Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Falah Hassan Al Jaizani κ.α., Αγωγή Αρ. 3706/2009, 4.3.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Ν. Γιασεμή, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 3706/2009 Μεταξύ:- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων -και-
- Falah Hassan Al Jaizani, από Αγγλία.
- Raymond Robin John, από Αγγλία.
- Davies Stephen Ronald, από Αγγλία.
- Ectoras Properites Ltd, από Λάρνακα. Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 10.2.
- Ημερομηνία: 4.3.
- Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες-αιτητές: Η κα Ελ. Ανδρέου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex tempore) Έχω μορφώσει άποψη και οφείλω να πω ότι οι εισηγήσεις της κας Ανδρέου έχουν βοηθήσει ως προς τούτο. Το υπό εξέταση θέμα προέκυψε στο πλαίσιο εξέτασης της παρούσας μονομερούς αίτησης με την οποία ζητείται διάταγμα που να επιτρέπει την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους εναγομένους 1, 2 και 3 εκτός της δικαιοδοσίας. Στο κλητήριο ένταλμα αναφέρονται τέσσερις εναγόμενοι εκ των οποίων ο ένας μόνο έχει την έδρα του στην Κύπρο ενώ οι άλλοι τρεις φέρεται να είναι μόνιμοι κάτοικοι Αγγλίας. Είναι προς αυτούς τους τρεις εναγομένους που ζητείται να επιτραπεί η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος το οποίο έχει ήδη καταχωριστεί. Εξετάζοντας λοιπόν την αίτηση ανεφύη το ερώτημα κατά πόσο είναι το ίδιο το κλητήριο ένταλμα που θα πρέπει να επιδοθεί στους εν λόγω εναγομένους ή ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος. Όπως προβλέπει η Δ.6 Κ.6, μετά και από την ερμηνεία του από σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ώστε να συνάδει με το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε μη Κύπριους υπήκοους θα πρέπει να επιδίδεται ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος και όχι το ίδιο το κλητήριο ένταλμα, όταν η επίδοση προς αυτούς θα πραγματοποιηθεί στο εξωτερικό και όχι στην Κύπρο. Ο λόγος για τον οποίο απαιτείτο να επιδοθεί ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος φαίνεται στην παράγραφο 171, υποσημείωση 6, του τόμου 37 της σειράς Halsbury΄s Laws of England 4η έκδοση[1]. Δεν θα το διαβάσω, απλώς να αναφέρω ότι είχε να κάμει με τον τρόπο που το κλητήριο ένταλμα ήταν διατυπωμένο την παλιά εποχή στην Αγγλία και διέτασσε, εξ ονόματος του Στέμματος, τον εναγόμενο να εμφανιστεί ενώπιον των αγγλικών Δικαστηρίων, (βλ. Atkin's Court Forms, 2η έκδοση,
(1965), τόμος 41, σελίδα 309). Η κλήτευση κατ΄ αυτό τον τρόπο, εφόσον απευθυνόταν σε υπήκοο άλλης χώρας στο εξωτερικό, θεωρείτο ότι συνιστούσε καταπάτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας εκείνης. Όμως, μετά τη διαφοροποίηση του λεκτικού με το οποίο το κλητήριο ένταλμα απευθύνεται σε ένα εναγόμενο, αναφέρομαι στην αγγλική πραγματικότητα, (βλ. The Supreme Court Practice, 1982, τόμος 2, σελίδα 1), εξέλειπε αυτή η ανάγκη και έτσι στην Αγγλία δεν απαιτείται πλέον να επιδίδεται ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος. Στην Κύπρο παραμένει μέχρι σήμερα η αντίστοιχη της παλαιάς αγγλικής πρόνοιας που συναντάται στη Δ.6 Κ.6. Με βάση δε αγγλική νομολογία αν δεν επιδοθεί η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος, όπως προβλέπεται σ΄ αυτήν, τότε η όλη διαδικασία συνιστά ακυρότητα που δεν μπορεί να διορθωθεί. Όμως, σήμερα διανύουμε μια νέα εποχή. Όχι μόνο λόγω του ότι το κλητήριο ένταλμα που χρησιμοποιείται με βάση την κυπριακή δικονομία δεν προσομοιάζει με οτιδήποτε αναφέρετο στο παλαιό κλητήριο ένταλμα που χρησιμοποιείτο στην Αγγλία αλλά και εξαιτίας συγκεκριμένων Κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι πρόνοιες των οποίων σιωπηρά μεν αλλά με πάσα βεβαιότητα καταργούν την εν λόγω δικονομική πρόνοια. Αναφέρομαι στον Κανονισμό 1393/2007 της Ευρωβουλής και του Συμβουλίου[2], ο οποίος διέπει θέματα αφορώντα στην επίδοση δικαστικών και εξωδικαστηριακών εγγράφων μεταξύ κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με αστικά και εμπορικά θέματα και τον Κανονισμό 805/2004 επίσης της Ευρωβουλής και του Συμβουλίου[3], που αφορά στην εκτέλεση αποφάσεων που εκδίδονται ερήμην μεταξύ κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τον πρώτο Κανονισμό σχετικό είναι το Άρθρο 19
(1)και
(4)[4] και από το δεύτερο Κανονισμό τα Άρθρα 13
(1)[5] και 19
(1)[6]. Είναι φανερό από το λεκτικό που χρησιμοποιείται στους εν λόγω Κανονισμούς ότι τόσο για την έκδοση απόφασης ερήμην όσο και για τους σκοπούς εκτέλεσης της απαιτείται όπως το Δικαστήριο ικανοποιηθεί, σε κάθε περίπτωση, ότι επιδόθηκε στον εναγόμενο το έγγραφο με το οποίο άρχισε η δικαστική διαδικασία, και τίποτε λιγότερο. Στο αγγλικό κείμενο των Κανονισμών γίνεται αναφορά σε writ of summons or an equivalent document. Και βεβαίως η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος είναι απλώς μια ειδοποίηση και δεν αποτελεί "an equivalent document", ακόμα και αν κατά τη σύνταξη του αγγλικού κειμένου υπήρχαν υπόψη τα δεδομένα που επικρατούν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όμως, και για τα άλλα κράτη-μέλη είναι ίδια πιστεύω η πρόνοια. Για παράδειγμα στο ελληνικό κείμενο του Κανονισμού 1393/2007 το οποίο η ευπαίδευτη συνήγορος έθεσε υπόψη μου, και με δεδομένο ότι η ελληνική απόδοση του είχε υπόψη της τα όσα σχετικά ισχύουν στην Ελλάδα, αναφέρεται στο Άρθρο 19
(1)ότι θα πρέπει να διαβιβασθεί «εισαγωγικό δίκης έγγραφο ή άλλη ισοδύναμη πράξη», δηλαδή πράξη εναρκτήρια της δικαστικής διαδικασίας. Αυτές οι πρόνοιες πιστεύω δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία ότι ο Καν. 6 της Δ.6 έχει ουσιαστικά καταργηθεί, πρόσθετα και με το γεγονός ότι δεν εξυπηρετεί πλέον το σκοπό για τον οποίο είχε αρχικά θεσπιστεί, όπως έχει εξηγηθεί προηγουμένως. Επομένως, κρίνω ότι σε τέτοιες περιπτώσεις όπου επιχειρείται η επίδοση κλητηρίου εντάλματος σε χώρα κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να επιδίδεται το κλητήριο ένταλμα που είναι το έγγραφο με το οποίο αρχίζει μία αστική δικαστική διαδικασία, με βάση το κυπριακό δίκαιο, και όχι ειδοποίηση του. Ως εκ τούτου εγκρίνεται η αίτηση. (Υπ.)................. Γ. Ν. Γιασεμής, Π.Ε.Δ. /ΣΣΑ [1] "The practice of serving notice of the writ out of the jurisdiction instead of a copy of the writ itself except in Scotland, Northern Ireland, the Isle of Man and the Channel Islands, as a guise of not offending the susceptibilities of foreign countries, has been abrogated, because the modern form of the writ of summons omits any reference to the style and title of the Sovereign and the royal command to the defendant to enter an appearance to the writ within a specified time. Accordingly the former rule (Ord. II, r.3) which had authorized the service of a notice of the writ out of the jurisdiction has been revoked, so that a copy of the writ itself, and not the writ, must be served abroad, and the related prescribed forms (i.e. RSC App. A, Form 6, and App. B, Form 2A) have also been revoked." [2] Regulation (EC) No 1393/2007 of the European Parliament and of The Council of 13 November
- [3] Regulation (EC) No 805/2004 of the European Parliament and of The Council of 21 April
- [4] "
- Where a writ of summons or an equivalent document has had to be transmitted to another Member State for the purpose of service under the provisions of this Regulation and the defendant has not appeared .." "
- When a writ of summons or an equivalent document has had to be transmitted to another Member State for the purpose of service under the provisions of this Regulation and a judgment has been entered against a defendant who has not appeared .." [5] "The document instituting the proceedings or an equivalent document may have been served on the debtor by one of the following methods ." [6] "
- Further to Article 13 to 18, a judgment can only be certified as a European Enforcement Order if the debtor is entitled, under the law of the Member State of origin, to apply for a review of the judgment where: (a) (i) the document instituting the proceedings or an equivalent document or, where applicable, the summons to a court hearing, was served by one of the methods provided for in Article 14; and (ii) service was not effected in sufficient time to enable him to arrange for his defence, without any fault on his part; or (b) The debtor was prevented form objecting to the claim by reason of force majeure, or due to extraordinary circumstances without any fault on his part, provided in either case that he acts promptly." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο