Ανδρέας Νίκου Λουγκρίδης ν. Μιχάλης Δημητρούδης, Συνεκδ. Αγωγές Αρ.4477/2005 και 877/2008., 22.10.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A87 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Ν. Γιασεμή, Π.Ε.Δ. Συνεκδ. Αγωγές Αρ. 4477/2005 και 877/
- Αγωγή Αρ. 4477/2005: Μεταξύ: Ανδρέας Νίκου Λουγκρίδης, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και- Μιχάλης Δημητρούδης, εκ Λονδίνου Εναγομένου Αγωγή Αρ. 877/2008: Μεταξύ: Μιχάλης Δημητρούδης, από το Ηνωμένο Βασίλειο Ενάγοντα -και- Ανδρέας Νίκου Λουγκρίδη, από τη Λεμεσό Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 11.10.
- Ημερομηνία: 22.10.
- Εμφανίσεις: Για εναγόμενο-αιτητή: Ο κ. Α. Χαραλάμπους. Για ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση: Η κα Έλ. Ανδρέου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύντομα μετά την έκδοση στις 30.9.2010 τελικής απόφασης στις συνεκδικασθείσες αγωγές 4477/2005 και 877/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ο εναγόμενος στην πρώτη από τις δύο καταχώρισε έφεση. Προσβάλλει την ορθότητα του διατάγματος, και κατά συνέπεια του σκεπτικού πίσω από αυτό, για άρση της εγγραφής της συμφωνίας ημερομηνίας 1.8.2003 από το σχετικό μητρώο του Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας όπου είχε κατατεθεί για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης της δυνάμει του σχετικού νόμου. Τώρα με την παρούσα αίτηση ο προαναφερθείς διάδικος ζητά την αναστολή της εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης (διατάγματος) μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης. Ο ενάγοντας στην προαναφερθείσα πρώτη αγωγή, καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία, έχει προβάλει ένσταση στην εν λόγω αίτηση η οποία, να σημειωθεί, εδράζεται στη Δ.35 Κ.18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Πολύ σύντομα το ιστορικό της υπόθεσης αναφέρεται στην αγορά από τον αιτητή δυνάμει της προαναφερθείσας συμφωνίας ενός ακινήτου, ιδιοκτησία του καθ΄ ου η αίτηση, έναντι ποσού £109.
- Με την υπογραφή της συμφωνίας ο αιτητής κατέβαλε στον καθ΄ ου η αίτηση ποσό £500 ως προκαταβολή. Λίγες μέρες αργότερα προέβηκε και στην κατάθεση του εγγράφου της συμφωνίας στο Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας για το σκοπό που αναφέρεται πιο πάνω. Το υπόλοιπο του τιμήματος θα κατεβάλλετο στις 30.9.2003 οπότε και θα πραγματοποιείτο η μεταβίβαση του ακινήτου στον αιτητή, αγοραστή. Οι ανωτέρω είναι όροι που προβλέπονται στην εν λόγω συμφωνία και οι οποίοι, όμως, τελικώς δεν εκπληρώθηκαν. Βασικά, ο λόγος ήταν επειδή ο αιτητής θεωρούσε ως προϋπόθεση για την πληρωμή του υπολοίπου του τιμήματος την εκπλήρωση από τον καθ΄ ου η αίτηση ενός άλλου όρου της συμφωνίας που του επέβαλλε να εξασφαλίσει δρόμο ο οποίος να εφάπτετο του πωληθέντος ακινήτου. Ένεκα της θέσης ανωτέρω που έλαβε ο αιτητής, όσον αφορά τις συμβατικές υποχρεώσεις εκατέρωθεν, παρήλθε ο χρόνος, μέχρι την 30.9.2003, που όριζε η συμφωνία για εξόφληση του τιμήματος και μεταβίβαση του ακινήτου. Η μετά την ημερομηνία αυτή περίοδος βρήκε τις δύο πλευρές να προσπαθούν να εξεύρουν λύση στις διαφορές τους ώστε να καταστεί εφικτή η υλοποίηση της συμφωνίας τους, χωρίς όμως τελικώς να το επιτύχουν. Στις 30.5.2005 ο καθ΄ ου η αίτηση με επιστολή του προς τον αιτητή ακύρωσε ή και τερμάτισε τη συμφωνία, ανεπιτυχώς όπως διαπιστώθηκε στην εφεσιβληθείσα απόφαση. Όμως, με την ίδια απόφαση κρίθηκε επίσης ότι δεν μπορούσε να επιτύχει η αξίωση του αιτητή στην συνεκδικαζόμενη αγωγή 877/2008 για ειδική εκτέλεση της συμφωνίας. Παρεμπιπτόντως να σημειωθεί ότι η αγωγή αυτή κατεχωρήθη δυόμισι σχεδόν χρόνια μετά την αγωγή 4477/
- Συνακόλουθα, εκδόθηκε το προαναφερθέν διάταγμα για άρση της εγγραφής της συμφωνίας από το σχετικό μητρώο του Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας. Το διάταγμα αυτό ικανοποιεί ειδικά μια από τις αξιώσεις του καθ΄ ου η αίτηση στην αγωγή 4477/
- Επίσης, να σημειωθεί ότι κατά τη συνεκδίκαση των εν λόγω δύο αγωγών δεν ηγέρθη και ούτε εξετάστηκε θέμα αποζημίωσης του αιτητή λόγω παράβασης της συμφωνίας από τον καθ΄ ου η αίτηση. Το θέμα αυτό παρέμεινε ανοικτό, ειδικά αφού διαπιστώθηκε ότι η συμφωνία των μερών εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. Εναπόκειται πλέον στα μέρη να αποφασίσουν πώς θα ενεργήσουν προκειμένου να εξέλθουν από την κατάσταση αυτή. Βέβαια, μια καλή διευθέτηση της υπόθεσης για τον αιτητή θα είναι, προφανώς, να επιτύχει η έφεση του και να εκδοθεί διάταγμα ειδικής εκτέλεσης της συμφωνίας ημερομηνίας 1.8.
- Γι΄ αυτό και η παρούσα αίτηση, η οποία έχει τελικώς περιοριστεί στο αίτημα που αναφέρθηκε προηγουμένως, και εδράζεται στη Δ.35 Κ.
- Στο βαθμό που ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας αίτησης η σχετική πρόνοια στον εν λόγω κανονισμό έχει ως εξής: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order;» Ο συνήγορος του αιτητή αφού αναφέρθηκε στη σχετική νομολογία η οποία εξετάζει τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την εφαρμογή της προαναφερθείσας δικονομικής πρόνοιας, τόνισε ιδιαίτερα το ενδεχόμενο αδυναμίας υλοποίησης απόφασης η οποία τυχόν να εκδοθεί υπέρ του κατ΄ έφεση, αν στο μεταξύ με την άρση της εγγραφής της συμφωνίας ο καθ΄ ου η αίτηση αποξενώσει το επίδικο ακίνητο. Στη βάση αυτή εισηγήθηκε την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αναστολής. Η κα Ανδρέου δεν έδειξε να διαφωνεί όσον αφορά τους παράγοντες που αποδέχεται η νομολογία, θεωρώντας, όμως, ότι σημαντικό στην εφαρμογή τους είναι οι περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Εισηγήθηκε δε ότι στην παρούσα περίπτωση δε δικαιολογείται να διαταχθεί αναστολή της εφεσιβληθείσας απόφασης. Όμως, προηγουμένως, η συνήγορος εισηγήθηκε επίσης ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν τυγχάνει εφαρμογής η πρόνοια, ανωτέρω, της Δ.35 Κ.
- Ο λόγος, όπως εξήγησε, είναι επειδή εδώ δε ζητείται «η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται», που είναι η περίπτωση κατά την οποία εφαρμόζεται η προαναφερθείσα πρόνοια, όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα,
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1384. Στην υπόθεση εκείνη το πρωτόδικο δικαστήριο με απόφαση του ακύρωσε ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Η απόφαση αυτή εφεσιβλήθηκε και εκκρεμούσης της έφεσης ο εφεσίων υπέβαλε αίτηση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για αναστολή της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής η οποία δεν έγινε αποδεκτή. Προηγουμένως, παρόμοια αίτηση του ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου είχε επίσης απορριφθεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο βασικά έκρινε ότι η αιτούμενη αναστολή δεν αφορούσε διαδικασία η οποία απέρρεε από την εφεσιβληθείσα απόφαση (of proceedings under the decision appealed from). Όπως το αντιλαμβάνομαι κατά τη διατύπωση του σκεπτικού της απόφασης το θέμα ετέθη από μια άλλη συναφή διάσταση του που όμως οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα ανωτέρω, ως εξής: «Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται». Προς υποστήριξη της πιο πάνω απόφασης γίνεται παραπομπή, μεταξύ άλλων, και στην υπόθεση Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524. Στη ξεχωριστή απόφαση του ο Πικής Δ., όπως ήταν τότε, αναφερόμενος στον τρόπο και στο πλαίσιο εφαρμογής της Δ.35 Κ.18 και 19 ανάφερε, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Ord. 35, rr. 18 and 19, confer discretion to stay execution of an appealable order under r.2 of Ord. 35, whether final or interlocutory. Execution encompasses the enforcement of the remedial measures sanctioned in judicial proceedings. The very object of stay is to put off the enforcement of an order of the Court. That this is the ambit and purport of Ord. 35 r. 18 was recently acknowledged by this Court in Re E.S. (an Infant). The following extract form the judgment indicates the compass or r.18 of Ord. 35:- (a) The execution of the order or judgment under appeal. "Execution" in the context of the Civil Procedure Rules encompasses every proceeding designed to enforce a judgment or order. And this is the sense in which "execution" should be understood and applied under the rule here under consideration.» Όπως αναφέρθηκε ήδη το αίτημα στην παρούσα αίτηση είναι για αναστολή της εκτέλεσης της τελικής απόφασης του δικαστηρίου. Δηλαδή, αναστολή στη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων, στα πλαίσια της εφεσιβληθείσας απόφασης, που θα έχουν ως αποτέλεσμα να καταστεί ουσιαστικά ανέφικτη τυχόν απόδοση από το Ανώτατο Δικαστήριο προς τον αιτητή της θεραπείας της ειδικής εκτέλεσης της εν λόγω συμφωνίας. Είναι σε τέτοια περίπτωση που εφαρμόζεται η Δ.35 Κ.18, (βλ. Χριστοφή ν. Island Beach Development Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 189/2009 ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2010). Συνεπώς, με αυτήν την αντίληψη ως προς την ουσία του παρόντος αιτήματος καταλήγω ότι η εξέταση του εμπίπτει κάτω από τις πρόνοιες της Δ.35 Κ.18 και ως εκ τούτου το Δικαστήριο τούτο έχει εξουσία να επιληφθεί. Οπωσδήποτε πρόκειται για διακριτικής φύσεως εξουσία κατά την άσκηση της οποίας το δικαστήριο καταλήγοντας στην κρίση του θα πρέπει να σταθμίσει δύο συγκρουόμενα μεταξύ τους δικαιώματα. Από τη μια πλευρά, αυτό του επιτυχόντος διάδικου στην πρωτόδικη διαδικασία να δρέψει άμεσα τους καρπούς της υπέρ του απόφασης και από την άλλη πλευρά το δικαίωμα του αποτυχόντος διάδικου να μην καταστεί τελικώς κενή περιεχομένου τυχόν υπέρ του απόφαση κατ΄ έφεση. Αυτό είναι το βασικότερο που έχει να εξετάσει το δικαστήριο σε μια αίτηση όπως η παρούσα, άσκηση η οποία διεξάγεται επί τη βάσει των ενώπιον του γεγονότων, ενώ το ενδεχόμενο επιτυχίας της έφεσης θεωρείται παράγοντας με οριακή σημασία αν δεν υπάρχει βεβαιότητα προς τούτο (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147). Στην προκειμένη περίπτωση δε συζητήθηκε καθόλου η συγκεκριμένη αυτή πτυχή και ειδικά η προοπτική επιτυχίας της έφεσης και απόδοσης κατ΄ εκείνο το στάδιο στον αιτητή της θεραπείας της ειδικής εκτέλεσης της συμφωνίας, η οποία απορρίφθηκε με την εφεσιβληθείσα απόφαση. Να σημειωθεί ότι ήταν στη βάση αυτής της κατάληξης και μόνο, όπως εξηγείται, που εκδόθηκε το διάταγμα που αναφέρεται προηγουμένως υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση. Όσο για τη διαπίστωση ότι η συμφωνία εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ, αυτή αφορά στην εκδοχή του καθ΄ ου η αίτηση που ήθελε τη συμφωνία να έχει ακυρωθεί ή τερματιστεί στην πορεία των γεγονότων τα οποία αυτός πρόβαλε κατά τη δίκη. Όσον αφορά άλλα γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα για την άσκηση της εν λόγω διακριτικής εξουσίας, διαπιστώνεται ότι δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία σχετικά ενώπιον μου από την πλευρά του αιτητή. Δεν τον απασχόλησε το θέμα αυτό. Πρόβαλε μόνο γενικόλογους ισχυρισμούς όπως ότι αν αρθεί η εγγραφή της επίδικης συμφωνίας από το σχετικό μητρώο του Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακος και αν ο καθ΄ ου η αίτηση αποξενώσει το επίδικο ακίνητο τότε η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Δεν έχει προσφερθεί συγκεκριμένη μαρτυρία από την οποία να μπορεί να διαφανεί κατά πόσο ο καθ΄ ου η αίτηση έχει όντως προβεί σε κάποιες ενέργειες προς την κατεύθυνση αυτή, ώστε ο κίνδυνος τον οποίο ο αιτητής επικαλείται να αποτελεί πλέον σοβαρή πιθανότητα και όχι μόνο δυνατότητα ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου, ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέστειλε την εκεί εφεσιβληθείσα απόφαση αφού έλαβε υπόψη ότι οι εφεσίβλητοι προγραμμάτιζαν την άμεση εκτέλεση έργων σε σχέση με το επίδικο υποστατικό. Εδώ ελλείπει, όπως έχει ήδη διαπιστωθεί, οποιαδήποτε τέτοια μαρτυρία άμεσης ή έστω πιθανής διατάραξης της κατάστασης πραγμάτων που υφίστατο κατά την έκδοση της εφεσιβληθείσας απόφασης. Το μόνο άλλο σχετικό, πιστεύω, γεγονός που μπορεί να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της εξέτασης που διεξάγεται εδώ είναι το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την έγερση της πρώτης αγωγής προτού ο αιτητής αποφασίσει να επιδιώξει με την αγωγή 877/2008 ειδική εκτέλεση της συμφωνίας. Η παράλειψη του να ενεργήσει πιο νωρίς ουδέποτε επιχειρήθηκε να εξηγηθεί από τον ίδιο, όπως διαπιστώνεται στην εφεσιβληθείσα απόφαση, και η κατάληξη της πτυχής αυτής, όπως σημειώνεται και προηγουμένως, δεν σχολιάστηκε στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Αποτελεί ίσως αυτό ένδειξη της πεποίθησης του αιτητή για την πολύ μειωμένη πιθανότητα επιτυχίας που έχει η έφεση. Όμως, ανεξάρτητα, η καθυστέρηση του αιτητή να ενεργήσει όπως ανωτέρω αναφέρεται, πιστεύω αποτελεί επίσης καλό λόγο για να μην εγκριθεί η παρούσα αίτηση. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή. Αυτά να υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............... Γ. Ν. Γιασεμής, Π.Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο