαριασμών επ΄ ονόματι τρίτων προσώπων - των Αγαθοκλέους και Κυριακίδιου - και, ο τρίτος, τους εν λόγω λογαριασμούς τους διαχειριζόταν κατ΄ απόλυτη διακριτική ευχέρεια η θυγατρική εταιρεία, η οποία χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση της ενάγουσας δεν μπορούσε να αποδώσει στους δικαιούχους των λογαριασμών οποιοδήποτε ποσό ή αξία, ούτε τους αναγνώριζε λόγο στη διαχείριση των ποσών που τα έγγραφα τους παρουσίαζαν ότι κατέθεσαν. Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων ό,τι παρέμεινε από τη μαρτυρία του Μιχαηλά είναι οι ισχυρισμοί του ότι πριν την καταχώριση της αγωγής - έξι περίπου χρόνια μετά την υπογραφή του τεκμ. 1 - η ενάγουσα κάλεσε επανειλημμένα τον εναγόμενο τόσο γραπτώς όσο και προφορικώς να εξοφλήσει το «γραμμάτιο» και ότι η ΔΗΜΗΤΡΑ δεν είχε ανάμειξη στην επίδικη συναλλαγή. Σε σχέση λοιπόν με τον πρώτο ισχυρισμό παρατηρώ ότι καμιά γραπτή ειδοποίηση δεν παρουσίασε και κατά συνέπεια ο ισχυρισμός του ότι η ενάγουσα κάλεσε επανειλημμένα και γραπτώς τον εναγόμενο να εξοφλήσει το «γραμμάτιο» παρέμεινε μετέωρος. Όσον δε αφορά τις ισχυρισθείσες προφορικές οχλήσεις, δεν έχω εντοπίσει στη μαρτυρία του κάποιο στοιχείο που να προσδιορίζει το χρόνο ή τον τρόπο που έγιναν και η ισχυρή εντύπωση που αποκόμισα παρακολουθώντας τον να καταθέτει ενώπιον μου είναι ότι τέτοιες οχλήσεις εκ μέρους του δεν έγιναν. Καταλήγω επομένως ότι η ενάγουσα πριν την καταχώριση της αγωγής δεν ζήτησε με οποιονδήποτε τρόπο από τον εναγόμενο να της εξοφλήσει το «γραμμάτιο». Σ΄ ότι δε αφορά το δεύτερο ισχυρισμό, ότι δηλαδή η ΔΗΜΗΤΡΑ δεν είχε ανάμειξη στη συναλλαγή, επισημαίνεται ότι ούτε ο εναγόμενος ισχυρίσθηκε κάτι τέτοιο. Ό,τι επί του προκειμένου ισχυρίσθηκε, και αυτό προωθήθηκε κατά την αντεξέτασή του Μιχαηλά, ήταν ότι η συναλλαγή ήταν μια σκευωρία του Χατζηξενοφώντος για χειραγώγηση της τιμής της ALKIONI λόγω του ότι η ΔΗΜΗΤΡΑ είχε αποκτήσει από το πάτωμα μεγάλο αριθμό μετοχών της εν λόγω εταιρείας. Πράγματι το ότι η ΔΗΜΗΤΡΑ απέκτησε τέτοιες μετοχές επιβεβαιώνεται από το τεκμ. 12 και το κατά πόσο ο σκοπός του «δανείου» ήταν η διατήρηση ή όχι της τιμής των μετοχών ΑLKIONI δεν μπορεί να κριθεί στη βάση της μαρτυρίας του Μιχαηλά, ο οποίος δεν ισχυρίσθηκε ότι έλαβε μέρος στις σχετικές επαφές με τον εναγόμενο. Επισημαίνεται ωστόσο ότι και η ενάγουσα είχε συμφέρον στη διατήρηση της τιμής των εν λόγω μετοχών, κι αυτό γιατί ήταν μεγαλομέτοχος της ΔΗΜΗΤΡΑ. Για όλα τα πιο πάνω η μαρτυρία του μάρτυρα της ενάγουσας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Σ΄ ότι αφορά τη μαρτυρία του εναγόμενου και του ΜΥ.2 θα είμαι σύντομος. Όλα τα σημεία της μαρτυρίας τους εναρμονίζονται με τα έγγραφα που παρουσιάσθηκαν στο δικαστήριο, διαφωτίζουν τις εν γένει πτυχές της υπό κρίση παράξενης συναλλαγής και ως αποτέλεσμα της απουσίας του Χατζηξενοφώντος από το εδώλιο του μάρτυρα παρέμειναν αναντίλεκτα. Άλλωστε δεν διέφυγε της προσοχής του δικαστηρίου ότι κατ΄ ακολουθία της συναλλαγής ο αριθμός των μετοχών ALKIONI που είχε η ΔΗΜΗΤΡΑ μειώθηκε από τις 1.594.304 στις 914.454, ενώ ο αριθμός των μετοχών επ΄ ονόματι των Αγαθοκλέους και Κυριακίδου αυξήθηκε από τις 515.000 στις 860.323 (τεκμ. 1β). Δέχομαι επομένως τη μαρτυρία τους και ανάλογα είναι και τα ευρήματα του δικαστηρίου. Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι το τεκμ. 1 υπογράφτηκε από τον εναγόμενο στο πλαίσιο συναλλαγής, η οποία απέβλεπε στη διατήρηση της τιμής των μετοχών ALKIONI προς αμοιβαίο όφελος των διαδίκων. Είχε επομένως παράνομο σκοπό (άρθρο 67(α) και (β) του περί Αξιών και Χρηματιστηρίου Αξιών Νόμο του 1993, όπως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο) και ενόψει τούτου η επίδικη συναλλαγή είναι άκυρη (άρθρο 24 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149). Κατά συνέπεια η ενάγουσα - ακόμη κι αν το τεκμ. 1 συγκέντρωνε τα χαρακτηριστικά του γραμματίου σε διαταγή, όπως είναι η θέση της - δεν θα δικαιούταν στην αξίωσή της, κατάληξη που προδιαγράφει και την τύχη της αγωγής. Για όλα τα πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται. Σ΄ ότι όμως αφορά τα έξοδα, θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, κρίνω ότι υπό τα περιστατικά της υπόθεσης δεν πρέπει να επιδικασθούν έξοδα προς όφελος του εναγόμενου, κι αυτό λόγω της εμπλοκής του στην επίδικη παράνομη συναλλαγή. Κάθε πλευρά να επωμισθεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.