AYD POLYMAT LTD ν. Κ.Μ. ΣΤΡΑΤΗ ΛΤΔ κ.α., Αγωγή αρ: 2406/10, 29 Δεκεμβρίου, 2010

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1936, 1943): Το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα κατεχωρίσθηκε στις 22.3.10 και επεδόθηκε στους εναγομένους στις 26.3.

1. Αυτοί παρέλειψαν να καταχωρίσουν σημείωμα εμφάνισης εντός της θεσμοθετημένης προθεσμίας. Στις 26.4.10 κατεχωρίστηκε αίτηση για την έκδοση απόφασης δυνάμει της Δ.17 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η απόφαση εξεδόθηκε στις 10.5.10 επί τη βάσει μαρτυρίας που περιέχεται σε δύο ένορκες δηλώσεις του Ανδρέα Γιάγκου, διευθυντή των εναγόντων, ημερ. 5.5.10 και 10.5.
2. Με επιστολή του ημερ. 27.5.10 ο συνήγορος των εναγομένων ζήτησε από τον Πρωτοκολλητή να του επιτραπεί να επιθεωρήσει το φάκελο της διαδικασίας. Στις 4.6.10 κατεχωρίστηκε η υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας ο εναγόμενος αρ. 2 - αιτητής («ο αιτητής») επιδιώκει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της απόφασης ημερ. 10.5.10 σε όση έκταση τον αφορά προσωπικώς. Στις 24.6.10 εξεδόθηκε, εκ συμφώνου, διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 10.5.10, σε όση έκταση αφορά τον αιτητή προσωπικώς, έως και την εκδίκαση της αίτησης. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.17 θ.10 και τη Δ.48 θ.9(h), τη γενική πρακτική και τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Την υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή ο οποίος ισχυρίζεται τα εξής: Πράγματι, το κλητήριο ένταλμα του επεδόθηκε στις 26.3.
3. Όμως, επειδή δεν έχει πείρα από δικαστικές διαδικασίες δεν γνώριζε πως θα έπρεπε να καταχωρίσει εμφάνιση εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Όταν απευθύνθηκε στο δικηγόρο του αυτός τον πληροφόρησε πως εξεδόθηκε ήδη εναντίον του η απόφαση ημερ. 10.5.
4. Μετά από έρευνα στο φάκελο της διαδικασίας διεπίστωσε πως στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Γιάγκου, διευθυντή των ενάγοντων, ημερ. 10.5.10, γίνεται επίκληση προφορικής συμφωνίας εγγύησης η οποία, κατ΄ ισχυρισμόν, τον δεσμεύει. Πρόκειται περί αναληθούς ισχυρισμού. Περαιτέρω, αναληθώς ο Ανδρέας Γιάγκου ισχυρίζεται πως μια πληρωμή προς τους ενάγοντες ύψους €8000, έγινε από τον ίδιο για προσωπικό του χρέος. Ουδέποτε ο ίδιος εγγυήθηκε, είτε εγγράφως είτε προφορικώς, τις υποχρεώσεις των εναγομένων αρ.
5. Οι εναγομένοι αρ. 1 αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και μόνον με αυτούς συναλλάσσονται οι εναγομένοι. Τέλος, η πληρωμή, στις 20.11.09, των €8000, έγινε από τους εναγομένους αρ. 1 εν σχέσει με δικό τους χρέος. Η σχετική απόδειξη είσπραξης (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του αιτητή) το αποδεικνύει. Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση («οι καθ΄ ων η αίτηση»). Οι λόγοι συνοψίζονται ως εξής:

(1)Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη.

(2)Ο αιτητής δεν έδωσε επαρκείς εξηγήσεις για την καθυστέρησή του να εμφανισθεί. Αυτός αδιαφόρησε για την εναντίον του δικαστική διαδικασία και επέδειξε συμπεριφορά περιφρονητική προς το Δικαστήριο.

(3)Η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη και σκοπόν έχει την καθυστέρηση στην εκτέλεση της απόφασης ημερ. 10.5.10.

(4)Ο αιτητής δεν απεκάλυψε την ύπαρξη καλής υπεράσπισης. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Ανδρέα Γιάγκου ο οποίος επαναλαμβάνει τους λόγους ακύρωσης και επιμένει σε αυτούς. Απορρίπτει δε όσα ουσιαστικά αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή προς υποστήριξη της αίτησης. Ο Ανδρέας Γιάγκου ισχυρίζεται, περαιτέρω, πως το γεγονός ότι η απόδειξη είσπραξης του ποσού των €8000 (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του αιτητή που υποστήριζει την αίτηση) εξεδόθηκε επ΄ ονόματι των εναγομένων αρ. 1, δεν ακυρώνει ούτε παραμερίζει την προφορική συμφωνία εγγύησης που συνήφθηκε μεταξύ των εναγόντων και του αιτητή και αφορά στις υποχρεώσεις των εναγομένων αρ. 1. Είναι χρήσιμο να σημειώσω τα ακόλουθα εν σχέσει με το θεσμοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης της αίτησης: Η δυνάμει της Δ.17 θ.10 εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίζει αποφάσεις οι οποίες εξεδόθηκαν ερήμην είναι διακριτική. Γνώμονα άσκησης της εξουσίας αυτής αποτελεί η ανάγκη να εξισορροπηθούν αφ' ενός το δικαίωμα κάθε διαδίκου να ακουσθεί και αφ' ετέρου η ανάγκη προόδου και αποπεράτωσης της δίκης χωρίς προσκόμματα [Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ. 2) (ανωτέρω), 1941]. Στην προκειμένη περίπτωση, για να επιτύχει η αίτηση, ο αιτητής να αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο και να δώσει πειστικές εξηγήσεις για την παράλειψή του να εμφανισθεί κατά τη διαδικασία εκδίκασης της αγωγής. Οι προϋπόθεσεις αυτές είναι σωρευτικές [Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ. 2) (ανωτέρω), 1941-3, «Βόθροτεξ» Λτδ ν. Φαντάκη

(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 339, 344]. Για την αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου δεν απαιτείται απόδειξη των σχετικών γεγονότων. Είναι αρκετό να εγερθούν τα ζητήματα, οπότε το Δικαστήριο τα εξετάζει χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία τους και χωρίς να αξιολογεί τη σχετική μαρτυρία [Κωνσταντινίδη ν. Hissin

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1774, 1779]. Περαιτέρω, ακόμη και εάν αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να απορρίψει αίτηση για παραμερισμό απόφασης, εκδοθείσας ερήμην, εάν διαπιστώσει πως ο αιτητής παρέλειψε να εμφανισθεί στη διαδικασία εκδίκασης της εναντίον του υπόθεσης χωρίς αποχρώντα λόγο. Η χωρίς αποχρώντα λόγο παράλειψη του εναγομένου να εμφανισθεί σε δικαστική διαδικασία που τον αφορά καθώς και η χωρίς αποχρώντα λόγο καθυστέρηση του εναγομένου να αποταθεί για τον παραμερισμό απόφασης που εξεδόθηκε εναντίον του ερήμην δυνατόν να συνιστούν απόρροιες μιας περιφρονητικής στάσης απέναντι στο Δικαστήριο. Τέτοια στάση είναι ασυγχώρητη και όπου παρατηρείται το Δικαστήριο μπορεί, στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση [Milouca Motor Trading Ltd ν. Κούρτη

(1997)1 Α.Α.Δ. 941, «Βόθροτεξ» Λτδ ν. Φαντάκη (ανωτέρω), 343]. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Έχω εξετάσει με προσοχή τα ενώπιόν μου δεδομένα και διαπιστώνω, κατ΄ αρχάς, πως ο αιτητής κατέδειξε την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου. Το γεγονός ότι ο αιτητής ισχύριζεται ενόρκως πως ουδέποτε συνήψε οιανδήποτε συμφωνία, γραπτή ή προφορική, ως εγγυητής των υποχρεώσεων των εναγομένων αρ. 1 προς τους ενάγοντες, σε συνδυασμό με το γεγονός της παρουσίασης απόδειξη είσπραξης χρημάτων εκδοθείσας επ΄ ονόματι των εναγομένων αρ. 1 (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του αιτητή που υποστηρίζει την αίτηση), επαρκούν για να καταδείξουν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου. Επαναλαμβάνω πως στο παρόν στάδιο δεν αξιολογώ την αποδεικτική βαρύτητα των ισχυρισμών αυτών. Διαπιστώνω, περαιτέρω, πως ο αιτητής ενήργησε χωρίς καθυστέρηση: Η εξέλιξη των γεγονότων έως και την έκδοση της απόφασης ημερ. 10.5.10, ως αυτή αναδεικνύεται μέσα από το φάκελο της διαδικασίας, και, ιδίως, το σύντομο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την επίδοση του κλητηρίου (στις 26.3.10) έως και την καταχώριση της αίτησης (4.6.10) δεικνύουν πώς ο αιτητής ενήργησε εντός εύλογου χρόνου. Κρίνω, τέλος, πώς υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, η προβαλλομένη, εκ μέρους του αιτητή, άγνοια των δικαστικών διαδικασιών αποκαλύπτει αποχρώντα λόγο για την παράλειψή του να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης εντός της θεσμοθετημένης προθεσμίας των δέκα

(10)ημερών. Το τί εκάστοτε συνιστά «αποχρώντα» λόγο για την παράλειψη διαδίκου να εμφανισθεί εμπρόθεσμως δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο εξαντλητικής περιπτωσιολογίας. Παραπέμπω, για ανάλογη εφαρμογή, στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 46/2006 Βασίλης Μιάρης κ.α. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, ημερ. 17.4.09, η οποία πραγματεύεται την επαναφορά αγωγής: «.. Τα Δικαστήρια δεν μπορούν .. να αυτοδεσμευθούν σε οποιονδήποτε κανόνα που θα περιόριζε τη θεμελιακή τους υποχρέωση να διασφαλίσουν την ισορροπία μεταξύ αφ΄ ενός της ανάγκης συμμόρφωσης προς τις διαδικαστικές οδηγίες τους προς όφελος και της τελεσιδικίας και αφ΄ ετέρου του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί». Εν προκειμένω, λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τα ενώπιον μου γεγονότα και, ιδίως, λαμβάνοντας υπ΄ όψιν την επιστολή του συνηγόρου του αιτητή ημερ. 27.5.10 (καταχωρισμένη στο φάκελο της διαδικασίας) καταλήγω πώς, ο αιτητής δεν αδιαφόρησε για την εκκρεμότητα της εναντίον του δικαστικής διαδικασίας. Απλώς, αυτός παρέλειψε να κινηθεί εντός της ολιγοήμερης προθεσμίας για την καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης. Τα γεγονότα και η όλη συμπεριφορά του αιτητή δεν δεικνύουν στάση περιφρονητική για τις δικαστικές διαδικασίες. Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ τον παραμερισμό της απόφασης ημερ. 10.5.10, σε όση έκταση αφορά στον αιτητή, δίκαιη και σύμφωνη με τις αρχές της επιείκειας. Η απόφαση ημερ. 10.5.10, σε όση έκταση αφορά στον εναγόμενο αρ. 2 - αιτητή, παραμερίζεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του εναγομένου αρ. 2 - αιτητή. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο