ΛΑΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΙΝΗ, Αρ. Αγωγής: 2541/01, 2 Ιουνίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A53 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2541/01 Μεταξύ: ΛΑΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ Εναγόντων και ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΙΝΗ Εναγομένου Αίτηση ημερ. 17.6.09 για διόρθωση απόφασης 2 Ιουνίου 2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κ. Σ. Σταυρινίδης. Για τους Καθ' ων η αίτηση: κα Γ. Ζαχαρίου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής/Εναγόμενος ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η διόρθωση γραφικών και/ή αριθμητικών λαθών και/ή συμπλήρωση των παραλείψεων του Δικαστηρίου στην εκδοθείσα απόφαση του στις 11.8.06 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με τον τρόπο που εξειδικεύεται στην παράγραφο 1 της Αίτησης «ώστε να συνάδει με την εκφρασθείσα βούληση και πρόθεση των διαδίκων μερών μέσα από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης τα οποία έχουν παρουσιασθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και φαίνονται μέσα στα πρακτικά της ακροαματικής διαδικασίας.» ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.25, θ. 6, Δ.39, Δ.48 θθ 1-4 και 8, Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Σύνταγμα, στην πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται, δε, από ένορκη δήλωση του Αιτητή/Εναγόμενου στην οποίοα αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: · Στις 10.8.01 η Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ καταχώρησε ενώαντίονπιον του την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αξιώνοντας από τον Αιτητή το ποσό των ΛΚ25,999.75 δυνάμει συμβολαίου ενοικιαγοράς ημερ. 16.11.1999, την εγκυρότητα του οποίου αμφισβήτησε με την Υπεράσπιση του ισχυριζόμενος ότι το συμβόλαιο ενοικιαγοράς δεν ήταν πραγματικό αλλά εικονικό, όμως, το Δικαστήριο, κατόπιν ακροάσεως της αγωγής δεν έκανε δεκτή την Υπεράσπιση του Αιτητή και στις 11.8.2006 εξέδωσε απόφαση υπέρ της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11). · Εναντίον της πιο πάνω απόφασης ο Αιτητής καταχώρησε στο Ανώτατο Δικαστήριο την υπ΄ αριθμό 299/06 πολιτική έφεση και, κατόπιν αίτησης του, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας ανέστειλε την εκτέλεση της εκδοθείσας απόφασης εναντίον του υπό τον όρο να καταθέσει ως ασφάλεια το ποσό των ΛΚ45,000, όπως και έπραξε. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού εκδίκασε την έφεση, στις 21.3.2008 εξέδωσε απόφαση με την οποία απέρριψε την έφεση και επιεδίκασε έξοδα σε βάρος του Αιτητή. · Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στην αΑπόφαση του είχε κάμει, μεταξύ άλλων, εύρημα ότι οι Ενάγοντες (Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ) τερμάτισαν το συμβόλαιο ενοικιαγοράς που είχαν μαζί με τον Αιττητή στις 18.6.2001 με επιστολή τπου πτου έστειλαν (και η οποία κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 στην ακροαματική διαδικασία) γιατί ο Αιτητής καθυστέρησε την πληρωμή οφειλομένων δόσεων ενοικίου οι οποίες ανήρχοντο στο ποσό των ΛΚ 11,561.75, όπως αναφέρεται στην επιστολή, και επιπλέον αξίωναν την πληρωμή των ΛΚ25,999.75 ως οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). · Από τα πιο πάνω και το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 είναι φανερό ότι μέσα στο ποσό των ΛΚ25,999.75 οι Ενάγοντες έχουν συμπεριλάβει και το ποσό των καθυστερημένων δόσεων που ανερχόταν στο ποσό των ΛΚ11,561.75 το οποίο αντιστοιχεί σε τέσσερις δόσεις, αλλά, όμωςόμως, στην ΄Εκθεση Απαίτηση τουςτους, κάτω από τις αξιώσεις του υπό στοιχείο (Η), οι Ενάγοντες αξίωναν τόκο για 6 καθυστερημένες δόσεις και, μάλιστα, κατέγραψαν ως έκτη καθυστερημένη δόση ενοικίου και τη δόση της 16.7.2001, ενώ είχαν ήδη τερματίσει από τγις 18.6.2001 το συμβόλαιο ενοικιαγοράς, και το Δικαστήριο, εκ λάθους, παράλειψης καικαι παραδρομής εξέδωσε απόφαση για πληρωμή τόκου προς 9% ετησίως για έξι καθυστερημένες δόσεις αντί τεσσάρων, όποως αναφέρουν στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 2, και μάλιστα συμπεριέλαβε στην απόφαση του ως καθυστερημένη δόση ενοικίου και τη δόση ημερ. 16.7.2001 η οποία δεν είχε λήξει γιατί παρασύρθηκε από τα γραφόμενα στην ΄Εκθεση Απαίτησης. · Το Δικαστήριο εκ λάθους, παράλείψεωςπαραλείψεως και παραδρομής από το αξιούμενο ποσό των ΛΚ25,999.75, που αναφέρεται στην ΄Εκθεση Απαίτησης, κατά την έκδοση της απόφασης του δεν διαχώρισε ποιο ήταν το ποσό των αποζημιώσεων που δικαιούνται να λάβουν οι Ενάγοντες μετά τον τερματισμό της ενοικιαγοράς και ότι το ποσό των ΛΚ11,561.75 ήταν οφειλόεμνοοφειλόμενο ποσό λόγω των τεσσάρων καθυστερημένων δόσεων (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) καθορίζοντας και το ποσοστό του οφειλόμενου τόκου γιατί τις καθυστερημένες δόσεις ενοικίου αλλά, εκ λάθους, δεν καθόρισε ξεχωριστά το ποσό των αποζημιώσεων που δικαιούνταν οι ενάγοντες μετά τον τερματισμό και το οποίο ανερχόταν σε ΛΚ12,5000.50 μετά που θα είχε αφαιρέσει από το ποσό των αποζημιώσεων το ποσό των ΛΚ1,937.50 το οποίο αντιπροσώπευε τα δικαιώματα ενοικιαγοράς αλλά, από λάθος, αβλεψία και παραδρομή, εξέδωσε απόφαση για ολόκληρο το ποσό των ΛΚ25,999.75 στο οποίο συμπεριέλαβε και τις καθυστερημένες δόσεις με νόμιμο τόκο και επιπλέον επεδίκασε τόκο προς 9% πάνω στις καθυστερημένες δόσεις από την ημέρα της λήξης τους. Αποτέλεσμα αυτού ήταν οι Ενάγοντες να ωφεληθούν, αφενός το ποσό των ΛΚ1,937.50 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού, το οποίο αντιπροσωπεύει τα δικαιώματα ενοικιαγοράς τα οποία δεν πληρώθηκαν αφαιρέθηκαν από το Δικαστήριο από λάθος και, αφετέρου να ωφεληθούν τόκου δύο φορές πάνω στις καθυστερημένες δόσεις διότι αυτές συμπεριλήφθηκαν μέσα στο ολικό ποσό των ΛΚ25,999.75 στο οποίο ποσό επιδικάσθηκε νόμιμος τόκο και, περαιτέρω, επιδικάσθηκε επιπλέον τόκος προς 9% πάνω σε έξι καθυστερημένες δόσεις και όχι τέσσερις, και συνακολούθα, οι Ενάγοντες να ωφεληθούν τόκους πάνω στις καθυστερημένες δόσεις ύψους 17% το οποίο δεν είναι ορθό αλλά παράνομο. · Από το ποσό των ΛΚ25,999.75 θα έπρεπε να διαχωρισθεί το ποσό των καθυστερημένων δόσεων που ανέρχετο σε ΛΚ11,561.75 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) και αντιπροσωπεύει τέσσερις καθυστερημένες δόσεις ενοικίων το οποίο να φέρει τόκο μόνο μία φορά, ήτοι προς 9% από τη λήξη της κάθε καθυστερημένης δόσεις και το υπόλοιπο ποσό των ΛΚ14,438.00, το οποίο είναι το ποσό των υπόλοιπων πέντε δόσεων που δεν είχαν λήξηει θα έπρεπε να είχε αφαιρεθεί το ποσό ΛΚ1,937.00 για δικαιώματα ενοικιαγοράς και έτσι το εναπομείναν ποσό των ΛΚ12,500.50 αποτελεί τις αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο. Δηλαδή, οι Ενάγοντες δικαιούνται σε απόφαση για το ποσό των ΛΚ24,062.25 και όχι για το ποσό των ΛΚ25,999.
- · Σε περίπτωση διόρθωσης της απόφασης οι Καθ΄ων η αίτηση δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αφού θα τεθούν στην απόφαση όλα τα ορθά δεδομένα ώστε η απόφαση να είναι σύμφωνη με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης που κατατέθηκαν ως μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ, σε περίπτωση μη έγκρισης της παρούσας αίτησης, ο Αιτητής θα υποστεί ζημιά για το λόγο ότι η απόφαση δεν θα ανταποκρίνεται στα γεγονότα της υπόθεσης χωρίς ο Αιτητής να φέρει οποιαδήποτε ευθύνη. · Η αίτηση υποβάλλεται καλόπιστα και αμέσως μετά που οι Καθ΄ων η αίτηση ζήτησαν από τον Αιτητή να εξοφλήσει την απόφαση, ενώ γνώριζαν ότι εισέπραξαν σε βάρος του αδικαιολόγητα χρήματα πέραν του ποσού που αυτός οφείλει λόγω του λάθους που εισχώρησε στην απόφαση του ΔικατηρίουΔικαστηρίου. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην αίτηση κατεχωρεήίθη ένσταση η οποία στηρίζεται στη Δ. 19, θ. 4, Δ.25 θθ1-6, Δ.48, θθ 1-9, Δ.64, Θ. 1 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου ως, επίσηςεπίσης, και επί του Συντάγματος της Κυπριακής ΔημοκρατίαςΔ, ΄Αρθρο
- Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: Η αίτηση είναι νομικά κακόπιστη και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική, κακόπιστη, παράτυπηνομη και αντικανονική. Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες. Το θέμα που εγείρεται αφορά διόρθωση επί της ουσίας και όχι διόρθωση γραμματικού λάθους. Εναντίον της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου καταχωρήθηκε έφεση η οποία απερρίφθηκε και η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και προσπάθεια παράκαμψης της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο Αιτητής εμποδίζεται από του να εγείρει λάθος στο παρόν στάδιο. Υπάρχει δεδικασμένο. Ουδέποτε έθεσε το εν λόγω θέμα και εμποδίζεται να το προωθεί στο παρών στάδιο. Κατέβαλε δε το ποσό των ΛΚ45,000 χωρίς να θέσει το εν λόγω θέμα και, επομένως, εμποδίζεται να το προβάλει στο παρών στάδιο. Ο τύπος και ο τίτλος της αίτησης είναι λανθασμένος. Η αίτηση υποβάλλεται αδικαιολόγητα καθυστερημένα. Η ένσταση συνοδεύεται από ΄Ενορκη Δήλωση του Νίκου Νικολάου υπαλλήλου των Καθ΄ων η αίτηση, στην οποία αναφέρονται, όπως μπορεί να συνοψισθούν, τα εξής: £ Η απόφαση που εξέδωσε το Πρωτόδικο Δικαστήριο είναι ορθή και καμία διάσταση υπάρχει μεταξύ των πρακτικών και της απόφασης, ούτε και το Δικαστήριο είχε οποιαδήποτε άλλη πρόθεση. Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση, η οποία εφεσιβλήθηκε, και το θέμα αυτό δεν τέθηκε ούτε πρωτόδικα, ούτε κατ΄ έφεση, ούτε καν στα δικόγραφα και, επομένως, ο Αιτητής κωλύεται από του να το εγείρει στο παρών στάδιο. £ Η ΄Εκθεση Απαίτησης και η Απόφαση ήταν ορθή. Ο Αιτητής ουδέποτε αμφισβήτησε το θέμα αυτό είτε με τα δικόγραφα, είτε μέσω της έφεσης και, επομένως, κωλύεται να προβάλλει τους εν λόγω ισχυρισμούς. £ Δεν επιτρέπεται διόρθωση μιας δικαστικής απόφασης αν δεν αφορά γραμματικό λάθος. Στην προκειμένη περίπτωση η απόφαση δεν έχει οποιαδήποτε διαφοροποίηση με τα πρακτικά, ούτε φαίνεται να υπήρχε λανθασμένη απόδοση του τι ήθελε το Δικαστήριο να πράξει. £ Ο Αιτητής προσπαθεί, μέσω της παρούσας αίτησης, να έχει ακόμα μια ευκαιρία ανατροπής μέρους της απόφασης μετά την αποτυχία της έφεσης και να καθυστερήσει τη διαδικασία εκτέλεσης της απόφασης. Επιδιώκει, δε, την τροποποίηση της απόφασης επί της ουσίας και όχι τυπικά και περαιτέρω, τη μετατροπή του παρόντος Δικαστηρίου σε Εφετείο, χωρίς αυτό να είναι επιτρεπτό. £ Η ανάλυση στην οποία προβαίνει ο Αιτητής αναφορικά με το θέμα των δόσεων και των ποσών που αποτελούν τα δικαιώματα ενοικιαγοράς ή το ποσό των αποζημιώσεων δεν αποτελεί ανάλυση στην οποία προέβηκε το Δικαστήριο και ούτε καθιστά την αιτούμενη τροποποίηση γραμματικό λάθος. Δεν μπορεί κάθε λάθος, ακόμη και αν ήθελε αποδειχθεί ότι υπάρχει, να διορθωθεί με τον τρόπο αυτό. £ Κανένα λάθος υφίσταται και καμιά ζημιά δεν θα προκληθεί στον Αιτητή από τυχόν απόρριψη της αίτησης αφού θα παραμείνει σε ισχύ η δικαστική απόφαση όπως την εξέδωσε το Δικαστήριο και όπως την επιβεβαίωσε το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της έφεσης υπ΄ αριθμό 299/
- £ Υπάρχει δεδικασμένο λόγω της έφεσης και ο Αιτητής εμποδίζεται από του να εγείρει και να προωθεί την παρούσα διαδικασία η οποία είναι κακόπιστη και καταχρηστική. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Κατά την ακρόαση της αίτησης αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο κος Σταυρινίδης εκ μέρους του Αιτητή, αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, υποστήριξε ότι το Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης του στην υπό του ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή εκ λάθους, παραλείψεως και παραδρομής από το αξιούμενο στην Εκθεση Απαίτησης ποσό των Λ.Κ 25,999.75 δεν διαχώρισε ποιο ήταν το ποσό των αποζημιώσεων που δικαιούται να λάβει η Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ μετά τον τερματισμό της ενοικιαγοράς και ποιο το ποσό των καθυστερημένων δόσεων και, ταυτόχρονα, να εκδώσει απόφαση καθορίζοντας και το ποσοστό του οφειλόμενου τόκου για τις καθυστερημένες δόσεις ενοικίου όπως αυτές αποδείχθηκαν από τη μαρτυρία που έκανε αποδεκτή. Περαιτέρω, όπως υποστήριξε, το Δικαστήριο εκ λάθους εξέδωσε απόφαση για το ποσό των Λ.Κ 25,999.75 στο οποίο συμπεριέλαβε και τις καθυστερημένες δόσεις και στο οποίο ποσό επιδίκασε νόμιμο τόκο από 10/8/01, ημέρα καταχώρησης της αγωγής, και επιπλέον επιδίκασε τόκο προς 9% πάνω στις καθυστερημένες δόσεις από την ημέρα της λήξης τους με αποτέλεσμα να επιδικαστεί στις καθυστερημένες δόσεις τόκος δύο φορές και, συνεπώς, οι ενάγοντες να επωφεληθούν τόκους ύψους 17% πάνω στις καθυστερημένες δόσεις (νόμιμο τόκο ύψους 8%, όπως ήταν τότε, και 9% από την ημέρα καθυστέρησης κάθε δόσης). Ακόμη, ανάφερε, το Δικαστήριο εκ λάθους και παραδρομής εξέδωσε απόφαση για πληρωμή τόκου 9% για 6 καθυστερημένες δόσεις αντί 4 γιατί παρασύρθηκε από τα γραφόμενα στην Εκθεσης Απαίτησης. Ήταν η εισήγηση του συνηγόρου ότι σύμφωνα με τη Δ.25 θ.6 η διόρθωση μιας απόφασης δεν περιορίζεται σε γραμματικό λάθος αλλά αναφέρεται και σε σφάλμα που οφείλεται σε αβλεψία, τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη και το οποίο υπάρχει στην προκειμένη περίπτωση και ότι με την παρούσα αίτηση επιδιώκεται η διόρθωση της απόφασης για να συνάδει με τα γεγονότα της υπόθεσης όπως φαίνονται μέσα από τα πρακτικά της διαδικασίας και την πρόθεση του Δικαστηρίου. Επεσήμανε δε ότι το λάθος του Δικαστηρίου οφείλεται σε λανθασμένο μαθηματικό υπολογισμό όσον αφορά τις καθυστερημένες δόσεις σε συνάρτηση με το εύρημα για το χρόνο τερματισμού της ενοικιαγοράς και, επίσης, αφορά τον καθορισμό του τόκου αναφορικά με τις καθυστερημένες δόσεις. Η κα Ζαχαρίου εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση υποστήριξε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν προκύπτει από το κείμενο της απόφασης οποιαδήποτε πρόθεση του Δικαστηρίου να διαφοροποιήσει την απόφαση του από αυτή που επιζητείτο με την Εκθεση Απαίτησης, ούτε και έκανε οποιοδήποτε σχόλιο αναφορικά με το θέμα των τόκων το οποίο να έχρηζε τροποποίησης για να συνάδει με το σκεπτικό. Πρόσθεσε δε ότι αν θεωρηθεί ότι λανθασμένα επιδικάστηκε τόκος επί των συγκεκριμένων ποσών αυτό το ζήτημα θα μπορούσε να εγερθεί μόνο μέσω έφεσης. Επεσήμανε στο σημείο αυτό ότι αν και καταχωρήθηκε έφεση, τέτοιο θέμα δεν προβλήθηκε ως λόγος έφεσης. Η συνήγορος υποστήριξε, περαιτέρω, ότι η ανάγκη για διασφάλιση του κύρους μιας δικαστικής απόφασης, ιδιαίτερα μετά την επικύρωση της κατ΄ έφεση, είναι πολύ σημαντική και ότι δεν θα πρέπει να δίδεται δεύτερη ευκαιρία - στην παρούσα περίπτωση, τρίτη, - στον αποτυχόντα διάδικο, αν δεν επιτύχει στην έφεση, να ξαναπροσπαθήσει να αλλάξει την απόφαση με επίκληση της Δ.25 θ.
- Κάτι τέτοιο, επεσήμανε, θα αποτελούσε κατάχρηση της διαδικασίας. Εισηγήθηκε δε ότι η μη έγερση ενός θέματος κατ΄ έφεση δημιουργεί κώλυμα στο να εγερθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Ακόμη η κα Ζαχαρίου υποστήριξε ότι η παρούσα αίτηση αποσκοπεί στο να καταστήσει το παρών Δικαστήριο εφετείο, ενώ έχει ήδη κριθεί η ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης κατ΄ έφεση. Τέλος, εισηγήθηκε ότι ο τύπος της παρούσας αίτησης είναι λανθασμένος γιατί δεν πρόκειται για εναρκτήρια αίτηση αλλά ενδιάμεση η οποία θα έπρεπε να έχει τον τίτλο της αγωγής. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό κρίση Αίτηση, βασικά, στηρίζεται στη Δ.25, θ. 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως εξής: «Clerical mistakes in judgments or orders or errors arising therein from any accidental slip or omission, may at any time be corrected by the Court or a Judge on application without an appeal.» Δυνατότητα εφαρμογής της Δ.25 θ. 6 υφίσταται όταν υπάρχει γραμματικό λάθος ή λάθος που προκύπτει από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη. Σύμφωνα με τη Δ.25 θ. 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι ουσιαστικά πανομοιότυπη με την παλιά αγγλική Δ.28 θ. 11, το Δικαστήριο έχει εξουσία διόρθωσης τόσο γραμματικών λαθών, σε αποφάσεις ή διατάγματα των Δικαστηρίων, όσο και λαθών που πηγάζουν από τυχαία αβλεψία (accidental slip) ή παράλειψη. Η εξουσία, δηλαδή, για διόρθωση απόφασης, από το ίδιο το Δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου (απόφασης ή διατάγματος) στην έκδηλη, κατά τα άλλα, πρόθεση του δικαστηρίου[1]. Γραμματικό λάθος είναι λάθος στη διατύπωση και όχι στον προσδιορισμό της ουσίας της πρότασης. Γραμματικά λάθη προκύπτουν οποτεδήποτε το Δικαστήριο παραλείπει ή αποτυγχάνει να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στις εμφανείς προθέσεις του[2]. Δεν είναι δυνατή η διόρθωση νομικού σφάλματος το οποίο διαφαίνεται στην απόφαση μέσω της διαδικασίας που καθορίζεται στη Δ. 25, θ.
- Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Ευαγγελίδης ν. Aegeas Navigation Ltd κ.ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 1293: «Στην παρούσα περίπτωση η απόφαση είναι σαφής ως προς την πρόθεση του Δικαστηρίου να επιδικάσει νόμιμο τόκο και συνεπώς δεν υπάρχει γραμματικό λάθος. Ουσιαστικά επιδιώκεται όχι η διόρθωση γραμματικού λάθους, παράλειψης ή τυχαίας διολίσθησης στη διατύπωση της απόφασης, αλλά η διόρθωση κατ΄ ισχυρισμόν νομικού σφάλματος το οποίο κατά τον Αιτητή διαφαίνεται στην απόφαση. Αξιώνεται ουσιαστικά, όπως και στην περίπτωση Γεωργίου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (ανωτέρω), η αναθεώρηση προηγούμενης τελεσίδικης απόφασης του Δικαστηρίου, πράγμα ανέφικτο. Ακόμα κι΄ αν υποτεθεί ότι βρισκόμαστε ενώπιον νομικού σφάλματος η διόρθωσή του δεν είναι δυνατή με την παρούσα διαδικασία (βλέπε Αγαθοκλέους ν. ΕΔΑΞΥΛ Λτδ κ.ά.,
(1997)1 ΑΑΔ 302).» Στην υπόθεση E.G. Falekkos Ltd v. Reana Manufacturers Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 443 λέχθηκε ότι τα λάθη ή παραλείψεις που καλύπτονται από τη Δ.25, θ. 6 έχουν αναφορά στη διατύπωση και όχι στην ουσία της απόφασης και ότι οι προβλεπόμενες διορθώσεις επιδιώκουν να την εναρμονίσουν με την πραγματική πρόθεση της. Στην αγγλική υπόθεση Bright v. Seller
(1904)1 KB έχει λεχθεί ότι το σφάλμα πρέπει να είναι σφάλμα στην έκφραση της προφανούς πρόθεσης του Δικαστηρίου και ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να διορθώσει δικό του σφάλμα σε θέμα Νόμου ή άλλως πως παρόλο ότι είναι σαφές στην όψη της απόφασης. Στην υπόθεση Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd
(1989)1 ΑAΔ (Ε) 664 στη σελ. 668 υπογραμμίσθηκε ότι: «Γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστικά στην διατύπωση σε αντίθεση με την διαμόρφωση των θέσεων του διαδίκου και αποβλέπει στον εναρμονισμό του λόγου με την έκδηλη πρόθεση.» Η άποψη αυτή βεβαιώνεται και στην υπόθεση Sofocli v. Leonidou
(1988)1 C.L.R. 583, στην οποία ο Δικαστής Πικής (όπως ήταν τότε), δίδοντας την απόφαση του Δικαστηρίου παρατήρησε τα ακόλουθα στη σελ. 587: «.the case law in consistent in stressing that the powers of the Court under r. 6 of Ord. 25 are confined to the correction of clerical mistakes and errors arising from accidental slips or omissions. The inherent power of the Court to correct errors or omissions is again limited to errors owing to failure to give expression in the order or judgment to the manifest intention of the Court.» Όπως υπεδείχθη από το Δικαστή Πική (ως ήτο τότε) στην υπόθεση Koumi v. Republic
(1987)3 C.L.R. 1519 στη σελ. 1522, μετά από αναφορά και στην αντίστοιχη αγγλική νομολογία: «A clerical error in this context is one arising from failure on the part of the framer to give effect by the employment of the appropriate word or phrase to his objectively manifest intention.» ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ. Καθοδηγούμενη από τις νομικές αρχές, όπως έχουν συνοψισθεί ανωτέρω, προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Στην υπό εξέταση αίτηση και, κατόπιν ανάγνωσης του κειμένου της απόφασης του Δικαστηρίου στην αγωγή υπ΄ αρ. 2541/01, προκύπτει ότι το Δικαστήριο, αφού έκρινε ότι η επίδικη συμφωνία μεταξύ του Αιτητή και των Καθ΄ ων η Αίτηση δεν ήταν εικονική αλλά ότι αποτελούσε γνήσιο συμβόλαιο ενοικιαγοράς, προχώρησε στην έκδοση απόφασης υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση ως η Εκθεση Απαίτησης τους, ήτοι για ποσό ΛΚ25,999.75 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού και τόκο προς 9% ετησίως επί των καθυστερημένων δόσεων ως περιγράφοντο στο παρακλητικό (Η) της Εκθεσης Απαίτησης ήτοι: (α) επί ποσού ΛΚ265,88 από 16/2/01 (β) επί ποσού ΛΚ2,887.50 από 16/3/01 (γ) επί ποσού ΛΚ2,887.50 από 16/4/01 (δ) επί ποσού ΛΚ2,887.50 από 16/5/01 (ε) επί ποσού ΛΚ2,887.50 από 16/6/01 (στ) επί ποσού ΛΚ2,887.50 από 16/7/01 Περαιτέρω το Δικαστήριο απέρριψε την Ανταπαίτηση του Αιτητή. Με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής υποστηρίζει ότι υπάρχει λανθασμένος μαθηματικός υπολογισμός όσον αφορά τις καθυστερημένες δόσεις, ήτοι 6 αντί 4, και ότι λανθασμένα το Δικαστήριο συμπεριέλαβε και τις καθυστερημένες δόσεις στο ποσό των ΛΚ25,999.75 αντί να διαχωρίσει το ποσό των αποζημιώσεων από το ποσό των καθυστερημένων δόσεων ενοικίου με αποτέλεσμα να εκδικασθεί νόμιμος τόκος σ΄ ολόκληρο το ποσό και επιπλέον τόκος προς 9% πάνω στις έξι καθυστερημένες δόσεις και, συνακόλουθα, οι Καθ΄ ων η Αίτηση να επωφεληθούν τόκους πάνω στις καθυστερημένες δόσεις 17% το οποίο δεν είναι ορθό αλλά παράνομο. Ακόμη, υποστηρίζει, ότι εκ λάθους δεν έχει αφαιρεθεί από το ποσό των αποζημιώσεων το ποσό που αντιπροσώπευε τα δικαιώματα ενοικιαγοράς με αποτέλεσμα οι Καθ΄ ων η Αίτηση να δικαιούνται σε απόφαση για το ποσό των ΛΚ24,062.25 και όχι για το ποσό των ΛΚ25,999.
- Όλα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω και για τα οποία έγινε εισήγηση από μέρους του Αιτητή ότι αποτελούν λάθη ή παραλείψεις που καλύπτονται από τη Δ.25 Θ.6, κατά την άποψη ,μου δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με τη διατύπωση της απόφασης του Δικαστηρίου, ούτε προκύπτει, με οποιοδήποτε τρόπο, να αποτελούν λάθη που διατυπώθηκαν σε αντίθεση με τη διαμόρφωση θέσεων ώστε να τίθεται θέμα εναρμόνισης, του λόγου του Δικαστηρίου στην εκδοθείσα από αυτό απόφαση με την έκδηλη του πρόθεση. Mε άλλα λόγια δεν ευρισκόμαστε προ της περίπτωσης προσαρμογής ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του Δικαστηρίου, ούτε εγείρεται στην προκειμένη περίπτωση θέμα το Δικαστήριο να έχει παραλείψει ή αποτύχει να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στις εμφανείς προθέσεις του. Εκείνο το οποίο επιδιώκεται με την υπό κρίση αίτηση είναι, κατά τη γνώμη μου, η διόρθωση κατ΄ ισχυρισμό νομικού σφάλματος του Δικαστηρίου το οποίο, κατά τον Αιτητή, διαφαίνεται στην απόφαση. Κάτι τέτοιο, ασφαλώς, δεν μπορεί να γίνει. Δεν υπάρχει εξουσία αναθεώρησης της απόφασης του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο ανήκει αποκλειστικά στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο. Τα Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να τροποποιούν αποφάσεις τους που έχουν εκδοθεί. Με βάση τη Δ.25, θ.6 δεν τίθεται θέμα τροποποίησης της ουσίας της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης. Ακόμη και να διαπιστώνετο ότι στην προκειμένη περίπτωση βρισκόμασταν ενώπιον νομικού σφάλματος του Δικαστηρίου καθ΄ όσον αφορά τον υπολογισμό του συνολικού ποσού που θα έπρεπε να επιδικάσει προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση, ή υπολογισμό τόκου και στις καθυστερημένες δόσεις δύο φορές κατά τρόπο που αντιβαίνει το Νόμο, η διόρθωση ενός τέτοιου σφάλματος δεν είναι, ασφαλώς, δυνατή μέσω της διαδικασίας που παρέχεται από τη Δ.25 θ.
- Επαναλαμβάνω, κάτι τέτοιο εμπίπτει αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου. Στην παρούσα υπόθεση είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι ο αιτητής άσκησε το ένδικο μέσο που του προσφέρετο, αυτό της έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης και, συνεπώς, θα μπορούσε, κάλλιστα, αν θεωρούσε ότι υπήρχε νομικό σφάλμα στον υπολογισμό του ποσού ή των τόκων από μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου, να το εγείρει ως λόγο έφεσης. Εχοντας, ωστόσο, καταλήξει, ότι η παρούσα αίτηση δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες της Δ.25, θ.6 δεν θεωρώ αναγκαίο να προχωρήσω και να εξετάσω την εισήγηση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και/ή ότι εμποδίζεται ο Αιτητής να προωθεί την παρούσα διαδικασία λόγω του ότι δεν ηγέρθηκε το θέμα του κατ΄ ισχυρισμό λάθους κατ΄ έφεση. Για τον ίδιο λόγο παρέλκει η εξέταση οποιουδήποτε άλλου θέματος ηγέρθηκε τόσο από πλευράς Αιτητή όσο και από πλευράς Καθ΄ ου η Αίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι η παρούσα αίτηση πρέπει να απορριφθεί και, επομένως, απορρίπτεται. Οσον αφορά το θέμα των εξόδων δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής, και, συνεπώς, οι Καθ΄ ων Αίτηση δικαιούνται τα έξοδα τους. Κατά συνέπεια τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Λ.Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. /ΑΚ. [1] Δέστε Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους
(1993)1 ΑΑΔ 179 και Μ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ ν. Γεώργιος Νεοφύτου Πολ. ΄Εφεση 254/06, ημερ. 20.5.2009. [2] Δέστε Koumi v. Republic
(1987)3 CLR 1519, Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compas Insurance
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 664 και Ειρήνη Γεωργίου ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ
(1999)1 ΑΑΔ 1043. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο