Στέφανου Γεωργίου ν. ASTY ELEVATORS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 4097/2009, 10 Μαρτίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4097/2009 Μεταξύ: Στέφανου Γεωργίου, από τη Γεροσκήπου Ενάγοντα Και
- ASTY ELEVATORS LIMITED, από τη Λεμεσό
- Γεώργιος Ηλία, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 10 Μαρτίου 2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τoν ενάγοντα: κα Ν. Καθητζιώτου - Στασή Για τους εναγόμενους 1 και 2 : Καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης του ενάγοντα, κατά τον ουσιώδη χρόνο για την αγωγή αυτός ήταν ο ιδιοκτήτης και/ή ο νόμιμος κάτοχος και/ή ο διαχειριστής του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΕΗΒ 864 μάρκας Ford Fiesta Van και ο εναγόμενος 2 ήταν ο οδηγός του αυτοκίνητου με αριθμούς εγγραφής ΗΜΧ 421 μάρκας Toyota Corolla, του οποίου ιδιοκτήτρια και/ή κάτοχος και/ή άλλως πως δικαιούχος ήταν η εναγόμενη
- Είναι ισχυρισμός του ενάγοντα ότι, ο εναγόμενος 2 στις 16.7.2009, οδηγούσε το πιο πάνω όχημα ως υπάλληλος και/ή υπηρέτης και/ή εντολοδόχος της εναγόμενης
- Κατά ή περί την 16.7.2009 και ώρα 13:30 και ενώ ο Νεοκλής Γεωργίου οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΗΒ 864, νόμιμα και κανονικά στην οδό Βύρωνος με βόρεια κατεύθυνση, ο εναγόμενος 2, παρέλειψε να ελαττώσει ταχύτητα και να σταματήσει επί του σήματος ΣΤΟΠ, το οποίο βρίσκεται στην οδό Πλούταρχου στο σημείο που ενώνεται με την οδό Βύρωνος και να δώσει προτεραιότητα στον Ν. Γεωργίου, ο οποίος ερχόταν από δεξιά με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του να συγκρουστεί μαζί του και το όχημα του ενάγοντα να υποστεί ζημιές. Η αξίωση του ενάγοντα εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 , είναι για το ποσό των €2.719.75 το οποίο αξιώνει ως ειδικές αποζημιώσεις, πλέον τόκο και έξοδα, ποσό το οποίο αφορά τις ζημίες που προκλήθηκαν στο όχημα του συνεπεία του δυστυχήματος. Η αγωγή οδηγήθηκε σε απόδειξη, λόγω της παράλειψης των εναγόμενων να εμφανιστούν στην αγωγή. Για σκοπούς απόδειξης της απαίτησης του ενάγοντα κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως τεκμήρια, ένορκη δήλωση του ενάγοντα (Τεκμήριο Α), ένορκη δήλωση του Νεοκλή Γεωργίου (Τεκμήριο Β) και ένορκη δήλωση του Γρηγόρη Καριολή (Τεκμήριο Γ). Η πιο πάνω μαρτυρία στο σύνολο της, ως αναντίλεκτη μαρτυρία, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ευρήματα Δικαστηρίου: Με βάση την ενώπιον κατατεθείσα μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Κατά ή περί την 16.7.2009 και ώρα 13:30 και ενώ ο Νεοκλής Γεωργίου οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΗΒ 864, ιδιοκτησίας του ενάγοντα, νόμιμα και κανονικά στην οδό Βύρωνος με βόρεια κατεύθυνση, ο εναγόμενος 2 παρέλειψε να ελαττώσει ταχύτητα και να σταματήσει επί του σήματος ΣΤΟΠ, το οποίο βρίσκεται στην οδό Πλούταρχου στο σημείο που ενώνεται με την οδό Βύρωνος και να δώσει προτεραιότητα στον Ν. Γεωργίου ο οποίος ερχόταν από δεξιά, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του. Η πιο πάνω ενέργεια του εναγόμενου 2 είχε ως αποτέλεσμα τα δύο οχήματα να συγκρουστούν μεταξύ τους. Από την σύγκρουση το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Νεοκλής Γεωργίου, ιδιοκτησίας του ενάγοντα, υπέστηκε ζημιές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Βάση της παρούσας αγωγής αποτελεί το αστικό αδίκημα της αμέλειας όπως προδιαγράφεται από το άρθρο 51 του Κεφ.
- Τα στοιχεία που συνθέτουν το αστικό αδίκημα της αμέλειας τέθηκαν στην υπόθεση Στρατμαρκο Λτδ ν. Μιχαήλ
(1989)1 C.L.R. 453, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Στο σημείο αυτό επιβάλλεται μια διευκρίνιση των στοιχείων που συνθέτουν το αστικό αδίκημα της αμέλειας. Αμέλεια είναι, κατά το άρθρο 51 του Περί Αστικών Αδικημάτων,............ ..............,παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Το καθήκον τούτο περιλαμβάνει την επιμέλεια που υποθετικά καταβάλει ο μέσος λογικός άνθρωπος κάτω από τις ίδιες αντικειμενικές συνθήκες και περιστάσεις που ενεργούσε ο εναγόμενος. Βασικό χαρακτηριστικό της αμέλειας είναι, καταρχήν, η έλλειψη της προσήκουσας προσοχής την οποία ο δράστης όφειλε και μπορούσε στις δοσμένες περιστάσεις να καταβάλει για να μην προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του. Τα στοιχεία του 'μέσου συνετού ανθρώπου' και του 'πλησίον' διαγράφουν τα όρια της επιμέλειας την οποία όφειλε να καταβάλει ο εναγόμενος. Η έννοια του καθήκοντος επιμέλειας ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης ότι, δηλαδή η ενεργούμενη παρά το καθήκον επιμέλειας πράξη μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα.» Το πώς ενεργεί ένας οδηγός σε συγκεκριμένη περίπτωση σχετικά με το θέμα της αμέλειας έχει καθιερωθεί νομολογιακά ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό και το μέτρο ο προσεκτικός οδηγός (βλ. Μελέτιος Ρούσου ν. Χρίστος Αριστοδήμου
(1989)1 Α.Α.Α 12) και όχι ο εναγόμενος οδηγός (βλ. Μαρκαντώνης ν. Δημάκης
(1989)1 Α.Α.Δ 387) ή ο τέλειος οδηγός. Στην υπόθεση Αδωνης Αλεξάντρου ν. Αντρης Λεβέντη
(1996)1 Α.Α.Δ 420 έχουν λεχθεί τα εξής: Το κριτήριο της αμέλειας είναι καθολικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού ο οποίος χρησιμοποιεί τον δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση της ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν τον δρόμο. Σχετική με την υπό κρίση περίπτωση, θεωρώ ότι είναι η υπόθεση Μακρίδη ν. Χαρίτωνος
(2001)1 (B) A.A.Δ. 1130. Στην υπόθεση αυτή λέχθηκαν τα εξής: « Καθήκον του εφεσείοντα προτού εισέλθει στον κύριο δρόμο ήταν να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλές να το πράξει χωρίς να θέτει σε κίνδυνο οποιοδήποτε που χρησιμοποιούσε νόμιμα τον κύριο δρόμο. Το αν σταμάτησε στο αλτ ή όχι πριν να επιχειρήσει την είσοδο του στη λεωφόρο επιδεικνύοντας την αδιαφορία και την αμέλεια που αναδεικνύονται από τα γεγονότα, είναι άσχετο και χωρίς βαρύνουσα σημασία. Για να αποδειχθεί συντρέχουσα αμέλεια θα πρέπει να αποδειχθεί σφάλμα και υπαιτιότητα στον εφεσίβλητο λόγω μη λήψης κατάλληλης προφύλαξης». Μέσα από την νομολογία (βλ. Τουμαζή ν. Αλκιβιάδη
(1994)1 ΑΑΔ 420, Παναγιώτου ν. Χατζηγιάννη,
(1994)1 ΑΑΔ 178 ) προκύπτει ότι ένας οδηγός που χρησιμοποιεί κύριο δρόμο δεν αναμένεται να προβλέψει ότι ένας άλλος οδηγός θα προβάλει από πάροδο χωρίς να πρώτα να σταματήσει για να βεβαιωθεί ότι είναι ασφαλής να το πράξει, εκτός εάν υπάρχει κάποια ένδειξη που να τον θέτει σε επιφυλακή ότι ο εισερχόμενος μπορεί να μην σταματήσει. Εφαρμόζοντας τις νομικές αρχές που προκύπτουν από την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία στα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης, καταλήγω ότι μοναδική αιτία πρόκλησης του επίδικου δυστυχήματος ήταν η συμπεριφορά του εναγόμενου 2, ο οποίος παρέλειψε να ελαττώσει ταχύτητα και να σταματήσει επί του σήματος ΣΤΟΠ, με αποτέλεσμα να ανακόψει την νόμιμη πορεία του οχήματος που οδηγούσε ο Νεοκλής Γεωργίου στην οδό Βύρωνος. Η πιο πάνω ενέργεια του εναγόμενου 2 είχε ως αποτέλεσμα τα δύο οχήματα να συγκρουστούν μεταξύ τους. Αποτέλεσμα της πιο πάνω παράβασης του καθήκοντος επιμέλειας του εναγόμενου 2, ήταν η σύγκρουση των οχημάτων και η πρόκληση υλικών ζημιών στο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΗΒ 864 ιδιοκτησίας του ενάγοντα. Β. ΕΚ ΠΡΟΣΤΗΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 1: Αποτελεί ισχυρισμό του ενάγοντα, ότι ο εναγόμενος 2, κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΜΧ 421 ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1, ως υπάλληλος και/ή ως υπηρέτης και/ή ως εντολοδόχος της εναγόμενης 1, δηλαδή υπό συνθήκες που καθιστούν αυτή εκ προστήσεως υπεύθυνη. Σύμφωνα με την νομολογία βλ. Ποταμίτης κ.α ν. Ιωάννου
(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 479 στην σελ. 481 λέχθηκαν τα εξής: « Εκ προστήσεως ευθύνη προσώπου για τις συνέπειες αστικού αδικήματος που διαπράττεται από άλλο πρόσωπο ρυθμίζεται από το άρθρο 13 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Εκ προστήσεως ευθύνη φέρει ο εναγόμενος για τις πράξεις άλλου προσώπου όταν (α) αυτές εξουσιοδοτούνται ή επικυρώνονται, ή (β) συνιστούν πράξεις εργοδοτούμενου (υπηρέτη) στο πλαίσιο της εργασίας του.» Στην προκειμένη περίπτωση χρήσιμη είναι η αναφορά στην υπόθεση Ηellenic Mining Co Ltd v. Galaxy Tours Ltd
(1978)1 C.L.R 414, στην οποία αποφασίστηκε ότι για την απόδοση εκ προστήσεως ευθύνης στον ιδιοκτήτη αυτοκινήτου, πρέπει να καταδειχτεί ότι ο οδηγός ενεργούσε είτε ως αντιπρόσωπος είτε ως εργοδοτούμενος στο πλαίσιο της εργασίας του. Όπως έχει αναφερθεί στην απόφαση A. Demosthenous Antiprosopies Ltd v. Katsourides
(1988)1 C.L.R 665, η ύπαρξη ή μη της εκ προστήσεως ευθύνης, καταδεικνύεται μετά την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού. Σύμφωνα με την ενώπιον μου μαρτυρία ο εναγόμενος 2, κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν υπάλληλος της εναγόμενης 1 και οδηγούσε το όχημα με το οποίο ενεπλάκη στο δυστύχημα ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1 και με την άδεια της, κατά την διάρκεια της εργασίας του ασκώντας τα καθήκοντα του ως συντηρητής ανελκυστήρων που η εναγόμενη 1 είχε εγκαταστήσει στην Πάφο. Το δυστύχημα έγινε μόλις είχε τελειώσει με τον συνάδελφο και συνοδηγό του, την επιδιόρθωση του ανελκυστήρα της πολυκατοικίας που βρίσκεται στην οδό Βύρωνος 8, κοντά στον τόπο που ατυχήματος. Υπό το φως των πιο πάνω καταλήγω ότι ο ενάγων πέτυχε να αποδείξει την εκ προστήσεως ευθύνη της εναγόμενης 1. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ: Ειδικές αποζημιώσεις: Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το θέμα των ειδικών αποζημιώσεων: Είναι εμπεδωμένη νομική αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται στην απαίτηση και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Στον McGregor on Damages, 15η Έκδοση, παράγραφος 23, σελίδα 15, αναφέρεται:- "Special damages, on the other hand, are such as the law will not infer from the nature of the act. They do not follow in ordinary course. They are exceptional in their character and, therefore, they must be claimed specially and proved strictly.". H πιο πάνω αρχή έχει υιοθετηθεί και επιβεβαιωθεί και από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σειρά αποφάσεων (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 Ε C.L.R. 298, Emmanuel v. A. Nicolaou
(1977)1 C.L.R. 15, Zachariou v. Lioness
(1983)1 C.L.R. 415 Pourikkos v. Fevzi
(1963)2 C.L.R, Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 ΑΑΔ 239). Αναφορικά με την αξίωση του ενάγοντα για το ποσό των €2719.75 για την ζημία που το όχημα του υπέστη και είναι αναγκαίο για την αποκατάσταση των ζημιών θεωρώ πως με την μαρτυρία που προσκόμισε (βλ. και Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα) απέδειξε την αξίωση του αυτή. Με βάση τα πιο πάνω, και αφού έχω καταλήξει ότι αποκλειστική ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος φέρει ο εναγόμενος 2, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν υπάλληλος της εναγόμενης 1 και ενεργούσε ως εργοδοτούμενος της στο πλαίσιο της εργασίας του δηλαδή υπό συνθήκες που καθιστούν αυτή εκ προστήσεως υπεύθυνη, εκδίδω απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €2719.75 υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων. Το πιο πάνω ποσό θα φέρει νόμιμο τόκο ετησίως από την 16.7.2009 μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα της αγωγής εκ ποσού €563.- πλέον Φ.Π.Α και €34 έξοδα επίδοσης επιδικάζονται επίσης υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενων. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο