Χαράλαμπου Ανδρέα Κούππα ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λίμιτεδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 787/10, 30.9.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A39 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 787/10 Μεταξύ: Χαράλαμπου Ανδρέα Κούππα από τη Δρούσεια Ενάγοντα Και
- Πούλλας Τσαδιώτης Λίμιτεδ από το Ανατολικό
- Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 30.9.2010 Μονομερής αίτηση ημερ. 27.9.2010 Για Αιτητή-Ενάγοντα κα Ρ. Ευσταθίου για κ. Γεωργιάδη μαζί με κ. Π. Μιχαηλίδη για ν΄ ακούσουν απόφαση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την μονομερή αυτή αίτηση ο Ενάγοντας ζητά από το Δικαστήριο τα πιο κάτω: «
- Παρεμπίπτον διάταγμα που να απαγορεύει στους εναγόμενους αρ. 1, στους υπηρέτες, αντιπροσώπους και συνεργάτες τους, την λατόμευση, αφαίρεση χώματος, εκσκαφή, αποκοπή δένδρων και τη με οποιοδήποτε άλλο τρόπο επέμβαση στη μορφολογία του εδάφους του κτήματος, αρ. εγγραφής 12716, Δρούσεια, Πάφος και την μεταφορά των υλικών εκτός του κτήματος.
- Παρεμπίπτον διάταγμα που να διατάσσει τα πρόσωπα της παρ. 1 να σταματήσουν την διεξαγωγή των εργασιών που αναφέρονται στην ίδια παράγραφο.» Με βάση τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση το Δικαστήριο θεώρησε αναγκαίο όπως ζητήσει από το συνήγορο του Αιτητή να αγορεύσει και να επιχειρηματολογήσει γιατί πρέπει το Δικαστήριο να εκδώσει μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα, πράγμα το οποίο ο συνήγορος του Αιτητή έπραξε. Από τα γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση προκύπτει ότι ο Αιτητής-Ενάγων πώλησε και μεταβίβασε στην Καθ΄ ης η Αίτηση-Εναγόμενη 1 το επίδικο κτήμα τον Ιούλιο του
- Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι κατά το χρόνο που μεταβιβάστηκε το κτήμα ο Αιτητής και οι Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 1 είχαν την αντίληψη ότι η έκταση του κτήματος ήταν 6.689 τ.μ. ενώ κατά ή περί το Μάρτιο του 2010 διεφάνη ότι το κτήμα ήταν πολύ μεγαλύτερο απ' ότι είχαν την αντίληψη οι διάδικοι. Με βάση αυτούς τους ισχυρισμούς ο Αιτητής ήγειρε την παρούσα αγωγή και με την μονομερή αίτηση αξιώνει τα πιο πάνω διατάγματα διότι, όπως αναφέρει, οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 1 λατομεύουν βράχους από το εν λόγω κτήμα και κόβουν δέντρα με αποτέλεσμα να καταστρέφεται η επιφάνεια του κτήματος και να μειώνεται σημαντικά η αξία του. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η αγωγή αυτή κατεχωρήθη το Μάρτιο του 2010 και ταυτόχρονα κατεχωρήθη παρόμοια μονομερής αίτηση με βάση την οποία ο Αιτητής ζητούσε διάταγμα που να εμποδίζει την Καθ΄ ης η Αίτηση-Εναγόμενη 1 εταιρεία να πωλήσει, μεταβιβάσει, επιβαρύνει ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο αποξενώσει ή διαφορετικά διαθέσει το συγκεκριμένο κτήμα. Το Δικαστήριο έκδωσε μονομερώς το εν λόγω διάταγμα αλλά κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας το ακύρωσε. Είναι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι αμέσως μετά την ακύρωση του εν λόγω διατάγματος προχώρησε στη λατόμευση των βράχων και συνεχίζει αυτή τη λατόμευση με τις συνέπειες που αναφέρονται πιο πάνω. Ο συνήγορος του Αιτητή-Ενάγοντα επιχειρηματολογώντας και υποστηρίζοντας ότι το Δικαστήριο θα πρέπει μονομερώς να εκδώσει αυτό το διάταγμα, ανάφερε ότι η βάση της αγωγής είναι το αμοιβαίο λάθος και πλάνη των διαδίκων για την πραγματική έκταση του κτήματος, ότι τερμάτισε την συμφωνία βάση της οποίας πωλήθηκε και μεταβιβάστηκε το κτήμα, ότι είναι κατ΄ επείγον να εκδοθεί αυτό το διάταγμα διότι η λατόμευση άρχισε και συνεχίζεται με αποτέλεσμα να εξουδετερώνεται η αξία του κτήματος. Ανάφερε επίσης ο συνήγορος του Αιτητή ότι η λατόμευση είναι παράνομη, δεν έχει εξασφαλιστεί οποιαδήποτε άδεια από την αρμοδία αρχή και η συνέχιση της παρανομίας οδηγεί στην σημαντική μείωση της αξίας του κτήματος και κατά συνέπεια ο Αιτητής θα ζημειωθεί εάν δεν εμποδιστεί ο Καθ΄ ου η Αίτηση με διάταγμα. Η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για την ακύρωση του διατάγματος μη αποξένωσης του κτήματος έχει εφεσιβληθεί και εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου. Η έκδοση ή μη έκδοση τέτοιων διαταγμάτων μονομερώς ανάγεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία εν πάση περιπτώσει πρέπει να ασκείται δικαστικά. Είναι βασική αρχή ότι η έκδοση τέτοιων διαταγμάτων μονομερώς είναι μέτρο εξαιρετικό και πρέπει να ασκείται με μεγάλη φειδώ διότι με την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων ο διατασσόμενος στερείται δικαιωμάτων χωρίς να έχει ακουστεί από το Δικαστήριο. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και αφού προβληματίστηκα σε μεγάλο βαθμό απ΄ ότι τέθηκε ενώπιον μου και απ΄ ότι προκύπτει από τη δικογραφία που υπάρχει στο φάκελο της υπόθεσης κρίνω ότι δεν ενδείκνυται να εκδώσω μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα αλλά θα πρέπει να διατάξω όπως η παρούσα αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά για να προβάλει και αυτή τα επιχειρήματα της. Ως εκ τούτου η αίτηση ορίζεται στις 11.10.2010 για επίδοση. (Υπ.) ................ Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο