Χαράλαμπου Κώστα Σαββίδη ν. Σάββα Χαραλάμπους Σαββίδη, Αγωγή αρ. 9990/05, 21.12.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A414 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ Αγωγή αρ. 9990/05 Μεταξύ: Χαράλαμπου Κώστα Σαββίδη Ενάγοντα και Σάββα Χαραλάμπους Σαββίδη Εναγομένου Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.03.2009 Ροβέρτου Βραχίμη ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Χαράλαμπου Κώστα Σαββίδη Ενάγοντα και Σάββα Χαραλάμπους Σαββίδη Εναγομένου ------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21.12.2010 Για ενάγοντα: κ. Ρ. Βραχίμης (κ. Γ. Κυριάκου για να ακούσει απόφαση) Για εναγόμενο: κ. Ζ. Νικολάου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγων είναι ο πατέρας του εναγομένου. Κατά το χρόνο κατάθεσης της αγωγής ο πατέρας ήταν περίπου 88 ετών και ο υιός
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 676, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου, Πολ. Έφ. αρ. 99/07, απόφαση ημερ. 9.4.2009 και Νίκου Κυριάκου ν. Γεωργίου Νικόλα (Μακρή) Λτδ, Πολ. Έφ. αρ. 120/07, απόφαση ημερ. 10.7.20009). Έχω επίσης θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους. Ο αδελφός του εναγομένου Ανδρέας Χαραλάμπους Σαββίδης, δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Ρωτήθηκε πως ήταν δυνατό να κάνει καταμέτρηση τον Αύγουστο του 2005 αφού ο Αύγουστος και οι προηγούμενοι μήνες είναι τουριστική σεζόν, και σύμφωνα με τη μαρτυρία του τους μήνες αυτούς εργαζόταν στην Κέρκυρα ως ξενοδοχοϋπάλληλος. Αρχικά απάντησε πως το 2003 είχε πάρει άδεια από το ξενοδοχείο επειδή έσπασε το χέρι του. Όταν του υποβλήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του εναγομένου ότι τον ενδιαφέρει το 2005, διαφοροποίησε τη μαρτυρία του λέγοντας ότι το χέρι του το έσπασε το 2005 πριν εκδιωχθεί από το φυτώριο ο πατέρας του. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, του δόθηκε άδεια για 15 μέρες την οποία παρέτεινε για ένα μήνα (15 Ιουλίου - 15 Αυγούστου). Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης του και αφού είχε προηγηθεί ένα διάλειμμα, ανέφερε ότι ο όρκος είναι ιερό πράγμα και ότι ουδέποτε θα ερχόταν στο δικαστήριο για να πει ψέματα. Κατέληξε δε ως εξής: «Το μόνο που ζητώ συγγνώμη και απολογούμαι είναι ότι το χέρι μου το είχα σπάσει το 2003 και όχι το 2005 επειδή το 2003, είχα πάρει σύνταξη τέλη Οκτωβρίου του 2003 και από τότε ήμουν συνέχεια στο φυτώριο...». Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως η πιο πάνω μαρτυρία του συνιστά σκέψεις εκ των υστέρων σε μια προσπάθεια του να πείσει το δικαστήριο ότι έκανε καταμέτρηση. Εάν είχε αφυπηρετήσει το 2003 και από τότε ήταν συνέχεια στο φυτώριο, θα ανέμενα να είχε αναφέρει κάτι τέτοιο ευθύς εξ αρχής και όχι να αναφέρει ότι τον Αύγουστο του 2005 ήταν στο φυτώριο επειδή είχε σπάσει το χέρι του και είχε πάρει αναρρωτική άδεια. Το αξιοσημείωτο είναι ότι αρχικά είχε αναφέρει πως το χέρι του το έσπασε το 2003 και όταν ο συνήγορος του εναγομένου του ανέφερε ότι τον ενδιαφέρει το 2005, άλλαξε με μεγάλη ευκολία τη μαρτυρία του και πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι είναι το 2005 που έσπασε το χέρι του σε μια προσπάθεια του να δικαιολογήσει τον ισχυρισμό του ότι κατά την πιο πάνω περίοδο βρισκόταν στο φυτώριο. Η μαρτυρία του ότι είχαν συνταχθεί και άλλες λίστες καταγραφής των φυτών οι οποίες έμειναν στο φυτώριο, επίσης απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Δεν με έπεισε ότι η τελευταία, σύμφωνα με τον ίδιο, καταγραφή, τεκμήριο 2, «γλύτωσε» επειδή την πήρε σπίτι. Ρωτήθηκε γιατί η εν λόγω λίστα δεν έχει ημερομηνία, κάτι που θα έπρεπε εφόσον η θέση του ήταν ότι εγίνοντο αρκετές τέτοιες καταγραφές σε διάφορες ημερομηνίες. Η απάντηση που έδωσε, η οποία στερείται πειστικότητας, ήταν ότι δεν περίμενε ότι «θα έφταναν στο σημείο αυτό που έφτασαν». Διερωτάται βεβαίως κάποιος, γιατί να καταγράφονται κάθε λίγο και λιγάκι τα φυτά και τα δέντρα που υπήρχαν στο φυτώριο όταν ο ίδιος δεν περίμενε ότι τα πράγματα θα έφθαναν εδώ που έφθασαν. Ήταν τόσο υπερβολικός που έφθασε στο σημείο να ισχυριστεί πως οι τούρκοι δεν έκαναν τόσα κακά στον πατέρα του, ο οποίος αρχικά ήταν εγκλωβισμένος στο Πέλλαπάϊς και μετέπειτα πρόσφυγας, όσα του έκανε ο εναγόμενος υιός του. Ρωτήθηκε, αντεξεταζόμενος, πως συμβαίνει και στο τεκμήριο 2 οι αριθμοί των φυτών και των δένδρων είναι όλοι στρογγυλοποιημένοι. Έδωσε την ακόλουθη αναξιόπιστη απάντηση: «Όταν ήταν 810 βάζαμεν 800, πάντα προς τα κάτω και όχι προς τα πάνω γιατί μπορούσε να ξεράνει κανένα και να είχαμε και καμιά απώλεια». Ισχυρίστηκε ότι τον τελευταίο καιρό «τα μετρούσαν ακριβώς ενώ προηγουμένως γινόταν καταμέτρηση αλλά όχι ακριβώς». Στην προσπάθεια του να γίνει πειστικός έφθασε στο σημείο να ισχυρισθεί ότι τα δένδρα που έχουν καταγραφεί από τον ίδιο βρίσκονταν σε γραμμές και είχαν συνεχώς τον ίδιο αριθμό αφού μόλις κάποιο επωλείτο ο πατέρας του αγόραζε άλλο την ίδια στιγμή και το τοποθετούσε εκεί που υπήρχαν οι σταγόνες νερού για να ποτίζεται και αυτό όπως το προηγούμενο. Δεν με έπεισε ότι το έγγραφο τεκμήριο 2 το συνέταξε αρχές Αυγούστου του 2005, λίγο πριν εκδιωχθεί, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο πατέρας του από το φυτώριο. Δεν με έπεισε ότι όλα αυτά που αναφέρονται στο τεκμήριο 2 υπήρχαν στο φυτώριο και καταμετρήθηκαν από τον ίδιο αρχές του Αυγούστου του
- Δεν με έπεισε ότι καταμετρούσαν συνέχεια τα φυτά που υπήρχαν στο φυτώριο και συμπλήρωναν ό,τι έλειπε. Θεωρώ πως η μαρτυρία του αυτή «κατασκευάστηκε» για να πείσει το δικαστήριο ότι τα φυτά που εκτίθενται στην έκθεση απαίτησης υπήρχαν στο φυτώριο. Ο μάρτυρας Κώστας Χαραλάμπους Σαββίδης δεν μου έκανε καλή εντύπωση και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Δεν με έπεισε ότι τον Απρίλη, Μάϊο, Ιούνιο και Ιούλιο του 2005 μετέβαινε στο φυτώριο κάθε μέρα μαζί με τον πατέρα του και κατέγραφαν τα φυτά που υπήρχαν εντός αυτού. Δεν έδωσε κανένα πειστικό λόγο γιατί έπρεπε να γίνεται αυτή η καταμέτρηση κατά τους πιο πάνω μήνες, οι οποίοι δεν έχουν επιλεγεί τυχαία αφού η έξωση του πατέρα του φέρεται να έλαβε χώρα τον Αύγουστο του
- Προσπάθησε σε κάποιο μέρος της μαρτυρίας του να δικαιολογήσει αυτή την καταγραφή λέγοντας πως υπήρχε ρήξη στις σχέσεις του αδελφού του και του πατέρα του τους τελευταίους 6-8 μήνες. Δηλαδή ουσιαστικά ισχυρίστηκε πως ο πατέρας του τους τελευταίους 6-8 μήνες, ανέμενε αυτή την έξωση και γι΄ αυτό γινόταν η κατ΄ ισχυρισμόν καταγραφή. Δεν θεωρώ πειστικό τον πιο πάνω λόγο. Ενώ στην κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε ότι είχε καταγράψει με τον πατέρα και τον αδελφό του Ανδρέα αναλυτικά τα φυτά, στην αντεξέταση ανέφερε πως ο ίδιος δεν ήταν παρών κατά την καταγραφή αλλά είχε μετρήσει ο ίδιος τα φυτά με τον πατέρα του. Έφθασε μάλιστα στο σημείο να ισχυριστεί ότι το Μάϊο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2005 μετρούσαν επί καθημερινής βάσεως τα φυτά που υπήρχαν στο φυτώριο τα οποία σύμφωνα με τη μαρτυρία του ήταν γύρω στις 20 χιλιάδες. Δηλαδή προσπάθησε να μας πείσει πως το μόνο που έκαναν ήταν να μετρούν κάθε μέρα για τρεις συνεχόμενους μήνες 20.000 φυτά του φυτωρίου για να ξέρουν τί θα διεκδικούσαν από τον αδελφό τους σε περίπτωση που αυτός θα τα οικειοποιείτο. Ισχυρίστηκε ότι και ο πατέρας του είχε κάνει καταγραφή των φυτών η οποία βεβαίως ουδέποτε παρουσιάστηκε. Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του ανέφερε ότι η καταγραφή γινόταν Σαββατοκυρίακα όπου δεν υπήρχαν πελάτες και ενόσω ο εναγόμενος βρισκόταν σε διακοπές. Ξέχασε βεβαίως ότι προηγουμένως είχε ισχυριστεί ότι για μήνες μετρούσαν τα φυτά πάνω σε καθημερινή βάση και όχι μόνο Σαββατοκύριακα και στην απουσία του εναγομένου. Όταν ρωτήθηκε γιατί όλοι οι αριθμοί των φυτών είναι στρογγυλοποιημένοι και αν η καταγραφή έγινε κατά προσέγγιση, έδωσε την ακόλουθη ασαφή και αναξιόπιστη απάντηση: «Όχι. Είναι 99%. Αν ήταν το ένα 801 και το άλλο 499...». Με άλλα λόγια προσπάθησε να μας πείσει πως όλα τα φυτά ήταν περίπου σε αριθμό που πλησίαζε στρογγυλοποίηση. Δηλαδή ήταν αδύνατο να ήταν 437 ή
- Αναξιόπιστη κρίνεται και η μαρτυρία του γύρω από την τιμή του κάθε φυτού. Ο ίδιος όταν ρωτήθηκε πως γνωρίζει για το θέμα αυτό, απάντησε ότι τον ενημέρωνε ο πατέρας του, κάτι βεβαίως που παρέλειψε να αναφέρει στην κυρίως εξέταση του. Είχε δίκαιο ο συνήγορος κ. Νικολάου όταν του υπέβαλε ότι ο κατάλογος των φυτών είναι ένας αυθαίρετος, φανταστικός κατάλογος που ετοιμάστηκε για να προωθηθεί η αξίωση που περιέχεται στην αγωγή. Η σύζυγος του αποβιώσαντα ενάγοντα και μητέρα του εναγομένου, Ελένη Χαραλάμπους Σαββίδη, δεν μου έκανε καλή εντύπωση και δεν δέχομαι τη μαρτυρία της. Ενώ στην κυρίως εξέταση της έκανε αναφορά στην αγωγή που καταχώρισε η ίδια εναντίον του υιού της (Αγωγή 5376/06 - τεκμήριο 7), παρέλειψε να αναφέρει ότι με την αγωγή 5376/06 αξίωνε ως αποζημιώσεις την αξία των φυτών και άλλων εμπορευμάτων, αντικείμενο της παρούσας αγωγής, ισχυριζόμενη τότε ότι ήταν συνιδιοκτήτρια αυτών. Αφού απορρίφθηκε αυτή η αξίωση της (δες την απόφαση ημερομηνίας 5.11.2008 η οποία περιέχεται στο τεκμήριο 7), ισχυρίστηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ότι τα πιο πάνω φυτά και εμπορεύματα ανήκαν στο σύζυγο της, σε μια δεύτερη προσπάθεια της να εκδοθεί απόφαση εναντίον του εναγομένου υιού της για τον οποίο δεν τρέφει οποιαδήποτε εκτίμηση. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως από τη μαρτυρία της φαίνεται πως δεν γνώριζε οτιδήποτε γύρω από τα εισοδήματα του συζύγου της και είναι άξιον απορίας με ποια δεδομένα και με ποια γεγονότα ισχυρίστηκε στην κυρίως εξέταση της ότι ο σύζυγος της από τη λειτουργία του φυτωρίου είχε ετήσιο εισόδημα Λ.Κ.30.
- Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε, αντεξεταζόμενη, σε σχέση με τον πιο πάνω ισχυρισμό της, αρκέστηκε γενικά να αναφέρει τα ακόλουθα: «Πώς έκαμε το φυτώριο άμα δεν είχε χιλιάδες; εγίνετουν έτσι; με τα πετρούδκια που χαμέ;» Είναι επίσης άξιον απορίας πως γνώριζε ότι υπήρχαν στο φυτώριο τα φυτά που περιγράφονται στην παράγραφο 21 της γραπτής της δήλωσης και την αξία αυτών. Η ίδια δεν αγόρασε αυτά τα φυτά στις συγκεκριμένες τιμές. Τουναντίον, ανέφερε πως «όσα ήταν μέσα στο φυτώριο ήταν ο Χαμπής που τα είχεν αγοράσει». Χωρίς διευκρίνιση παρέμεινε και ο ισχυρισμός της ότι ο εναγόμενος εκποίησε όλη την περιουσία σε φυτά και άλλα εμπορεύματα που διατηρούσε ο σύζυγος της στο φυτώριο. Παρακολουθώντας την δεν με έπεισε ότι γνώριζε όλες αυτές τις λεπτομέρειες και τα όσα ανέφερε βρίσκω πως τα ανέφερε σε μια προσπάθεια της να εξασφαλιστεί απόφαση εναντίον του υιού της τον οποίο όχι μόνο δεν συμπαθεί και εκτιμά αλλά θεωρεί υπεύθυνο και για το θάνατο του συζύγου της. Η μαρτυρία της απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Και κάτι τελευταίο που αφορά τους μάρτυρες που κατέθεσαν εκ μέρους του ενάγοντα. Ισχυρίστηκαν ότι ο ενάγων επέτρεψε στον εναγόμενο να πωλεί στο φυτώριο δικά του καλλωπιστικά φυτά που προέρχονταν από το εξωτερικό σε μέρος των εγκαταστάσεων του φυτωρίου (άδεια χρήσης), και τίποτε άλλο. Η μαρτυρία τους αυτή διαψεύδεται από τον ίδιο τον ενάγοντα ο οποίος όταν ζούσε ισχυρίστηκε με την ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 28.12.2005 που υποστήριζε την αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ότι επέτρεψε στον εναγόμενο να απασχολείται στην επιχείρηση του φυτωρίου δίδοντας του την ευχέρεια να πωλεί φυτά (του ενάγοντα), και να εισπράττει το τίμημα πώλησης «προς αντιμετώπισιν των απολύτως απαραιτήτων αναγκών και της οικογένειας του. Ο εναγόμενος μου έκανε καλή εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του ότι κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ο πατέρας του δεν είχε στο φυτώριο τα φυτά κλπ για τα οποία ηγέρθηκε η παρούσα αγωγή. Δέχομαι τη μαρτυρία του ότι στο συγκεκριμένο ακίνητο ο ίδιος συνέστησε δική του επιχείρηση φυτωρίου με τη συγκατάθεση του ενάγοντα πατέρα του. Σχετικά είναι και τα τεκμήρια 4,5 και
- Σε σχέση με τα κατ΄ ισχυρισμόν εισοδήματα και κέρδη του πατέρα του από τη λειτουργία του φυτωρίου, εύλογα διερωτήθηκε με ποια στοιχεία οι μάρτυρες που κλήθηκαν εκ μέρους του ενάγοντα ισχυρίστηκαν ότι ο πατέρας τους είχε από το φυτώριο τα κέρδη και τα εισοδήματα στα οποία έκαναν αναφορά. Υπό το φως των πιο πάνω, δεν υπάρχει ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας που να αποδεικνύει ότι κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο, ο ενάγων είχε στο φυτώριο τα φυτά που εκτίθενται στην έκθεση απαίτησης, και τα κέρδη που αξιώνονται. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου και εναντίον του ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. [Υπ.] Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο