G PH IOANNIDES FINANCE AND INVESTMENTS LIMITED ν. INVESYLIA PUBLIC COMPANY LTD, Αρ. αγωγής: 642/08, 21 Δεκεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 642/08 Μεταξύ: G. PH. IOANNIDES FINANCE AND INVESTMENTS LIMITED Ενάγουσα -και- INVESYLIA PUBLIC COMPANY LTD Εναγόμενη Αίτηση ημερ. 8.7.10 Ημερομηνία: 21 Δεκεμβρίου 2010 Εμφανίσεις: Για τους αιτητές: κ. Λ. Λουκαίδης μαζί με την κα Στυλιανού (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Χ»Παναγιώτου) Για τους καθ΄ ων η αίτηση: κ. Τ. Κουκούνης (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ.Φανή) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 1.Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι - αιτητές επιζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εκδικαστεί προδικαστικά ότι η ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να επικαλείται τα άρθρα 58(Β) και 58(Α) 3(β) του Νόμου 42(Ι)/2000 ως βάση αγωγής εφόσον αυτά καταργήθηκαν με το Νόμο 9(Ι)/2001 ο οποίος καταργήθηκε με το Νόμο 115(Ι)/2005 και συνακόλουθα η ενάγουσα δεν δύναται να επικαλείται τα εν λόγω άρθρα ως αιτία αγωγής και η επιστολή που κατ΄ ισχυρισμό εστάλη από την ενάγουσα την 21.12.07 στάληκε μετά την κατάργηση του αγώγιμου δικαιώματος και περαιτέρω έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα και ότι η καθυστέρηση συνεπάγεται απεμπόληση του ισχυριζόμενου δικαιώματος της ενάγουσας. 2.Η αίτηση βασίζεται στην Δ.27 θ 1, 2, 3 και στην Δ.48 και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Λ. Στυλιανού στην οποία ουσιαστικά αναφέρονται τα όσα εκτίθενται στην παρ. 1 . 3.Στην πιο πάνω αίτηση φέρουν ένσταση οι ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση και μεταξύ των λόγων που προβάλλονται είναι ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης αφού μεταξύ άλλων δεν υπάρχει παραδεκτό πραγματικό υπόβαθρο, καταχωρήθηκε με πολλή καθυστέρηση και επίσης ο Ν.115/2005δεν κατάργησε οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα που δημιουργήθηκε πριν την έναρξη ισχύος του εν λόγω Νόμου και ότι η ενάγουσα δικαιούται να καταχωρήσει την αγωγή της βασιζόμενη στα πιο πάνω άρθρα. Περαιτέρω προβάλλεται ως λόγος ένστασης ότι το αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας δεν εδράζεται μόνο στα πιο πάνω άρθρα αλλά βασίζεται και σε ψευδείς παραστάσεις ή και παράβαση συμφωνίας.
- Κατά την ακροαματική διαδικασία δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία ούτε και αντεξετάστηκε οποιοδήποτε πρόσωπο. Οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε επιχειρηματολογία.
- Σε συντομία το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης έχει ως ακολούθως: α) Στις 26.3.08 καταχωρήθηκε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο με το οποίο οι ενάγοντες αξιώνουν το ποσό των €41.348,15, ως ποσό που κατέβαλαν στους εναγομένους για αγορά μετοχών. β) Στις 11.4.08 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από μέρους των εναγομένων και στις 16.4.08 καταχωρήθηκε η Έκθεση Υπεράσπισης στην οποία προβάλλεται η προδικαστική ένσταση που περιγράφεται πιο πάνω. Στις 21.4.08 καταχωρείται Απάντηση στην Υπεράσπιση και στις 14.5.08 καταχωρείται αίτηση ορισμού. γ) Η υπόθεση ορίζεται για πρώτη φορά για οδηγίες στις 9.6.
- Στις 21.7.08 και στις 15.9.08 καταχωρούνται εκατέρωθεν αιτήσεις για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων και στις 23.9.08 εκδίδονται στα πλαίσια και των δυο αιτήσεων σχετικά διατάγματα. Η υπόθεση αναβλήθηκε σε κάποιες περιπτώσεις για οδηγίες και ορίζεται για πρώτη φορά για ακρόαση στις 27.3.09 όπου και αναβάλλεται για ακρόαση στις 11.9.
- Κατ΄ εκείνη την ημέρα επιζητείται αναβολή και από τους δυο συνηγόρους καθότι τόσον ο συνήγορος των εναγόντων όσο και ο διευθυντής της εναγόμενης απουσίαζαν στο εξωτερικό για προσωπικούς τους λόγους με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για ακρόαση στις 14.12.09 όπου ζητείται αναβολή από μέρους του συνηγόρου των εναγόντων διότι ήταν απασχολημένος σε συνεχιζόμενη ακρόαση. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 4.3.10 όπου αναβλήθηκε καθότι το Δικαστήριο ήταν απασχολημένο στα πλαίσια άλλης συνεχιζόμενης ακρόασης με αποτέλεσμα να οριστεί στις 3.6.
- Κατ΄ εκείνη την ημέρα ο συνήγορος των εναγόντων ζήτησε αναβολή διότι υπήρξε σύγχυση με τις ημερομηνίες με αποτέλεσμα να σημειώσει λάθος ημερομηνία και μόλις την προηγούμενη ημέρα ενημέρωσε τον διευθυντή των εναγόντων ο οποίος απουσίαζε στο εξωτερικό. Έτσι η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 3.11.
- Σε όλες τις περιπτώσεις που επιζητήθηκε αναβολή από μέρους του συνηγόρου των εναγόντων η άλλη πλευρά δεν έφερε ένσταση. Στο μεταξύ στις 8.7.10 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. 6.1 Σύμφωνα με τη Δ.27 θ 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οποιοσδήποτε διάδικος έχει δικαίωμα να εγείρει στα δικόγραφα του οποιοδήποτε νομικό σημείο και εφόσον τέτοιο νομικό σημείο εγερθεί, εξετάζεται και αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φαίνεται πρόσφορο στο Δικαστήριο. 6.2 Στην υπόθεση Malachtou v. Armefti and Another
(1984)1 CLR 548 αποφασίστηκε μεταξύ άλλων ότι μόνο αμιγή νομικά σημεία πρέπει να εξετάζονται δυνάμει της Δ.27 θ 1 τα οποία αν αποφασιστούν κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα είναι αποφασιστικά για την πορεία της αντιδικίας μεταξύ των διαδίκων και ότι το πραγματικό υπόβαθρο αναφορικά με τα νομικά σημεία δεν πρέπει να είναι αμφισβητούμενο. Το Δικαστήριο το οποίο καλείται να αποφασίσει επί ενός νομικού σημείου θα πρέπει πρώτα να γνωρίζει τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα από τα οποία προκύπτει το νομικό σημείο το οποίο το Δικαστήριο καλείται αν αποφασίσει και εάν τα γεγονότα αυτά δεν είναι αδιαμφισβήτητα είναι καλύτερα για το Δικαστήριο να προχωρήσει δυνάμει της Δ.33 δηλαδή στην ακρόαση της όλης αγωγής. Αν το Δικαστήριο εκδώσει απόφαση δυνάμει της Δ.27 θ 1 ενώ τα γεγονότα δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί ενώπιον του, αυτό αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε δηλώσεις in abstracto ή θα καταλήξει σε αποφάσεις επί ακαδημαϊκών θεμάτων, πράγμα που είναι μη παραδεκτό και εκτός της σφαίρας αρμοδιότητας των Δικαστηρίων. 6.3 Στην υπόθεση Paikkos v. Kontemeniotis
(1989)1 CLR 50 το Ανώτατο Δικαστήριο και πάλι τόνισε ότι το κριτήριο κατά πόσο θα πρέπει να διεξαχθεί δίκη επί προκαταρκτικού νομικού σημείου δυνάμει της Δ.27 θ 1 είναι το κατά πόσο το νομικό σημείο αν αποφασιστεί κατά τον ένα τρόπο θα είναι αποφασιστικής σημασίας για την όλη αντιδικία. 6.4 Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας & άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 225, αναφέρθηκε ότι η διαδικασία δυνάμει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά, και εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και θα επηρεάσει την έκβαση της αγωγής. 6.5 Στην υπόθεση Νικόλαος Βαλανίδης ν. Πανεπιστημίου Κύπρου
(2008)1 ΑΑΔ 288 το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Χ»Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 949 και στη σελίδα 956, αφού παραθέτει σχετική νομολογία, αναφέρει τα ακόλουθα: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» 7. Στην προκειμένη περίπτωση οι εναγόμενοι - αιτητές επιζητούν το διάταγμα που περιγράφεται στην παρ.1. Οι ενάγοντες αξιώνουν το ποσό των €41.348,15 όχι μόνο δυνάμει του άρθρου 58(Α)
(3)(β) του Ν.42
(1)/2000 ή και δυνάμει του άρθρου 3
(3)του ίδιου Νόμου ή και δυνάμει του άρθρου 4 του Ν.9
(1)/2001 αλλά αξιώνουν το πιο πάνω ποσό και δυνάμει παράβασης συμφωνίας ή και ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας ή και δυνάμει ψευδών παραστάσεων από μέρους των εναγομένων ή και ως ποσό που οφείλεται σύμφωνα με τις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχουν ισχυρισμοί και δίνονται λεπτομέρειες για τις ψευδείς παραστάσεις των εναγομένων. Το ζήτημα που εγείρεται στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι αποφασιστικής σημασίας για την όλη αντιδικία μεταξύ των διαδίκων και ούτε επηρεάζει την έκβαση της αγωγής αφού το πιο πάνω ποσό δεν αξιώνεται μόνο δυνάμει των πιο πάνω άρθρων αλλά η Έκθεση Απαίτησης προβάλλει και άλλα αγώγιμα δικαιώματα. Συνεπώς δεν θα αποφασιστεί η όλη υπόθεση αν εκδικαστεί το πιο πάνω θέμα. Οι αιτητές προβάλλουν ως λόγο ότι έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα και ότι η καθυστέρηση συνεπάγεται απεμπόληση του ισχυριζόμενου δικαιώματος της ενάγουσας. Κατ΄ ισχυρισμό η επιστολή στάληκε στις 21.12.07 και το κλητήριο καταχωρήθηκε στις 26.3.08. Ανεξάρτητα όμως απ΄ αυτό, όπως έχει νομολογηθεί, η δίκαια δίκη συναρτάται με την διεξαγωγή της και όχι με την κατάργηση της. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. 8.1 Στην υπόθεση Hambou v. Thoma
(1987)1 CLR 370 τονίστηκε ότι αιτήσεις δυνάμει της Δ.27 θ 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας θα πρέπει να υποβάλλονται κατά την κλήση για οδηγίες ή κατά τη συμπλήρωση των δικογράφων ή πολύ σύντομα μετά από αυτή. (βλ. απόφαση Χ»Οικονόμου, ανωτέρω, και Everett v. Ribbands
(1952)2 QB p.206). 8.2 Όπως διαφαίνεται από το ιστορικό της υπόθεσης όπως εκτίθεται στην παρ. 5 η σχετική αίτηση υποβλήθηκε περίπου 27 μήνες μετά που συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα. Η Απάντηση στην Υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 21.4.08 και η σχετική αίτηση υποβλήθηκε στις 8.7.
- Η σχετική αίτηση καταχωρήθηκε 18 περίπου μήνες μετά την τελευταία ημερομηνία που ήταν ορισμένη η υπόθεση για οδηγίες (15.1.09) και μετά που η υπόθεση αναβλήθηκε σε έξι περίπου περιπτώσεις για ακρόαση. Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση υποβλήθηκε μετά από πολλή καθυστέρηση. Συνεπώς και γι΄ αυτό το λόγο η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη.
- Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση - εναγόντων και εναντίον των αιτητών - εναγομένων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.): ....................... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο