Κωνσταντίνου Χριστοφόρου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 2071/08, 27.10.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A52 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2071/08 Μεταξύ: Κωνσταντίνου Χριστοφόρου Ενάγοντα - και - Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα Εναγόμενης --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 03.02.2010 για συνένωση αγωγών Ημερομηνία: 27.10.2010 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο - αιτητή: κα. Έλσα Κόκκινου (κ. Λ. Νεοφύτου κατά την απόφαση) Για Ενάγοντα - καθ'ου η αίτηση: κ. Χ. Φωτίου και κα. Μενοίκου --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η επίδικη αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αφορά αίτημα του εναγόμενου (στο εξής αιτητής) για Διάταγμα προς συνένωση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο μαζί με τις αγωγές 2181/08, 2048/08 και 2078/08. Νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.14 Κ 2 - 4 και η Δ.48 Κ1 - 4 και 9(e). Σύμφωνα με την επίδικη αίτηση τα γεγονότα, που την στηρίζουν είναι ότι υπάρχουν κοινά νομικά και/η πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας τα οποία προκύπτουν από τους φακέλους των υποθέσεων και τα οποία καθιστούν αναγκαία και/ή επιθυμητή τη συνένωση και την εξέταση τους από το Δικαστήριο στα πλαίσια μιας μόνο ενιαίας ακροαματικής διαδικασίας προς εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. Στην επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση από τον καθ' ου η αίτηση ο οποίος είναι ενάγοντας σε όλες τις προαναφερθείσες αγωγές. Ως μοναδικός λόγος ένστασης προβάλλεται ότι οι αγωγές στηρίζονται σε διαφορετικά γεγονότα. Περαιτέρω η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση στην οποία προβάλλονται επιχειρήματα τα οποία θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο σε άλλο στάδιο, ως επίσης προβάλλονται γεγονότα που αφορούν στην ουσία και απόδειξη των δικογραφημένων ισχυρισμών του ενάγοντα στις αγωγές, συνεπώς κρίνεται αχρείαστη η παράθεση τους σ' αυτό το στάδιο. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων οι οποίοι ανέπτυξαν τα επιχειρήματα τους προωθώντας τις εκατέρωθεν εκδοχές των πελατών τους. Ειδικότερα η ευπαίδευτη συνήγορος για τον αιτητή αναφέρθηκε στις προϋποθέσεις της Δ.14 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίες πληρούνται κατά τη γνώμη της, με την έκδοση δε του αιτούμενου διατάγματος θα εξοικονομηθούν δικαστικός χρόνος και έξοδα. Από την άλλη πλευρά ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι εφαρμόζοντας το Δικαστήριο τις αρχές επί του θέματος δεν θα πρέπει να διατάξει τη συνένωση των αγωγών, καθότι, θα προκληθεί σύγχυση στη διαδικασία ενόψει του ότι οι αγωγές αφορούν διαφορετικά πραγματικά γεγονότα και περιστατικά, ως επίσης, αφορούν σε διαφορετικά ζητήματα νόμου αφού στην αγωγή 2048/08 υπάρχει δικογραφημένος ισχυρισμός για παράνομη είσοδο και κράτηση των κλειδιών του οχήματος του καθ' ου η αίτηση, στην αγωγή 2078/08 γίνεται λόγος για παράνομη παραλαβή και κράτηση δύο δικών του σκαφών αναψυχής, στην αγωγή 2181/08 υπάρχει εκδοχή για παράνομη κράτηση του και στην αγωγή 2071/08 ο ισχυρισμός για επίθεση από αστυνομικούς. Τέλος εισηγήθηκε ότι αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η διαδικασία της ακρόασης θα είναι χρονοβόρα ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση. Νομική πτυχή: Η σχετική διάταξη την οποία επικαλούνται οι αιτητές είναι η Δ.14 κ. 2 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: "Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωσή τους." Είναι φανερό από το λεκτικό της συγκεκριμένης διάταξης η οποία στηρίζεται στη Δ.49 κ.8 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών ότι ο κύριος σκοπός της συνένωσης είναι η εξοικονόμηση χρόνου, εξόδων και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Δεδομένου ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.14 κ. 2 το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του εξουσία θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι η συνένωση των αγωγών είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης (βλέπε Balley n. Marchioness Curzon of Kedleston and others
(1932)All E.R. 398, στις σελ. 402 - 403, Georghios Hadjiathanassiou v. Parperides and others
(1975)1 C.L.R. 401). Η συνένωση θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι επιθυμητή όταν κριθεί ότι υπάρχει κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε να είναι επιθυμητό να αποφευχθεί η πολλαπλότητα των διαδικασιών και η σπατάλη δικαστικού χρόνου και δαπάνης. Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσία του, το Δικαστήριο εφαρμόζει κριτήρια και λαμβάνει υπόψη τους παράγοντες, όπως αυτά έχουν διαχρονικά προσδιοριστεί και εκτεθεί μέσα από την κυπριακή νομολογία. Ενδεικτική είναι η νομολογία στις υποθέσεις Samata Enterprises Limited v. Γεωργίου Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876 και Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. APAK AGRO INDUSTRIES κ.α.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1721 όπου διαφαίνεται ότι το καθοριστικό στοιχείο και κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις εκθέσεις απαιτήσεις των αγωγών και ανεξάρτητα από τις υπερασπίσεις ή ανταπαιτήσεις. Έχει επίσης διευκρινιστεί ότι με τη συνένωση και συνεκδίκαση των αγωγών δεν πετυχαίνεται συγχώνευση των ξεχωριστών απαιτήσεων, ούτε και παύουν αυτές να περιέχουν αυτοτελείς αξιώσεις όπως ούτε και συνεπάγεται εξομοίωση των επίδικων θεμάτων που εγείρονται σε κάθε μια από τις αγωγές που συνενώνονται, αλλά το Δικαστήριο εκδικάζει τις αγωγές μαζί αντί ξεχωριστά λόγω του κοινού σημείου που υφίσταται μεταξύ τους. Διαπιστώσεις και συμπεράσματα Δικαστηρίου: Με βάση τα δικόγραφα της Έκθεσης Απαίτησης για την κάθε αγωγή ξεχωριστά προκύπτουν τα ακόλουθα: (α) Η απαίτηση του ενάγοντα στην αγωγή 2071/08 αφορά αποζημιώσεις από επίθεση και βασανισμό που ισχυρίζεται ότι δέχθηκε από αστυνομικά όργανα κατά τη διάρκεια κράτησης του, στις 22.06.
- (β) Η απαίτηση του ενάγοντα στην αγωγή 2181/08 αφορά σε αποζημιώσεις λόγω ισχυριζόμενης παράνομης κράτησης του από αστυνομικούς στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Πάφου στις 02.09.2008 με 03.09.
- (γ) Η απαίτηση του ενάγοντα στην αγωγή 2048/08 αφορά σε αποζημιώσεις λόγω παράνομης εισόδου στην οικία του και παράνομης παραλαβής και κράτησης των κλειδιών του αυτοκινήτου του από μέλη της αστυνομίας Κύπρου κατά τις 10.08.
- (δ) Η απαίτηση του ενάγοντα στην αγωγή 2078/08 αφορά σε αποζημιώσεις λόγω παράνομης παραλαβής και κατακράτησης δύο από τα θαλάσσια σκάφη αναψυχής που έχει ο ενάγοντας και για ζημιές που αυτά υπέστηκαν κατά την παραλαβή, μεταφορά και κράτηση τους από τη λιμενική αστυνομία κατά τις 09.07.
- Με βάση το πιο πάνω υπόβαθρο το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί εάν ενώπιον του υπάρχει είτε κοινό ζήτημα νόμου είτε κοινό ζήτημα πραγματικών γεγονότων. Είναι εμφανές ότι με αναφορά στις εκθέσεις απαιτήσεων των τεσσάρων αγωγών αλλά και τα πιο πάνω αναφερθέντα δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου κοινό ζήτημα γεγονότων αφού πρόκειται για κατ΄ ισχυρισμό τεσσάρων διαφορετικών περιστατικών. Ωστόσο προκύπτει ότι για δύο από τις αγωγές ήτοι την 2071/08 και την 2181/08 εγείρονται κοινά ζητήματα νόμου, δηλαδή παραβίασης της προσωπικής ελευθερίας του Ενάγοντα, επίθεσης και παράνομης κράτησης, ως επίσης στις αγωγές 2048/08 και 2078/08 εγείρεται κοινό ζήτημα νόμου, ήτοι παράνομης κατακράτησης, στην μία περίπτωση των κλειδιών του οχήματος του Ενάγοντα και στην άλλη κατακράτηση δύο σκαφών αναψυχής. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι δεν θα ήταν πρόσφορο να συνεκδικαστούν οι τέσσερις αγωγές μαζί, ωστόσο δεν εντοπίζεται οποιοδήποτε στοιχείο που να εμποδίζει τη συνεκδίκαση ξεχωριστά των δύο ομάδων των τεσσάρων αγωγών και δη αυτές που παρουσιάζουν κοινό ζήτημα νόμου όπως αυτό έχει προσδιοριστεί πιο πάνω. Λαμβάνεται περαιτέρω υπόψη ότι με τη συνεκδίκαση όπως την έχει προδιαγράψει το Δικαστήριο ουδεμία πολυπλοκότητα είναι δυνατό να προκύψει αλλά ούτε και σύγχιση ως ισχυρίζεται η πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση. Είναι εμφανές επίσης ότι η συνεκδίκαση θα περιορίσει τα έξοδα αλλά και θα εξοικονομηθεί χρόνος, ως εκ τούτου θα προκύψει όφελος για τη δικαιοσύνη. Εν΄ όψει των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η συνεκδίκαση των αγωγών 2071/08 και 2181/08 με οδηγό (lead action) την αγωγή 2071/08 της οποίας τα κατ΄ ισχυρισμό γεγονότα είναι προγενέστερα. Επίσης εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η συνεκδίκαση των αγωγών 2048/08 και 2078/08 με οδηγό (lead action) την αγωγή 2078/08 της οποίας τα κατ΄ ισχυρισμό γεγονότα είναι προγενέστερα. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης αυτά να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα των δύο συνεκδικάσεων των αγωγών, κατά ½ για την κάθε συνεκδίκαση. (Υπ.) ............ Δ. Ι. Κίτσιος, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../X.K.,Ε.Π. Subject: Civil/other actions/interim Αναφορά: Συνεκδίκαση αγωγών - Σχετική αίτηση εγκρίνεται μερικώς, Δ.14 Κ.2 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο