Malibu Health Products Ltd κ.α. ν. Charilaou Bros Ltd, Αρ. Αγωγής:1403/ 2010, 26 Ιουλίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A68 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1403/ 2010 Μεταξύ:
- Malibu Health Products Ltd
- Malibu Trademarks Ltd Εναγόντων -Αιτητών και Charilaou Bros Ltd Εναγομένων - Καθ'ών η Αίτηση Ημερομηνία: 26 Ιουλίου, 2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ.Αιμιλιανίδης, κ. Κυριακίδης, κα Ιωάννου για δικηγορικό γραφείο Αιμιλιανίδη & Κυριακίδη Για τους Καθ΄ών η αίτηση - Εναγόμενους: κ. Ν. Νικηφόρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος με ημερομηνία 18.05.2010) Στις 18.05.2010 οι ενάγοντες καταχώρησαν γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο αξίωναν εναντίον των Εναγομένων εκτός από αποζημιώσεις διάφορα απαγορευτικής και προστακτικής φύσης διατάγματα. Την ίδια ημέρα καταχώρησαν την υπό εκδίκαση αίτηση και πέτυχαν μονομερώς την έκδοση προσωρινού διατάγματος στις 19.05.2010 με το οποίο απαγορευόταν στους εναγόμενους ή /και σε υπαλλήλους, υπηρέτες, αντιπροσώπους ή πρόσωπα υπό τον έλεγχο τους να πωλούν, προσφέρουν προς πώληση, διαφημίζουν, εισάγουν, μεταπωλούν αντηλιακά παρασκευάσματα ή και παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο ή και αντηλιακές κρέμες δια της χρήσεως των εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων των Εναγόντων - Αιτητών Malibu ή και εμπορικών σημάτων παρόμοιων προς τα εγγεγραμμένα αυτά εμπορικά σήματα ή και δια της χρήσεως της λέξης Malibu μέχρι εκδικάσεως της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής ή και εκδόσεως αποφάσεως εις αυτήν ή και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η παρούσα απόφαση αφορά το κατά πόσο θα οριστικοποιηθεί ή όχι το εν λόγω εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. Η Νομική βάση της αίτησης βασίζεται επί των Δικαστικών Θεσμών Δ.48 Θ. 1-9, στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, Άρθρα 4,5 και 9, τον περί Εμπορικών Σημάτων Νόμο Κεφ. 268 Άρθρα 2-15, τον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148 Άρθρο 35 καθώς και στη πρακτική και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση την οποία υπέγραψε ο κ. Μιχάλης Βασιλόπουλος διευθυντής της εταιρείας Μιχάλης Βασιλόπουλος και Σία Λτδ, η οποία είναι ο εμπορικός αντιπρόσωπος στην Κύπρο αμφοτέρων των εναγόντων - Αιτητών και ο οποίος διατείνεται ότι είναι δεόντως και πλήρως εξουσιοδοτημένος από αμφότερους τους ενάγοντες - αιτητές να προβεί στην ένορκο δήλωση στην οποία επισυνάπτει και διάφορα έγγραφα που αφορούν την υπόθεση όπως και απόδειξη αγοράς δειγμάτων από τα εμπορεύματα και δείγματα των αντηλιακών τα οποία αφορά η αίτηση. Διατείνεται ότι, με την ιδιότητα του διευθυντή του εμπορικού αντιπροσώπου των εναγόντων στη Κύπρο, γνωρίζει όλα τα γεγονότα τα οποία αφορούν την υπόθεση για τα οποία κάνει αναφορά στην δήλωση του. Όπου δε δεν γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα εξ ιδίας γνώσεως, αναφέρεται στην ένορκο του δήλωση στη πηγή των πληροφοριών του. Η ενάγουσα 1, ισχυρίζεται, είναι μια πασίγνωστη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο με διεθνές κύρος και λειτουργία και ειδίκευση στα αντηλιακά παρασκευάσματα και λοσιόν και κρέμες προστασίας του δέρματος από τον ήλιο. Η ενάγουσα 1 δραστηριοποιείται στην Κύπρο από, κατά ή περί το 2001, μέσω των εμπορικών της αντιπροσώπων και έχει καταφέρει να καταλάβει σημαντικό μερίδιο της κυπριακής αγοράς στα παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο. Τα παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο, όπως λοσιόν και κρέμες, που παρασκευάζει η ενάγουσα και πωλούνται στην Κύπρο, φέρουν το διακριτικό σήμα Malibu, με βάση το οποίο τα προϊόντα της ενάγουσας τυγχάνουν αναγνώρισης από τους καταναλωτές. Η ενάγουσα 1 δραστηριοποιείται επίσης στον τομέα της πώλησης αντηλιακών παρασκευασμάτων υπό το εμπορικό σήμα Malibu και σε άλλα κράτη της Ευρώπης όπως η Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ενάγουσα 2 είναι συγγενική εταιρεία της ενάγουσας 1 στο όνομα της οποίας είναι εγγεγραμμένα τα κοινοτικά εμπορικά σήματα Malibu με τα οποία δραστηριοποιούνται οι ενάγοντες. Η ενάγουσα 1 είναι στην Κύπρο η εγγραμμένη ιδιοκτήτης αριθμού εμπορικών σημάτων σε μερικά από τα οποία κάνει ειδική αναφορά παραθέτοντας τα σχετικά στοιχεία. Η ενάγουσα 2 είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης αριθμού σημάτων εις το Κοινοτικό Μητρώο Εμπορικών Σημάτων, τα οποία μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά ή περί την 1.05.2004, έχουν, όπως υποστηρίζει, αυτόματα ισχύ στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, δυνάμει της κυπριακής νομοθεσίας. Σε κάποια από αυτά τα οποία σχετίζονται με τα υπό αναφορά προϊόντα κάνει ειδικότερη αναφορά. Ισχυρίζεται ότι τόσο οι Κύπριοι, όσο και οι Ευρωπαίοι καταναλωτές έχουν μάθει να συνδέουν το εμπορικό σήμα Malibu με την ποιότητα των εναγόντων - αιτητών και με τα διάφορα αντηλιακά παρασκευάσματα ή και λοσιόν και κρέμες για προστασία του δέρματος από τον ήλιο που οι ενάγοντες - αιτητές προσφέρουν με τα δικά τους εμπορικά σήματα. Στην Κύπρο οι ενάγοντες έχουν συνάψει στρατηγικές συνεργασίες με τους εμπορικούς τους αντιπροσώπους Μιχάλης Βασιλόπουλος και Σία Λτδ για πώληση και διαφήμιση των προϊόντων τους, έτσι ώστε αυτά να καταστούν πασίγνωστα στην κυπριακή αγορά και να πωλούνται σε ιδιαίτερα μεγάλες ποσότητες. Τα προϊόντα με το εμπορικό σήμα Malibu θεωρούνται ως τα πλέον επιτυχημένα ίσως προϊόντα των εναγόντων - αιτητών στην Κύπρο. Τα προϊόντα με το εμπορικό σήμα Malibu είναι επίσης γνωστά τόσο σε Κύπριους όσο και σε μη Κύπριους λόγω της έντονης παρουσίας των εναγόντων - αιτητών στην Ευρώπη και ιδίως σε εκείνες τις χώρες από τις οποίες πολλοί ταξιδιώτες έρχονται στην Κύπρο, δηλαδή στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ελλάδα και όπου Κύπριοι ταξιδεύουν κυρίως για εργασία, σπουδές ή διακοπές. Ένας μεγάλος αριθμός ξένων επισκεπτών στην Κύπρο είχε αγοράσει προϊόντα με το εμπορικό σήμα Malibu στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ελλάδα καθώς και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κατά ή περί τα μέσα Μαΐου 2010 οι ενάγοντες - αιτητές πληροφορήθηκαν ότι οι εναγόμενοι - καθ΄ών η αίτηση ξεκίνησαν να εισάγουν ή και διανέμουν ή και πωλούν ή και προσφέρουν προς πώληση στην Κύπρο διάφορα αντηλιακά παρασκευάσματα ή και λοσιόν και κρέμες για προστασία του δέρματος από τον ήλιο, τα οποία ήταν πανομοιότυπα με τα προϊόντα που πωλούνται με το εμπορικό σήμα Malibu από τους ενάγοντες - αιτητές. Τα προϊόντα αυτά, με την επωνυμία Malibu Sun ήταν πανομοιότυπα με τα προϊόντα που πωλούνται με το εμπορικό σήμα Malibu, τόσο ως προς την ονομασία, όσο και ως προς το συνολικό πακέτο με το οποίο πωλούνταν και διαφημίζονταν, κατά τρόπο ώστε να επιχειρείται παραπλάνηση του καταναλωτικού κοινού και να παραβιάζονται τα εμπορικά σήματα των εναγόντων - αιτητών. Μόλις περιήλθε στην αντίληψη των Εναγόντων - αιτητών η πληροφορία για την πώληση των ως άνω προϊόντων, δόθηκαν άμεσα στον ενόρκως δηλούντα οδηγίες όπως αγοράσει δείγμα από τα εν λόγω προϊόντα, κάτι το οποίο και έκαμε. Κατά ή περί τις 13.05.2010 αγόρασε από περίπτερο δύο αντηλιακά παρασκευάσματα Malibu Sun έναντι €11.20 έκαστο προς τούτο δε επισύναψε τη σχετική απόδειξη. Όπως κατέστη εμφανές τα παρασκευάσματα αυτά παράγονται στην Ελλάδα από την ελλαδική εταιρεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. Η εταιρεία αυτή ήταν η εμπορική αντιπρόσωπος των εναγόντων - αιτητών στην Ελλάδα μέχρι και κατά ή περί τον Αύγουστο του
- Τα παρασκευάσματα εισάγονται, διανέμονται, πωλούνται ή και προσφέρονται προς πώληση στην Κύπρο αποκλειστικά από τους εναγόμενους - καθ΄ών η αίτηση. Επισύναψε φωτογραφία από stand στο οποίο πωλούνται τα παρασκευάσματα των εναγόμενων - καθ΄ών η αίτηση, στο οποίο οι εναγόμενοι - καθ΄ών η αίτηση αναγράφονται διακριτά ως ¨Εισαγωγείς - Διανομείς¨ των εν λόγω παρασκευασμάτων. Ο ίδιος έχει εξετάσει τα ως άνω παρασκευάσματα και πιστεύει ότι το εμπορικό σήμα Malibu των εναγόντων - αιτητών, το οποίο είναι εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα ως ανωτέρω, υφίσταται παραβίαση με τη χρήση από τους εναγόμενους - καθ΄ων η αίτηση της λέξης Malibu πάνω σε εμπορεύματα τα οποία εισάγουν, διανέμουν ή και πωλούν ή και προσφέρουν προς πώληση στην Κύπρο. Πιστεύει περαιτέρω ότι με τον τρόπο με τον οποίο οι εναγόμενοι έχουν υιοθετήσει το σήμα Malibu στα αντηλιακά τους ή και στις λοσιόν ή και κρέμες τους για προστασία του δέρματος από τον ήλιο ή και όπως χρησιμοποιείται από αυτούς σε σχέση με τα αντηλιακά ή και παρασκευάσματα για προστασία του δέρματος από τον ήλιο, δημιουργείται στο γενικό κοινό και στους καταναλωτές σύγχυση. Λόγω της πολύ μεγάλης ομοιότητας του εγγεγραμμένου εμπορικού σήματος των Εναγόντων Malibu με το σήμα Malibu Sun, την οποία χρησιμοποιούν οι εναγόμενοι, αναφορικά με πανομοιότυπο είδος αντηλιακού, η εντύπωση που δημιουργείται είναι ότι το Malibu δεν είναι εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα που ανήκει στους ενάγοντες, αλλά απλώς μια μάρκα αντηλιακού που χρησιμοποιείται ελεύθερα τόσο από τους ενάγοντες, όσο και από τους εναγόμενους. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το εμπορικό σήμα των εναγόντων Malibu και το σήμα Malibu Sun, το οποίο χρησιμοποιούν οι εναγόμενοι, είναι ταυτόσημα, με μοναδική διαφοροποίηση την προσθήκη της λέξης ¨Sun¨, δηλαδή ¨ήλιος¨ στα προϊόντα των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση. Οι ενάγοντες - αιτητές πάντοτε διαφήμιζαν τα προϊόντα τους ως Malibu Sun δηλαδή ως παρασκευάσματα Malibu για προστασία από τον ¨ήλιο¨ και ότι η ιστοσελίδα των εναγόντων - αιτητών είναι χαρακτηριστικά η www. Malibusun.com. Εκφράζει τη πίστη αλλά και από νομική συμβουλή που έχει από τους δικηγόρους των εναγόντων στην Κύπρο πιστεύει ότι η εγγραφή των ως άνω εμπορικών σημάτων Malibu των εναγόντων στο Κυπριακό ή και στο Κοινοτικό Μητρώο Εμπορικών Σημάτων, προστατεύει τα εμπορικά σήματα αυτά από οποιαδήποτε μη εξουσιοδοτημένη παραβίαση. Τέτοια μη εξουσιοδοτημένη παραβίαση μπορεί να είναι εμφανής, όχι μόνο όταν υπάρχει αντιγραφή ταυτόσημου του εμπορικού σήματος των εναγόντων, αλλά και όταν ένα σήμα, όπως το σήμα των εναγόντων, ούτως ώστε να το παραβιάζει. Εκφράζει περαιτέρω την πίστη ότι, στην παρούσα υπόθεση, το σήμα Malibu Sun των εναγομένων είναι τόσο όμοιο προς τα εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα Malibu των εναγόντων, ούτως ώστε να τα παραβιάζει και έτσι υιοθετώντας στην ετικέτα τους, το σήμα Malibu, το κάνουν για να επωφεληθούν της μεγάλης φήμης των εμπορικών σημάτων Malibu των εναγόντων. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τρόπο με τον οποίο πωλούνται τα προϊόντα με την επωνυμία Malibu των καθ΄ών η αίτηση. Με αυτό αποσκοπούν στην εκμετάλλευση της φήμης των εναγόντων και την παράβαση των εμπορικών τους σημάτων. Σημειώνει ότι σε σχέση με την εταιρεία Φαινόμενον ΕΠΕ, η οποία παράγει τα παρασκευάσματα με την επωνυμία Malibu Sun στην Ελλάδα, οι ενάγοντες έχουν εγείρει ή και προτίθενται να εγείρουν χωριστή αγωγή στην Ελλάδα. Η παρούσα αγωγή αφορά μόνο την διακίνηση των παράνομων παρασκευασμάτων στην Κύπρο και για τον λόγο αυτό στρέφεται κατά των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση που είναι οι εισαγωγείς- διανομείς των παρασκευασμάτων. Εκφράζει την πίστη και από ότι συμβουλεύεται, ενόψει των γεγονότων τα οποία αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, οι ενάγοντες έχουν καλή βάση αγωγής και ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ότι θα δικαιούνται στις θεραπείες τις οποίες επιζητούν με την αγωγή τους. Περαιτέρω πιστεύει ότι, εκτός εάν το επιζητούμενο δικαστικό διάταγμα δοθεί σε ενδιάμεσο στάδιο, θα είναι πρακτικά αδύνατο να υπολογιστεί η ζημιά των εναγόντων, ούτως ώστε οι ενάγοντες να αποζημιωθούν πλήρως και επομένως μπορεί να μην είναι δυνατή η πλήρης απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο για τους πιο κάτω λόγους: (α) Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε τρόπος με τον οποίο μπορεί μελλοντικά να υπολογιστεί με δυνατό βαθμό βεβαιότητας ποια ζημιά μπορεί να γίνει στην ταυτότητα του εμπορικού σήματος Malibu, όταν καταναλωτές θα αγοράζουν το Malibu Sun, νομίζοντας ότι καταναλώνουν τα παρασκευάσματα Malibu των εναγόντων. Παρόμοια σύγχυση μπορεί να επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στην ταυτότητα, διακριτικότητα και αναγνωρισιμότητα του εμπορικού σήματος Malibu. Αυτό θα έχει δυσμενείς συνέπειες ως προς τη φήμη των προϊόντων των εναγόντων, τέτοιας φύσης που είναι αδύνατο να υπολογιστούν ή να αποκατασταθούν. (β) Κανένας δεν μπορεί ουσιαστικά να προβλέψει την αντίδραση επισκεπτών στη Κύπρο οι οποίοι γνωρίζουν τα παρασκευάσματα Malibu των εναγόντων και οι οποίοι θα επιχειρήσουν να καταναλώσουν το προϊόν Malibu Sun των εναγομένων. Η μη ικανοποίηση τους προς το προϊόν Malibu Sun των εναγομένων, μπορεί απλά να τους κάμει να αποφεύγουν το προϊόν Malibu, όχι μόνο στη Κύπρο, κατά τη διάρκεια της μικρής επισκέψεως τους εδώ, αλλά επίσης και σε άλλες χώρες, όπου τα παρασκευάσματα Malibu Sun πωλούνται. (γ) Καταναλωτές οι οποίοι έχουν δοκιμάσει τα παρασκευάσματα με το εμπορικό σήμα Malibu στην Κύπρο και σε άλλες χώρες και που επισκέπτονται οποιοδήποτε χώρο όπου πωλείται το προϊόν Malibu δεν γνωρίζουν την πηγή προέλευσης του προϊόντος Malibu. Επομένως, μπορεί να επιθυμούν να αγοράσουν Malibu και να αγοράζουν αντί αυτού Malibu Sun και είναι πολύ πιθανόν ότι θα θεωρήσουν πως το παρασκεύασμα Malibu Sun το οποίο έχουν καταναλώσει είναι προϊόν Malibu, το οποίο παρασκευάζεται ή και διανέμεται από τους ενάγοντες. Η πιθανή απογοήτευση των καταναλωτών αναφορικά με το προϊόν Malibu Sun των εναγομένων, απλώς θα τους κάμει να αποφεύγουν παρασκευάσματα με το εμπορικό σήμα Malibu στο μέλλον. (δ) Οι καταναλωτές γενικά δεν αναμένεται να γνωρίζουν κατά πόσον το προϊόν Malibu συνδέεται με του ενάγοντες ή όχι. Εάν γνωρίζουν ή έχουν ακούσει το όνομα Malibu ως προϊόν των εναγόντων, είναι μεγάλη πιθανότητα ότι θα αγοράσουν το προϊόν Malibu Sun, νομίζοντας ότι το προϊόν Malibu Sun κατά κάποιον τρόπο συνδέεται με τους ενάγοντες. (ε) Οι ενάγοντες πωλούν στην Κύπρο και παγκοσμίως τα προϊόντα τους με το εμπορικό σήμα Malibu που υποδηλώνει ένα είδος αντηλιακών ή και λοσιόν ή και κρέμας για προστασία του δέρματος από τον ήλιο που έχει αναπτυχθεί μέσα από κλινικές μελέτες και ανάπτυξη τεχνογνωσίας και το οποίο πωλείται με το ίδιο εμπορικό σήμα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Καταναλωτές οι οποίοι αγοράζουν τα προϊόντα των εναγόντων έχουν μάθει να προτιμούν τα παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο με το εμπορικό σήμα Malibu, και αγοράζουν συχνά το Malibu ως ένα αντηλιακό το οποίο υποδηλώνει μια συγκεκριμένη προστασία του δέρματος από τον ήλιο και έχει συγκεκριμένα κλινικά αποτελέσματα. Κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσον οι ίδιοι καταναλωτές των παρασκευασμάτων Malibu Sun που παρασκευάζονται από τους ενάγοντες, θα είναι ικανοποιημένοι με το προϊόν Malibu Sun το οποίον παρασκευάζουν οι εναγόμενοι. Αν οι καταναλωτές δοκιμάσουν το προϊόν Malibu Sun των εναγομένων και δεν ικανοποιηθούν με το προϊόν αυτό, τότε θα τείνουν να αποφεύγουν να αγοράζουν και προϊόντα Malibu εφόσον θα συγχέουν τα δύο προϊόντα. Περαιτέρω δικαιολογώντας το χρόνο κατά τον οποίο υποβλήθηκε η αίτηση για την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος αναφέρει ότι γίνεται τώρα μετά από μελέτη όλου του σχετικού υλικού, και αφού επιβεβαιώθηκαν τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την παράβαση των εμπορικών σημάτων των εναγόντων ή και την διενέργεια αθέμιτου ανταγωνισμού σε βάρος των εναγόντων από τους εναγόμενους - καθ΄ών η αίτηση και αφού δόθηκαν οι σχετικές οδηγίες στους νομικούς συμβούλους των εναγόντων να ετοιμάσουν την αγωγή και αίτηση, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε καθυστέρηση. Σε ότι αφορά εξάλλου το ισοζύγιο της ευχέρειας σημειώνει ότι οι ενάγοντες - αιτητές έχουν εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα τόσο στη Κύπρο, όσο και στο Κοινοτικό Μητρώο Εμπορικών Σημάτων και πωλούν προϊόντα με το εμπορικό σήμα Malibu στην Κύπρο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, σε μαζικές ποσότητες εδώ και περισσότερο από δεκαετία, ενώ έχουν επενδύσει τεράστια ποσά ώστε να καταστήσουν γνωστά τα προϊόντα Malibu και για να επενδύσουν σε τεχνογνωσία μέσω κλινικών ερευνών. Κατά συνέπεια πιστεύει και έχει νομική συμβουλή ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας πρέπει να κλίνει προς το μέρος των αιτητών και της διατήρησης του Status Quo. Η ειδοποίηση για την πρόθεση των καθ΄ών η αίτηση - εναγομένων να ενστούν καταχωρήθηκε στις 23.06.
- Αυτή υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντού τους κ. Χάρη Χαριλάου στην οποία επισυνάπτουν έγγραφα, φωτογραφίες και επίσης αντηλιακά, λοσιόν και κρέμες. Η αίτηση ισχυρίζεται είναι καταχρηστική, παράτυπη και παραβιάζει αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμα των καθ΄ών η αίτηση να ακουστούν. Χαρακτηρίζει τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ως γενικούς και αμφισβητεί την ίδια την δυνατότητα του εκεί ενόρκως δηλούντος να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα της αίτησης και παρουσιάζει μια διαφορετική άποψη και εικόνα για το πως οι εναγόμενοι - καθ΄ών η αίτηση αντιλαμβάνονται την ισχυριζόμενη από τους ενάγοντες αξίωση τους και πως οι ίδιοι νοιώθουν ότι μπορούν με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία να εμπορεύονται τα πιο πάνω είδη. Ισχυρίζεται ότι στην ένορκο δήλωση των αιτητών εσκεμμένα αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Επί της ουσίας της αίτησης διατείνεται ότι η παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει καθ΄ότι οι ενάγοντες- αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Ισχυρίζεται ότι δεν προκαλείται οποιαδήποτε σύγχυση μεταξύ των προϊόντων τα οποία πωλούνται από τους ενάγοντες και των προϊόντων που πωλούνται από τους εναγόμενους - καθ΄ών η αίτηση ούτε δημιουργείται οποιαδήποτε παραπλάνηση σε τρίτα πρόσωπα σε σχέση με τα δύο προϊόντα (Επισυνάπτει ως τεκμήριο φωτογραφία στην οποία φαίνονται το εμπορικό σήμα των εναγόντων και το εμπορικό σήμα των εναγομένων). Τα δύο εμπορικά σήματα πλην του ονόματος Malibu δεν έχουν καμιά ομοιότητα μεταξύ τους. Το όνομα Malibu χρησιμοποιείται από σωρεία προϊόντων τα οποία κυκλοφορούν σε ολόκληρο τον κόσμο καθότι η ονομασία Malibu προκύπτει από το όνομα πόλης στην δυτική Κομητεία του Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια στις Ηνωμένες Πολιτείες (Επισυνάπτει ως τεκμήρια φωτογραφίες με διάφορα αντηλιακά προϊόντα με την ονομασία Malibu οι οποίες τυπώθηκαν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή μετά από έρευνα που διεξήγαγε στο όνομα Malibu μετά την καταχώρηση της αγωγής). Η ονομασία Malibu Sun ερμηνεύεται στα ελληνικά ¨Ο ήλιος του Malibu". Υπάρχει επίσης το αντηλιακό προϊόν με εγκεκριμένο εμπορικό σήμα με την ονομασία Malibu Mornings. " Τα πρωινά του Malibu" (Επισυνάπτει έγγραφο που φαίνεται η έγκριση του εμπορικού σήματος Malibu Mornings ως τεκμήριο το οποίο τύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και στο οποίο φαίνεται ιδιοκτήτρια εταιρεία η Jafra Cosmetics Gm BH & Co. KG). Πέραν των πιο πάνω προβάλλει ότι δεν υπάρχει εκ του νόμου ευθύνη για εγγραφή εμπορικού σήματος προκειμένου να μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Οι ενάγοντες - αιτητές στην ένορκη δήλωση τους δεν παρουσιάζουν οποιαδήποτε στοιχεία που να αποδεικνύουν την φήμη των προϊόντων τους. Δεν αποδεικνύουν τον δυσμενή επηρεασμό των συμφερόντων τους λόγω της χρήσης της ονομασίας Malibu Sun στα προϊόντα τους από τους εναγόμενους - καθ΄ών η αίτηση. Δεν αποδεικνύουν τις προϋποθέσεις του αστικού αδικήματος του αθεμίτου ανταγωνισμού και την πρόκληση ζημιάς. Δεν αποδεικνύουν με οποιονδήποτε τρόπο την σχέση των προϊόντων τους με τη κυπριακή αγορά. Ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει την πηγή προέλευσης των πληροφοριών του για τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία αναφέρεται δηλαδή την φήμη και την εμπορική εύνοια που απολαμβάνουν τα προϊόντα των εναγόντων στην τοπική αγορά και διεθνώς και δεν αποκαλύπτονται με οποιονδήποτε τρόπο οι συνέπειες από τις ενέργειες των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση. (Επισυνάπτει φωτογραφίες ως τεκμήρια στις οποίες φαίνονται οι διαφορές μεταξύ των προϊόντων των εναγόντων και των αντίστοιχων προϊόντων των εναγομένων). Οι εν λόγω φωτογραφίες λήφθηκαν από τον ίδιο εφόσον προέβη σε αγορά των προϊόντων των εναγόντων από την κυπριακή αγορά μετά την καταχώρηση της αγωγής. Πρόκειται για δύο διαφορετικά προϊόντα στην εξωτερική εμφάνιση, στην ονομασία, στην μυρωδιά και στην τιμή ήτοι τα προϊόντα των εναγομένων είναι πιο ακριβά από των εναγόντων (Επισυνάπτει ως τεκμήρια τέσσερα δείγματα των προϊόντων των εναγόντων και τέσσερα δείγματα των προϊόντων των εναγομένων). Τα προϊόντα των εναγόντων τα αγόρασε ο ίδιος από την κυπριακή αγορά μετά την καταχώρηση της αγωγής. Ισχυρίζεται ότι το Malibu Sun είναι 2 λέξεις και στα ελληνικά ερμηνεύεται ¨ο ήλιος του Malibu" ενώ το Malibu είναι μια λέξη και αναφέρεται στην πόλη Malibu και δεν προκαλούν οποιανδήποτε παραπλάνηση η σύγχυση στο κοινό της Κύπρου. Οι διαφορές στην εξωτερική εμφάνιση των δύο προϊόντων εντοπίζονται στην αντλία του σκευάσματος, στο σήμα, στην φιάλη στην εικονογράφηση της ετικέτας της όψης, στην πίσω ετικέτα και στον τύπο των προϊόντων καθότι για ορισμένα προϊόντα με το όνομα Malibu Sun δεν υπάρχουν αντίστοιχα με το όνομα Malibu. Οι διαφορές τους εξωτερικά είναι τόσο εμφανείς που αποκλείεται να παραπλανηθεί κάποιος ο οποίος γνωρίζει τα προϊόντα των εναγόντων - αιτητών και έχει πρόθεση να αγοράσει τα προϊόντα τους και να προβεί σε αγορά των προϊόντων των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση επειδή έχουν την ονομασία Malibu Sun (επισυνάπτει ως τεκμήριο σχετικό έγγραφο στο οποίο καταγράφονται οι διαφορές στην εξωτερική εμφάνιση μεταξύ των προϊόντων των εναγόντων και των εναγομένων και το οποίο έχει ετοιμαστεί από τον ίδιο.) Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι τα προϊόντα με την επωνυμία Malibu Sun διανέμονται κανονικά από την Φαινόμενον ΕΠΕ (η οποία ήταν εμπορική αντιπρόσωπος των εναγόντων στην Ελλάδα μέχρι τον Αύγουστο του 2009) σ΄όλη την Ευρώπη και την Αμερική μέχρι σήμερα, χωρίς να εμποδιστούν από οποιονδήποτε διάταγμα είτε στην Ελλάδα ή σε οποιανδήποτε χώρα της Ευρώπης και την Αμερική ή να έχει κινηθεί οποιαδήποτε αγωγή εναντίον τους. Θεωρεί παράδοξο να εκδίδεται προσωρινό διάταγμα για τους εναγόμενους οι οποίοι είναι οι διανομείς και να μη κινείται καμιά διαδικασία εναντίον των κατασκευαστών της Φαινόμενον ΕΠΕ (Επισυνάπτει επιστολή που του στάληκε με φαξ από τον Διευθυντή της Φαινόμενον ΕΠΕ κ. Νίκο Καραμπακάκη ως τεκμήριο, πιστοποιημένη από την Ελληνική Δημοκρατία). Ο διευθυντής της Φαινόμενον ΕΠΕ κ. Νίκος Καραμπακάκης του έχει αποστείλει γνωστοποίηση κυκλοφορίας καλλυντικών από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Επισυνάπτεται ως τεκμήριο). Οι ενάγοντες - αιτητές δεν αποδεικνύουν με οποιοδήποτε τρόπο την φήμη τους ούτε τον δυσμενή επηρεασμό των συμφερόντων τους λόγω της χρήσης της ονομασίας Malibu Sun από τους εναγόμενους - καθ ών η αίτηση στα προϊόντα τους και την πρόκληση ζημιάς και ως εκ τούτου δεν αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του αστικού αδικήματος του αθεμίτου ανταγωνισμού ούτε σε περιορισμένο βαθμό προκειμένου να τους δοθεί η συγκεκριμένη θεραπεία. Τα τεκμήρια - δείγματα που επισύναψαν στην αίτηση τους οι αιτητές δεν επιδόθηκαν στους εναγόμενους - καθ΄ών η αίτηση. Οι εναγόμενοι - καθ΄ών η αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη και δεν είναι δίκαιο και εύλογο να παραμείνει σε ισχύ το Προσωρινό Διάταγμα (Επισυνάπτει ως τεκμήριο μέρος των παραγγελιών που έχουν ακυρωθεί λόγω της ύπαρξης του προσωρινού διατάγματος). Η συνέπεια από την διατήρηση του διατάγματος είναι να ακυρωθούν μέχρι σήμερα χιλιάδων Ευρώ παραγγελίες λόγω της ύπαρξης του διατάγματος. Ενδεικτικά επισυνάπτει 12 σελίδες παραγγελιών ως τεκμήριο από διάφορους πελάτες όπου στη δεξιά πλευρά των παραγγελιών κάτω από τον τίτλο Malibu Sun δεικνύετε η παραγγελία και ταυτόχρονα ενώ όλα τα υπόλοιπα προϊόντα παραδόθηκαν τα συγκεκριμένα προϊόντα με την ονομασία Malibu Sun ακυρώθηκαν λόγω της ύπαρξης του προσωρινού διατάγματος. Σημειώνει ότι κάποιες παραγγελίες είχαν ληφθεί πριν την εισαγωγή των προϊόντων Malibu Sun γι΄αυτό δεν ήταν μηχανογραφημένες στο έντυπο παραγγελιών και αναγράφονται από τους υπαλλήλους των εναγομένων χειρόγραφα και θα διανέμονταν περί τον Ιούλιο του
- Ισχυρίζεται ότι δεν αποδεικνύεται η πιθανότητα να υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη οι ενάγοντες - αιτητές και η ζημιά η οποία θα προκληθεί στους εναγόμενους - καθ΄ών η αίτηση με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος είναι μεγαλύτερη από τη ζημιά την οποία θα υποστούν οι ενάγοντες εάν δεν ισχύσει το διάταγμα. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η αίτηση ημερομηνίας 18.05.2010 είναι παράτυπη και δεν είναι σύμφωνη με τον Νόμο. Ισχυρίζεται ότι με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν επιδιώκεται η διατήρηση του status quo ante μέχρι εκδικάσεως της υπόθεσης αλλά την προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας. Η έκδοση του προσωρινού διατάγματος συμπίπτει με την περίοδο του καλοκαιριού που κυκλοφορούν τα αντηλιακά σκευάσματα. Επομένως εάν απαγορευτεί η κυκλοφορία των προϊόντων των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση με προσωρινό διάταγμα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού τότε οι ενάγοντες θα έχουν πετύχει ουσιαστικά το αποτέλεσμα της ουσίας καθότι το χειμώνα ούτως ή άλλως δεν κυκλοφορούν τέτοια προϊόντα. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού εναντίον των εναγομένων θα συνεπάγεται ανεπανόρθωτη βλάβη εφόσον θα ακυρωθούν όλες οι παραγγελίες ενώ οι ενάγοντες - αιτητές δεν θα έχουν αποδείξει την ζημιά που θα υποστούν εάν κυκλοφορεί το προϊόν των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση. Κατά συνέπεια η ζημία η οποία θα προκληθεί στους εναγόμενους - καθ΄ών αίτηση με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος είναι μεγαλύτερη από τη ζημιά την οποία θα υποστούν οι ενάγοντες εάν δεν ισχύσει το Διάταγμα και επομένως το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν κλείνει υπέρ των εναγόντων. Στις 8.07.2010 οι συνήγοροι των δύο πλευρών δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν την ανατεξέταση των ενόρκως δηλούντων και προχώρησαν στην ακρόαση της αίτησης με τις αγορεύσεις τους όπου υποστήριξαν και ανέλυσαν ο καθένας σε έκταση τις δικογραφημένες θέσεις τους και ανέπτυξαν νομική επιχειρηματολογία που συνηγορεί κατά την εισήγηση τους υπέρ των θέσεως τους. Ο κ. Αιμιλιανίδης, με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και τις προϋποθέσεις που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων παραπέμποντας σε σχετική νομολογία και αυθεντίες, υποστήριξε ότι πληρούνται στη παρούσα περίπτωση όλες οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Ο κ. Νικηφόρου αντίθετα, κάνοντας και αυτός αναφορά σε σχετική επί του θέματος νομολογία και σε συνδυασμό με τα γεγονότα που περιστοιχίζουν την υπόθεση, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ενόρκους δηλώσεις, κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση και να ακυρώσει το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα με έξοδα υπέρ των εναγομένων καθώς δεν πληρούνται οι απαιτούμενες υπό του νόμου προϋποθέσεις. Σε λεπτομέρειες των θέσεων και ισχυρισμών που οι δύο πλευρές προβάλλουν και σε σχολιασμό των τεκμηρίων θα αναφερθώ όπου χρειαστεί στη συνέχεια της απόφασης μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, εφαρμόζεται εκεί που η έκδοση συντηρητικού διατάγματος έχει σκοπό τη προστασία της περιουσίας που είναι αντικείμενο της αγωγής (Βλ. Cyprus Palestine Plantation Co Ltd v. Oliver & Co (Cyprus) Ltd 16 C.L.R. 122). Το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 αποτελεί το υπόβαθρο αιτήσεων που υποβάλλονται μονομερώς (βλ. σχετικά Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments) Ltd,
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 2029). Η έκδοση προσωρινού διατάγματος με μονομερή αίτηση δεν παρέχει οποιοδήποτε ουσιαστικό ή δικονομικό πλεονέκτημα στον αιτητή, ο οποίος βαρύνεται κατά την ακρόαση να τεκμηριώσει το αίτημα του για την παροχή θεραπείας (βλ. Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1453). Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος ερμηνεύτηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεταξύ άλλων στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & others
(1982)1 C.L.R. 557. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς (δέστε Demades v. Studio
(1996)1 A.A.Δ. 799 και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704). Το Άρθρο 32 παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Δεν θα παραθέσω εδώ το τόσο γνωστό άρθρο που εξετάστηκε από τα Κυπριακά Δικαστήρια σε σειρά υποθέσεων (βλέπε Acropol Shipping Co. Ltd v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi
(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εταιρεία Αστυκών Λεωφορείων
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates (ανωτέρω), National Bank of Greece SA v. Motovia Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Pastella Marine Co. Ltd v. National Iranian Tanker Co. Ltd.
(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd. v. Global Cruises SA
(1989)1 A.A.Δ. 182, Zεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσολάκη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282, Vuitton v. Dermosak Limited κ.α. (ανωτέρω), αλλά θα προχωρήσω στην εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι οι εξής: (
- i)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (
- ii)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι ενάγοντες σε θεραπεία. (iii) Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει ο,τιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32
(1)απαιτεί από τους αιτητές μόνο να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας ("visible chance of success"). Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ των εναγόντων στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το Διάταγμα (δέστε Bacardi v. Vinco,
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζηντίλης ν. Ανδρέου,
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland,
(1997)1 (G) A.A.Δ. 1791, Akis Express ν. Aris Expres,
(1998)(1A) Α.Α.Δ. σελ. 149). Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της τυχόν μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, που στη προκείμενη υπόθεση δεν υπήρξε. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις. Στο στάδιο όμως αυτό το δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιόν του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σε αυτό το στάδιο το δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Α.32 του Ν.14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, οι αιτητές πρέπει να παραθέσουν ενώπιον του δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί με σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλ. Hadjikyriacos Co. Ltd. v. United Biscuits UK Ltd.
(1984)1 C.L.R. 263, 267-268). Ωστόσο τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas.
(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248), Μιχαηλίδης v. Παπακυριακού
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 209). Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υποδεικνύεται στην (Odysseos ανωτέρω). ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με γνώμονα λοιπόν τις πιο πάνω νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις ή αρχές που καθιερώθηκαν σε ό,τι αφορά την εξέταση αυτής της φύσης των αιτημάτων θα προσπαθήσω στη συνέχεια έχοντας υπόψη τις ενόρκους δηλώσεις και όσα τις συνοδεύουν, οι οποίες υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου. Σίγουρα τα όσα θα ακολουθήσουν δεν θα πρέπει να εκληφθούν ότι αποτελούν τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου επί της διαφοράς. Εκείνο το οποίο θα επιχειρηθεί είναι να καταδειχθεί η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα καθιστούσαν έκδηλα ανικανοποίητα τα κριτήρια που θέτει το Άρθρο 32 του Ν. 14/1960. Το Δικαστήριο σύμφωνα με τη νομολογία μας στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας με διεξοδική έρευνα και εξέταση των επιδίκων θεμάτων της αγωγής ούτε και καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης ή επιλύει αντικρουόμενους ισχυρισμούς ή καταλήγει σε συμπεράσματα σε σχέση με την αξιοπιστία ή μη των μαρτύρων. Δεν θα με απασχολήσει ιδιαίτερα το ζήτημα της απόκρυψης στοιχείων όπως τέθηκε από την πλευρά των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση καθώς παρέμεινε ισχυρισμός ατεκμηρίωτος χωρίς να του δοθεί οποιαδήποτε συνέχεια ή συγκεκριμενοποίηση. Οι αιτητές στην ένορκο δήλωση τους παραθέτουν όλα στη διάθεση τους στοιχεία με τα οποία δικαιολογούν από που ερείδονται το δικαίωμα να αξιώνουν από τους καθ΄ών η αίτηση αποζημιώσεις και τα απαγορευτικής φύσης διατάγματα. Η νομολογία καθορίζει ότι η συνολική εικόνα που πρέπει να μεταδίδεται μέσα από την αίτηση πρέπει να είναι στη βάση της ορθή χωρίς παραπλάνηση (βλ. Χαραλάμπους v. Petros Michael Exclusif Ltd κ.ά,
(2004)1 A.A.Δ. 1953). Το γεγονός ότι οι καθ΄ών η αίτηση δυνατόν να διατυπώνουν σε ορισμένες περιπτώσεις μια διαφορετική εκδοχή για την ορθότητα των γεγονότων δεν συνιστά σε καμιά περίπτωση απόκρυψη γεγονότων ή αναλήθεια των γεγονότων που έχουν παρουσιάσει οι Αιτητές (βλ. Μιχαηλίδης v. Παπακυριακού,
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Επομένως είναι η κατάληξη μου σε σχέση με το θεμελιώδες ζήτημα της απόκρυψης στοιχείων ότι δεν υπήρξε τέτοια απόκρυψη ούτε κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών αλλά ούτε και κακοπιστία. Η αίτηση βασίζεται στο νομικό υπόβαθρο που προβλέπεται και το οποίο παρατίθεται στο σώμα της και επ΄αυτού παρατηρώ ότι δεν δόθηκε οποιαδήποτε συνέχεια εκ μέρους των καθ΄ών η αίτηση. Ο ενόρκως δηλών κ. Βασιλόπουλος αναφέρει την ιδιότητα υπό την οποία ορκίζεται που είναι αυτή του διευθυντή της εταιρείας που αντιπροσωπεύει εμπορικά τους ενάγοντες στη Κύπρο, ιδιότητα η οποία κατά την άποψη μου του προσδίδει και την απαιτούμενη γνώση την οποία κατέχει η οποία προέρχεται ακόμα και από μελέτη των σχετικών εγγράφων, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, σε σχέση με τα νόμιμα δικαιώματα των εναγόντων επί των εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων τους τα οποία επισύναψε και στην ένορκη δήλωση του. Σε σχέση δε με τον κύκλο των εργασιών και πωλήσεων τις οποίες προσδιορίζει και χαρακτηρίζει στην ένορκο δήλωση του η μη αναφορά του σε λεπτομέρειες γι΄αυτές δεν μειώνει την αξία του προβαλλόμενου ισχυρισμού και κατά την άποψη μου δεν απαιτείται σε αυτό το στάδιο και ειδικότερα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας μια τέτοια παράθεση όπως θα αναλύσω και στη συνέχεια. Επομένως η θετική γνώση του επί των γεγονότων που υποστηρίζει με την ένορκη δήλωση του έχει καταδειχθεί και δεν έχει συγκεκριμένα αμφισβητηθεί. Η ενέργεια δε των εναγόντων - αιτητών να αποταθούν μονομερώς και να εξασφαλίσουν το επίδικο διάταγμα ενόψει του επείγοντος του χαρακτήρα του καθόλου δεν έχει παραβιάσει οποιονδήποτε συνταγματικό δικαίωμα των καθ΄ών η αίτηση εφόσον υπήρξε ικανοποιητική εξήγηση του επείγοντος του χαρακτήρα της θεραπείας την οποία επιδίωκαν και εξήγησαν σε τι σκοπεύει. Εξάλλου, η νομολογία μας διαχρονικά αυτό είναι που επιτάσσει, ότι δηλαδή: ¨η απαίτηση των σύγχρονων ρυθμών ζωής οδήγησαν τα Δικαστήρια στη σκέψη πως θα πρέπει να αναδιαπλάσουν το πλαίσιο της εξουσίας τους ώστε να παρέχεται σε αυτά η δυνατότητα τέτοιου χειρισμού των προσωρινών διαταγμάτων, ώστε αυτά να καθίστανται αποτελεσματικά μέχρι τη λήξη της διαφοράς¨ (βλ. ABP Holdings v. Κιταλίδη,
(1994)1 Α.Α.Δ. 694). Για να καταδείξουν οι αιτητές ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και στη συνέχεια ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας θα πρέπει πρώτα να διαπιστωθεί αν έχουν δικαίωμα να ζητήσουν θεραπεία εναντίον των συγκεκριμένων εναγομένων. Όπως προκύπτει από το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνονται διάφορα απαγορευτικής φύσης διατάγματα για την πώληση ή διάθεση συγκεκριμένων προϊόντων εκ μέρους των εναγομένων με τη χρήση της ονομασίας Malibu Sun και αξιώνονται επίσης αποζημιώσεις. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι είναι οι εγγεγραμμένοι δικαιούχοι των κυπριακών εμπορικών σημάτων Malibu αλλά και κοινοτικού εμπορικού σήματος με το ίδιο όνομα για αντηλιακά προϊόντα και παρασκευάσματα για την προστασία του δέρματος από τον ήλιο τα οποία παραθέτουν και κατονομάζουν. Επομένως η βάση της αγωγής τους στηρίζεται στο αδίκημα της παράβασης εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων τα οποία είναι σε ισχύ τόσο στο Μητρώο Εμπορικών Σημάτων της Κύπρου όσο και στο Κοινοτικό Μητρώο Εμπορικών Σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο έχει αυτόματη ισχύ στη Κύπρο από της ένταξης της στην Ένωση την 1.05.
- Οι αιτητές με τα απαγορευτικά διατάγματα που αξιώνουν εναντίον των καθ΄ών η αίτηση επιζητούν τον τερματισμό της πώλησης, προσφοράς προς πώληση, διαφήμισης, εισαγωγής, μεταπώλησης παρόμοιων προϊόντων και τον τερματισμό της διεξαγωγής αθέμιτου ανταγωνισμού κατά των εναγόντων με τη χρησιμοποίηση των λέξεων Malibu και Malibu Sun ως μέρος της ετικέτας ή και του σήματος ή και της ονομασίας τα οποία οι καθ΄ών η αίτηση δεν αρνούνται ότι εισαγάγουν από την Ελλάδα και τα εμπορεύονται στη Κύπρο. Η ενάγουσα 1 σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα είναι μια πασίγνωστη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο με διεθνές κύρος και λειτουργία και ειδίκευση στα αντηλιακά παρασκευάσματα και λοσιόν και κρέμες προστασίας του δέρματος από τον ήλιο. Η ενάγουσα 1 δραστηριοποιείται στην Κύπρο από, κατά ή περί το 2001, μέσω των εμπορικών της αντιπροσώπων και έχει καταφέρει να καταλάβει σημαντικό μερίδιο της κυπριακής αγοράς στα παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο. Τα παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο, όπως λοσιόν και κρέμες, που παρασκευάζει η ενάγουσα και πωλούνται στην Κύπρο, φέρουν το διακριτικό σήμα Malibu, με βάση το οποίο τα προϊόντα της ενάγουσας τυγχάνουν αναγνώρισης από τους καταναλωτές. Η ενάγουσα 1 δραστηριοποιείται επίσης στον τομέα της πώλησης αντηλιακών παρασκευασμάτων υπό το εμπορικό σήμα Malibu και σε άλλα κράτη της Ευρώπης όπως η Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ενάγουσα 2 είναι συγγενική εταιρεία της ενάγουσας 1 στο όνομα της οποίας είναι εγγεγραμμένα τα κοινοτικά εμπορικά σήματα Malibu με τα οποία δραστηριοποιούνται οι ενάγοντες. Η ενάγουσα 1 είναι στην Κύπρο η εγγραμμένη ιδιοκτήτης αριθμού εμπορικών σημάτων όπως του σήματος με αριθμό 46429 Malibu εγγεγραμμένο στη κλάση 3 του Μητρώου Εμπορικών Σημάτων αναφορικά μεταξύ άλλων σε αντηλιακά παρασκευάσματα, παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο, λοσιόν, κρέμες και λάδια, προϊόντα προστασίας από τον ήλιο, παρασκευάσματα, λοσιόν και κρέμες μετά τον ήλιο από τις 8.10.1996 το οποίο ανανεώθηκε κατά ή περί τις 8.10.2003 και η εγγραφή του εξακολουθεί να είναι σε ισχύ. Του εμπορικού σήματος με αριθμό 39695 Malibu & Label το οποίο είναι εγγεγραμμένο στη κλάση 3 του Μητρώου Εμπορικών Σημάτων αναφορικά με αντηλιακά παρασκευάσματα το οποίο ενεγράφη στις 10.02.1994 και βρίσκεται σε ισχύ μετά την ανανέωση του στις 10.02.2001 μέχρι και την 10.02.
- Πέραν των πιο πάνω η ενάγουσα 2 είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης αριθμού σημάτων εις το Κοινοτικό Μητρώο Εμπορικών Σημάτων, τα οποία μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά ή περί την 1.05.2004, έχουν, αυτόματα ισχύ στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, δυνάμει της κυπριακής νομοθεσίας. Πρόκειται για το εμπορικό σήμα αρ. 135657 Malibu το οποίο είναι εγγεγραμμένο στις κλάσεις 3,5 και 9 του Κοινοτικού Μητρώου Σημάτων σε σχέση με αντηλιακά παρασκευάσματα, παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο, λοσιόν, κρέμες και λάδια, προϊόντα προστασίας από τον ήλιο, παρασκευάσματα, λοσιόν και κρέμες μετά τον ήλιο. Το εγγραμμένο αυτό σήμα είναι εγγεγραμμένο από την 1.04.1996 και η εγγραφή του εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. Στο στάδιο της εκδίκασης αίτησης για έκδοση ή για οριστικοποίηση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, το Δικαστήριο αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που παρέχεται από τις ενόρκους δηλώσεις και τα έγγραφα που επισυνάπτονται και θεωρείται ως επαρκής μαρτυρία για σκοπούς ενόρκου δηλώσεως σε τέτοιες αιτήσεις ακόμα και εξ ακοής μαρτυρία του ενόρκως δηλούντα και τα οποία πρόκειται να αποδειχθούν μεταγενέστερα κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής μέσα από την κλήση των απαραίτητων μαρτύρων (βλ. Δ. 39 Θ. 2 και επίσης το Supreme Court Practice 1982,v. 1,703 - 704 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco Investments (Netherlands) BV,
(1984)1 WLR 271 σελ. 282). Τα πιο πάνω, κατά την άποψη μου, παρουσιάζουν μια σαφή εικόνα περί της ύπαρξης δικαιώματος να αξιώνουν οι ενάγοντες εναντίον των εναγομένων και εξ αυτού του δικαιώματος τους ερείδονται οι αξιώσεις για έκδοση απαγορευτικής φύσης διαταγμάτων και για αποζημιώσεις συνεπεία ισχυριζόμενης εμπορίας πανομοιότυπων προϊόντων τα οποία εξάλλου είναι παραδεκτό εκ μέρους των εναγομένων ότι πράγματι εμπορεύονται. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση, στην οποία με παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των αιτητών, Celenese Corporation v. Akzo Chemie UK,
(1976)FSR 273, σε υποθέσεις ισχυριζόμενης παραβίασης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας είναι περιττό για τα μέρη να προσπαθούν να αμφισβητήσουν την ισχύ του δικαιώματος, όταν υπάρχει εκ των πραγμάτων συζητήσιμη υπόθεση. Πλέον των πιο πάνω οι αιτητές έχουν βασίσει την αγωγή τους και στο αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού όπως αυτό πηγάζει από το άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148. Για την πλήρωση των προϋποθέσεων του πιο πάνω άρθρου δεν απαιτείται καν η ύπαρξη εγγεγραμμένου εμπορικού σήματος. Το Άρθρο αυτό διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨Πρόσωπο το οποίο απομιμούμενο την επωνυμία, τον χαρακτηρισμό, το σήμα ή την επιγραφή αγαθών ή άλλως πως, προκαλεί ή αποπειράται να προκαλέσει ώστε οποιαδήποτε αγαθά να εκληφθούν ως αγαθά άλλου προσώπου, με τρόπο ο οποίος ενδέχεται να οδηγήσει συνήθη αγοραστή στην πεποίθηση ότι αγοράζει αγαθά του άλλου αυτού προσώπου, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά του άλλου αυτού προσώπου¨. Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 CLR 383) για να υπάρξει επιτυχία σε αγωγή με μια τέτοια βάση, ο ενάγοντας θα πρέπει να αποδείξει: α) ότι έχει δικαίωμα χρήσης της επωνυμίας του σήματος, του χαρακτηρισμού ή των άλλων αναγνωριστικών συμβόλων των αγαθών του, β) ότι υπήρξε απομίμηση των συμβόλων αυτών από τον εναγόμενο κατά τη διαδικασία παραγωγής ή πώλησης των αγαθών του και ότι υπάρχει λόγω αυτής της απομίμησης ενδεχόμενη πιθανότητα σύγχυσης του συνήθους αγοραστή, που πηγάζει από την προαναφερόμενη απομίμηση και γ) ότι υπήρξε ζημιά. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση όπως η μακρόχρονη δραστηριοποίηση των εναγόντων σε αυτόν τον εμπορικό τομέα διεθνώς και στη Κύπρο ήδη από το 1996 με τη δημιουργία εμπορικής εύνοιας και φήμης με την παράλληλη μόλις πρόσφατα έναρξη της δραστηριότητας των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση στον ίδιο τομέα και μάλιστα λαμβάνοντας υπόψη την μέχρι και τον Αύγουστο του 2009 ειδική σχέση των εναγόντων με την ελλαδική εταιρεία που παράγει αυτά τα προϊόντα η οποία ρητά γίνεται αποδεκτή εκ μέρους του ενόρκως δηλούντος των καθ΄ών η αίτηση, πιθανολογεί την ύπαρξη όλων των πιο πάνω στοιχείων ή προϋποθέσεων για τη διάπραξη του αστικού αδικήματος του αθέμιτου ανταγωνισμού. Για τους πιο πάνω λόγους, με όλο το σεβασμό, θα διαφωνήσω με την πλευρά των εναγομένων ότι δεν έχει αποκαλυφθεί καλή βάση αγωγής. Το Δικαστήριο στην εξέταση που προβαίνει κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στις υποθέσεις Jonitexo και Γρηγορίου (πιο πάνω), αυτό ανάγεται κατ΄εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υποδείχθηκε και στην Odysseos (πιο πάνω), αλλά με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι όσα προηγήθηκαν ή θα ακολουθήσουν αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται απλώς η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα άφηναν έκδηλα ανικανοποίητα τα τρία κριτήρια. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση, η βάση της αίτησης έχει σχέση με τη θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προϋπόθεση προχωρεί στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης (βλ. Odysseos (πιο πάνω). Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ικανοποιείται επομένως με αναφορά στα δικόγραφα και κατά πόσο αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση και θεμελιώνεται εκ πρώτης όψεως νομικά η αξίωση, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται όταν η νομική αυτή θεμελίωση, συνδυασμένη με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις και την τυχόν αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, αποκαλύπτει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Σε σχέση δε με το ζήτημα της πιθανότητας επιτυχίας εναντίον των εναγομένων παρατηρώ ότι αυτοί παραδέχονται ότι πωλούν αυτά τα προϊόντα. Επομένως δεν πρόκειται για ισχυρισμούς οι οποίοι παρέμειναν μετέωροι. Πρόκειται για ισχυρισμούς που η πλευρά των εναγόντων κατάφερε να αποδείξει θετικά, ως είχε υποχρέωση, με τη παρουσίαση παραδεκτής μαρτυρίας για την απόδειξη των αμφισβητούμενων γεγονότων όπως η παρουσίαση των δειγμάτων των προϊόντων, των σχετικών δημοσιεύσεων για την κατοχύρωση των εμπορικών σημάτων, φωτογραφία των προϊόντων σε συγκεκριμένο Stand σε κατάστημα από το οποίο αγοράστηκαν τα δείγματα και παρουσίαση σχετικής απόδειξης και τις σχετικές δημοσιεύσεις σε σχέση με την εγγραφή και ισχύ των εμπορικών σημάτων. Εκείνο το οποίο απαιτείται να καταδειχθεί προς ικανοποίηση του κριτηρίου αυτού είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Επομένως με βάσει τα διαλαμβανόμενα στις αποφάσεις Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά. (ανωτέρω), Iacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashonwise Ltd
(2000)1(B) Α.Α.Δ. σελ. 1377 οι ενάγοντες έχουν αποσείσει το βάρος που είχαν σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Το αγώγιμο δικαίωμα των αιτητών θεμελιώνεται και στον περί Εμπορικών Σημάτων Νόμο Κεφ. 268. Η πνευματική ιδιοκτησία και το δικαίωμα προστασίας εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων είναι δικαίωμα απόλυτα προστατευόμενα και είναι δυνατόν να αποτελέσουν το αντικείμενο προσωρινού διατάγματος. Το δε άρθρο 17
(2)της Χάρτας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων που συνιστά και πρωτογενές κοινοτικό δίκαιο δυνάμει της Συνθήκης της Λισσαβόνας και που δεσμεύει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ρητά προβλέπει ότι η πνευματική ιδιοκτησία πρέπει να προστατεύεται ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα (βλ. Bean on Injunctions, 8th Ed. σελ. 9-10). Σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου Κεφ. 268, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 176
(1)/2000 ¨Ο ιδιοκτήτης εμπορικού σήματος δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο πρόσωπο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές του, χωρίς τη συγκατάθεση του: α) σημείο πανομοιότυπο με το εμπορικό σήμα, για εμπορεύματα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες με εκείνες για τις οποίες το εμπορικό σήμα έχει εγγραφεί, (β) σημείο για το οποίο, λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητας του με το εμπορικό σήμα και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των εμπορευμάτων ή των υπηρεσιών που καλύπτονται από το εμπορικό σήμα και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου συσχέτισης του σημείου με το εμπορικό σήμα, (γ) σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο σήμα για εμπορεύματα ή υπηρεσίες μη παρόμοιες με εκείνες για τις οποίες το εμπορικό σήμα έχει εγγραφεί, εάν το εμπορικό σήμα χαίρει φήμης στη Δημοκρατία και η χρησιμοποίηση του σημείου, χωρίς εύλογη αιτία θα επέφερε, χωρίς οποιοδήποτε κόστος όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του εμπορικού σήματος ή θα ήταν βλαπτική για το εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη¨. Το κριτήριο για να απαντηθεί το ερώτημα κατά πόσο τα εμπορεύματα ή οι υπηρεσίες είναι ταυτόσημες ή όμοιες, αφορά σε πραγματική αξιολόγηση κατά πόσο τα σχετικά εμπορεύματα ή υπηρεσίες βρίσκονται στην ίδια ανταγωνιστική αγορά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα Malibu των αιτητών και αυτό που χρησιμοποιείται από τους καθ΄ών η αίτηση Malibu Sun βρίσκονται στην ίδια αγορά σύμφωνα με τα κριτήρια που έχουν τεθεί (βλ. British Petroleum Company Plc v. The Registrar of Trade Marks
(1986)3 CLR και British Sugar v. James Robertson
(1996)RPC 281 στη σελ. 296), επομένως αφορούν εμπορεύματα που είναι ταυτόσημα ή όμοια, εφόσον όλα αφορούν αντηλιακά προϊόντα. Πρόκειται για ανταγωνιστικά προϊόντα και στη συνείδηση του καταναλωτή αναφέρονται σε ένα κοινό εμπόρευμα. Επομένως κρίνεται ότι τα εμπορεύματα των αιτητών τα οποία καλύπτονται από το εμπορικό σήμα Malibu είναι ταυτόσημα με τα εμπορεύματα των εναγομένων υπό την επωνυμία που τους έχει προσδοθεί Malibu Sun. Στο Άρθρο 6
(3)του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου Κεφ. 268, αναφέρεται ότι η χρήση σημείου σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)περιλαμβάνει : α) την επίθεση του σημείου επί των εμπορευμάτων ή στη συσκευασία τους, β) την προσφορά των εμπορευμάτων ή την εμπορία ή την κατοχή τους προς εμπορία ή την προσφορά ή την παροχή υπηρεσιών υπό του σημείου, γ) την εισαγωγή ή την εξαγωγή των προϊόντων υπό του σημείου, τη χρησιμοποίηση του σημείου σε επαγγελματικό έντυπο υλικό και στη διαφήμιση. Είναι εμφανές με βάσει τα γεγονότα της υπόθεσης όπως εξάλλου γίνεται παραδεκτό από τους καθ΄ών η αίτηση ότι το εν λόγω σήμα των εναγομένων χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια εμπορικής δραστηριότητας και κατά τρόπο σχεδόν ταυτόσημο με το εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα των εναγόντων. Περιλαμβάνει επίσης τόσο την εισαγωγή και εξαγωγή των προϊόντων, όσο και τη χρησιμοποίηση του σημείου σε επαγγελματικό έντυπο υλικό και στη διαφήμιση. Το ζήτημα της ομοιότητας μεταξύ των δύο σημάτων αποφασίζεται σύμφωνα με τη νομολογία μας από το Δικαστήριο κατά τη διακριτική του ευχέρεια και όχι από μαρτυρία εφαρμόζοντας τις γενικά αποδεκτές αρχές σύγκρισης δύο σημάτων και να εξετάσει κατά πόσο τα δύο σήματα είναι όμοια μεταξύ τους (βλ. Καπνοβιομηχανία Έθνος Γ.Α. Κεράνης Α.Ε. v. Εφόρου Εμπορικών Σημάτων,
(1991)3 Α.Α.Δ. και Key Cosmetics Distributors Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 19.04.2004 (μη δημοσθιευμένη). Εξετάζεται η ομοιότητα του κύριου συστατικού ενός σήματος και όχι τα τυχόν δευτερεύοντα συστατικά τους. Επομένως στη παρούσα υπόθεση εκείνο που θα εξετασθεί είναι η χρήση της λέξης "Malibu" και όχι η πρόσθετη λέξη "Sun". Δεν υπάρχει αμφιβολία εξετάζοντας και συγκρίνοντας τα δείγματα καθ΄ οιονδήποτε τρόπο (οπτικά, ηχητικά) και έχοντας υπόψη περαιτέρω την αρχή της μη τέλειας θύμησης (imperfect recollection) σύμφωνα με τη νομολογία, που έχουν τεθεί ενώπιον μου και από τις δύο πλευρές, ότι το πρωτεύον συστατικό είναι η λέξη "Malibu" επί των προϊόντων και των δύο πλευρών. Έχοντας αυτά υπόψη και περαιτέρω τη χρησιμότητα των προϊόντων που εμπορεύονται οι δύο πλευρές και τι αυτά κατά κύριο λόγο εξυπηρετούν δηλαδή την προστασία του δέρματος από τον ήλιο, κρίνω ότι υπάρχει έκδηλη ομοιότητα των δύο σημάτων και η πιθανότητα πρόκλησης σύγχυσης είναι ορατή καθώς οι καθ΄ών η αίτηση χρησιμοποιώντας το μη εγγεγραμμένο σήμα επί των όμοιων προϊόντων που εμπορεύονται ουσιαστικά οικειοποιούνται ποιοτικά χαρακτηριστικά τα οποία ξεχωρίζουν το εμπορικό σήμα των εναγόντων που είναι καθιερωμένο στην αγορά για πολλά χρόνια, επομένως έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό που εξετάζεται σ΄αυτό το στάδιο και πιθανότητα πρόκλησης σύγχυσης. Η τυχόν διαφορετική μυρωδιά και η κατ΄ ισχυρισμό πώληση των προϊόντων των καθ΄ών η αίτηση σε ψηλότερη τιμή δεν ενέχει κατά την άποψη μου ιδιαίτερη σημασία. Προβλήθηκε εκ μέρους των καθ΄ών η αίτηση ότι το σήμα Malibu των εναγόντων χρησιμοποιείται από σωρεία προϊόντων τα οποία κυκλοφορούν σε ολόκληρο τον κόσμο καθότι η ονομασία προκύπτει από το όνομα πόλης στη Δυτική Κομητεία του Λός Άντζελες στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α. και επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε. Η πιο πάνω θέση βέβαια δεν έχει σχέση με παραβίαση εγγεγραμμένου εμπορικού σήματος όπως συμβαίνει στη παρούσα υπόθεση όπου η λέξη Malibu έχει γίνει δεκτή και εγγραφεί ως εμπορικό σήμα από τον Έφορο Εμπορικών Σημάτων, πράξη η οποία δεν μπορεί να ελεγχθεί από το παρών Δικαστήριο. Κάθε εμπορικό σήμα αφορά την χώρα στην οποία το σήμα έχει εγγραφεί και προϊόντα που διακινούνται στη συγκεκριμένη χώρα. Επομένως η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε από την πλευρά των καθ΄ών η αίτηση ότι τάχα προϊόντα με το ίδιο σήμα κυκλοφορούν σε διάφορες χώρες δεν μπορεί να τύχει σύγκλησης καθώς εκείνο που ενδιαφέρει εδώ είναι η κυκλοφορία προϊόντος με πανομοιότυπο σήμα, όπως το εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα των εναγόντων, στη κυπριακή επικράτεια όπως συμβαίνει με τα προϊόντα Malibu Sun των καθ΄ών η αίτηση. Θα συμφωνήσω με την πλευρά των αιτητών στο ρητορικό ερώτημα που θέτουν, εάν δηλαδή παρά το γεγονός της εγγραφής των πιο πάνω σημάτων των εναγόντων τόσο στο κυπριακό Μητρώο Εμπορικών Σημάτων όσο και στο κοινοτικό υπήρχε δυνατότητα χρησιμοποίησης τους κατά πανομοιότυπο τρόπο από τρίτους τότε ποια θα ήταν η σημασία ή η σκοπιμότητα της εγγραφής τους. Το γεγονός της εισαγωγής αυτών των προϊόντων εκ μέρους των καθ΄ών η αίτηση από την Ελλάδα επίσης κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ενέχει οποιανδήποτε σημασία ούτε και αν αυτά κυκλοφορούν επί του παρόντος ελεύθερα σ΄αυτή τη χώρα, εφόσον το άρθρο 34 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην 28 ΣΕΚ), όπως τροποποιήθηκε πρόσφατα με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, απαγορεύει ποσοτικούς περιορισμούς επί των εισαγωγών, καθώς και μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος μεταξύ των κρατών μελών, αλλά όπως ρητά ορίζεται στο άρθρο 36 της Συνθήκης (πρώην 30 ΣΕΚ): ¨οι διατάξεις των άρθρων 34 και 35 δεν αντιτίθενται στις απαγορεύσεις ή στους περιορισμούς εισαγωγών, εξαγωγών ή διαμετακομίσεων που δικαιολογούνται από λόγους ... προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας¨. Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις κρίνω ότι πληρούνται με όσα ανέφερα πιο πάνω εφόσον αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δύναμη των δικογράφων και τη ποιότητα και την ισχύ της μαρτυρίας (evidential strength) της υπόθεσης των εναγόντων, καθώς δεν απαιτείται, επαναλαμβάνω, το επίπεδο με το οποίο κρίνεται σε αυτό το στάδιο η μαρτυρία να είναι ψηλό. Ούτε μπορεί να αποκλειστεί ότι οι ενάγοντες έχουν πιθανότητα επιτυχίας στην αξίωση τους. Παρέμεινε αναμφισβήτητο ότι οι ενάγοντες είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες η μεν ενάγουσα 1 με βάσει τον κυπριακό νόμο των εμπορικών σημάτων Malibu και Malibu & Label η δε ενάγουσα 2 του κοινοτικού εμπορικού σήματος Malibu. Οι ισχυρισμοί των εναγομένων, όπως εξετάζονται σε αυτό το στάδιο δεν διαφοροποιούν ή αντιστρέφουν την εικόνα και οι αιτιάσεις τους ως προς την μη απόδειξη της ζημιάς την οποία παθαίνουν ή την οποία δύνανται να υποστούν οι ενάγοντες δεν μπορούν να έχουν οποιανδήποτε θετική αντίκριση. Εξάλλου η δυσκολία απόδειξης αυτής της ζημιάς ενόψει της φύσης της υπόθεσης είναι δικαιολογητικός λόγος του αιτήματος. Επομένως καταλήγω ότι με βάση τα όσα διαλαμβάνονται στο δικόγραφο, τα στοιχεία που παρατίθενται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει το αίτημα, τα έγγραφα που κατατέθηκαν και τα λοιπά τεκμήρια, οι ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας ότι έχουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας στην εξασφάλιση της θεραπείας της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Θα προχωρήσω και θα εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση, κατά πόσο δηλαδή με τη μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η προϋπόθεση αυτή στην ουσία σχετίζεται με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων κάτω από το φως των γεγονότων της υπόθεσης. Είναι δε νομολογημένο ότι εάν η επιδίκαση αποζημιώσεων στους αιτητές στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Είναι η θέση των αιτητών ότι η σύγχυση που μπορεί να προκαλέσει η αγορά των προϊόντων των καθ΄ών η αίτηση από καταναλωτές ως εάν αυτά να ήταν προϊόντα των αιτητών θα προκαλέσει ζημιά σ΄αυτούς και δεν υπάρχει τρόπος με τον οποίο μπορεί μελλοντικά να υπολογιστεί με δυνατό βαθμό βεβαιότητας ποια ζημιά μπορεί επιπλέον να γίνει στην ταυτότητα του εμπορικού σήματος των αιτητών. Περαιτέρω ελλοχεύει ο κίνδυνος να προκληθούν δυσμενείς συνέπειες στη φήμη των προϊόντων των αιτητών οι οποίες είναι αδύνατο να υπολογιστούν. Σύμφωνα με τη νομολογία σε υποθέσεις αθέμιτου ανταγωνισμού, η ύπαρξη ζημιάς τεκμαίρεται όταν ο συνήθης αγοραστής δυνατόν να συγχυστεί για την προέλευση των προϊόντων χωρίς να απαιτείται και απόδειξη ειδικής ζημιάς δηλαδή ζημιάς στις πωλήσεις (βλ. Adidas (πιο πάνω), Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co of USA
(1997)1 A.A.Δ. 1791 και Αφοί Μυλωνά ΑΕ v. Michalakis Avraamides & Co Ltd
(1998)1 A.A.Δ. 1513). Επομένως με τα πιο πάνω απαντάται και ο λόγος ένστασης εκ μέρους των καθ΄ών η αίτηση ότι δηλαδή οι ενάγοντες - αιτητές δεν παρουσίασαν στοιχεία προς απόδειξη της εμπορικής εύνοιας ή της φήμης αυτών των προϊόντων. Επομένως η απώλεια υφιστάμενων και μελλοντικών πελατών που δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί και κατά συνέπεια να ικανοποιηθεί με αποζημιώσεις καθιστά και τη ζημιά που υφίστανται ή που θα υποστούν οι αιτητές και ανεπανόρθωτη όπως και προβάλλεται από τους αιτητές. Επομένως ο παράγοντας αυτός θα πρέπει να εξετάζεται κάτω από τον φακό των ιδιαίτερων περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Σε περίπτωση που επιτύχουν οι ενάγοντες, έστω και σε κάποιο μέρος της απαίτησης τους, προβάλλει το ερώτημα εάν θα μπορέσουν να ικανοποιήσουν την απαίτηση τους με δεδομένο ότι δεν είναι εύκολο να αποτιμηθεί η ζημιά την οποία θα υποστούν ως προς την καλή φήμη των προϊόντων τους για την οποία έχουν επενδύσει αρκετά χρήματα για κλινικές αναλύσεις, ανάπτυξη σχετικής τεχνογνωσίας και διαφήμισης τους και θα αιωρείται το ερώτημα κατά πόσο οι πελάτες τους θα εξακολουθήσουν να εμπιστεύονται τα προϊόντα τους. Ο ισχυρισμός των καθ΄ών η αίτηση περί της καλής τους οικονομικής κατάστασης επομένως καθίσταται αδιάφορος. Με βάσει τα πιο πάνω βρίσκω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση. Το Δικαστήριο προτού οριστικοποιήσει το διάταγμα θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι κάτι τέτοιο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο και ότι εξυπηρετεί τις ανάγκες της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι το ¨ισοζύγιο της ευχέρειας¨ όπως αποκαλείται στην Amercan Cyanamid Co Ltd v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 503, κλείνει σαφώς υπέρ των εναγόντων - αιτητών. Είναι φανερόν ότι η διατήρηση του status quo ante ανατρέχει στο χρόνο πριν οι καθ΄ών η αίτηση θέσουν σε κυκλοφορία και εμπορευτούν τα προϊόντα τους κατά τον τρόπο που το έκαμαν και όχι στη κατάσταση που επήλθε μετά την πιο πάνω δραστηριότητα τους. Σε υποθέσεις παραβίασης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας η παροχή διατάγματος που να διατηρεί το status quo ante είναι αναγνωρισμένη διαδικασία με συχνή εφαρμογή. Η σημασία των ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων έγκειται και στο γεγονός ότι εν πολλοίς στον επιχειρηματικό κόσμο το αποτέλεσμα της ενδιάμεσης διαδικασίας τείνει να διευθετήσει και την ουσία της αγωγής και κατά συνέπεια τα δικαστήρια δεν θα πρέπει να αρνούνται θεραπεία σε περιπτώσεις που εκ πρώτης όψεως υπάρχει πιθανότητα παραβίασης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας (βλ. Cornish & Llewelyn, Intellectual Property: Patents, Copyright, Trade Marks and Allied Rights, 5th Ed. σελ. 68-69). Σε τέτοιες υποθέσεις εκδίδονται προσωρινά διατάγματα που συχνά έχουν το ίδιο περιεχόμενο όπως και το παρακλητικό της αγωγής η σύγχρονη νομολογία έχει διευκρινίσει ότι ¨η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή, δεν αποκλείεται¨ (βλ. Κούνουνα v. C & A. Simonos Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 1361, Κοσμά v. Χ¨Κυπρή κ.ά.
(2000)1 Α.Α.Δ. σελ.169 και Jonitexo Ltd v. Αdidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 C.L.R. 263). Παρόλα αυτά μια προσεκτική μελέτη των διαταγμάτων και των θεραπειών που αξιώνονται από τους αιτητές στο κλητήριο ένταλμα τους καταδεικνύει ότι αυτά είναι πιο διευρυμένα από το αιτούμενο διάταγμα στα πλαίσια της παρούσα αίτησης και έτσι δεν υπάρχει ταύτιση τους. Η αιτιολογική βάση της έκδοσης ή μη διατάγματος θα πρέπει να συναρτάται με τα πραγματικά περιστατικά, όπως θα υπαχθούν στις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 και κρίνονται κατά βάση με την ένορκη δήλωση και δια μέσου αυτής βέβαια εξετάζεται και η υπάρχουσα δικογραφία. Στη παρούσα περίπτωση κρίνω ότι υπάρχει συνεκτικός κρίκος της ένορκης δήλωσης με τη δικογραφία έστω και εάν παρέμεινε μέχρι σήμερα υπό τη μορφή της γενικής οπισθογράφησης. Η μη επίδοση των δειγμάτων των αντηλιακών Τεκμήρια Στ 1,2 και Ζ1,2 στους καθ΄ών η αίτηση κρίνω ότι ως μοναδικά που είναι δεν μπορούσαν να επιδοθούν κιόλας στην άλλη πλευρά η οποία όμως είχε την ευχέρεια να τα επιθεωρήσει από το φάκελο του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε παρατυπία ή παραβίαση οποιουδήποτε δικαιώματος των καθ΄ών η αίτηση. Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση των εναγομένων ότι η καταχώρηση της αγωγής κατά τον χρόνο που αυτή έχει καταχωρηθεί δηλαδή στα μέσα Μαίου δείχνει την κακοπιστία και την κατάχρηση των διαδικασιών εκ μέρους τους καθώς πρόκειται για την περίοδο όπου αρχίζει η ευρεία πώληση αυτών των προϊόντων. Αναφέρει ρητά ο κ. Βασιλόπουλος ότι κινήθηκαν αμέσως μόλις αντιλήφθηκαν και έλαβαν την πληροφορία για την κυκλοφορία αυτών των προϊόντων στη κυπριακή αγορά κατά ή περί τα μέσα Μαΐου 2010 και η αγωγή ηγέρθη αμέσως. Κάτω από τις περιστάσεις με δεδομένο ότι έχω ικανοποιηθεί από τους αιτητές ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/1960 θα προχωρήσω και θα εγκρίνω την αίτηση και το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 19.05.2010 δια του παρόντος οριστικοποιείται. Τα έξοδα της αίτησης και της διαδικασίας αυτής όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται σε βάρος των εναγομένων - καθ' ών η αίτηση και υπέρ των εναγόντων - αιτητών τα οποία όμως θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ........... Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο