← Κύπρος

Χαράλαμπου Κώστα Σαββίδη ν. Σάββα Χαραλάμπους Σαββίδη, Αγωγή αρ. 9990/05, 21.12.2010

Χαράλαμπου Κώστα Σαββίδη ν. Σάββα Χαραλάμπους Σαββίδη, Αγωγή αρ. 9990/05, 21.12.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A414 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ Αγωγή αρ. 9990/05 Μεταξύ: Χαράλαμπου Κώστα Σαββίδη Ενάγοντα και Σάββα Χαραλάμπους Σαββίδη Εναγομένου Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.03.2009 Ροβέρτου Βραχίμη ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Χαράλαμπου Κώστα Σαββίδη Ενάγοντα και Σάββα Χαραλάμπους Σαββίδη Εναγομένου ------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21.12.2010 Για ενάγοντα: κ. Ρ. Βραχίμης (κ. Γ. Κυριάκου για να ακούσει απόφαση) Για εναγόμενο: κ. Ζ. Νικολάου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγων είναι ο πατέρας του εναγομένου. Κατά το χρόνο κατάθεσης της αγωγής ο πατέρας ήταν περίπου 88 ετών και ο υιός

  1. Το Μάϊο του 2007 ο πατέρας έφυγε πλήρης ημερών. Ο συνήγορος κ. Ροβέρτος Βραχίμης διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του. Ακολούθησε τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και πέντε περίπου χρόνια μετά την κατάθεση της, άρχισε η ακροαματική διαδικασία. Ο πατέρας, ο οποίος δεν ευτύχισε να καταθέσει ως μάρτυρας, θεωρεί ότι ο εναγόμενος υιός του τον εξεδίωξε από επιχείρηση φυτωρίου που ο ίδιος συνέστησε σε ακίνητο του στην Πάνω Δευτερά της επαρχίας Λευκωσίας. Να σημειωθεί εδώ πως ο ενάγων μεταβίβασε στις 13.6.1996 το ακίνητο στα τέσσερα παιδιά του, κατά τη μεταβίβαση όμως επεφύλαξε και διατήρησε το δικαίωμα επικαρπίας του ακινήτου εφ΄ όρου ζωής. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της έκθεσης απαίτησης, το 1998 ο ενάγων εργοδότησε τον εναγόμενο και για αντιμισθία επέτρεπε σε αυτόν να πωλεί φυτά εισαγωγής για δικό του λογαριασμό σε μέρος των εγκαταστάσεων του φυτωρίου (άδεια χρήσης). Ο ενάγων αντιλήφθηκε το καλοκαίρι του 2005 ότι ο εναγόμενος υπερέβηκε τα όρια της άδειας χρήσης με αποτέλεσμα να τερματίσει άμεσα «την εργοδότηση του εναγόμενου και την εν λόγω άδεια χρήσης και ζήτησε από τον εναγόμενο να εγκαταλείψει πάραυτα το φυτώριο». Είναι η θέση του ότι ο εναγόμενος αρνήθηκε, και στις 28.8.2005 εκδιώχθηκε παράνομα από το φυτώριο και το κτήμα. Σύμφωνα με την παράγραφο 16 της έκθεσης απαίτησης, «κατά την εκδίωξη και αποκλεισμό του ο ενάγοντας είχε στο φυτώριο φυτά και άλλα εμπορεύματα αξίας £89.125 και από την λειτουργία του φυτωρίου είχε ετήσιο εισόδημα £30.000». Στην παράγραφο 17 της έκθεσης απαίτησης αναφέρεται ότι ο εναγόμενος εκποίησε όλη την περιουσία σε φυτά και άλλα εμπορεύματα που είχε ο ενάγων στο φυτώριο αξίας £89.125, ποσό το οποίο αξιώνει. Αξιώνει επίσης £30.000 ως ετήσια διαφυγόντα κέρδη και άλλες θεραπείες που δεν θα μας απασχολήσουν, αφού στις 4.5.2010 η αξίωση περιορίστηκε στην αξία των φυτών που υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο στο φυτώριο και σε €10.000 ως διαφυγόν κέρδος από τη χρήση του φυτωρίου για την περίοδο Αύγουστος του 2005-2.5.
  2. O εναγόμενος με το τροποποιημένο δικόγραφο του αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες. Εγείρει την ακόλουθη προδικαστική ένσταση, η οποία παρατίθεται αυτολεξεί: 1Α. Ο εναγόμενος υποβάλει προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει και θα πρέπει να απορριφθεί καθότι αποτελεί δεδικασμένο για τους διαδίκους για το λόγο ότι έχει ήδη εκδικασθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και έχει εκδοθεί απόφαση, η αγωγή 5376/06 μεταξύ της Ελένης Χαραλάμπου Σαββίδη, συζύγου του αποβιώσαντος ενάγοντα στην παρούσα αγωγή και του Εναγομένου με το ίδιο περιεχόμενο τις ίδιες αξιούμενες θεραπείες και τα ίδια πραγματικά γεγονότα και η ενάγουσα στην εκδικασθείσα αγωγή είναι privies (διάδοχος) του αποβιώσαντα ενάγοντα με αποτέλεσμα να υπάρχει ταυτότητα διαδίκων που αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση του δεδικασμένου. ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Εκ μέρους του ενάγοντα κατέθεσαν δύο αδελφοί του εναγομένου και η μητέρα του εναγομένου. Και οι τρεις υιοθέτησαν γραπτές δηλώσεις το περιεχόμενο των οποίων παραθέτω αυτολεξεί. Ξεκινώ από τη δήλωση της μητέρας του εναγομένου. «
  3. Ονομάζομαι Ελένη Χαραλάμπους Σαββίδη και διαμένω στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Κυπριανού 114Α Στρόβολος. Είμαι η σύζυγος του αποβιώσαντος Χαράλαμπου Σαββίδη, ενάγων στην παρούσα αγωγή.
  4. Ο Εναγόμενος στην αγωγή είναι ο Σάββας Χαραλάμπους Σαββίδης Γεωργίου Βιζυηνού 1, Έγκωμη. υιός μου και του ενάγοντα τέως από την Λευκωσία, συζύγου μου.
  5. Περίπου τον Μάιο του 1986 εγώ μαζί με τον τέως σύζυγο μου Χαράλαμπο Σαββίδη, αγοράσαμε μαζί και ήμασταν συνιδιοκτήτες με μισό μερίδιο ο κάθε ένας. ένα κτήμα στην Πάνω Δευτέρα της Επαρχίας Λευκωσίας.
  6. Τα στοιχεία του κτήματος είναι: Αριθμός Εγγραφής 8/442, Τεμάχιο
  7. Τμήμα 8, Φύλλο/Σχέδιο XXX/28W
  8. στην τοποθεσία Ογδόντα Σκάλες του Βοούση εκτάσεως 5 δεκάρια και 277 τετραγωνικά μέτρα (Αυτό το κτήμα θα το αναφέρω από εδώ και στο εξής ως το «κτήμα»).
  9. Από το 1986 έως το 1993 ο τέως σύζυγος μου προέβηκε σε διάφορες εργασίες στο κτήμα ως εξής: Ξεπέτρισμα (εργασία που έκανε προσωπικά ο ενάγων). Διάτρηση με γεωτρύπανο. θωράκιση και αγορά τουρμπίνας, Αγορά και περίφραξη με πλέγμα (τέλιασμα). Αγορά, παροχή και προμήθεια ρεύματος, Αγορά και ανέγερση αποθηκών και εγκαταστάσεων. Αγορά και ανέγερση θερμοκηπίων. Αγορά και εγκατάσταση ριζοτηρίου. Αγορά και εγκατάσταση λιπαντήρα, Αγορά και ανέγερση καγκελόπορτας. Αγορά και εγκατάσταση αυτόματου συστήματος υδρεύσεως. Αγορά και τοποθέτηση γόνιμου χώματος. Όλες αυτές οι εργασίες κόστισαν £
  10. Ο τέως σύζυγος μου αφού προέβηκε στις εργασίες που περιγράφονται στην παράγραφο 5 ανωτέρω, μετέτρεψε το κτήμα σε φυτώριο (εφεξής το «φυτώριο») το 1993 και άρχισε να το λειτουργεί ως τέτοιο υπό την ονομασία «Φυτώριο Χαράλαμπος Κώστα Σαββίδη».
  11. Εγώ επειδή ήμουν συνιδιοκτήτης του κτήματος ήμουν και συνιδιοκτήτρια του φυτωρίου.
  12. Περίπου στις 13.6.96 εγώ και ο σύζυγος μου, λόγω αγάπης για τα παιδιά μας μεταβιβάσαμε από ¼ μερίδιο του κτήματος στο καθένα από τα τέσσερα παιδιά μας, δηλαδή στον Κώστα Σαββίδη, στον Ανδρέα Σαββίδη, στην Κατίνα Γεωργίου Μιχαηλίδη και τον Σάββα Σαβίδη, τον εναγόμενο.
  13. Κατά την μεταβίβαση, τόσον εγώ όσον και ο μακαρίτης ο σύζυγος μου επιφυλάξαμε και διατηρήσαμε το δικαίωμα επικαρπίας του κτήματος εφ όρου ζωής.
  14. Το δικαίωμα αυτό το έχω μέχρι σήμερα και ουδέποτε το παραχώρησα σε κανένα, ούτε το εκχώρησα σε κανέναν, ούτε το μεταβίβασα σε κανέναν, ούτε το πούλησα σε κανέναν ούτε το αποξένωσα σε κανένα. Το ίδιο ίσχυε και για τον σύζυγο μου που διατήρησε αυτό το δικαίωμα μέχρι του θανάτου του στις 02 Μάιου 2007
  15. Το 1998 ο σύζυγος μου εργοδότησε τον εναγόμενο και για αντιμισθία £500 μηνιαίως και επέτρεψε στον εναγόμενο να πωλεί φυτά εισαγωγής για δικό του όφελος σε μέρος των εγκαταστάσεων του φυτωρίου (εφεξής «άδεια χρήσης»).
  16. Ο σύζυγος μου αντιλήφθηκε κατά το καλοκαίρι του 2005 ότι ο εναγόμενος είχε υπερβεί τα όρια της άδειας χρήσης του φυτωρίου που του παρείχε. Ως εκ τούτου τερμάτισε άμεσα την εργοδότηση του εναγόμενου και την εν λόγω άδεια χρήσης και ζήτησε από τον εναγόμενο να εγκαταλείψει πάραυτα το φυτώριο.
  17. Ο εναγόμενος αρνήθηκε και στις 28.8.05, παράνομα εκδίωξε τον σύζυγο μου από το φυτώριο και το κτήμα. Ο εναγόμενος επίσης άλλαξε τις κλειδαριές της εισόδου του κτήματος και απαγόρευσε στον σύζυγο μου να εισέρχεται στο φυτώριο υποχρεώνοντας τον έτσι να το εγκαταλείψει και εν συνεπεία αυτού να σταματήσει την διαχείριση της επιχειρήσεως του.
  18. Αμέσως, στις 28.8.05, ο σύζυγος μου υπέβαλε παράπονο στον Αστυνομικό Σταθμό Ανθούπολης-Λακατάμιας για παράνομη είσοδο του εναγόμενου στο κτήμα.
  19. Ο σύζυγος μου ουδέποτε παραχώρησε, εκχώρησε, μεταβίβασε, πώλησε, ή συμφώνησε να παραχωρήσει, εκχωρήσει, μεταβιβάσει, πωλήσει, ή άλλως πως παραιτηθεί από ή αποξενώσει το δικαίωμα του να διευθύνει, λειτουργεί, εισέρχεται και ασκεί επιχείρηση στο φυτώριο και στο κτήμα.
  20. Ο σύζυγος μου στις 29.9.05 κατέστη ιδιοκτήτης των % μεριδίων του κτήματος, ενώ ο εναγόμενος παρέμεινε ιδιοκτήτης του %.
  21. Μετά τον αποκλεισμό του συζύγου μου από τον εναγόμενο ο σύζυγος μου επανειλημμένα γραπτώς και προφορικώς ζήτησε από τον εναγόμενο να του παραδώσει το φυτώριο και την επιχείρηση και να του επιτρέψει να ασκεί τα δικαιώματα επικαρπίας επί του κτήματος αλλά αυτός αρνείται.
  22. Πολλάκις τόσο ο σύζυγος μου ο μακαρίτης όσο και εγώ επιχειρήσαμε να εισέλθουμε στο κτήμα και στο φυτώριο αλλά ο εναγόμενος μας εμποδίζει.
  23. Στις 12.12.05 ο σύζυγος μου μετέβηκε στο φυτώριο με τον υιό μας Ανδρέα Σαββίδη συνοδεία αστυνομικών του Αστυνομικού Σταθμού Ανθούπολης-Λακατάμιας αλλά πάλι ο εναγόμενος τους εκδίωξε.
  24. Κατά την εκδίωξη και αποκλεισμό του ο σύζυγος μου είχε στο φυτώριο φυτά και άλλα εμπορεύματα αξίας £89125 και από την λειτουργία του φυτωρίου είχε ετήσιο εισόδημα £
  25. Ο εναγόμενος εκποίησε όλη την περιουσία σε φυτά και άλλα εμπορεύματα που διατηρούσε ο σύζυγος μου στο φυτώριο. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Εμπόρευμα Αριθμός τεμαχίων Τιμή μονάδος σε £ Ολική αξία σε £ Γενικό σύνολο Γλάστρες 800 1 800 800 Πεύκα μεγάλα 500 25 12500 13300 Πεύκα μικρά 500 10 5000 18300 Κυπαρίσσια μεγάλα 2000 18 36000 54300 Κυπαρίσσια μικρά 2000 5 10000 64300 Καλλιτρίδες μεγάλες 2000 2 4000 68300 Καλλλιτρίδες μικρές 1000 0.5 500 68800 Λεμονόδεντρα 1000 3.5 3500 72300 Ελιές μεγάλες 500 10 500 72800 Ελιές μικρές 6500 1.5 9750 82550 Φυλλοβόλα μεγάλα 100 10 1000 83550 Φυλλοβόλα μικρά 190 2.5 475 84025 Θαμνώδη 1000 1.5 1500 85525 Καλλωπιστικά μεγάλα 200 10 2000 87525 Καλλωπιστικά μικρά 800 2 1600 89125 Καθαρά ετήσια διαφυγόντα κέρδη 30000 119125
  26. Ο εναγόμενος συνέχισε να επεμβαίνει παράνομα στο κτήμα μέχρι και την ημέρα του θανάτου του ενάγοντα-συζύγου μου.
  27. Εν όψει της παράνομης επέμβασης του εναγόμενου στο κτήμα και την απαγόρευση εισόδου του συζύγου μου σε αυτό ο σύζυγος μου στερήθηκε την χρήση και απόλαυση της περιουσίας του και ως εκ τούτου υπέστη υλικές ζημιές. Ήταν στενοχωρημένος με την συμπεριφορά του Σάββα και πέθανε πικραμένος, παραπονεμένος και απογοητευμένος από τον γιο του.
  28. Παράλληλα, εγώ προώθησα αγωγή για παράνομη επέμβαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με αριθμό 5376/06 στην οποία εκδόθηκε απόφαση στις 05.11.08 η οποία διάτασσε και απαγόρευε στον εναγόμενο να εισέρχεται ή επεμβαίνει ή παρεμβαίνει με οιονδήποτε τρόπο στο κτήμα με περίοδο αναστολής 60 ημερών από την έκδοση της αποφάσεως. Μετά ζήτησε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης από το δικαστήριο λόγω του ότι ο εναγόμενος καταχώρησε την έφεση υπ΄ αριθμό 390/
  29. Αυτή η αναστολή δόθηκε και στην έφεση έχουν αποπερατωθεί τα δικόγραφα και αναμένουμε την εκδίκαση της.» Ακολουθεί η γραπτή δήλωση του αδελφού του εναγομένου, Κώστα Χαραλάμπους Σαββίδη.
  30. Ονομάζομαι Κώστας Χαραλάμπους Σαββίδη και διαμένω στην Αθήνα. Ο Σάββας Σαββίδης, εναγόμενος, είναι αδελφός μου. Ο Χαράλαμπος Σαββίδης, ενάγων, τέως από την Λευκωσίας, ήταν ο πατέρας μας.
  31. Σήμερα είμαι συνταξιούχος όμως όταν εργαζόμουν ήμουν καθηγητής φιλόλογος στο γυμνάσιο.
  32. Καταγόμαστε από το Πέλλαπαις όπου και διέμενε η οικογένεια μας πριν την Τουρκική εισβολή. Μετά την εισβολή του 1974, o πατέρας μας παρέμεινε στο Πέλλαπαις ως εγκλωβισμένος για περίπου 18 μήνες.
  33. Ο πατέρας μας δραστηριοποιήθηκε μετά στις ελεύθερες περιοχές, και αφού νοίκιασε με την μητέρα μας διαμέρισμα στη Λευκωσία, ο πατέρας άρχισε το εμπόριο φυτών, πηγαίνοντας με το αυτοκίνητο του στην Πάφο απ' όπου προμηθευόταν τα φυτά και τα πουλούσε στη λαϊκή αγορά της Λευκωσίας, όπου είχε δικό του χώρο.
  34. Αργότερα, λόγω της τιμιότητας και του ηθικού χαρακτήρα του, έχαιρε εκτίμησης από τους ιδιοκτήτες των φυτωρίων της Λάρνακας, της Λεμεσού και της Λευκωσίας και έτσι απόκτησε την εμπιστοσύνη του παζαριού και άρχισε να πουλά φυτά χοντρικώς.
  35. Η μητέρα μας δεν έμεινε χωρίς δουλειά αφού την ημέρα σιδέρωνε σε εργοστάσιο και τη νύχτα έπλενε πιάτα σε ταβέρνα.
  36. Η τύχη όμως χαμογέλασε στους γονείς μας και λίγο πριν το 1986 κέρδισαν £40000 λίρες στο λαχείο. Έτσι το 1986 αγόρασαν το επίδικο κτήμα στη Δευτέρα και λίγο αργότερα το δεύτερο σπίτι στο Στρόβολο, τα οποία κόστισαν συνολικά £35000 λίρες περίπου.
  37. Τα στοιχεία του κτήματος τα οποία διάβασα από τον τίτλο ιδιοκτησίας είναι: Αριθμός Εγγραφής 8/442, Τεμάχιο 482, Τμήμα
  38. Φύλλο/Σχέδιο XXX/28W
  39. στην τοποθεσία Ογδόντα Σκάλες του Βοούση εκτάσεως 5 δεκάρια και 277 τετραγωνικά μέτρα (Αυτό το κτήμα θα το αναφέρω από εδώ και στο εξής ως το «κτήμα»).
  40. Ο πατέρας, εν τω μεταξύ, με τη δουλειά του στο εμπόριο φύλαξε πολλά χρήματα ,αρκετά εκ των οποίων ξόδεψε με την μητέρα μου για να μετατραπεί το κτήμα σε φυτώριο.
  41. Από περίπου το 1986 έως περίπου το 1993 οι γονείς μου έκαναν διάφορες εργασίες στο κτήμα, όπως ξιπέτρισμα, ανόρυξη διάτρησης, περίφραξη και τοποθέτηση καγκελόπορτας, ρευματοδότηση του κτήματος, ανέγερση αποθηκών, άλλων εγκαταστάσεων, θερμοκηπίων, ριζοτηρίου, λιπαντήρα. τοποθέτηση γόνιμου χώματος και αυτόματου συστήματος υδρεύσεως. Αυτές οι εργασίες στοίχισαν περίπου £35000 λίρες.
  42. Έτσι. το 1993 οι γονείς μου μετέτρεψαν το κτήμα σε φυτώριο (που θα το αναφέρω από εδώ και στο εξής ως το «φυτώριο») και το οποίο λειτούργησε ο πατέρας μου υπό την ονομασία «Φυτώριο Χαράλαμπος Κώστα Σαββίδη». Η μητέρα μου ήταν συνιδιοκτήτρια του φυτωρίου και από το 1993 εγώ εργαζόμουν μαζί του| δύο μήνες τον χρόνο, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες που δεν δίδασκα στο σχολείο.
  43. Περίπου στις 13.6.96 οι γονείς μου, μεταβιβάσαν από % μερίδιο του κτήματος στο καθένα από τα παιδιά τους, δηλαδή στον Ανδρέα Σαββίδη, στην Κατίνα Γεωργίου Μιχαηλίδη και τον Σάββα Σαββίδη, τον εναγόμενο και σε εμένα.
  44. Κατά την μεταβίβαση, τόσον η μητέρα μου όσον και ο πατέρας μου επιφύλαξαν και διατήρησαν το δικαίωμα επικαρπίας του κτήματος εφ όρου ζωής.
  45. Το δικαίωμα αυτό το κατέχει η μητέρα μου μέχρι σήμερα και ουδέποτε, εξ όσων γνωρίζω και με πληροφορεί η ίδια, το παραχώρησε σε κανένα, ούτε το εκχώρησε σε κανέναν, ούτε το μεταβίβασε σε κανέναν, ούτε το πούλησε σε κανέναν ούτε το αποξένωσε σε κανέναν. Το ίδιο συνέβαινε και με τον πατέρα μου ο οποίος κατείχε αυτό το δικαίωμα μέχρι και που απεβίωσε στις 02 Μαΐου
  46. Σε αυτό το φυτώριο δούλευε τόσον ο αδελφός μου ο Αντρέας έξι μήνες το χρόνο, αφού ήταν εποχικός σερβιτόρος, και απολύετο τους χειμερινούς μήνες, όσον και η μητέρα κάθε μέρα μέχρι τις 5 μ.μ. γιατί στη συνέχεια έπλενε πιάτα σε ταβέρνα, για να έχει το δικό της εισόδημα. Όπως προανέφερα εγώ δούλευα στο κτήμα δύο μήνες κάθε καλοκαίρι.
  47. Αρχικά, ο Σάββας ερχόταν στο κτήμα για επίσκεψη μετά τη δουλειά του, ντυμένος με κουστούμι, όχι για να δουλέψει, αφού τότε εργαζόταν στην ΣΕΚ.
  48. Τον Δεκέμβριο του
  49. ο Σάββας, πού ήταν υπάλληλος της ΣΕΚ για 28 χρόνια απολύθηκε. Μετά από 3-4 χρόνια δικαστικής διαδικασίας πήρε περίπου £26000 λίρες ως αποζημίωση από τη Σ.Ε.Κ.
  50. Όταν όμως έμεινε χωρίς δουλειά ο Σάββας, χρωστούσε για το σπίτι που έμενε, για το εξοχικό του και για το σπίτι που είχε αγοράσει στην Κόρη του στο Στρόβολο.
  51. Αυτά τα έλεγε στον πατέρα μας, ο οποίος , δεν τον ήθελε μαζί του γιατί είχε ερειστικό χαρακτήρα. Εκείνοι που πείσαμε για να τον δεχτεί ο πατέρας μας στο φυτώριο ήμαστε τα δύο αδέλφια του, ο Ανδρέας καί εγώ, γιατί τον λυπηθήκαμε που έμεινε χωρίς δουλειά και έτσι πείσαμε τον πατέρα μας και τον προσκάλεσε στο φυτώριο για να δουλέψει για να ζήσει.
  52. Ο πατέρας μας του επέτρεψε να κάνει δική του επιχείρηση, μέσα στην επιχείρηση του πατέρα μας, χωρίς κανένα οικονομικό κόστος, δηλαδή του επέτρεψε να πουλά καλλωπιστικά φυτά που προέρχονταν από το εξωτερικό και να βοηθά τον πατέρα μας στο φυτώριο με τα δικά του φυτά, εργασία για την οποία ο πατέρας μας του έδιδε αντιμισθία.
  53. Όταν άρχισε να εργάζεται στο φυτώριο ο Σάββας, το κτήμα ήταν γεμάτο φυτά κατά το ένα τέταρτο. Η αποθήκη ήταν γεμάτη κοτόπουλα.
  54. Όλα έξοδα διατήρησης του φυτωρίου τα πλήρωνε ο πατέρας μας, ο οποίος πήγαινε καθημερινά στην Πάφο και έφερνε φυτά που διέθετε σε φυτώρια της Λευκωσίας και Λάρνακας, και σε άλλους πελάτες, κερδίζοντας αρκετά χρήματα.
  55. Όταν ο Σάββας μπήκε στο φυτώριο, έπεισε τον πατέρα μας να το οργανώσει όπως ο ίδιος ήθελε, με όλες τις σύγχρονες εγκαταστάσεις, οι οποίες στοίχισαν πολλά χρήματα στους γονείς μας πέραν των £50000 λιρών, αφού συμπεριλάμβαναν καινούρια θερμοκήπια, ριζοτήρα και φυτά από την Πάφο και το εξωτερικό.
  56. Ενώ προηγουμένως, το κτήμα ήταν άδειο κατά τα τρία τέταρτα, λίγους μήνες μετά τον ερχομό του Σάββα, δε υπήρχε ούτε διάδρομος για να περπατήσεις. Όλα αυτά έγιναν με χρήματα που προέρχονταν από τον πατέρα μας.
  57. Μετά από κάποιο διάστημα, ένα χρόνο περίπου, και ενώ οι δουλειές του Σάββα πήγαιναν καλά, ο Σάββας άρχισε να πουλά φυτά που ανήκαν στον πατέρα μας. χωρίς να του δίνει λογαριασμό και ο πατέρα μας, το βράδυ που ερχόταν κουρασμένος από την Πάφο έβλεπε πως έλειπαν φυτά από το φυτώριο.
  58. Αυτό συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες, μέχρι που ο πατέρας θύμωσε και είπε στο Σάββα να γράφουν στο εξής όλα τα έσοδα και τα έξοδα του φυτωρίου και να απολαμβάνουν ο καθένας τα δικά του κέρδη. Αυτό έγινε περίπου τον Σεπτέμβριο του
  59. Ο Σάββας έφυγε θυμωμένος για μια μέρα από το φυτώριο, αλλά την επόμενη τα ξαναβρήκε με τον πατέρα, αφού πρωί-πρωί την άλλη μέρα, γύρισε μετανιωμένος για να παρακαλέσει τον πατέρα να τον δεχτεί πίσω και να δουλέψουν ξανά μαζί, με την ίδια συμφωνία που είχαν προηγουμένως.
  60. Όμως, ο Σάββας, δεν κράτησε το λόγο του και άρχισε πάλι να πουλά φυτά του πατέρα μας.
  61. Περαιτέρω, ενώ ο πατέρας δεν είχε άδεια φυτωρίου, ο Σάββας, έβγαλε άδεια του φυτωρίου στο όνομα του κρυφά από τον πατέρα μας και χρησιμοποιώντας την γυναίκα του που ήταν υπάλληλος της ΑΗΚ, μεταβίβασε και το ηλεκτρικό ρεύμα του φυτωρίου στο όνομα του.
  62. Επιπλέον, διέδιδε σε όλο τον κόσμο ότι το φυτώριο είναι δικό του και πως ο πατέρας του είναι απλός υπάλληλος που τον υπηρετεί.
  63. Oι φίλοι του πατέρα μου τον ενημέρωσαν για τα λεγόμενα του Σάββα και έτσι ο πατέρας αποφάσισε να τον βγάλει οριστικά αυτή τη φορά από το φυτώριο. Όταν όμως πήγε να του ανακοινώσει την απόφαση του, ο Σάββας άρχισε να βρίζει χυδαία τον πατέρα μας και να τον αποκαλεί πούστη και πεζεβέγκη. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να τον απειλήσει πως αν δεν έφευγε, θα τον σκότωνε. Το ίδιο έκανε και ο γιος του Σάββα, Χαράλαμπος Σαββίδης, απειλώντας τον αδελφό μας Αντρέα και τον πατέρα μας, ότι θα τους σκοτώσει με όπλο που έχει από την υπηρεσία του, επειδή είναι στρατιωτικός.
  64. Μετά από αυτό το περιστατικό, ο πατέρας και ο Ανδρέας πήγαν στην αστυνομία της περιοχής για να καταγγείλουν το συμβάν και ζήτησαν προστασία για να πάρουν πίσω το φυτώριο. Η αστυνομία, όμως, τους είπε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή ο Σάββας ήταν κατά το ¼ ιδιοκτήτης της γης (όπως προανάφερα τα άλλα ¾ μας τα είχε μεταβιβάσει στα υπόλοιπα παιδιά του, δηλαδή τον Ανδρέα, την Κατίνα και εμένα) και πως το μόνο αρμόδιο όργανο για να λύσει τη διαφορά είναι το δικαστήριο.
  65. Όσον αφορά στα φυτά, μετά την απαγόρευση του Σάββα να πηγαίνει ο πατέρας στο φυτώριο, αυτά ξεπερνούσαν σε αξία τις £89000 λίρες. Αυτό το γνωρίζω αφού τα είχαμε καταγράψει με τον πατέρα και τον Ανδρέα αναλυτικά κάνοντας απογραφή τους αρχές Αύγουστο του 2005, λίγες μέρες πριν ο πατέρας έρθει μαζί μας στην Αθήνα. Στις 28 Αυγούστου 2005 όταν ο πατέρας μας επέστρεψε στην Κύπρο ο Σάββας τον εκδίωξε και άλλαξε τις κλειδαριές της εισόδου.
  66. Παραθέτω λίστα αυτών των φυτών σε αυτή μου την δήλωση: Εμπόρευμα Αριθμός τεμαχίων Τιμή μονάδος σε £ Ολική αξία σε £ Γενικό σύνολο Γλάστρες 800 1 800 800 Πεύκα μεγάλα 500 25 12500 13300 Πεύκα μικρά 500 10 5000 18300 Κυπαρίσσια μεγάλα 2000 18 36000 54300 Κυπαρίσσια μικρά 2000 5 10000 64300 Καλλιτρίδες μεγάλες 2000 2 4000 68300 Καλλλιτρίδες μικρές 1000 0.5 500 68800 Λεμονόδεντρα 1000 3.5 3500 72300 Ελιές μεγάλες 500 10 5000 72800 Ελιές μικρές 6500 1.5 9750 82550 Φυλλοβόλα μεγάλα 100 10 1000 83550 Φυλλοβόλα μικρά 190 2.5 475 84025 Θαμνώδη 1000 1.5 1500 85525 Καλλωπιστικά μεγάλα 200 10 2000 87525 Καλλωπιστικά μικρά 800 2 1600 89125 93625
  67. Τα κέρδη του φυτωρίου ήταν αρκετά μεγάλα. Ο πατέρας μας κέρδιζε γύρω στις £30000 ετησίως από τα οποία και έδιδε στην μητέρα μας γύρω στις £
  68. Περαιτέρω, πλήρωνε στον Ανδρέα και εμένα περί τις £500 τον μήνα όταν εργαζόμασταν στο φυτώριο.
  69. Μετά από αυτό, την εκδίωξη του πατέρα μας από το φυτώριο, τόσο ο πατέρας μας όσο και η μητέρα μας πήγαν σε δικηγόρο, γιατί πίστευαν πως σε μικρό χρονικό διάστημα θα δικαιώνονταν δικαστικά και οι γονείς μας θα επέστρεφαν στο φυτώριο που τους ανήκε. Ο πατέρας, όμως, μετά άρχισε να παθαίνει εγκεφαλικά επεισόδια (20 τον αριθμό) και σε λιγότερο από τρία χρόνια πέθανε.
  70. Παρόλ' αυτά ο πατέρα άντεχε και εξακολουθούσε να ασκεί το επάγγελμα του πηγαίνοντας τρεις φορές την εβδομάδα στην Πάφο για να φέρνει εμπόρευμα, το οποίο διατηρούσε στο σπίτι του, και να το μοιράζει πάλι σε φυτώρια της Λευκωσίας και της Λάρνακας, αναγκαζόμενος να μοχθεί και επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο την εύθραυστη υγεία του.
  71. Δύο μέρες πριν πάθει το τελευταίο εγκεφαλικό επεισόδιο, που τον άφησε εγκεφαλικά νεκρό, είχε πάει οδηγώντας στην Πάφο και έφερε το τελευταίο φορτίο που το μοίρασε στα φυτώρια της Λάρνακας και μετά επέστρεψε στο σπίτι. Το ίδιο βράδυ έπαθε το μοιραίο εγκεφαλικό και σε ένα μήνα πέθανε.
  72. Εγώ με τον Σάββα δεν έχω τίποτα να μοιράσω. Η περιουσία του πατέρα μας έχει διαμοιραστεί πριν τον θάνατο του. και αυτή η αγωγή γίνεται από τον διαχειριστή της περιουσίας του. Εάν είναι επιτυχής τα χρήματα θα μπουν στην διαχείριση και θα διαμοιραστούν σε όλους τους νόμιμους κληρονόμους, περιλαμβανομένου και του Σάββα.
  73. Σαν οικογένεια κάναμε δύο προσπάθειες για συμφιλίωση, τις οποίες ο Σάββας τις απέρριψε, γιατί όπως έλεγε σε φίλους του, κέρδιζε από το φυτώριο πολλά χρήματα και δεν προτίθετο ποτέ του να το επιστρέψει πίσω στον πατέρα του. Ο πατέρας έπαθε το τελευταίο, μοιραίο, εγκεφαλικό επεισόδιο πέντε ημέρες μετά τη δεύτερη απόρριψη συμφιλίωσης από τον Σάββα.
  74. Στην συνέχεια δικάστηκε πρώτα η υπόθεση έξωσης την μητέρας μας της Ελένης. Όταν η μητέρα μας κέρδισε την δίκη, στην οποία διατάχθηκε η έξωση του Σάββα από το κτήμα, η μητέρα μας, μας συνόδευσε και πήγαμε όλα τα αδέλφια στο κτήμα μας για να μπούμε μέσα.
  75. Τότε ο Σάββας μας έβρισε άσχημα και ιδιαίτερα μίλησε πολύ χυδαία στη μητέρα, λέγοντας της «να πας να γαμηθείς». Στη συνέχεια πήγαμε όλοι μαζί στην Αστυνομία και καταθέσαμε αυτά που μας είχε πει." Η γραπτή δήλωση του αδελφού του εναγομένου Ανδρέα Χαραλάμπους Σαββίδη, παρατίθεται επίσης αυτολεξεί:
  76. Ονομάζομαι Ανδρέας Χαραλάμπους Σαββίδη και διαμένω στην Κέρκυρα στο χωριό Κουραμάδες. Είμαι υιός του ενάγοντα Χαράλαμπου Σαββίδη στην Αγωγή.
  77. Ο Εναγόμενος στην αγωγή είναι ο Σάββας Χαραλάμπους Σαββίδης Γεωργίου Βιζυηνού 1, Έγκωμη, αδελφός μου.
  78. Είμαι εποχικός υπάλληλος και εργάζομαι έξι περίπου μήνες τον χρόνο κατά την τουριστική σαιζόν ως ξενοδοχοϋπάλληλος στην Κέρκυρα και συγκεκριμένα είμαι αρχισερβιτόρος ή μαιτρ.
  79. Όταν κλείνουν τα ξενοδοχεία έρχομαι στην Κύπρο και εργάζομαι εδώ. Από το 1993 και μέχρι το 2005 εργαζόμουν για έξι περίπου μήνες τον χρόνο στο φυτώριο του πατέρα μου Χαράλαμπου Σαββίδη στην Πάνω Δευτέρα της Επαρχίας Λευκωσίας.
  80. Συγκεκριμένα οι γονείς μου αγόρασαν το 1986 από κοινού με μισό μερίδιο ο κάθε ένας, ένα κτήμα στην Πάνω Δευτέρα της Επαρχίας Λευκωσίας.
  81. Τα στοιχεία του κτήματος τα οποία διάβασα από τον τίτλο ιδιοκτησίας είναι: Αριθμός Εγγραφής 8/442, Τεμάχιο 482, Τμήμα 8, Φύλλο/Σχέδιο XXX/28W2, στην τοποθεσία Ογδόντα Σκάλες του Βοούση εκτάσεως 5 δεκάρια και 277 τετραγωνικά μέτρα (Αυτό το κτήμα θα το αναφέρω από εδώ και στο εξής ως το «κτήμα»).
  82. Από περίπου το 1986 έως περίπου το 1993 οι γονείς μου έκαναν διάφορες εργασίες στο κτήμα, όπως ξιπέτρισμα. ανόρυξη διάτρησης, περίφραξη και τοποθέτηση καγκελόπορτας. ρευματοδότηση του κτήματος, ανέγερση αποθηκών, άλλων εγκαταστάσεων, θερμοκηπίων, ριζοτηρίου. λιπαντήρα. τοποθέτηση γόνιμου χώματος και αυτόματου συστήματος υδρεύσεως.
  83. Το 1993 οι γονείς μου μετέτρεψαν το κτήμα σε φυτώριο (που θα το αναφέρω από εδώ και στο εξής ως το «φυτώριο») και το οποίο λειτούργησε ο πατέρας μου υπό την ονομασία «Φυτώριο Χαράλαμπος Κώστα Σαββίδη». Η μητέρα μου ήταν συνιδιοκτήτρια του φυτωρίου και από το 1993 εγώ εργαζόμουν μαζί τους έξι μήνες τον χρόνο.
  84. Περίπου στις 13.6.96 οι γονείς μου, μεταβιβάσαν από ¼ μερίδιο του κτήματος στο καθένα από αυτά δηλαδή στον Κώστα Σαββίδη, στην Κατίνα Γεωργίου Μιχαηλίδη και τον Σάββα Σαββίδη, τον εναγόμενο και σε εμένα.
  85. Κατά την μεταβίβαση, τόσον η μητέρα μου όσον και ο πατέρας μου επιφύλαξαν και διατήρησαν το δικαίωμα επικαρπίας του κτήματος εφ όρου ζωής.
  86. Το δικαίωμα αυτό το κατέχει η μητέρα μου μέχρι σήμερα και ουδέποτε, εξ όσων γνωρίζω και με πληροφορεί η ίδια, το παραχώρησε σε κανένα, ούτε το εκχώρησε σε κανέναν, ούτε το μεταβίβασε σε κανέναν, ούτε το πούλησε σε κανέναν ούτε το αποξένωσε σε κανέναν.
  87. Περίπου στις 28.8.05 ο αδελφός μου ο Σάββας έδιωξε τους γονείς μας από το φυτώριο και το κτήμα. Επίσης άλλαξε τις κλειδαριές της εισόδου του κτήματος και απαγόρευσε στους γονείς μας να μπαίνουν μέσα στο φυτώριο και στο κτήμα.
  88. Όταν ο αδελφός μου ο Σάββας έδιωξε τους γονείς μας από το φυτώριο, η μητέρα μου ήταν συνιδιοκτήτρια και συγκάτοχος φυτών και άλλων εμπορευμάτων του φυτωρίου αξίας £
  89. Παραθέτω λίστα αυτών των φυτών σε αυτή μου την δήλωση: Εμπόρευμα Αριθμός τεμαχίων Τιμή μονάδος σε £ Ολική αξία σε £ Γενικό σύνολο Γλάστρες 800 1 800 800 Πεύκα μεγάλα 500 25 12500 13300 Πεύκα μικρά 500 10 5000 18300 Κυπαρίσσια μεγάλα 2000 18 36000 54300 Κυπαρίσσια μικρά 2000 5 10000 64300 Καλλιτρίδες μεγάλες 2000 2 4000 68300 Καλλλιτρίδες μικρές 1000 0.5 500 68800 Λεμονόδεντρα 1000 3.5 3500 72300 Ελιές μεγάλες 500 10 5000 77300 Ελιές μικρές 6500 1.5 9750 87050 Φυλλοβόλα μεγάλα 100 10 1000 88050 Φυλλοβόλα μικρά 190 2.5 475 88525 Θαμνώδη 1000 1.5 1500 90025 Καλλωπιστικά μεγάλα 200 10 2000 92025 Καλλωπιστικά μικρά 800 2 1600 93625 Καθαρά ετήσια διαφυγόντα κέρδη 30000 123625
  90. Επίσης από την λειτουργία του φυτωρίου οι γονείς μου κέρδιζαν περίπου £2500 καθαρά μηνιαίως αφού το φυτώριο έβγαζε περί τις £5000 μικτά τον μήνα με κέρδος 100%. Όταν εγώ εργαζόμουν στο φυτώριο περίπου έξι μήνες τον χρόνο, ο πατέρας μου με πλήρωνε τόσον εμένα όσον και τον αδελφό μου Σάββα, όταν αυτός έπιασε δουλειά στο φυτώριο, £500 μηνιαίως. Στην μητέρα μου έδινε £1000 τον μήνα από τα κέρδη και κρατούσε ο ίδιος £
  91. Αυτά τα ξέρω επειδή εργαζόμουν στο φυτώριο και έβλεπα με τα μάτια μου τόσον τις εισπράξεις όσον και το τι χρήματα έπαιρνε ο καθένας.
  92. Σήμερα ο Σάββας έχει πουλήσει όλη την περιουσία του φυτώριου σε φυτά που ανάφερα πιο πάνω εξ όσων γνωρίζω και μου είπε η μητέρα μου. δεν της έχει δώσει τίποτα.
  93. Μετά που ο αδελφός μου ο Σάββας έδιωξε τους γονείς μου από το φυτώριο εγώ πολλές φορές του ζήτησα να φύγει από το φυτώριο τόσον εκ μέρους του πατέρα μου όσον και εκ μέρους της μητέρας μου. 1
  94. Όμως ο αδελφός μου ο Σάββας αρνείται, και συνεχίζει να αρνείται μέχρι σήμερα, να φύγει και δηλώνει ότι προτίθεται να συνεχίσει να το κρατά και λέει πως του το έδωσε ο πατέρας μας και ότι δεν θα φύγει εκτός αν τον αναγκάσει το Δικαστήριο.
  95. Βεβαίως ο πατέρας μας δεν έδωσε ποτέ το φυτώριο στον Σάββα για να γίνει δικό του. Απλώς, όταν ο Σάββας έχασε την δουλειά του το
  96. ο πατέρας μας του είπε να έρθει στο φυτώριο και να πουλά αν θέλει κι αυτός καλλωπιστικά φυτά αλλά και να τον βοηθά στο φυτώριο. Όμως ουδέποτε ο πατέρας μας του έδωσε το φυτώριο και το γνωρίζω αυτό αφού κι εγώ εργαζόμουν μέσα και δεν άκουσα ποτέ τέτοια υπόσχεση.
  97. Όταν ο αδελφός μου ο Σάββας έδιωξε τους γονείς μου στις 28 Αυγούστου του 2005, εγώ συνόδευσα τον πατέρα μου και ήμουν παρών όταν υπέβαλε παράπονο στον Αστυνομικό Σταθμό Ανθούπολης-Λακατάμιας για παράνομη είσοδο του αδελφού μου του Σάββα στο κτήμα αλλά η αστυνομία δεν επενέβηκε και μας είπε να πάμε στο Δικαστήριο.
  98. Περί τον Νοέμβριο του 2005, όταν επέστρεψα από την Κέρκυρα, ο πατέρας μου κι εγώ πήγαμε στο φυτώριο απαιτώντας από τον Σάββα να μας αφήσει να μπούμε μέσα. Παρόντες ήταν ο Σάββας η σύζυγος του και ο γιος του. Η οικογένεια του Σάββα μας απαγόρευσε να μπούμε μέσα στο φυτώριο και ο γιος του εναγόμενου μας απείλησε με όπλο της Εθνικής Φρουράς και μας είπε ότι θα μας σκοτώσει. Εγώ ήθελα να καταγγείλω την υπόθεση στην αστυνομία αλλά ο πατέρας μου με απέτρεψε.
  99. Όταν ανέφερα το γεγονός αυτό στην μητέρα μου αυτή μου είπε να πάρω τον πατέρα μου και να πάμε στην αστυνομία να καταγγείλουμε τον Σάββα και να πούμε ότι θέλει κι εκείνη να πάει εκεί και να ζητήσουμε τα φυτά της να της τα δώσει.
  100. Στις 12.12.05 και πάλιν συνόδευσα τον πατέρα μου στον Αστυνομικό Σταθμό Ανθούπολης-Λακατάμιας για να υποβάλουμε παράπονο, τόσον εκ μέρους του όσον και εκ μέρους της μητέρας μου, και ζητήσαμε την συνοδεία της αστυνομίας για να πάμε στο φυτώριο να παραλάβουμε τα φυτά που ο Σάββας κατείχε και ήταν περιουσία των γονιών μου. Όμως ο Σάββας, παρουσία της αστυνομίας, μας έδιωξε λέγοντας ότι το φυτώριο είναι δικό του. Η αστυνομία και πάλιν δεν έλαβε θέση και μας παρέπεμψε στο δικαστήριο.
  101. Στις 29 Νοεμβρίου 2007 η αδελφή μου Καίτη, ο αδελφός μου Κώστας και εγώ. πήγαμε και πάλιν συνοδεία της αστυνομίας να μπούμε στο φυτώριο, εκ μέρους πλέον της μητέρας μας. αφού ο πατέρας μας είχε μακαριστεί. Ζητήσαμε από τον Σάββα να μας αφήσει να κόψουμε ελιές να πάρουμε στη μάνα μας αλλά αυτός μας έδιωξε με απειλές, ύβρεις και φωνές.
  102. Στις 5 Νοεμβρίου 2007 συνόδευσα την μητέρα μου στο Δικαστήριο για να μαρτυρήσει για αυτήν την υπόθεση. Όταν ο Σάββας την είδε την ύβρισε με τα χειρότερα λόγια και της είπε ότι το φυτώριο είναι δικό του και δεν θα του το πάρει κανένας και ότι ντρέπεται που είναι μάνα του.
  103. Στις 5 Δεκεμβρίου 2007 η μητέρα μου μας έστειλε και πάλι να πάμε να μαζέψουμε ελιές και να της πάρουμε από το φυτώριο. Ο Σάββας όμως μας έδιωξε επειδή είπε πως περίμενε συνεργείο να ψεκάσει τις ελιές με φυτοφάρμακο lanate για να μας δηλητηριάσει. Τότε και πάλι φύγαμε άπρακτοι.
  104. Στις 25 Απριλίου 2008/η μητέρα μου με έστειλε να πάω να μαζέψω χρυσόμηλα από το φυτώριο από ένα δένδρο που η ίδια είχε φυτέψει στο κτήμα και εκεί ήταν ο γιος του Σάββα ο οποίος με έδιωξε με ύβρεις και απειλές και μου είπε να πω της μάνας μας ότι έκοψε το δένδρο.
  105. Ο πατέρας μας πριν αποβιώσει ήταν πολύ στεναχωρημένος με αυτή την συμπεριφορά του Σάββα. Δεν μπορούσε να δεχθεί ότι ο γιός του του συμπεριφέρθηκε με αυτόν τον τρόπο. Περαιτέρω, εγώ συνέχισα τις προσπάθειες και αφότου απεβίωσε ο πατέρας μας να του πω να αφήσει την μητέρα μας να μπει στο φυτώριο ή να συμφωνήσει μαζί της να της δίνει χρήματα αυτός με έβρισε και μου είπε ότι το φυτώριο είναι δικό του. Η κυρίως εξέταση του εναγομένου δόθηκε κυρίως με γραπτή δήλωση. Είναι η θέση του ότι ο πατέρας του κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο δεν είχε κανένα φυτό στο φυτώριο και τα όσα αναφέρονται περί φυτών αξίας χιλιάδων λιρών και διαφυγόντα κέρδη «είναι φαντασιώσεις και δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια». Παραδέχεται μεν ότι ο ενάγων είχε την επικαρπία του ακινήτου αλλά ισχυρίζεται πως ουσιαστικά αυτός είναι που δημιούργησε επιχείρηση φυτωρίου σε αυτό. Αναφέρθηκε στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες ανέλαβε τη διαχείριση του φυτωρίου όταν απολύθηκε από τη ΣΕΚ. Παρέπεμψε σε διάφορες άδειες που εξασφάλισε για τη λειτουργία του φυτωρίου στο όνομα του. Ήταν η θέση του πως ο πατέρας του τα τελευταία δύο χρόνια δεν είχε καμιά σχέση με την επιχείρηση του φυτωρίου. Ο πατέρας του φεύγοντας από το φυτώριο συνέστησε φυτώριο στο σπίτι του «παίρνοντας μαζί του και όλους τους πελάτες». Όλοι οι μάρτυρες αντεξετάστηκαν. Αναφέρω από τώρα πως τόσο η κυρίως εξέταση όσο και η αντεξέταση τους επεκτάθηκε και σε θέματα τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με τα επίδικα. Είναι φανερό πως η μητέρα και τα δύο αδέλφια του εναγομένου δεν τρέφουν καμιά συμπάθεια και εκτίμηση για αυτόν. Τα ίδια αισθήματα τρέφει και ο εναγόμενος για αυτούς. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι όμως δεν παρασύρθηκαν από αυτά τα αισθήματα και εκπροσώπησαν τους διαδίκους μακριά από αδικαιολόγητες ενστάσεις και αχρείαστη αντιπαλότητα. ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΝΣΤΑΣΗ Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου προς υποστήριξη της προδικαστικής ένστασης, παρέπεμψε το δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέας Γιαννή Γαβριήλ κ.α. ν. Γεώργιου Αγαπίου

(1998)Α.Α.Δ.
  1. Έχω μελετήσει πολύ προσεκτικά την πιο πάνω απόφαση και καταλήγω πως αυτή δεν έχει εφαρμογή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Στην αγωγή 5376/06 (τεκμήριο 7), η ενάγουσα Ελένη Χαραλάμπους Σαββίδη αξίωνε αποζημιώσεις για την αξία των φυτών και άλλων εμπορευμάτων που ανήκαν, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της, και στην ίδια. Με την υπό εκδίκαση αγωγή ο σύζυγος της ισχυρίζεται ότι τα πιο πάνω φυτά και εμπορεύματα ανήκουν αποκλειστικά στον ίδιο και αξιώνει αποζημιώσεις για την αξία αυτών. Είναι φανερό ότι το επίδικο θέμα των δύο αγωγών δεν είναι ταυτόσημο, όπως συνέβηκε στην πιο πάνω υπόθεση όπου εκεί κρίθηκε ότι και στη μια και στην άλλη αγωγή το επίδικο θέμα ήταν επέμβαση στο ίδιο ακίνητο που έλαβε χώρα το
  2. Εδώ εξετάζεται αν τα συγκεκριμένα αντικείμενα ανήκαν στον ενάγοντα και όχι στη σύζυγο του. Όπως ορθά ανέφερε ο κ. Βραχίμης, το γεγονός ότι απορρίφθηκε η αγωγή της συζύγου δεν κωλύει τον σύζυγο να εγείρει αγωγή και να ισχυριστεί ότι τα συγκεκριμένα φυτά-εμπορεύματα ανήκουν στον ίδιο. Η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο, το καλό ή κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ 1273, 1280 - 1281, Χρίστου ν. Ηροδότου
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 676, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου, Πολ. Έφ. αρ. 99/07, απόφαση ημερ. 9.4.2009 και Νίκου Κυριάκου ν. Γεωργίου Νικόλα (Μακρή) Λτδ, Πολ. Έφ. αρ. 120/07, απόφαση ημερ. 10.7.20009). Έχω επίσης θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους. Ο αδελφός του εναγομένου Ανδρέας Χαραλάμπους Σαββίδης, δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Ρωτήθηκε πως ήταν δυνατό να κάνει καταμέτρηση τον Αύγουστο του 2005 αφού ο Αύγουστος και οι προηγούμενοι μήνες είναι τουριστική σεζόν, και σύμφωνα με τη μαρτυρία του τους μήνες αυτούς εργαζόταν στην Κέρκυρα ως ξενοδοχοϋπάλληλος. Αρχικά απάντησε πως το 2003 είχε πάρει άδεια από το ξενοδοχείο επειδή έσπασε το χέρι του. Όταν του υποβλήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του εναγομένου ότι τον ενδιαφέρει το 2005, διαφοροποίησε τη μαρτυρία του λέγοντας ότι το χέρι του το έσπασε το 2005 πριν εκδιωχθεί από το φυτώριο ο πατέρας του. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, του δόθηκε άδεια για 15 μέρες την οποία παρέτεινε για ένα μήνα (15 Ιουλίου - 15 Αυγούστου). Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης του και αφού είχε προηγηθεί ένα διάλειμμα, ανέφερε ότι ο όρκος είναι ιερό πράγμα και ότι ουδέποτε θα ερχόταν στο δικαστήριο για να πει ψέματα. Κατέληξε δε ως εξής: «Το μόνο που ζητώ συγγνώμη και απολογούμαι είναι ότι το χέρι μου το είχα σπάσει το 2003 και όχι το 2005 επειδή το 2003, είχα πάρει σύνταξη τέλη Οκτωβρίου του 2003 και από τότε ήμουν συνέχεια στο φυτώριο...». Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως η πιο πάνω μαρτυρία του συνιστά σκέψεις εκ των υστέρων σε μια προσπάθεια του να πείσει το δικαστήριο ότι έκανε καταμέτρηση. Εάν είχε αφυπηρετήσει το 2003 και από τότε ήταν συνέχεια στο φυτώριο, θα ανέμενα να είχε αναφέρει κάτι τέτοιο ευθύς εξ αρχής και όχι να αναφέρει ότι τον Αύγουστο του 2005 ήταν στο φυτώριο επειδή είχε σπάσει το χέρι του και είχε πάρει αναρρωτική άδεια. Το αξιοσημείωτο είναι ότι αρχικά είχε αναφέρει πως το χέρι του το έσπασε το 2003 και όταν ο συνήγορος του εναγομένου του ανέφερε ότι τον ενδιαφέρει το 2005, άλλαξε με μεγάλη ευκολία τη μαρτυρία του και πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι είναι το 2005 που έσπασε το χέρι του σε μια προσπάθεια του να δικαιολογήσει τον ισχυρισμό του ότι κατά την πιο πάνω περίοδο βρισκόταν στο φυτώριο. Η μαρτυρία του ότι είχαν συνταχθεί και άλλες λίστες καταγραφής των φυτών οι οποίες έμειναν στο φυτώριο, επίσης απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Δεν με έπεισε ότι η τελευταία, σύμφωνα με τον ίδιο, καταγραφή, τεκμήριο 2, «γλύτωσε» επειδή την πήρε σπίτι. Ρωτήθηκε γιατί η εν λόγω λίστα δεν έχει ημερομηνία, κάτι που θα έπρεπε εφόσον η θέση του ήταν ότι εγίνοντο αρκετές τέτοιες καταγραφές σε διάφορες ημερομηνίες. Η απάντηση που έδωσε, η οποία στερείται πειστικότητας, ήταν ότι δεν περίμενε ότι «θα έφταναν στο σημείο αυτό που έφτασαν». Διερωτάται βεβαίως κάποιος, γιατί να καταγράφονται κάθε λίγο και λιγάκι τα φυτά και τα δέντρα που υπήρχαν στο φυτώριο όταν ο ίδιος δεν περίμενε ότι τα πράγματα θα έφθαναν εδώ που έφθασαν. Ήταν τόσο υπερβολικός που έφθασε στο σημείο να ισχυριστεί πως οι τούρκοι δεν έκαναν τόσα κακά στον πατέρα του, ο οποίος αρχικά ήταν εγκλωβισμένος στο Πέλλαπάϊς και μετέπειτα πρόσφυγας, όσα του έκανε ο εναγόμενος υιός του. Ρωτήθηκε, αντεξεταζόμενος, πως συμβαίνει και στο τεκμήριο 2 οι αριθμοί των φυτών και των δένδρων είναι όλοι στρογγυλοποιημένοι. Έδωσε την ακόλουθη αναξιόπιστη απάντηση: «Όταν ήταν 810 βάζαμεν 800, πάντα προς τα κάτω και όχι προς τα πάνω γιατί μπορούσε να ξεράνει κανένα και να είχαμε και καμιά απώλεια». Ισχυρίστηκε ότι τον τελευταίο καιρό «τα μετρούσαν ακριβώς ενώ προηγουμένως γινόταν καταμέτρηση αλλά όχι ακριβώς». Στην προσπάθεια του να γίνει πειστικός έφθασε στο σημείο να ισχυρισθεί ότι τα δένδρα που έχουν καταγραφεί από τον ίδιο βρίσκονταν σε γραμμές και είχαν συνεχώς τον ίδιο αριθμό αφού μόλις κάποιο επωλείτο ο πατέρας του αγόραζε άλλο την ίδια στιγμή και το τοποθετούσε εκεί που υπήρχαν οι σταγόνες νερού για να ποτίζεται και αυτό όπως το προηγούμενο. Δεν με έπεισε ότι το έγγραφο τεκμήριο 2 το συνέταξε αρχές Αυγούστου του 2005, λίγο πριν εκδιωχθεί, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο πατέρας του από το φυτώριο. Δεν με έπεισε ότι όλα αυτά που αναφέρονται στο τεκμήριο 2 υπήρχαν στο φυτώριο και καταμετρήθηκαν από τον ίδιο αρχές του Αυγούστου του
  1. Δεν με έπεισε ότι καταμετρούσαν συνέχεια τα φυτά που υπήρχαν στο φυτώριο και συμπλήρωναν ό,τι έλειπε. Θεωρώ πως η μαρτυρία του αυτή «κατασκευάστηκε» για να πείσει το δικαστήριο ότι τα φυτά που εκτίθενται στην έκθεση απαίτησης υπήρχαν στο φυτώριο. Ο μάρτυρας Κώστας Χαραλάμπους Σαββίδης δεν μου έκανε καλή εντύπωση και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Δεν με έπεισε ότι τον Απρίλη, Μάϊο, Ιούνιο και Ιούλιο του 2005 μετέβαινε στο φυτώριο κάθε μέρα μαζί με τον πατέρα του και κατέγραφαν τα φυτά που υπήρχαν εντός αυτού. Δεν έδωσε κανένα πειστικό λόγο γιατί έπρεπε να γίνεται αυτή η καταμέτρηση κατά τους πιο πάνω μήνες, οι οποίοι δεν έχουν επιλεγεί τυχαία αφού η έξωση του πατέρα του φέρεται να έλαβε χώρα τον Αύγουστο του
  2. Προσπάθησε σε κάποιο μέρος της μαρτυρίας του να δικαιολογήσει αυτή την καταγραφή λέγοντας πως υπήρχε ρήξη στις σχέσεις του αδελφού του και του πατέρα του τους τελευταίους 6-8 μήνες. Δηλαδή ουσιαστικά ισχυρίστηκε πως ο πατέρας του τους τελευταίους 6-8 μήνες, ανέμενε αυτή την έξωση και γι΄ αυτό γινόταν η κατ΄ ισχυρισμόν καταγραφή. Δεν θεωρώ πειστικό τον πιο πάνω λόγο. Ενώ στην κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε ότι είχε καταγράψει με τον πατέρα και τον αδελφό του Ανδρέα αναλυτικά τα φυτά, στην αντεξέταση ανέφερε πως ο ίδιος δεν ήταν παρών κατά την καταγραφή αλλά είχε μετρήσει ο ίδιος τα φυτά με τον πατέρα του. Έφθασε μάλιστα στο σημείο να ισχυριστεί ότι το Μάϊο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2005 μετρούσαν επί καθημερινής βάσεως τα φυτά που υπήρχαν στο φυτώριο τα οποία σύμφωνα με τη μαρτυρία του ήταν γύρω στις 20 χιλιάδες. Δηλαδή προσπάθησε να μας πείσει πως το μόνο που έκαναν ήταν να μετρούν κάθε μέρα για τρεις συνεχόμενους μήνες 20.000 φυτά του φυτωρίου για να ξέρουν τί θα διεκδικούσαν από τον αδελφό τους σε περίπτωση που αυτός θα τα οικειοποιείτο. Ισχυρίστηκε ότι και ο πατέρας του είχε κάνει καταγραφή των φυτών η οποία βεβαίως ουδέποτε παρουσιάστηκε. Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του ανέφερε ότι η καταγραφή γινόταν Σαββατοκυρίακα όπου δεν υπήρχαν πελάτες και ενόσω ο εναγόμενος βρισκόταν σε διακοπές. Ξέχασε βεβαίως ότι προηγουμένως είχε ισχυριστεί ότι για μήνες μετρούσαν τα φυτά πάνω σε καθημερινή βάση και όχι μόνο Σαββατοκύριακα και στην απουσία του εναγομένου. Όταν ρωτήθηκε γιατί όλοι οι αριθμοί των φυτών είναι στρογγυλοποιημένοι και αν η καταγραφή έγινε κατά προσέγγιση, έδωσε την ακόλουθη ασαφή και αναξιόπιστη απάντηση: «Όχι. Είναι 99%. Αν ήταν το ένα 801 και το άλλο 499...». Με άλλα λόγια προσπάθησε να μας πείσει πως όλα τα φυτά ήταν περίπου σε αριθμό που πλησίαζε στρογγυλοποίηση. Δηλαδή ήταν αδύνατο να ήταν 437 ή
  3. Αναξιόπιστη κρίνεται και η μαρτυρία του γύρω από την τιμή του κάθε φυτού. Ο ίδιος όταν ρωτήθηκε πως γνωρίζει για το θέμα αυτό, απάντησε ότι τον ενημέρωνε ο πατέρας του, κάτι βεβαίως που παρέλειψε να αναφέρει στην κυρίως εξέταση του. Είχε δίκαιο ο συνήγορος κ. Νικολάου όταν του υπέβαλε ότι ο κατάλογος των φυτών είναι ένας αυθαίρετος, φανταστικός κατάλογος που ετοιμάστηκε για να προωθηθεί η αξίωση που περιέχεται στην αγωγή. Η σύζυγος του αποβιώσαντα ενάγοντα και μητέρα του εναγομένου, Ελένη Χαραλάμπους Σαββίδη, δεν μου έκανε καλή εντύπωση και δεν δέχομαι τη μαρτυρία της. Ενώ στην κυρίως εξέταση της έκανε αναφορά στην αγωγή που καταχώρισε η ίδια εναντίον του υιού της (Αγωγή 5376/06 - τεκμήριο 7), παρέλειψε να αναφέρει ότι με την αγωγή 5376/06 αξίωνε ως αποζημιώσεις την αξία των φυτών και άλλων εμπορευμάτων, αντικείμενο της παρούσας αγωγής, ισχυριζόμενη τότε ότι ήταν συνιδιοκτήτρια αυτών. Αφού απορρίφθηκε αυτή η αξίωση της (δες την απόφαση ημερομηνίας 5.11.2008 η οποία περιέχεται στο τεκμήριο 7), ισχυρίστηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ότι τα πιο πάνω φυτά και εμπορεύματα ανήκαν στο σύζυγο της, σε μια δεύτερη προσπάθεια της να εκδοθεί απόφαση εναντίον του εναγομένου υιού της για τον οποίο δεν τρέφει οποιαδήποτε εκτίμηση. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως από τη μαρτυρία της φαίνεται πως δεν γνώριζε οτιδήποτε γύρω από τα εισοδήματα του συζύγου της και είναι άξιον απορίας με ποια δεδομένα και με ποια γεγονότα ισχυρίστηκε στην κυρίως εξέταση της ότι ο σύζυγος της από τη λειτουργία του φυτωρίου είχε ετήσιο εισόδημα Λ.Κ.30.
  4. Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε, αντεξεταζόμενη, σε σχέση με τον πιο πάνω ισχυρισμό της, αρκέστηκε γενικά να αναφέρει τα ακόλουθα: «Πώς έκαμε το φυτώριο άμα δεν είχε χιλιάδες; εγίνετουν έτσι; με τα πετρούδκια που χαμέ;» Είναι επίσης άξιον απορίας πως γνώριζε ότι υπήρχαν στο φυτώριο τα φυτά που περιγράφονται στην παράγραφο 21 της γραπτής της δήλωσης και την αξία αυτών. Η ίδια δεν αγόρασε αυτά τα φυτά στις συγκεκριμένες τιμές. Τουναντίον, ανέφερε πως «όσα ήταν μέσα στο φυτώριο ήταν ο Χαμπής που τα είχεν αγοράσει». Χωρίς διευκρίνιση παρέμεινε και ο ισχυρισμός της ότι ο εναγόμενος εκποίησε όλη την περιουσία σε φυτά και άλλα εμπορεύματα που διατηρούσε ο σύζυγος της στο φυτώριο. Παρακολουθώντας την δεν με έπεισε ότι γνώριζε όλες αυτές τις λεπτομέρειες και τα όσα ανέφερε βρίσκω πως τα ανέφερε σε μια προσπάθεια της να εξασφαλιστεί απόφαση εναντίον του υιού της τον οποίο όχι μόνο δεν συμπαθεί και εκτιμά αλλά θεωρεί υπεύθυνο και για το θάνατο του συζύγου της. Η μαρτυρία της απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Και κάτι τελευταίο που αφορά τους μάρτυρες που κατέθεσαν εκ μέρους του ενάγοντα. Ισχυρίστηκαν ότι ο ενάγων επέτρεψε στον εναγόμενο να πωλεί στο φυτώριο δικά του καλλωπιστικά φυτά που προέρχονταν από το εξωτερικό σε μέρος των εγκαταστάσεων του φυτωρίου (άδεια χρήσης), και τίποτε άλλο. Η μαρτυρία τους αυτή διαψεύδεται από τον ίδιο τον ενάγοντα ο οποίος όταν ζούσε ισχυρίστηκε με την ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 28.12.2005 που υποστήριζε την αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ότι επέτρεψε στον εναγόμενο να απασχολείται στην επιχείρηση του φυτωρίου δίδοντας του την ευχέρεια να πωλεί φυτά (του ενάγοντα), και να εισπράττει το τίμημα πώλησης «προς αντιμετώπισιν των απολύτως απαραιτήτων αναγκών και της οικογένειας του. Ο εναγόμενος μου έκανε καλή εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του ότι κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ο πατέρας του δεν είχε στο φυτώριο τα φυτά κλπ για τα οποία ηγέρθηκε η παρούσα αγωγή. Δέχομαι τη μαρτυρία του ότι στο συγκεκριμένο ακίνητο ο ίδιος συνέστησε δική του επιχείρηση φυτωρίου με τη συγκατάθεση του ενάγοντα πατέρα του. Σχετικά είναι και τα τεκμήρια 4,5 και
  5. Σε σχέση με τα κατ΄ ισχυρισμόν εισοδήματα και κέρδη του πατέρα του από τη λειτουργία του φυτωρίου, εύλογα διερωτήθηκε με ποια στοιχεία οι μάρτυρες που κλήθηκαν εκ μέρους του ενάγοντα ισχυρίστηκαν ότι ο πατέρας τους είχε από το φυτώριο τα κέρδη και τα εισοδήματα στα οποία έκαναν αναφορά. Υπό το φως των πιο πάνω, δεν υπάρχει ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας που να αποδεικνύει ότι κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο, ο ενάγων είχε στο φυτώριο τα φυτά που εκτίθενται στην έκθεση απαίτησης, και τα κέρδη που αξιώνονται. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου και εναντίον του ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. [Υπ.] Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.