Γεώργιου Νικολάου κ.α. ν. Χρυσάνθης Ανδρέα Κουκούνη κ.α., Αρ. Αγωγής: 135/08, 12.2.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A6 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 135/08 Μεταξύ:
- Γεώργιου Νικολάου εκ Παρεκκλησιάς
- Παναγιώτας Ιωάννου Γεωργίου, το γένος Γεωργίου Νικολάου εξ Ηνωμένου Βασιλείου
- Χρυσούλλας Νεοκλή Βασιλείου, το γένος Γεωργίου Νικολάου εξ Ηνωμένου Βασιλείου
- Μέλανης Γεωργίου Νικολάου, εξ Ηνωμένου Βασιλείου Εναγόντων Και
- Χρυσάνθης Ανδρέα Κουκούνη, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Κουκούνη τέως εκ Λάρνακας
- Land of the Kings (Catering) Limited εκ Λάρνακας
- Κούλλας Αντώνη Κουκούνη εκ Πάφου Εναγομένων ---------------------- Ημερομηνία: 12.2.2010 Αίτηση ημερ. 26.6.2009 Για Αιτητές-Εναγόμενους κ. Τ. Κουκούνης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Ελ. Κωνσταντινίδου) Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες κ. Πιριλλίδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Φ. Μιχαηλίδης) Ενάγων 1 παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΙΤΗΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι αιτητές εξαιτούνται τα κάτωθι: "A. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να αναστέλλει τη διαδικασία εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής (stay of proceedings) μέχρι την εκδίκαση, την τελική αποπεράτωση και την απόφαση της Πολιτικής Έφεσης 147/2009, που καταχωρήθηκε στην εν λόγω αγωγή στις 13/5/2009, με την οποία Πολιτική Έφεση ζητείται η ακύρωση και/ή η ανατροπή της εκδοθείσας ενδιάμεσης απόφασης, ημερομηνίας 30/4/2009, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και ζητείται η εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης των εναγομένων-αιτητριών η οποία φαίνεται στις παραγράφους 1-7 της Υπεράσπισης τους στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και η οποία αφορά στην εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου βασιζόμενο πάνω στην εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου βασιζόμενου πάνω στην αρχή του Δεδικασμένου (Res Judicata). B. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή της οποιασδήποτε περαιτέρω δικαστικής διαδικασίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή (stay of proceedings) μέχρι την εκδίκαση, την τελική αποπεράτωση και την απόφαση της Πολιτικής Έφεσης 147/2009, που καταχωρήθηκε στην εν λόγω αγωγή στις 13/5/2009, με την οποία Πολιτική Έφεση ζητείται η ακύρωση και/ή η ανατροπή της εκδοθείσας ενδιάμεσης απόφασης, ημερομηνίας 30/4/2009, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και ζητείται η εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης των εναγομένων-αιτητριών η οποία φαίνεται στις παραγράφους 1-7 της Υπεράσπισης τους στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και η οποία αφορά στην εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου βασιζόμενο πάνω στην αρχή του Δεδικασμένου (Res Judicata)." Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ.1-17, 18, 19, 20, 23-32, Δ.27 θ.1, 2, Δ.48 θ.1-7, 8, 9, 10-13, Δ.19 θ.1-21, στο Annual Practice 1959, Order 58 rule 12, στη Νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων και του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων, στις Αρχές της επιείκειας, καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες κατεχώρησαν ένσταση την οποία βασίζουν στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.27 θ.1 & 2, Δ.35 θ.18, Δ.48 θ.4, επί του άρθρου 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Προασπίσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στη νομολογίας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και επικαλούνται τους ακόλουθους λόγους: «i. Οι ισχυρισμοί των αιτητών για μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης τους για τους λόγους που εκτίθενται στην Έφεση είναι αόριστοι και ατεκμηρίωτοι άλλωστε οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι σχετικός παράγοντας αλλά οριακής σημασίας, και μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της Έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγων αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. ii. Αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. iii. Δύναται να υπάρξει αναστολή της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση και όχι της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση. iv. Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. v. Η Δ.35 θ.18 δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδίκου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισης της μέχρι την ακρόαση της Έφεσης. vi. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις ούτε υπάρχει το πραγματικό υπόβαθρο για την αναστολή της διαδικασίας ούτε προβλήθηκε οποιοσδήποτε σοβαρός λόγος και/ή μαρτυρικό υλικό που να δικαιολογά την έκδοση διατάγματος προς αυτή την κατεύθυνση. vii. Η υπό εκδίκαση αίτηση είναι κακόπιστη και εκδικητική αποσκοπεί στον εκτροχιασμό της σύντομης εκδίκασης της υπόθεσης και συνεπακόλουθα αποτελεί καθαρή περίπτωση προσπάθειας κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου. vii. Έχει νομολογιακά καθορισθεί πως οι υποθέσεις δεν κατακερματίζονται επειδή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μιας υπόθεσης καταχωρούνται εφέσεις εναντίον ενδιάμεσων αποφάσεων ή διαταγμάτων του Δικαστηρίου.» Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, οι Αιτητές-Εναγόμενοι αναφέρουν ότι το επίδικο θέμα της παρούσας αγωγής είναι η παράνομη επέμβαση των Εναγομένων 1, 2 και 3, οι αποζημιώσεις ή/και τα ενδιάμεσα οφέλη τα οποία οι Ενάγοντες όφειλαν να είχαν ζητήσει από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 στα πλαίσια της αγωγής 4052/96, γεγονός που δεν έπραξαν. Η απόφαση στην αγωγή 4052/96 αποτελεί δεδικασμένο για τα πιο πάνω θέματα και σαν αποτέλεσμα τούτου δεν μπορούν να ζητούν αυτές τις θεραπείες στην παρούσα αγωγή. Τα γεγονότα αυτά δικογραφήθησαν στην Έκθεση Υπεράσπισης που κατεχώρησαν σαν προδικαστικό ζήτημα το οποίο και ζήτησαν να εκδικαστεί με αίτηση τους στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο ήκουσε την αίτηση αλλά την απέρριψε για δικούς του λόγους. Οι Αιτητές-Εναγόμενοι εφεσίβαλαν την πιο πάνω απόφαση του Δικαστηρίου και γι΄ αυτό το λόγο ζητούν με την παρούσα αίτηση την αναστολή της διαδικασίας μέχρι εκδίκασης της έφεσης την οποία κατεχώρησαν. Στην ένορκη δήλωση των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόντων που στηρίζει την ένσταση αναφέρονται όλοι οι λόγοι που εκτίθενται στην ένσταση και επισυνάπτονται και διάφορα τεκμήρια όπως η ένσταση τους στην αίτηση για προεκδίκαση του νομικού σημείου με την ένορκη δήλωση όπως η ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση στην αίτηση των Εναγομένων για προεκδίκαση του νομικού σημείου μετά της ενόρκου δηλώσεως που την υποστηρίζει. Οι αγορεύσεις, τα επιχειρήματα και οι αυθεντίες που οι συνήγοροι ανέπτυξαν ενώπιον του Δικαστηρίου εμφαίνονται στα πρακτικά της υπόθεσης και δεν θα τα επαναλάβω. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή όλα όσα τέθησαν ενώπιον μου στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που στηρίζουν την αίτηση και την ένσταση και στη βάση των αγορεύσεων των συνηγόρων. Θα πρέπει εξαρχής να πω ότι κάτω από οποιοδήποτε φακό και αν κριθεί η παρούσα αίτηση για αναστολή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Στην υπόθεση Merck & Co Inc. και άλλων ν. Medochemie Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. σελ. 2184 σε παρόμοια υπόθεση έχουν λεχθεί τα ακόλουθα στις σελίδες 2187 και 2188: «Η εγγενής εξουσία του Δικαστηρίου να διατάσσει την αναστολή της διαδικασίας ή της εκδίκασης εκκρεμούσας αγωγής εξασκείται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Βλ. Halsbury΄s Laws of England, 4η έκδ. τόμος 47, σελ. 323. Η κρατούσα πρακτική είναι ότι οι αγωγές δεν πρέπει να αναστέλλονται εκτός αν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι πέρα από κάθε λογική εμφιβολία καθιστούν αναγκαία την αναστολή. Βλ. The Municipality of Limassol v. Archbishop of Cyprus
(1981)1 C.L.R. 445 στη σελίδα 452. Στην Παπακόκκινου κ.ά. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 692 αναφέρεται: «Κατ΄ αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ.18 της Δ.35: βλ. Fotiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an infant)
(1986)1 C.L.R. 119 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό «...stay of .....proceedings under the decision appealed from ...» δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω).» Βλ. επίσης Αντζολέττα Χ"Ιωσήφ v. Άννας Πετρίχου,
(1998)1 Α.Α.Δ. 364». Με βάση τα πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να αποτύχει και συνακόλουθα απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόντων και εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστηρίου και να πληρωθούν στο τέλος της όλης διαδικασίας. (Υπ.) .................. Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο