Α. L Saharaa General Trading Ltd ν. Δήμητρας Φιλίππου, Αρ. Αγωγής :- 705/2010, 29η Σεπτεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A38 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 705/2010 Μεταξύ :- Α. L. Saharaa General Trading Ltd Ενάγουσα Και Δήμητρας Φιλίππου Εναγόμενη Ημερομηνία :- Τετάρτη 29η Σεπτεμβρίου 2010 Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 9/3/2010 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια :- κ. Ανδρέας Χ. Κυπρίζογλου (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / κα. Τιμοθέου ....... ) Για την Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κ. Νίκος Παπακλεοβούλου (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / ............. ) Ενδιάμεση Απόφαση
- Η ενάγουσα εξασφάλισε με μονομερή αίτηση την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία η εναγόμενη διατασσόταν, μεταξύ άλλων, όπως μην παρεμβαίνει παράνομα σε κατάστημα όπου στεγαζόταν επιχείρηση της ενάγουσας με την ονομασία "The George Bar & Restaurant" (στο εξής θα καλείται η «επίδικη επιχείρηση») ως επίσης όπως άρει όλα τα μέτρα παρεμπόδισης της ελεύθερης πρόσβασης της ενάγουσας σε αυτή την επιχείρηση.
- Αξίζει να σημειωθεί ότι η επίδικη επιχείρηση στεγάζεται σε κατάστημα το οποίο η ενάγουσα ενοικίασε από την εναγομένη στις 17/2/
- Ως επίσης ότι η διαφορά η οποία έχει προκύψει μεταξύ των διαδίκων έχει ως βάση αυτή τη συμβατική σχέση ενοικίασης καθώς η εναγομένη μετά από παράλειψη πληρωμής των ενοικίων άλλαξε τις κλειδαριές του καταστήματος αποκτώντας με αυτό τον τρόπο κατοχή και έλεγχο της εισόδου οποιουδήποτε ατόμου εντός αυτού.
- Η εναγόμενη καταχώρησε ένσταση εναντίον της συνέχισης σε ισχύ των επίδικων προσωρινών διαταγμάτων και στη συνέχεια διεξήχθη ακροαματική διαδικασία κατά την οποία αντεξετάστηκαν αμφότεροι οι ενόρκως δηλούντες και ολοκληρώθηκε με σχετική επιχειρηματολογία. Κρίνω ότι αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν είναι αναγκαία εντός του πλαισίου αυτής της διαδικασίας καθώς με αυτή το Δικαστήριο θα υπεισερχόταν αχρείαστα σε εξέταση της ουσίας της αγωγής. Λαμβάνεται απλά υπόψη η μαρτυρία στο βαθμό στον οποίο αυτό κρίνεται απαραίτητο προς έκδοση αυτής της απόφασης.
- Ευθύς εξ αρχής οφείλω να παρατηρήσω ότι η ενάγουσα παρέλειψε να συμμορφωθεί με τη ρητή απαίτηση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων όπως η ίδια καταθέσει εγγύηση ύψους €35.000,
- Αντί αυτού υπέγραψε σχετικό εγγυητήριο ο Δημήτρης Χατζησπύρου ο οποίος είναι ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης ως επίσης και, όπως σχετικά ανέφερε στη μαρτυρία του, διευθυντής «επ΄ αμοιβή» της ενάγουσας. Το δεδομένο αυτό, ανεξάρτητα και από το γεγονός ότι δεν αναφέρεται ρητά ως λόγος ένστασης[1], αποτελεί μέρος του περιεχομένου του φακέλου της αγωγής και δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί από το Δικαστήριο. Το δεδομένο αυτό αποτελεί παράλειψη της ενάγουσας να συμμορφωθεί με ρητό όρο προ της έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων και ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα οδηγεί από μόνο του σε ακύρωση τους (βλ. σχετικά την απόφαση της Αίτησης για έκδοση διατάγματος Certiorari Αρ. 73/2005 της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. κ. ά.
(2005)1Β Α. Α. Δ. 1178).
- Ανεξάρτητα όμως και από αυτό το συμπέρασμα του Δικαστηρίου θεωρώ ότι θα ήταν ορθότερο όπως καταγραφεί η όλη προσέγγιση του Δικαστηρίου σε σχέση με την ακρόαση της αίτησης έτσι ώστε εάν κατ΄ έφεση αυτό το συμπέρασμα κριθεί λανθασμένο τότε θα υπάρχει επίσης διαθέσιμο προς εξέταση και κρίση το σκεπτικό του Δικαστηρίου όπως αυτό θα διαμορφωνόταν σε περίπτωση κατά την οποία η ενάγουσα είχε συμμορφωθεί με τη συγκεκριμένη ρητή απαίτηση ως προς την παροχή της απαραίτητης εγγύησης προ της έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων.
- Αναφορικά με τη μαρτυρία η οποία τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου αμέσως προ της έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων διαπιστώνεται το εξής. Η ενάγουσα ήταν ασαφής ως προς τη πληρωμή των ενοικίων. Η αναφορά στη παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ότι πλήρωνε ανελλιπώς τα ενοίκια θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή ως συνδεδεμένη με την αμέσως προηγηθείσα αναφορά ότι η επίδικη επιχείρηση μέχρι τον Ιούνιο του 2009 σημείωνε ραγδαία αυξανόμενη επαγγελματική επιτυχία. Εντούτοις λογικά θα ανέμενε το Δικαστήριο όπως το θέμα αυτό διευκρινιστεί εντός ενός ξεκάθαρου χρονικού πλαισίου. Έντεχνα όμως απέφυγε η ενάγουσα να το πράξει αυτό εντός του υπόλοιπου περιεχομένου της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης. Υπό την έννοια δηλαδή, παραδείγματος χάριν, να είχε αναφέρει ότι πλήρωνε ανελλιπώς τα ενοίκια σύμφωνα με την επίδικη συμφωνία ενοικίασης δίχως ο ισχυρισμός αυτός να είχε έστω και αμυδρά συνδεθεί με ένα χρονικό σημείο. Αφέθηκε αυτό το θέμα ανοιχτό προς εξαγωγή των οποιωνδήποτε εύλογων και εκ πρώτης όψεως συμπερασμάτων του Δικαστηρίου.
- Θεωρώ ότι όφειλε η ενάγουσα να είχε διασαφηνίσει αυτό το θέμα καθώς η παράλειψη της αυτή δεν απέκλειε το ενδεχόμενο να προκαλούσε τη δημιουργία της εντύπωσης ότι πλήρωνε ανελλιπώς τα ενοίκια τόσο πριν όσο και μετά από τον Ιούνιο του
- Θεωρώ επίσης ότι με αυτό τον τρόπο όντως παραπλάνησε το Δικαστήριο καθώς δηλαδή δεν αποκλειόταν το ενδεχόμενο συνέχισης πληρωμής με τον ίδιο ανελλιπές τρόπο των ενοικίων.
- Ενώ σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ανδρέα Παπαβασιλείου η ενάγουσα από τον Οκτώβρη του 2009 δεν πλήρωνε τα ενοίκια. Ο ίδιος ο Δημήτρης Χατζησπύρου δεν αρνήθηκε κατά την αντεξέταση του ότι η ενάγουσα σταμάτησε να πληρώνει τα ενοίκια προσφέροντας μεν κάποια εξήγηση ενώ παράλληλα υπολόγισε ένα μεγαλύτερο (κατά ένα ενοίκιο) αριθμό οφειλόμενων ενοικίων. Συνεπώς το ίδιο το γεγονός της παράλειψης πληρωμής των ενοικίων για μία σημαντική περίοδο προτού η ενάγουσα αιτηθεί την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων ήταν και γνωστό και αποδεκτό από την ίδια. Όφειλε να είχε αναφέρει ξεκάθαρα αυτό το δεδομένο εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης.
- Κρίνω ότι απέκρυψε με αυτό τον τρόπο η ενάγουσα ένα ουσιώδες γεγονός κατά τη μονομερή υποβολή του αιτήματος της για έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. Δημιουργώντας δηλαδή μία ανακριβή εικόνα τήρησης των συμβατικών υποχρεώσεων της ενάγουσας σε αντίθεση με τη συμπεριφορά κατά παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων της εναγομένης. Το γεγονός αυτό αναμφίβολα θα διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο στη κρίση του Δικαστηρίου ως προς την έκδοση ή μη των επίδικων διαταγμάτων.
- Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων ενώ το κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασία στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου οπόταν στην απουσία του η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής (βλ. σχετικά την Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Limited
(1996)1A A. A. Δ.597).
- Πραγματικά είναι δύσκολο σε περίπτωση όπως την παρούσα όπου ολόκληρη η βάση της συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων είναι ενοικίαση να μην κριθεί ως ουσιώδης σημασίας το γεγονός ότι η ενάγουσα επέλεξε να διακόψει τη πληρωμή των ενοικίων για περίοδο τουλάχιστον 5 μηνών προτού αποταθεί στο Δικαστηρίο για την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. Αποτελεί και αυτό το δεδομένο ένα επιπρόσθετο λόγο για ακύρωση των επίδικων διαταγμάτων.
- Όμως για τον ίδιο λόγο που αναφέρεται πιο πάνω (βλ. σχετικά την παράγραφο 5) σε σχέση και με αυτό το συμπέρασμα του Δικαστηρίου προχωρώ σε εξέταση και των υπόλοιπων σχετικών θεμάτων ως προς τη διατήρηση σε ισχύ ή ακύρωση των επίδικων διαταγμάτων.
- Παράλληλα τονίζω ότι δεν πρόκειται με αυτή την απόφαση το Δικαστήριο να εξετάσει θέματα τα οποία έχουν σχέση με την ουσία της αγωγής ή τα οποία απαιτούν αξιολόγηση της αξιοπιστίας των ενόρκως δηλούντων αναφορικά με κατ΄ ισχυρισμό γεγονότα των οποίων η εξέταση απαιτεί όπως υπεισέλθει το Δικαστήριο σε ανάλυση της ουσίας της αγωγής. Όπως, παραδείγματος χάριν, κατά πόσο, σύμφωνα και με την επίδικη συμφωνία ενοικίασης, δικαιωματικά η εναγόμενη άλλαξε τις κλειδαριές του καταστήματος και απέκτησε κατοχή και έλεγχο εισόδου εντός αυτού.
- Περιορίζεται αυτή η απόφαση σε εξέταση των απαραίτητων προϋποθέσεων όπως αυτές καθορίζονται από σχετική νομοθεσία και νομολογία. Εξετάζω την εφαρμογή του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου διατηρώντας υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και κρίνω ότι ικανοποιούνται οι σχετικές προϋποθέσεις προς διατήρηση σε ισχύ των επίδικων προσωρινών διαταγμάτων ως επίσης ότι θα ήταν δίκαιο και εύλογο αυτά να διατηρηθούν σε ισχύ νοουμένου όμως ότι θα υπήρχε τροποποίηση αυτών έτσι ώστε να συμπεριλάμβαναν συγκεκριμένους όρους προς διατήρηση αυτής της ισχύς. Ότι δηλαδή η ενάγουσα πρώτο, θα πλήρωνε όλα τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι και την ημερομηνία τροποποίησης των επίδικων διαταγμάτων και δεύτερο, ότι στη συνέχεια θα πλήρωνε ανελλιπώς το συμφωνημένο ενοίκιο μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής.
- Επομένως, έχοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω η ισχύς των προσωρινών διαταγμάτων ακυρώνεται. Ενώ, διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης και εις βάρος της ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά από την εκδίκαση της αγωγής. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Παρά και την ύπαρξη σχετικής αναφοράς στη παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης του Ανδρέα Παπαβασιλείου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο