Ανδρέας Γεωργίου ν. Sforzesco Holdings Ltd, Αρ. Αγωγής: 828/07, 30.12.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:A108 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 828/07 Ανδρέας Γεωργίου Ενάγοντας και Sforzesco Holdings Ltd Εναγόμενοι Ημερομηνία: 30.12.
- Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Μαθηκολώνης (για να ακούει απόφαση κ. Συμεού). Για τους Εναγόμενους: κ. Πουμπουρίδης (για να ακούσει απόφαση κα Ζίκκου) ΑΠΟΦΑΣΗ Αποτέλεσε, κατά την πρόοδο της διαδικασίας, παραδεκτό γεγονός ότι ο ενάγων κατά πάντα ουσιώδη με την υπό συζήτηση αγωγή χρόνο ήταν εγγεγραμμένος και αδειούχος κτηματομεσίτης. Με την παρούσα αγωγή αξιώνει από τους εναγομένους το ποσό των Λ.Κ.42.900 πλέον ΦΠΑ και νόμιμο τόκο, το οποίο ως ισχυρίζεται, αποτελεί συμφωνηθείσα προμήθεια ή και αμοιβή για την μεσολάβηση του στην πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας των εναγομένων σε αγοραστή που ο ίδιος εξηύρε. Διεκδικεί παράλληλα τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Σύμφωνα με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής, όπως αυτό τροποποιήθηκε κατά την πρόοδο της ακροαματικής διαδικασίας, η εναγόμενη εταιρεία μέσω εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων της ή/και υπηρετών ή/και προστιθέντων της, ανέθεσε στον ενάγοντα να εξεύρει για λογαριασμό της ενδιαφερόμενα πρόσωπα για να πωλήσει επαύλεις που προτίθετο να ανεγείρει ή είχαν ήδη ανεγερθεί στο κτιριακό συγκρότημα με την ονομασία Larnaca Bay Resorts σε ακίνητο της στην τοποθεσία Παχύαμμος, στο χωριό Πύλα. Αποτελούσε ρητό και εν πάση περιπτώσει εξυπακουόμενο όρο της ως άνω συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, ότι στην περίπτωση που ο ενάγων εξεύρισκε αγοραστή και οι εναγόμενοι διέθεταν ή και πωλούσαν σε αυτόν την έπαυλη, τότε ο ενάγοντας θα δικαιούτο προμήθεια για τη διαμεσολάβηση του, ύψους 3% επί της τιμής πωλήσεως της έπαυλης, πλέον ΦΠΑ. Προς το σκοπό προώθησης και διαφήμισης του ως άνω αναφερόμενου κτιριακού συγκροτήματος και της εξεύρεσης αγοραστών για τις εν λόγω επαύλεις, οι εναγόμενοι, μέσω του Μιχάλη Γιασεμίδη που παρουσιαζόταν ως διευθυντής του ως άνω έργου, παρέδωσαν στον ενάγοντα διαφημιστικά έντυπα (brochures) τα οποία απεικόνιζαν τις πολυτελείς του επαύλεις και γενικά το εν λόγω κτιριακό συγκρότημα. Κατά ή περί τον Αύγουστο του 2004, στο πλαίσιο της ως άνω συμφωνίας των διαδίκων, ο ενάγων διαμεσολάβησε ή/και εξηύρε ή/και παρουσίασε τον Χρίστο Αυξεντίου ως ενδιαφερόμενο αγοραστή μίας εκ των επαύλεων του ως άνω κτιριακού συγκροτήματος. Αφού προηγήθηκαν τηλεφωνικές συνεννοήσεις του ιδίου με τον Μιχάλη Γιασεμίδη εκ μέρους των εναγομένων για το ζήτημα, διευθετήθηκαν δύο συναντήσεις στην παρουσία και του ιδίου, μεταξύ του Χρίστου Αυξεντίου και του Μιχάλη Γιασεμίδη. Στις εν λόγω συναντήσεις συμφωνήθηκε μεταξύ των εναγομένων και του Χρίστου Αυξεντίου ότι οι εναγόμενοι θα προχωρούσαν στην ανέγερση και πώληση έπαυλης στο εν λόγω συγκρότημα με βάση τις απαιτήσεις του κ. Αυξεντίου, μετατρέποντας και τροποποιώντας ανάλογα τα υφιστάμενα σχέδια, ενώ παρέμειναν προς επίλυση ή/και υλοποίηση ή/και εκπλήρωση ζητήματα που αφορούσαν κατά κύριο λόγο την τελική τιμή πώλησης της έπαυλης, την ετοιμασία τελικών αρχιτεκτονικών σχεδίων, την ετοιμασία και υπογραφή σχετικής συμφωνίας ως επίσης κάποια μικρά θέματα τεχνικών προδιαγραφών της εν λόγω έπαυλης. Ο ενάγοντας, καθ΄ όλη την περίοδο που γίνονταν διαπραγματεύσεις είχε συχνή επαφή, τόσο με τον Αυξεντίου όσο και με τον Μιχάλη Γιασεμίδη και ενημερωνόταν σχετικά με τις εξελίξεις ή/και την πρόοδο των πιο πάνω ζητημάτων. Παρά το γεγονός ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε προηγουμένως αμφισβήτησαν τη διαμεσολάβηση του ενάγοντα ή και την αξίωση του για προμήθεια, με επιστολή τους ημερομηνίας 3/1/05, τον ειδοποίησαν πως θεωρούσαν ότι δεν υπήρξε μεσολάβηση του ως κτηματομεσίτη στην ως άνω συναλλαγή. Τον πληροφόρησαν επίσης, ανάμεσα σε άλλα, ότι ο συγκεκριμένος πελάτης είχε έρθει σε επαφή μαζί τους μέσω άλλου τρίτου προσώπου και πως ο εν λόγω Χρίστος Αυξεντίου τους είχε ενημερώσει πως ουδέποτε ανέθεσε στον ενάγοντα να του εξεύρει ακίνητο προς αγορά. Στις 7/7/05 υπογράφτηκε μεταξύ των εναγομένων και της εταιρείας Derilio Investments Ltd, η οποία ουσιαστικά ανήκει και ελέγχεται από τον Χρίστο Αυξεντίου ή και μέλη της οικογένειας του, συμφωνία ανέγερσης και πώλησης μιας έπαυλης στο εν λόγω κτιριακό συγκρότημα για το ποσό των Λ.Κ.1.430.
- Η εν λόγω συμφωνία κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Η ως άνω συμφωνία, προβάλλει ο ενάγων, καταρτίστηκε και ήταν το αποτέλεσμα των ενεργειών του ιδίου και της διαμεσολάβησης του και ως εκ τούτου, με βάση την ως άνω μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ή/και τον Περί Κτηματομεσιτικών Νόμο, δικαιούται ως εύλογη ή/και λογική ή/και συμφωνηθείσα αμοιβή ή/και προμήθεια από τους εναγομένους το ποσό που αξιώνει με την παρούσα αγωγή. Ουδέποτε η εναγόμενη εταιρεία προέβηκε σε οποιαδήποτε συμφωνία με τον ενάγοντα για την εξεύρεση ενδιαφερομένων αγοραστών ή/και για πληρωμή οποιασδήποτε προμήθειας για την πώληση επαύλεων του κτιριακού συγκροτήματος Larnaca Bay Resorts, προτάσσει η εναγόμενη εταιρεία στην υπεράσπισή της. Αρνείται, περαιτέρω ότι ο ενάγοντας συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην ολοκλήρωση της επίδικης συναλλαγής, προβάλλοντας τη θέση ότι η πώληση επαύλεων στον κ. Αυξεντίου δεν ήταν το άμεσο ή έμμεσο αποτέλεσμα οποιασδήποτε ενέργειας ή/και προσπάθειας ή/και πράξης ή/και συμβολής του ενάγοντα. Αποτελεί δικογραφημένη θέση της εναγόμενης εταιρείας ότι ο κ. Χρίστος Αυξεντίου, προσωπικά ή και μέσω της συζύγου του είχε ενδιαφερθεί να αγοράσει έπαυλη ή/και επαύλεις στο συγκρότημα Larnaca Bay Resorts, πολύ πριν να εμφανιστεί στο προσκήνιο ο ενάγοντας. Κοινοποίησαν μάλιστα την απόφαση τους αυτή στην εναγομένη εταιρεία, πριν από τις 19/8/04, ημερομηνία κατά την οποία εμφανίστηκε ο ενάγοντας. Η συμφωνία μεταξύ της εναγομένης και του κ. Αυξεντίου είχε καταρτιστεί προφορικά ενώ ο ενάγων εμφανίστηκε στο προσκήνιο μόνο στο τέλος της συνάντησης που έλαβε χώρα στις 19/8/04, στο πλαίσιο της οποίας δεν είχε οποιαδήποτε ουσιαστική συμμετοχή και η οποία εν πάση περιπτώσει δεν αφορούσε το κατά πόσο ο κ. Αυξεντίου θα αγόραζε επαύλεις καθότι αυτό είχε προαποφασιστεί ή και συμφωνηθεί. Αρνούμενη η εναγόμενη εταιρεία ότι ο ενάγων δικαιούται οποιαδήποτε από τις αξιούμενες θεραπείες , ζητά καταληκτικά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα σε βάρος του, προτάσσοντας ότι ο ενάγων σκόπιμα απέστειλε προς αυτήν επιστολές για το ζήτημα, σκοπεύοντας έτσι να δημιουργήσει προϋποθέσεις για είσπραξη προμήθειας για συναλλαγή η οποία δεν ήταν το αποτέλεσμα οποιασδήποτε δικής του προσπάθειας ή/και συμβολής. Με την απάντηση στην υπεράσπιση της εναγομένης, ο ενάγων ουσιαστικά απορρίπτει τους ισχυρισμούς της πρώτης οι οποίοι δεν συνάδουν με την έκθεση απαίτησης του, ενώ παράλληλα προβάλλει πως ο ίδιος αποτέλεσε τον αποφασιστικό παράγοντα ή και αποτελεσματική αιτία για την επίτευξη και ολοκλήρωση της συναλλαγής, όντας ο μοχλός ή/και η αιτία κατάρτισης της συμφωνίας για την πώληση της έπαυλης. Υποστηρίζει δε πως οποιοιδήποτε περί του αντιθέτου προβαλλόμενοι ισχυρισμοί, είναι προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων των εναγομένων. Το σύνολο της μαρτυρίας η οποία προσκομίσθηκε στα πλαίσια της παρούσας ακροαματικής διαδικασίας βρίσκεται στα πρακτικά της διαδικασίας. Δεν αποτελεί ασφαλώς πρόθεση του Δικαστηρίου η επανάληψη της μαρτυρίας στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Πολύ συνοπτικά και περιοριζόμενο στα βασικά και σχετικά με την παρούσα υπόθεση σημεία, το Δικαστήριο θα αναφερθεί σε αυτήν. Αυτονόητο είναι εξάλλου ότι κατά το στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας, λαμβάνεται υπόψη το σύνολο της προσκομισθείσας και αποδεκτής μαρτυρίας, ως επίσης κάθε σχετική λεπτομέρεια. Καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα ο ενάγοντας, υπέδειξε ότι κατά ή περί τον Ιούνιο του 2004 τον επισκέφθηκε στο γραφείο του ο Μιχάλης Γιασεμίδης. Ο τελευταίος παρουσιαζόταν ως διευθυντής του έργου με την ονομασία Larnaca Bay Resorts και εφοδιάζοντας τον με διαφημιστικά έντυπα (brochures) του εν λόγο έργου, ως επίσης με σχετικό τιμοκατάλογο για τις επαύλεις του συγκροτήματος, (τεκμήριο 1) του ανέθεσε να εξεύρει για λογαριασμό των εναγομένων ενδιαφερόμενα πρόσωπα για πώληση των επαύλεων του εν λόγω κτιριακού συγκροτήματος. Κατά τη συνάντηση του με τον κ. Γιασεμίδη ρητά συμφωνήθηκε μεταξύ τους ότι στην περίπτωση που ο ίδιος εξεύρισκε αγοραστή ή αγοραστές και οι εναγόμενοι διέθεταν ή και πωλούσαν σε αυτόν έπαυλη, τότε ο ίδιος θα δικαιούτο προμήθεια για τη διαμεσολάβηση ύψους 3% επί της τιμής πωλήσεως πλέον Φ.Π.Α., που εν πάση περιπτώσει ήταν η νόμιμη, εύλογη ή/και λογική προμήθεια και αμοιβή με βάση την νομοθεσία περί κτηματομεσιτών. Ο μάρτυρας προέβηκε σε σχετική αναφορά για τις επαύλεις του ως άνω κτιριακού συγκροτήματος σε πελάτη του, τον Χρίστο Αυξεντίου, ο οποίος και επέδειξε ενδιαφέρον, πλην όμως του ανέφερε ότι για να προχωρήσει στην αγορά έπαυλης στο εν λόγω κτιριακό συγκρότημα θα έπρεπε να γίνουν κάποιες μετατροπές ή/και διαφοροποιήσεις στα σχέδια που περιλαμβάνονταν στα διαφημιστικά έντυπα που ο μάρτυρας του υπέδειξε. Αφού επικοινώνησε με τον Μιχάλη Γιασεμίδη και ο τελευταίος τον ενημέρωσε ότι θα ήταν δυνατό, ανάλογα πάντα με τα ανταλλάγματα που οι εναγόμενοι θα ελάμβαναν και την τιμή πώλησης που θα συμφωνούσαν με τον Αυξεντίου, να προβούν σε μετατροπές ή και διαφοροποιήσεις στα υφιστάμενα σχέδια, ο ίδιος διευθέτησε δύο συναντήσεις μεταξύ του κ. Αυξεντίου και του Μιχάλη Γιασεμίδη οι οποίες έγιναν στην παρουσία του και στις οποίες συζητήθηκε η πρόταση και οι απαιτήσεις του κ. Αυξεντίου και η τιμή που θα πωλείτο ή/και θα ανεγείρετο η έπαυλη. Συμφωνήθηκε ότι οι εναγόμενοι ήταν σε θέση να προχωρήσουν στην ανέγερση και πώληση της έπαυλης με βάση τις απαιτήσεις του κ. Αυξεντίου ενώ παρέμειναν για σκοπούς επίλυσης ζητήματα, όπως η τελική τιμή πώλησης, η ετοιμασία τελικών αρχιτεκτονικών σχεδίων, η ετοιμασία και υπογραφή σχετικής συμφωνίας και άλλα μικρά θέματα τεχνικών προδιαγραφών. Ο ίδιος στο μεταξύ ενημερωνόταν τηλεφωνικώς τόσο από τον κ. Αυξεντίου όσο και από τον κ. Μιχάλη Γιασεμίδη για την επίλυση και υλοποίηση των εναπομείναντων ζητημάτων, ενώ παράλληλα με επιστολές του, ημερ. 19/8/04 και 16/12/04 (Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα) επεδείκνυε το ενδιαφέρον του. Ενώ οι εναγόμενοι ουδέποτε προηγουμένως αμφισβήτησαν τη διαμεσολάβηση του και την αξίωση του για προμήθεια, με επιστολή τους ημερ. 3/1/05, (τεκμήριο 4) τον ειδοποίησαν, ανάμεσα σε άλλα, ότι δεν υπήρξε μεσολάβηση του ιδίου ως κτηματομεσίτη, ότι η συναλλαγή δεν είχε ακόμα συντελεστή και ότι ο κ. Αυξεντίου είχε έρθει σε επαφή μαζί τους μέσω άλλου, τρίτου προσώπου, ως επίσης ότι ο ίδιος ο Αυξεντίου τους ανέφερε ότι ουδέποτε ανάθεσε στον μάρτυρα να του εξεύρει ακίνητο προς αγορά. Την αμέσως επόμενη ημέρα, δηλ στις 4/1/2005, με επιστολή του (τεκμήριο 5) ο ίδιος απέρριψε το περιεχόμενο της ως άνω επιστολής των εναγομένων. Στις 7/7/05, όπως πληροφορήθηκε από τον Χρίστο Αυξεντίου, υπογράφτηκε μεταξύ των εναγομένων και της εταιρείας Derilio Investments Ltd, η οποία ανήκε ουσιαστικά και ελέγχετο από τον Χρίστο Αυξεντίου, ο οποίος ενεργούσε ως διευθύνον σύμβουλος της και την οικογένειά του, συμφωνία ανέγερσης και πώλησης έπαυλης επί του αναφερόμενου ακινήτου για το ποσό των Λ.Κ.1.430.000, η οποία κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του οι εναγόμενοι μέχρι σήμερα δεν του έχουν καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι της ως άνω κτηματομεσιτικής προμήθειας που δικαιούται. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας, χωρίς να είναι σε θέση να εξηγήσει το γεγονός γιατί στην επισυνημμένη αναφορά αποστολής της επιστολής ημερ. 19/8/2004 με το τηλεομοιότυπο, (Fax) αναγράφετε ως ώρα αποστολής η ώρα 12:00, επέμενε ότι η συγκεκριμένη επιστολή, (Τεκμήριο 2) απεστάλη από τον ίδιο προς τον κ. Γιασεμίδη το απόγευμα της ίδιας μέρας, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης μεταξύ του κ. Αυξεντίου, του κ. Γιασεμίδη και του ιδίου, η οποία έλαβε χώρα στα γραφεία του πρώτου. Παρά το γεγονός ότι γνωρίζει τη σύζυγο του κ. Αυξεντίου, ουδέποτε είχε οποιαδήποτε επαφή μαζί της σε σχέση με την αγορά του συγκεκριμένου ακινήτου. Ούτε του αναφέρθηκε ποτέ από το ζεύγος Αυξεντίου ότι είχαν δει στο παρελθόν το ακίνητο, ξεναγούμενοι από οποιοδήποτε άλλο αντιπρόσωπο. Ούτε ο κ. Γιασεμίδης του ανέφερε ποτέ κάτι τέτοιο. Αν γνώριζε, υπέδειξε ο μάρτυρας, ότι είχε προηγηθεί ξενάγηση από οποιοδήποτε άλλο τότε ο ίδιος δεν θα έχανε τον καιρό του ασχολούμενος με το ζήτημα. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι γνώριζε κάποια κυρία με το όνομα Jacquie Rooks και ότι είχε οποιαδήποτε επαφή μαζί της για το ζήτημα. Επέμενε ότι στην πρώτη συνάντηση, στις 19/8/2004 στο γραφείο του Αυξεντίου στη Λεωφόρο Μακαρίου στη Λάρνακα, ο κ. Αυξεντίου αναφέρθηκε σε διάφορες αλλαγές που επιθυμούσε να γίνουν στην έπαυλη ενώ ο κ. Γιασεμίδης του ανέφερε ότι όλα μπορούσαν να γίνουν ενώ για το ύψος της τιμής θα έπρεπε να περιμένουν να γίνουν σχέδια με τις αλλαγές, για να μπορέσει να προσδιοριστεί με ακρίβεια τούτο. Και στη συνάντηση αυτή, ο ίδιος έκανε λόγο για την αμοιβή του ως κτηματομεσίτης. Απέστειλε μάλιστα την επιστολή Τεκμήριο 2, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης, επειδή όντας κτηματομεσίτης πολλά χρόνια δεν ήταν λίγες οι φορές που ως υπέδειξε "την έπαθα" και έτσι έκρινε σκόπιμο όπως χαρακτηριστικά είπε "να βάλω κάτω το ζήτημα και γραπτώς". Την επιστολή ημερ. 16/12/04, (Τεκμήριο 3) αποφάσισε να την αποστείλει γιατί στο μεταξύ ενημερωνόταν για τις συναντήσεις που μεσολαβούσαν μεταξύ του κ. Αυξεντίου και του κ. Γιασεμίδη σε σχέση με τις λεπτομέρειες των αλλαγών που θα έπρεπε να γίνουν στην έπαυλη, θέλοντας και πάλι να επισημάνει το ζήτημα της προμήθειας του. Όταν έλαβε την επιστολή της εναγόμενης εταιρείας ημερ. 3/1/05, (Τεκμήριο 4) ο ίδιος πήρε τηλέφωνο τον Γιασεμίδη διαμαρτυρόμενος για το περιεχόμενο της. Ο κ. Γιασεμίδης προσπάθησε να τον καθησυχάσει λέγοντας του ότι είναι διατεθειμένοι να του καταβάλουν κάποιο ποσό κάνοντας λόγο για ένα ποσό της τάξης των δέκα-δεκαπέντε χιλιάδων λιρών. Με την αποστολή εκ μέρους του της επιστολής ημερ. 4/1/05, (Τεκμήριο 5) έκλεισε η γραπτή επικοινωνία μεταξύ των διαδίκων για το ζήτημα. Σχολιάζοντας επιστολή που ο ίδιος απέστειλε στην εναγομένη, ημερ. 9/5/05, (Τεκμήριο 6) υπέδειξε ότι αυτή αφορούσε και την ξενάγηση που ο ίδιος έκανε στον Ανδρέα Αυξεντίου, αδελφό του Χρίστου Αυξεντίου, για αγορά ακινήτου και από τον πρώτο στο ίδιο συγκρότημα. Όπως εξήγησε, οδήγησε στο συγκεκριμένο συγκρότημα για να δει τα ακίνητα και το συγκεκριμένο πρόσωπο, πλην όμως στη συνέχεια το εν λόγω πρόσωπο έφυγε για Αμερική. Όταν σε μεταγενέστερο χρόνο έμαθε ότι επέστρεψε από την Αμερική και τελικά αγόρασε και αυτός ακίνητο στο εν λόγο συγκρότημα, η συμβουλή του δικηγόρου του ήταν ότι δεν μπορούσε υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις να διεκδικήσει οποιαδήποτε κτηματομεσιτική προμήθεια και ως εκ τούτου θεώρησε το ζήτημα λήξαν. Ο μάρτυρας τέλος απέρριψε κατηγορηματικά την προβληθείσα σε αυτόν θέση ότι η πώληση ημερ. 7/7/05 δεν έχει σχέση με οποιαδήποτε δική του ενέργεια, υποδεικνύοντας ότι ο κ. Χρίστος Αυξεντίου τον ενημέρωσε ότι υπογράφηκε το συμβόλαιο, πλην όμως ότι τούτο υπογράφηκε με την εταιρεία Derilio Investments Ltd της οποίας ο ίδιος ήταν διευθυντής. Διευκρίνισε παράλληλα ότι η έπαυλη που η συγκεκριμένη εταιρεία αγόρασε ήταν η ίδια έπαυλη για την οποία είχε φέρει σε επαφή τα δύο μέρη ο ίδιος στην οποία όμως μετά από απαίτηση του κ. Αυξεντίου έγιναν πάρα πολλές αλλαγές. Η κα Βασιλική Πάλμα υπάλληλος του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας που κλήθηκε από την πλευρά του ενάγοντα, έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου αριθμό εγγράφων, (Τεκμήριο 7) μεταξύ των οποίων αντίγραφο του πωλητηρίου εγγράφου με αρ. ΠΩΕ1355/05 που κατατέθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο στις 24/8/
- Η ως άνω σύμβαση πώλησης φέρεται να υπογράφηκε στις 7/7/
- Υπέγραψαν για τον πωλητή, δηλαδή την εταιρεία Sforzesko Holdings Ltd, οι Φίλιππος Λάρκος και Κώστας Κίρκος ενώ για τον αγοραστή, δηλαδή την εταιρεία Derilio Investments Ltd ο κ. Χρίστος Αυξεντίου ο οποίος παρουσίασε μάλιστα προς τούτο γραπτή εξουσιοδότηση από τον αγοραστή. Το συγκεκριμένο ακίνητο που αφορά η συμφωνία, υπέδειξε, δεν έχει ακόμη τιτλοποιηθεί αφού δεν έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος γι΄ αυτό. Ο Γεώργιος Αραούζος, επιθεωρητής του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών, αποτέλεσε τον τελευταίο μάρτυρα για την πλευρά του ενάγοντα. Γνωρίζει υπέδειξε τον ενάγοντα, ο οποίος και κατά τα έτη 2004-2005 αποτελούσε εγγεγραμμένο και αδειούχο κτηματομεσίτη. Έθεσε παράλληλα υπόψη του Δικαστηρίου πιστό αντίγραφο του μητρώου εγγραφής κτηματομεσιτών, (Τεκμήριο 9) στο οποίο εμφαίνεται ως εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο ενάγοντας, με αύξων αριθμό μητρώου
- Ο Μιχάλης Γιασεμίδης ήταν ο πρώτος μάρτυρας που κατάθεσε για την πλευρά της εναγομένης. Υπεύθυνος του έργου με την ονομασία Larnaca Bay Resorts στο χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακας, υποστήριξε ότι ουδέποτε συνάντησε τον ενάγοντα με σκοπό την προώθηση του ως άνω έργου της εναγομένης εταιρείας. Ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει πως ο ενάγοντας προμηθεύτηκε το διαφημιστικό υλικό του έργου (Τεκμήριο 1). Όπως τον ενημέρωσε η κα Jacquie Rooks, αντιπρόσωπος και υπάλληλος της εναγομένης για σκοπούς προώθησης της πώλησης επαύλεων στο συγκεκριμένο έργο κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, στις 6/8/04 κατόπιν μεσολάβησης του Χριστόδουλου Έλληνα επικοινώνησε μαζί της η Μαίρη Αυξεντίου, σύζυγος του κ. Χρίστου Αυξεντίου, με την οποία και συναντήθηκε στο χώρο που η εναγομένη θα προχωρούσε στην ανάπτυξη του ως άνω κτηριακού συγκροτήματος. Η κα Αυξεντίου ζήτησε και έλαβε από την κα Rooks διαφημιστικό υλικό ζητώντας νέα συνάντηση, αφού προηγουμένως θα ενημέρωνε το σύζυγο της. Πράγματι στις 11/8/04 ο κος και η κα Αυξεντίου κατόπιν σχετικής διευθέτησης επισκέφθηκαν στην παρουσία της κας Rooks το πιο πάνω έργο. Ενθουσιασμένοι για το έργο, ο κ. Αυξεντίου ζήτησε να συναντηθεί με τον ίδιο ως υπεύθυνο του έργου, για συζήτηση των λεπτομερειών. Στις 18/8/04, ο ενάγοντας επικοινώνησε με την κα Rooks ζητώντας να διευθετηθεί συνάντηση του κ. Αυξεντίου, τον οποίο χαρακτήρισε ως πελάτη του, με τον υπεύθυνο του έργου. Όταν η κα Rooks τον ενημέρωσε ότι ο κ. Αυξεντίου είχε ήδη επισκεφθεί το έργο μαζί με τη σύζυγο του, ο ενάγων δεν έδειξε να ενδιαφέρεται, δηλώνοντας ότι ο Αυξεντίου ήταν προσωπικός του φίλος και ότι επιθυμία του ήταν να τον βοηθήσει να επιλέξει τη σωστή έπαυλη. Στο μεταξύ η κα Rooks κανόνισε όπως ο ίδιος συναντηθεί το απόγευμα της 19/8/04 με τον κ. Αυξεντίου. Η ως άνω Jacquie Rooks, υπέδειξε ο μάρτυρας, από το 2006 λόγω προβλημάτων υγείας έπαυσε να εργάζεται στην εναγόμενη εταιρεία χωρίς ο ίδιος ή οποιοσδήποτε άλλος από την εναγομένη να γνωρίζουν πού βρίσκεται σήμερα, ούτε με οποιοδήποτε τρόπο να μπορεί να επικοινωνήσει πλέον μαζί της Έκπληξη προκάλεσε στον ίδιο το γεγονός ότι έλαβε την επιστολή ημερ. 19/8/2004, (τεκμήριο 2) μέσω φαξ, στην οποία γινόταν αναφορά στη συνάντηση με τον κ. Αυξεντίου που δεν είχε ακόμα γίνει, ενώ παράλληλα έκανε αναφορά σε αμοιβή 3%, πράγμα που ουδέποτε είχε συμφωνηθεί. Περί ώρα 16:00 της 19/8/04 συναντήθηκε με τον κ. Αυξεντίου στο γραφείο του τελευταίου στη Λάρνακα. O κ. Αυξεντίου του ανέφερε ότι δεν είχε αναθέσει στον ενάγοντα να μεσολαβήσει για την αγορά έπαυλης στο έργο Larnaca Bay Resorts, υποδεικνύοντας του παράλληλα να αγνοήσει το ως άνω φαξ που έλαβε ενωρίτερα την ίδια μέρα από τον ενάγοντα, ενημερώνοντας τον ότι ο ίδιος είχε έρθει σε επαφή μαζί του με την παρότρυνση του κ. Έλληνα. Πριν από τη λήξη της συνάντησης εμφανίστηκε απρόσκλητος στο γραφείο του κ. Αυξεντίου ο ενάγοντας. Ο μάρτυρας τότε τον ενημέρωσε απλά ότι ο κ. Αυξεντίου επιθυμούσε κάποια διαφορετική κατοικία από αυτές που είχαν αρχικά σχεδιαστεί. Έκτοτε πραγματοποιήθηκε μεγάλος αριθμός συναντήσεων μεταξύ του ιδίου και του ζεύγους Αυξεντίου προς το σκοπό επανασχεδιασμού της κατοικίας για την οποία αρχικά είχαν ενδιαφερθεί, σε καμία δε από αυτές δεν ήταν παρών ο ενάγων. Αποτέλεσε θέση του μάρτυρα ότι κατά το στάδιο πώλησης της κατοικίας, αυτή καμία σχέση δεν είχε με την κατοικία που ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι διαμεσολάβησε για την επίτευξη της πώλησης της. Όχι μόνο είχε διαφοροποιηθεί η κατοικία όσον αφορά το σχεδιασμό και την έκταση της, αλλά και η τιμή πώλησης είχε ουσιωδώς μεταβληθεί από την αρχική τιμή που αναγραφόταν στο διαφημιστικό έντυπο (Τεκμήριο 1). Με το ζεύγος Αυξεντίου συμφωνήθηκε τελικά όπως η αγορά της κατοικίας γίνει από την εταιρεία Deriliο Investments Ltd. Ο μάρτυρας απέρριψε ως αναληθή τα γεγονότα της επιστολής ημερ. 16/12/04 (Τεκμήριο 3) που του απέστειλε ο ενάγοντας, αποδίδοντας την στην προσπάθεια του να επικαλεστεί γραπτώς ότι είχε μεσολαβήσει για την επίτευξη της συμφωνίας πώλησης κατοικίας προς τον Αυξεντίου και ότι δικαιούται προμήθεια από αυτή τη μεσολάβηση. Με τον ίδιο κακόβουλο τρόπο, εισηγήθηκε, ο ενάγων με επιστολή ημερ. 9/5/2005 (Τεκμήριο6) προσπάθησε να καταστήσει τον εαυτό του ως μεσολαβητή για την αγορά κατοικίας από τον αδελφό του Χρίστου Αυξεντίου, τον Ανδρέα Αυξεντίου. Ο ενάγοντας, υπέδειξε, ουδέποτε ενήργησε υπό οποιαδήποτε ιδιότητα για την επίτευξη της πώλησης οποιασδήποτε κατοικίας ή και έπαυλης στο έργο με την επωνυμία Larnaca Bay Resorts ιδιοκτησίας της εναγομένης και ως εκ τούτου δεν δικαιούται οποιαδήποτε απαίτηση. Κατόπιν συνομιλίας που είχε με τον κ. Χριστόδουλο Έλληνα αποφάσισε να απαντήσει γραπτώς στον ενάγοντα, πράγμα που έπραξε με την επιστολή του ημερ. 3/5/05, (Τεκμήριο 4) ξεκαθαρίζοντας στον τελευταίο ότι ουδέποτε η εναγόμενη εταιρεία ανάθεσε στον ίδιο να μεσολαβήσει ως κτηματομεσίτης. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας υπέδειξε πως μετά τη λήψη της επιστολής 19/8/04, (Τεκμήριο 2) αφού μίλησε για το ζήτημα με τον κ. Αυξεντίου, ο οποίος τον κάλεσε να αγνοήσει το όλο θέμα αλλά και με τον κ. Έλληνα, κρίθηκε από την εναγόμενη ότι δεν χρειαζόταν να απαντηθεί η περί ου ο λόγος επιστολή. Το πρόσωπο το οποίο μεσολάβησε για την πώληση της έπαυλης ήταν ο κ. Έλληνας, πλην όμως τούτο δεν αναφέρθηκε στην επιστολή ημερ. 3/1/05 (Τεκμήριο 4) που απεστάλη προς τον ενάγοντα. Επέμενε ότι ο κ. Έλληνας ήταν το πρόσωπο που ενημέρωσε πρώτος τον κ. Αυξεντίου για το έργο και στη συνέχεια η κα Αυξεντίου επισκέφθηκε την κα Rooks στο χώρο του συγκεκριμένου συγκροτήματος. Παρά το γεγονός υπέδειξε ο μάρτυρας ότι στην επιστολή τους ημερ. 3/1/05, (Τεκμήριο 4) δηλώνεται η ετοιμότητα να συζητήσουν το ζήτημα της αμοιβής του ενάγοντα, εντούτοις υπέδειξε ότι σε καμία περίπτωση η εναγόμενη εταιρεία δεν είχε πρόθεση να καταβάλει στον ενάγοντα οποιαδήποτε προμήθεια. Απέρριψε τέλος τη θέση ότι στη συνάντηση της 19/8/04 ήταν ο ενάγων που κατεύθυνε τον ίδιο να βρει το γραφείο του Αυξεντίου και ότι συναντήθηκε μαζί του στην είσοδο της πολυκατοικίας που αυτό βρίσκεται πριν να ανεβούν στη συνέχεια μαζί στο γραφείο του Αυξεντίου. Ο κ. Χριστόδουλος Έλληνας, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ομίλου S.F.S. Group Public Co Ltd, του οποίου μέλος αποτελεί και η εναγόμενη εταιρεία, καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου υπέδειξε ότι η εναγόμενη εξασφάλισε τις απαιτούμενες άδειες για ανέγερση του κτιριακού συγκροτήματος με την επωνυμία Larnaca Bay Resorts στο χωριό Πύλα στην επαρχία Λάρνακας. Υπεύθυνος του έργου ήταν ο Μιχάλης Γιασεμίδης. Ο ενάγοντας, συνέχισε ο μάρτυρας, ουδέποτε ενήργησε υπό οποιαδήποτε ιδιότητα για την επίτευξη της πώλησης οποιασδήποτε κατοικίας στο ως άνω κτιριακό συγκρότημα. Αντίθετα ο ίδιος μέσω του κ. Φίλιππου Λάρκου, αντιπρόεδρου του ως άνω ομίλου, ο οποίος διατηρούσε στενή φιλική και επαγγελματική σχέση με τον κ. Χρίστο Αυξεντίου, ενημερώθηκε ότι το ζεύγος Αυξεντίου ενδιαφέρθηκε έντονα για την αγορά έπαυλης στο συγκρότημα Larnaca Bay Resorts. Ενόψει τούτου επικοινώνησε με τον κ. Αυξεντίου, υποδεικνύοντας του ότι θα μπορούσε να ξεναγηθεί στο έργο από την κα Jacquie Rooks ενώ ο ίδιος ή ο κ. Μιχάλης Γιασεμίδης θα αναλάμβαναν για τις περαιτέρω λεπτομέρειες. Στις 6/8/04 η Μαίρη Αυξεντίου συναντήθηκε με την κα Rooks στο χώρο ανάπτυξης του ως άνω έργου, ζήτησε και έλαβε διαφημιστικό υλικό ως επίσης ημερομηνία για νέα συνάντηση στην οποία θα συνοδευόταν από το σύζυγο της Χρίστο Αυξεντίου. Στις 19/8/04 ενημερώθηκε από τον Μιχάλη Γιασεμίδη ότι ο ενάγοντας απέστειλε επιστολή (φαξ) με την οποία τον ενημέρωνε ότι διεκδικεί προμήθεια 3% εφόσον επιτευχθεί η πώληση. Ο ενάγοντας, όπως επίσης ενημερώθηκε ο μάρτυρας, είχε επικοινωνία την προηγούμενη μέρα και με την κα Rooks, αναφέροντας της περίπου τα ίδια πράγματα. Όταν ο ίδιος επικοινώνησε για το ζήτημα με τον κ. Χρίστο Αυξεντίου, ο τελευταίος του ανέφερε πως παρά το γεγονός ότι είχε επισκεφθεί το έργο μαζί με τη σύζυγο του, θεωρούσε ότι η ανάμιξη του ενάγοντα, πάντα σε φιλικό επίπεδο, ήταν καλή για να τον βοηθήσει στην επιλογή της κατάλληλης κατοικίας. Σε κάθε περίπτωση πάντως του ζήτησε να αγνοήσει το ως άνω φαξ που έλαβαν από τον ενάγοντα, αφού όπως τον διαβεβαίωσε ουδέποτε ανέθεσε στον τελευταίο να μεσολαβήσει για την εξεύρεση κατοικίας στο εν λόγω έργο, λεπτομέρειες για το οποίο ο ίδιος και η σύζυγος του γνώριζαν από προηγουμένως. Μετά την νέα επιστολή του ενάγοντα, ημερ. 16/12/04, ο μάρτυρας αντελήφθηκε τις πραγματικές προθέσεις του ενάγοντα και αποφάσισε μαζί με τον Γιασεμίδη να απαντήσουν στην τελευταία επιστολή. Αυτός ήταν και ο λόγος που απεστάλη η επιστολή προς τον ενάγοντα ημερ. 3/1/
- Δικαιολόγησε την όποια καθυστέρηση στην απάντηση τους, ενόψει του γεγονότος ότι μεσολάβησαν οι εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς ως επίσης και στο γεγονός ότι στο μεσοδιάστημα έλαβε νέες διαβεβαιώσεις από τον κ. Αυξεντίου ότι δεν είχε ανατεθεί οποιοσδήποτε ρόλος στον ενάγοντα αναφορικά με την αγορά κατοικίας στο Larnaca Bay Resorts. Αφού αναφέρθηκε στον τρόπο συνεργασίας της εναγομένης εταιρείας με διάφορους κτηματομεσίτες, έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου αντίγραφα σχετικών εγγράφων που υπογράφονται από τον όμιλο που εκπροσωπεί σε σχέση με την ανάθεση κτηματομεσιτικών εργασιών (Τεκμήριο 12). Κανείς δεν μπορεί, υπέδειξε αντεξεταζόμενος, να επιβάλει μονομερώς συνεργασία με την εναγομένη εταιρεία. Σε κάθε περίπτωση πριν τη συνεργασία με οποιοδήποτε κτηματομεσίτη προηγείται συνάντηση όπου και συζητούνται οι όροι της συνεργασίας. Τέτοια συνάντηση ουδέποτε προηγήθηκε μεταξύ της εναγόμενης εταιρείας και του ενάγοντα. Τον κ. Αυξεντίου, δήλωσε ο μάρτυρας, δεν τον γνώριζε πριν από το
- Μετά τη γνωριμία τους μέσω του κ. Λάρκου, απέκτησαν και έκτοτε διατηρούν μια εξαιρετική σχέση αφού στο ως άνω κτιριακό συγκρότημα που ο κ. Αυξεντίου αγόρασε σπίτι και διαμένει μόνιμα, ο ίδιος διατηρεί την εξοχική του κατοικία. Ανέπτυξαν μάλιστα πέραν από φιλική και επαγγελματική συνεργασία, άσχετη πάντα με το υπό συζήτηση οικοδομικό έργο. Ο ίδιος ο κ. Αυξεντίου, υπέδειξε ο μάρτυρας, όχι μόνο τον διαβεβαίωσε ότι ο ενάγοντας ουδέποτε λειτούργησε στη συγκεκριμένη περίπτωση σαν κτηματομεσίτης αλλά και ότι ξεκαθάρισε τούτο και στον ίδιο τον ενάγοντα. Σε κάθε περίπτωση ο μάρτυρας υπέδειξε ότι ο κ. Αυξεντίου τον διαβεβαίωσε ότι ήταν πρόθυμος να προσέλθει στο Δικαστήριο για να καταθέσει ως μάρτυρας για την πλευρά των εναγομένων επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά τις αναφορές του μάρτυρα. Όταν η πλευρά της εναγομένης εταιρείας δήλωσε προς το Δικαστήριο πως παρά τις προηγούμενες περί τούτου τοποθετήσεις της, δεν επιθυμεί τελικά να παρουσιάσει ως μάρτυρα στη διαδικασία τον κ. Χρίστο Αυξεντίου, η πλευρά του ενάγοντα, κατ' εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 26 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 και πριν η πλευρά των εναγομένων ολοκληρώσει την υπόθεση της, με την άδεια του Δικαστηρίου κατόπιν σχετικού αιτήματος της, ζήτησε και κλήθηκε ο Χρίστος Αυξεντίου, για σκοπούς αντεξέτασης. Ο εν λόγω μάρτυρας καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα δήλωσε ότι ο συνήγορος των εναγομένων επικοινώνησε σε κάποιο στάδιο μαζί του τηλεφωνικώς, για να τον ενημερώσει ότι θα κλητευθεί για να μαρτυρήσει στα πλαίσια αυτής της υπόθεσης. Όταν όμως ο ίδιος ανέφερε στο δικηγόρο ότι δεν μπορεί παρά να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο και ότι θα "έπρεπε να τα βρουν με τον ενάγοντα", πράγμα το οποίο ανέφερε και στον κ. Έλληνα, δεν κλήθηκε για να καταθέσει. Στον Χρίστο Αυξεντίου τέθηκαν αυτούσιες αναφορές τόσο του κ. Γιασεμίδη όσο και του κ. Έλληνα οι οποίες αφορούσαν το πρόσωπο του, ενέργειες ή δηλώσεις που σύμφωνα με τους εν λόγω μάρτυρες ο ίδιος προέβηκε και τις οποίες οι ως άνω μάρτυρες επικαλέστηκαν και μετέφεραν στο Δικαστήριο. Σχολιάζοντας τις, υπέδειξε μεταξύ άλλων ότι δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια ότι ο ίδιος επισκέφθηκε το υπό ανέγερση κτηριακό συγκρότημα με την ονομασία Larnaca Bay Resorts στις 11/8/04 στην παρουσία της κας Rooks. Οι αναφορές περί κας Rooks, επαφών του μαζί της, συνεννοήσεων τους κλπ, υπέδειξε ο μάρτυρας, είναι τελείως αναληθείς. Την τελευταία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ούτε ο ίδιος ούτε η σύζυγος του την γνωρίζουν, την συνάντησαν ή συνομίλησαν ποτέ μαζί της. Η σύζυγος του άλλωστε, δεν αποτελεί σχεδιάστρια ή διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων, υποδεικνύοντας παράλληλα ότι την διακόσμηση της κατοικίας που αγόρασαν από την εναγομένη ανέλαβε ο σχεδιαστής Γεώργιος Μετζίδης. Διέψευσε επίσης τις αναφορές του κ. Γιασεμίδη ότι ο ίδιος κατά τη συνάντηση που είχαν στις 19/8/04 στο γραφείο του, είπε στον Γιασεμίδη πως ο ενάγοντας από μόνος του πήρε την πρωτοβουλία να τον "βοηθήσει", χωρίς ο ίδιος να του αναθέσει κάτι τέτοιο. Το 2004 υπέδειξε ο μάρτυρας, ο ίδιος δεν γνώριζε ιδιαίτερα τον κ. Λάρκο, αφού τον είχε συναντήσει μόλις 3-4 φορές στα πλαίσια κάποιων επαγγελματικών σεμιναρίων. Σε ανύποπτο χρόνο, μόλις τον 4ο του 2005 όταν και πάλι συνάντησε τυχαία τον Λάρκο, ο τελευταίος για πρώτη φορά του ανάφερε ότι θα έπρεπε να ολοκληρώνει τη συμφωνία με τον κ. Έλληνα σε σχέση με το σπίτι. Σε κάθε περίπτωση ο μάρτυρας επέμενε ότι είναι αναληθές ότι μεσολάβησε ο κ. Έλληνας για να συναντηθεί ο ίδιος ή η σύζυγός του με την κα Rooks. Σε καμία περίπτωση ο κ. Έλληνας επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά για το ζήτημα, ούτε ο ίδιος διαβεβαίωσε τον κ. Έλληνα ότι ο ενάγοντας δεν ήταν ο μεσολαβητής για την αγορά της έπαυλης. Με τον κ. Έλληνα, υπέδειξε, δεν μίλησε πριν να μιλήσει με τον Γιασεμίδη, ο οποίος ήταν το πρόσωπο που στη συνέχεια μετέφερε το μήνυμα στον κ. Έλληνα για να συνεχίσουν οι διαπραγματεύσεις για το σπίτι. Η πρώτη φορά δε που συναντήθηκε με τον κ. Γιασεμίδη ήταν στο γραφείο του στην παρουσία του ενάγοντα. Γνωρίζει υπέδειξε ο μάρτυρας τον Ανδρέα Γεωργίου αφού είναι ο κτηματομεσίτης τον οποίο χρησιμοποίησε για να πουλήσει το προηγούμενο του σπίτι. Γνωρίζοντας το εν λόγω πρόσωπο ότι ο ίδιος επιθυμούσε να αγοράσει μεγαλύτερο από το προηγούμενο σπίτι που είχε, τον πήρε τηλέφωνο ενημερώνοντας τον ότι στη συγκεκριμένη περιοχή κτίζονται μεγάλα σπίτια, ρωτώντας παράλληλα αν τον ενδιαφέρει το ζήτημα. Ο ίδιος γνωρίζοντας την περιοχή, είχε ήδη προσέξει ότι ανεγείρονταν εκεί επαύλεις χωρίς όμως να γνωρίζει σε ποιόν ανήκαν. Ζήτησε από τον Γεωργίου περαιτέρω λεπτομέρειες για το ζήτημα και όπως τον ενημερώσει σχετικά. Πράγματι, μετά από μία-δύο μέρες ο κ. Γεωργίου επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά, αναφέροντας του διάφορες πληροφορίες για το οικοδομικό συγκρότημα Larnaca Bay Resorts. Στο τέλος ο Γεωργίου τον ρώτησε αν ενδιαφερόταν να μεριμνήσει για να κλείσει ραντεβού και ο ίδιος του ζήτησε όπως προβεί στις σχετικές διευθετήσεις. Ο ενάγων επικοινώνησε εκ νέου μαζί του τηλεφωνικά, αναφέροντας του ότι είχε μεριμνήσει να κλείσει ραντεβού με τον κ. Μιχάλη Γιασεμίδη, υπεύθυνο του έργου. Η πρώτη συνάντηση έγινε το απόγευμα της 19/8/04, στο γραφείο του μάρτυρα που βρίσκεται στον 6ο όροφο πολυκατοικίας στη Λεωφόρο Μακαρίου στη Λάρνακα. Την καθορισμένη ώρα ο ενάγων και ο Γιασεμίδης προσήλθαν μαζί στο γραφείο του, όπου στην παρουσία και των τριών έγιναν διάφορες συζητήσεις για το θέμα και για διάφορες αλλαγές που ο ίδιος επιθυμούσε να γίνουν στην έπαυλη. Επτά -οκτώ συναντήσεις έγιναν στο γραφείο του τους επόμενους μήνες και στο τέλος υπογράφηκε σχετικό συμβόλαιο στη βάση του οποίου ξεκίνησε να κτίζεται το σπίτι του. Η αλήθεια είναι, δήλωσε ο μάρτυρας, ότι ο Ανδρέας Γεωργίου ήταν το πρόσωπο που ενεργώντας ως μεσολαβητής έφερε τον ίδιο σε επαφή για την αγορά του σπιτιού. Ήταν το πρόσωπο που διαμεσολάβησε για την αγορά του σπιτιού από την εναγόμενη. Έχω ακούσει και εξετάσει προσεκτικά το σύνολο της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας, χωρίς να περιοριστώ σε όσα πιο πάνω περιληπτικά έχουν εκτεθεί. Έχοντας ήδη σημειώσει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς όλων των πλευρών στη διαδικασία, παρακολούθησα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενώπιον μου με ιδιαίτερη περίσκεψη και προσοχή και έχω σε κάθε περίπτωση καταγράψει νοητικά την εντύπωση μου από τη ζωντανή εικόνα των μαρτύρων καθ΄ ον χρόνο έδιναν μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, τη συμπεριφορά και αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους. Η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα, έχει όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου M/V Mary John κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 661, δύο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτήν υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο, ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι αν λέει την αλήθεια. Το Δικαστήριο ασφαλώς, έχει τη δυνατότητα να αποδεχτεί μέρος μίας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μία μαρτυρία θα πρέπει να γίνει δεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της. (βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6497, ημερ. 13/11/98). Όπως εξάλλου έχει επισημανθεί σε σχέση με το ζήτημα στην υπόθεση Kadis v. Nicolaou and another
(1988)1 CLR 212, στη σελ. 216: "A witness may either be believed or disbelieved holly or in part according to the view taking of his credibility". Καθ΄ όλα θετική υπήρξε η αντίληψη του Δικαστηρίου για την ποιότητα της μαρτυρίας του ενάγοντα. Έχοντας κατά νου τη ζωντανή του εικόνα καθ' ων χρόνο κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα, τη στάση, την συμπεριφορά και τις αντιδράσεις του, σε συνδυασμό θεωρούμενες με τον άμεσο, σταθερό και πειστικό του λόγο, δεν έχω αμφιβολία ότι υπήρξε ειλικρινής μάρτυρας πείθοντας ότι αποτελούσε μάρτυρα της αλήθειας. Προβάλλοντας τις θέσεις του με λόγο απλό και πηγαίο, χωρίς αντιφάσεις ή αυτοαναιρέσεις ικανές να κλονίσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του, δεν αφήνει ουσιαστικά περιθώρια αμφιβολίας, έστω και κατ' ελάχιστο, της εκδοχής που προώθησε στο Δικαστήριο για την εξέλιξη των ουσιαστικών γεγονότων που αφορούν την παρούσα περίπτωση. Εκδοχής που πέραν του γεγονότος πως από μόνη της φαίνεται να παρουσιάζει μία λογική συνέχεια και συνέπεια, ως διεφάνη στο τέλος της μέρας, συμπλέει και εν πολλοίς επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία προσώπου που η πλευρά της εναγομένης εταιρείας, κατ' επανάληψη επικαλέστηκε και το οποίο κλήθηκε και κατέθεσε τελικά ως πιο πάνω έχει αναφερθεί σαν μάρτυρας της πλευράς της εναγομένης εταιρείας σε αυτή την διαδικασία. Δεν διαλανθάνει ασφαλώς της προσοχής του Δικαστηρίου, το γεγονός πως η αναφορά του ότι απέστειλε την επιστολή ημερ. 19/8/04, (τεκμήριο 2) το απόγευμα της εν λόγω ημέρας, αμέσως δηλ. μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης που προηγήθηκε στα γραφεία του Χρίστου Αυξεντίου μεταξύ του τελευταίου, του κ. Γιασεμίδη και του ιδίου, φαίνεται να μην επιβεβαιώνεται από την αναγραφή στη σχετική αναφορά αποστολής του συγκεκριμένου φαξ, που ο ίδιος έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου, αφού σε αυτήν αναγράφεται ως ώρα αποστολής "12:00". Ο μάρτυρας όταν του υποδείχθηκε το ζήτημα από τον ευπαίδευτο συνήγορο της εναγομένης, παρέμεινε συνεπής και σταθερός στις τοποθετήσεις του σε σχέση με το χρόνο που δήλωνε ότι η συγκεκριμένη επιστολή απεστάλη, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει το συγκεκριμένο αριθμό που αναγράφετο στην αναφορά. Με δεδομένο ότι δεν έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο ή μαρτυρία με το οποίο να επιβεβαιώνεται η ορθότητα της αναγραφής του αριθμού "12:00" από τη συγκεκριμένη μηχανή αποστολής φαξ στη σχετική αναφορά αποστολής και αν αυτή κατά πάντα ουσιώδη χρόνο λειτουργούσε και κατέγραφε κανονικά και κατά τρόπο ακριβή πληροφορίες και δεδομένα, δεν επιτρέπεται κατά την αντίληψη μου στο Δικαστήριο η υιοθέτηση, άνευ άλλου τινός, της καταγραφής στην εν λόγω αναφορά απορρίπτοντας ταυτόχρονα την ζωντανή μαρτυρία του ενάγοντα επί τούτου, ότι δηλαδή η επιστολή απεστάλη το απόγευμα της συγκεκριμένης ημέρας. Σπεύδω στο στάδιο αυτό να σημειώσω πως το ζήτημα του χρόνου της αποστολής τελικά της ως άνω επιστολής, για την οποία δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι απεστάλει και παρελήφθη από την εναγομένη, καθ' ην έκταση το ζήτημα της διαμεσολάβησης του ενάγοντα φαίνεται να επιβεβαιώνεται όχι μόνο από τον ίδιο τον ενάγοντα αλλά και από μάρτυρα της ίδιας της εναγομένης εταιρείας, ο οποίος προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει κατ' εφαρμογή των σχετικών διατάξεων του Περί Αποδείξεως Νόμου, (Κεφ, 9), απολήγει, ως θα διαφανεί στη συνέχεια της παρούσας, χωρίς ιδιαίτερη σημασία για τα ουσιαστικά ζητήματα που απασχολούν στην παρούσα. Τυπική απέληξε στο τέλος της ημέρας να είναι η μαρτυρία της υπαλλήλου του Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και του επιθεωρητή του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών. Με δεδομένη την καθ' όλα θετική εντύπωση που άφησαν στο Δικαστήριο καθ' ων χρόνο κατέθεταν ενώπιων του, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν υπήρξε ουσιαστική αμφισβήτηση στις αναφορές και τοποθετήσεις τους, στο σύνολο της η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. Οι μάρτυρες υπεράσπισης Γιασεμίδης και Έλληνας, καθ΄ ον χρόνο κατέθεταν από το εδώλιο του μάρτυρα, με ευκολία μπορούσε να διακριθεί ότι αποτελούν ευφυείς ανθρώπους με ευφράδεια στο λόγο. Προσπάθησαν να πείσουν το Δικαστήριο για την αλήθεια της εκδοχής της εναγομένης όπως αυτή παρουσιάζεται στις έγγραφες της προτάσεις. Ανεπιτυχώς κατά την αντίληψη μου, αφού η έλλειψη πειστικότητας τους ως μάρτυρες, σε συνδυασμό με το όλο πλέγμα γεγονότων και περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, ως τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, έδιναν την εντύπωση μιας καλά ενορχηστρωμένης και προσυνεννοημένης μεταξύ τους μαρτυρίας, σκοπούσας να αλληλοσυμπληρώσει ή και να επιβεβαιώσει η μια την άλλη, προς επίτευξη του κοινού στόχου προώθησης μιας εκδοχής που από μόνη της παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες και κενά, μη δυνάμενης να υιοθετηθεί υπό τις περιστάσεις από το Δικαστήριο. Στην προσπάθεια τους για επίτευξη του πιο πάνω στόχου, εμφανής ήταν η προσπάθεια τους να παραστήσουν γεγονότα που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα ή ακόμη να εξηγήσουν κάποια άλλα κατά τρόπο που θα εξυπηρετούσε την υπόθεση της εναγομένης, απαλλάσσοντας την τελευταία από οποιαδήποτε υποχρέωση προς τον ενάγοντα. Το Δικαστήριο σε καμία περίπτωση δεν αισθάνεται ασφάλεια να στηριχτεί στη μαρτυρία τους για την κατάληξη σε τελικά συμπεράσματα και ευρήματα για τα διαδραματισθέντα. Άλλωστε, η ομολογουμένως καταπελτική για τους ίδιους και την εκδοχή της εναγομένης εταιρείας μαρτυρία του Χρίστου Αυξεντίου, μάρτυρα επίσης της εναγομένης εταιρείας, τις ενέργειες και αναφορές του οποίου οι ίδιοι κατά κόρον επικαλούνταν για προώθηση της εκδοχής τους και ενίσχυση της αλήθειας των αναφορών τους, κλονίζει συθέμελα όχι μόνο την εκδοχή που προσπάθησαν να προωθήσουν αναφορικά με τη γενικότερη εξέλιξη γεγονότων που κατά τρόπο ουσιαστικό επηρεάζουν την παρούσα, αλλά διαψεύδει και τις αναφορές τους, δυνάμενη στην περίπτωση που κριθεί αξιόπιστη, να προσβάλλει και την αξιοπιστία τους ως μάρτυρες Δεν πείθει η προβολή της θέσης και από τους δύο πιο πάνω μάρτυρες, ότι ο λόγος που δεν έδωσαν συνέχεια ή δεν αντέδρασαν με οποιοδήποτε τρόπο στην πρώτη επιστολή του ενάγοντα, που απεστάλη στις 19/8/04, (τεκμήριο 2) στα πλαίσια της οποίας γινόταν λόγος για την προμήθεια του, οφείλονταν σε διαβεβαιώσεις που έλαβαν από τον Χρίστο Αυξεντίου ότι ο ενάγοντας δεν ενεργούσε για λογαριασμό του. Πέραν του γεγονότος ότι ο ως άνω μάρτυρας της πλευράς τους, τον οποίο επικαλέστηκαν, διέψευσε κατηγορηματικά τούτο, θα ανέμενε κανείς πως η εναγόμενη εταιρεία αντιμετωπίζοντας μία τέτοια εξέλιξη και εφόσον τα πράγματα ήταν όπως επιχείρησε ο μάρτυρας Έλληνας να παραστήσει σε σχέση με τον τρόπο συνεργασίας της εναγομένης με όλους τους κτηματομεσίτες, να αντιδρούσε άμεσα και απευθυνόμενη στον ενάγοντα να θέσει τα πράγματα στη σωστή τους βάση. Παράλληλα, έχοντας πάντα κατά νου τι είχε προηγηθεί, σύμφωνα πάντα με τους ίδιους τους μάρτυρες υπεράσπισης 1 και 2 όταν τελικά αποφάσισαν, μόλις στις 3/1/05 να απευθυνθούν στον ενάγοντα, (ανταλλαγή επιστολογραφίας, τηλεφωνικές συνδιαλέξεις τους είτε με τον ενάγοντα είτε με τον ίδιο τον κ. Αυξεντίου είτε με κα. Rooks) θα ανέμενε κανείς ότι στην εν λόγω επιστολή τους θα προέβαιναν σε σχετικές αναφορές και επεξηγήσεις για το επικαλούμενο από τους ίδιους τρίτο πρόσωπο. Δεν διαλανθάνει άλλωστε της προσοχής ότι ο ενάγοντας άμεσα αντιδρώντας, με την επιστολή του ημερ. 4/1/05 καλούσε και προκαλούσε την εναγόμενη εταιρεία να του αποκαλύψει ποιο ήταν αυτό το τρίτο πρόσωπο χωρίς όμως και πάλι αποτέλεσμα, ενώ ακόμα και στην υπεράσπιση της εναγομένης εταιρείας ο σημαντικός αυτός ισχυρισμός παρέμεινε νεφελώδης. Αναφορές στα ονόματα των Λάρκου, Έλληνα και Rooks και στο ρόλο που το κάθε ένα από αυτά κατά τους μάρτυρες Γιασεμίδη και Έλληνα διαδραμάτισαν, έγινε από την πλευρά της εναγομένης μέσω των τελευταίων μαρτύρων μόνο κατά το στάδιο της ακρόασης της υπόθεσης για να διαψευσθούν και πάλι κατηγορηματικά από τον μάρτυρα Αυξεντίου. Ούτε υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης πείθει η θέση πως η κα. Rooks, πρόσωπο στο οποίο επίσης αποδόθηκε από τους μάρτυρες Γιασεμίδη και Έλληνα κομβικός ρόλος στην εξέλιξη των γεγονότων, ενώ έγινε επίκληση αναφορών της προς τους ίδιους σε σχέση με την εξέλιξη των γεγονότων και την όποια εμπλοκή του ενάγοντα, από το 2006 που αποχώρησε από την εναγόμενη εταιρεία ήταν αδύνατο να εντοπιστεί με οποιοδήποτε τρόπο. Θα ανέμενε κανείς μια εταιρεία, μέλος ενός τόσο σοβαρού ομίλου εταιρειών όπως προβλήθηκε από τους εν λόγο μάρτυρες, η οποία διαχειρίζεται επίσης με ανάλογη σοβαρότητα τις υποθέσεις της και ενώ το ζήτημα της προμήθειας του ενάγοντα για την συγκεκριμένη συναλλαγή ήταν υπαρκτό πριν η κα Rooks αποχωρήσει από την εταιρεία κατά τον χρόνο και με τον τρόπο που εισηγήθηκαν, όχι μόνο ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα-πρόκληση του ενάγοντα να θέση υπόψη του τελευταίου το όνομα και τον ρόλο της αλλά παράλληλα να φροντίσει, αν πράγματι έτσι είχαν τα πράγματα, να διατηρήσει στα αρχεία της στοιχεία που θα της επέτρεπαν είτε τον εντοπισμό ενός τόσο σημαντικού πρώην δικού της υπαλλήλου για τα επίδικα και ήδη εκκρεμούντα πριν από την αποχώρηση της ζητήματα ή έστω κάποιων στοιχείων που να ενισχύουν τις αναφορές τους για την ύπαρξη και το ρόλο της κας Rooks στην υπό συζήτηση περίπτωση. Εντύπωση επίσης προκαλεί η διάθεση της εναγομένης εταιρείας, όπως αυτή διαφαίνεται από την επιστολή της 3/1/05 για περαιτέρω συζήτηση του όλου θέματος της προμήθειας του ενάγοντα, παρά την αναφορά σε αυτήν ότι ο ενάγων δεν αναγνωριζόταν ότι ενήργησε ως διαμεσολαβητής στη συγκεκριμένη περίπτωση. Διάθεση μάλιστα για συζήτηση του όλου θέματος ενώ δεν είχε ακολουθηθεί η πάγια ακολουθούμενη από την εναγόμενη εταιρεία τακτική, όπως προβλήθηκε από τους μάρτυρες στελέχη της, της προσυνεννόησης και έγγραφης εξουσιοδότησης από την εναγόμενη εταιρεία προς τον εκάστοτε κτηματομεσίτη. Η προσπάθεια βέβαια του μάρτυρα Έλληνα να διασκεδάσει την ως άνω εντύπωση, προβάλλοντας τη θέση πως η αναφορά στην περί ου ο λόγος επιστολή ότι η εναγόμενη ήταν διατεθειμένη να συζητήσει το ζήτημα όταν πραγματοποιηθεί η συναλλαγή, θα πρέπει να εκληφθεί ότι είχε την έννοια πως ήταν απλά διατεθειμένη η εναγόμενη εταιρεία να συζητήσει το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής συνεργασίας με τον ενάγοντα δεν πείθει. Παρουσιάζεται μάλιστα να βρίσκεται σε διάσταση με την τοποθέτηση - παραδοχή του κ. Γιασεμίδη πως παρά την αναφορά στην εν λόγω επιστολή ότι η εναγόμενη εταιρεία ήταν διατεθειμένη να συζητήσει ζήτημα αμοιβής του όταν θα ολοκληρωνόταν η πράξη, προσβλέποντας σε μελλοντική συνεργασία μαζί του, εντούτοις στην πραγματικότητα σε καμία περίπτωση η εναγόμενη εταιρεία δεν ήταν διατεθειμένη να καταβάλει τελικά σε αυτόν προμήθεια. Έχοντας υπόψη το γεγονός ότι ο μάρτυρας Χρίστος Αυξεντίου με τις αναφορές και τοποθετήσεις του για τα διαδραματισθέντα, διέψευδε κατακεραυνώνοντας τις αναφορές και τοποθετήσεις των άλλων μαρτύρων της εναγομένης, δημιουργώντας ουσιαστικά και πολλαπλά ρήγματα στην εκδοχή της εναγόμενης εταιρείας, το Δικαστήριο προσέγγισε την μαρτυρία του με πολλή προσοχή και διερευνητική διάθεση. Δεν εντοπίζεται οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο, ξένο προς την υποχρέωση και το καθήκον του ως μάρτυρα να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια, που θα μπορούσε αποδιδόμενο στον συγκεκριμένο μάρτυρα να πλήξει την αξιοπιστία του. Ούτε βέβαια έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο ικανό να καταδείξει ότι οι αναφορές και τοποθετήσεις του ήταν αποτέλεσμα επηρεασμού του από τρίτα πρόσωπα. Το γεγονός ότι προφανώς γνώριζε τον ενάγοντα πριν από την επίδικη συναλλαγή, αφού ο τελευταίος είχε μεσολαβήσει για την πώληση του προηγούμενου σπιτιού του, σε καμία περίπτωση απομονωμένο τούτο από οτιδήποτε άλλο δεν επιτρέπει την κατάληξη στο συμπέρασμα ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με διάθεση υποβοήθησης της υπόθεσης του ενάγοντα, ο οποίος έκλεισε την υπόθεσή του χωρίς να τον επικαλεστεί και να τον παρουσιάσει σαν μάρτυρα της πλευράς του. Ο κ. Έλληνας άλλωστε, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ομίλου εταιρειών στον οποίο ανήκει και η εναγομένη, καταθέτοντας ενώπιων του Δικαστηρίου πέραν του γεγονότος ότι επικαλέστηκε την μαρτυρία του κ. Αυξεντίου προς ενίσχυση και απόδειξη των ισχυρισμών του, υπέδειξε ότι έκτοτε διατηρεί μαζί του εξαιρετικές φιλικές και επιχειρηματικές σχέσεις. Ούτε μπορεί να υιοθετήσει το Δικαστήριο την θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγομένης εταιρείας ότι συνάγεται η διάθεση του Αυξεντίου να βοηθήσει την πλευρά του ενάγοντα και ότι μάλιστα είχε προετοιμαστεί κατάλληλα προς τούτο από την πλευρά του τελευταίου, από το γεγονός και μόνο πως όταν ερωτήθηκε για την κα. Rooks δήλωσε πως ούτε ο ίδιος ούτε η σύζυγος του, όταν την ρώτησε στο σπίτι, γνωρίζουν για την συγκεκριμένη κυρία. Διερωτήθηκε ο συνήγορος πως είναι δυνατό ο μάρτυρας να γνωρίζει και να συζητά με την σύζυγό του για ένα πρόσωπο που δηλώνει ότι δεν το ήξερε ούτε το συνάντησε ποτέ. Δεν διαλανθάνει ασφαλώς της προσοχής του Δικαστηρίου η αναντίλεκτη αναφορά του μάρτυρα πως ο πρώτος που επικοινώνησε μαζί του για να τον ενημερώσει ότι θα κληθεί σαν μάρτυρας στην υπό συζήτηση υπόθεση ήταν ο ίδιος ο συνήγορος της εναγομένης, ενώ στη συνέχεια μίλησε επίσης για το ζήτημα με τον κ. Έλληνα. Οι τελευταίοι ήταν εκείνοι, ως υπέδειξε και πάλι ο μάρτυρας χωρίς να αμφισβητηθεί, που συζητώντας μαζί του για την υπόθεση και τις λεπτομέρειες της μαρτυρίας του, αποφάσισαν να μην τον καλέσουν αφού όπως δήλωσε ο μάρτυρας ότι του αναφέρθηκε από την πλευρά τους «εν να μας κάψεις». Η συνολική εικόνα του μάρτυρα Αυξεντίου και ο κατηγορηματικός, σταθερός, αυθόρμητος και πηγαίος τρόπος με τον οποίο απαντούσε, χωρίς ίχνος αμφιβολίας για τα γεγονότα που περιέγραφε, σφραγίζουν την αντίληψη του Δικαστηρίου για την αυθεντικότητα του λόγου του. Δεν έχω αμφιβολία ότι έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου όσα ο ίδιος γνώριζε για την υπόθεση με ειλικρίνεια και χωρίς διάθεση να παραστήσει γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Δεν βρίσκω λόγο γιατί το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποδεχθεί τις αναφορές του συγκεκριμένου μάρτυρα για την εξέλιξη των ουσιαστικών γεγονότων που αφορούν την παρούσα. Το σύνολο της μαρτυρίας του γίνεται αποδεκτό. Με βάση την πιο πάνω γενικότερη τοποθέτηση και αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, στις ουσιαστικές τους πτυχές για την υπό συζήτηση περίπτωση, έχουν εξελιχθεί κατά τον τρόπο που ο ενάγοντας εξέθεσε στο Δικαστήριο. Ειδικότερα: Δύο - τρεις μήνες πριν από τον Αύγουστο του 2004, ο Μιχάλης Γιασεμίδης, διευθυντής του κτιριακού συγκροτήματος Larnaca Bay Resorts, οι εργασίες ανέγερσης του οποίου άρχισαν και συνεχίζονταν στην περιοχή Παχύαμμος στην Πύλα, εκπροσωπώντας την εναγόμενη εταιρεία και ιδιοκτήτρια του ακινήτου επί του οποίου το ως άνω συγκρότημα ανεγειρόταν, επισκέφθηκε τον ενάγοντα, εγγεγραμμένο και αδειούχο κατά πάντα ουσιώδη χρόνο κτηματομεσίτη, ζητώντας από τον τελευταίο όπως στα πλαίσια του επαγγέλματος του προωθήσει την πώληση επαύλεων του συγκεκριμένου συγκροτήματος. Έθεσε προς τούτο στη διάθεση του ενάγοντα διαφημιστικό υλικό και τιμοκατάλογο των επαύλεων. Συμφωνήθηκε παράλληλα μεταξύ τους ότι στην περίπτωση που ο ενάγοντας εξεύρισκε αγοραστή, ο ενάγοντας θα δικαιούτο προμήθεια ύψους 3% επί του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης πλέον τον ανάλογο Φ.Π.Α. Ο ενάγοντας ενεργώντας στη βάση της ως άνω συμφωνίας, αφού ενημέρωσε τον Χρίστο Αυξεντίου για το εν λόγω κτιριακό συγκρότημα ο τελευταίος επέδειξε ενδιαφέρον και μετά από συνεννοήσεις που ο ενάγοντας είχε με τον κ. Γιασεμίδη και τον Χρίστο Αυξεντίου διευθέτησε συνάντηση των δύο στην παρουσία και του ιδίου, η οποία πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της 19/8/04 στο γραφείο του Χρίστου Αυξεντίου. Στη εν λόγω συνάντηση ο ενάγοντας και ο κ. Γιασεμίδης μετέβησαν μαζί στο γραφείο του Αυξεντίου, αφού ο πρώτος ανέμενε τον Γιασεμίδη στην είσοδο της πολυκατοικίας που βρίσκεται το γραφείο συνοδεύοντας τον σε αυτό. Η συνάντηση της 19/8/04 ήταν η πρώτη συνάντηση μεταξύ του αγοραστή και του εκπροσώπου της εναγομένης εταιρείας στα πλαίσια της οποίας συμφωνήθηκε ουσιαστικά η αγορά έπαυλης από τον Αυξεντίου στο εν λόγο συγκρότημα, εφόσον θα πραγματοποιούνταν συγκεκριμένες αλλαγές που επιθυμούσε ο αγοραστής Αυξεντίου, οι οποίες θα αποτυπώνονταν τελικά σε αρχιτεκτονικά σχέδια ενώ η τιμή θα καθοριζόταν ανάλογα με τις αλλαγές. Ακολούθησε αριθμός συναντήσεων μεταξύ του αγοραστή και της εναγομένης εταιρείας όπου αποκρυσταλλώθηκαν διάφορα ζητήματα σε σχέση με τις αλλαγές που ήταν επιθυμητές να γίνουν από την πλευρά του αγοραστή, σε μία δε εξ αυτών έλαβε μέρος και ο ενάγοντας. Για την πορεία των συζητήσεων μεταξύ του αγοραστή και της εναγόμενης εταιρείας ο ενάγοντας ενημερωνόταν περιοδικά, πότε από τον Αυξεντίου και πότε από Γιασεμίδη. Ο ενάγοντας στο μεταξύ, με επιστολή του ημερ. 19/8/04, αμέσως μετά τη πρώτη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στην παρουσία του μεταξύ του Αυξεντίου και του εκπροσώπου της εναγομένης εταιρείας κ. Γιασεμίδη, απέστειλε επιστολή στην εναγομένη εταιρεία στην οποία έθετε και εγγράφως το ζήτημα της αμοιβής του, πράγμα που έπραξε και με νέα επιστολή του ημερ. 16/12/04. Η εναγόμενη εταιρεία με επιστολή της, ημερ. 3/1/05, του γνωστοποίησε για πρώτη φορά ότι δεν αναγνώριζε τη συμβολή του στην ως άνω αναφερόμενη κτηματική συναλλαγή, η οποία μέχρι τότε δεν είχε ακόμη συντελεστεί, δηλώνοντας εν πάση περιπτώσει έτοιμη, επειδή προσδοκούσε σε μελλοντική συνεργασία μαζί του, να συζητήσει περαιτέρω το όλο θέμα όταν πραγματοποιηθεί η συναλλαγή. Ο ενάγοντας απέρριψε τόσο δια τηλεφώνου όσο και δια επιστολής του την ως άνω θέση της εναγομένης εταιρείας, αξιώνοντας όπως η τελευταία λάβει υπόψη της κατά τη συνομολόγηση της τιμής πώλησης και το ύψος της δικής του προμήθειας. Ο κ. Γιασεμίδης του ανέφερε τότε πως με την ολοκλήρωση της συναλλαγής η εναγόμενη εταιρεία προσβλέποντας σε μελλοντική συνεργασία μαζί του, θα ήταν διατεθειμένη να συζητήσει μαζί του ζήτημα αμοιβής αναφέροντας του προς τούτο ποσά Λ.Κ.10.000 με Λ.Κ.15.000. Πράγματι, στις 7/7/05 η εναγόμενη εταιρεία, κατόπιν υπόδειξης του Αυξεντίου, συνήψε συμφωνία με την εταιρεία Derilio Investments Ltd συμφερόντων του Χρίστου Αυξεντίου για αγορά της έπαυλης που ο Αυξεντίου συζητούσε μαζί με την εναγομένη εταιρεία στο συγκεκριμένο κτιριακό συγκρότημα, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τις αλλαγές που απαίτησε ο Αυξεντίου από τα αρχικά σχέδια, έναντι του ποσού των Λ.Κ.1.430.000,00. Παρά τις επίμονες παρακλήσεις του ενάγοντα όπως του καταβληθεί το αναλογούν ποσό της προμήθειας του επί του ως άνω τιμήματος πώλησης, η εναγόμενη εταιρεία έκτοτε αρνείται να καταβάλει προς αυτόν οποιοδήποτε ποσό. Το κοινό δίκαιο των συμβάσεων, (ordinary law of contract) όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση J.F. Acho & Fields v. Fotos Fotiades & Co
(1968)1 CLR 477, τυγχάνει εφαρμογής και στις περιπτώσεις απαιτήσεων προμήθειας ή αμοιβής εκ μέρους κτηματομεσίτη. Ως καθορίζεται άλλωστε από το σχετικό νόμο, όπως αυτός ίσχυε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, η αμοιβή του κτηματομεσίτη μπορεί να είναι συμβατική ή/και εύλογη. Στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Σαββίδης
(1992)1 ΑΑΔ 733, παρατίθεται σχετική νομολογία αλλά και αναφορά σε συγγράμματα όπου αναλύονται και αποσαφηνίζονται οι αρχές που διέπουν το υπό συζήτηση ζήτημα. Ομοίως στην υπόθεση Χατζηκυριάκος ν. Σεβέρη
(1989)1 ΑΑΔ 92, όπου στη σελ. 96 υποδείχθηκε χαρακτηριστικά ότι: "Για να τεκμηριώσει απαίτηση για την πληρωμή μεσολαβητικής προμήθειας πρέπει να αποδειχθεί άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης. Για να θεμελιωθεί απαίτηση πρέπει η μεσολάβηση να είναι ο αποφασιστικός παράγοντας (efficient cause) για την διενέργεια της πώλησης. Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης πρέπει να είναι άμεσος και καθοριστικός. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Α.Μ.F. Christofides Ltd
(1996)1(A) AAΔ.571, υπογραμμίστηκε και πάλι ότι για την τεκμηρίωση απαίτησης για την πληρωμή μεσολαβητικής προμήθειας, θα πρέπει να αποδειχθεί άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης και η πρώτη να είναι αποφασιστικός παράγοντας για τη διενέργεια της δεύτερης. Βλ. επίσης Πιτσιλλίδης ν. Πανγέα Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 363, Ματθαίου ν. Ροζάνας Μιχαήλ Νικολάου κ.α.
(1991)1Γ ΑΑΔ 2080 και G. Roussos Leisure Industries Ltd κ.α. ν. Ελευθέριου Χατζησωτηρίου κ.α.
(1998)1Α ΑΑΔ 379, ως επίσης τα συγγράμματα Pollock and Mulla's Indian Contract and Specific Relief Acts, 8η έκδοση σελ. 679 και Halsbury´s Laws of England, 4th edition, (Reissue), Τόμος 2
(1), σελ. 92 και επ.). Όπως άλλωστε τονίστηκε στην υπόθεση Lella Sofocli Schiza v. Charalambos Pambolos
(1979)1 C.L.R 373, δεν είναι αναγκαίο όπως ο κτηματομεσίτης ολοκληρώσει την πράξη αλλά πρέπει να αποδείξει ότι η πράξη ήταν το άμεσο αποτέλεσμα της μεσολάβησης του. Ως ειδικότερα αναφέρεται στη σελ. 381: «But, remuneration can be claimed only on transactions which are the direct consequence of the agency. It is not necessary that the agent should actually complete the transaction but he must show that it was brought about as the direct result of his intervention.» Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση, στη βάση όλων όσων έχουν γίνει αποδεκτά από το Δικαστήριο σε συνδυασμό θεωρούμενα πάντα με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα της μεσολαβητικής προμήθειας κτηματομεσίτη, η απάντηση στο πρώτο ερώτημα που τίθεται σε αυτού του είδους τις υποθέσεις, αν δηλαδή υπήρξε συμφωνία έγκυρη και δεσμευτική μεταξύ του ενάγοντα και της εναγομένης εταιρείας, δεν μπορεί παρά να είναι καταφατική. Ως έχει ήδη γίνει αποδεκτό, όχι μόνο συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων στην παρούσα διαδικασία όπως ο ενάγοντας ενεργώντας ως κτηματομεσίτης και εντός των πλαισίων του επαγγέλματος του προωθήσει την πώληση των επαύλεων στο συγκρότημα Larnaca Bay Resorts της εναγομένης εταιρείας, αλλά και εκ των προτέρων συμφωνήθηκε και προσδιορίστηκε το ποσοστό της προμήθειας του στην περίπτωση που ο ενάγων εξεύρισκε αγοραστή και η εναγομένη εταιρεία διέθετε ή και πωλούσε σε αυτόν έπαυλη του ως άνω συγκροτήματός της, που αντιστοιχούσε σε ποσοστά που ο σχετικός νόμος προέβλεπε. Το αμέσως επόμενο ζήτημα που απασχολεί, είναι εάν στη βάση της ως άνω συμφωνίας των διαδίκων, ο ενάγοντας πράγματι λειτούργησε κατά τρόπο που επιτρέπει στον ίδιο, βάσιμα και δικαιολογημένα να διεκδικεί το ποσό της αξιούμενης θεραπείας. Έχει καταδειχθεί κατά την αντίληψη μου ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση ο ενάγοντας κατά τρόπο ουσιαστικό διαμεσολάβησε για την διενέργεια της επίδικης συναλλαγής. Όχι μόνο γνωστοποίησε πρώτος το ενδιαφέρον του προτιθέμενου αγοραστή για την αγορά έπαυλης προς τον πωλητή, αλλά ήταν και το πρόσωπο που έφερε σε επαφή την εναγόμενη εταιρεία ως πωλητή και τον Χρίστο Αυξεντίου ως αγοραστή, προβαίνοντας μάλιστα σε όλες τις ενέργειες, συνεννοήσεις και διευθετήσεις για να καταστεί δυνατή η πρώτη επαφή και συνάντηση μεταξύ των δύο πλευρών, όντας μάλιστα και ο ίδιος παρών σε αυτήν. Η επαφή και η συνάντηση αυτή οδήγησε τελικά στη σύναψη της συμφωνίας πώλησης της έπαυλης ημερ. 7/7/05. Στα πλαίσια μάλιστα της πρώτης, κρίσιμης όπως παρουσιάζεται από τα γεγονότα επαφής, αποφασίστηκε η αγορά της έπαυλης αφού έγιναν αποδεκτές οι απαιτήσεις του αγοραστή για δραστικές αλλαγές σε αυτήν, με την ανάλογη και αναμενόμενη ασφαλώς διαφοροποίηση στο τίμημα, η οποία και ολοκληρώθηκε με την υπογραφή της ως άνω συμφωνίας πώλησης. Το γεγονός ασφαλώς ότι κατά απαίτηση του κ. Αυξεντίου η συμφωνία πώλησης συνομολογήθηκε τελικά μεταξύ της εναγομένης και αντί του ιδίου εταιρείας που ο ίδιος υπέδειξε, (συμφερόντων του τελευταίου και της οικογένειας του) δεν διαφοροποιεί την κατάσταση πραγμάτων όσον αφορά την διαμεσολάβηση και τον αποφασιστικό ρόλο του ενάγοντα στην επίτευξη της επίδικης συναλλαγής πώλησης του ακινήτου. Ούτε ασφαλώς το γεγονός πως από την αρχική μεσολάβηση του ενάγοντα μέχρι την τελική υπογραφή της συμφωνίας πώλησης στις 7/7/05, μεσολάβησε κάποιο χρονικό διάστημα, διαφοροποιεί την κατάσταση πραγμάτων όσον αφορά τον αποφασιστικό ρόλο του ενάγοντα στην ολοκλήρωση της συναλλαγής (βλ. Lella Sofocli Schiza [ανωτέρω]). Ομοίως, το γεγονός πως κατόπιν διαβουλεύσεων μεταξύ της πωλήτριας εταιρείας και του προτιθέμενου αγοραστή επήλθαν διαφοροποιήσεις στην έπαυλη, γεγονός που ευθύς εξ΄ αρχής τέθηκε ως δεδομένο για την ολοκλήρωση της επίδικης συναλλαγής και για το οποίο εξ΄ αρχής γνώριζε όχι μόνο η πωλήτρια εταιρεία και ο προτιθέμενος αγοραστής αλλά και ο ενάγοντας, δεν μπορεί να διαφοροποιήσει το γεγονός της ουσιαστικής συμβολής του ενάγοντα στην πραγματοποίηση της πώλησης (effective cause). Δεδομένο παραμένει ότι με τη μεσολάβηση του ενάγοντα, στον οποίο είχε ανατεθεί αυτός ο ρόλος από την πλευρά της εναγομένης, οι δύο πλευρές ήλθαν σε επαφή. Οι ενέργειες δε του ενάγοντα στην υπό συζήτηση περίπτωση διαδραμάτισαν άμεσο και καθοριστικό ρόλο στη διενέργεια της πώλησης, ενώ η μεσολάβηση του αποτέλεσε τον αποφασιστικό παράγοντα για την ολοκλήρωση της επίδικης κτηματικής συναλλαγής. Ενόψει όλων όσων πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η αγωγή θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη και επιτυγχάνει, αφού ο ενάγων στο βαθμό που απαιτείται από αυτόν σε διαδικασίες ως η υπό συζήτηση, έχει αποδείξει την υπόθεση του. Συνακόλουθα, εκδίδεται απόφαση προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης εταιρείας για το ποσό των Λ.Κ.42.900 (€73.299,00) πλέον Φ.Π.Α. Το ως άνω ποσό θα φέρει νόμιμο τόκο. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας δεν βρίσκω λόγο γιατί θα πρέπει να αποκλίνω από το βασικό κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι τα έξοδα συνήθως πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας (βλ. Halsbury´ s Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 30, σελ. 412, παρ. 795 και 796 και Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd
(1993)1 ΑΑΔ σελ. 12). Ως εκ τούτου επιδικάζονται προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης εταιρείας όπως θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο