MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO Ltd ν. Πανίκου Κόσια κ.α., Αρ. Αγωγής: 5131/94, 25 Οκτωβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 5131/94 Μεταξύ: MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO Ltd, Eνάγουσας-Αιτήτριας, -και-
- Πανίκου Κόσια,
- Ανδρέα Κόσια,
- Γεώργιου Κόσια, Εναγομένων- Καθ ων η Αίτηση. ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 15.6.10 για έκδοση διατάγματος ανανέωσης και εκτέλεσης δικαστικής απόφασης Ημερομηνία: 25 Οκτωβρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια-Ενάγουσα: κα. Ζίκου για Α. Ποιητή. Για Καθ' ου η Aίτηση-Εναγόμενο 3: κος. Παυλήμπεης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 15.6.10 η Ενάγουσα- Αιτήτρια καταχώρισε εναντίον των Εναγομένων- Καθ ων η Αίτηση την παρούσα αίτηση με την οποία επιζητεί την ανανέωση και εκτέλεση της δικαστικής απόφασης η οποία εκδόθηκε στις 4.10.
- Η αίτηση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της Κατερίνας Παυλίδου Λίλλη, η οποία είναι υπάλληλος της Ενάγουσας - Αιτήτριας και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η ομνύουσα αναφέρει ότι είχε εκδοθεί στις 13.1.95 διάταγμα που απαγόρευε στον Εναγόμενο 2 να πωλήσει, υποθηκεύσει, επιβαρύνει ή αποξενώσει το ακίνητο με αρ. τεμ 118, Φ/ΣΧ ΧLV III/47 αρ. εγγρ 4706, ¼ μερίδιο στο Κελλάκι της Λεμεσού. Εγγράφηκε ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του Εναγόμενου 2 στις 23.10.
- Ακολούθησε η έκδοση της απόφασης, στις 4.10.1995 και στις 19.5.97 εκδόθηκαν διατάγματα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων εναντίον των Εναγόμενων 1 και
- Εκδόθηκαν διατάγματα φυλάκισης στις 7.12.98 εναντίον των Εναγόμενων 1και
- Για τον Εναγόμενο 3 καταχωρίστηκε αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης στις 31.1.
- Η απόφαση ανανεώθηκε στις 16.6.
- Μέχρι και σήμερα δεν έχει εξοφληθεί το ποσό. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, θ.1-4,8,9 και Δ.40 Θ
- Η αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώρηση Ένστασης εκ μέρους του Εναγόμενου-Καθ' ου η αίτηση 3, στην οποία εγείρονται διάφοροι λόγοι, που κατά τη δική του άποψη, δεν πρέπει να πετύχει η αίτηση. Οι λόγοι αυτοί αφορούν το ότι υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης, ότι δεν είναι εύλογο ή δίκαιο να εκδοθεί το διάταγμα, ότι η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.39 και της Δ.40 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, ότι η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένα γεγονότα, ότι δεν αναφέρεται το οφειλόμενο ποσό και τι πληρωμές έχουν γίνει. Επιπρόσθετα γίνεται ισχυρισμός ότι δεν αναφέρονται τα μέτρα εκτέλεσης για τα οποία ζητείται η άδεια του Δικαστηρίου ότι αντιβαίνει τον Περί τόκου Νόμο καθώς επίσης και ότι οι Ενάγοντες είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές. Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.40, Δ.48, θ. 1-9 και Δ.64 καθώς επίσης στα άρθρα 1-7 του Περί Τόκου Νόμου 1977 , στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες καθώς και την πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου-Καθ' ου η Αίτηση 3, ο οποίος ισχυρίζεται ότι η ένορκη δήλωση της Ενάγουσας - Αιτήτριας είναι ελλιπής γιατί απουσιάζει η παράγραφος 7 ενώ επιπρόσθετα δεν αναφέρεται γιατί δεν λήφθηκαν εναντίον του ιδίου οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης μέχρι και σήμερα. Επιπρόσθετα ισχυρίζεται ότι δεν αναφέρεται το ποσό για το οποίο ζητείται άδεια για εκτέλεση της απόφασης καθώς επίσης και δεν αναφέρονται οι οποιεσδήποτε πληρωμές που έγιναν. Προωθεί την άποψη ότι η αίτηση έγινε από ανύπαρκτο πρόσωπο. Καταλήγει ότι αν επιτραπεί η αίτηση θα παραβαίνει τις διατάξεις του Περί Τόκου Νόμου 1977, που ίσχυε κατά την έκδοση της απόφασης και ότι η Αιτήτρια είναι εξασφαλισμένη με το ΜΕΜΟ που έχει καταχωριστεί εναντίον της περιουσίας του Εναγόμενου 2 και έχει ανανεωθεί και ότι δεν δικαιολογείται μετά την πάροδο 16 ετών η αίτηση για παροχή άδειας εκτέλεσης εναντίον του. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε με αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. Το αν θα δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης αποτελεί ζήτημα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου Βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 16, σελ. 8-
- Στην Αγγλική υπόθεση W.T. Lamb & Sons v. Rider
(1948)2 All E R 402 τονίσθηκε, ότι ο ενάγων οφείλει να δώσει ικανοποιητική εξήγηση στο Δικαστήριο για την αδράνειά του να προβεί σε μέτρα εκτέλεσης εντός της περιόδου των έξι ετών. Η Δ.40 θ.8 διαλαμβάνει ρυθμίσεις παρόμοιες με αυτές της Ο.42 r.23 των «Rules of the Supreme Court». Σε σχετική ανάλυση που περιέχεται στο σύγγραμμα «The Annual Practice, 1958, volume 1» στις σελ. 1019 κ.ε., υποδεικνύεται πως η αίτηση για την παροχή άδειας για την εκτέλεση δικαστικής απόφασης λόγω της παρόδου έξι
(6)ετών από την έκδοσή της (όπως η περίπτωση που εδώ ενδιαφέρει) πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση εκθέτουσα τα εξής: Πρώτον, την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους και το ποσόν που παραμένει οφειλόμενο. Δεύτερον, το γεγονός πως ο αιτητής δικαιούται να εκτελέσει την δικαστική απόφαση και συγκεκριμένα το γεγονός πως δεν υπήρξε αλλαγή όσον αφορά στους διάδικους και ούτε υπήρξε μεταβίβαση συμφερόντων. Εάν, όμως, υπήρξε τέτοια αλλαγή ή μεταβίβαση, θα πρέπει να αναφερθεί η ακριβή της φύση. Τρίτον, τους λόγους της καθυστέρησης στην εκτέλεση της απόφασης. Στο εν λόγω σύγγραμμα αναφέρεται, ακόμη, πως, παρά το ότι η έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, εντούτοις, εάν η ειδοποίηση αυτή αφορά σε απόφαση παλαιότερη των έξι
(6)ετών, πριν από την έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης θα πρέπει να δοθεί άδεια για την εκτέλεση της σχετικής δικαστικής απόφασης. Έχω εξετάσει τα ζητήματα που εγείρονται εν προκειμένω και έχω διεξέλθει το φάκελο της διαδικασίας. Διαπιστώνω δε και καταλήγω στα ακόλουθα: Ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου η αίτηση 3 πως οι Αιτητές δεν παρουσίασαν το ακριβές ύψος του οφειλόμενου υπόλοιπου είναι πραγματικός. Η απόφαση αυτή εκκρεμεί από το 1995 και δεν έχει αναφερθεί οτιδήποτε για το υπόλοιπο που οφείλεται. Παραμένει άγνωστο στο Δικαστήριο κατά πόσο έχουν γίνει οποιεσδήποτε πληρωμές από το 1995 και αν ναι ποιο ποσό καταβλήθηκε και πόσα είναι το σημερινό υπόλοιπο για το οποίο ζητείται απόφαση. Η υποχρέωση αυτή, για αναφορά του ακριβούς υπολοίπου, είναι επιτακτική βλ.Atkins Court Forms, 2η έκδοση, Τόμος 19, σελ
- Η θέση ότι η δεν έχει εξοφληθεί το ποσό της απόφασης απέχει από την υποχρέωση αυτή. Είναι επίσης σημαντικό να λεχθεί ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν προώθησαν τα μέτρα εκτέλεσης στα οποία είχαν προβεί για όλους τους Εναγομένους και έχουν δεσμευμένο και ακίνητο το οποίο ανήκει στον Εναγόμενο 2 μέχρι και σήμερα. Κανένας λόγος δεν αναφέρεται από την ομνύουσα για τους λόγους μη προώθησης των μέτρων εκτέλεσης όλα αυτά τα χρόνια εναντίον του Εναγομένου 3, ούτε γίνεται αναφορά στο πως εξελίχθηκε η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης, η οποία σημειωτέον είχε εκδοθεί το
- Υπό το φως όλων των πιο πάνω προκύπτει σαφώς πως οι Αιτήτρια επέδειξε αδράνεια στην εκτέλεση της απόφασης η οποία αδράνεια παρέμεινε ανεξήγητη. Η ανάγκη για εξασφάλιση της άδειας του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης προκύπτει ακριβώς από τούτη την αδράνεια που επέδειξαν μέχρι σήμερα στην εκτέλεση της απόφασης. Δεν θα ήταν, όμως, δίκαιο ούτε και πρόσφορο για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης να παραχωρηθεί η αιτούμενη άδεια επειδή η Αιτήτρια χωρίς εύλογη αιτία παρέλειψε να προωθήσει την εκτέλεση της απόφασης που είχε εκδοθεί υπέρ της εδώ και 15 χρόνια. Ένας Εναγόμενος δεν μπορεί να παραμένει υπόλογος σε εκτέλεση για απεριόριστο χρονικό διάστημα και αυτό φρονώ πως είναι το σκεπτικό που διέπει τον θεσμό
- Τα πιο πάνω προδιαγράφουν και την τύχη της αίτησης. Τονίζεται ότι δεν είναι δικαίωμα του Ενάγοντα η εκτέλεση της απόφασης μετά τα έξι χρόνια. Το όλο ζήτημα τελεί υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου. Το αν θα δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου επαφίεται στην διακριτική του ευχέρεια, η οποία ασκείται δικαστικά και, εν πάση περιπτώσει, προς όφελος του προσώπου που δικαιούται σε εκτέλεση μόνο επί τη βάση των δεδομένων που επιτρέπουν την άσκησή της κατά τον τρόπο αυτό. Δεν υπάρχουν εκείνα τα δεδομένα στην παρούσα περίπτωση που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της Αιτήτριας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερομηνίας 15.6.2010 απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου αρ. 3 - Καθ ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. ............ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο