Νεόφυτου Δημητρίου ν. Αρέστη Πολίτη, Αρ.Aγωγής: 2646/07, 11 Νοεμβρίου 2010

Νεόφυτου Δημητρίου ν. Αρέστη Πολίτη, Αρ.Aγωγής: 2646/07, 11 Νοεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Αρ.Aγωγής: 2646/07 Μεταξύ: Νεόφυτου Δημητρίου, από την Πάφο Ενάγοντα - και - Αρέστη Πολίτη, από την Πάφο Εναγόμενου ----------------------- Ημερομηνία: 11 Νοεμβρίου 2010 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Μ. Μυτίδης για Κ. Κωνσταντίνου Για τον Εναγόμενο: κ. Γ. Χ΄΄Νεοφύτου (Για να ακούσει απόφαση κ. Λ. Χ¨ Νεοφύτου) ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η O ενάγοντας αξιώνει εναντίον του εναγόμενου γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για επίθεση που δέχτηκε από αυτόν κατά ή περί την 26.11.2006 σε νυχτερινό κέντρο στην Πάφο και που είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση των σωματικών βλαβών που περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης. Ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης του αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, χωρίς να προβάλλει καμία θέση ή εκδοχή ως υπεράσπιση. Πέραν του ότι αρνείται τις σωματικές βλάβες του ενάγοντα ισχυρίζεται ότι οι τραυματισμοί του όπως περιγράφονται είναι εξογκωμένοι και/ή οι επιπτώσεις κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η Μαρτυρία: Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν ενώπιον μου συνολικά 8 μάρτυρες. Εκ μέρους του ενάγοντα, ο ενάγοντας (Μ.Ε.1), ο πατέρας του Γεώργιος Αρέστη (Μ.Ε.2), ο Δρ. Φυλακτής Κωνσταντινίδης (Μ.Ε.3) και ο οφθαλμίατρος Ανδρέας Χαραλάμπους (Μ.Ε.4), για τον εναγόμενο μαρτυρία έδωσε ο Βλέταν Μιλανοβιτς (Μ.Υ.1), ο Γιώργος Ιωαννίδης (Μ.Υ2), ο Λούκας Λούκα (Μ.Υ.3) και ο εναγόμενος (Μ.Υ.4). Τα τεκμήρια της υπόθεσης: Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής κατατέθηκαν τα πιο κάτω:

1. Γραπτή κατάθεση του ενάγοντα (Τεκμήριο 1), η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του.
2. Ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 7.2.2007 του Δρ. Φ. Κωνταντινίδη (Τεκμήριο 2)
3. Ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 21.3.2007 (Τεκμήριο 2)
4. Απόδειξη πληρωμής υπ΄αρ. 785071 (Τεκμήριο 4)
5. Απόδειξη πληρωμής υπ΄αρ. 785052 (Τεκμήριο 5)
6. Γνωμάτευση Υγειονομικής Επιτροπής Αναρρωτικών Αδειών Πάφου υπ΄αρ. 418 ( Τεκμήριο 6)
7. Ιατρική Έκθεση ημερομηνίας 26.11.2006 (Τεκμήριο 7)
8. Γραπτή κατάθεση του Μ.Υ.1 (Τεκμήριο 8), η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του.
9. Γραπτή κατάθεση του Μ.Υ.2 (Τεκμήριο 9), η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του.
10. Γραπτή κατάθεση του Μ.Υ.3 (Τεκμήριο 10), η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του.
11. Γραπτή κατάθεση του Μ.Υ.4 (Τεκμήριο 11), η οποία αποτέλεσε μέρος της εξέτασης του. Αυτά που οι μάρτυρες έχουν αναφέρει στο δικαστήριο, έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στα πλαίσια της παρούσας απόφαση. Στην συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, γίνεται αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας και κατά λογική συνέπεια την αποδοχή ή απόρριψη της. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε λέχθηκε από τους συνηγόρους των διαδίκων στις αγορεύσεις τους. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες καθώς και οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους. Έχοντας με ιδιαίτερη προσοχή μελετήσει τη μαρτυρία στην ολότητα της και έχοντας παρακολουθήσει τους μάρτυρες με προσοχή δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο ενάγων και οι μάρτυρες του έχουν καταθέσει την αλήθεια ενώπιον του δικαστηρίου σε αντίθεση με τον εναγόμενο και τους μάρτυρες υπεράσπισης. Ο ενάγων (Μ.Ε.1) μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Απαντούσε με ευθύτητα, απλότητα, ήταν θετικός και επεξηγηματικός στις απαντήσεις του, η μαρτυρία του διέπετο από αυθορμητισμό και δεν έχω αντιληφθεί να περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση ή τάση υπερβολής ή υπεκφυγής κατά τις απαντήσεις που έδιδε τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του. Θεωρώ ότι στο δικαστήριο είπε την αλήθεια σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης. Έγινε προσπάθεια κατά την αντεξέταση του ενάγοντα να συνδεθούν τα τραύματα που ο ενάγων είχε υποστεί σε προγενέστερο στάδιο σε σχέση με τα οποία είχε λάβει άδεια αναρρωτική από τον στρατό που υπηρετούσε, υποβάλλοντας του ότι προσπαθεί να κρύψει από το Δικαστήριο την πραγματική κατάσταση σε σχέση με την υγεία του. Ο ενάγοντας ερωτηθείς σχετικά εξήγησε τι τραύματα είχε υποστεί με τον τρόπο που αυτός τα αντιλαμβανόταν χωρίς ενδοιασμό. Για παράδειγμα ενώ του είχε υποβληθεί ότι είχε υποστεί κάκωση στο αριστερό πόδι αυτός επέμενε ότι είχε χτύπημα και όχι κάκωση γιατί δεν είχε σπάσει. Έχοντας κατά νου το σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε και ειδικότερα των Μ.Ε.3 και 4, οι τραυματισμοί που φαίνεται να υπέστη σε προγενέστερο στάδιο ο ενάγων ουδεμία σχέση έχουν με το συμβάν και δεν μπορούν να συνδεθούν χρονικά αφού αυτά δεν είχαν διαπιστωθεί από του γιατρούς που τον εξέτασαν στις 26.11.2006 και ακολούθως. Τα τραύματα στα οποία αναφέρθηκαν οι γιατροί εντοπίζονται κυρίως στο πρόσωπο του ενάγοντα και ουδεμία σχέση έχουν με τα τραύματα που περιγράφονται στο Τεκμήριο
12. Συνεπακόλουθα δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος ο εναγόμενος να αποκρύψει από το Δικαστήριο οτιδήποτε σχετικό με την προηγηθείσα κατάσταση της υγείας του. Του υποβλήθηκε από την υπεράσπιση κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του ότι στο κέντρο η παρέα του χτυπήθηκε με άλλη παρέα και όταν οι φρουροί του κέντρου τους έβγαλαν έξω αυτοί συνέχισαν την συμπλοκή και επειδή «έφαε ξύλο» θέλει να τα φορτώσει πάνω στον Αρέστη (εναγόμενο) ως την εύκολη λύση. Όλα τα πιο πάνω ο Μ.Ε.1 τα αρνήθηκε και με φυσικότητα απάντησε ότι αν τσακωνόταν με άλλο θα έφερνε τον άλλο στο Δικαστήριο και όχι τον Αρέστη. Ο ενάγοντας δεν είχε κανένα λόγο να εμπλέξει τον εναγόμενο, ήδη είχε περάσει αρκετή ώρα από το περιστατικό στην είσοδο του κέντρου και δεν φάνηκε να τον επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο το γεγονός αυτό ώστε να θέλει να φορτώσει στον εναγόμενο ξυλοδαρμό που δέχτηκε από άλλο πρόσωπο, ο ενάγοντας σε καμία περίπτωση δεν έδωσε την εντύπωση τέτοιου ανθρώπου, σε αντίθεση με τον εναγόμενο, ο οποίος φάνηκε άνθρωπος με εχθρικά αισθήματα και είχε ύφος και τόνο ειρωνικό καθ΄ολη την διάρκεια που βρισκόταν εντός του Δικαστηρίου και ενώ μαρτυρούσε. Ο ενάγοντας κατονόμασε στον πατέρα του ευθύς μόλις ερωτήθηκε το ίδιο βράδυ, το πρόσωπο που τον χτύπησε, λέγοντας του ότι ήταν ο Αρέστης από τον Μούτταλο αφού όπως ανάφερε δεν γνώριζε το επίθετο του μέχρι εκείνη τη στιγμή αλλά το έμαθε μετά από 2 ημέρες. Στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης του ενάγοντα αναφέρεται ότι ο εναγόμενος μετά που ξυλοκόπησε τον ενάγοντα, τον άφησε αιμόφυρτο στον πιο πάνω κέντρο. Ο ενάγων στην μαρτυρία του (βλέπε Τεκμήριο 1 παρ. 11) ανέφερε ότι ο εναγόμενος μετά που τον χτύπησε τον έβγαλε έξω από το κέντρο από την πόρτα της αποθήκης, τα ίδια υποστήριξε και στην αντεξέταση του. Υποβλήθηκε στον ενάγοντα ότι το ότι τον έβγαλε έξω είναι «κόψιμο του νου του» για να προσαρμόσει την μαρτυρία του με άλλη μαρτυρία που θα φέρει και πως έτσι πάει να τα «σάσει». Αναφορικά με το τελευταίο δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία, είτε από την πλευρά του ενάγοντα είτε από την πλευρά του εναγόμενου, που να ενισχύει ή να θέτει υπό αμφιβολία την μαρτυρία του ενάγοντα και δεν θεωρώ ότι επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του ενάγοντα το αν αυτός ανέφερε «μέσα» ή «έξω» από το κέντρο είτε «στο πιο πάνω κέντρο», επιπρόσθετα ουδέποτε αμφισβητήθηκε ότι οι φίλοι του τον είχαν βρει τραυματισμένο έξω από το κέντρο όπου και τον μετέφεραν στο σπίτι του. Συνεπακόλουθα η μαρτυρία του κρίνεται αποδεκτή από το δικαστήριο. Ο πατέρας του ενάγοντα δεν ήταν παρών στο νυχτερινό κέντρο για να μπορέσει να αναφέρει στο δικαστήριο οτιδήποτε σχετικό μετά διαδραματισθέντα το βράδυ της 26ης Νοεμβρίου 2006 και δεν είναι αυτό που ήρθε να υποστηρίξει ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Μ.Ε.2 είδε τον γιό του χτυπημένο στο πρόσωπο όταν αυτός μεταφέρθηκε από δύο φίλους του στο σπίτι γύρω στις 04:00 της 26ης Νοεμβρίου
13. Όταν ζήτησε από τον γιο του να του αναφέρει τι συνέβη, αυτός του είπε ότι τον χτύπησε κάποιος Αρέστης από τον Μούτταλο. Όπως ανέφερε ο Μ.Ε.2 μετέφερε τον γιό του στην Αστυνομία και στην συνέχεια στις πρώτες βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου όπου εκεί εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό και στη συνέχεια εισήχθη στον χειρουργικό θάλαμο του Νοσοκομείου. Ο ίδιος πρόσεξε ότι ο γιος του ήταν χτυπημένος στην μύτη, έφερε μώλωπες και στα δύο του μάτια, στα ζυγωματικά και στο μέτωπο ενώ το αριστερό του μάτι ήταν πρησμένο. Επίσης αναφέρθηκε στην μετατραυματική και ψυχολογική κατάσταση του ενάγοντα όπως αυτός την έχει αντιληφθεί και την έχει βιώσει. Ο μάρτυρας αυτός άφησε στο δικαστήριο θετική και πολύ καλή εντύπωση. Παρέθεσε στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια και θετικότητα αυτά που γνώριζε και ήταν σε θέση να γνωρίζει και δεν μου άφησε καμία αμφιβολία για την αλήθεια των όσων κατέθεσε. Παρέμενε σταθερός στη μαρτυρία του μέχρι τέλους χωρίς να κλονιστεί ή να υποπέσει σε αντιφάσεις στην διάρκεια της αντεξέτασης του. Σε καμία περίπτωση δεν έδωσε την εντύπωση ενός πονηρού και πανούργου ανθρώπου, ο οποίος μαζί με τον γιο του, όπως του καταλογίστηκε κατά την αντεξέταση του, ενέπλεξαν τον εναγόμενο με σκοπό να αποκομίσουν χρήματα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της. Οι Μ.Ε 3 και 4 είναι ιατροί και κατέθεσαν την γνώμη τους ως εμπειρογνώμονες σχετικά με τα τραύματα τα οποία ο ενάγων υπέστηκε. Κρίνω ότι οι πιο πάνω μάρτυρες μπορούν να θεωρηθούν ως εμπειρογνώμονες με βάση τα όσα κατέθεσαν αναφορικά με τα προσόντα τους και την εμπειρία τους και ως τέτοιους τους αποδέχεται το δικαστήριο. Να σημειωθεί δε ότι τα προσόντα του Μ.Ε.3 με βάση την δήλωση του κ. Χ¨Νεοφύτου έγιναν παραδεκτά ενώ τα όσα ανάφερε ο Μ.Ε.4 σε σχέση με τα προσόντα του δεν έχουν αμφισβητηθεί. Και οι δύο πιο πάνω μάρτυρες μου έχουν κάνει καλή εντύπωση και αποδέχομαι την μαρτυρία τους ειδικότερα αυτή που σχετίζεται με τα τραύματα που έφερε ο ενάγων κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο. Το ότι ο ενάγων τραυματίστηκε το βράδυ της 26ης Νοεμβρίου 2006 δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Ότι αμφισβητήθηκε είναι το είδος και το μέγεθος των τραυμάτων του. Ο Μ.Ε.3 εξέδωσε το Τεκμήριο
14. Ανέφερε στην αντεξέταση του πως σαν Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου οι ασθενείς που εισάγονται είναι υπό την άμεση επίβλεψη του ενώ έχει και την ευθύνη των ιατρών και του προσωπικού σε σχέση με την περίθαλψη των ασθενών. Όπως εξήγησε τα ιατρικά πιστοποιητικά ετοιμάζονται μετά από μελέτη των φακέλων των ασθενών. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του εάν μπορεί να πει αν το ίδιος προσωπικά εξέτασε τον ενάγοντα απάντησε «αυτή την στιγμή δεν μπορώ να σας απαντήσω». Το τεκμήριο 2, σύμφωνα με τα γραφόμενα του, ετοιμάστηκε από τον Μ.Ε.3 στις 21.3.2007 λίγους δηλαδή μήνες μετά που ο ενάγοντας εισήχθηκε στο νοσοκομείο. Στο Τεκμήριο 2, ο Μ.Ε.3 πιστοποιεί ότι, στις 26.11.2007 εξέτασε τον ενάγοντα, ο Μ.Ε. 3 κατά την κυρίως εξέταση του υιοθέτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και ουδέποτε αμφισβητήθηκε ότι πράγματι εξέτασε τον ενάγοντα. Η αναφορά του ότι «δεν μπορώ να σας πω αυτή την στιγμή» ήταν ειλικρινής, λόγο του χρόνου που παρήλθε όπως εξήγησε, δεν δηλώνει όμως άρνηση ότι εξέτασε τον ενάγοντα ώστε να αναιρεί τα γραφόμενα του στο Τεκμήριο
15. Επιπρόσθετα ο μάρτυρας αυτός όπως ανέφερε κατείχε την ίδια θέση κατά το χρονικό σημείο που ο ενάγων εισήχθηκε στην Χειρουργική κλινική του Νοσοκομείου και συνεπακόλουθα είχε υπό την άμεση επίβλεψη του ενάγοντα ως ασθενή της κλινικής ώστε να είναι σε θέση να γνωρίζει την κατάσταση της υγείας του και να την αποτυπώσει στο πιστοποιητικό που έκδωσε. Ο πιο πάνω μάρτυρας ήταν ανεξάρτητος και αντικειμενικός και αυτό φάνηκε από την απάντηση που έδωσε, όταν του υποβλήθηκε πως μερικά από τα τραύματα του ενάγοντα δεν προκλήθηκαν από ξυλοδαρμό αλλά προΰπαρχαν λόγω ατυχήματος που είχε κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας. Ο Μ.Ε. 4 με τεκμηριωμένο τρόπο κατάθεσε την γνώμη, την άποψη και τα πορίσματα του σε σχέση με τα όσα διαπίστωσε και σχετίζονται με την κατάσταση της υγείας του ενάγοντα αφού τον εξέτασε στις 28.11.2006 στο Οφθαλμολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου Πάφου. Η μαρτυρία του σε σχέση με την εξέταση και τα πορίσματα του δεν έχει αμφισβητηθεί, οι ερωτήσεις κατά την αντεξέταση του αφορούσαν περισσότερο τον χρόνο και τον τρόπο πρόκλησης των τραυμάτων που διαπίστωσε. Υπήρξε θεωρώ αντικειμενικός και ανεξάρτητος και αυτό διαφάνηκε από τον τρόπο και το ύψος που μαρτυρούσε. Αποδέχομαι την γνώμη και την μαρτυρία του. Θέμα προς σχολιασμό αποτέλεσε το Τεκμήριο 7, το οποίο αναφέρεται μόνο στον αριστερό οφθαλμό σε σχέση με το Τεκμήριο 2, το οποίο αναφέρεται σε οφθαλμικούς κόγχους, εννοώντας έτσι και τα δύο μάτια. Είναι κοινά παραδεκτό ότι το Τεκμήριο 7 συμπληρώθηκε από ιατρό των πρώτων βοηθειών του Νοσοκομείου στις 26.11.
16. Το πρόσωπο που έκδωσε και συμπλήρωσε το Τεκμήριο 7, το οποίο ήταν το παραπεμπτικό που δόθηκε στον ενάγοντα και τον Μ.Ε.2 από την Αστυνομία, δεν κλήθηκε να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου από καμία πλευρά. Σχετική όμως με την κατάσταση της υγείας των ματιών του ενάγοντα είναι η μαρτυρία του Μ.Ε.4, ο οποίος είναι οφθαλμίατρος και μεταξύ άλλων ανάφερε πως τα τραύματα στο μάτι μπορεί ένας οφθαλμίατρος να τα δει με μικροσκόπιο. Συνεπακόλουθα σε ότι αφορά τα τραύματα στα μάτια του ενάγοντα, πληρέστερη και πιο έγκυρη θεωρώ πως είναι η μαρτυρία του Μ.Ε.
17. Ως εκ τούτου όπου η ιατρική μαρτυρία συγκρούεται επί του προκειμένου επιλέγω την μαρτυρία του Μ.Ε.
18. Τα όσα στο Τεκμήριο 6 καταγράφονται ως τραύματα, σε σχέση με αυτά που καταγράφονται στα Τεκμήρια 2 και 3, είναι ασύνδετα μεταξύ τους και άσχετα. Το Τεκμήριο 6 αναφέρεται σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση, κάταγμα ωμοπλάτης και κάκωση αριστερού γόνατος τραυματισμοί οι οποίο φαίνεται να είχαν διαπιστωθεί σε προηγούμενο χρονικό σημείο και τους οποίους οι Μ.Ε. 3 και 4 δεν έχουν σημειώσει στα Τεκμήρια που έχουν εκδώσει. Είναι εμφανές ότι οι πιο πάνω τραυματισμοί είχαν προκληθεί σε διαφορετικούς χρόνους και από διαφορετική αιτία. Συνεπακόλουθα αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο ενάγοντας έφερε τραύματα όταν εισήλθε στο Νοσοκομείο στις 26.11.2006 και αυτά είναι όπως περιγράφονται στα Τεκμήρια 2 και 3, εκτός, όπως πιο πάνω αναφέρω, στα σημεία που συγκρούονται σε σχέση με την κατάσταση της υγείας των ματιών του ενάγοντα υπερισχύει το Τεκμήριο 3 για τους λόγους που επίσης εξήγησα. Η μαρτυρία του εναγόμενου και μαρτύρων ήταν κατασκευασμένη και προσχεδιασμένη, αυτή την εντύπωση δημιούργησαν στο Δικαστήριο και δεν με έχουν πείσει ως προς το βασικό τους επιχείρημα. Όπως προσπάθησαν να εξηγήσουν, ενώ ο ένας είναι διευθυντής, ο δεύτερος φρουρός ασφαλείας όπως και ο εναγόμενος και ο άλλος ιδιοκτήτης και ο καθένας από αυτούς είχε τα δικά του καθήκοντα και ενώ το κέντρο δέχτηκε εκείνο το βράδυ ως πελάτες περί τα 1500 με 2000 άτομα, όλοι στέκονται στο ίδιο μέρος, όλοι ήξεραν και ήταν σε θέση να αντιληφθούν τις κινήσεις του άλλου και όλων μαζί, έβλεπαν με ποιο/ποιους συνομιλεί, ακούγαν τι λέει και κανένας δεν ξεφεύγει από τα μάτια του άλλου σχεδόν ούτε για λεπτό. Τα ίδια υποστήριξαν και όταν σημειώθηκε η φασαρία εντός του κέντρου και εισήλθαν σε αυτό για να επιληφθούν του θέματος, ότι δηλαδή είχαν και σε εκείνο το χρονικό σημείο οπτική επαφή αλλά και αμέσως μετά το επεισόδιο αφού επέστρεψαν όλοι στο αρχικό μέρος. Συνεπεία των πιο πάνω όλοι τους ήταν έτοιμοι να δηλώσουν με απόλυτη σιγουριά ότι ο εναγόμενος δεν χτύπησε τον ενάγοντα εκείνο το βράδυ αφού τον έβλεπαν καθόλη την διάρκεια της νύχτας. Ήταν υπερβολικοί και εμφανώς έδειξαν ότι ήρθαν στο Δικαστήριο για να υποστηρίξουν τον συνάδελφο του και ο εναγόμενος 3 τον εργοδοτούμενο του. Ο Μ.Υ.1 κατά την αντεξέταση του ερωτηθείς σχετικά, παρέθεσε τα καθήκοντα του ως διευθυντής του κέντρου, συνοψίζοντας ότι η εργασία του περιλαμβάνει γενικά ότι χρειάζεται για να λειτουργήσει ένα μαγαζί, από την άλλη όμως παρουσίαζε τον εαυτό του, αλλά και ο εναγόμενος αναφερόμενος σε αυτόν, ότι το μόνο που έκανε το βράδυ της 26ης Νοεμβρίου 2006 ήταν να στέκεται στην είσοδο, εκτός τη στιγμή που εισήλθε στο κέντρο όταν έγινε η φασαρία, ώστε να μπορεί τελικά με βεβαιότητα να πει πως σε καμία περίπτωση δεν διαπίστωσε ο εναγόμενος να έφυγε από την θέση του να μπήκε στο κέντρο και να ξυλοκόπησε κάποιο. Η μαρτυρία του Μ.Υ. 3, ιδιοκτήτη του κέντρου διαψεύδει τον εναγόμενο και επιβεβαιώνει τον ενάγοντα για το ότι στο εν λόγω κέντρο υπήρχε κάποιου είδους κανονισμός για διαχωρισμό των πελατών με βάση την ηλικίας τους. Συγκεκριμένα ο Μ.Υ 3 στην κατάθεση του (Τεκμήριο 10), εξηγεί τι ακριβώς γίνεται στον χώρο και με ποιο τρόπο οι πελάτες διαχωρίζονται, συγκεκριμένα αναφέρει: «..γιατί συνήθως χωρίζουμε τις πιο μεγάλες ηλικίες με τους πιο νεαρούς πελάτες δηλαδή μέχρι ηλικίας 20 ετών οι οποίοι πηγαίνουν στο πάνω μέρος του κέντρου..». Ο εναγόμενος δήλωσε πλήρη έγνοια για την πολιτική αυτή που υπάρχει αφού σε υποβολή ότι υπήρχε τέτοια πολιτική και ότι την γνωρίζει απάντησε «όχι». Από την μαρτυρία των Μ.Υ. 1, 2 και 3 επιβεβαιώνεται επίσης ότι το κέντρο χωριζόταν σε πάνω και κάτω μέρος και δεν ήταν ακριβώς όπως ο εναγόμενος το περίγραψε ως ένας ενιαίος μεγάλος τετράγωνος χώρος, επιπρόσθετα, δεν υπάρχει καμία λογική να γινόταν διαχωρισμός στην είσοδο του κέντρου με βάση τις ηλικίες εάν επρόκειτο για ενιαίο χώρο. Καθίσταται εμφανές γιατί ο εναγόμενος πρόβαλε τις πιο πάνω θέσεις, ώστε να αποκλείσει το γεγονός ότι ο χώρος που θα εισέρχετο ο ενάγοντας αποτέλεσε θέμα συζήτησης μεταξύ τους, αναφέροντας μάλιστα ερωτηθείς, πως δεν έγινε τέτοια συζήτηση μεταξύ τους διότι οι δύο πόρτες καταλήγουν στον ίδιο χώρο και πως πρόκειται για ένα τετράγωνο μαγαζί. Σε καμία περίπτωση δεν έχω πειστεί και δεν αποδέχομαι ότι στις 26/11/2006 οι Μ.Υ.1, 2 και 3 είχαν υπό την πλήρη επίβλεψη και εποπτεία τους τον εναγόμενο ώστε να αποκλειστεί το γεγονός ότι ήταν αυτός ο οποίος επιτέθηκε και χτύπησε τον ενάγοντα όπως αυτοί προσπάθησαν να πείσουν το Δικαστήριο. Ούτε ο εναγόμενος με έχει πείσει ότι ήταν μαζί με τα πρόσωπα κατέθεσαν ως μάρτυρες του όλο το βράδυ μέχρι που έκλεισε το κέντρο τόσο πριν όσο και μετά το επεισόδιο που έγινε εντός του κέντρου. Ο εναγόμενος ήθελε να παρουσιάσει τον εαυτό που πολύ ευγενικό άτομο αφού ακόμα και την ώρα της φασαρίας που έγινε εντός του κέντρου ανέφερε, σε δύο περιπτώσεις, ότι τους είπε «παρακαλώ σταμάτησε τον καυγά» και μετά τους έβγαλαν έξω ενώ στην κατάθεση του (Τεκμήριο 11) αναφέρει ότι έσπρωξαν τα άτομα αυτά και όταν ερωτήθηκε για αυτό που είπε στην κατάθεση του, διστακτικά απάντησε και έδειξε ότι άπλωσε τα χέρια του με νόημα να εξέλθουν του κέντρου. Προσπάθησαν να πείσουν ότι ο καυγάς μεταξύ των θαμώνων όταν τους έβγαλαν έξω, συνεχίστηκε στον χώρο στάθμευσης, θέλοντας έτσι να ενισχύσουν την θέση ότι ο ενάγοντας χτυπήθηκε έξω από το κέντρο από τρίτο ή τρίτα πρόσωπα. Όλοι δήλωσαν όμως ότι αμέσως μετά που τους έβγαλαν έξω επέστρεψαν στις θέσεις τους, ο εναγόμενος ερωτηθείς δε αν είδε που πήγαν τα πρόσωπα αυτά, είπε ότι όταν βγήκαν έξω έκλεισαν την πόρτα και δεν γνωρίζει. Ο Μ.Υ.3 ενώ στην κατάθεση του (Τεκμήριο 10) δηλώνει «Αυτοί στην συνέχεια συνέχισαν τον καυγά έξω από το μαγαζί χωρίς να ανακατευτεί κανένας μας», στην αντεξέταση του ανάφερε «εμείς τους βγάλαμε έξω από το μαγαζί από την έξοδο κινδύνου στο πλάι από εκεί και πέρα δεν ξέρω αν δέρτηκαν έξω, τι έκαναν έξω». Ο Μ.Υ.3 εργοδότης του εναγόμενου είπε μάλιστα ότι ενάγοντας ήταν μέσα στα άτομα που έβγαλαν έξω και ότι τον είδε. Αυτό είναι ψέμα. Ο Μ.Υ.3 αρχικά έλεγε «νομίζω ήταν μέσα» ερωτηθείς αν τον είδε απάντησε «ναι» μετά ξανά επανέλαβε πως νομίζει και μετά δήλωνε με βεβαιότητα ότι ήταν μέσα στα άτομα που έβγαλαν έξω, κάτι τέτοιο δεν το είπε στην κυρίως εξέταση του αλλά ούτε και στην κατάθεση του (Τεκμήριο 10), ενώ σε κάποιο άλλο σημείο της μαρτυρίας του αναφέρθηκε σε πληροφόρηση ότι ο ενάγων ήταν μέσα σε αυτά τα άτομα που έβγαλαν έξω. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι την μαρτυρία της υπεράσπισης και ειδικότερα αυτή που έχει να κάνει με τις κινήσεις του εναγόμενου. Ευρήματα Δικαστηρίου: Με βάση την ενώπιον κατατεθείσα μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο ενάγων κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν ηλικίας 19 ετών και υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία. Στις 26.11.2006 και ώρα 01:00 μαζί με δύο φίλους του επισκέφθηκαν το Club με την ονομασία Ivy στην Πάφο για διασκέδαση. Στην είσοδο του κέντρου ζήτησαν από τον εναγόμενο όπως τους αφήσει να εισέλθουν στο κάτω μέρος του κέντρου αλλά αυτός τους ανέφερε πως δεν μπορούν να πάνε καθότι εκεί πηγαίνουν όσοι έχουν ηλικία 30 ετών και άνω. Ο ενάγων είπε στον εναγόμενο ότι είναι ηλικίας 19 ετών ενήλικας και άρα δεν υπάρχει καμία διαφορά ενός 30χρονού και ενός 19χρονού. Στην είσοδο υπήρχε ακόμη ένα πρόσωπο ο οποίος τους ανέφερε ότι δεν μπορούσαν να πάνε στο κάτω μέρος καθότι πρέπει να είναι 20 χρονών. Ο εναγόμενος τότε ρώτησε τι από τα δύο ισχύ και ζήτησε να δει τον εργοδότη τους προκειμένου να μάθει. Ο εναγόμενος του ζήτησε να φύγει από την είσοδο γιατί εμπόδιζε την δουλεία του και τελικά αφού δεν ερχόταν οποιοσδήποτε υπεύθυνος στο μέρος εισήλθαν και πήγαν στο πάνω μέρος του κέντρου. Μετά από πάροδο 2 - 3 ωρών κοντά στο σημείο που βρισκόταν ο ενάγων με την παρέα του έγινε φασαρία με αποτέλεσμα να επέμβουν κάποια πρόσωπα που εργάζονταν στο κέντρο. Μετά την λήξη του επεισοδίου, ο εναγόμενος πήγε προς το μέρος του ενάγοντα και τον ρώτησε ποιο είναι το πρόβλημά του και όταν ο ενάγοντας του απάντησε πως το πρόβλημα ήταν ότι δεν τους άφησε να πάμε στο κάτω μέρος του κέντρου και δεν τον άφησε να δει το μάστρο του, ο εναγόμενος τον έπιασε από το χέρι και τον τράβηξε να τον βγάλει έξω από το κέντρο, όταν ο εναγόμενος τον ξαναρώτησε «ποιο είναι το πρόβλημα σου» και όταν ο ενάγοντας του έδωσε την ίδια απάντηση ο εναγόμενος αντέδρασε έντονα φωνάζοντας «τι είναι τούτες οι μαλακίες; και θέλεις να μιλήσεις με το μάστρο;», τότε ο ενάγοντας του απάντησε ότι τώρα δεν έχει σημασία αλλά εκείνος επέμενε να πάει ο ενάγοντας να τον δει (τον μάστρο) και τον οδήγησε σε μια αποθήκη, δίπλα από τις τουαλέτες του κέντρου. Εκεί ο εναγόμενος τον ξαναρώτησε «τι είναι τούτες οι μαλακίες;» και όταν ο ενάγοντας προσπάθησε να του εξηγήσει και ενώ ετοιμαζόταν να φύγει του είπε «μαζί σου εν συνεννοούμαι», ο εναγόμενος τον τράβηξε από τον ώμο και τον κτύπησε με γροθιά στο δεξί μάτι. Ο ενάγοντας προσπάθησε να αμυνθεί, αλλά λόγω του ότι ο εναγόμενος ήταν πιο γεροδεμένος συνέχισε να τον χτυπά με τα χέρια του στο πρόσωπο. Σε μια προσπάθεια του ενάγοντα να τον κάνει να σταματήσει τον έπιασε από το κεφάλι, όμως ο εναγόμενος πίεσε με όλη του τη δύναμη το αριστερό μάτι του ενάγοντα και στη συνέχεια έπεσαν και οι δύο στο πάτωμα. Ο ενάγοντας προσπάθησε να ξεφύγει, αλλά αμέσως ο εναγόμενος σηκώθηκε και άρχισε να τον χτυπά ενώ ήταν ακόμα στο πάτωμα, με τα χέρια του και τα πόδια του στο πρόσωπο. Μετά το ξυλοδαρμό του ενάγοντα, ο εναγόμενος τον έβγαλε έξω από το κέντρο, από πόρτα της αποθήκης, και τον άφησε στο έδαφος όπου και τον βρήκαν οι φίλοι του και τον μετέφεραν στο σπίτι του. Από εκεί ο πατέρας του τον πήρε στην Αστυνομία και ακολούθως στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Ο ενάγων εισήχθηκε στην της Χειρουργική Κλινική του Νοσοκομείου και παρέμενε για νοσηλεία μέχρι την 30.11.
19. Η επίθεση που δέχτηκε ο ενάγων είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό του και τα τραύματα που υπέστη είναι όπως πιο πάνω περιγράφονται. Τα τραύματα του ενάγοντα υποχώρησαν πλήρως μετά από 1 με 1 ½ μήνα από το συμβάν. Νομική πτυχή του θέματος: Σύμφωνα με το άρθρο 26