INTERNATIONAL MEDIA PARTNERS AG ν. THOMPSON INTEGRATED COMMUNICATIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1498/2006, 11 Οκτωβρίου 2010

INTERNATIONAL MEDIA PARTNERS AG ν. THOMPSON INTEGRATED COMMUNICATIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1498/2006, 11 Οκτωβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A81 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Ν. Γιασεμή, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1498/2006 Μεταξύ: INTERNATIONAL MEDIA PARTNERS A.G., από Ελβετία Εναγόντων -και-

1. THOMPSON INTEGRATED COMMUNICATIONS LTD
2. Κυριακή Θόμπσον, άλλως Κυριακή Thompson Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 03-03-
3. INTERNATIONAL MEDIA PARTNERS A.G., από Ελβετία Εναγόντων -και-
4. THOMPSON INTEGRATED COMMUNICATIONS LTD
5. ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΕΙΛΙΝΟΣ ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας Κυριακή Θόμπσον, τέως εκ Λάρνακος, Αρ. Διαχείρισης 126/06 Ε.Δ. Λάρνακας Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 29.4.
6. Ημερομηνία: 11 Οκτωβρίου
7. Εμφανίσεις: Για τους εναγόμενους-αιτητές Ο κ. Μ. Παπαθανασίου. Για τους ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση: Ο κ. Στ. Παπαθεοδώρου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 5.6.2009 εκδόθηκε διάταγμα εναντίον των εναγόντων, καθ΄ ων η αίτηση στην παρούσα διαδικασία, για αποκάλυψη εγγράφων τα οποία αναφέρονται στην έκθεση απαιτήσεως ως έγγραφα επί των οποίων αυτοί προφανώς θα στηρίξουν την απαίτηση τους εναντίον των εναγομένων, αιτητών. Με ένορκη δήλωση η οποία κατατέθηκε στο φάκελο της υπόθεσης στις 25.11.2009 έγινε αποκάλυψη εγγράφων αντίγραφα των οποίων επίσης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, η ένορκη δήλωση συνοδεύεται από κατάλογο στον οποίο γίνεται περιγραφή των διαφόρων κατηγοριών των αποκαλυφθέντων και κατατεθέντων στο Δικαστήριο εγγράφων. Πρόκειται για ανορθόδοξο, μάλλον, τρόπο συμμόρφωσης προς διάταγμα όπως το προαναφερθέν, ητοι η κατάθεση αυτούσιων των εγγράφων πρόσθετα με την αποκάλυψη τους. Γι΄ αυτό και η πλευρά των εναγομένων θεώρησε αναγκαίο να καταστήσει σαφές πως τα κατατεθέντα έγγραφα δεν αποτελούν μαρτυρία στην υπόθεση. Με τη θέση αυτή συμφώνησε και ο συνήγορος των εναγόντων. Όσον αφορά την αποκάλυψη, η πλευρά των εναγομένων αφού προφανώς έλαβε και αντίγραφα των εν λόγω εγγράφων, θεώρησε ότι είναι ικανοποιητική. Περαιτέρω, είναι κοινώς παραδεκτό ότι η διενεργηθείσα αποκάλυψη δεν περιλαμβάνει και τα τιμολόγια τα οποία αναφέρονται στο διάταγμα υπό το γράμμα (α). Με αυτό διατάσσονταν οι ενάγοντες όπως αποκαλύψουν ενόρκως «Όλα τα ισχυριζόμενα τιμολόγια που εκδόθηκαν από τους εκδότες ως στην παράγραφο 13 της έκθεσης απαίτησης αναφέρεται.» Εξ αιτίας της προαναφερθείσας παράλειψης καταχωρίστηκε εκ μέρους των εναγομένων η παρούσα αίτηση με την οποία ζητείται: «Διάταγμα του Δικαστηρίου για απόρριψη της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής καθ΄ ότι οι ενάγοντες δεν έχουν συμμορφωθεί με το διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων ημερ. 05-06-09». Ο συνήγορος των εναγομένων εισηγήθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση θα πρέπει να εφαρμοστεί η σχετική πρόνοια στη Δ.28 Κ.12 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και να απορριφθεί η αγωγή των εναγόντων λόγω μη προώθησης της. Από την πλευρά του ο συνήγορος των εναγόντων εισηγήθηκε, κατ΄ αρχάς, ότι δεν ήταν εύλογα δυνατό για τους τελευταίους να συμμορφωθούν με το συγκεκριμένο μέρος του διατάγματος αφού τα εν λόγω έγγραφα δε βρίσκονται στην κατοχή τους. Στην ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει την ένσταση τους, αναφέρεται αυτό ως γεγονός καθώς επίσης ότι οι ενάγοντες καταβάλλουν προσπάθειες για την ανάκτηση τους. Δεν αντεξετάστηκε ο ενόρκως δηλών. Περαιτέρω, εισηγήθηκε ότι η περίπτωση εμπίπτει, μάλλον, στις πρόνοιες της Δ.28 Κ.
8. Η εξουσία την οποία επικαλούνται οι εναγόμενοι προβλέπεται στη Δ.28 Κ.12, η οποία επίσης αναφέρεται στην αίτηση. Ολόκληρη η πρόνοια αυτή έχει ως εξής: «
9. If any party refuses to allow inspection at the place named by him in that behalf and within the prescribed time of any document which he has not objected to produce, or if he fails to comply with any order for discovery or inspection of documents, he shall be liable to attachment. He shall also, if a plaintiff, be liable to have his action dismissed for want of prosecution, and, if a defendant, to have his defence (if any) struck out, and to be placed in the same position as if he had not defended, and the party seeking discovery or inspection may apply to the Court for an order to that effect, and an order may be made accordingly.» Ενώ εκ μέρους των εναγόντων, όπως έχει ήδη λεχθεί, έγινε εισήγηση ότι η προκειμένη περίπτωση θα μπορεί ίσως να εξεταστεί υπό το φως των προνοιών του Κ.3 της ίδιας πιο πάνω Διαταγής. Βέβαια, η πρόνοια αυτή ως έχει δε θέτει σε καλύτερη μοίρα την υπόθεση των εναγόντων, αν τελικώς εφαρμοστεί με όλη την αυστηρότητα της. Προβλέπει ότι: «
10. If a party ordered to make discovery of documents fails so to do, he shall not afterwards be at liberty to put in evidence on his behalf in the action any document he failed to discover or to allow to be inspected, unless the Court is satisfied that he had sufficient excuse for so failing, in which case the Court may allow such document to be put in evidence on such terms as it may think fit.» Είναι φανερό από το είδος της κύρωσης η οποία προβλέπεται στον κάθε ένα από τους εν λόγω δύο κανονισμούς ότι δεν είναι δυνατό οι πρόνοιες τους να τύχουν συγχρόνως εφαρμογής. Είναι αυτονόητο πως αν η απαίτηση ή η υπεράσπιση, αναλόγως της περίπτωσης, απορριφθεί, δεν τίθεται πλέον θέμα αποδοχής ή μη ως μαρτυρίας κατά τη δίκη των μη αποκαλυφθέντων εγγράφων. Και τότε τίθεται το ερώτημα πώς το δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του εξουσία δυνάμει του Κ.12 ενώ είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο καθ΄ ου η αίτηση έχει συμμορφωθεί στο διάταγμα για αποκάλυψη εγγράφων στο μεγαλύτερο βαθμό. Τέτοια είναι προφανώς και η παρούσα περίπτωση. Συγκεκριμένα, οι ενάγοντες έχουν συμμορφωθεί με τις τέσσερις από τις πέντε παραγράφους που συναποτελούν το παρόν διάταγμα για αποκάλυψη εγγράφων. Εν όψει του αδιαμφισβήτητου αυτού γεγονότος οπωσδήποτε δε θα είναι δίκαιο γι΄ αυτούς να απορριφθεί ολόκληρη η αγωγή, όπως είναι η αξίωση των εναγομένων στην παρούσα αίτηση. Όμως, δεν είναι επίσης δυνατό να απορριφθεί κάποιο μέρος της αφού δεν προκύπτει από την έκθεση απαιτήσεως αν τα μη αποκαλυφθέντα έγγραφα συνδέονται με οποιαδήποτε συγκεκριμένη επιμέρους απαίτηση, της οποίας μάλιστα η έκταση, αποτιμώμενη σε χρήμα, να είναι γνωστή. Μια τέτοια διαταγή, ήτοι για απόρριψη μη προσδιορισμένης απαίτησης, θα είναι εν πρώτοις ασαφής ως προς το περιεχόμενο της. Ενώ δε θα είναι και άμεσα εφαρμοστέα αφού θα πρέπει πρώτα να αποκρυσταλλωθεί η απαίτηση η οποία σχετίζεται με τα μη αποκαλυφθέντα έγγραφα κάτι το οποίο θα μπορεί να γίνει μόνο στο πλαίσιο της δίκης. Επομένως, σε τέτοια περίπτωση, όπως είναι η παρούσα, θεωρώ πως δεν παρέχεται καν εξουσία στο Δικαστήριο να ενεργήσει με βάση τον Κ.
11. Ο Κ.12 εφαρμόζεται μόνο όπου η κύρωση της απόρριψης της απαίτησης μπορεί να επιβληθεί με άμεση εφαρμογή. Δεν είναι τέτοια η παρούσα περίπτωση η οποία μάλλον εμπίπτει στις πρόνοιες του Κ.3, ανωτέρω. Προκειμένου, βέβαια, ότι διαπιστωθεί πρώτα στο κατάλληλο στάδιο, ήτοι κατά τη δίκη, ότι δικαιολογείται η εφαρμογή του. Έπειτα, όσον αφορά την παρούσα αίτηση, υπάρχει και το αδιαμφισβήτητο γεγονός, το οποίο αναφέρεται στην ένορκη δήλωση η οποία έγινε εκ μέρους των εναγόντων, ότι τα μη αποκαλυφθέντα έγγραφα δε βρίσκονται στην κατοχή τους. Μάλιστα δηλώνεται εκεί ότι οι ενάγοντες προβαίνουν σε ενέργειες για την ανάκτηση τους. Το γεγονός ότι ένας διάδικος, χωρίς υπαιτιότητα δική του, δεν έχει στην κατοχή του έγγραφα τα οποία έχει διαταχθεί να αποκαλύψει είναι ικανός λόγος ώστε αυτός να μην τιμωρηθεί εφόσον με την αίτηση ζητείται η τιμωρία του για παρακοή του διατάγματος αποκάλυψης (βλ. Re Bramblevale Ltd