Kylimo Ltd ν. Χαράλαμπου Κυριάκου, Αρ. Αγωγής 3328/2007, 10.6.2010

Kylimo Ltd ν. Χαράλαμπου Κυριάκου, Αρ. Αγωγής 3328/2007, 10.6.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A57 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Ν. Γιασεμή, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3328/2007 Μεταξύ: Kylimo Ltd, H.E. 183458, Τουριστική Περιοχή Φάρου, 7560 Περβόλια, Λάρνακα. Εναγόντων -και- Χαράλαμπου Κυριάκου, Περσεφόνης 3, 7100 Αραδίππου. Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 4.9.

1. Ημερομηνία: 10.6.
2. Εμφανίσεις: Για ενάγοντες-αιτητές: Ο κ. Ν. Νικηφόρου. Για εναγόμενο-καθ΄ ου η αίτηση: Ο κ. Χρ. Πουτζουρής. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση ζητείται η τιμωρία του καθ΄ ου η αίτηση, εναγομένου για το λόγο ότι αυτός παρέλειψε να συμμορφωθεί με την απόφαση του δικαστηρίου στην παρούσα αγωγή ημερομηνίας 13.6.2008, και συγκεκριμένα με το προστακτικό διάταγμα που περιλαμβάνεται σ΄ αυτή. Ως νομικό βάθρο της αίτησης αναφέρεται, μεταξύ άλλων, η Δ.42Α των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Κατά την προαναφερθείσα ημερομηνία το δικαστήριο αφού άκουσε τις δηλώσεις των συνηγόρων των αντιδίκων μερών και βασιζόμενο σ΄ αυτές εξέδωσε «εκ συμφώνου διάταγμα για παράδοση του επίδικου ακινήτου από τον εναγόμενο στους ενάγοντες μέχρι 30/9/08». Συγχρόνως, κατέγραψε και κατέστησε συμφωνία επί δικαστηρίω την κοινή δήλωση εκ μέρους των διαδίκων ότι «Ταυτόχρονα με τη συμμόρφωση του εναγομένου στο παρόν διάταγμα οι ενάγοντες συμφωνούν διά της παρούσης με τον εναγόμενο (συμφωνία επί δικαστηρίω) να του πληρώσουν το ποσό των €50.000 πλέον €2.000 έναντι των δικηγορικών του εξόδων στην παρούσα αγωγή». Ενεργώντας στην ίδια βάση ως ανωτέρω, το δικαστήριο, τέλος, δήλωσε στο πρακτικό ότι «οι υπόλοιπες απαιτήσεις του ενάγοντα εκ συμφώνου αποσύρονται και απορρίπτονται ως διευθετηθείσες με το διάταγμα». Δεν εγείρεται οποιοδήποτε ζήτημα σε σχέση με τα δύο τελευταία μέρη της απόφασης. Η αίτηση επικεντρώνεται στο διάταγμα που εμπεριέχεται σ΄ αυτήν. Όσον αφορά τη συγκεκριμένη αυτή πτυχή, ασφαλώς οι διάδικοι και οι συνήγοροι τους ήσαν σε καλύτερη θέση να γνωρίζουν τι ακριβώς επιζητούσαν, έχοντας κατά νου και τη δικογραφία. Καθοδήγησαν έτσι με τις δηλώσεις τους το δικαστήριο αναλόγως, όπως ήταν άλλωστε η υποχρέωση τους. Ως αποτέλεσμα εξεδόθη η πιο πάνω απόφαση. Στις 2.7.2008 συνετάχθη εμπεριέχουσα και το προαναφερθέν διάταγμα με το οποίο ο εναγόμενος διατάσσετο να προβεί σε κάποια συγκεκριμένη ενέργεια. Εν τούτοις δεν περιλήφθηκε στη συντεταγμένη απόφαση η οπισθογράφηση η οποία προβλέπεται στη Δ.42Α Κ.
3. Αυτή περιλήφθηκε όταν η απόφαση συνετάχθη εκ δευτέρου στις 10.3.
4. Με την οπισθογράφηση υποδεικνύετο στον εναγόμενο, σύμφωνα με τον καθορισμένο τύπο, ότι αν παρέλειπε να συμμορφωθεί με το εν λόγω διάταγμα θα υπόκειτο σε σύλληψη, η δε περιουσία του σε κατάσχεση. Η απόφαση επιδόθηκε στον εναγόμενο πρώτα στις 30.9.2008 και ακολούθως ξανά στις 20.2.
5. Σε σχέση με την πρώτη περίπτωση δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν η επίδοση έγινε προσωπικά στον εναγόμενο, όπως προβλέπει η Δ.42Α Κ.
6. Δεν κατεχωρήθη μαζί με την αίτηση η σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης. Ενώ στη δεύτερη περίπτωση η απόφαση δεν επιδόθηκε στον ίδιο τον εναγόμενο αλλά στη σύζυγο του, κατά παράβαση του προαναφερθέντος κανονισμού. Περαιτέρω, και στις δύο περιπτώσεις απουσίαζε από τη συντεταγμένη απόφαση η οποία επεδόθη, η οπισθογράφηση που αναφέρεται προηγουμένως. Σύμφωνα με ό,τι αναφέρεται στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης του κ. Ανδρέα Ακαθιώτη η οποία συνοδεύει την αίτηση, λόγω της πιο πάνω παράλειψης κατέστη αναγκαία η επίδοση της απόφασης εκ νέου, αυτή τη φορά περιέχουσας και την οπισθογράφηση. Και στην τρίτη όμως περίπτωση η επίδοση της απόφασης, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 19.3.2009, έγινε προς τη σύζυγο του εναγομένου αντί προς τον ίδιο προσωπικά. Η ένορκη δήλωση επίδοσης, τεκμήριο Θ, είναι σχετική. Στη συνέχεια, για το λόγο ότι δεν περιγράφετο στην απόφαση το επίδικο ακίνητο, η απόφαση συνετάχθη εκ νέου. Περιλήφθηκε σ΄ αυτή περιγραφή του επίδικου ακινήτου και επιδόθηκε στον εναγόμενο για τέταρτη φορά. Αυτό συνέβηκε στις 10.4.2009 και η απόφαση παρεδόθη στον εναγόμενο προσωπικά, τεκμήριο I. Όπως φαίνεται από τη συντεταγμένη απόφαση η οποία επιδόθηκε στον εναγόμενο την τελευταία φορά, το διάταγμα που περιέχετο σ΄ αυτήν είχε ως εξής: «Το Δικαστήριο τούτο διά του παρόντος εκ συμφώνου διατάττει την παράδοση του ακινήτου υπ΄ αριθμό εγγραφής 0/4648, τμήμα 7, Φ/Σχ 50/080302, τεμάχιο 1099 (παλαιό τεμάχιο 490) τοποθεσία Hourmale Tarlas, ενορία Σκάλα, στην επαρχία Λάρνακας, έκτασης 29-518 τ.μ., μερίδιο το όλο, από τον εναγόμενο στους ενάγοντες μέχρι 30.9.2008». Είναι σε σχέση με ισχυριζόμενη παράλειψη του εναγομένου να συμμορφωθεί με το πιο πάνω διάταγμα που επιζητείται η τιμωρία του. Στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως ο εναγόμενος φέρετο να επεμβαίνει, διά της κατασκευής ή της τοποθέτησης διαφόρων ευτελών κατασκευών, σε συγκεκριμένο τμήμα του ακινήτου που περιγράφεται πιο πάνω. Με τις διάφορες θεραπείες δε που αναφέρονται στο εν λόγω δικόγραφο οι ενάγοντες αξίωναν, μεταξύ άλλων, αναγνώριση καθώς επίσης άρση της εν λόγω επέμβασης από τον εναγόμενο. Βέβαια, από τη στιγμή που η δικογραφία έχει μετουσιωθεί σε απόφαση του δικαστηρίου δε λαμβάνεται πλέον υπόψη, ειδικά σε διαδικασία όπως είναι η παρούσα. Όμως, προφανώς στη βάση αυτής της αντίληψης ως προς τα πράγματα, με μια άλλη ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση παρουσιάζεται τοπογραφική εργασία ειδικού η οποία καταδεικνύει τη φύση και το μέγεθος της επέμβασης στο εν λόγω ακίνητο. Ειδικότερα, διαπιστώνει ότι η επέμβαση διενεργείται σε ένα συγκεκριμένο τμήμα μόνο του προαναφερθέντος ακινήτου καθώς επίσης ότι στις 15.6.2009 αυτή εξακολουθούσε να υφίστατο. Την κατάσταση αυτή επιβεβαιώνει σε ένορκη δήλωση του και ένας εκ των διευθυντών των εναγόντων, ο κ. Σάββας Κάκος. Με βάση τα γεγονότα που αναφέρονται πιο πάνω προκύπτουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους η παρούσα αίτηση είναι ενστάσιμη κατά τρόπο ώστε να μην είναι δυνατό να επιτύχει. Κατ' αρχάς, είναι πρόδηλο ότι οι ίδιοι οι ενάγοντες δεν επιθυμούν να ενεργήσει το δικαστήριο στη βάση των πρώτων τριών επιδόσεων της απόφασης που έγιναν προς τον εναγόμενο. Είναι ορθοί σ΄ αυτό. Και είτε επειδή δεν περιλαμβάνετο στην απόφαση, με αναφορά στο διάταγμα, η προβλεπόμενη από τη Δ.42Α Κ.1 οπισθογράφηση. Ας σημειωθεί ότι η συμπερίληψη της ήταν απολύτως αναγκαία λόγω της επιτακτικής προς τούτο πρόβλεψης στην πιο πάνω διαταγή. Αλλά και για να επισύρει την προσοχή του εναγομένου στο ότι θα υπόκειτο σε ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του με το διάταγμα (βλ. Iberian Trust Ltd v. Founders Trust and Investment Co. Ltd