Αναφορικά με την Renaissance Securities (Cyprus) Limited ν. Αναφορικά με την Integrated Energy Systems Limited, Γενική Αίτηση Αρ. 17/2010, 30.3.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Ν. Γιασεμή, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ. 17/2010 Αναφορικά με την Renaissance Securities (Cyprus) Limited Αιτητών και Αναφορικά με την Integrated Energy Systems Limited Καθ΄ ων η αίτηση και Αναφορικά με διεθνή διαιτησία που επίκειται να αρχίσει στο Λονδίνο με αίτημα των αιτητών εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση δυνάμει συμφωνίας διαιτησίας που περιέχεται σε συμφωνία αγοράς μετοχών ημερ. 1.8.2008 σε σχέση με μετοχές στο κεφάλαιο της Volgskaya TGK. Αίτηση ημερομηνίας 17.3.2010 υπό της Zasio Enterprises Limited. Ημερομηνία: 30.3.2010. Εμφανίσεις: Για τους αιτητές: Ο κ. Χ. Κυριακίδης με κ. Μ. Κυριακίδη. Για τους καθ΄ ων η αίτηση: Ο κ. Α. Χαβιαράς. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 12.2.2010 έχει διάφορα μέρη. Με το μέρος υπό το γράμμα (β) απαγορεύεται στους καθ΄ ων η αίτηση να αποξενώσουν ή επιβαρύνουν με οποιοδήποτε τρόπο τις μετοχές που κατέχουν στην κυπριακή εταιρεία Zasio Enterprises Limited. Ενώ με το μέρος υπό το γράμμα (δ) απαγορεύεται στους καθ΄ ων η αίτηση να ψηφίσουν υπέρ ή να προκαλέσουν την έγκριση οποιασδήποτε απόφασης του διοικητικού συμβουλίου και/ή της γενικής συνέλευσης των μετόχων της ZAO "KES-Energo Strοy Engineering" με την οποία θα αποφασίζεται η αποξένωση ή η επιβάρυνση με οποιοδήποτε τρόπο του ενεργητικού της εταιρείας αυτής. Το τελευταίο αυτό διάταγμα βασίζεται στον ισχυρισμό της παραγράφου 30(
- d)της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ex parte αίτηση. Εκεί αναφέρεται ότι οι καθ΄ ων η αίτηση κατέχουν εξ ολοκλήρου τις μετοχές της Zasio Enterprises Limited η οποία με τη σειρά της κατέχει το 99.99% της προαναφερθείσας στο διάταγμα υπό το γράμμα (δ), ανωτέρω, ρωσσικής εταιρείας. Το διάταγμα όπως συνετάχθη, περιλαμβάνοντας και τα πιο πάνω επιμέρους διατάγματα, επιδόθηκε και στην ημεδαπή εταιρεία Zasio Enterprises Limited (η Zasio), πρόσθετα βέβαια με την επίδοση του στους καθ΄ ων η αίτηση. Δεν τη διατάσσει ούτε της απαγορεύει να προβεί σε οτιδήποτε. Σαφώς, το διάταγμα δε στρέφεται κατά οποιοδήποτε τρόπο εναντίον της και ούτε υπάρχει οτιδήποτε σ΄ αυτό που να εισηγείται έστω κάτι τέτοιο. Της επιδόθηκε για να γνωρίζει περί της έκδοσης του. Τώρα με τη γνώση που έχει θα πρέπει να αποφύγει να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια η οποία μπορεί να συνιστά συνέργεια στην παραβίαση του. Κάτι που, αν συμβεί, πιθανό να την καταστήσει συνυπεύθυνη για περιφρόνηση του δικαστηρίου με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οποιοσδήποτε με θετική και σαφή γνώση των προνοιών ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος μπορεί να βρεθεί στη θέση αυτή. Είναι δε σύνηθες ένα τέτοιο διάταγμα να επιδίδεται σε αρμόδιες κρατικές αρχές, όπως είναι το κτηματολόγιο ή το τελωνείο, ή σε ιδιωτικούς οργανισμούς, όπως είναι μια τράπεζα, και εφόσον το διάταγμα τους αφορά κατά κάποιο τρόπο, ευαισθητοποιώντας τους για την έκδοση του. Όλοι αυτοί δεν είναι διάδικοι στη δικαστική διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας το παρεμπίπτον διάταγμα έχει εκδοθεί και ούτε δικαιολογείται να είναι. Όπως ήδη ελέχθη, τους επιδίδεται για να γνωρίζουν και να καθορίσουν αναλόγως τη στάση τους έναντι του, αν χρειαστεί. Γι΄ αυτούς προέχει να μην ενεργήσουν κατά τρόπο που ενδεχόμενα να τους θέσει σε κατάσταση περιφρόνησης του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση, και για το λόγο μόνο που αναφέρεται πιο πάνω, το υπό αναφορά διάταγμα επιδόθηκε και στη Zasio. Χωρίς αυτή να είναι δικαιούχος κατ΄ οποιοδήποτε τρόπο των μετοχών της. Όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις οι κατά νόμο δικαιούχοι των μετοχών μιας εταιρείας είναι οι μέτοχοι στους οποίους ανήκουν ή για τους οποίους κατέχονται δυνάμει καταπιστεύματος και όχι η εταιρεία που τις έχει εκδώσει. Συνήθως για την εγγραφή στο μητρώο μελών μιας εταιρείας ενός νέου μετόχου όταν οι μετοχές έχουν αποκτηθεί από αυτήν ιδιωτικώς, χρειάζεται η έγκριση του διοικητικού συμβουλίου της. Θα πρέπει να υπάρχει πρόνοια προς τούτο στο καταστατικό της. Όμως, το γεγονός αυτό ουδόλως επηρεάζει την κυριότητα των μετοχών. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στη Δ.48 Κ.8
(4)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Προβλέπει τα εξής: «Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» Η εφαρμογή της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας εξετάστηκε αρχικά στην υπόθεση Heli Air v. Drescher
(1988)1 C.L.R. 234. Αφορούσε περίπτωση όπου δύο αλλοδαπές εταιρείες οι οποίες δεν ήσαν διάδικοι στην αγωγή αποτάθηκαν διά κλήσεως στο δικαστήριο δυνάμει της Δ.48 Κ8
(4), ανωτέρω. Η απαίτηση τους ήταν να ακυρωθεί ένα παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα το οποίο είχε εκδοθεί στο πλαίσιο της αγωγής και εμπόδιζε τους εναγομένους να μετακινήσουν ένα ελικόπτερο εκτός της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων ή άλλως πως να το αποξενώσουν. Η ιδιοκτησία του ελικοπτέρου ήταν το αντικείμενο διεκδίκησης μεταξύ των αντιδίκων μερών. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας κατ΄ έφεση το ζήτημα του locus standi των αιτητριών απέρριψε την αίτηση. Στο επίκεντρο της απόφασης του είναι και το ακόλουθο σκεπτικό, στη σελίδα 237: "We agree with the learned trial Judge that paragraph 4 of rule 8 of Order 48 does not in general give the right to a third person to apply by summons for the discharge or variation of an interim order issued in proceedings in which such a person is not a party. We do not accept the argument that a reference to "any person" covers a person in the circumstances of this case where no application to be joined as a party was made and where the very ownership and right of possession of the subject property were in issue and were sought to be determined by the Court in the course of determining an application for the discharge or variation of an interim order." Ο κ. Μιχάλης Κυριακίδης επιχειρηματολόγησε σε έκταση όσον αφορά το locus standi της Zasio να παρέμβει στη παρούσα διαδικασία, εισηγούμενος ότι θα πρέπει να διακριθεί η πιο πάνω υπόθεση από την παρούσα περίπτωση. Παρέπεμψε δε και σε μεταγενέστερη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου προς υποστήριξη της θέσης αυτής. Κατ΄ αρχάς, θα πρέπει να θεωρηθεί ως δεδομένο ότι ο λόγος της Heli Air v. Drescher, ανωτέρω, δεν καθιερώνει άκαμπτο κανόνα ο οποίος να αποκλείει την παρέμβαση κάποιου τρίτου για την αναθεώρηση παρεμπίπτοντος διατάγματος εκτός αν αυτός είναι διάδικος ή ενωθεί ως διάδικος στην αγωγή. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αγωγή Αρ. 1188/90 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, μεταξύ ABP Holdings Limited v. Ανδρέα Κιταλίδη
(1996)1 ΑΑΔ 557, παρατηρείται, με αναφορά στην προαναφερθείσα υπόθεση, ότι «Ο κανόνας [Δ.48 Θ.8
(4)], όπως ερμηνεύθηκε, αφήνει περιθώρια για εξαιρέσεις». Δηλαδή κάποιο πρόσωπο δικαιούται να παρέμβει σε διαδικασία στην οποία έχει εκδοθεί διάταγμα μονομερώς, χωρίς να είναι διάδικος σ΄ αυτή, δυνάμει της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας. Με σεβασμό υιοθετώ τη θέση αυτή. Όπως δε διαπιστώνεται μέσα από τη σχετική νομολογία κάτι τέτοιο είναι δυνατό να συμβεί εφόσον ο αιτητής καταδεικνύει ότι είναι επηρεαζόμενο πρόσωπο («a person affected») που είναι το κριτήριο που θέτει η εν λόγω πρόνοια, (βλ. Lion Insurance Agency Limited v. Kωνσταντίνου
(2002)2 ΑΑΔ 265). Επομένως, το ερώτηση που τίθεται υπό το φως της σχετικής νομολογίας καθώς επίσης των πιο πάνω δεδομένων και παρατηρήσεων είναι κατά πόσο η Zasio έχει λόγο να παρέμβει με την παρούσα αίτηση αξιώνοντας ουσιαστικά την αναθεώρηση του μέρους του διατάγματος υπό το (β) και (δ) ανωτέρω. Όπως το θέτει ο σχετικός κανονισμός θα πρέπει να αποφασιστεί κατά πόσο η Zasio είναι επηρεαζόμενο πρόσωπο, «any person affected». Από τη μαρτυρία που έχει κατατεθεί με την υπό εξέταση αίτηση είναι προφανές ότι οι μετοχές που δεσμεύονται με το συγκεκριμένο διάταγμα δεν είναι ιδιοκτησία κατά οποιοδήποτε τρόπο της Zasio. Ο ισχυρισμός δε εκ μέρους των αιτητών είναι ότι αυτές ανήκουν στους καθ΄ ων η αίτηση. Δεν χρειάζεται στο παρόν στάδιο να εξεταστεί ποια είναι η θέση σχετικά των καθ' ων η αίτηση. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο της αναθεώρησης του παρεμπίπτοντος διατάγματος, είτε στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης αν αυτή επιτραπεί να προχωρήσει περαιτέρω ή κανονικά στο πλαίσιο της αναθεώρησης του ως σύνολο. Όμως, είναι η θέση της Zasio ότι οι εν λόγω μετοχές ανήκουν σε δύο συγκεκριμένα φυσικά πρόσωπα. Προς απόδειξη του ισχυρισμού αυτού έχει κατατεθεί, πρόσθετα, σελίδα του μητρώου μετόχων της καθώς επίσης πιστοποιητικά μετόχων τα οποία εκδόθηκαν από τον Έφορο Εταιρειών. Είναι τα τεκμήρια Α, Β και Γ, αντίστοιχα. Όμως, για καλύτερη ανάδειξη του θέματος της ιδιοκτησίας των μετοχών της Zasio όπως το προβάλλει η ίδια, παρατίθεται στη συνέχεια αυτούσια η παράγραφος 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση όπου ο ομνύον δηλώνει: «
- Συγκεκριμένα, θα ήθελα να αναφέρω τα ακόλουθα: (α) Λεπτομέρειες αναφορικά με την ιδιοκτησία των μετοχών της ZASIO καταγράφονται στο πιστό αντίγραφο του Μητρώου Μελών της ZASIO, το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. (β) Όπως φαίνεται στο Τεκμήριο Α, το εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο της ZASIO είναι USD 2.046.000 και οι μέτοχοι της ZASIO κατά την ημερομηνία έκδοσης του ενδιάμεσου διατάγματος από το Δικαστήριο ήσαν η κα Άννα Ανδρέου, που κατέχει 1.023.000 μετοχές και ο κ. Γιώργος Ζαχαρίου που κατέχει 1.023.000 μετοχές. (γ) Όπως φαίνεται στο Τεκμήριο Α η κα Άννα Ανδρέου κατέχει την πιο πάνω μετοχική ιδιοκτησία από τις 5.8.2005 ενώ ο κ. Γιώργος Ζαχαρίου κατέχει την δική του μετοχική ιδιοκτησία από τις 12.4.
- (δ) Η IES ήταν πράγματι μέτοχος της ZASIO σχεδόν πέντε χρόνια πριν από σήμερα και μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα, δηλαδή μεταξύ 11.3.2005 και 8.4.2005, ημερομηνία κατά την οποία μεταβίβασε όλες τις μετοχές που κατείχε στην ZASIO σε τρίτα πρόσωπα. (ε) Όπως φαίνεται στο Τεκμήριο Α αλλά και εξ΄ όσων γνωρίζω υπό την πιο πάνω μου ιδιότητα, από το 2006 και μέχρι σήμερα η IES δεν κατείχε οποιεσδήποτε μετοχές στην ZASIO και δεν συνδέεται με καταπιστευματική ή άλλη συναφή ιδιότητα με τους ακολουθήσαντες ή υφιστάμενους μετόχους στην ZASIO.» Με την αναφορά στην παράγραφο 8(δ) ανωτέρω, που φέρει τους καθ΄ ων η αίτηση να έχουν από τις 8.4.2005 αποξενώσει τις μετοχές που κατείχαν στη Zasio, αναιρείται τόσο ο ισχυρισμός στην παράγραφο 7 της εν λόγω ένορκης δήλωσης, προς το τέλος, ότι οι μετοχές ανήκουν στη Zasio όσο και η αναφορά στην παράγραφο 8(β) ότι αυτές ανήκουν σε δύο συγκεκριμένα φυσικά πρόσωπα. Ο ισχυρισμός στην παράγραφο 8(δ) είναι ότι σε κάποιο συγκεκριμένο χρόνο οι καθ΄ ων η αίτηση μεταβίβασαν τις μετοχές σε τρίτα πρόσωπα τα οποία όμως ο ομνύον παραδόξως δεν κατονομάζει. Οι αναφορές αυτές τείνουν να συγχύσουν και να παραπλανήσουν. Κάποιο φως στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του μετοχικού κεφαλαίου της Zasio ρίχνεται από τη σελίδα του μητρώου μελών της εταιρείας που επισυνάπτεται ως τεκμήριο Α. Σύμφωνα με ό,τι αναγράφεται εκεί η Zasio εξέδωσε τρεις διαφορετικές κατηγορίες μετοχών, ήτοι τάξεως Α, τάξεως Β και συνήθεις μετοχές. Τα φυσικά πρόσωπα που κατονομάζονται στην ένορκη δήλωση και στο μητρώο μελών κατέχουν μετοχές της τελευταίας κατηγορίας. Οι καθ΄ ων η αίτηση μεταξύ 11.3.2005 και 8.4.2005 φέρεται να κατείχαν μετοχές τάξεως Α και Β. Όπως επίσης αναφέρεται, στις 8.4.2005 τις μεταβίβασαν. Δεν αναφέρεται όμως ούτε και εδώ σε ποιους τις μεταβίβασαν και με ποιο καθεστώς τις κατέχουν τα τρίτα πρόσωπα. Στο άρθρο 113 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, προνοείται ότι: «Το μητρώο μελών αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία, οποιωνδήποτε θεμάτων που απαιτούνται ή εξουσιοδοτούνται από το Νόμο αυτό να καταχωρούνται σε αυτό». Όμως, στην προκειμένη περίπτωση και προκειμένου για τις μετοχές τάξεως Α και Β που κατείχοντο από τους καθ΄ ων η αίτηση, το μητρώο μελών της Zasio παρουσιάζει μόνο τη μισή αλήθεια. Και αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εν λόγω μετοχών μέχρι μια συγκεκριμένη ημερομηνία, την 8.4.
- Μετά από αυτή δεν αναφέρεται ποιος κατέχει τις συγκεκριμένες μετοχές. Είναι δε σχετική όσον αφορά τη πτυχή αυτή η πρόνοια στο άρθρο 112 του ιδίου Νόμου όπου αναφέρεται ότι: «Καμμιά ειδοποίηση εμπιστεύματος, ρητού, σιωπηρού ή εξυπακουόμενου δεν καταχωρείται στο μητρώο ή λαμβάνεται από τον έφορο, σε περίπτωση εταιρειών εγγεγραμμένων στη Δημοκρατία.» Οπότε, τίθεται εύλογα το ερώτημα μήπως οι συγκεκριμένες μετοχές κατέχονται δυνάμει καταπιστεύματος; Βέβαια και έτσι να έχουν τα πράγματα στο μητρώο μελών θα έπρεπε να καταγράφεται το όνομα του κατά νόμο ιδιοκτήτη των μετοχών, δηλαδή του καταπιστευματοδόχου (trustee). Όμως, δεν αναφέρεται σ΄ αυτό οτιδήποτε σχετικά. Δεδομένου του ισχυρισμού εκ μέρους της Zasio, ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν κατέχουν οποιεσδήποτε μετοχές της, εντούτοις δεν αποκαλύπτεται ποιος είναι ο νέος κάτοχος τους. Για την παράλειψη αυτή δε δίδεται καμιά απολύτως εξήγηση. Πέραν του ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν είναι οι ιδιοκτήτες των εν λόγω μετοχών, δεν εγείρεται εκ μέρους της Zasio οποιοσδήποτε άλλος ιδιαίτερος λόγος που να την καθιστά επηρεαζόμενο πρόσωπο, δικαιούμενο να παρέμβει δυνάμει της Δ.48 Κ.8
(4)με αξίωση για αναθεώρηση του μέρους του παρεμπίπτοντος διατάγματος που σχετίζεται με τις μετοχές της. Τέτοιο λόγο ενδεχόμενα να είχαν οι άγνωστοι τρίτοι στους οποίους φέρεται να ανήκουν οι μετοχές, αν ο ισχυρισμός αυτός τελικώς ευσταθεί. Βέβαια προβάλλεται ο ισχυρισμός από τη Zasio, ότι το διάταγμα επηρεάζει την πιστοληπτική της ικανότητα. Όμως, δεν έχει εξηγηθεί γιατί, ειδικά με δεδομένο ότι δεν είναι αυτή η ιδιοκτήτρια των μετοχών της αλλά κάποιος τρίτος, όποιος και να είναι αυτός. Όσον αφορά το ότι η Zasio δυνατό να βρεθεί λόγω του διατάγματος αντιμέτωπη με διαδικασία περιφρόνησης του δικαστηρίου, αν βεβαίως συνεργήσει στην παραβίαση του, και πάλιν το ενδεχόμενο αυτό και μόνο δεν την καθιστά επηρεαζόμενο μέρος στην έννοια της Δ.48 Κ8
(4). Διαφορετικά θα έπρεπε όλοι όσοι πιθανόν να είναι σε θέση να συνεργήσουν στην παραβίαση παρεμπίπτοντος διατάγματος να δικαιούνται χωρίς άλλο καλό λόγο να παρεμβαίνουν στη διαδικασία δυνάμει της Δ.48 Κ8
(4)και να αξιώνουν για το λόγο αυτό και μόνο τον παραμερισμό ή τη μεταβολή του παρεμπίπτοντος διατάγματος. Ούτε βέβαια είναι λογικό τα πρόσωπα αυτά να ενώνονται ως εναγόμενοι στην αγωγή. Η επίδοση του διατάγματος σε τέτοια πρόσωπα ή οργανισμούς σκοπεί μόνο στην καλύτερη διαφύλαξη του κύρους της διαδικασίας, κάνοντας έτσι πρόβλεψη και για βλαπτικές προς αυτή ενέργειες τυχόν τρίτων προσώπων. Τέλος, δεδομένου ότι με όσα αναφέρονται πιο πάνω ουσιαστικά εγείρεται θέμα ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών της Zasio είναι άξιον απορίας γιατί οι καθ΄ ων η αίτηση δεν κατέθεσαν όλα τα σχετικά έγγραφα που κατέθεσαν ως τεκμήρια στην παρούσα αίτηση, μαζί με την ένσταση τους στο παρεμπίπτον διάταγμα. Επίσης, ερωτηματικά γεννούνται και από το γεγονός της μη επέμβασης των αγνώστων τρίτων, φερόμενων ως ιδιοκτητών των μετοχών, για αναθεώρηση του μέρους του παρεμπίπτοντος διατάγματος που αφορά στις μετοχές αυτές. Βέβαια, το πώς θα μπορούσε να γίνει η επέμβαση τους δεν είναι του παρόντος να εξεταστεί. Η κατάληξη λοιπόν είναι ότι η Zasio δεν έχει υπό τις περιστάσεις locus standi στη διαδικασία αναθεώρησης του παρεμπίπτοντος διατάγματος ημερομηνίας 12.2.2010. Εν όψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση (αιτητών στην κυρίως διαδικασία) και εναντίον των αιτητών, δηλαδή της Zasio. Τα έξοδα να υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............. Γ. Ν. Γιασεμής, Π.Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο