MEGA GLOBAL TRADE LTD ν. SIGMA GRAINS LTD κ.α., Γενική Aίτηση αρ. 381/09., 26.2.
- ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΥ, Π.Ε.Δ. Γενική Aίτηση αρ. 381/
- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 1987 (Ν.101/98) ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ: MEGA GLOBAL TRADE LTD, Αιτητών, ΚΑΙ
- SIGMA GRAINS LTD,
- TABALO ABDULRAHMAN ABDALLAHN, από τη Συρία, Καθ΄ ων η αίτηση. ----------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 26.2.
- Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 13.4.2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια : κ. Γ. Γεωργιάδης. Για την Καθ΄ ης η αίτηση: κα Μ. Χριστοδούλου. ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αιτήτρια εταιρεία κατεχώρισε την 9.4.09 Γενική Αίτηση με την οποία εξαιτείται εναντίον των εναγομένων 1 και 2, την μη αποξένωση και επιβάρυνση σκαφών τους, την παγοποίηση τραπεζικών λογαριασμών και μετοχών τους σε Κυπριακές εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, όπως και σε δημόσιες εταιρείες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. Η άνω Γενική Αίτηση στηρίζεται βασικά στον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο 1987 (Ν.101/87)και άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60)όπως τροποποιήθηκε. Την ίδια ημέρα κατεχώρισε και μονομερή αίτηση, η οποία στηρίζεται ακριβώς στο ίδιο πιο πάνω νομικό πλαίσιο και με την οποία αξίωνε και πέτυχε την έκδοση διαταγμάτων προς την κατεύθυνση που έχει αναφερθεί πιο πάνω, ήτοι την παγοποίηση τραπεζικών λογαριασμών, τη μη αποξένωση ή επιβάρυνση σκαφών και μη αποξένωση ή επιβάρυνση μετοχών εταιρειών. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίχθηκε το Δικαστήριο διά την έκδοση των άνω διαταγμάτων εμφαίνονται σε ένορκο δήλωση του Gulsara Baitemirova επί της οποίας στηρίζετο η αίτηση. Εις αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι η παρούσα αίτηση κατεχωρήθη μέσα στα πλαίσια εκκρεμούσης διαδικασίας διαιτησίας στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ της αιτήτριας και των καθ΄ ων η αίτηση αναφορικά με παραβίαση συμβατικών υποχρεώσεων. Αναφέρεται δε το ιστορικό της υπόθεσης που οδήγησε στη διαφορά και ακολούθως σε διαιτησία ενώπιον του The Grain And Feed Trade Association (GAFTA). Το συνολικό αξιούμενο ποσό εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση είναι US$759.673,10, πλέον 8% ετήσιος τόκος. Όπως αναφέρεται, η καθ΄ ης η αίτηση στη διαδικασία διαιτησίας είναι εταιρεία εγγεγραμμένη εις Κύπρο με μόνους μέτοχους της υπήκοους Συρίας. Αυτή δε με τη μέχρι τώρα συμπεριφορά της έδειξε απροθυμία επίτευξης συμβιβασμού. Περαιτέρω, αφορά εταιρεία με μέτρια ρευστότητα καταταγμένη ως εταιρεία μέσου κινδύνου για σκοπούς διενέργειας εμπορικών συναλλαγών. Ακόμη αναφέρεται ότι οι διευθυντές και μέτοχοι της είναι Συριακής-Αραβικής καταγωγής με ευχέρεια μετακίνησης των περιουσιακών της στοιχείων εκτός Κύπρου κατά τρόπο ώστε να μην είναι δυνατή η εκτέλεση δικαστικής απόφασης εναντίον της. Τέλος προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι καθ΄ων η αίτηση απείλησαν ότι μέχρι την ολοκλήρωση των νομικών διαδικασιών δεν θα υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία στο όνομα της εταιρείας. Οι καθ΄ ων η αίτηση κατεχώρισαν ένσταση με την οποία προβάλλονται αρκετοί λόγοι. Μεταξύ αυτών είναι ότι το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα, αλλά ούτε και αρμοδιότητα να επιληφθεί της αίτησης. Άλλοι λόγοι είναι ότι στη διαδικασία διαιτησίας η αιτήτρια προβάλλει άλλους ισχυρισμούς από ό,τι στην παρούσα διαδικασία και ότι παραπλάνησε και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο προκειμένου να επιτύχει την έκδοση των διαταγμάτων. Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκο δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση 2, διευθυντού της καθ΄ ης η αίτηση
- Εις αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι ο ίδιος είναι κατά 99% μέτοχος της καθ΄ ης η αίτηση 1, είναι Κύπριος υπήκοος από το 2004 και κάτοικος Λεμεσού από το
- Εναντίον του δεν εκκρεμεί και δεν είναι μέρος της διαιτησίας την οποία επικαλείται η αιτήτρια. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι είναι ο μόνος διευθυντής της καθ΄ ης η αίτηση 1 και ουδέποτε απείλησε ή ανέφερε στην αιτήτρια ότι θα αποψίλωνε οικονομικά την καθ΄ ης η αίτηση
- Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι σ΄ αυτήν προβάλλεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της παρούσης αίτησης λόγω του ότι ο ίδιος είναι κάτοικος Λεμεσού όπου και η καθ΄ ης η αίτηση 1 έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της. Σε αμφότερες τις ενόρκους δηλώσεις επισυνάπτεται αριθμός τεκμηρίων για υποστήριξη των προβαλλόμενων ισχυρισμών. Οι δικηγόροι των διαδίκων εις τις αγορεύσεις τους υπεστήριξαν, όπως ήταν φυσικό, τις θέσεις των διαδίκων τους οποίους εκπροσωπούν. Όλα τα πιο πάνω είναι όσα τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου, σε συντομία ασφαλώς. Πιστεύω ότι θα πρέπει να εξετασθεί κατά προτεραιότητα ο λόγος ένστασης που αναφέρεται στη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων (λόγος υπό (γ) της ένστασης) καθότι σε περίπτωση επιτυχίας οι συνέπειες θα είναι καταλυτικές. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία βαρύνει τον αιτητή σε μονομερείς αιτήσεις η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων που είναι γνωστά εις αυτόν αλλά και εκείνα που θα μπορούσε ν' αποκαλύψει με εύλογη έρευνα ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. (ίδε Γενικός Εισαγγελέας (Νο.2) ν. Γεώργιου Σαββίδη
(1979)1 C.L.R 349.) Στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ 248 λέχθηκε περαιτέρω ότι ο Δικαστής κρίνει αν το γεγονός που παρελήφθηκε είναι ουσιαστικό, αν δεν ήταν γνωστό στον Αιτητή και δεν μπορούσε εύλογα να γίνει γνωστό και αν η παράλειψη έγινε χωρίς σκοπό παραπλάνησης. Αυτά ενέχουν ουσιαστική βαρύτητα αλλά δεν είναι και οι μόνοι παράγοντες. Τελικά το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια παρ' όλη την απόδειξη ουσιαστικής μη αποκάλυψης που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος που εκδόθηκε στην μονομερή αίτηση, να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα με όρους. Εις την Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.α
(1996)1 Α.Α.Δ 597 λέχθηκε ότι «το στοιχείο εξαπάτησης (deceit) δεν αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση του διατάγματος. Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής» (ίδε επίσης Govelfret Ro-Ro Services N.V κ.α. ν. The Cyprus Potato Marketing Board
(1996)1 Α.Α.Δ 733. Εις την Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. - υπό εκκαθάριση κλπ ν. Daventree Resources Ltd κ.ά., Π.Ε 9/2007, ημερ. 10.7.08, λέχθησαν τα ακόλουθα: «(α) Η μη αποκάλυψη των ουσιωδών στοιχείων. Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι ένα πρόσωπο που εμφανίζεται ως διάδικος και επιζητεί την έκδοση ενός διατάγματος, έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων (Attorney-General and another (No. 2) v. Savvides [1979]1 C.L.R. 349). Όπως έχει τονιστεί από το Δικαστή Καλλή στην υπόθεση Cobelfret Ro-Ro Services κ.ά. ν. Τhe Cyprus Potato Marketing Board
(1996)1 A.A.Δ. 733, "Είναι θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας, πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. (Βλέπε Jadranska Slobodna Plovidba v. Photos Photiades & Co
(1965)1 C.L.R. 58, Abdu Ali ASltobeiqui v. M/V Nada G. and another
(1985)1 C.L.R. 543, Sekavin S.A. v. Ship "Platon Ch"
(1987)1 C.L.R. 297, Amathus Navigation Co Ltd v. Concort Express Liners and others
(1993)1 Α.Α.Δ. 1030 και Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 597." Στην υπόθεση The King v. The General Commisioners fo the Purposes of the Income Tax Acts for the District of Kensington, Ex parte Princess Edmond De Polignac [1917] 1 K.B. 486) όπου το θέμα της μη αποκάλυψης όλων των ουσιωδών στοιχείων εξετάστηκε σε έκταση, το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο ο Διευθυντής του Φόρου Εισοδήματος κλήθηκε να απαντήσει γιατί να μην εκδοθεί ένταλμα Prohibition το οποίο θα απαγόρευε τον καθορισμό καταβολής φόρου εισοδήματος που θα έπρεπε να καταβληθεί από την αιτήτρια (Πριγκίπισσα Edmond De Polignac). Η τελευταία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που περιέχονταν σε ένορκη δήλωση της, δεν ήταν Αγγλίδα υπήκοος, δεν ήταν κάτοικος Αγγλίας εκτός μόνο για προσωρινούς λόγους και δεν είχε συμπληρώσει ποτέ συνολική διαμονή έξι μηνών στην Αγγλία σε ένα οποιοδήποτε χρόνο. Αντίθετα η αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι ήταν Γαλλίδα υπήκοος και μόνιμη κάτοικος Γαλλίας. Από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση και της αιτήτριας ως απάντηση, διεφάνη ότι η αιτήτρια είχε πληρώσει για την ενοικίαση και επίπλωση ενός διαμερίσματος στην περιοχή Chelsea του Λονδίνου και ότι τα έξοδα συντήρησης του διαμερίσματος τα κατέβαλλε από κοινού μαζί με τον αδελφό της. Το Δικαστήριο ακύρωσε το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε χωρίς να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης, αφού η αιτήτρια απέκρυψε ή παρουσίασε ψευδώς γεγονότα, που ήταν ουσιώδη με την αίτηση που καταχώρισε. Όπως έθεσε τα θέμα ο Δικαστής Scrutton L.J., "It has been for many years the rule of the Court, and one which it is of the greatest importance to maintain, that when an applicant comes to the Court to obtain relief on an ex parte statement he should make a full and fair disclosure of all the material facts - facts, not law. He must not misstate the law if he can help it - the Court is supposed to know the law. But it knows nothing about the facts, and the penalty by which the Court enforces that obligation is that if it finds out that the facts have not been fully and fairly stated to it, the Court will set aside any action which it has taken on the faith of the imperfect statement." Σε μετάφραση, "Έχει καθιερωθεί για πολλά χρόνια ως κανόνας του Δικαστηρίου και ένας κανόνας μεγάλης σπουδαιότητας που θα πρέπει να διατηρηθεί, ότι όταν ένας αιτητής έρχεται στο δικαστήριο επιζητώντας ανακούφιση με μονομερή αίτηση θα πρέπει να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, όχι του νόμου Δεν πρέπει αν μπορεί να παραθέτει λανθασμένα το νόμο αφού το δικαστήριο θεωρείται ότι γνωρίζει το νόμο. Το Δικαστήριο όμως δεν γνωρίζει τίποτε για τα γεγονότα και ο αιτητής θα πρέπει να παραθέτει πλήρως και δικαίως τα γεγονότα, και η τιμωρία με την οποία το δικαστήριο εφαρμόζει αυτή την υποχρέωση, είναι ότι όταν διαπιστώνει ότι τα γεγονότα δεν έχουν παρουσιαστεί πλήρως και δικαίως, το δικαστήριο θα πρέπει να παραμερίσει οποιοδήποτε διάταγμα έχει εκδώσει με βάση την ατελή έκθεση." H υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. (Βλ. Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου
(1995)1 Α.Α.Δ 248). Αν ο αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξάρτητα αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. (Βλ. Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)
(1983)3 All E.R. 178). To θέμα της υποχρέωσης αποκάλυψης των γεγονότων εξετάστηκε στην αγγλική υπόθεση Brink´s - MAT Ltd v. Elcombe and others [1988]3 All E.R. 188) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα:
(1)Ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβαίνει σε πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων.
(2)Τα ουσιώδη στοιχεία είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να γνωρίζει ο Δικαστής όπως αυτά καθορίζονται από το Δικαστή και όχι από τους δικηγόρους των διαδίκων.
(3)Η υποχρέωση της αποκάλυψης δεν περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά και σε εκείνα που μπορούσαν να αποκαλυφθούν με μια εύλογη έρευνα.
(4)Η έκταση της έρευνας που πρέπει να γίνει εξαρτάται από τα περιστατικά της υπόθεσης που περιλαμβάνει τη (
- i)φύση της υπόθεσης και (
- ii)το επιζητούμενο διάταγμα και τα επακόλουθα της έκδοσης του για τον εναγόμενο.
(5)Το Δικαστήριο που διαπιστώνει τη μη αποκάλυψη θα πρέπει να αποστερήσει από τον αιτητή οποιοδήποτε πλεονέκτημα που έχει αποκομίσει.
(6)Η μη αποκάλυψη που οφείλεται σε αθώα συμπεριφορά ή σε μη ορθή εκτίμηση της σχετικότητας της είναι μια σημαντική πτυχή, αλλά όχι αποφασιστική στην εξέταση της μη αποκάλυψης, και
(7)Κάθε παράλειψη δεν εξυπακούει την άμεση ακύρωση του διατάγματος. Το θέμα της μη αποκάλυψης απασχόλησε την κυπριακή δικαιοσύνη στην υπόθεση Demstar Ltd ν. Ζim Israel Navigation Co Ltd κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 597, στην οποία οι ενάγοντες, στην ένορκη δήλωση που καταχώρισαν προς υποστήριξη του αιτήματος του για την παροχή άδειας για επίδοση της αγωγής στο εξωτερικό, παρέλειψαν να αναφέρουν ότι στη σχετική φορτωτική που είχε επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση, υπήρχε όρος για παραπομπή της διαφοράς σε αλλοδαπή δικαιοδοσία. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η μη αποκάλυψη της διαφοράς σε Δικαστήριο της αλλοδαπής αποτελούσε εκτροπή από την υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων και προέβη στην ακύρωση του σχετικού διατάγματος. (Βλέπε επίσης Δήμος Πάφου ν. Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168). Η ίδια γραμμή με τα ίδια ακριβώς γεγονότα ακολουθήθηκε στην υπόθεση Caspi Shipping Ltd κ.ά. ν. Πλοίου Saphire Seas (Aρ.2)
(1997)1 Α.Α.Δ. 833, στην οποία τονίστηκε ότι: "Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι ένας διάδικος που ζητά τη χορήγηση θεραπείας με μονομερή αίτηση (ex parte), πρέπει να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία μπορεί να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία. (Altobeiqui v. M/V Nada G. and Another
(1985)1 C.L.R. 543. Ειδικότερα στην υπόθεση Zachariades Ltd v. Economides
(1989)1 C.L.R. 437, τονίστηκε ότι η μη αποκάλυψη όρου με τον οποίο διαφορές μεταξύ των συμβαλλομένων παραπέμπονται σε διαιτησία στην αλλοδαπή συνιστά παραβίαση της υποχρέωσης για πλήρη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και δικαιολογεί την ακύρωση του διατάγματος." Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της FEDOSSOVA LARISSA (Aρ. 2) για διάταγμα Certiorari
(1997)1 A.A.Δ. 1333, η αιτήτρια ζητούσε την έκδοση εντάλματος Certiorari για την ακύρωση διατάγματος κατάσχεσης σε χέρια τρίτου επειδή υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος εκπροσώπησης της κατά παράβαση του άρθρου 30.3 του Συντάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αφού η αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει πρακτικό του Δικαστηρίου στο οποίο φαινόταν ότι το Δικαστήριο της είχε δώσει την ευκαιρία να εκπροσωπηθεί πριν από την έκδοση του επίδικου διατάγματος.» Εις την υπό εξέταση υπόθεση, στην ένορκο δήλωση επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση, στις περισσότερες παραγράφους παρουσιάζονται αμφότεροι οι καθ΄ ων η αίτηση (respondents) ως μέρος στη διαδικασία διαιτησίας που εκκρεμεί στο Λονδίνο. Παραλείπεται, μπορώ να πω όχι τυχαία, το γεγονός ότι ο καθ΄ ου η αίτηση 2 δεν είναι μέλος της άνω διαδικασίας. Επίσης, πολύ έντεχνα παρουσιάζεται ότι η καθ΄ ης η αίτηση 1 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη εις Κύπρο αλλά δεν αποκαλύπτεται η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της. Όπως φαίνεται από όλα τα τεκμήρια που συνοδεύουν τις δύο ενόρκους δηλώσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, όλη η αλληλογραφία προς και από αυτήν είναι στη Λεμεσό και συγκεκριμένα στην 24 Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού, 3070 Λεμεσός. Αυτό φαίνεται και από τη μαρτυρία που προσεφέρθη με την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και προέρχεται από τον καθ΄ ου η αίτηση 2, χωρίς να αμφισβητηθεί και χωρίς να αντεξετασθεί. Η αιτήτρια γνώριζε αυτά από όλα τα τεκμήρια που τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο από την αιτήτρια αλλά και από τους καθ΄ ων η αίτηση όπου φαίνεται ότι ο καθ΄ ου η αίτηση 2 δεν είναι μέρος της διαδικασίας διαιτησίας που εκκρεμεί στο Λονδίνο και ότι η διεύθυνση της καθ΄ης η αίτηση 1 είναι στη Λεμεσό, όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της σύμφωνα με τη μη αμφισβητηθείσα μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Η αιτήτρια απέφυγε και δεν απεκάλυψε όλα τα δεδομένα με καθαρότητα και πληρότητα, ως είχε υποχρέωση. Επέλεξε παραπλανητικά να παρουσιάσει μιαν άλλη εικόνα. Τα γεγονότα αυτά είναι εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το μεν πρώτο αφορούσε τον διάδικο (καθ΄ ου η αίτηση2) εναντίον του οποίου επιζητείτο η έκδοση διαταγμάτων και το δεύτερο είχε σχέση με την κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Ενόψει των πιο πάνω, δεν θα προχωρήσω να εξετάσω άλλα θέματα και κατά συνέπεια η αίτηση, όπως και τα εκδοθέντα διατάγματα θα πρέπει να απορριφθεί και ακυρωθούν αντίστοιχα. Ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω η αίτηση ημερ. 9.4.09, απορρίπτεται και τα διατάγματα ημερ. 10.4.09 ακυρώνονται. Τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και να είναι εις βάρος της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Λ. Παρπαρίνος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο