G GEORGIOU ENERGY SYSTEM (PAPHOS) LTD ν. Παναγιώτη Μαύρου, Αρ. Αγωγής 267/2007, 15.9.2010

(1988)1 Α.Α.Δ. σελ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 Α.Α.Δ. σελ. 207). Το Δικαστήριο έχει μελετήσει την μαρτυρία, τις αγορεύσεις των συνηγόρων και τα δικόγραφα, τα οποία προσδιορίζουν τα επίδικα θέματα με τα οποία η μαρτυρία οφείλει να συμπλέει (βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα

(1986)1 ΑΑΔ 212 και σχετικές αποφάσεις ανωτέρω). Συγκεκριμένα δεν αποδέχομαι στην θέση του ότι το μηχανοστάσιο δεν είχε προβλήματα, ο Μ.Ε.2 υποστήριξε στην κατάθεση του ότι, το μηχανοστάσιο ήταν έτοιμο, λειτουργίσιμο και σε καλή κατάσταση για να δεχτεί τουρίστες. Επί του σημείου αυτού αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Ε.1, η εταιρεία του οποίου ανέλαβε την επιδιόρθωση του, συγκεκριμένα ο Μ.Ε1 ανέφερε ότι το μηχανοστάσιο είχε κάποια προβλήματα, ο καυστήρας δεν δούλευε σωστά, η αντλία πιέσεως υπολειτουργούσε, οι κίλυνδροι δεν είχαν ζεστό νερό και είχε και κάποιες διαρροές νερού. Άλλωστε το γεγονός ότι υπήρχαν προβλήματα στην λειτουργία του φαίνεται και από ότι χρειάστηκε να γίνουν διάφορες εργασίες από μέρους της ενάγουσας αμέσως μετά την έναρξη της συμφωνίας ενοικίασης. Η υπεράσπιση και ο τρόπος που προχώρησε η αντεξέταση του Μ.Ε.2 ήταν τέτοια, ώστε να διαφανεί ότι υπήρχε υποχρέωση εκ μέρους των ιδιοκτητών να παραδώσουν στην ενοικιάστρια εταιρεία το μηχανοστάσιο του ξενοδοχειακού συγκροτήματος σε καλή κατάσταση απαλλαγμένο από οποιαδήποτε προβλήματα και κατ΄επέκταση της εκδοχής της ότι η ανάθεση της εκτέλεσης εργασιών στο μηχανοστάσιο έγινε από τον Μ.Ε.2 και όχι τον εναγόμενο. Οι οποίες διαφορές διαφάνηκε ότι υπάρχουν μεταξύ της εταιρείας στην οποία είναι διευθυντής ο εναγόμενος και του Μ.Ε.2, οι οποίες αφορούν την μεταξύ τους συμφωνία ενοικίασης, κρίνω πως δεν θα πρέπει να απασχολήσουν το δικαστήριο και ειδικότερα να προβώ σε οποιαδήποτε διαπίστωση αναφορικά με τις υποχρεώσεις των μερών, λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι θα ακολουθήσουν δικαστικές διαδικασίες εναντίον της εταιρείας όπως ο Μ.Ε.2 ανάφερε στο Δικαστήριο. Αυτό το οποίο μπορώ όμως να διαπιστώσω με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία η οποία κρίθηκε αξιόπιστη, είναι ότι κατά τον χρόνο που η ενάγουσα εταιρεία κλήθηκε να επιθεωρήσει το μηχανοστάσιο, αυτό είχε προβλήματα λειτουργίας. Επίσης αποτελεί εύρημα μου ότι ο Μ.Ε.2 δεν ανάθεσε στον εναγόμενο να διορίσει τεχνικούς για την επιδιόρθωση του. Ο Μ.Ε.3 ήταν ένας εκ των υπεργολάβων στον οποίο ανατέθηκε από την ενάγουσα μέσω του Μ.Ε.1 να προβεί σε κάποιες εργασίες εντός του μηχανοστασίου. Με απλό αλλά πειστικό τρόπο ο μάρτυρας αυτός κατάθεσε ενώπιον του δικαστηρίου και η μαρτυρία του δεν έχει κλονιστεί κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του. Στα σημεία που αυτός ανέφερε ότι δεν θυμόταν κάποια γεγονότα, δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι αυτό γινόταν για να αποφύγει να απαντήσει στα συγκεκριμένα ερωτήματα που του τέθηκαν κατά την διάρκεια της αντεξέταση του, αλλά όπως ανάφερε δεν θυμόταν λόγω του χρόνου που διέρρευσε . Το γεγονός ότι αυτός εκτέλεσε εργασίες στο μηχανοστάσιο κατά τον ουσιώδη χρόνο πέραν της μαρτυρίας του ενισχύεται και από το Τεκμήριο 10 που είναι το τιμολόγιο το οποίο έκδωσε προς την ενάγουσα κατά τον ουσιώδη χρόνο και το οποίο όπως ανέφερε πληρώθηκε από αυτή. Ο εναγόμενος μου δημιούργησε αρνητικές εντυπώσεις και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η εκδοχή του δεν περιέχει την αλήθεια. Η προσπάθεια του να ξεφύγει από ενδεχόμενη καταδίκη και καταβολή οποιοδήποτε ποσού υπήρξε εμφανής. Γενικά η εντύπωση που μου δημιούργησε ο εναγόμενος ήταν κακή. Περιέπεσε σε αντιφάσεις και δεν ήταν καθόλου πειστικός κατά το στάδιο της κατάθεσης του ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτή την εντύπωση έδωσε στο Δικαστήριο, έχοντας υπόψη τον τρόπο, το ύφος που κατέθετε καθώς και τα λεχθέντα του. Δεν αισθάνομαι καθόλου ασφαλής να στηριχθώ στην μαρτυρά του και απορρίπτω την εκδοχή του, ως μη ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Ενδεικτικά και σε σχέση με την πιο πάνω κατάληξη μου παραθέτω τα ακόλουθα: Θέλοντας να πείσει για την εκδοχή του ότι ουδεμία σχέση έχει με την αξίωση της ενάγουσας ερωτηθείς στην κυρίως εξέταση του αν γνωρίζει τον κ. Γεωργίου τον Διευθυντή της ενάγουσας, ανέφερε ότι τον γνωρίζει εκ όψεως μετά την υπόθεση αυτή του Δικαστηρίου. Στην συνέχεια όμως της κυρίως εξέτασης του αλλά και στην διάρκεια της αντεξέτασης του, θέλοντας να πείσει ότι ο Μ.Ε.2 ανάθεσε στην ενάγουσα την εκτέλεση των εργασιών, αναφέρθηκε σε πολλές περιπτώσεις που είδε τον Μ.Ε.2 σε προηγούμενο στάδιο και πολύ πριν την υπόθεση του Δικαστηρίου. Στην αντεξέταση του ερωτηθείς εάν είπε ότι γνώρισε τον Μ.Ε.1 μετά την έγερση της αγωγής, ανέφερε ότι δεν θυμάται να είπε τέτοιο πράγμα και πως είπε ότι τον γνώρισε σχετικά με αυτή την υπόθεση. Ανέφερε επίσης ότι έβλεπε τον κ. Γεωργίου μαζί με τον κ. Εύζωνα που συναντιόταν και επίσης ότι πιθανόν να τον χαιρετούσε. Ενώ σε κάποιο άλλο σημείο της κυρίως εξέταση του ανάφερε ότι βγαίνοντας έξω από το ξενοδοχείο τις πρώτες ημέρες είδε τον κ. Εύζωνα με τον κ. Γεωργίου και τον κ. Κυριάκου και πως ο κ. Εύζωνας του είπε ότι διορθώνει το μηχανοστάσιο. Ερωτηθείς επίσης αν μίλησε με τον Μ.Ε.1 κατά την εκτέλεση των εργασιών στο μηχανοστάσιο, ανέφερε «τετ - α - τετ δεν μιλήσαμε» αποδεχόμενος έτσι ότι στο μέρος του ξενοδοχείου τον είχε δει κατά τον ουσιώδη χρόνο και όχι όπως ισχυρίστηκε αρχικά ότι τον γνώρισε μετά την υπόθεση του Δικαστηρίου. Θέλοντας να πείσει ότι ο Μ.Ε.2 και ο Μ.Υ.2 συναντήθηκαν στο μηχανοστάσιο απάντησε ότι συναντήθηκαν και πως έχει και φωτογραφία για το γεγονός αυτό. Στην συνέχεια ερωτηθείς σχετικά με την φωτογραφία κατάθεσε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 11, το οποίο όμως δεν απεικονίζεται κανένα πρόσωπο, και όπως είπε ο εναγόμενος αυτό που απεικονίζει είναι μέρος του EVZONAS HILL HOTEL APARTMENTS δίπλα από το μηχανοστάσιο με το οποίο παρουσιάζει την θέση που στέκονταν οι πιο πάνω. Ενώ έθεσε με έντονο τρόπο το πρόβλημα στο μηχανοστάσιο μέχρι σε σημείου που ανέφερε στον Μ.Ε.2 «τώρα που εν νωρίς καλύτερα να ξηλώσω την συμφωνία», όταν ο Μ.Ε2 του είπε ότι διορθώνει αυτό το πράγμα που φάνηκε (στο μηχανοστάσιο), αναφέροντας επίσης στη αντεξέταση του ότι ήταν πάρα πολλά τα λεφτά του έδωσε και οι ευθύνες απέναντι στο τουριστικά γραφεία και στον κόσμο και ότι από τουριστικά γραφεία δέχτηκε κόσμο περί τις 20 Απριλίου και από περαστικούς από την πρώτη - δεύτερη ημέρα είχαν κόσμο μέσα, ερωτηθείς αν αντιλήφθηκε πότε ολοκληρώθηκαν οι εργασίες είπε πως δεν ήταν μέσα στα άμεσα ενδιαφέροντα του, δεν ήταν κάτι που τον πίεζε και πως για τον ίδιο στο μηχανοστάσιο δεν υπήρχε λάθος για να πάει κάποιος να το διορθώσει. Ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ότι τηλεφώνησε τον Μ.Υ.2 και του ζήτησε και ήρθε και είδαν μαζί με τον κ. Εύζωνα το πρόβλημα, εννοώντας το πρόβλημα στο μηχανοστάσιο στην αντεξέταση του ερωτηθείς γιατί κάλεσε τον Κυριάκου απάντησε πως ο Κυριάκου δεν ήρθε για να δει το πρόβλημα. Κατά την διάρκεια της κυρίως εξέταση του Μ.Υ.2, θα ανάμενε κανείς να ερωτηθεί από την υπεράσπιση για να τοποθετηθεί ο μάρτυρας αυτός στον ισχυρισμό αν πράγματι ήταν το πρόσωπο το οποίο επικοινώνησε και μετά από παρότρυνση ποιού με τον Μ.Ε.1 αναφορικά με τα προβλήματα στο μηχανοστάσιο πράγμα που δεν έγινε. Κατά την διάρκεια της αντεξέταση του, έγινε εμφανές ότι ο Μ.Υ.2 δεν ήθελε να διαταράξει στις σχέσεις συνεργασίας που είχε με τον εναγόμενο και τον Μ.Ε.

1. Σε κάθε περίπτωση, που θα ήταν καθοριστικό αυτό είτε για την μια είτε για την άλλη πλευρά, επιλεκτικά κατά την άποψη μου απαντούσε ότι δεν θυμάται ενώ από την άλλη φαινόταν να θυμάται άλλες λεπτομέρειες όπως για παράδειγμα τα ακριβή προβλήματα που είχε το μηχανοστάσιο. Ο μάρτυρας αυτός εξυπηρετούσε τα δικά του συμφέροντα, που αφορούν τις σχέσεις του με τον Μ.Ε.2 και τον εναγόμενο και δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Παρά το ότι ο ίδιος παραδέχτηκε ότι ήταν αυτός που επικοινώνησε με τον Μ.Ε.1 σε σχέση με τα προβλήματα στο μηχανοστάσιο, ουδέποτε απάντησε στο ποιος του ανάθεσε να έρθει σε επικοινωνία μαζί του, λέγοντας ανακρίβειες και πως δεν θυμάται. Ακολουθεί αρχικά η εξέταση, με βάση την μαρτυρία που κρίθηκε ως αξιόπιστη, το σύνολο της μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων αρχικά της απόδειξης του ποσού που η ενάγουσα αξιώνει με την παρούσα αγωγή της. Βάση της αγωγής της ενάγουσας αποτελεί η εκτέλεση εργασιών από μέρους της και η παράλειψη του εναγόμενου, της καταβολής της συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αμοιβής της, χωρίς να εξετάζω σε αυτό το σημείο ποιος φέρει υπό τις περιστάσεις την ευθύνη και συγκεκριμένα εάν φέρει τέτοια ευθύνη ο εναγόμενος εναντίον του οποίου κινήθηκε η αγωγή. Υπό όποιαν ιδιότητα και να ενεργούσε ο εναγόμενος, με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία, προκύπτει πως δεν +-υπήρξε συμφωνία, μεταξύ αυτού και Μ.Ε1, διευθυντή της ενάγουσας, στα πλαίσια της οποίας καθοριζόταν και συγκεκριμένο ποσό αμοιβής. Από μέρους της ενάγουσας η μαρτυρία είναι ότι με τον εναγόμενο δεν συμφώνησαν εκ των προτέρων την αμοιβή της για τις υπηρεσίες που θα προσέφερε. Όπως ο Μ.Ε.1 ανέφερε « Κανένα ποσό δεν συμφωνήσαμε γιατί κανένας δεν ήξερε τι ήθελε να αλλάξω, άλλωστε πήγαμε για service εκεί ούτε εγώ ήξερα ούτε αυτός τι ήθελε μου φώναξε να σάσω το μηχανοστάσιο να δουλεύει σωστά». Η αξίωση επομένως της ενάγουσας, όπως εκφράζεται σε ποσό στην έκθεση απαίτησης της, πρέπει να κριθεί ως αποτελούσα την εύλογη αμοιβή. Το ότι η ενάγουσα πράγματι εκτέλεσε εργασίες στο μηχανοστάσιο δεν αμφισβητείται από την πλευρά της υπεράσπισης. (βλέπε παράγραφο 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης). Ο Μ.Ε.1 με αναφορά στα όσα καταγράφονται στα Τεκμήρια 2 και 3, επεξήγησε λεπτομερώς τι αφορά η κάθε χρέωση και σε σχέση με ποια εργασία. Η μαρτυρία του επί του θέματος αυτού είναι ικανή κατά την άποψη μου και καταδεικνύει με πιο τρόπο χρεώθηκαν οι εργασίες και το είδος των εργασιών που προσφέρθηκαν. Το γεγονός ότι εργασίες προσφέρθηκαν και από υπεργολάβο τον οποίο διόρισε η ενάγουσα, ο οποίος πληρώθηκε από αυτή, ουδόλως επηρεάζει την αξίωση της ενάγουσας, ο Μ.Ε.3 αναφέρθηκε στην μαρτυρία του για το είδος της εργασίας που προσφέρθηκε και το ποσό της χρέωσης, ποσό το οποίο πληρώθηκε από την ενάγουσα εταιρεία και το οποίο η τελευταία συμπεριλαμβάνει ως χρέωση στα τιμολόγια που έκδωσε. Οπόταν καταλήγω ότι η εύλογη αμοιβή της ενάγουσας είναι αυτή που αναφέρεται στα Τεκμήρια 2 και 3 οποία είναι η ίδια με το κόστος των εργασιών που έχει εκτελέσει στο μηχανοστάσιο του ξενοδοχειακού συγκροτήματος με την ονομασία EVZONAS HILL HOTEL APARTMENTS στην Χλώρακα. Τίθεται στη συνέχεια προς επίλυση το ζήτημα της ευθύνης του εναγόμενου για την καταβολή του ποσού που αξιώνει εναντίον του η ενάγουσα εταιρεία. Στο άρθρο 142 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Kεφ. 149, δίδεται ο ορισμός του αντιπροσώπου, ως ακολούθως: Αντιπρόσωπος είναι το πρόσωπο το οποίο προσλαμβάνεται για την τέλεση πράξης για λογαριασμό άλλου ή για αντιπροσώπευση άλλου σε συναλλαγές με τρίτους. Το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου τελείται η πράξη αυτή, ή το οποίο αντιπροσωπεύεται με τον τρόπο αυτό, καλείται «αντιπροσωπευόμενος». Το άρθρο 146 του Κεφ. 149 ορίζει ότι η πληρεξουσιότητα του αντιπροσώπου δύναται να είναι ρητή ή σιωπηρή ενώ το άρθρο 147 στο οποίο δίδεται ο ορισμός της πιο πάνω πληρεξουσιότητας έχει ως ακολούθως: Η πληρεξουσιότητα θεωρείται ρητή, όταν παρέχεται προφορικά ή γραπτά. Η πληρεξουσιότητα θεωρείται σιωπηρή όταν αυτή συνάγεται από τα περιστατικά της υπόθεσης. ο,τιδήποτε το οποίο έχει λεχθεί ή γραφτεί ή η συνήθης πορεία των συναλλαγών, δύναται να θεωρηθούν ως περιστατικά της υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση έχοντας πιο πάνω δεχτεί την εκδοχή του Μ.Ε2, δεν έχει αποδειχτεί η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας δοθείσας από από αυτόν προς τον εναγόμενο έτσι ώστε να ενεργήσει εκ μέρους του κατά τον Απρίλιο του 2006 και η οποία να σχετίζεται και με την ανάθεση σε τρίτο πρόσωπο, την ενάγουσα εταιρεία, την εκτέλεση εργασιών στο μηχανοστάσιο του ξενοδοχειακού συγκροτήματος με την ονομασία EVZONAS HILL HOTEL APARTMENTS. Πέραν τούτου ούτε από τα περιστατικά της υπόθεσης, δεν έχει αποδειχτεί η ύπαρξη σιωπηρής πληρεξουσιότητας. Το άρθρο 195 του Κεφ. 149 προβλέπει τα εξής: «Το πρόσωπο που παριστάνει ψευδώς τον εαυτό του ως εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο άλλου, και με αυτό εξωθεί τρίτο να συναλλαγεί μαζί του υπό την ιδιότητα του αντιπροσώπου, υποχρεούται να αποζημιώσει τον τρίτο για κάθε απώλεια ή ζημιά που αυτός υπέστη από τη συναλλαγή αυτή, αν το πρόσωπο που προβάλλεται δεν εγκρίνει τις πράξεις του.» Τα άρθρα 156 μέχρι και 160 του Κεφ. 149 προβλέπουν τα σχετικά με την έγκριση ή αποκήρυξη πράξης που τελέστηκε από κάποιο πρόσωπο για λογαριασμού άλλου προσώπου χωρίς την γνώση ή πληρεξουσιότητα του. Σε τέτοιες περιπτώσεις η έγκριση μπορεί να είναι ρητή ή συνάγεται από την συμπεριφορά του προσώπου για λογαριασμό του οποίου τελέστηκε. Η πράξη που εγκρίθηκε επιφέρει τις ίδιες συνέπειες, ωσάν να ετελείτο δυνάμει πληρεξουσιότητας ενώ συγχρόνως εγκρίνει και ολόκληρη τη συναλλαγή της οποία η πράξη αυτή αποτελεί μέρος. Η έγκριση δεν δύναται να διενεργηθεί έγκυρα από πρόσωπο που έχει ουσιωδώς ατελή γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Αναφορικά με την απόδειξη της επικύρωσης (ratification) στο Chitty on Contracts, 22th ed. Para 16 αναφέρεται: «Slight evidence of ratification is sufficient to bind the principal. Ratification will be implied from any act showing an intention to adopt the transaction, even silence or mere acquiescence, and if the agency is adopted at all, it will be held to have been adopted throughout». Σύμφωνα με το άρθρο 157 του Κεφ. 149 Η έγκριση δύναται να είναι ρητή ή να συνάγεται από τη συμπεριφορά του προσώπου για λογαριασμό του οποίου τελέστηκε η πράξη Τα γεγονότα που ακολούθησαν, ήτοι η συμπεριφορά του Μ.Ε.2 στον οποίο αποστάληκε το τιμολόγιο που έκδωσε η ενάγουσα εταιρεία ήταν τέτοια, που δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη επικύρωσης των πράξεων και ενεργειών του εναγόμενου. Υπό τις περιστάσεις ούτε σχέση αντιπροσωπείας δημιουργήθηκε μετά από έγκριση των πράξεων του εναγόμενου. Στην υπόθεση αυτή το επόμενο ζήτημα το οποίο καλείται το δικαστήριο να διαπιστώσει είναι κατά πόσο ο εναγόμενος καθίστανται προσωπικά υπεύθυνος για την καταβολή του πιο πάνω ποσού. Ο εναγόμενος εγείρει μεταξύ άλλων, και καθίσταται υπό τις περιστάσεις επίδικο γεγονός, ότι ο ίδιος είναι διευθυντής της εταιρείας P.C. MAYROS & SONS LIMITED, η οποία ενοικίασε δυνάμει έγγραφης συμφωνίας Ξενοδοχειακό συγκρότημα EVZONAS HILL HOTEL από τον Μ.Ε.2 κατά τρόπο που θα πρέπει να αποφασιστεί και αν η αγωγή θα έπρεπε να στραφεί εναντίον της εταιρείας και όχι του ίδιου του εναγόμενου προσωπικά. Το ζήτημα προσεγγίζεται και ρυθμίζεται από το άρθρο 190 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 το οποίο προνοεί τα εξής: Ελλείψει συμβατικού όρου γι΄αυτό, ο αντιπρόσωπος δεν δύναται να εκτελέσει προσωπικά σύμβαση που συνάφθηκε από αυτόν για λογαριασμό του αντιπροσωπευόμενου, ούτε δεσμεύεται προσωπικά από αυτή. Το ίδιο το άρθρο καθορίζει τις περιπτώσεις που τέτοιος συμβατικός όρος τεκμαίρεται ότι υπάρχει: (α) όταν η σύμβαση καταρτίζεται από αντιπρόσωπο για την πώληση ή την αγορά αγαθών, για λογαριασμό εμπόρου που διαμένει στην αλλοδαπή. (β) όταν ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει το όνομα του αντιπροσωπευόμενου. (γ) όταν ο αντιπρόσωπος, παρόλο που αποκαλύφθηκε το όνομα του, δεν δύναται να εναχθεί. Η κρινόμενη περίπτωση με βάση τα περιστατική της θα πρέπει να ιδωθεί υπό το πρίσμα του πιο πάνω άρθρου και σε σχέση με την δεύτερη περίπτωση. Όπως έχει νομολογηθεί (βλ. Παύλος Ευαγγελίδης, συναλλασσόμενος ως Ipso Hotel Association v.
2. Νίκου Κοσμά κ.ά.

(1998)1 ΑΑΔ 93), με βάση τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου ελλείψει συμβατικού όρου ως προς τον σκοπό αυτό, ο αντιπρόσωπος δεν δεσμεύεται προσωπικά από σύμβαση. Μεταξύ άλλων όμως τέτοιος συμβατικός όρος τεκμαίρεται ότι υπάρχει όταν ο αντιπροσωπευόμενος δεν αποκαλύπτει το όνομα του αντιπροσωπευόμενου και σε τέτοια περίπτωση καθίσταται και ο ίδιος υπεύθυνος. Σχετική είναι η απόφαση στην Γεωργιάδης ν. Bernoulli Trading Co Ltd

(1994)1 ΑΑΔ 629. Σχετικές επίσης είναι οι πρόνοιες του άρθρου 193 του Κεφ. 149 που προνοεί τα ακόλουθα: « Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αντιπρόσωπος έχει προσωπική ευθύνη, το πρόσωπο που συναλλάττεται με αυτό δύναται να στραφεί είτε εναντίον αυτού είτε εναντίον του αντιπροσωπευόμενου, είτε εναντίον και των δύο». Στην υπόθεση Παύλος Ευαγγελίδης (ανωτέρω) αφού αναφέρθηκαν τα πιο πάνω, λέχθηκαν τα εξής: Από τα πιο πάνω καθίσταται σαφές, ότι ασχέτως οποιαδήποτε μεταγενέστερης γνώσης περί αντιπροσωπείας και να είχαν οι εφεσίβλητοι - ενάγοντες δεν επηρεαζόταν το δικαίωμα τους να επιλέξουν να εγείρουν την αγωγή εναντίον του αντιπροσώπου, όπως έπραξαν στην παρούσα περίπτωση. Σύμφωνα με τα ευρήματα μου, ο εναγόμενος ήταν το πρόσωπο που έδωσε την εντολή στην ενάγουσα μέσω του Μ.Ε1, σε σχέση με τις εργασίες και προέβηκε στο μηχανοστάσιο παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως αντιπρόσωπο του Μ.Ε.2, παρά το ότι δεν έχει εξουσιοδοτηθεί για αυτό από τον Μ.Ε.2, επίσης αποτελεί εύρημα μου, ότι ο εναγόμενος διαβεβαίωσε τον Μ.Ε.1 ότι η πληρωμή θα γίνει από τον Μ.Ε2 ενώ σε αντίθετη περίπτωση ο ίδιος αναλάμβανε την ευθύνη για την πληρωμή του κόστους των εργασιών Ουδέποτε ο εναγόμενος ανέφερε οτιδήποτε σχετικό με την ύπαρξη εταιρείας, σύμφωνα με τον Μ.Ε1, η μαρτυρία που οποίου κρίθηκε αξιόπιστη, ο εναγόμενος του είπε ότι είναι ο διαχειριστής του ακινήτου εντός του οποίου υπήρχε το μηχανοστάσιο στο οποίο θα γίνονταν οι εργασίες. Η αγωγή υπό τις περιστάσεις ορθά στράφηκε εναντίον του εναγόμενου ακόμα και αν αυτός ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας. Υπό το φως όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι η ενάγουσα έχει πετύχει την αξίωση της εναντίον του εναγόμενου και συνεπακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €5.017.30 - με νόμιμο τόκο επί ποσού €4362,91 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκρίνει το Δικαστήριο. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο