Επί τοις αφορώσι τον Αντώνη Κούμνα, Αρ. Αιτήσεως: 231/2010, 15.11.2010

(1)(ζ)(η), άρθρα 4,5,6,82,88 και επί των Πτωχευτικών Θεσμών Κεφ.6, ΘΘ9, 16,46,

1. ΕΝ ΤΩ ΕΠΑΡΧΙΑΚΩ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩ ΠΑΦΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΔΙΑΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ Ενώπιον: Δ. Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αιτήσεως: 231/2010 Επί τοις αφορώσι τον Αντώνη Κούμνα (Αρ. ταυτ. 813346) από τον Παχύαμμο. ----------------- Αίτηση ημερ. 11.10.2010 για τροποποίηση Αίτηση προς έκδοση διατάγματος παραλαβής περιουσίας. Ημερομηνία: 15.11.2010 Για τους Αιτητές: κα Β. Ομήρου Για τον Καθ΄ού η Αίτηση: κα Σ. Σωκράτους ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Aίτηση τους ημερομηνίας 11.10.2010 (στο εξής η επίδικη αίτηση) οι Αιτητές ζητούν την πιο κάτω θεραπεία: «
2. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να δίδεται άδεια και/ή να επιτρέπει την τροποποίηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης Πτώχευσης ως ακολούθως: (α) Δια της διαγραφής της παραγράφου 4 της Αίτησης Πτώχευσης και αντικατάστασής της με την εξής νέα παράγραφο: «Οι Αιτητές -Πιστωτές έχουν καταχωρήσει την 20/10/09 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου εγγραφή της Δικαστικής Απόφασης (ΜΕΜΟ) αριθμός 1383/09 εις την υπ΄ αριθμό αγωγή 3048/02 Ε.Δ. Πάφου. Η εγγραφή αυτή αφορά το ½ μερίδιο του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8714, ΦΣΧ 4563, ΤΕΜ 407, εμβαδού 5.352 τ.μ. στο χωριό Επισκοπή της Επαρχίας Πάφου. Σύμφωνα με την εκτίμηση, την οποία οι Αιτητές κατέχουν, η αξία του ανωτέρω ακινήτου ανέρχεται στο ποσό των €11.000,00 και κατόπιν καταναγκαστικής πώλησης η αξία του ανέρχεται στο ποσό των €8.000,
3. Το ανωτέρω ακίνητο είναι υποθηκευμένο στην Σ.Π.Ε. Κάτω Πάφου δια το ποσό των €143.001,00 και η οποία υποθήκη προηγείται του ΜΕΜΟ με αρ. 1383/09 το οποίο κατέθεσαν οι Αιτητές Πιστωτές Οι Αιτητές δεν έχουν και ούτε κατέχουν οιανδήποτε ασφάλεια ή εγγύηση ή εξασφάλιση επί της περιουσίας του λόγω Οφειλέτη ή επί οιουδήποτε μέρους αυτής δια την πληρωμή του εναγομένου λόγω ποσού.» Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.25, Κ1, Δ.48, Κ.2, στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5 άρθρα 3

(1)(ζ) (η), άρθρα 4, 5, 6, 82, 88, στους Πτωχευτικούς Θεσμούς Κεφ.6,7 θ.θ.9, 16,46 και 50, στη διακριτική ευχέρεια και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την επίδικη Αίτηση διατυπώνονται σε ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Νεοφύτου ημερομηνίας 11.10.2010 στην οποία αναφέρει ότι όντως υπάρχει στην περιουσία του καθ' ού η αίτηση εγγραφή δικαστικής απόφασης (memo) προς όφελος των αιτητών η οποία όμως εκ παραδρομής δεν αναφέρεται στην κύρια αίτηση τους, ως εκ τούτου είναι απαραίτητο να προστεθεί αυτό το στοιχείο για να είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην επίδικη Αίτηση ο Καθ΄ ού η Αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Οι λόγοι ένστασης του καθ' ού η αίτηση είναι οι ακόλουθοι: «1) Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία. 2) Οι αιτητές δεν ήρθαν με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου. 3) Τα γεγονότα που επιζητείται να συμπεριληφθούν στην Αίτηση Πτώχευσης δεν ανταποκρίνονται στην πλήρη αποκάλυψη και/ή υπάρχει εσκεμμένη απόκρυψη γεγονότων. 4) Οι Αιτητές κωλύονται δια διαγωγής και εγγράφων να ισχυρίζονται ότι η μη αναφορά στην εγγραφή της Δικαστικής Απόφασης, ΜΕΜΟ, δεν έγινε κακόπιστα. 5) Οι Αιτητές δεν αναγράφουν τα αληθή γεγονότα στην Αίτηση και ένορκη δήλωση τους. 6) Οι Αιτητές δεν παρέλειψαν απλά το γεγονός της εξασφάλισης αλλά δήλωσαν δια της Αιτήσεως Πτώχευσης ότι δεν έχουν και ούτε κατέχουν οιανδήποτε ασφάλεια ή εγγύηση, εξασφάλιση επί της περιουσίας του Καθ΄ ού η Αίτηση - χρεώστη. 7) Δια της αιτούμενης τροποποίησης προκαλείται αδικία συνέπεια της παράλειψης να δηλωθεί η εξασφάλιση των Αιτητών κατά παράβαση του Νόμου η οποία καθιστά την Αίτηση Πτώχευσης παράτοπη και/ή αντικανονική και ως εκ τούτου άκυρη. 8) Το ύψος του ποσού της εξασφάλισης στο οποίο επιδιώκουν οι Αιτητές να εισαγάγουν δια της Αιτήσεως Τροποποίησης τους δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια και η εκτίμηση την οποία επισυνάπτουν ως Τεκμήριο Α είναι εικονική και/ή κατασκευασμένη.» Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από την ένορκη δήλωση του Καθ΄ ού η Αίτηση στην οποία κάνει αναφορά για απόκρυψη στοιχείων εκ μέρους των αιτητών αλλά και ότι το χρέος τους είναι πολύ χαμηλότερο από υποθήκη που υπάρχει επί δύο κτημάτων του ύψους €143.000,00. Γίνεται επίσης αναφορά και σε άλλα στοιχεία τα οποία όμως αφορούν σε επιχειρήματα και όχι σε γεγονότα ως αρμόζει σε ένορκες δηλώσεις, και ως εκ τούτου αποφεύγεται η επανάληψη τους. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις αρχές που διέπουν την επίδικη Αίτηση και το θέμα της τροποποίησης δικογράφων, υποστηρίζοντας η κάθε μια τις θέσεις της όπως φαίνονται στη Αίτηση και στην Ένσταση, με αναφορά σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Από την πλευρά της αιτήτριας το αίτημα περιορίστηκε στην έκδοση διατάγματος χωρίς να περιλαμβάνεται το τελευταίο εδάφιο του αιτητικού, αφού αν εγκριθεί θα επανερχόταν η ίδια θέση που προβάλλεται στην κύρια αίτηση ως έχει σήμερα, πρόκειται δε για εκ παραδρομής συμπερίληψη στο αίτημα. Νομική Πτυχή: Σύμφωνα με τη διάταξη του Κ.188 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών προκύπτει πως εάν δεν υπάρχει πρόνοια στους σχετικούς κανονισμούς για οποιοδήποτε άλλο θέμα που δεν ρυθμίζει τη διαδικασία πτώχευσης, τότε ισχύουν οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας νοουμένου ότι δεν θα υπάρχει σύγκρουση ή αντίθετη πρόνοια στους Περί Πτωχεύσεων Κανονισμούς. Συνακόλουθα κρίνεται πως επειδή δεν γίνεται πρόνοια στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς για τροποποίηση αίτησης για έκδοση διατάγματος παραλαβής περιουσίας, τότε θα μπορούσε να εφαρμοσθεί αναλογικά η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και οι αρχές που έχουν καθιερωθεί μέχρι σήμερα από τη νομολογία. Σημειώνεται περαιτέρω ότι δεν υπάρχει στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς οποιαδήποτε πρόνοια αντίθετη προς την εφαρμογή της Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η κατ' εξοχή διάταξη που προβλέπει για την τροποποίηση των δικογράφων είναι ως έχει αναφερθεί η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, έχει δε τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων υπό την καθοδήγηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Μερικές από τις βασικές νομολογιακές αρχές αναφέρονται πιο κάτω προς σχετική κατατόπιση. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναίδος Ι. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Α. Λοϊζου ανέφερε τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου, Πολιτική Έφεση 8355, ημερ. 29.5.1995 το Εφετείο ανέφερε ότι όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η θεμελιακή αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, σε αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια επίσης στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704. Η υπόθεση αφορούσε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης μετά την έναρξη της δίκης, για να συνάδει με τη μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας ότι εν πρώτοις, δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Αναφέρει χαρακτηριστικά ο τότε Δικαστής Νικήτας στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που διατάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια .» Περαιτέρω στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. Α. & G. Leventis κ.α.

(1993)1 Α.Α.Δ. 726, επιβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή. Λέχθηκε όμως ακόμα ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Αναφορικά με τη φύση των νέων γεγονότων που μπορούν να εισαχθούν με το τροποποιημένο δικόγραφο, σχετική είναι και η υπόθεση Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου

(1992)1 Α.Α.Δ., σελ. 11. Στην υπόθεση αυτή με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν επιχειρείτο η εισαγωγή μαρτυρίας στο δικόγραφο, αλλά ουσιαστικά εδίνοντο περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών που προβάλλονταν με την έκθεση απαιτήσεως. Αν και το Εφετείο ανέφερε ότι δεν ενθαρρύνει τις συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, δέχθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση η τροποποίηση θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Επίσης στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents, Πολ. Έφεση 8826, ημερ. 31.5.1994, λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα του Annual Practice

(1959)σελ 627 το οποίο παρατέθηκε στην ανωτέρω απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά: "The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42, Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh n. Goshen

(1988)1 Ch. p. 81)". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι δεν παρέχεται ευχέρεια για τροποποίηση κλητηρίου, με την οποία εισάγεται νέα βάση αγωγής, η οποία δεν υφίστατο κατά το χρόνο έκδοσης του αρχικού κλητηρίου. Αυτό γιατί με την τροποποίηση δεν εισάγεται νέο κλητήριο ένταλμα αλλά η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση να περιλαμβανόταν από την αρχή. (Βλ. υπόθεση Ναυτοδικείου Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"

(1990)1 A.A.Δ. σελ. 990). Ιδιαίτερο δε ενδιαφέρον για την παρούσα επίδικη αίτηση παρουσιάζει η υπόθεση Ιωάννης Παπαδόπουλος ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής ΛΤΔ

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ σελ. 1716 όπου γίνεται παραπομπή στην υπόθεση: Westmister Bank v. Trustee

(1934)1 Ch. P. 541 στην οποία κρίθηκε ότι επειδή οι αιτητές λόγω αβλεψίας παράλειψαν, τόσο στην αίτηση όσο και στην επαλήθευση, να εκτιμήσουν μία εξασφάλιση σημαντικής αξίας αλλά πολύ μικρότερη από το ύψος του χρέους, το Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να δώσει άδεια για τροποποίηση της αίτησης και της επαλήθευσης με το να εκτιμήσει την εξασφάλιση. Στην υπόθεση Ιωάννης Παπαδόπουλος (ανωτέρω) το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε την τροποποίηση της αίτησης ούτως ώστε να υπάρχει σε αυτήν αναφορά περί εξασφάλισης που υπήρχε από πιστωτές, προκειμένου να τηρηθεί η πρόνοια του Άρθρου 5

(2)του Κεφαλαίου 5. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Προχωρώντας επί της εξέτασης της ουσίας της επίδικης αίτησης κρίνεται ότι τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ικανοποιητικά για την απόδειξη της αναγκαιότητας προβολής των γεγονότων που η πλευρά των αιτητών επιθυμεί να τροποποιήσει, και ως διαφαίνεται πρόκειται για στοιχεία τα οποία θα συνάδουν με την μαρτυρία που έχουν στην διάθεση τους. Κρίνεται συνεπώς ότι θα πρέπει να δοθεί το δικαίωμα στους αιτητές να προωθήσουν τη θέση τους η οποία θα λειτουργήσει με τέτοιο τρόπο ώστε κατά τη δίκη της κύριας αίτησης να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα μεταξύ των διαδίκων, αφού όμως προηγούμενως τεθούν αυτά τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου, δια της αιτούμενης τροποποίησης. Διαφαίνεται περαιτέρω ότι πολλά από τα όσα έχουν προβληθεί εκ μέρους του καθ΄ ου η αίτηση στην ένσταση του αφορούν την ουσία επί του νέου ισχυρισμού, δεν είναι όμως του παρόντος να εξετασθούν γι΄ αυτό δεν γίνονται αποδεκτά. Επισημαίνεται επίσης ότι ο καθ' ού η αίτηση δεν θέτει θέμα καθυστέρησης είτε στην καταχώρηση είτε στην εκδίκαση η όποια όντως θα επέλθει. Δεν πρόκειται όμως για μεγάλη καθυστέρηση αφού δεν θα ξεπερνά τις 10 μέρες μέχρι τη συμπλήρωση της προώθησης του νέου ισχυρισμού επί της κύριας αίτησης, κρίνεται ότι η εν λόγω καθυστέρηση μπορεί να αποζημιωθεί με σχετική διαταγή ως προς τα έξοδα του καθ΄ ου η αίτηση. Παρατηρείται ακόμη ότι εκ μέρους του καθ΄ ου η αίτηση δεν τίθεται ισχυρισμός ή λόγος ένστασης για ανεπανόρθωτη βλάβη στα δικαιώματα του από την αιτούμενη τροποποίηση. Είναι όμως γεγονός ότι έχει εγερθεί εκ μέρους του καθ' ού η αίτηση ως λόγος ένστασης η ύπαρξη κακοπιστίας εκ μέρους του αιτητή. Παρατηρείται κατ' αρχήν ότι το βάρος απόδειξης τέτοιου ισχυρισμού το έχει ο καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος το ήγειρε, τα στοιχεία όμως που έχει θέσει δεν ικανοποιούν το Δικαστήριο για ύπαρξη κακοπιστίας εκ μέρους του αιτητή, αφού ο τελευταίος ενέργησε μέσα στα χρονικά πλαίσια που αναμενόταν έστω και αν θα μπορούσε να αποφευχθεί η αίτηση τροποποίησης αν αναφερόταν το στοιχείο της ύπαρξης MEMO επί της περιουσίας του καθ΄ού η αίτηση, από την αρχή. Εν' όψει όλων των προλεχθέντων κρίνεται ότι το αίτημα για τροποποίηση της κύριας αίτησης είναι δικαιολογημένο υπό τις περιστάσεις, λαμβανομένων υπόψη των αρχών και τη τάση της νομολογίας προς εξυπηρέτηση του σκοπού να εκδικάζονται όλα τα επίδικα θέματα σε μια υπόθεση, καθώς επίσης τη φύση της κύριας αίτησης για διάταγμα παραλαβής όπου δεν θα ήταν ορθό για τέτοιο σοβαρό αντικείμενο δίκης να στερηθούν οι αιτητές του δικαιώματος να προβάλουν όλες τις θέσεις τους. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω η επίδικη αίτηση εγκρίνεται, και εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση παράγραφος 1 (α) χωρίς το τελευταίο εδάφιο του αιτήματος. Τροποποιημένη αίτηση να καταχωρηθεί εντός τριών ημερών από σήμερα. Ένσταση στην τροποποιημένη αίτηση να καταχωρηθεί εντός πέντε ημερών από την λήξη της προθεσμίας καταχώρησης τροποποιημένης αίτησης. Τα έξοδα της επίδικης αίτησης και αυτά που θα απολεσθούν εξ' αιτίας της τροποποίησης επιδικάζονται προς όφελος του καθ΄ ου η αίτηση, να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή για να πληρωθούν στο τέλος της κύριας αίτησης, αφού εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .Μ.Κ Subject: Civil/Bankruptcy/Interim. Αναφορά: Διαδικασία Πτώχευσης - Αίτηση Τροποποίησης αίτησης. Κ. 188 Κανονισμών Περί Πτωχεύσεως και Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο