Αναφορικά με τις αιτήσεις για έκδοση των Oleksandr Skochyk και Yevgeney Suray, Αρ. Ατήσεων: 2 3/2010, 26 Οκτωβρίου, 2010

(1)(α)(β) και 8

(2)του περί Εκδόσεως Φυγόδικων Νόμου (Ν.97/1970). Σύμφωνα με τις ταυτόσημες ως προς το περιεχόμενο τους εξουσιοδοτήσεις προς έναρξη της διαδικασίας εκδόσεως των Καθ΄ών η Αίτηση οι οποίες εξεδόθησαν από τον Υπουργό Δικαιοσύνης (τεκμήρια 1 και 2) και οι οποίες βασίστηκαν στα υποστηρικτικά έγγραφα των αιτήσεων εκ μέρους του Υπουργείου Δικαιοσύνης των Η.Π.Α., οι Καθ΄ών η Αίτηση κατηγορούνται ότι: Από τον Αύγουστο του 2008 μέχρι και τον Μάρτιο του 2010, συνωμότησαν μεταξύ τους καθώς και με άλλα πρόσωπα στη Δυτική Πενσυλβάνια των Η.Π.Α. και αλλού, για την παράνομη προμήθεια, κατοχή με σκοπό την προμήθεια και εισαγωγή αναβολικών στεροειδών, ήτοι oxymetholone, oxandrolone, boldenone,methadrostenolone, nandrolone decanoate,stanozolol, testosterone decanoate, testosterone cypionate, testosterone enanthate testosterone phenylpropionate σε όλη την επικράτεια των Η.Π.Α.. Κατηγορούνται επίσης για παράνομη κατοχή, προμήθεια και εισαγωγή στεροειδών. Τα εν λόγω αναβολικά παράγονταν στην Κίνα και προωθούνταν μέσω της εταιρείας MuscleBear που διηύθυνε ο Oleksandr Skochyk για διανομή στις Η.Π.Α. από τους εκεί συνεργάτες του. Σύμφωνα με τις έρευνες υπό κάλυψη πρακτόρων των αρμοδίων Αρχών των Η.Π.Α., οι παραγγελίες των πιο πάνω ουσιών γίνονταν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, μέσω της ιστοσελίδας που λειτουργούσε ο Skochyk με την ονομασία μεταξύ άλλων www.muclebears.com στην οποία προσφέρονταν προς πώληση αναβολικά στεροειδή. Μέσω αυτής της διαδικασίας, υπό κάλυψη πράκτορες των Η.Π.Α. έχουν αγοράσει αναβολικά στεροειδή από την εταιρεία MuscleBear, τα οποία έχουν παραδοθεί σε υπό κάλυψη διευθύνσεις, από διακινητές του Skochyk που βρίσκονταν στις Η.Π.Α. Κατά την περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου - Νοεμβρίου,2009, μέσω μιας σειράς ηλεκτρονικών επικοινωνιών (e- mail) μεταξύ του Skochyk και υπό κάλυψη πράκτορα των Αμερικανικών Αρχών επιβολής του Νόμου, ο Skochyk δήλωσε ότι:

(1)έχει 15ετή απασχόληση στα αναβολικά στεροειδή και διαθέτει πολλούς πελάτες,

(2)τα μηνιαία του έσοδα μέσω του Western Union είναι $100.000-$200.000,

(3)το παρατσούκλι του είναι Alex,

(4)εργάζεται με συνέταιρο κάποιον συγγενή του ονόματι Sergii,

(5)ενέγραψε υπεράκτια εταιρεία και διατηρεί τραπεζικό λογαριασμό στην Κύπρο χρησιμοποιώντας το όνομα του Sergii,

(6)ο προμηθευτής των αναβολικών στεροειδών βρίσκεται στην Κίνα και τον πληρώνει $20.000 μέχρι $60.000 κάθε μήνα, μέσω λογαριασμών στο Macau και Αυστρία και

(7)ότι ο αδελφός του έχει ευθύνη της καθημερινής διαχείρισης της επιχείρησης. Την περίοδο μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου 2009, πάνω από 450 πελάτες στις Η.Π.Α. απέστειλαν περισσότερες από 630 παραγγελίες σε ποσά που ανέρχονται στις $450,

1. Οι περισσότερες παραγγελίες για στεροειδή αναβολικά γίνονταν με την αποστολή χρημάτων στην Ουκρανία, μέσω της Western Union και της Money Gram. Την περίοδο μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2009, η MuscleBear απέστειλε περισσότερες από 70 εντολές μέσω της Western Union για συναλλαγές συνολικού ποσού $317,
2. Στις 6 Απριλίου 2010, το Συμβούλιο των Ενόρκων (Grand Jury) του Pittsburgh, της πόλης Pensylvania με βάση το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του, θεώρησε τους Suray και Skochyk ύποπτους και εξέδωσε εναντίον τους κατηγορητήρια για το αδίκημα της συνωμοσίας για προμήθεια αναβολικών στεροειδών και τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Την ίδια ημερομηνία εξεδόθη από το Δικαστήριο της Δυτικής Πενσυλβανίας ένταλμα σύλληψης τους. Στις 17 Μαρτίου 2010, στο Ξενοδοχείο Hilton στη Λευκωσία πραγματοποιήθηκε συνάντηση του υπό κάλυψη πράκτορα των Η.Π.Α. με τους Suray και Skochyk. Στη συνάντηση ο Skochyk ανέφερε ότι δραστηριοποιείται στο εμπόριο των στεροειδών τα τελευταία 15 χρόνια σε συνεργασία με τον Suray και άλλα μέλη της οικογένειας του και αναλαμβάνει τις διευθετήσεις για την προμήθεια και πληρωμή των παραγγελιών ενώ ο Suray επικοινωνεί με τους προτιθέμενους πελάτες μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Οι πιο πάνω δραστηριότητες εκτός από την παραβίαση της νομοθεσίας των Η.Π.Α. συνιστούν ταυτόχρονα και παράβαση των νόμων της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγκεκριμένα του Άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα (Συνωμοσία προς Διάπραξη Κακουργήματος) του Άρθρου 99

(1)(α) και (β) του περί Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης (Έλεγχος Ποιότητας, Προμήθειας και Τιμών) Νόμος 70

(1)του 2001 (Συνομωσία για Προμήθεια, Προμήθεια και Εισαγωγή αναβολικών στεροειδών, και τα άρθρα 3,4 και 5 του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου (Ν.188

(1)/2007) και οι οποίες επισύρουν ποινή φυλάκισης μέχρι και 14 χρόνια. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Θα αναφερθώ στη συνέχεια σε βασικά σημεία της μαρτυρίας που προσκομίστηκε για την πλευρά της αιτήτριας χώρας καθώς οι Καθ΄ών η Αίτηση δεν προσκόμισαν οποιανδήποτε μαρτυρία. Η πλευρά της αιτήτριας χώρας προς υποστήριξη της αίτησης της κάλεσε τέσσερις μάρτυρες (ΜΑ). Πέραν της προφορικής μαρτυρίας των εμπλεκομένων στην υπόθεση κατατέθηκαν και διάφορα έγγραφα πλείστα εκ των οποίων εκ συμφώνου. Η κα Μαρία Μούντη (Μ.Α.1), εργάζεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγκεκριμένα εδώ και ένα χρόνο στη Μονάδα Διεθνούς Συνεργασίας. Μέσα στα καθήκοντα της είναι και οι υποθέσεις έκδοσης φυγοδίκων χειρίστηκε δε την παρούσα υπόθεση. Ανέφερε ότι στις 10.03.2010 είχε ληφθεί στην υπηρεσία της από την Πρεσβεία των Η.Π.Α. αίτημα για την προσωρινή σύλληψη των Καθ΄ών η Αίτηση. Αργότερα ενημερώθηκαν από την αστυνομία για την έκδοση προσωρινού εντάλματος σύλληψης τους και ακολούθως από τον Πρωτοκολλητή του Ε.Δ. Λάρνακας μετά που είχε εκδοθεί προσωρινό ένταλμα σύλληψης εναντίον των Καθ΄ών η Αίτηση και μετά που αυτό εκτελέστηκε ότι αυτοί παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο έδωσε προθεσμία εντός της οποίας θα έπρεπε να παρουσιαστούν τα επίσημα έγγραφα. Η υπηρεσία της ενημέρωσε σχετικά τις αμερικανικές αρχές οι οποίες ανταποκρίθηκαν και τους απέστειλαν μέσω της διπλωματικής οδού τα πρώτα έγγραφα. Αυτά τέθηκαν ενώπιον του Υπουργού Δικαιοσύνης ο οποίος στις 29.04.2010 υπέγραψε τις εξουσιοδοτήσεις του για την έναρξη της διαδικασίας της έκδοσης τους ενώπιον του Δικαστηρίου οι οποίες κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 1 και 2. Η διαβιβαστική επιστολή του Υπουργείου Εξωτερικών των επίσημων εγγράφων με ημερομηνία 26.04.2010 κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 3 η δε ρηματική διακοίνωση της πρεσβείας των Η.Π.Α. κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 4. Τα επίσημα έγγραφα που είχαν αποσταλεί από τις αμερικανικές αρχές για τους δύο Καθ΄ών η Αίτηση κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα. Το πιστοποιητικό του Υπουργού Εξωτερικών σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Νόμο (Ν.103

(1)/2002) αναφορικά με την εφαρμογή της Συνθήκης μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για την Έκδοση Φυγοδίκων η οποία κυρώθηκε με τον Νόμο 8(ΙΙΙ) /2008 και η οποία ισχύει από την 1.02.2010 κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο

1. Αντίγραφο του σχετικού Πρωτοκόλλου Ανταλλαγής των Εγγράφων Επικύρωσης καθώς και αντίγραφο της Ρηματικής Διακοίνωσης της Πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής υπ΄αριθμό 195 και με ημερομηνία 15.12.2009, επισυνάπτονται στο εν λόγω τεκμήριο ως Παραρτήματα Ι και ΙΙ αντίστοιχα. Η συμπερίληψη και των δύο Καθ΄ών η Αίτηση στην εξουσιοδότηση του Υπουργού, όπως ανέφερε, δεν παραβιάζει καμιά διάταξη του νόμου ούτε και οποιαδήποτε δικαιώματα των Καθ΄ών η Αίτηση. Η εγκυρότητα ή όχι αυτής της ενέργειας και τυχόν συνέπειες της δεν έτυχαν περαιτέρω προώθησης εκ μέρους της υπεράσπισης και έτσι δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω. Εξάλλου, για την ακολουθητέα διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, της συνεκδίκασης δηλαδή των δύο υποθέσεων, προϋπήρξε συγκατάθεση εκ μέρους και των δύο Καθ΄ών η Αίτηση χωρίς εξάλλου να διακρίνω οποιονδήποτε νομικό πρόβλημα ή να έχει προκληθεί οποιαδήποτε δυσμενής συνέπεια για οποιονδήποτε από τους δύο με την επιλογή αυτής της διαδικασίας. Κατά την αντεξέταση της η μάρτυρας επανέλαβε ότι για πρώτη φορά πληροφορήθηκε γι΄αυτή την υπόθεση όταν λήφθηκε στην υπηρεσία της η Ρηματική Διακοίνωση από την αμερικανική πρεσβεία στις 10.03.2010 ότι καταζητούνταν οι δύο Καθ΄ών η Αίτηση στην οποία αναφέρονται και οι λόγοι για τους οποίους αυτοί καταζητούνταν. Σύμφωνα με εκείνο το έγγραφο οι Καθ΄ών η Αίτηση θα ερχόντουσαν στη Κύπρο στις 16,17 και 18 .03.
2. Οι αμερικανικές αρχές επομένως γνώριζαν ότι θα ταξίδευαν τα εν λόγω πρόσωπα στη Κύπρο και γι΄αυτό ζήτησαν την συνεργασία των κυπριακών αρχών. Η μάρτυρας αν και αναγνώρισε ότι προϋπόθεση έκδοσης ενός φυγόδικου είναι η αμφίπλευρη εγκληματικότητα εντούτοις δεν ήταν σε θέση να απαντήσει συγκεκριμένα με βάσει ποιές διατάξεις του κυπριακού νόμου θεωρούνται παράνομες οι συγκεκριμένες ουσίες. Περαιτέρω, για το ζήτημα της αμφίπλευρης εγκληματικότητας, η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να δώσει σαφή απάντηση για το κατά πόσο είναι ο εξαγωγέας, όπως ήταν οι Καθ΄ών η Αίτηση ή ο εισαγωγέας αυτών των ουσιών στις Η.Π.Α. που έχει την ευθύνη για την εξασφάλιση άδειας εισαγωγής των αναβολικών στις Η.Π.Α. αν πράγματι επιτρέπεται η εισαγωγή τους σ΄αυτή τη χώρα. Ανέφερε ότι από τα έγγραφα που διαβιβάστηκαν από τις Η.Π.Α. δεν φαίνεται αν οποτεδήποτε οι Καθ΄ών η Αίτηση είχαν επισκεφθεί τις Η.Π.Α. Φαίνεται όμως ότι η όλη επικοινωνία με τους εκεί συνεργάτες τους γινόταν μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Δεν γνώριζε η μάρτυρας αν είχε ζητηθεί άδεια από τις αρχές των Η.Π.Α. να ενεργήσει ο πράκτορας των ο κ. Sean Grillo στη Κύπρο ως under cover agent και να διεξάγει ανακρίσεις, και αυτό όπως ανέφερε ήταν ζήτημα το οποίο ξεφεύγει από την αρμοδιότητα τους ως υπουργείο και θα μπορούσε να απαντηθεί από την αστυνομία και συγκεκριμένα από την Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών (Υ.ΚΑ.Ν.) η οποία ενημερωνόταν γι΄αυτή την υπόθεση και γνώριζε γι΄αυτά τα γεγονότα εφόσον υπήρχε μεταξύ τους αλληλοενημέρωση. Γνώριζε όμως ότι ήδη από την αρχική ενημέρωση που έτυχαν από τις αμερικανικές αρχές ότι είχε ζητηθεί η συνδρομή των κυπριακών αρχών και ότι ήδη συνεργάζονταν με την κυπριακή αστυνομία για το ζήτημα αυτό. Ανέφερε ότι τα εντάλματα σύλληψης εναντίον των Καθ΄ών η Αίτηση σύμφωνα με όσα η ίδια αντιλαμβανόταν από τα έγγραφα που είχαν διαβιβαστεί είχαν εκδοθεί στις 6.04.2010 παρόλο ότι σε ένορκο δήλωση που είναι μέρος των εγγράφων φαίνεται ότι αυτά είχαν εκδοθεί προγενέστερα, έτσι δεν μπορούσε να απαντήσει με σαφήνεια πως γίνεται να είχε ζητηθεί η σύλληψη τους στη Κύπρο στις 17.03.2010 όταν ακόμα δεν είχαν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης τους από την αιτούσα χώρα. Κατά την επανεξέταση της διευκρίνισε ότι η υπηρεσία της κατά τη σύνταξη της εξουσιοδότησης του Υπουργού συνεργάζεται με την Νομική Υπηρεσία. Ο Υπ/νόμος Θεοφάνης Γεωργίου (Μ.Α.2) υπηρετεί στην Υ.ΚΑ.Ν. Αρχηγείου της Αστυνομίας και ήταν ο επόμενος μάρτυρας για την αιτούσα χώρα. Ήταν αυτός που είχε εξασφαλίσει το προσωρινό ένταλμα σύλληψης εναντίον των Καθ΄ών η Αίτηση, το ένα εκ των οποίων εκτέλεσε ο ίδιος και το άλλο συνάδελφος του στις 17.03.
3. Αυτά μαζί με τον όρκο του και τα παραρτήματα του τα κατάθεσε και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 8, 9,10 και
4. Οι Καθ΄ών η Αίτηση έδωσαν γραπτή συγκατάθεση για έρευνα στα αντικείμενα που βρέθηκαν στην κατοχή τους όταν συνελήφθηκαν μεταξύ των οποίων υπήρχαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές, κινητά, σκληροί δίσκοι, φωτογραφικές μηχανές τα οποία όμως δεν κατέσχαν εκείνη τη στιγμή ως τεκμήρια όπως ήταν και το αίτημα νομικής αρωγής των αμερικανικών αρχών που ακολούθησε αλλά αυτά φυλάχθηκαν ως περιουσία τους στις Κεντρικές Φυλακές όπου κρατήθηκαν. Αργότερα, όπως εξήγησε, κατασχέθηκαν τα τεκμήρια που βρέθηκαν στη κατοχή του ενός εκ των δύο καθώς στο μεταξύ όσα ανήκαν στον άλλο με εξουσιοδότηση τα παρέλαβε ο δικηγόρος του. Οι προς τούτο έγγραφες συγκαταθέσεις των Καθ΄ών η Αίτηση σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 12 και
5. Ανέφερε περαιτέρω ότι τα εντάλματα σύλληψης των Καθ΄ών η Αίτηση από τις αμερικανικές αρχές με ημερομηνία 10 και 11.12.2009 είχαν συμπεριληφθεί στην ένορκο δήλωση του όταν είχε αιτηθεί ο ίδιος την έκδοση προσωρινού εντάλματος σύλληψης τους στη Κύπρο από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου, αντίγραφα δε αυτών είχαν δοθεί στην άλλη πλευρά και έτσι έπρεπε να το γνωρίζουν ότι αυτά είχαν εκδοθεί πριν από το κυπριακό προσωρινό ένταλμα που είχε εκδοθεί εναντίον τους (βλ. Παράρτημα Β επί των Τεκμηρίων 8 και 10). Ανέφερε ότι οι συγκεκριμένες ουσίες για τις οποίες διώκονται οι Καθ΄ών η Αίτηση χρήζουν συνταγής, προαπαιτείται άδεια για την κυκλοφορία τους και γι αυτό συμπεριλαμβάνονται στα αδικήματα του Άρθρου 99 του περί Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης (Έλεγχος Ποιότητας, Προμήθειας και Τιμών Νόμου (Ν. 70

(1)/2001). Ο ίδιος ήταν πεπεισμένος ότι οι εν λόγω ουσίες μετά από έλεγχο που διενήργησε σε κατάλογο που τον είχαν εφοδιάσει από την Πρεσβεία των Η.Π.Α. και αυτόν που είχε εξασφαλίσει από τις Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, με τη συνδρομή συναδέλφων του είχαν διαπιστώσει ότι ενέπιπταν στις πρόνοιες του νόμου και ως εκ τούτου ήταν παράνομες και στις δύο χώρες. Ανέφερε στη συνέχεια ότι η υπηρεσία του είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων από τις αμερικανικές αρχές και την DEA για την έλευση αμερικανών αστυνομικών στη Κύπρο με σκοπό να συναντήσουν τους Καθ΄ών η Αίτηση στη Κύπρο και είχε δοθεί προς τούτο άδεια από τον Διοικητή της Υ.ΚΑ.Ν. σ΄αυτούς να ενεργήσουν ως under cover agents. Στην αντεξέταση του ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση της ταυτότητας των Καθ΄ών η Αίτηση και ότι είναι τα εκζητούμενα πρόσωπα και δεν ενέχει καμιά σημασία το γεγονός ότι, ίσως εκ παρδρομής, αναφέρονται ως αδέλφια στο ένταλμα σύλληψης του 2ου Καθ΄ού η Αίτηση που τιτλοφορείται ως τεκμήριο Β στο Τεκμήριο 10 όπως έχει σημειωθεί από το παρών Δικαστήριο. Ανέφερε ότι δεν ήταν ο σκοπός αυτών των πρακτόρων να ανακρίνουν τους Καθ΄ών η Αίτηση ούτε και να αποσπάσουν μαρτυρία από αυτούς. Σκοπός της συνάντησης ήταν να διαπιστώσουν ότι πράγματι ήταν τα δύο πρόσωπα που καταζητούνταν όπως αναφέρεται στη ρηματική διακοίνωση και έτσι εφόσον οι Καθ΄ών η Αίτηση δεν βρισκόντουσαν υπό σύλληψη, κατά την άποψη του δεν χρειαζόταν συμμόρφωση τους με τους δικαστικούς κανόνες όπως εφαρμόζονται στη Κύπρο ή την κυπριακή νομοθεσία που διέπει τα ζητήματα ανάκρισης και έτσι κατά την άποψη του δεν υπήρξε οποιαδήποτε παράβαση των δικαστικών κανόνων. Ανέφερε ότι η χρησιμοποίηση υπό κάλυψη αστυνομικών είναι ευρείας διαδόσεως σύστημα που χρησιμοποιεί η αστυνομία και των Η.Π.Α. και της Κύπρου για εξασφάλιση μαρτυρίας. Οι ενέργειες δε των πρακτόρων στη παρούσα υπόθεση διέπονται από διμερή συμφωνία. Επέμενε ότι από τη διερεύνηση που έκανε του θέματος πριν την ετοιμασία του όρκου του, με τον οποίο ζητούσε την έκδοση του προσωρινού εντάλματος σύλληψης των Καθ΄ών η Αίτηση, είχε πειστεί ότι οι ουσίες αυτές είναι απαγορευμένες και ως εκ τούτου παράνομες και στη Κύπρο. Στη συνέχεια ο μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 14 την απάντηση που έλαβε από τις Φαρμακευτικές Υπηρεσίες σε σχέση με τις επίδικες ουσίες οι οποίες μπορεί να χορηγηθούν σε ασθενείς με ιατρική συνταγή και συμφώνησε ότι αναφέρεται σ΄αυτή ότι παράνομα αυτές οι ουσίες χρησιμοποιούνται για σκοπούς ντόπινγκ αλλά διευκρίνισε ότι δεν ήταν το κατάλληλο πρόσωπο για να μαρτυρήσει θετικά για το περιεχόμενο της επιστολής αυτής. Επέμενε ότι σύμφωνα με την έρευνα που έκαμε, αυτές οι ουσίες ήταν απαγορευμένες στη Κύπρο και απαγορεύεται η εισαγωγή και κυκλοφορία τους χωρίς άδεια και κατά συνέπεια είναι παράνομες. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει ποιός χρειάζεται την άδεια εισαγωγής τέτοιων ουσιών. Δεν φάνηκε από τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη τους αν οι Καθ΄ών η Αίτηση είχαν επισκεφθεί ποτέ τις Η.Π.Α. Ενεργούσαν όμως ως παραγγελιοδόχοι και έστελναν τις ουσίες στους συνεργάτες τους στις Η.Π.Α. Κατά τον μάρτυρα αν κάτι είναι παράνομο σε μια χώρα και κάποιος στείλει κάτι παράνομο σε αυτή τη χώρα οφείλει να γνωρίζει αν ενεργεί νόμιμα ή παράνομα, εξάλλου η άγνοια του νόμου δεν αποτελεί υπεράσπιση. Ο λόγος που δεν είχε γίνει αμέσως η σύλληψη τους εφόσον το μήνυμα για τη σύλληψη τους είχε φτάσει στις 15.03.2010 ήταν ότι σε τέτοιου είδους μηνύματα χρειάζεται κάποια προεργασία και χρόνος όπως ήταν η εξακρίβωση ότι πράγματι οι ουσίες για τις οποίες ζητείτο η σύλληψη τους ήταν παράνομες και ο χρόνος για την ετοιμασία του όρκου που θα υποστήριζε το αίτημα το οποίο θα ετίθετο ενώπιον του Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η ρηματική διακοίνωση με βάσει την οποία η Υ.ΚΑ.Ν. είχε πληροφορηθεί ότι θα ερχόντουσαν αμερικανοί πράκτορες στη Κύπρο κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 15 σε σημεία της οποίας είχε κάμει αναφορά ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του. Ο κ. Χρίστος Πέτρου (Μ.Α.3) εργάζεται στις Φαρμακευτικές Υπηρεσίες του Κράτους από το

1. Είναι πτυχιούχος της Φαρμακευτικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και είχε κάμει μεταπτυχιακό και διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Πατρών σε γενικότερα θέματα φαρμακευτικής. Κατάθεσε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 16 επιστολή που είχαν λάβει στην υπηρεσία του από το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε σχέση με τις επίδικες ουσίες με ημερομηνία 16.06.
2. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της απάντησης που έδωσαν η οποία είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
3. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί ολόκληρο το κείμενο της εν λόγω επιστολής: Αναφέρομαι στο πιο πάνω θέμα και στην επιστολή σας ημερομηνίας 16.06.2010 ... και σας πληροφορώ τα ακόλουθα:
4. Σε περίπτωση που οι πράξεις για τις οποίες κατηγορούνται οι πιο πάνω γινόντουσαν στην Κύπρο, θα θεωρούνταν ποινικά αδικήματα εφόσον θα κυκλοφορούσαν φαρμακευτικά προϊόντα κατά παράβαση του άρθρου 9 των περί Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης (Έλεγχος Ποιότητας, Προμήθειας και Τιμών). Η κυκλοφορία ορίζεται στο άρθρο 2 του πιο πάνω νόμου.
5. Οι ουσίες που αναφέρονται στο κατηγορητήριο ανήκουν στην φαρμακολογική κατηγορία των αναβολικών στεροειδών και είναι φαρμακευτικά προϊόντα εφόσον εμπίπτουν στον ορισμό του ¨φαρμακευτικού προϊόντος¨ όπως καθορίζεται στο άρθρο 2 του Νόμου, δηλαδή πρόκειται για ουσίες οι οποίες: - Χαρακτηρίζονται ως έχουσες θεραπευτικές ή προληπτικές ιδιότητες έναντι ασθενειών ανθρώπων, ή - δύνανται να χρησιμοποιηθούν ή να χορηγηθούν σε άνθρωπο με σκοπό (ι) την αποκατάσταση, διόρθωση ή τροποποίηση φυσιολογικών λειτουργιών με την άσκηση φαρμακολογικής, ανοσολογικής ή μεταβολικής δράσης, είτε (ιι) να γίνει ιατρική διάγνωση.
6. Στις επίσημες ενδείξεις των φαρμακευτικών προϊόντων που είναι αναβολικά στεροειδή περιλαμβάνονται η θεραπεία του υπογοναδισμού και της οστεοπόρωσης. Αυτά τα προϊόντα χρησιμοποιούνται παράνομα για σκοπούς ντόπινγκ.
7. Πρόκειται για φαρμακευτικά προϊόντα για την έκδοση των οποίων σε ασθενείς απαιτείται ιατρική συνταγή.
8. Σκευάσματα τα οποία αναφέρονται στο κατηγορητήριο ήταν ή είναι εγγεγραμμένα στην Κύπρο ως φαρμακευτικά προϊόντα για την έκδοση των οποίων απαιτείται ιατρική συνταγή (π.χ. Nandrolone (Deca Durabolln TM) σύμφωνα με το Τροποποιητικό Επικυρωτικό Διάταγμα του 2008, για τον Πίνακα των Φαρμακευτικών Προϊόντων που χρειάζονται συνταγή (Κ.Δ.Π. 380/2008).
9. Τα σκευάσματα που αναφέρονται στο κατηγορητήριο για να δύνανται να κυκλοφορήσουν νόμιμα σε κράτη μέλη της ΕΕ απαιτείται άδεια κυκλοφορίας με βάση το άρθρο 6 της Οδηγίας 2001/83/ΕΚ (αντίστοιχο του άρθρου 9 της νομοθεσίας που αναφέρεται στο σημείο 1 της παρούσας).
10. Στις Η.Π.Α. τα αναβολικά στεροειδή είναι ελεγχόμενα και είναι καταχωρημένα στο schedule III Controlled Substances Act η οποία είναι η νομοθεσία που ρυθμίζει τα ναρκωτικά φάρμακα και τις ψυχότροπες ουσίες. Ανέφερε ότι οι επίδικες ουσίες χαρακτηρίζονται ως φαρμακευτικά προϊόντα. Αναφέρθηκε στο Άρθρο 9 του Νόμου (Ν.70

(1)/2001) σύμφωνα με το οποίο κανένα φαρμακευτικό προϊόν δεν κυκλοφορεί στη Κύπρο, ούτε παρασκευάζεται ούτε εισάγεται με βάσει το Άρθρο 39 του ίδιου νόμου χωρίς άδεια σε ισχύ από το Συμβούλιο Φαρμάκων και αυτό γίνεται μετά από αίτηση που υποβάλλεται και η οποία σύμφωνα με το νόμο πρέπει να πληροί κάποιες προϋποθέσεις όπως αναφέρονται στο άρθρο 10 του ίδιου νόμου στις οποίες και αναφέρθηκε. Την αίτηση την υποβάλλει ο αιτών για την άδεια κυκλοφορίας τους νοουμένου ότι ο παρασκευαστής έχει άδεια στη χώρα του για την παραγωγή τέτοιων ουσιών. Τα αδικήματα στον συγκεκριμένο νόμο προβλέπονται στο Άρθρο 99 του νόμου. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι από έρευνα που έκαμε μόνο για την Αγγλία βρήκε ότι δόθηκε άδεια κυκλοφορίας μιας από τις επίδικες ουσίες της ναδρολοξόνης, αλλά ανεξάρτητα αν πρόκειται για χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να κυκλοφορήσει στη Κύπρο η νομοθεσία μας προβλέπει κάποιες προϋποθέσεις και δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν ουσίες τις οποίες επιτρέπει μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτόματα και στη Κύπρο αλλά θα πρέπει να δοθεί άδεια αμοιβαίας αναγνώρισης. Η έρευνα του δεν επεκτάθηκε και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη Κύπρο από τον έλεγχο που έκαμε διαπίστωσε ότι έχουν σε ισχύ άδεια κυκλοφορίας δύο μόνο φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν τεστοστερόνη. Επανέλαβε ότι για να εισαχθούν στη Κύπρο θα πρέπει να υποβληθεί αίτηση στο Συμβούλιο και η αίτηση αυτή θα πρέπει να πληροί κάποιες απαραίτητες προϋποθέσεις για να εγκριθεί. Δεν απέρριψε εισήγηση ότι είναι ο εισαγωγέας τέτοιων φαρμακευτικών ουσιών που έχει την υποχρέωση να εξασφαλίσει άδεια εισαγωγής τους και επομένως αν γίνει εισαγωγή τέτοιων ουσιών χωρίς άδεια το αδίκημα το διαπράττει ο εισαγωγέας αλλά δεν μπορούσε να απαντήσει κατά πόσο αδίκημα διαπράττει και ο εξαγωγέας αυτών των ουσιών και γι΄αυτό το ζήτημα παρέπεμψε στο νόμο. Συμφώνησε ότι δεν είναι απαγορευμένες ουσίες αλλά ότι αυτές μπορούν να κυκλοφορήσουν μόνο μετά από άδεια από την αρμόδια επιτροπή και ιατρική συνταγή. Διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει άδεια κυκλοφορίας η οποία να εκδόθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την κυκλοφορία οποιασδήποτε από τις επίδικες ουσίες. Επανέλαβε ότι η ουσία για την οποία δόθηκε άδεια κυκλοφορίας της στην Αγγλία για να κυκλοφορήσει στη Κύπρο νόμιμα θα πρέπει να υπάρχει αμοιβαιότητα δηλαδή να έχει εκδοθεί άδεια αμοιβαίας αναγνώρισης. Τέλος στο Άρθρο 10 στη παρ. (ι) αναφέρονται οι υποχρεώσεις του προμηθευτή προς τον εισαγωγέα τέτοιων ουσιών όπως είναι το πιστοποιητικό ή βεβαίωση από την αρμόδια κρατική αρχή της χώρας παραγωγής τους. Τα διαβατήρια των Καθ΄ών η Αίτηση κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως Τεκμήρια 17 και

1. Η κα Ελένη Μορφάκη (Μ.Α.4) Ανώτερη Διοικητική Λειτουργός που υπηρετεί στη Μονάδα Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας της οποίας και προΐσταται, γνώριζε για την υπόθεση αυτή ως εκ της θέσεως της αν και την είχε χειριστεί άλλη συνάδελφος της. Ανέφερε ότι μετά την λήψη των πρώτων επίσημων εγγράφων που στάλθηκαν από τις αρχές των Η.Π.Α. αργότερα έχουν στείλει συμπληρωματική ένορκο δήλωση σε απάντηση διαβήματος εκ μέρους της Υπηρεσίας της διευκρινίζοντας κατά πόσο οι Καθ΄ών η Αίτηση γνώριζαν ή όχι αν η εισαγωγή, εμπορία ή διακίνηση αναβολικών, στεροειδών στις Η.Π.Α. ήταν παράνομη. Σχετική αλληλογραφία με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με ημερομηνίες 8.06.2010 και 9.06.2010 σημειώθηκε ως Τεκμήριο 19 και επιστολή της μάρτυρος εκ μέρους του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας ημερομηνίας 27.07.2010 σημειώθηκε ως Τεκμήριο
2. Στη συνέχεια μετά από απόρριψη ένστασης της Υπεράσπισης έγιναν δεκτά και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο 21 συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Sean Grillo όπου εξηγούνται διάφορες ενέργειες του ως under cover agent σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης μεταξύ των οποίων ήταν και η έρευνα του σε ηλεκτρονική αλληλογραφία των Καθ΄ών η Αίτηση μετά που είχε εξασφαλίσει σχετικό δικαστικό ένταλμα έρευνας και στην οποία επισυνάπτει διάφορες τέτοιες επιστολές. Στη συνέχεια έγινε αποδοχή και των εγγράφων (Τεκμήριο 22) με τα οποία επεξηγείται η αμερικανική νομοθεσία και στην οποία επισυνάφθηκε η ίδια η σχετική νομοθεσία ( Crimes and Criminal Procedure) που ισχύει στις Η.Π.Α. και αφορούν τα αδικήματα. Δίδονται επίσης λεπτομέρειες του τρόπου εξασφάλισης διαταγμάτων έρευνας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στις Η.Π.Α. και συγκεκριμένα του συγκεκριμένου διατάγματος που εξασφάλισε ο κ. Grillo και δίδονται εξηγήσεις για τη λειτουργία τέτοιων διαταγμάτων σύμφωνα με τον αμερικανικό νόμο. Σε αίτημα της Υπεράσπισης να κατατεθούν τα εντάλματα έρευνας που είχαν εκδοθεί στις Η.Π.Α. εναντίον των Καθ΄ών η Αίτηση, ακόμα και φωτοαντίγραφα τους αν δεν υπήρχε δυνατότητα να κατατεθούν τα πρωτότυπα, δεν υπήρξε ανταπόκριση εκ μέρους της αιτούσας χώρας και αντί αυτών κατατέθηκε ως Τεκμήριο 23 σχετική επιστολή όπου δίδεται εξήγηση για την ισχύ αυτών των ενταλμάτων και όταν είχε γίνει η έρευνα στην ηλεκτρονική αλληλογραφία των Καθ΄ών η Αίτηση μετά την έκδοση σχετικού δικαστικού εντάλματος αλλά και ο λόγος που δεν μπορεί να παρουσιαστεί, ότι δηλαδή παρεμποδίζεται από σχετικό διάταγμα αμερικάνικου δικαστηρίου το οποίο έθεσε αυτά τα έγγραφα ¨under seal". Η αλληλογραφία τέλος την οποία επισυνάπτει ο κ.Grillo στη συμπληρωματική του ένορκο δήλωση είναι αυτή που εξασφάλισε όταν ίσχυε ακόμα το διάταγμα έρευνας που είχε εξασφαλίσει του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των Καθ΄ών η Αίτηση και αυτή που εξασφάλισε ο ίδιος ενεργώντας ως under cover agent στον δικό του ηλεκτρονικό υπολογιστή. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΩΝ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η κα Λοϊζίδου με εκτενή αναφορά της στη μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά των αιτητών και σε αντιπαραβολή της με την νομική πτυχή της υπόθεσης με παραπομπή δηλαδή στις νομοθετικές διατάξεις και σε σχετική νομολογία, εισηγήθηκε ότι οι Αιτητές έχουν αποδείξει την υπόθεση τους και ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να διατάξει την έκδοση των Καθ΄ών η Αίτηση στην αιτούσα χώρα σύμφωνα με το αίτημα. Το Άρθρο 3 της Συμφωνίας, ανέφερε, προνοεί ότι αυτή εφαρμόζεται σε αδικήματα που διαπράχθηκαν τόσο πριν όσο και μετά την έναρξη της ισχύος της. Σύμφωνα με τη παρ. 5 του Άρθρου 8 της Συμφωνίας το Αιτούμενο κράτος μπορεί να ζητήσει από το Αιτούν κράτος συμπληρωματικές πληροφορίες όπως ζητήθηκαν και στη προκείμενη περίπτωση και παρουσιάστηκαν υπό μορφή έγγραφης μαρτυρίας. Οι αναγκαίες προϋποθέσεις γα την έκδοση της εξουσιοδότησης του Υπουργού και για τους δύο Καθ΄ών η Αίτηση πληρούνταν και έτσι υπάρχει συμμόρφωση στις διατάξεις του Άρθρου 8 παρ. 2 και 3 της Συμφωνίας. Τα έγγραφα δε που παρουσιάστηκαν στην αγγλική γλώσσα, που είναι η γλώσσα του Αιτούντος κράτους και δεν απαιτήθηκε η μετάφραση τους, πληρούν τον βαθμό απόδειξης που απαιτείται σύμφωνα με την Συμφωνία, δηλαδή να φανερώνουν εύλογους λόγους να πιστεύεται ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα από τους Καθ΄ών η Αίτηση και όχι να παρουσιάζεται μαρτυρία που να δημιουργεί τεκμήριο ενοχής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για τα αδικήματα τα οποία φέρονται ότι έχουν διαπράξει οι Καθ΄ών η Αίτηση προνοείται ποινή φυλάκισης πέραν του ενός έτους και στις δύο χώρες έτσι εκπληρώνεται και αυτή η προϋπόθεση. Τις δε αιτιάσεις που προβάλλει η πλευρά των Καθ΄ών η Αίτηση για την μη έκδοση τους διασκεδάζει η απόφαση Αναφορικά με τον Mounir Katcho

(2004)1 (B) Α.Α.Δ. σελ. 793 όπου αποφασίστηκαν παρεμφερή θέματα όπως της λήψης μαρτυρίας από τηλεφωνικές συνδιαλέξεις, το ζήτημα της παγίδευσης και ισχυρισμός για εξασφάλιση μαρτυρίας από τους Καθ΄ών η Αίτηση με παράνομο τρόπο, το κατά πόσο συνιστούν αδικήματα και κατά τον κυπριακό νόμο και ειδικότερα το αδίκημα της συνωμοσίας. Για όλα αυτά τα ζητήματα παρέπεμψε σε αποσπάσματα της πιο πάνω απόφασης όπως και στην υπόθεση Αναφορικά με τον Badar Hakam

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1625 με ειδική αναφορά στην εφαρμογή του τεκμηρίου της νομιμότητας σε σχέση με τη νομιμότητα της λήψης της μαρτυρίας και ότι το βάρος απόδειξης ισχυριζόμενης παρανομίας το είχε η πλευρά των Καθ΄ών η Αίτηση το οποίο δεν κατάφεραν να αποσείσουν και ειδικότερα ως προς το αδίκημα της συνωμοσίας. Επομένως το αίτημα δεν είναι καταχρηστικό και ούτε η μαρτυρία λήφθηκε κατά παράνομο τρόπο ή μετά από παγίδευση των Καθ΄ών η Αίτηση οι οποίοι ήρθαν στη Κύπρο με σκοπό να συναντήσουν τον υπό κάλυψη πράκτορα για να συζητήσουν μαζί του την περαιτέρω παράνομη δραστηριότητα τους εν γνώσει τους τόσο κατά το δίκαιο της χώρας τους όσο και αυτό των Η.Π.Α. ότι ήταν παράνομη δραστηριότητα και δεν έχει σημασία σύμφωνα με την υπόθεση Αναφορικά με τον Αλεξάντερ Καρπένκο

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 989 αν οι Καθ΄ών η αίτηση μετέβησαν οποτεδήποτε στις Η.Π.Α. Τέλος, σε σχέση με τη μαρτυρία που λήφθηκε από την ηλεκτρονική αλληλογραφία των Καθ΄ών η Αίτηση αυτή φάνηκε ότι λήφθηκε νόμιμα μετά από την έκδοση σχετικού δικαστικού διατάγματος. Ο κ. Γεωργίου με τη σειρά του στη σύντομη αλλά περιεκτική αγόρευση του επικεντρώθηκε στα σημεία τα οποία κατά την άποψη του θα πρέπει να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην απόρριψη της αίτησης και έτσι οι Καθ΄ών η Αίτηση να αφεθούν ελεύθεροι. Αναφέρθηκε και αυτός στο νομοθετικό πλαίσιο στο οποίο βασίζεται το αίτημα δίδοντας τη δική του ερμηνεία για το πως θα πρέπει να αντικρισθεί. Η 1η κατηγορία, αυτή της Συνωμοσίας, ανέφερε, αφορά συνομωσία για εισαγωγή και κυκλοφορία στις Η.Π.Α. συγκεκριμένων αναβολικών στεροειδών που αναφέρονται στο αίτημα. Η 2η κατηγορία αφορά τα ίδια ακριβώς αδικήματα και η 3η κατηγορία αφορά την ισχυριζόμενη νομιμοποίηση εσόδων από την διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν τα ίδια αναβολικά στεροειδή. Τα αδικήματα δε προκύπτουν λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι οι συγκεκριμένες ουσίες θεωρούνται ναρκωτικά και σύμφωνα με τον νόμο των Η.Π.Α. είναι παράνομες. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νουν ο ευπαίδευτος συνήγορος εισηγήθηκε συγκεκριμένα τα εξής: (α) Καθώς στην Κύπρο δεν προβλέπεται ότι οι ουσίες αυτές είναι απαγορευμένα φάρμακα σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στις Η.Π.Α. τότε θα έπρεπε για να χωρέσει έκδοση με βάσει τις διατάξεις της Συμφωνίας και συγκεκριμένα το Άρθρο 2 παρ. 4 και σύμφωνα με το τι προνοείται στο Άρθρο 5

(1)(α) και ειδικά στο Άρθρο 5

(1)(γ) του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου (Ν. 97/1970)που επιβάλλει την πρόβλεψη στην εν λόγω Συμφωνία συγκεκριμένων αδικημάτων και με δεδομένο ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται για τις συγκεκριμένες ουσίες τότε και γι΄αυτόν τον λόγο το αίτημα θα πρέπει να απορριφθεί. (β) Δεν αμφισβητείται ότι εκτός από το Άρθρο 5 του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου (Ν. 97/1970)και το Άρθρο 2 της Συμφωνίας καθιερώνουν την αρχή της διπλής εγκληματικότητας. Στην υπόθεση μας όμως, εισηγήθηκε, η προϋπόθεση αυτή δεν έχει ικανοποιηθεί καθώς οι επίδικες ουσίες δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως ναρκωτικές ουσίες ούτε και ως απαγορευμένα φάρμακα και ως εκ τούτου παράνομες με βάσει τον κυπριακό νόμο, ελλείπει δηλαδή το στοιχείο της ταυτόχρονης πρόβλεψης κάποιου από τα αδικήματα και στις δύο χώρες. Επομένως, δεν έχει στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της συνομωσίας και ούτε οποιονδήποτε γενεσιουργό αδίκημα έτσι που να εφαρμόζεται ο νόμος περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες (Ν. 188

(1)/2007). (γ) Η μαρτυρία του αιτούντος κράτους δεν κατέδειξε ότι είναι παράνομη η κατοχή ή η εμπορία των επίδικων ουσιών στη Κύπρο. Στη Κύπρο το μόνο που απαιτείται είναι η ιατρική συνταγή για ανθρώπινη κατανάλωση. Δηλαδή καταλήγει η εισήγηση, αν είναι οι ουσίες να χορηγηθούν σε ζώα ούτε συνταγή χρειάζεται. Ούτε και με τους κανονισμούς της WADA, οι οποίοι δεν παρουσιάσθηκαν και στους οποίους έκαμε αναφορά ο Μ.Α. 2 Θ. Γεωργίου δεν θεωρούνται παράνομες εφόσον δεν χρησιμοποιούνται από αθλητές οι οποίοι συμμετέχουν σε αθλητικούς αγώνες. (δ) Για το ζήτημα της παγίδευσης των Καθ΄ών η Αίτηση από μυστικούς πράκτορες των Η.Π.Α. ανέφερε ότι αυτοί εξαπάτησαν και παγίδευσαν τους Καθ΄ών η Αίτηση να έρθουν στη Κύπρο γιατί δεν μπορούσαν να ζητήσουν την έκδοση τους από την Ουκρανία. Διαφοροποιείται όπως ήταν η εισήγηση από την υπόθεση Katcho, στην οποία έκαμε αναφορά και η κα Λοίζίδου, ως προς τα γεγονότα της. Η κάθοδος τους στη Κύπρος αποσκοπούσε στην εξασφάλιση μαρτυρίας από αυτούς με την ανάκριση τους και χωρίς την επίστηση της προσοχής τους στον νόμο και όχι στην απλή σύλληψη τους. Επομένως, με αυτά ως δεδομένα συντρέχει το στοιχείο της καταχρηστικής άσκησης της διαδικασίας. Η μαρτυρία δε που λήφθηκε από του αμερικανούς πράκτορες στη Κύπρο είναι παράνομη με βάσει τον κυπριακό νόμο και αυτό το γεγονός διακρίνει την υπόθεση από την υπόθεση Βadar

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1625. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η περί Εκδόσεως Φυγοδίκων αλλά και η πιο πάνω διεθνής συμφωνία έχουν σκοπό να εμποδίσουν φυγόδικο, ο οποίος διέπραξε αδίκημα σε μια χώρα, να βρει άσυλο σε άλλη στην οποία καταφεύγει, και έτσι να αποφύγει τη δίκη και την τιμωρία του. Βασίζεται πάνω στις απλές αρχές της δικαιοσύνης. Η νομοθεσία αυτή είναι υψίστης σπουδαιότητας για τη δημόσια απονομή της δικαιοσύνης και την εσωτερική ασφάλεια των διαφόρων χωρών (βλ. Benwell v. Attorney General

(1986)LRC 2 (Const) 246 στη σελ. 254 και Altieri (Αρ.2)

(1993)1 Α.Α.Δ. 576,580,581). Ο τρόπος ερμηνείας διεθνών συμβάσεων αποτέλεσε το αντικείμενο πολλών κυπριακών και ξένων αποφάσεων. Σύμφωνα με τη νομολογία, σε κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται η πρόθεση των συμβαλλομένων μερών (βλ. Athanasiadis v. The Government of Greece,

(1969)3 All E.R. 293). Η διαδικασία εκδόσεως βασίζεται στις διεθνείς υποχρεώσεις που προκύπτουν από αμοιβαίες συμφωνίες μεταξύ διαφόρων χωρών, υποχρεώσεων που συνεπάγονται πλήρη ευθύνη και δέσμευση από την κάθε συμβαλλόμενη χώρα (βλ. In Re Vaskevich,

(1992)1 (A) Α.Α.Δ. 136). Συμβάσεις για την έκδοση φυγοδίκων δεν υπόκεινται στους συνήθεις κανόνες ερμηνείας του ημεδαπού δικαίου αλλά επιβάλλεται η φιλελεύθερη ερμηνεία τους για ευόδωση του στόχου στον οποίο αποβλέπουν και που είναι η καταπολέμηση του εγκλήματος σε διεθνή κλίμακα (βλ. In Re Hachem,

(1991)1 A.A.Δ. 723 και Government of Belgium v. Postlethwaite,

(1987)2 All E.R. 985 (H.L.). Διεθνείς συνθήκες, καθώς και διμερείς συμβάσεις ή διευθετήσεις για την έκδοση φυγοδίκων, αποσκοπούν στον παραμερισμό των συνόρων ως φραγμού στη δίωξη του σοβαρού εγκλήματος που αποτελεί κοινή επιδίωξη των εθνών (βλ. Hachem (πιο πάνω). Η παρούσα διαδικασία έκδοσης φυγόδικου συνιστά πολιτική δικαιοδοσία, δεν εξομοιώνεται όμως με αστική αγωγή. Η διαδικασία ρυθμίζεται από τον περί Εκδόσεως Φυγoδίκων Νόμο 97/70 και ιδιαίτερα από το Μέρος ΙΙΙ. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά από τον κ. Πική, Π. στην απόφαση Μελάς v. Αρχηγού Αστυνομίας κ.ά.,

(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. σελ. 2261, στις σελ. 2266-2267: ¨Πρόκειται για ειδική διαδικασία προσαρμοσμένη στη φύση του αντικειμένου αίτησης για την έκδοση φυγόδικου. Κύριος σκοπός της είναι η διαπίστωση της ύπαρξης των προϋποθέσεων για την έκδοση του.¨ Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται αιτήσεως, όπως είναι και οι παρούσες, έχει τις ίδιες εξουσίες όπως ο δικαστής που διεξάγει προανάκριση, ενώ η δίκη διεξάγεται, στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό, όπως η δίκη συνοπτικού αδικήματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας (Αρ. 1)

(1992)1 Α.Α.Δ. 136). Στην απόφαση Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών v. Golov,

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. σελ.1109 λέχθηκαν τα ακόλουθα: ¨Στην υπόθεση In re Hachem,

(1991)1 Α.Α.Δ. 723 αποφασίστηκε ότι η μαρτυρία για έκδοση φυγόδικου εξετάζεται με αναφορά στα αδικήματα που προσδιορίζονται στην εξουσιοδότηση, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν στα τυπικά τους στοιχεία με εκείνα που αναγράφονται στο ένταλμα σύλληψης. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Jennings v. United States,

(1982)2 All E.R. 104 (HL), που υιοθετήθηκε στην υπόθεση Hachem, καθοριστικό για την έκδοση φυγόδικου είναι το δίκαιο της χώρας από την οποία επιζητείται η έκδοση του, σε συσχετισμό με τα αδικήματα που στοιχειοθετεί η μαρτυρία.¨ Στην απόφαση Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών,

(1992)1 Α.Α.Δ. 191 με την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση στις σελ. 197 και 198, επιβεβαίωσε την αρχή ότι το κριτήριο κατά την απόφαση έκδοσης φυγόδικου δεν είναι το κατά πόσο το αδίκημα που αναφέρεται στο αλλοδαπό ένταλμα σύλληψης είναι ουσιαστικά παρόμοιο με αδίκημα δυνάμει του ημεδαπού νόμου, αλλά κατά πόσο η συμπεριφορά του φυγόδικου, αν αυτή παρατηρηθεί στη χώρα από την οποία ζητείται η έκδοση, θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με το νόμο της χώρας αυτής. Η έρευνα της μαρτυρίας συγκεντρώνεται στα αδικήματα για τα οποία παρασχέθηκε η εξουσιοδότηση. Στην ίδια απόφαση γίνεται ανεπιφύλακτα δεκτή η θέση ότι ο χαρακτηρισμός αδικημάτων στο αλλοδαπό ένταλμα δεν έχει καθοριστική σημασία, αρκεί όμως το αδίκημα για το οποίο αξιώνεται η έκδοση να αναγνωρίζεται ως ουσιαστικά παρόμοιο και στις δύο χώρες. Παραθέτω στη συνέχεια το Άρθρο 8 της Συμφωνίας για τις διαδικασίες έκδοσης φυγοδίκων και τα απαιτούμενα έγγραφα:

1. Οι αιτήσεις έκδοσης και τα δικαιολογητικά τους έγγραφα διαβιβάζονται διά της διπλωματικής οδού. Εάν το πρόσωπο του οποίου ζητείται η έκδοση κρατείται υπό καθεστώς προσωρινής σύλληψης από το Αιτούμενο Κράτος, το Αιτούν κράτος μπορεί να εκπληρώσει την υποχρέωση του να διαβιβάσει την αίτηση έκδοσης και τα δικαιολογητικά της έγγραφα διά της διπλωματικής οδού υποβάλλοντας την αίτηση και τα έγγραφα στην Πρεσβεία του Αιτούμενου Κράτους που βρίσκεται στο Αιτούν Κράτος. Στην περίπτωση αυτή, η ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω Αίτησης από την Πρεσβεία θεωρείται ότι είναι η ημερομηνία παραλαβής από το Αιτούμενο κράτος για τους σκοπούς της τήρησης της προβλεπόμενης στο άρθρο 11 της παρούσας Συνθήκης προθεσμίας, ώστε να καταστεί δυνατή η συνεχής κράτηση του προσώπου.
2. Όλες οι αιτήσεις για έκδοση υποστηρίζονται από: (α) έγγραφα, δηλώσεις ή άλλου τύπου πληροφορίες που περιγράφουν την ταυτότητα και πιθανή τοποθεσία που βρίσκεται το πρόσωπο που καταζητείται. (β) πληροφορίες που περιγράφουν τα γεγονότα του αδικήματος και τη διαδικαστική ιστορία της υπόθεσης. (γ) αντίγραφο του νόμου ή έκθεση των διατάξεων του νόμου που περιγράφουν τα ουσιώδη στοιχεία του αδικήματος για το οποίο ζητείται έκδοση. (δ) αντίγραφο του νόμου ή έκθεση των διατάξεων του νόμου που περιγράφουν την ποινή για το αδίκημα. και (ε) τα έγγραφα, δηλώσεις ή άλλου τύπου πληροφορίες που ορίζονται στην παράγραφο 3 ή στην παράγραφο 4 του Άρθρου αυτού, όπου εφαρμόζονται.
3. Αίτηση για έκδοση προσώπου το οποίο καταζητείται για δίωξη, υποστηρίζεται επίσης από: (α) αντίγραφο του εντάλματος ή διατάγματος σύλληψης, (β) αντίγραφο του κατηγορητηρίου, αν υπάρχει, και (γ) έκθεση των γεγονότων της υπόθεσης η οποία να περιέχει περίληψη της μαρτυρίας των μαρτύρων και να περιγράφει πραγματική και γραπτή μαρτυρία και να φανερώνει εύλογους λόγους να πιστεύεται ότι διαπράχθηκε αδίκημα και το πρόσωπο που καταζητείται το διέπραξε. Για το σκοπό αυτό δεν είναι ανάγκη να αποστέλλονται αυτούσιες οι ένορκες δηλώσεις ή η μαρτυρία των μαρτύρων.
4. Αίτηση για έκδοση που σχετίζεται με πρόσωπο το οποίο καταδικάστηκε για το αδίκημα για το οποίο ζητείται η έκδοση, υποστηρίζεται επίσης από: (α) αντίγραφο της καταδικαστικής απόφασης ή δήλωση από δικαστική αρχή ότι το πρόσωπο καταδικάστηκε. (β) αντίγραφο της ποινής που επιβλήθηκε, αν έχει επιβληθεί ποινή στο πρόσωπο που καταζητείται, και δήλωση που να αναφέρει σε ποια έκταση η ποινή εκτελέστηκε. και (γ) στην περίπτωση προσώπου που καταδικάστηκε ερήμην, τα έγγραφα που απαιτούνται στην παρ.
6. (α) Αν οι πληροφορίες που δίνονται από το Αιτούν Κράτος θεωρούνται ανεπαρκείς για να επιτρέψουν στο Αιτούμενο Κράτος να χορηγήσει έκδοση, το τελευταίο Κράτος ζητά τις αναγκαίες συμπληρωματικές πληροφορίες και δύναται να ορίσει χρονικό όριο για τη λήψη αυτών. (β) Οι εν λόγω συμπληρωματικές πληροφορίες μπορούν να ζητούνται και να παρέχονται απευθείας μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας και του United States Department of Justice.
7. Αν το πρόσωπο που καταζητείται βρέθηκε ένοχο ερήμην, η εκτελεστική εξουσία του Αιτουμένου Κράτους δύναται να αρνηθεί την έκδοση, εκτός αν το Αιτούν Κράτος παράσχει στο Αιτούμενο Κράτος πληροφορίες οι οποίες δείχνουν ότι το πρόσωπο είχε επαρκή ευκαιρία να παρουσιάσει υπεράσπιση.
8. Εκτός όταν η Συνθήκη αυτή προνοεί διαφορετικά, οι διαδικασίες αναφορικά με την έκδοση και προσωρινή σύλληψη διέπονται αποκλειστικά από το νόμο του Αιτούμενου Κράτους.
9. Όταν το Αιτούν Κράτος αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να διαβιβάσει πληροφορίες ιδιαίτερα ευαίσθητου χαρακτήρα προς υποστήριξη της αίτησης του για έκδοση, μπορεί να διαβουλεύεται με το Αιτούμενο Κράτος για να διαπιστώσει κατά πόσον το Αιτούμενο Κράτος μπορεί να τις προστατεύσει. Αν το Αιτούμενο Κράτος δεν μπορεί να προστατεύσει τις πληροφορίες κατά τον τρόπο που ζητεί το Αιτούν Κράτος, το Αιτούν Κράτος αποφασίζει αν παρόλα αυτά θα τις διαβιβάσει. Στο Άρθρο 9 της Συμφωνίας διαλαμβάνονται τα ακόλουθα: "Έγγραφα τα οποία φέρουν την πιστοποίηση ή τη σφραγίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης ή του Υπουργείου ή της Υπηρεσίας που είναι αρμόδια για τις εξωτερικές σχέσεις του Αιτούντος Κράτους, γίνονται δεκτά στις διαδικασίες έκδοσης στο Αιτούμενο Κράτος χωρίς περαιτέρω πιστοποίηση, βεβαίωση της αυθεντικότητας ή άλλη επικύρωση. "Υπουργείο Δικαιοσύνης" σημαίνει για την Κυπριακή Δημοκρατία το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας και για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το United States Department of Justice." Το Άρθρο 11 της Συμφωνίας υπό τον τίτλο "Προσωρινή Σύλληψη" διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "
10. Σε επείγουσα περίπτωση, Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να ζητήσει την προσωρινή σύλληψη του προσώπου που καταζητείται ενώ εκκρεμεί η παρουσίαση της αίτησης για έκδοση. Αίτηση για προσωρινή σύλληψη δύναται να διαβιβαστεί μέσω της διπλωματικής οδού ή άμεσα μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι διευκολύνσεις της Διεθνούς Ποινικής Αστυνομικής Οργάνωσης (Ιντερπόλ) δύνανται να χρησιμοποιηθούν για τη διαβίβαση της αίτησης αυτής.
11. Η αίτηση για προσωρινή σύλληψη θα περιλαμβάνει: (α) περιγραφή του προσώπου που καταζητείται. (β) τον τόπο που βρίσκεται το πρόσωπο που καταζητείται, αν είναι γνωστός. (γ) σύντομη έκθεση των γεγονότων της υπόθεσης, περιλαμβανομένου αν είναι δυνατό του χρόνου και τόπου του αδικήματος. (δ) παραπομπή στο νόμο και περιγραφή των ενεχομένων εγκληματικών ενεργειών. (ε) δήλωση για την ύπαρξη εντάλματος σύλληψης, ή εύρεση ενοχής ή ύπαρξη καταδικαστικής απόφασης εναντίον του προσώπου που καταζητείται. και (στ) δήλωση ότι θα ακολουθήσει αίτηση για έκδοση του προσώπου που καταζητείται.
12. Το Αιτούν Κράτος θα πληροφορείται χωρίς καθυστέρηση για τη διεκπεραίωση της αίτησης του και τους λόγους για οποιαδήποτε άρνηση.
13. Πρόσωπο το οποίο συλλαμβάνεται προσωρινά, δύναται να απολυθεί από την κράτηση με την πάροδο εξήντα

(60)ημερών από την ημερομηνία της προσωρινής σύλληψης σύμφωνα με τη Συνθήκη αυτή, αν η εκτελεστική αρχή του Αιτούμενου Κράτους δεν πάρει στο μεταξύ την επίσημη αίτηση για έκδοση και τα έγγραφα υποστήριξης τα οποία απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 8. 5. Το γεγονός ότι το πρόσωπο που καταζητείται απολύθηκε από τη κράτηση σύμφωνα με την παράγραφο

(4)του Άρθρου αυτού, δεν θα επηρεάζει την μεταγενέστερη επανασύλληψη και έκδοση του, αν η αίτηση για έκδοση και τα έγγραφα υποστήριξης παραδοθούν σε μεταγενέστερη ημερομηνία." Σε σχέση με το επίπεδο και την ποιότητα της μαρτυρίας που χρειάζεται είναι σαφές ότι λαμβάνεται υπόψη μόνο παραδεκτή μαρτυρία κατά το δίκαιο της απόδειξης του κράτους που καλείται να προβεί στην έκδοση. Σκοπός είναι να κριθεί η επάρκεια της μαρτυρίας η οποία πρέπει να φανερώνει εύλογους λόγους να πιστεύεται ότι διαπράχθηκε το αδίκημα και το πρόσωπο που το διέπραξε να είναι ο εκζητούμενος Θεώρηση της μαρτυρίας γίνεται από το περιεχόμενο των εγγράφων που συνιστούν το αίτημα και η κατάληξη σε συμπέρασμα γίνεται υπό το φως και της μαρτυρίας που τυχόν παρουσιάζεται και με βάσει την οποία εξετάζεται αν το αίτημα είναι γνήσιο και έχει ικανοποιηθεί στον απαιτούμενο βαθμό η ένδειξη της διάπραξης των αδικημάτων ή η συμμετοχή σ΄αυτά εκ μέρους του Καθ΄ού η αίτηση. Το Δικαστήριο δεν αξιολογεί σε βάθος τη μαρτυρία, ούτε και προβαίνει σε ευρήματα, απλώς μπορεί να τη σχολιάσει καθώς δεν είναι ρόλος του να αποφασίσει την ενοχή ή την αθωότητα του εκζητουμένου (βλ. Αίτηση Habeas Corpus του Serge Efimov ημερ. 8.04.2009 η οποία βέβαια είχε κριθεί κάτω από το Άρθρο 94 του Κεφ. 155. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση και αυτό καταδεικνύει και το Πιστοποιητικό (κατ΄ εφαρμογή του περί Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Νόμου (Ν.103

(1)/2001) (Τεκμήριο 7) ότι η Κυπριακή Δημοκρατία και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεσμεύονται από το Έγγραφο που προβλέπεται από το Άρθρο 3(20 της Συμφωνίας Έκδοσης Φυγοδίκων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής το οποίο κυρώθηκε με τον Νόμο 8(ΙΙΙ)/2008 και ισχύει όσον αφορά την Κυπριακή Δημοκρατία και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής από την 1.02.2010. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΩΝ ΣΕ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ ΜΕ ΤΗ ΔΟΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΑΙΩΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ: Θα με απασχολήσουν στη συνέχεια τα σημεία που με ξεκάθαρο τρόπο έθιξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ΄ών η αίτηση. Προβλήθηκε εκ μέρους της πλευράς των Καθ΄ων η αίτηση ότι δεν υπάρχει, όπως απαιτείται, το στοιχείο της διπλής ή αμφίπλευρης εγκληματικότητας. Αν δηλαδή οι πράξεις που αποδίδονται στους Καθ΄ών η αίτηση είναι ποινικά κολάσιμες από το δίκαιο και των δύο χωρών. Η έννοια του όρου επεξηγείται στις αποφάσεις R v. Governor of Brixton Prison, ex parte Gardner

(1968)1 All E.R. 636, R. v. Governor of Pentonville Prison ex parte Budlong και R. v. Governor of Holloway ex parte Kember

(1980)Crim. L.R. 176. Θα προσέθετα ότι η αρχή αυτή προάγει τη διακρατική συνεργασία, με βάση τις ad hoc Συνθήκες για την έκδοση φυγόδικων, στον τομέα εφαρμογής του ποινικού δικαίου (βλ.Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών (πιο πάνω). Στην υπόθεση Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών v. Golov

(2001)1 A.A.Δ. σελ. 1109 τονίστηκε ότι ο Νόμος 97/1970 καθιστά την έκθεση γεγονότων που υποβάλλεται από την αιτούσα χώρα, το απαιτούμενο αποδεικτικό υλικό για έκδοση σε χώρες που προσυπέγραψαν την Σύμβαση. Η εν λόγω νομολογία επιβεβαιώνει την αρχή ότι το κριτήριο κατά την απόφαση έκδοσης Φυγόδικου δεν είναι κατά πόσο το αδίκημα που αναφέρεται στο αλλοδαπό ένταλμα σύλληψης είναι ουσιαστικά παρόμοιο με αδίκημα δυνάμει του ημεδαπού νόμου αλλά κατά πόσο η συμπεριφορά του φυγόδικου, αν αυτή παρατηρηθεί στη χώρα από την οποία ζητείται η έκδοση θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με το νόμο της χώρας αυτής. Στην υπόθεση Mechanov (Aρ.2)

(2001)1 (Α) 1228 αναφέρθηκαν τα εξής: ¨Από τη σχετική διάταξη του νόμου δεν συνάγεται υποχρέωση από τη χώρα που ζητά την έκδοση να συγκεντρώνει τα γεγονότα σε ένα μοναδικό έγγραφο. Δυσκολεύομαι να αποδώσω τέτοια πρόθεση στους συντάκτες της Σύμβασης να δημιουργήσουν τέτοια στεγανά. Δεν έχει θέση, κατά τη γνώμη μου, η προτεινόμενη συσταλτική ερμηνεία. Θα μπορούσε για παράδειγμα να γίνει παραπομπή σε άλλο έγγραφο το οποίο περιέχει συμπληρωματικούς ισχυρισμούς.¨ Σύμφωνα με την ίδια πιο πάνω υπόθεση Mechanov (Aρ. 2) (πιο πάνω): ¨Δεν είναι αναγκαίο το έγγραφο που αναφέρεται στα γεγονότα της υπόθεσης να φέρει τίτλον ¨Έκθεση Γεγονότων¨. Αρκεί το περιεχόμενο του να αποτελεί ουσιαστική έκθεση των αξιόποινων πράξεων που καταλογίζονται στον εκζητούμενο¨. Είχα την ευκαιρία να μελετήσω με προσοχή την έκθεση γεγονότων και όλα τα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, έχω ακούσει με προσοχή τις θέσεις των δύο πλευρών τις οποίες και λαμβάνω υπόψη. Η έκθεση των περιστάσεων της υπόθεσης είναι ένα από τα προαπαιτούμενα για σκοπούς έκδοσης και αυτά σύμφωνα με τη νομολογία μας δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Είναι από τα στοιχεία που σύμφωνα με το Άρθρο 8 της Συμφωνίας θα πρέπει να συνυποβάλλονται. Διαπιστώνω ότι αυτά δεν αφίστανται με όσα σε γενικές γραμμές αναφέρονται στην εξουσιοδότηση του Υπουργού και στα οποία έκαμα αναφορά στην αρχή της απόφασης μου τα οποία και επαναλαμβάνω. Επομένως με βάσει αυτά τα γεγονότα είναι αναμφισβήτητο ότι αποδίδονται στους Καθ΄ών η αίτηση μεμπτές ενέργειες οι οποίες συνιστούν στοιχεία των αδικημάτων στα οποία φέρονται ότι έχουν υποπέσει. Το Δικαστήριο αυτό δεν έχει εξουσία να εξετάσει την ουσία των αδικημάτων που κατά τον αμερικανική ποινική νομοθεσία έχουν διαπράξει σε σύμπραξη και σε συνεργασία με διάφορα άλλα πρόσωπα τόσο από την Ουκρανία όσο και από τις Η.Π.Α. Οι Καθ΄ών η Αίτηση φέρονται ότι έχουν διαπράξει τα ακόλουθα αδικήματα σύμφωνα με τους νόμους των Η.Π.Α.: Το αδίκημα της Συνομωσίας για προμήθεια Αναβολικών Στεροειδών για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και 5 χρόνια, το αδίκημα της προμήθειας Αναβολικών Στεροειδών για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και 5 χρόνια, το αδίκημα της Συνομωσίας προς διάπραξη ξεπλύματος χρημάτων για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και 20 χρόνια και το αδίκημα της Συνομωσίας για εισαγωγή Αναβολικών Στεροειδών στις Η.Π.Α. για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και 5 χρόνια και προς τούτο έχει καταχωρηθεί κατηγορητήριο το οποίο συμπεριλαμβάνει 7 παρεμφερή αδικήματα με αριθμό Ποινικής Υπόθεσης 10-61 σε Επαρχιακό Δικαστήριο της Δυτικής Επαρχίας της Πενσυλβάνιας (βλ. Τεκμήρια 5 και 6 ). Τα αντίστοιχα αδικήματα με βάσει τη κυπριακή ποινική νομοθεσία είναι αυτά τα οποία έχω καταγράψει στη σελ. 4 πιο πάνω. Για τη διάπραξη των αδικημάτων αυτών ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον τους στις Η.Π.Α. η οποία εκκρεμεί λόγω ακριβώς της φυγοδικίας τους. Η εξέταση των γεγονότων της αίτησης ασφαλώς αποσκοπεί στην εξέταση της συμπεριφοράς των Καθ΄ων η αίτηση μέσα από το σύνολο των γεγονότων της υπόθεσης και όπως έχει εξηγηθεί στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας,

(1991)2 Α.Α.Δ. σελ. 134 αυτό γίνεται με κριτήριο αντικειμενικό, ανεξάρτητα από υποκειμενικούς χαρακτηρισμούς και έτσι έχουν εξεταστεί και στη παρούσα περίπτωση (βλ. ακόμα Re Evans

(1994)3 All E.R. 449,450) και πρόσφατα στην Efimov (πιο πάνω). Σε σχέση με το ζήτημα της αμφίπλευρης εγκληματικότητας είναι φανερό ότι η μαρτυρία του κ. Χρ. Πέτρου (Μ.Α. 3) των Φαρμακευτικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας υπήρξε καταλυτική ως προς αυτή την πτυχή της υπόθεσης σε σχέση με τη διάπραξη αδικημάτων που προβλέπονται στο Άρθρο 99 του Ν. 70

(1)/2001 όπου απαγορεύεται η εισαγωγή και η κυκλοφορία αυτών των ουσιών στην επικράτεια της Δημοκρατίας εκτός κατόπιν εξασφάλισης άδειας από το αρμόδιο προς αυτόν τον σκοπό Συμβούλιο Φαρμάκων. Επομένως και για τη Κυπριακή νομοθεσία η κυκλοφορία τέτοιων ουσιών όπως οι επίδικες προϋποθέτει άδεια και χωρίς αυτή απαγορεύεται η κυκλοφορία τους με συνέπεια οι παραβάτες να διαπράττουν αδίκημα. Οι Καθ΄ών η Αίτηση είναι φανερό από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου ότι γνώριζαν ότι δεν εξασφαλιζόταν άδεια από τους συνεργάτες τους στις Η.Π.Α. για την κυκλοφορία αυτών του ουσιών που τους απέστελλαν σ΄αυτή τη χώρα από τις αρμόδιες αρχές της χώρας αυτής. Η άγνοια δε του νόμου δεν συνιστά υπεράσπιση όπως είναι βασικό αξίωμα και της δικής μας νομοθεσίας. Επομένως οι αιτιάσεις που προέβαλε η Υπεράσπιση των καθ΄ών η Αίτηση σε σχέση με την ευθύνη μόνο των εισαγωγέων τέτοιων ουσιών δεν μπορεί να τύχουν θετικής αντίκρισης. Οι Καθ΄ών η Αίτηση ήταν φανερό ότι γνώριζαν για την παράνομη δραστηριότητα τους, γι΄αυτό και λάμβαναν τις απαραίτητες προφυλάξεις για να μη αποκαλυφθούν οι ταυτότητες τους και γι΄αυτό απέστελλαν τις ουσίες αυτές κατά τέτοιο τρόπο συσκευασμένες έτσι ώστε να μη γίνονται εύκολα αντιληπτές από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές των Η.Π.Α., γι΄αυτό χρησιμοποιούσαν ηλεκτρονικές διευθύνσεις όπου δεν αποκαλύπτονταν οι ταυτότητες τους και τέλος αφού οι ίδιοι παραδέχονται αυτή τη γνώση τους στην αλληλογραφία τους η οποία επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 21 (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Mounir Katcho

(2004)1 (B) A.A.Δ. σελ. 793). Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι τα αδικήματα για τα οποία έχουν συλληφθεί οι Καθ΄ών η Αίτηση είναι από αυτά για τα οποία μπορεί να χωρέσει έκδοση σύμφωνα με τις διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας και διεθνών συμφωνιών. Συνιστά εκτός από παράβαση της ποινικής νομοθεσίας των Η.Π.Α. για τα οποία έχει ασκηθεί ποινική δίωξη τους στις 6.04.2010 με αριθμό υπόθεσης 10-61 στο Επαρχιακό Δικαστήριο της πόλης Pittsburgh της Δυτικής Επαρχίας της Πενσυλβάνιας για αδικήματα που τιμωρούνται μέχρι και με 20 χρόνια ποινή φυλάκισης (βλ. Τεκμήρια 5 και 6) και κατά παράβαση της κυπριακής νομοθεσίας και συγκεκριμένα του Άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα (Π.Κ.) (Συνωμοσία για διάπραξη κακουργήματος), του Άρθρου 99

(1)(α) και (β) του περί Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης (Έλεγχος Ποιότητας, Προμήθειας και Τιμών) Νόμος 70

(1)/2001, Συνωμοσίας για Προμήθεια, Προμήθεια και Εισαγωγή Αναβολικών Στεροειδών και τα Άρθρα του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188

(1)/2007. Για όλα τα πιο πάνω αδικήματα προβλέπεται ποινή φυλάκισης πέραν του ενός έτους με βάσει τον Ποινικό μας Κώδικα. Τα αδικήματα αυτά δεν έχουν παραγραφεί. Προσδιοριστικός γνώμονας των αδικημάτων, όπως εξηγήθηκε σε πολλές αποφάσεις αποτελεί η υπουργική εξουσιοδότηση δηλαδή τα Τεκμήρια 1 και 2 σε συνάρτηση ασφαλώς με τα γεγονότα όπως αυτά προβάλλονται στις σχετικές εκθέσεις και τα εντάλματα σύλληψης και τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου. Είναι επομένως σαφές ότι τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να θεμελιώσουν το αδίκημα της συνωμοσίας κατά το κυπριακό δίκαιο. Η ονομασία των αδικημάτων δεν απαιτείται να είναι η ίδια, θα πρέπει όμως αυτά να είναι συναφή και να εντοπίζεται σε συμφωνία για εκτέλεση παράνομου σκοπού και στις ενέργειες εφαρμογής της στην προσπάθεια εισαγωγής των επίδικων απαγορευμένων ουσιών στις Η.Π.Α. και εν γνώσει τους για τις παράνομες αυτές ενέργειες τους τόσο κατά το δίκαιο της χώρας τους όσο και αυτό των Η.Π.Α. Εξετάζοντας το ζήτημα της εξαπάτησης και παγίδευσης των Καθ΄ών η Αίτηση από μυστικούς πράκτορες των Η.Π.Α. έτσι που να τους φέρουν στη Κύπρο και να ζητήσουν εδώ την έκδοση τους, εφόσον ίσως να μη μπορούσαν να το ζητήσουν από την πατρίδα τους, και ως εκ τούτου συντρέχει κατάχρηση της διαδικασίας, θα παρατηρήσω τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου η συνάντηση που διευθετήθηκε με τους Καθ΄ών η Αίτηση σε ξενοδοχείο στη Λευκωσία και αποσκοπούσε πράγματι στην αποκάλυψη της ταυτότητας αυτών των ατόμων αφού η όλη δράση τους και επαφές που είχαν με τους πελάτες τους από τη χώρα τους ήταν ήδη γνωστή στις αστυνομικές αρχές των Η.Π.Α. μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικές διευθύνσεις οι οποίες δεν αποκάλυπταν την αληθινή τους ταυτότητα. Οι Καθ΄ών η Αίτηση δεν ανακρίθηκαν από το μυστικό πράκτορα που τους συνάντησε στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο όπου από μόνοι τους και οικιοθελώς μετέβησαν εκεί για να διαπραγματευτούν τη περαιτέρω δραστηριοποίηση τους στην εξαγωγή απαγορευμένων και παράνομων φαρμακευτικών ουσιών στις Η.Π.Α (βλ. Αναφορικά με αίτηση του Mounir Katcho

(2004)1 (B) A.A.Δ. σελ. 793 στην οποία υιοθετείται η παρόμοια αγγλική αυθεντία Liangsiriprasert v. United States Government

(1990)2 All E.R. 866 P.C.). Το ότι μεθοδεύτηκε η συνάντηση αυτή εκ μέρους του κ. Grillo για να αποκαλυφθούν οι ταυτότητες των Καθ΄ών η Αίτηση δεν κρίνω ότι καθιστά καταχρηστική τη διαδικασία της έκδοσης τους. Η αιτούσα χώρα είχε ήδη στα χέρια της κατά τη συνάντηση η οποία έλαβε χώρα στις 17.03.2010 ικανή μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει τους Καθ΄ών η Αίτηση ενώπιον της Δικαιοσύνης. Τίποτε από όσα αναφέρονται στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν μαρτυρεί ότι αυτοί παγιδεύτηκαν κατά τρόπο που θα εξασφαλιζόταν μαρτυρία εναντίον τους για πρώτη φορά η οποία θα παρουσιαζόταν είτε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας για να υποστηριχθεί το αίτημα για την έκδοση τους είτε ενώπιον του Δικαστηρίου των Η.Π.Α. όπου θα διεξαχθεί η δίκη τους. Η μαρτυρία ήδη προϋπήρχε και αυτό φαίνεται από τα έγγραφα τα οποία υποστήριξαν και το αίτημα της έκδοσης προσωρινού εντάλματος σύλληψης τους που υποβλήθηκε στις 15.03.2010 αλλά και με την αρχική διακοίνωση με την οποία για πρώτη φορά πληροφορήθηκαν οι κυπριακές αρχές για την υπόθεση με ημερομηνία 9.03.2010 (Τεκμήριο 15). Δέχομαι δε επί τούτου τη μαρτυρία του Υπ/νόμου κ. Θ. Γεωργίου (Μ.Α.2) ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε σκοπιμότητα στην υποβολή του αιτήματος για την έκδοση Προσωρινού Εντάλματος Σύλληψης των καθ΄ών η Αίτηση δύο ημέρες αργότερα από την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος αλλά αυτό έγινε λόγω του χρόνου που απαιτήθηκε για τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας που θα έπρεπε να προηγηθεί προς υποστήριξη του αιτήματος και της ετοιμασίας του όρκου του. Στην ένορκο δήλωση δε του ιδίου με ημερομηνία 17.03.2010 δεν γίνεται αναφορά σε αυτή τη συνάντηση ή σε ο,τιδήποτε προέκυψε από αυτή. Επομένως δεν βρίσκω ότι οι Καθ΄ών η Αίτηση απέσεισαν το βάρος που είχαν να αποδείξουν ότι λήφθηκε παράνομα μαρτυρία από αυτούς κατά τη συνάντηση τους με τον κ. Grillo στη Λευκωσία. Κατά τα λοιπά η μαρτυρία την οποία επικαλείται η Αιτούσα Χώρα προς υποστήριξη του αιτήματος της διέπεται από το τεκμήριο της νομιμότητας το οποίο επενεργεί υπέρ της νομιμότητας λήψεως της μαρτυρίας τόσο κατά το κυπριακό δίκαιο όσο και κατά το αμερικάνικο. Ούτε και η μαρτυρία η οποία λήφθηκε κατόπιν εκδόσεως σχετικού δικαστικού διατάγματος από τις 25.03.2009 (βλ. παρ. 12 των ενόρκων δηλώσεων του κ.Grillo στα Τεκμήρια 5 και 6) για πρόσβαση στην ηλεκτρονική αλληλογραφία των Καθ΄ών η Αίτηση μπορεί να χαρακτηρισθεί ως παράνομη εφόσον αυτή λήφθηκε σύμφωνα με τον αμερικάνικο νόμο. Επομένως δεν συντρέχει αυτός ο λόγος ένστασης. Για το ζήτημα της ειδικής πρόβλεψης στο Παράρτημα του Νόμου περί Εκδόσεως Φυγοδίκων (Ν. 97/1970)των συγκεκριμένων αδικημάτων του οποίου την εφαρμογή εισηγήθηκαν οι συνήγοροι των Καθ΄ών η Αίτηση σε συνδυασμό των προνοιών της παρ. 4 του Άρθρου 2 της Συμφωνίας η οποία προνοεί ότι: ¨Αν το αδίκημα διαπράχθηκε εκτός της επικράτειας του Αιτούντος Κράτους, η έκδοση χορηγείται αν οι νόμοι του Αιτουμένου Κράτους προνοούν για την τιμωρία αδικήματος που διαπράχθηκε εκτός της επικράτειας του υπό παρόμοιες περιστάσεις. Αν οι νόμοι του Αιτουμένου Κράτους δεν προνοούν με τον τρόπο αυτό, η εκτελεστική εξουσία του Αιτουμένου Κράτους δύναται, κατά τη διακριτική της ευχέρεια, να συγκατατεθεί για έναρξη της διαδικασίας έκδοσης¨. Παρατηρώ ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου τα αδικήματα δεν διαπράχθηκαν εκτός της επικράτειας του Αιτούντος Κράτους έτσι που θα ενεργοποιούνταν οι πρόνοιες των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων. Τα αδικήματα της συνομωσίας για την προμήθεια αναβολικών στεροειδών και της συνομωσίας για εισαγωγή στις Η.Π.Α. αναβολικών στεροειδών ουσιών δεν διαπράττονταν εκτός των Η.Π.Α. Οι Καθ΄ών η Αίτηση συνωμοτούσαν για τη διάπραξη αυτών των αδικημάτων μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας με άτομα που βρίσκονταν στις Η.Π.Α. επομένως τα αδικήματα δεν ήταν ξένα ως προς την επικράτεια των Η.Π.Α., μάλιστα σχετίζονταν άμεσα με αυτή εφόσον σ΄αυτή γινόταν η διοχέτευση των ουσιών αυτών και στη συνέχεια η διακίνηση τους. Επομένως κατά την άποψη μου οι εν λόγω πρόνοιες δεν εφαρμόζονται στη παρούσα υπόθεση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι ενστάσεις που πρόβαλαν οι Καθ΄ών η Αίτηση απορρίπτονται. Συνοψίζοντας καταλήγω στα ακόλουθα συμπεράσματα: (α) Οι Καθ΄ών η αίτηση είναι τα εκζητούμενα πρόσωπα από τις Η.Π.Α. το γεγονός αυτό δεν αμφισβητήθηκε και αυτό αποδεικνύεται και από τα Διαβατήρια τους Τεκμήρια 17 και

1. Πρόκειται για τα ίδια πρόσωπα που παρουσιάστηκαν στην συνάντηση σε ξενοδοχείο της Λευκωσίας με τον ειδικό πράκτορα των Η.Π.Α κ. Grillo ο οποίος ενεργούσε ως under cover agent με άδεια της κυπριακής αστυνομίας σύμφωνα με τον Υπ/νόμο κ. Θ. Γεωργίου (Μ.Α.2). (β) Εναντίον τους εκκρεμεί ποινική υπόθεση στις Η.Π.Α. για αδικήματα τα οποία τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους. Αντίστοιχα αδικήματα προβλέπονται και με βάσει την κυπριακή ποινική νομοθεσία όπου επίσης προνοείται ποινή φυλάκισης πέραν του ενός έτους και τα αδικήματα δεν έχουν παραγραφεί κατά το δίκαιο οποιασδήποτε από τις δύο χώρες και επομένως μπορεί να χωρίσει έκδοση γι΄αυτά τα αδικήματα. (γ) Εκδόθηκαν δικαστικά εντάλματα σύλληψης των Καθ΄ών η Αίτηση από Δικαστήριο της πόλης Pittsburgh της Δυτικής Επαρχίας της Πενσυλβάνιας των Η.Π.Α. στις 10 και 11.12.2009 και στις 6.04.2010 το Συμβούλιο των Ενόρκων (Grand Jury) του Pittsburgh της Πενσυλβάνιας με βάση το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του θεώρησε τους Καθ΄ών η Αίτηση ύποπτους και εξέδωσε εναντίον τους κατηγορητήρια για τα αδικήματα της συνωμοσίας για προμήθεια αναβολικών στεροειδών και τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Στα πλαίσια της ποινικής πλέον δίωξης τους ενώπιον του Δικαστηρίου εξεδόθη νέο ένταλμα σύλληψης τους με ημερομηνία 6.04.
2. (δ) Οι Καθ΄ών η Αίτηση εντοπίστηκαν στη Κύπρο και εκδόθηκαν Προσωρινά Εντάλματα Σύλληψης τους από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου στις 17.03.
3. (ε) Τα εντάλματα σύλληψης εκτελέστηκαν αυθημερόν στις 17.03.2010 και περί ώρα 16:
4. (στ) Στις 18.03.2010 οδηγήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου όπου στη συνέχεια διατάχθηκε η κράτηση τους μέχρις ότου σταλούν τα αναγκαία έγγραφα από την αιτήτρια χώρα και εκδοθεί η εξουσιοδότηση από τον Υπουργό η οποία είναι προαπαιτούμενο για την έναρξη της διαδικασίας έκδοσης. Αυτοί παρέμειναν υπό κράτηση καθ΄όλη τη διάρκεια της διαδικασίας με σκοπό τη διασφάλιση της παρουσίας τους ενώπιον του Δικαστηρίου. (ζ) Το ένταλμα σύλληψης του αμερικάνικου δικαστηρίου μαζί με τα υπόλοιπα συνοδευτικά έγγραφα στη πρωτότυπη τους μορφή στάλθηκαν μέσω της διπλωματικής οδού και αυτά διαβιβάστηκαν από το Υπουργείο Εξωτερικών στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο Υπουργός τα έλαβε υπόψη του όταν υπέγραψε την εξουσιοδότηση. Αυτά είναι συνταγμένα στην αγγλική γλώσσα επίσημη γλώσσα της αιτήτριας χώρας που είναι και μια από τις γλώσσες που προβλέπονται από τη Συμφωνία και δεν ζητήθηκε η μετάφραση τους (βλ. Άρθρο 10). Η εξουσιοδότηση του Υπουργού υπογράφτηκε στις 29.04.2010 και στις 27.05.2010 άρχισε ενώπιον του Δικαστηρίου η διαδικασία έκδοσης τους. (η) Οι Καθ΄ών η Αίτηση δεν εμπίπτουν εντός της κατηγορίας των ατόμων τα οποία η Κυπριακή Δημοκρατία δικαιούται να αρνηθεί να εκδώσει. (θ) Η αίτηση υποστηρίζεται από έκθεση γεγονότων των αδικημάτων. (ι) Η Συμφωνία ισχύει και στις δύο χώρες και η ισχύς της δεν έχει τερματισθεί. (ια) Θεωρώ ότι οι ρηματικές διακοινώσεις που τέθηκαν ενώπιον μου διασφαλίζουν ότι οι αμερικανικές αρχές είναι δεσμευμένες στην τήρηση των υποχρεώσεων τους με βάσει τις διεθνείς συμβάσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα πρόσωπα των Καθ΄ών η Αίτηση και θα διασφαλίσουν συνθήκες ασφαλούς κράτησης τους και δίκαιη δίκη. Με βάση λοιπόν όλα τα στοιχεία τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον μου, καταλήγω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του νόμου και της Συμφωνίας αφού η αιτούσα χώρα ικανοποίησε το βάρος απόδειξης που είχε και επομένως η αίτηση για έκδοση των Καθ΄ων η αίτηση στις Η.Π.Α. σε σχέση με τα αδικήματα που φέρονται ότι έχουν διαπράξει και αναφέρθηκαν πιο πάνω είναι δικαιολογημένη. Διατάσσω την έκδοση τους στις Η.Π.Α.. Διατάσσω επίσης όπως οι Καθ΄ών η Αίτηση παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την έκδοση τους αφού ακολουθηθούν όλες οι νόμιμες διαδικασίες που απαιτούνται προς αυτόν τον σκοπό. Σύμφωνα με το Άρθρο 10 του Νόμου 97/1970 οι Καθ΄ών η αίτηση έχουν δικαίωμα υποβολής αίτησης Habeas Corpus. (Εξηγείται στους Καθ΄ών η Αίτηση σε κοινή γλώσσα το δικαίωμα του για υποβολή αίτησης για Habeas Corpus.) Η απόφαση αυτή να κοινοποιηθεί αμέσως στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης. Τα έξοδα της διερμηνέως να καταβληθούν από η Δημοκρατία. (Υπογρ.) .......................... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο