ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΚΟΛΟΜ ν. ΜΑΡΙΝΑ ΣΚΟΥΛΟΥΚΟΥ, Αρ. Υπ.: 2945/2005, 28 Σεπτεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 2945/2005 Μεταξύ: ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΚΟΛΟΜ Ενάγουσα -και- ΜΑΡΙΝΑ ΣΚΟΥΛΟΥΚΟΥ Εναγόμενη Αίτηση ημερ. 3.6.2009 για εκ νέου παραπομπή της υπόθεσης σε διαιτησία 28 Σεπτεμβρίου 2010 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα - αιτήτρια:: κ. Μακρίδης Για εναγόμενη - καθ΄ ης η αίτηση: κα Μ.Αντωνίου Χάματσου Α Π Ο Φ Α Σ Η
- Η αιτήτρια επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραπέμπει σε διαιτησία, ειδικού διαιτητή που θα διοριστεί από την διοικούσα επιτροπή του ΕΤΕΚ, των διαφορών που περιγράφονται στις παρ. α και β του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 6.5.08 και επίσης επιζητεί διάταγμα με το οποίο να διατάσσει όπως κατά την διαιτητική διαδικασία εφαρμοστούν οι ίδιες πρόνοιες που αφορούν το χρόνο και την αμοιβή του διαιτητή όπως περιγράφονται στο πιο πάνω διάταγμα.
- Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, θ.1 - 9, 11, 12 και 13, Δ.49, θ.1 - 14 και
- Σύμφωνα με τα γεγονότα που αναφέρονται στην αίτηση η ενάγουσα την 1.9.05 καταχώρησε την πιο πάνω υπόθεση. Στις 6.5.08 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο παραπέμφθηκαν για επίλυση σε διαιτησία, ειδικού διαιτητή οι διαφορές που περιγράφονται στο πιο πάνω διάταγμα και επίσης συμφωνήθηκε όπως τα έξοδα της διαιτησίας θα τα επωμίζονταν εξ ημισείας οι διάδικοι όμως στο τέλος της αγωγής τα έξοδα της διαιτησίας θα τα επωμισθεί ο διάδικος εναντίον του οποίου θα εκδοθεί το πόρισμα. Στις 21.4.09 ο διαιτητής εξέδωσε την απόφαση του και στις 2.6.09 η εναγόμενη καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε τον παραμερισμό της απόφασης του διαιτητή. Στις 26.3.10 το Δικαστήριο παραμέρισε την απόφαση του διαιτητή. Έτσι η αιτήτρια επιζητεί την επίλυση των διαφορών με την εκ νέου παραπομπή τους σε διαιτησία αφού σύμφωνα με την αιτήτρια το περιεχόμενο του διατάγματος ημερ. 6.5.08 δεν περιορίζει ούτε χρονικά αλλά ούτε και αριθμητικά τις περιπτώσεις που οι διαφορές των διαδίκων θα παραπεμφθούν σε διαιτησία.
- Στην πιο πάνω αίτηση φέρει ένσταση η καθ΄ ης η αίτηση για τους λόγους που περιγράφονται στην ένσταση και μεταξύ άλλων προβάλλονται ως λόγοι, η καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, ότι η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αστήρικτη.
- Το ιστορικό της υπόθεσης έχει αναφερθεί με λεπτομέρεια στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 26.3.10 με την οποία παραμερίστηκε η απόφαση του διαιτητή ημερ. 21.4.
- Συνοπτικά τα γεγονότα έχουν ως ακολούθως: α) Η ενάγουσα - αιτήτρια την 1.9.05 καταχώρησε εναντίον της εναγόμενης - αιτήτριας κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο αξιώνοντας μεταξύ άλλων ΛΚ16.100.-, αποζημιώσεις για οχληρία ως επίσης και σχετικές δηλώσεις και διατάγματα του Δικαστηρίου με τα οποία να απαγορεύουν στην εναγόμενη - καθ΄ ης η αίτηση να διατηρεί φρεάτιο, να διατηρεί στο τεμάχιο της την υψομετρική διαφορά με το τεμάχιο της ενάγουσας και όπως επαναφέρει το τεμάχιο της στην υψομετρική διαφορά στην οποία βρισκόταν πριν από τον Ιανουάριο του
- Στις 15.11.06 καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση και στις 5.12.06 καταχωρήθηκε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. β) Στις 6.5.08 οι συνήγοροι των διαδίκων συμφώνησαν όπως η μεταξύ τους διαφορά παραπεμφθεί σε διαιτησία, ο οποίος διαιτητής θα διοριζόταν από την διοικούσα επιτροπή του ΕΤΕΚ. Τα θέματα τα οποία θα καλείτο να αποφασίσει ήταν (α) κατά πόσο δημιουργήθηκε υψομετρική διαφορά στην χωμάτινη αυλή της εναγόμενης από τις εργασίες στις οποίες προέβηκε από το 2002 και μετά στα σημεία που συνορεύει με τα ακίνητα της ενάγουσας και κατά πόσο η υψομετρική διαφορά, εάν υπάρχει, επηρέασε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τα ακίνητα της ενάγουσας. Περαιτέρω συμφώνησαν μεταξύ άλλων όπως τα έξοδα του διαιτητή τα επωμισθούν εξ ημισείας οι διάδικοι, όμως στο τέλος της αγωγής τα έξοδα της διαιτησίας θα τα επωμισθεί ο διάδικος εναντίον του οποίου θα εκδοθεί το πόρισμα. Έτσι το Δικαστήριο κατόπιν των σχετικών δηλώσεων των συνηγόρων των διαδίκων εξέδωσε το ακόλουθο διάταγμα: «Ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί εκ συμφώνου εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραπέμπεται σε διαιτησία ειδικού διαιτητή, ο οποίος θα διοριστεί από τη Διοικούσα Επιτροπή του Ε.Τ.Ε.Κ. η επίλυση των πιο κάτω διαφορών: (α) κατά πόσο έχει δημιουργηθεί υψομετρική διαφορά στην χωμάτινη αυλή της εναγομένης στα σημεία της που γειτνιάζει με τον τοίχο ή/και τα ακίνητα της ενάγουσας, τα οποία περιγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης και η οποία δυνατόν να δημιουργήθηκε από την εκτέλεση εργασιών στην αυλή της εναγομένης από το 2002 και εντεύθεν και, (β) κατά πόσο η εν λόγω υψομετρική διαφορά στην περίπτωση που διαφανεί ότι υπάρχει επηρεάζει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τον τοίχο ή/και τα ακίνητα της ενάγουσας. Η αμοιβή του διαιτητή θα υπολογιστεί με βάση τις αμοιβές διαιτητών που ισχύουν στο Ε.Τ.Ε.Κ. και θα πληρωθεί εξ΄ ημισίας από τους διαδίκους. Όμως στο τέλος της αγωγής όλα τα έξοδα της διαιτησίας θα επωμιστεί ο διάδικος εναντίον του οποίου θα εκδοθεί το πόρισμα. Ο διαιτητής υποχρεούται όπως ετοιμάσει το πόρισμα του και το υποβάλει στο Δικαστήριο εντός ενενήντα ημερών από του διορισμού του. Όλες οι πιο πάνω δηλώσεις των συνηγόρων των διαδίκων έχουν σημειωθεί στο πρακτικό του Δικαστηρίου και γίνονται Κανόνας Δικαστηρίου. Η αγωγή θα επαναοριστεί για οδηγίες στις 7.7.08 ώρα 9:00π.μ.» γ) Έτσι στις 13.11.08 έγινε η πρώτη συνάντηση μεταξύ όλων των μερών. Συμφωνήθηκε η ακολουθητέα κατά την διαιτησία διαδικασία και ειδικότερα μεταξύ άλλων συμφωνήθηκε η κλήση των εμπειρογνωμόνων των διαδίκων και όπως οι ερωτήσεις υποβάλλονταν από τον διαιτητή. Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στις 21.4.09 εκδόθηκε η απόφαση του διαιτητή στην οποία μεταξύ άλλων αποφασίστηκε ότι στην χωμάτινη αυλή του τεμαχίου που ανήκει στην εναγόμενη και γειτνιάζει με τους τοίχους και τα ακίνητα της ενάγουσας έχει προκύψει υψομετρική διαφορά που δημιουργήθηκε από την εκτέλεση εργασιών από την εναγόμενη και συνεπεία των πιο πάνω εργασιών και της υψομετρικής διαφοράς που δημιουργήθηκε, οι τοίχοι και/ή τα ακίνητα της ενάγουσας επηρεάστηκαν και συνεχίζουν να επηρεάζουν. δ) Στις 2.6.09 καταχωρήθηκε αίτηση από μέρους της εναγόμενης για παραμερισμό της απόφασης του διαιτητή. Στις 26.3.10 το Δικαστήριο για τους λόγους που εκτίθενται στην απόφαση του και ειδικότερα λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς του διαιτητή (misconduct) ακύρωσε την διαιτητική απόφαση. ε) Στο μεταξύ στις 28.4.10 καταχωρήθηκε αίτηση από μέρους της εναγόμενης με την οποία ζητεί μεταξύ άλλων διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ψήφιση των εξόδων του διαιτητή από τον Πρωτοκολλητή. στ) Όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη για οδηγίες στις 14.4.10 ο τότε συνήγορος της ενάγουσας κ.Παυλίδης ζήτησε όπως η υπόθεση οριστεί για ακρόαση πλην όμως ανέφερε ότι η τελευταία θα βρισκόταν στο εξωτερικό για λόγους υγείας και ως εκ τούτου ζήτησε λίγες μέρες για να πληροφορηθεί πότε θα απουσίαζε στο εξωτερικό και περαιτέρω δήλωσε ότι υπήρχε η δυνατότητα να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. Στις 29.4.10 επιζητήθηκε αναβολή με σκοπό την διευθέτηση και ακολούθως στις 10.5.10 καταχωρήθηκε ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου από μέρους της ενάγουσας όπου ο νέος συνήγορος της ζήτησε χρόνο για να ενημερωθεί αφού πολύ πρόσφατα διορίστηκε. Η υπόθεση ορίστηκε στις 27.5.10 όπου ο συνήγορος της ενάγουσας δήλωσε ότι δεν έφερε ένσταση στην αίτηση ημερ. 28.4.10 για ψήφιση των εξόδων του διαιτητή από τον Πρωτοκολλητή και περαιτέρω ανέφερε ότι θα καταχωρείτο αίτηση για παραπομπή της υπόθεσης εκ νέου σε διαιτησία. ζ) Στις 3.6.10 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση από μέρους της ενάγουσας.
- Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υιοθέτησαν εντελώς διαφορετικές θέσεις. Ο μεν συνήγορος της ενάγουσας μεταξύ άλλων εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να παραπεμφθούν ξανά σε διαιτησία οι διαφορές αφού το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 6.5.08 δεν περιορίζει χρονικά και αριθμητικά τις περιπτώσεις που ο διαφορές των διαδίκων μπορούν να παραπεμφθούν σε διαιτησία και περαιτέρω το διάταγμα του Δικαστηρίου εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ και δεν είναι δυνατό να καταστεί άνευ αντικειμένου συνεπεία της απόφασης. Η εξουσία του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 36
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου περιορίζεται μόνο στο πλαίσιο της παύσης του διαιτητή ή της ακύρωσης της διαδικασίας και κατ΄ επέκταση της απόφασης και δεν επεκτείνεται στην ακύρωση του διατάγματος. Περαιτέρω ο ευπαίδευτος συνήγορος εισηγήθηκε ότι θα ήταν ασφαλέστερο να παραπεμφθεί η επίλυση των διαφορών σε διαιτησία αφού πρόκειται για εξειδικευμένα ζητήματα για τα οποία απαιτείται τεχνογνωσία. 7. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της εναγόμενης η οποία μεταξύ άλλων εισηγήθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι επήλθε καθυστέρηση. Ανέφερε ότι όταν παραπεμπόταν σε διαιτησία είχαν την πεποίθηση ότι ήταν η προσφορότερη διαδικασία για εξοικονόμηση χρήματος και χρόνου και όπως διαφαίνεται ούτε χρόνος αλλά ούτε και χρήμα εξοικονομήθηκε. Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, η ισχύς του διατάγματος έληξε με τον διορισμό του αιτητή και αυτό υλοποιήθηκε με την έκδοση της διαιτητικής απόφασης, η αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα, τα δυο μέρη όπως προκύπτει σαφώς από τα πρακτικά ζήτησαν από το Δικαστήριο να προχωρήσει το ίδιο στην επίλυση των διαφορών ως επίσης και για τους άλλους λόγους που περιγράφονται στην ένσταση. 8.1 Στη συνέχεια θα εξετάσω την εισήγηση της συνηγόρου της καθ΄ ης η αίτηση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. 8.2 Όπως ρητά ορίζεται στην Δ.48 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ανάγκη για την στοιχειοθέτηση της αίτησης με ένορκη δήλωση παρίσταται μόνο στην περίπτωση που ο αιτητής επικαλείται γεγονότα τα οποία δεν εμφαίνονται στα μητρώα ή τα πρακτικά του Δικαστηρίου (books or records) (βλ. Φιλίππου ν. ΣΠΕ Παλλουριώτισσας
(1997)1Γ ΑΑΔ1755). Στην προκειμένη περίπτωση όπως διαφαίνεται τα γεγονότα που αναφέρονται στην αίτηση είναι όπως αυτά προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου. Συνεπώς η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 9.1 Η συνήγορος της εναγόμενης εισηγήθηκε ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 6.5.08 με το οποίο παραπέμφθηκε σε διαιτησία η επίλυση των διαφορών που περιγράφονται πιο πάνω έπαυσε να βρίσκεται σε ισχύ με τον διορισμό του διαιτητή και υλοποιήθηκε με την έκδοση της διαιτητικής απόφασης. 9.2 Στην υπόθεση Α. N. Stasis Estates Co Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd
(2001)1Γ ΑΑΔ 2006, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την διαιτητική απόφαση λόγω πλημμελής εκτέλεσης των καθηκόντων του διαιτητή και παρέπεμψε την υπόθεση στο πρωτόδικο Δικαστήριο για συνέχιση της διαδικασίας 9.3 Όπως αναφέρεται στην παρ. 5(β) εκδόθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο παραπέμφθηκε σε διαιτησία ειδικού διαιτητή η επίλυση των διαφορών που περιγράφηκαν πιο πάνω, ο οποίος θα διοριζόταν από την διοικούσα επιτροπή του ΕΤΕΚ. Όπως διαφαίνεται οι διάδικοι συμφώνησαν όπως διοριστεί διαιτητής από την διοικούσα επιτροπή του ΕΤΕΚ, και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα. Η τελευταία διόρισε διαιτητή ο οποίος στις 21.4.09 εξέδωσε την απόφαση του και στις 26.3.10, κατόπιν σχετικής αίτησης, η απόφαση του ακυρώθηκε από το Δικαστήριο λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς (misconduct) και ειδικότερα για τους λόγους που περιγράφονται στην απόφαση. Όταν η απόφαση του διαιτητή εκδοθεί και γίνει τελική ο διαιτητής καθίσταται functus officio δηλ. η δικαιοδοσία του, αναφορικά με τα θέματα που παραπέμφθηκαν στην διαιτησία, έχει περατωθεί (βλ. Halsbury´s Laws of England 3η Έκδοση, Τόμος 2 παρ. 100 και Russell on Arbitration 23η Έκδοση παρ.6-005, 6-166). Η παρούσα περίπτωση δεν είναι τέτοια ώστε να τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 19 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 για αναπομπή των θεμάτων που έχουν παραπεμφθεί για επανεξέταση αφού η διαιτητική απόφαση ακυρώθηκε και δεν τίθεται θέμα επανεξέτασης των ζητημάτων που παραπέμφθηκαν σε διαιτησία. Στην προκειμένη περίπτωση με την έκδοση της απόφασης του διαιτητή και την ακύρωση της από το Δικαστήριο για τους λόγους που περιγράφονται πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία στα πλαίσια του ίδιου διατάγματος ημερ.6.5.08 να παραπέμψει εκ νέου την επίλυση των διαφορών σε διαιτησία αφού έχει διοριστεί από το ΕΤΕΚ διαιτητής, ο οποίος περάτωσε τα καθήκοντα του με την έκδοση της απόφασης και μετέπειτα ακυρώθηκε, όπως εκτίθεται πιο πάνω. Συνεπώς η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη.
- Παρά την πιο πάνω κατάληξη η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και για ακόμη ένα λόγο. Ελλείπει στην αίτηση η νομική βάση που να προσδίδει τέτοια εξουσία στο Δικαστήριο για παραπομπή της επίλυσης των διαφορών των διαδίκων εκ νέου σε διαιτησία. Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στην Δ.48 θ.1 - 9, 11, 12 και 13 και Δ.49 θ.1 - 14 και 16 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι πιο πάνω θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας δεν προσδίδουν τέτοια εξουσία στο Δικαστήριο. Η δε σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου εκεί όπου δεν υπάρχει ειδική πρόνοια είτε στο Νόμο είτε στους θεσμούς, δεν μπορεί, κατά κανόνα, να αποτελέσει από μόνη της, με την απλή επίκληση της, αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση για ένα συγκεκριμένο διάβημα. Κατ΄ εξαίρεση, απλή επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου είναι επιτρεπτή μόνο στην περίπτωση που τυχόν άρνηση εξουσίας ή δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος διαδίκου (βλ. Evand Promotions κ.ά., Αρ. αίτησης 19/98/ημερ. 27.4.98 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Δεν είναι τέτοια η παρούσα περίπτωση. Συνεπώς και γι΄ αυτό το λόγο η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη.
- Ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας εισηγήθηκε ότι θα ήταν ασφαλέστερο να παραπεμφθεί εκ νέου η επίλυση των διαφορών σε διαιτησία αφού πρόκειται για εξειδικευμένα ζητήματα. Κατ΄ αρχήν στην προκειμένη περίπτωση στην Έκθεση Απαίτησης μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2002 και/ή μεταγενέστερα η εναγόμενη προέβη σε χωματουργικές εργασίες οι οποίες αλλοίωσαν την υψομετρική διαφορά του τεμαχίου της με αυτά της ενάγουσας, διάνοιξε φρεάτιο και πλακόστρωσε σημαντικό μέρος του τεμαχίου της στο σημείο που επήλθε η υψομετρική διαφορά με αποτέλεσμα τα όμβρια και άλλα ύδατα να διεισδύουν στο τεμάχιο της ενάγουσας και να προκαλέσουν ζημιές στα ακίνητα της ενάγουσας και ως εκ τούτου αξιώνει το ποσό των ΛΚ16.100.- ως επίσης αποζημιώσεις για οχληρία και άλλα διατάγματα. Όπως διαφαίνεται από τα δικόγραφα υπάρχουν ισχυρισμοί ότι έχει επέλθει υψομετρική διαφορά και ότι συνεπεία αυτής επηρεάζει τον τοίχο ή/και τα ακίνητα της ενάγουσας αιτήτριας. Έχοντας υπόψη τις διαφορές των διαδίκων όπως αυτές προκύπτουν από τα δικόγραφα κρίνω ότι η παρούσα διαδικασία μπορεί να εκδικαστεί από το Δικαστήριο και δεν με βρίσκει σύμφωνο η σχετική εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της αιτήτριας ότι θα ήταν ασφαλέστερο να παραπεμφθεί η επίλυση των διαφορών εκ νέου σε διαιτησία αφού πρόκειται για εξειδικευμένα ζητήματα για τα οποία απαιτείται τεχνογνωσία.
- Ακόμη και έτσι να μην είχαν τα πράγματα δηλ. το Δικαστήριο να είχε εξουσία να παραπέμψει εκ νέου τη διαφορά σε διαιτησία το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα πρέπει να εξετάσει όλα τα σχετικά γεγονότα που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση ώστε να καταλήξει κατά πόσο ενδείκνυται ή όχι η παραπομπή της επίλυσης των διαφορών εκ νέου σε διαιτησία.
- Η συνήγορος της εναγομένης - καθ΄ ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί αφού έχει επέλθει καθυστέρηση.
- Το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, που είναι παρόμοιο με το άρθρο 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, έχει ως ακολούθως: «30.1 ...........
- Έκαστος κατά την διάγνωσιν των αστικών αυτού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ή οιασδήποτε κατ΄ αυτού ποινικής κατηγορίας, δικαιούται ανεπηρεάστου, δημοσίας ακροαματικής διαδικασίας εντός ευλόγου χρόνου, ενώπιον ανεξαρτήτου, αμερολήπτου και αρμοδίου δικαστηρίου ιδρυομένου διά νόμου»
- Όπως έχει νομολογηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποτελεί πρωταρχική ευθύνη του Δικαστηρίου να διασφαλίσει το συνταγματικό αυτό δικαίωμα δηλ. της διάγνωσης της αστικής ευθύνης εντός ευλόγου χρόνου. Ο εύλογος χρόνος αναφέρεται στον χρόνο κατά τον οποίο διαρκεί η δικαστική διαδικασία και αρχίζει με την καταχώρηση της αγωγής και τελειώνει με την έκδοση της απόφασης (N.S.K. Leather Plast Ltd κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2007)1Α ΑΑΔ 145). 16. Όπως διαφαίνεται την 1.9.05 καταχωρήθηκε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο και έκτοτε η μεταξύ των διαδίκων διαφορά εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι και σήμερα. Το ιστορικό της υπόθεσης έχει ως εκτίθεται στις παρ. 5(α) έως 5(ζ). Στις 6.5.08 οι διάδικοι συμφώνησαν όπως η μεταξύ τους διαφορά παραπεμφθεί σε διαιτησία και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα. Στις 21.4.09 εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση και στις 26.3.10 ακυρώθηκε από το Δικαστήριο κατόπιν σχετικής αίτησης για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω. Η μεταξύ των διαδίκων διαφορά εξακολουθεί να υφίσταται εδώ και πέντε χρόνια. Από την παραπομπή της υπόθεσης σε διαιτησία μέχρι και την έκδοση της απόφασης για ακύρωση της απόφασης του διαιτητή παρήλθαν περίπου 22 μήνες. Επιζητείται από μέρους της ενάγουσας να παραπεμφθεί εκ νέου η επίλυση των μεταξύ των διαδίκων διαφορών, όπως αυτές καθορίστηκαν στο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 6.5.08, σε διαιτησία. Παραπομπή των πιο πάνω διαφορών εκ νέου σε διαιτησία θα συνιστούσε παραγνώριση του στοιχειώδους καθήκοντος του Δικαστηρίου για διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων εντός ευλόγου χρόνου και η εκ νέου παραπομπή σε διαιτησία ενδέχεται να απολήξει σε παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος των διαδίκων σε δίκη εντός εύλογου χρόνου. Το Δικαστήριο έχει την αποκλειστική ευθύνη να χειρίζεται την υπόθεση με τέτοιο τρόπο ώστε να τηρούνται οι ρητές διατάξεις του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6.1 της Σύμβασης (βλ. Φακοντής ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(2007)1Β ΑΑΔ 1165). Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια κρίνω ορθό και δίκαιο όπως μη παραπεμφθεί εκ νέου η επίλυση των διαφορών σε διαιτησία. Συνεπώς και γι΄ αυτό το λόγο, η αίτηση της ενάγουσας είναι έκθετη σε απόρριψη. 17. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης - καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας - αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος. (Υπ.): ................... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο