Χατζηγεωργίου Χαράλαμπος ν. Ονούφριου Παπασάββα κ.α., Αρ. Αγωγής: 2502/10, 8 Οκτωβρίου 2010

Χατζηγεωργίου Χαράλαμπος ν. Ονούφριου Παπασάββα κ.α., Αρ. Αγωγής: 2502/10, 8 Οκτωβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A43 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. I. Κίτσιου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2502/10 Μεταξύ: Χατζηγεωργίου Χαράλαμπος, από τη Πάφο Ενάγοντος και

1. Ονούφριου Παπασάββα, από τη Πάφο
2. Ονούφριος Παπασάββας Λτδ, από τη Πάφο Εναγομένων ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 21.09.2010 ------------------------- Ημερομηνία: 8 Οκτωβρίου 2010 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα. Μ. Πιερή για κους. Μιχαλάκη Κυπριανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Π. Φιλίππου (κα. Μενοίκου κατά την ακρόαση) ------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση του Ενάγοντα εναντίον των Εναγόμενων στηρίζεται σε παράνομη επέμβαση με κατασκευή τοίχου εντός κοινόχρηστου χώρου σε καταστήματα όπου ο Ενάγοντας διατηρεί επιχείρηση εστιατορίου και το οποίο ως ισχυρίζεται δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει. Περαιτέρω προβάλλονται ισχυρισμοί για πρόκληση οχληρίας και παρεμπόδισης στην λειτουργία του εστιατορίου εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2 από τους οποίους διεκδικεί αποζημιώσεις. Την ίδια μέρα καταχώρησης της αγωγής δηλαδή 21.7.2010 ο Ενάγοντας καταχώρησε μονομερή αίτηση για εξασφάλιση προσωρινών διαταγμάτων τα οποία να διατάσσουν τους Εναγόμενους 1 και 2, μεταξύ άλλων να άρουν τις επεμβάσεις και οχληρία τους. Το Δικαστήριο το οποίο επιλήφθηκε της εν λόγω αίτησης θεώρησε ορθό και διέταξε την επίδοση της μέχρι τις 29.7.
3. Κατ' αυτή την ημερομηνία και εφόσον υπήρξε επίδοση της αίτησης οι Εναγόμενοι 1 και 2 μέσω του δικηγόρου τους ζήτησαν χρόνο για καταχώρηση ένστασης. Η αίτηση ημερομηνίας 21.7.2010 ως εκ τούτου προγραμματίστηκε για ακρόαση στις 6.10.2010 με προθεσμία στους Εναγόμενους 1 και 2 όπως καταχωρήσουν την ένσταση τους μέχρι 13.9.2010, κάτι που ως διαφαίνεται δεν κατόρθωσαν να πράξουν. Στις 21.9.2010 οι Εναγόμενοι 1 και 2 (στο εξής οι αιτητές) καταχώρησαν αίτηση δια κλήσεως (στο εξής η επίδικη αίτηση) με την οποία ζητούν παράταση 20 ημερών και ή οποιοδήποτε άλλο χρονικό διάστημα για καταχώρηση της ένστασης τους στην αίτηση του Ενάγοντα ημερομηνίας 21.7.
4. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την επίδικη αίτηση αναφέρονται σε ένορκη δήλωση της Χρυστάλλας Φιλίππου, δικηγόρου, και αφορούν στο ότι ο δικηγόρος που ανέλαβε την ετοιμασία της ένστασης των Εναγομένων 1 και 2 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και ως εκ τούτου δεν κατέστηκε δυνατή η συγκέντρωση όλων των απαραίτητων στοιχείων, περιλαμβανομένων και καταθέσεων από την αστυνομία οι οποίες αναμένονταν. Στην επίδικη αίτηση ο Ενάγοντας (στο εξής Καθ' ου η Αίτηση) καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: α. Η αίτηση των Εναγομένων είναι καταχρηστική και κακόπιστη. β. Η παράβαση των χρονικών περιορισμών και/ή των οδηγιών του Δικαστηρίου είναι αδικαιολόγητη και/ή οφείλεται στην αδιαφορία των Εναγομένων για τη δικαστική διαδικασία και/ή για τις οδηγίες του Δικαστηρίου. γ. Η μη εμπρόθεσμη καταχώρηση της ένστασης από μέρους των Εναγομένων δεν οφείλεται σε ουσιαστική αδυναμία συμμόρφωσης τους με τα χρονικά πλαίσια που έθεσε το Δικαστήριο. δ. Παραχωρήθηκε στους Εναγομένους ικανοποιητικός και επαρκής χρόνος για να καταχωρήσουν την ένστασης τους. ε. Η αίτηση των Εναγομένων είναι σκόπιμη και κακόβουλη και στόχο έχει την καθυστέρηση της δικαστικής διαδικασίας εις βάρος των συμφερόντων του Ενάγοντος. στ. Δεν συντρέχουν επαρκείς και/ή ικανοποιητικοί λόγοι για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ των Εναγομένων και/ή οι Εναγόμενοι απέτυχαν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι δικαιούνται την αιτούμενη παράταση χρόνου. Περαιτέρω οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της Γεωργίας Χ"Σάββα δικηγορικής υπαλλήλου. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση ουσιαστικά γίνονται αναφορές γεγονότων τα οποία προκύπτουν ήδη από το φάκελλο του Δικαστηρίου, αφ΄ ετέρου γίνονται αναφορές και για νομικά επιχειρήματα και συλλογισμούς και που δεν είναι επιτρεπτό να γίνεται μέσω των ενόρκων δηλώσεων αλλά να αναπτύσσονται κατά τις αγορεύσεις. Κατά την ακροαματική διαδικασία της αίτησης η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών αναφέρθηκε στις πρόνοιες της Δ.57, Κ.2, των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς επίσης και σε σχετική νομολογία αναφορικά με τη παράταση προθεσμιών, εισηγούμενη ότι θα πρέπει να δοθεί η παράταση της αιτούμενης προθεσμίας προκειμένου οι Εναγόμενοι να προβάλουν την ένσταση τους στην αίτηση ημερομηνίας 21.7.2010 ασκώντας το δικαίωμα τους το οποίο προκύπτει από το άρθρο 30 του Συντάγματος. Περαιτέρω δήλωσε ότι εάν παραταθεί ο χρόνος έστω για μία μέρα η ένσταση θα είναι έτοιμη για καταχώρηση, καθότι δεν υπήρχε πρόθεση εγκατάλειψης στην καταχώρηση ένστασης αλλά η μη καταχώρηση οφειλόταν στους λόγους που αναφέρθηκαν στην επίδικη αίτηση κυρίως στο πρόβλημα υγείας που είχε η δικηγόρος των αιτητών. Από την άλλη πλευρά ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση στην επίδικη αίτηση επισήμανε ότι τα προσωρινά διατάγματα θα πρέπει να εκδικάζονται σύντομα και δεν πρέπει να δοθεί περαιτέρω χρόνος στους Εναγόμενους 1 και 2 αφού δόθηκε αρκετός και δεν τον εκμεταλλεύτηκαν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η επίδικη αίτηση στηρίζεται στη Δ.57, Κ. 2 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προβλέπει περί της εξουσίας του Δικαστηρίου για παράταση οποιωνδήποτε προθεσμιών είτε αυτές τάσσονται από τους Κανονισμούς είτε παραχωρούνται από τα Δικαστήρια. Η Νομολογία μας έχει ασχοληθεί κατ' επανάληψη με τις αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση προθεσμιών. Η υπόθεση Σταυρινή Κολλάτου ν. Κυριάκου Παναγιώτου