΄Ηβη Σιακαλλή-Αργυρίδου ν. Τράπεζα Κύπρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 358/09, 26 Φεβρουαρίου 2010

΄Ηβη Σιακαλλή-Αργυρίδου ν. Τράπεζα Κύπρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 358/09, 26 Φεβρουαρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2010:A3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 358/09 Μεταξύ: ΄Ηβη Σιακαλλή-Αργυρίδου Ενάγουσα Και

1. Τράπεζα Κύπρου
2. Μάριου Κληρίδη Εναγομένων . . . . . . . Ημερομηνία: 26 Φεβρουαρίου 2010 Αίτηση για διαγραφή παραγράφων της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης ημ. 1 Ιουνίου 2009 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια-ενάγουσα: κ. Σαββίδης Για τον καθ'ου η αίτηση-εναγόμενο 2: κα. Θεμιστοκλέους. Ενδιάμεση Απόφαση Με την αγωγή η ενάγουσα ζητεί διάταγμα Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ακύρωση της απόσυρσης χρημάτων από κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς της ενάγουσας με τον Σάββα Κωνσταντίνου. Η ενάγουσα έχει καταχωρήσει την παρούσα αίτηση με την οποία ζητεί όπως διαγραφούν παράγραφοι και/ή μέρος παραγράφων από την έκθεση υπεράσπισης. Αίτηση η οποία βασίζεται στην Δ.19 θ.26 αποσκοπεί στη διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων του δικογράφου. Πρέπει να αποδειχθεί ότι η συμπερίληψη αυτών των παραγράφων στο εν λόγω δικόγραφο έχει ως αποτέλεσμα την εισαγωγή στην αγωγή ζητήματα άσχετα με τα υπό εκδίκαση ζητήματα, επιπόλαια ζητήματα ή ζητήματα που τείνουν να επηρεάζουν ή καθυστερούν την δίκαια εκδίκαση της υπόθεσης. Η Δ.19 θ.26 καλύπτει περιπτώσεις που δικαιολογούν την άσκηση διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για να διαγραφεί μέρος του δικογράφου. Σχετική αναφορά σε αυτή τη δυνατότητα γίνεται στο Annual Practice Book του
3. Η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.19 θ.26 είναι το O.19 r.
4. Η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.27 θ.3 είναι το O. 25 r.
5. Στη σελίδα 574 του Αnnual Practice Book στο σημείο που γίνονται επεξηγήσεις σε σχέση με την εξουσία του Δικαστηρίου με βάση το Ο.25 r. 24 εξηγείται ότι αίτηση που γίνεται με βάση το Ο.25 r. 4 για το λόγο ότι δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής μπορεί να γίνει και με βάση το O. 19 r.
6. Με βάση τη Δ.19 θ.26 το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακριτική του εξουσία να διαγράψει μέρος των δικογράφων μόνο στην περίπτωση που αυτό είναι αναγκαίο για την δίκαια εκδίκαση και επίλυση της αγωγής. Επί παραδείγματι, στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιείων Λτδ. ν Σοφοκλής Σαββίδης, Πολιτική Έφεση 9754 ημερ. 11/6/97 το Δικαστήριο διέταξε τη διαγραφή δικογράφου διότι διαπίστωσε ότι ήταν διατυπωμένο με τρόπο που να προκαλούσε αμηχανία στην άλλη πλευρά. Σε εκείνη την περίπτωση η αίτια αγωγής βασιζόταν σε παράβαση συμφωνίας και ο ενάγοντας δεν περιορίσθηκε να εκθέσει μόνο τα ουσιώδη γεγονότα στην απαίτηση του αλλά περιέλαβε ολόκληρο το πολυσέλιδο κείμενο της επίδικης συμφωνίας μέσα στην έκθεση απαιτήσεως. ΄Ομως και πάλι θα πρέπει να λεχθεί ότι ως γενικό κανόνα το Δικαστήριο δεν πρέπει να διαγράφει δικόγραφα ακόμη και όταν αυτά περιέχουν άσχετα και περιττά γεγονότα ή μόνο επειδή αυτά είναι μακροσκελή εάν δεν προκαλούν πραγματικό πρόβλημα στην άλλη πλευρά. Ο γενικός κανόνας είναι ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπαγορεύσει στους διαδίκους πώς θα διατυπώσουν την απαίτηση τους ή την υπεράσπιση τους. Είναι δικαίωμα της κάθε πλευράς να θέσουν την υπόθεση τους με τον τρόπο που επιθυμούν. (Annual Practice Book 1958 σελ. 477) Ένας διάδικος υπερβαίνει το δικαίωμα του να θέσει την υπόθεση του με τον τρόπο που θέλει μόνο όταν η διατύπωση της υπόθεσης του επηρεάζει δυσμενώς την άλλη πλευρά. Στην υπόθεση ναυτοδικείου Onega v Πλοίο ' Grivas', 121/97 ημερ. 12/1/97 λέχθηκε ότι ακόμη και αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί ή διαζευκτικοί ισχυρισμοί δεν πρέπει να διαγραφούν εάν δεν επηρεάζουν την δίκαια επίλυση της υπόθεσης. Είναι πιο ορθό και δίκαιο αυτά τα ζητήματα να αντιμετωπισθούν κατά την ακροαματική διαδικασία και όχι στα προκαταρκτικά στάδια της δίκης με αποτέλεσμα να περιορισθεί το δικαίωμα της κάθε πλευράς να ακουστεί και να θέσει την υπόθεση της. Τα σημεία που ζητεί η ενάγουσα να διαγραφούν είναι ως ακολούθως. Παράγραφος Β
7. Αυτό το σημείο είναι εντελώς αχρείαστο διότι νοείται και προβλέπεται από τους θεσμούς ότι παραδοχές γίνονται ως μέρος της υπεράσπισης και οι εναγόμενοι υποχρεούνται να αρνηθούν σημεία της απαίτησης που αμφισβητούν ρητώς. Παρά το γεγονός ότι αυτό το απόσπασμα είναι αχρείαστο δεν θεωρώ ότι προκαλεί πρόβλημα στην ενάγουσα στην παρουσίαση της υπόθεσης της. Παράγραφος Β
8. Αυτή η παράγραφος είναι αχρείαστη. Εκτός από το λεκτικό της άρνησης της παραγράφου 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως η υπόλοιπη παράγραφος περιέχει νομικά επιχειρήματα και όχι γεγονότα της υπόθεσης. Συνεπώς διαγράφεται η παράγραφος Β7 από το σημείο «ισχυρίζεται ..» μέχρι το τέλος της παραγράφου. Παράγραφος Β
9. Αυτό το σημείο της παραγράφου περιέχει νομικό επιχείρημα και όχι ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Εάν πράγματι η έκθεση απαιτήσεως πάσχει δικονομικά ο εναγόμενος δύναται να εγείρει το ζήτημα κατά την ακροαματική διαδικασία ή με αίτηση. Όπως έχει τεθεί το ζήτημα δεν είναι γνωστό με ποιό τρόπο θα το εγείρει ο εναγόμενος 2 και είναι αδύνατον για την πλευρά της ενάγουσας να προετοιμαστεί γι'αυτό το ζήτημα. Συνεπώς διαγράφεται το συγκεκριμένο απόσπασμα από την παράγραφο Β
10. Παράγραφος Β
11. Ολόκληρη η παράγραφος εκτός του λεκτικού της άρνησης της παραγράφου 8 περιέχει νομικά επιχειρήματα και όχι γεγονότα της υπόθεσης. Επίσης ο εναγόμενος 2 προβαίνει σε χαρακτηρισμούς αχρείαστους και σκανδαλώδεις σε σχέση με την ικανότητα της ενάγουσας ή του δικηγόρου της να δικογραφούν τις θέσεις των. Συνεπώς διαγράφεται η παράγραφος Β9 μετά την άρνηση της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Παράγραφος Β
12. Ο εναγόμενος δίδει εξήγηση γιατί απορρίπτει και αρνείται την παράγραφο 14 της Έκθεσης Απαιτήσεως μέχρι το σημείο που αναγράφονται οι λέξεις μυθεύματα της Εναγούσης. Το λεκτικό είναι έντονο αλλά δεν θεωρώ ότι ξεφεύγει το απόσπασμα από τους δικογραφικούς κανόνες. Η φράση αυτή είναι γενική αλλά η ενάγουσα μπορεί να ζητήσει λεπτομέρειες ώστε να μην επηρεαστεί δυσμενώς κατά την ακροαματική διαδικασία. Το υπόλοιπο απόσπασιμα όμως είναι νομικό επιχείρημα και σε τόνο προσβλητικό για την ενάγουσα και το δικηγόρο της. Το λεκτικό από σημείο «..Νομικώς άνευ σημασία» διαγράφεται. Διευκρινίζεται ότι ο εναγόμενος 2 παρά την διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων δύναται να αναπτύξει τα νομικά του επιχειρήματα κατά την ακροαματική διαδικασία. Παράγραφος Β
13. Σε αυτή την παράγραφο ο εναγόμενος 2 δίδει εξήγηση γιατί αρνείται τις συγκεκριμένους παραγράφους της Έκθεσης Απαιτήσεως. Η παράγραφος αυτή περιέχει κάποια επίθετα και χαρακτηρισμούς αλλά επειδή αυτή η παράγραφος αναφέρεται σε γεγονότα δεν θεωρώ σκόπιμο όπως ασκήσω την διακριτική μου εξουσία υπέρ της διαγραφής. Θεωρώ ορθό όπως διαγραφούν μόνο οι λέξεις «.κατ'ισχυρισμόν προσβλητικά ανοητολογήματα της Εναγούσης..» διότι δεν προσθέτουν τίποτε στην υπεράσπιση του εναγόμενου 2 και απλώς περιέχει χαρακτηρισμούς που δυνατόν να ενοχλήσουν την ενάγουσα και να επιφορτίσουν συναισθηματικά την ατμόσφαιρα κατά την ακροαματική διαδικασία. Εκδίδεται διάταγμα ως αναφέρεται πιο πάνω για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω. Τα έξοδα της αίτησης κατά το ήμισυ επιδικάζονται εναντίον του εναγόμενου 2 και υπέρ της ενάγουσας όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο