Ζήνων Χατζηττοφή αποβιώσαντα δια της Διαχειρίστριας της περιουσίας αυτού Μαρίας Μιχαηλίδου κ.α. ν. AN STASIS ESTATES CO LTD, Αρ. Αγωγής: 1281/08, 12.11.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Δ. Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1281/08 Μεταξύ:
- Ζήνων Χατζηττοφή αποβιώσαντα, δια της Διαχειρίστριας της περιουσίας αυτού Μαρίας Μιχαηλίδου εκ Λεμεσού.
- Ελένη Χατζηττοφή αποβιώσας, δια της Διαχειρίστριας της περιουσίας αυτής Μαρίας Μιχαηλίδου εκ Λεμεσού.
- Φωτεινής Μωλυνά νυν εις Αμερική, δια της πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Μαρίας Σταυρινίδη εξ Ασγάτας. Ενάγοντες - και - A.N. STASIS ESTATES CO. LTD, Ποσειδώνος 7, Κάτω Πάφος Εναγόμενοι --------------------- Αίτηση για Τροποποίηση δικογράφου, ημερομηνίας 12.3.2010 Ημερομηνία: 12.11.2010 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Μ. Παπαδοπούλου Για τους Καθ΄ ών η Αίτηση: κα Ν. Καθητζιώτου --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Δοθείσα αυθημερόν) Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 30.5.2008 και αιτία αγωγής και βάση αυτής αποτελεί ο ισχυρισμός ότι κατά τις 21.1.2008 είχε δηλωθεί ενώπιον του Ε.Δ. Πάφου στην αγωγή 3135/05 συμφωνία μεταξύ των διαδίκων η οποία κατέστη Κανόνας Δικαστηρίου και για σκοπούς διευθέτησης της προαναφερόμενης αγωγής. Στην αγωγή γίνεται αναφορά στις πρόνοιες της συμφωνίας - Κανόνα Δικαστηρίου. Η συμφωνία αυτή αφορά σε εκατέρωθεν υποχρεώσεις για μεταβίβαση ακινήτων και υποχρέωσης καταβολής χρηματικών ποσών μεταξύ των διαδίκων. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι η Εναγόμενη Εταιρεία δεν έχει συμμορφωθεί και/ή αρνείται να συμμορφωθεί να εφαρμόσει τον Κανόνα Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.1.2008 εξού και οι αιτούμενες θεραπείες για ανάλογα διατάγματα προς το σκοπό της μεταβίβασης ακινήτων αλλά και αποζημιώσεων, ουσιαστικά υλοποίηση του Κανόνα Δικαστηρίου. Η υπόθεση μετά την καταχώρηση της επήλθε σε επίπεδο ολοκλήρωσης των δικογράφων και προγραμματισμού της για ακρόαση στις 30.10.
- Επίσης στις 12.4.2010 εξ αναβολής προγραμματισμός για ακρόαση. Στις 12.3.2010 ωστόσο οι Ενάγοντες, οι οποίοι στο μεταξύ θα αναφέρονται ως οι Αιτητές, έχουν καταχωρήσει Αίτηση με την οποία ζητούν διατάγματα του Δικαστηρίου που να επιτρέπουν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Το λεκτικό των συγκεκριμένων διαταγμάτων αναφέρεται στην Αίτηση η οποία συνοδεύεται και από την ένορκη δήλωση της Γιάννας Σωτηριάδη, ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου των Αιτητών. Στην επίδικη Αίτηση η νομική βάση είναι η Δ.25 θ.
- Στην επίδικη Αίτηση έχει καταχωρηθεί ειδοποίηση περί πρόθεσης καταχώρησης ένστασης με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι: «Η αίτηση αυτή είναι:
- Κακόπιστη και καταχρηστική,
- Αποσκοπεί στην καθυστέρηση της προώθησης της αγωγής
- Καταχωρήθηκε με καθυστέρηση
- Επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα των εναγομένων
- Προσθέτει επιπρόσθετη και/ή νέα βάση αγωγής και
- Η αίτηση δεν είναι νομότυπη και ως εκ τούτου ανύπαρκτη.» Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από την ένορκη δήλωση του Άδωνη Στασή ενός εκ των διευθυντών των Εναγομένων. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης έχει διεξαχθεί στη βάση αγορεύσεων από τους συνηγόρους των διαδίκων, οι οποίοι με τη σειρά τους ανέπτυξαν τα επιχειρήματα τους προβάλλοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εκδοχές των πελατών τους αναφερόμενοι κυρίως στις αρχές κυρίως της νομολογίας για το εγερθέν επί του θέματος ζητήματος της τροποποίησης. Το Δικαστήριο στη βάση της Αίτησης που βρίσκεται ενώπιον του και στη βάση της ένστασης που βρίσκεται επίσης ενώπιον του θα αποφανθεί επί των εκατέρωθεν πτυχών αφού προηγουμένως αναφερθεί στη σχετική νομολογία επί του θέματος. Νομική πτυχή: Η βασική διάταξη που προβλέπει για την τροποποίηση των δικογράφων είναι η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, έχει δε τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων και του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Μερικές από τις βασικές νομολογιακές αρχές αναφέρονται πιο κάτω προς κατατόπιση. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναίδος Ι. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Α. Λοϊζου ανέφερε τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου, Πολιτική Έφεση 8355, ημερ. 29.5.1995 το Εφετείο ανέφερε ότι όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η θεμελιακή αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, σε αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια επίσης στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704. Η υπόθεση αφορούσε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης μετά την έναρξη της δίκης, για να συνάδει με τη μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας ότι εν πρώτοις, δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Αναφέρει χαρακτηριστικά ο τότε Δικαστής Νικήτας στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που διατάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια .» Περαιτέρω στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. Α. & G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, επιβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή. Λέχθηκε όμως ακόμα ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Αναφορικά με τη φύση των νέων γεγονότων που μπορούν να εισαχθούν με το τροποποιημένο δικόγραφο, σχετική είναι και η υπόθεση Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., σελ. 11. Στην υπόθεση αυτή με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν επιχειρείτο η εισαγωγή μαρτυρίας στο δικόγραφο, αλλά ουσιαστικά εδίνοντο περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών που προβάλλονταν με την έκθεση απαιτήσεως. Αν και το Εφετείο ανέφερε ότι δεν ενθαρρύνει τις συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, δέχθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση η τροποποίηση θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Επίσης στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents, Πολ. Έφεση 8826, ημερ. 31.5.1994, λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα του Annual Practice
(1959)σελ 627 το οποίο παρατέθηκε στην ανωτέρω απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά: "The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42, Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh n. Goshen
(1988)1 Ch. p. 81)". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι δεν παρέχεται ευχέρεια για τροποποίηση κλητηρίου, με την οποία εισάγεται νέα βάση αγωγής, η οποία δεν υφίστατο κατά το χρόνο έκδοσης του αρχικού κλητηρίου. Αυτό γιατί με την τροποποίηση δεν εισάγεται νέο κλητήριο ένταλμα αλλά η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση να περιλαμβανόταν από την αρχή. (Βλ. υπόθεση Ναυτοδικείου Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. σελ. 990). Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Προχωρώντας επί της εξέτασης της ουσίας της επίδικης αίτησης κρίνεται ότι τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ικανοποιητικά για την απόδειξη της αναγκαιότητας για προβολή των ισχυρισμών των Αιτητών ούτως ώστε να επέλθει η εκδίκαση με όλα τα επίδικα θέματα και όλες τις διαφορές που έχουν μεταξύ τους οι διάδικοι αφού ως διαφαίνεται βάση είναι ο κανόνας Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.1.2008. Το Δικαστήριο συμπεραίνει ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις δεν έχει επέλθει νέα βάση αγωγής, θέματα τα οποία η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ΄ ών η Αίτηση έχει θέσει. Το Δικαστήριο κρίνει με κάθε σεβασμό ότι δεν αφορούν την αίτηση αυτή αλλά την ουσία των ισχυρισμών και τις εκδοχές των πελατών της γι΄ αυτό και δεν γίνονται αποδεκτά, αυτό αντανακλά στη θέση ότι σε περίπτωση που εγκριθεί η αίτηση πιθανόν να υποχρεωθούν οι Εναγόμενοι να καταβάλουν αποζημιώσεις. Ένα άλλο θέμα το οποίο τέθηκε είναι η καθυστέρηση στην εκδίκαση η οποία όντως θα επέλθει, δεν πρόκειται όμως για μεγάλη καθυστέρηση, αφού δεν θα ξεπερνά τους 1 - 2 μήνες μέχρι τη συμπλήρωση των νέων δικογράφων. Η καθυστέρηση όμως μπορεί να αποζημιωθεί με σχετική διαταγή ως προς τα έξοδα των Καθ΄ ών η Αίτηση. Επίσης δεν συγκεκριμενοποιήθηκε εκ μέρους των Καθ΄ ών η Αίτηση ποια θα είναι η ανεπανόρθωτη βλάβη στα δικαιώματα που θα επέλθει από την τροποποίηση αφορά αυτή την ουσία του θέματος της εκδοχής τους. Περαιτέρω και επειδή έχει εγερθεί ως λόγος ένστασης θέμα κακοπιστίας εκ μέρους των Αιτητών, επισημαίνεται ότι το βάρος απόδειξης τέτοιου ισχυρισμού το έχουν οι Καθ΄ ών η Αίτηση οι οποίοι το ήγειραν, τα στοιχεία όμως που έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου δεν ικανοποιούν το Δικαστήριο για ύπαρξη κακοπιστίας εκ μέρους των Αιτητών δεν είναι αρκετό ότι έχει υπάρξει όντως κάποια καθυστέρηση στην έγερση της αίτησης τροποποίησης η οποία θα μπορούσε θεωρητικά να καταχωρηθεί νωρίτερα. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω κρίνεται ότι το αίτημα για τροποποίηση των λόγων ένστασης είναι δικαιολογημένο υπό τις περιστάσεις να επιτύχει, ως εκ τούτου και δεν θα ήταν δίκαιο να στερηθούν οι Ενάγοντες / Αιτητές του δικαιώματος να προβάλουν όλες τις θέσεις τους έναντι των Εναγομένων. Τέλος κανένα στοιχείο ή επιχείρημα τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για ανυπόστατη ή μη νομότυπη αίτηση η οποία στηρίζεται στη Δ.25 που είναι καθοριστική διαταγή τον Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας για τροποποίηση δικογράφων. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης ως η παράγραφος Α, Β και Γ της Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός εικοσιπέντε ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. Υπεράσπιση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης και κλητήριο ένταλμα εντός είκοσι ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Τυχόν απάντηση εντός των επόμενων δεκαπέντε ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης Υπεράσπισης. Όσον αφορά τα έξοδα ακολουθώντας τις αρχές της νομολογίας κρίνεται ότι αυτά θα πρέπει να τα επιβαρυνθούν οι Αιτητές. Όσον αφορά τα σημερινά τόσο της αίτησης όσο και άλλα, ειδικότερα ως προς τα σημερινά να ληφθεί υπόψη η προγενέστερη διαταγή του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.11.2010 να είναι το εν δεύτερο των εξόδων σήμερα. Τα υπόλοιπα έξοδα της αίτησης καθώς και όλα τα έξοδα τα οποία θα απολεσθούν εξαιτίας της τροποποίησης να επιδικαστούν προς όφελος των Καθ΄ ών η Αίτηση /Εναγομένων ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης της αγωγής. (Υπ.) ............. Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο