Εις Πτώχευσιν: Ξένια Κυριάκου, Αρ. Αίτησης: 171/10, 8 Οκτωβρίου 2010

(6)αμέσως προηγούμενων της υποβολής της παρούσας αιτήσεως μηνών διέμενε και/ή διεξήγαγε τις εργασίες της στην Πάφο.

1. Την 23/1/06 εξεδόθη απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης στην αγωγή 3536/05 όπως πληρώσει στους ενάγοντες το ποσό των €3640.59, πλέον τόκους προς 12,5% το χρόνο επί του ποσού των €3640,59 από 27/9/05 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €16.515,36, πλέον τόκο προς 8% το χρόνο επί του ποσού των €16.515,36 από 24/11/05 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €92,81 ως τόκους επί των καθυστερημένων ποσών μέχρι την 26/9/05, πλέον το ποσό των €694,55, έξοδα της αγωγής και έκδοσης της απόφασης αυτής, πλέον τόκο προς 8% το χρόνο από 24/11/05 μέχρι εξόφλησης, πλέον ΦΠΑ, πλέον €15,38 έξοδα επίδοσης.
2. Έναντι του εξ΄ αποφάσεως χρέους πληρώθηκε στις 13/3/06 το ποσό των €170,86, στις 4/5/06 το ποσό των €136,69, στις 23/5/06 το ποσό των €1.708,60 και στις 8/11/07 το ποσό των €2.904,62 μετά από πώληση του αυτοκινήτου σε δημόσιο πλειστηριασμό, οπότε δικαίως και αληθώς η Καθ΄ ης η Αίτηση εξακολουθεί να οφείλει εις τη Marfin Popular Bank Public Co Ltd το ποσό των €21.976,32 πλέον τόκους από 11/1/10, πλέον έξοδα, πλέον Φ.Π.Α..
3. Οι αιτητές έχουν καταχωρήσει επί της περιουσίας της οφειλέτιδας το Memo με αριθμό ΕΒ804/07 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου στις 10/8/
4. Το Memo αυτό δεν παρέχει καμία εξασφάλιση στους αιτητές καθότι προηγούνται άλλες επιβαρύνσεις συνολικού ύψους €204.717,13 και το ακίνητο εκτιμάται στις €50.000= για το 1/5 μερίδιο. Επίσης οι αιτητές έχουν καταχωρήσει επί της περιουσίας της οφειλέτιδας το Memo με αριθμό ΕΒ2458/07 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας στις 29/11/
5. Το εν λόγω Memo δεν παρέχει καμία εξασφάλιση καθότι προηγούνται άλλες επιβαρύνσεις συνολικού ύψους €119.890,84 και το ακίνητο εκτιμάται στις €33.000= για όλο το μερίδιο, οπότε οι αιτητές δεν έχουν και ούτε οιονδήποτε άλλο πρόσωπο εκ μέρους τους, κατέχει οιανδήποτε ασφάλεια ή εγγύηση ή εξασφάλιση δια την πληρωμή του εν λόγω ποσού.
6. Το ως άνω εξ αποφάσεως χρέος είναι εισέτι οφειλομενο και πληρωτέο και επεδόθη προς την ρηθείσα Ξένια Κυριάκου από την Πάφο ειδοποίηση πτωχεύσεως με αρ. 53/2010 στις 19/2/10 δια της οποίας ετάσσετο επταήμερος προθεσμία όπως πληρώσει το ως άνω εξ αποφάσεως χρέος της, τους τόκους και τα έξοδα, αλλά αυτή ουδέν έπραξεν μέχρι σήμερα. Στην πιο πάνω αίτηση η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει καταχωρήσει στις 30.06.2010 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηριζόμενη στους ακόλουθους λόγους:
7. Η αίτηση είναι καταχρηστική καθ΄ ότι έχει καταχωρηθεί τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά την έκδοση της επίδικης απόφασης και έχει αλλότριο σκοπό.
8. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 του Κεφ.
9. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζονται οι λόγοι ένστασης εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της Καθ΄ ης η Αίτηση, ουσιαστικά όμως επί της εν λόγω ένορκης δήλωσης δεν παρατίθενται γεγονότα αλλά επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και προβάλλονται ισχυρισμοί πως η αίτηση πάσχει νομικά καθώς και άλλα στοιχεία τα οποία δεν είναι επιτρεπτό (Βλέπε Δ.39 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας) να παρατίθενται σε ένορκες δηλώσεις αλλά θα πρέπει να προωθούνται είτε ως λόγοι ένστασης είτε να αναπτύσσονται κατά τις αγορεύσεις. Κατά την ακροαματική διαδικασία, κατατέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα ότι τα όσα αναφέρονται στην επίδικη αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι αποδεκτά και δεν αμφισβητούνται. Εν΄ όψει των εν λόγω παραδεκτών γεγονότων δεν προσκομίστηκε προφορική μαρτυρία και προωθήθηκαν οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων δια των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων τους. Μέσα από τις αγορεύσεις, η πλευρά των αιτητών εισηγείται πως έχουν αποδειχθεί όλες οι προϋποθέσεις που προνοεί η σχετική νομοθεσία, εφ΄ όσον πληρούνται όλα τα στοιχεία, τότε το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Όσον αφορά στους λόγους ένστασης που προβάλλει η Καθ΄ ης η Αίτηση, αυτοί θα πρέπει να απορριφθούν και οι δύο. Ειδικότερα όσον αφορά τον πρώτο λόγο, κατά την εισήγηση, το γεγονός ότι παρήλθαν τέσσερα χρόνια από την απόφαση μέχρι σήμερα δεν είναι λόγος για απόρριψη της αίτησης. Επίσης και ο δεύτερος λόγος δεν είναι δυνατό να ευδοκιμήσει αφού πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 5

(1)του Κεφ. 5. Από την άλλη πλευρά ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ΄ ης η Αίτηση, εισηγήθηκε ότι μέσα από τα γεγονότα προκύπτει πως η αίτηση είναι καταχρηστική και ότι σκοπός των Αιτητών δεν είναι η προστασία της περιουσίας της Καθ΄ ης αλλά η είσπραξη του χρέους, διαδικασία την οποία επέλεξαν τέσσερα χρόνια μετά την απόφαση. Περαιτέρω εισηγήθηκε πως η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επειδή οι Αιτητές δεν απόδειξαν ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει όντως οποιαδήποτε περιουσία άρα δεν υπάρχει ανάγκη για προστασία της ως είναι ο σκοπός έκδοσης του διατάγματος παραλαβής περιουσίας. Νομική Πτυχή: Το άρθρο 4 του Κεφ. 5 έχει θεσμοθετήσει τη Δικαιοδοσία των Δικαστηρίων για έκδοση διαταγμάτων παραλαβής για την προστασία της περιουσίας του χρεώστη. Στο άρθρο 5 του ιδίου Νόμου προβλέπονται οι όροι και οι προϋποθέσεις οι οποίες θα πρέπει να συντρέχουν ούτως ώστε να δικαιούται κάποιος πιστωτής να υποβάλει αίτηση πτώχευσης. Οι όροι αυτοί είναι οι ακόλουθοι: (α) το ποσό του χρέους να υπερβαίνει τα €854,00 (ΛΚ500,00), (β) το χρέος να είναι εκκαθαρισμένο ποσό πληρωτέο είτε άμεσα είτε στο μέλλον σε καθορισμένο όμως χρόνο, (γ) η πράξη πτώχευσης στην οποία θα στηρίζεται η πτώχευση να συνέβηκε μέσα σε 3 μήνες πριν την υποβολή της αίτησης, (δ) ο οφειλέτης να κατοικεί στην Κύπρο ή εάν μέσα σε ένα χρόνο πριν την υποβολή της αίτησης είχε τη συνήθη διαμονή η τόπο εργασίας του στην Κύπρο ή διεξήγαγε εργασίες προσωπικά ή με αντιπρόσωπο στην Κύπρο. Επιπλέον στην περίπτωση όπου τυγχάνει ο αιτητής-πιστωτής να είναι εξασφαλισμένος οφείλει στην αίτηση του είτε να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την ασφάλεια του προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχτεί σε πτώχευση ή να δηλώσει εκτίμηση της ασφάλειας του. Το άρθρο 6 του Κεφ. 5 προβλέπει τη διαδικασία της προώθησης της αίτησης πτώχευσης. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 6 συνάγεται ότι κατά την ακρόαση αίτησης πτώχευσης και προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής θα πρέπει να αποδειχθούν τα πιο κάτω στοιχεία: (α) βεβαίωση πιστωτή με ένορκη δήλωση για το χρέος, (β) το χρέος, (γ) η επίδοση της αίτησης, (δ) η πράξη πτώχευσης. Αναλόγως των αποδεικτικών στοιχείων το Δικαστήριο προχωρεί είτε στην έκδοση του διατάγματος, είτε στην απόρριψη της αίτησης. Επειδή ως ένας από τους λόγους ένστασης της Καθ΄ ης η Αίτηση τέθηκε το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας, κρίνεται ορθό να γίνει στη συνέχεια αναφορά στη νομολογία που διέπει το θέμα αυτό. Στην αγγλική υπόθεση Re Majory η οποία εμφαίνεται με τον τίτλο Re A Debtor

(1955)2 All E.R. 65 (CA) διατυπώθηκε ο κανόνας ότι αποτελεί κατάχρηση η χρήση ή απειλή χρήσης της διαδικασίας πτώχευσης για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο προορίζεται, αξιοσημείωτο είναι πως αναφέρθηκε ότι αυτό αποτελεί κανόνα καθολικής εφαρμογής και όχι μόνο στις διαδικασίες πτώχευσης. Στην ίδια πιο πάνω υπόθεση Re a Debtor γίνεται παραπομπή στην απόφαση Re A Judgement Summons

(1953)1 All E.R. 424 στην οποία αναφέρθηκε ότι δεν είναι παραδεκτή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης όπου αυτή θα αποτελούσε καταπιεστικό μέσο ως προς τα δικαιώματα του χρεώστη. Αναφορικά με το πότε προκύπτει κατάχρηση εξηγείται στην απόφαση Re Shaw

(1928)Ch 206, απόφαση στην οποία γίνεται ανασκόπηση στην προηγούμενη νομολογία, επί του θέματος. Με συντομία προκύπτει πως όταν η αίτηση πτώχευσης ή γενικά η πτωχευτική διαδικασία κινείται όχι με καλή πίστη ή πρόθεση αλλά για κάποιο παράλληλο ή άλλο σκοπό τότε πρόκειται για καταπίεση. Στο σύγγραμμα Williams on Bankruptcy 19η έκδοση των Μuir Hunter and David Graham στη σελίδα 70 γίνεται αναφορά στην εξουσία των αγγλικών Δικαστηρίων με βάση βέβαια ειδικό νόμο, του 1869, να μην εκδίδουν διατάγματα παραλαβής όταν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι η αίτηση πτώχευσης προωθείται για άλλο σκοπό ή για παράλληλο σκοπό. Οι ίδιες αρχές εξακολούθησαν να έχουν εφαρμογή και με μεταγενέστερη νομοθεσία, σε περιπτώσεις όπου έτυχε και λήφθηκαν χρήματα εκβιαστικά ή γίνονται προσπάθειες για να εισπραχθούν χρήματα εκβιαστικά ή ακόμη για να εξασφαλιστεί κάποιο πλεονέκτημα μυστικά από άλλους πιστωτές. Η έννοια και/ή ο θεσμός της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας αναγνωρίζεται και λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Η δε νομολογία προβάλλει πλούσια. Στην απόφαση London Clubs κ.α. ν. Ρόδου Παπαδόπουλου, Πολιτικές Εφέσεις 11149 και 11150 ημερομηνίας 23.10.2002 επιβεβαιώθηκε πρωτόδικη απόφαση με την οποία κρίθηκε ότι ήταν καταπιεστική σε βάρος χρεώστη η διαδικασία πτώχευσης καθότι, όπως εξηγείται και στην απόφαση του εφετείου, δεν προωθήθηκαν μέτρα εκτέλεσης εναντίον του χρεώστη παρ΄ότι υπήρχαν διατάγματα πληρωμής με δόσεις στα οποία δεν συμμορφωνόταν. Κρίθηκε συνεπώς ότι η πτωχευτική διαδικασία αποσκοπούσε στο να καταπιεστεί ο χρεώστης. Σε πιο πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Π. Μ. Πετράκης v. Π. Κίμωνος

(2006)1.(Γ) Α.Α.Δ. 1311 κρίθηκε, ότι πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο έκρινε τη διαδικασία πτώχευσης καταχρηστική, παρερμήνευε το σκεπτικό της υπόθεσης London Clubs Ltd καθ΄ ότι ο εφεσείοντας - πιστωτής δεν προέβηκε σε πράξη εξασφάλισης προσωπικού, αθέμιτου ή παράλληλου πλεονεκτήματος ή χρησιμοποίησε τη διαδικασία της αίτησης του με στόχο άλλον από τον προβλεπόμενο και κατά τρόπο καταπιεστικό για τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Περαιτέρω αναφέρθηκε πως αν δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του αιτητή - πιστωτή και σε βάρος χρεώστη ή άλλου πιστωτή του, τότε δεν πρόκειται για καταχρηστική διαδικασία έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον αιτητή - πιστωτή. Διαπιστώσεις Δικαστηρίου επί των πραγματικών γεγονότων: Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, κυρίως δε τα παραδεκτά γεγονότα διαπιστώνονται τα ακόλουθα: 1. Η Καθ΄ ης η Αίτηση κατά το μεγαλύτερο μέρος των

(6)έξι μηνών προ της καταχώρησης της επίδικης αίτησης η οποία καταχωρήθηκε στις 13.05.2010, διέμενε και/ή διεξήγαγε τις εργασίες της στην Πάφο.

1. Στις 23.01.2006 εκδόθηκε απόφαση Δικαστηρίου εναντίον της Καθ΄ης και προς όφελος των αιτητών και αφού έγιναν πληρωμές παραμένει ως σύνολο το ποσό των €21.976,32 πλέον τόκους από 11.01.2010, πλέον έξοδα και Φ.Π.Α..
2. Επί της περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση έχουν καταχωρηθεί memo με αριθμούς ΕΒ 804/07 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου και το ΕΒ2458/07 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας δίνοντας στοιχεία για τις εν λόγω ασφάλειες.
3. Στις 19.02.2010 επιδόθηκε στην Καθ΄ ης η Αίτηση (εντός των 3 μηνών από την καταχώριση της αίτησης) η ειδοποίηση πτώχευσης με αριθμό 53/10 ωστόσο παρά την πάροδο επτά

(7)ημερών η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. Αξιολόγηση εκδοχών και συμπέρασμα Δικαστηρίου: Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω διαπιστώσεις κρίνεται κατ΄ αρχή ότι οι αιτητές έχουν αποδείξει όλες τις προϋποθέσεις που προνοούν τα άρθρα 5 και 6 του Κεφ. 5 και ως αυτά έχουν προαναφερθεί, άλλωστε κατά την ακρόαση δεν αμφισβητήθηκε τέτοιο στοιχείο. Επομένως παραμένει προς εξέταση κατά πόσο το Δικαστήριο θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια ως προς την έκδοση ή μη του αιτούμενου διατάγματος έχοντας κατά νου και τους λόγους ένστασης που προβλήθηκαν από την Καθ΄ ης η Αίτηση. Αρχίζοντας από τον πρώτο λόγο, και δη ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, διότι καταχωρήθηκε τέσσερα χρόνια μετά την έκδοση απόφασης, αυτός απορρίπτεται καθ΄ ότι δεν βρίσκει έρεισμα σε οποιοδήποτε νομοθετική πρόνοια ή νομολογία ή και αυθεντία. Αντίθετα το γεγονός αυτό από μόνο του θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ενισχύει τη θέση ότι δεν γίνεται κατάχρηση λαμβανομένου υπόψη των όσων έχουν λεχθεί στην πολιτική έφεση 10796 ημερομηνίας 13.09.2002 όπου γίνεται σχόλιο, πως αν οι εφεσίβλητοι (πιστωτές) επιθυμούσαν, μπορούσαν να στραφούν εναντίον του χρεώστη με διάταγμα παραλαβής χωρίς προηγουμένως να επιχειρήσουν να επιτύχουν διάταγμα για εξόφληση του χρέους με μηνιαίες δόσεις. Περαιτέρω όπως έχει νομολογηθεί στην υπόθεση Πετράκη (ανωτέρω) το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας είναι θέμα γεγονότων, με βάση όμως τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είτε από τους αιτητές είτε και από την Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία δεν παρουσίασε ουσιαστικά μαρτυρία, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν νομιμοποιείται να συμπεράνει ότι βρίσκεται ενώπιον κατάχρησης της διαδικασίας με την καταχώρηση της επίδικης αίτησης. Ο δεύτερος λόγος ο οποίος αφορά την μη απόδειξη των προϋποθέσεων του άρθρου 5 του Κεφ. 5 επίσης απορρίπτεται, αφού έχει ήδη αποφασιστεί από το Δικαστήριο πως συντρέχουν όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις τόσο του άρθρου 5 όσο και του άρθρου 6 του Κεφ. 5. Κλείνοντας την παρούσα απόφαση το Δικαστήριο να αποφανθεί και παρά το γεγονός ότι δεν τέθηκε τέτοιος λόγος ένστασης, (συνεπώς δεν δόθηκε η δυνατότητα στους αιτητές να τον αντιμετωπίσουν στην ακρόαση), περί της απουσίας οποιασδήποτε περιουσίας εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση, συνεπώς, κατά την εισήγηση, δεν υπάρχει ανάγκη για προστασία της. Το Δικαστήριο σημειώνει πως κατ΄ αρχήν τέτοια προϋπόθεση δεν τίθεται από τη νομοθεσία, εν πάση όμως περιπτώσει παρ΄ ότι το θέμα είναι ενδιαφέρον, η ανάπτυξη του για την παρούσα υπόθεση θα ήταν αχρείαστη, καθ΄ ότι ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει μαρτυρία ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει περιουσία και προφανώς παραγνωρίζεται από την πλευρά της, η εν λόγω μαρτυρία προκύπτει άμεσα από τα παραδεκτά γεγονότα, και δη ότι επί της περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση έχουν καταχωρηθεί memo από τους αιτητές, συνεπώς υπάρχει περιουσία. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω η επίδικη αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα Παραλαβής της περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση, και ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας της. Το Διάταγμα Παραλαβής να επιδοθεί στον Επίσημο Παραλήπτη εντός 30 ημερών από τη σύνταξη του. Περαιτέρω τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται προς όφελος των αιτητών και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση, να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Δ. Ι. Κίτσιος, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ε.Π. Subject: Civil/Bankraptcy/Final Αναφορά: Αίτηση Πτώχευσης - Διάταγμα Παραλαβής - Κατάχρηση διαδικασίας - Ύπαρξη Περιουσίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο