EXANTAS MARINE ENTERPRISES LTD κ.α. ν. Παναγιώτη Παπάντωνη, Αρ. Αγωγής: 2912/07, 24.11.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A60 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2912/07 Μεταξύ:
- EXANTAS MARINE ENTERPRISES LTD
- Παντελής Αναστάση Ενάγοντες - και - Παναγιώτη Παπάντωνη Εναγόμενου ------------------------ Ημερ.: 24.11.2010 Για τους Ενάγοντες: κ. Α. Πετρίδης για Π. Δ. Πετρίδης & Σία (καμιά εμφάνιση κατά την απόφαση) Για τον Εναγόμενο: κ. Ν. Παπαθεοχάρους (κα Κνέκνα κατά την απόφαση) ------------------------ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή των Εναγόντων στην παρούσα υπόθεση έχει ως βάση ισχυριζόμενη κακόβουλη δίωξη από τον Εναγόμενο και ως εκ τούτου ζητούνται αποζημιώσεις για ζημιές εξαιτίας της κακόβουλης δίωξης, ζημιές για απώλεια εισοδημάτων λόγω των εμφανίσεων σε Δικαστήριο, αποζημιώσεις για εξευτελισμό, δυσφήμιση, ψυχολογική πίεση και ταλαιπωρία. Ζητείται επίσης ως ειδικές αποζημιώσεις το ποσό των Λ.Κ.1.495,00 για την καταβολή δικηγορικών εξόδων προς υπεράσπιση της υπόθεσης για την οποία υπάρχει ο ισχυρισμός περί κακόβουλης δίωξης, πλέον τόκους και έξοδα. Πιο συγκεκριμένα όπως διαφαίνεται μέσα από την Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά ή περί τις 22.06.2006 ο Εναγόμενος χωρίς εύλογη αιτία και/ή χωρίς να έχει οποιοδήποτε νόμιμο ή αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους καταχώρισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την ιδιωτική ποινική υπόθεση υπ΄ αριθμό 6260/06 κατηγορώντας τους ότι προκάλεσαν τη μη εξόφληση επιταγής. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός των Εναγόντων ότι η δίωξη προκάλεσε σκάνδαλο γύρω από το όνομα τους, ως επίσης τους εξευτέλισε και διέσυρε το όνομα τους σε επαγγελματικούς κύκλους, έχασαν δε πελάτες και εισοδήματα και το όνομα τους έχει στιγματιστεί ανεπανόρθωτα. Ακόμη οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι εμφανίστηκαν τέσσερις φορές ενώπιον Δικαστηρίου χάνοντας έτσι ημερομίσθια και επαγγελματικό χρόνο. Στην Υπεράσπιση την οποία προβάλλει ο Εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης και περαιτέρω εγείρει ανταπαίτηση εναντίον των Εναγόντων αρ.
- Ειδικότερα, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η καταχώριση ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης εναντίον των Εναγόντων καταχωρήθηκε στη βάση εύλογης αιτίας και νομίμου αγώγιμου δικαιώματος, η δε απόρριψη της υπόθεσης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου οφειλόταν στη μη προσκόμιση ικανοποιητικής μαρτυρίας από τον κατήγορο για την απόδειξη της κατηγορίας, ουδόλως δε οφείλεται σε κακόπιστη ή εκδικητική δίωξη. Αιτία της ενέργειας του Εναγόμενου ήταν η έκδοση από τους Ενάγοντες μιας επιταγής αξίας Λ.Κ.2.000,00 προς όφελος του Εναγόμενου η οποία στις 14.3.2006 όταν παρουσιάστηκε σε Τράπεζα για πληρωμή δεν τιμήθηκε με την ένδειξη «Παρακαλούμε όπως παρουσιαστεί ξανά. Μη επαρκή υπόλοιπα». Όταν η επιταγή ξανακατατέθηκε και στις 03.04.2006 δεν πληρώθηκε λόγω ανάκλησης τότε στις 22.06.2006 καταχωρήθηκε ιδιωτική ποινική υπόθεση υπ΄ αριθμό 6260/06 για το αδίκημα της πρόκλησης μη εξόφλησης της επιταγής χωρίς εύλογη αιτία. Επειδή δε το ποσό της εν λόγω επιταγής (Λ.Κ.2.000,00) που εξέδωσαν οι Ενάγοντες 1 παραμένει ανεξόφλητο και απαιτητό ο Εναγόμενος το αξιώνει ανταπαιτητικά εναντίον των Εναγόντων αρ.
- Στην Απάντηση τους οι Ενάγοντες προβάλλουν προδικαστική ένσταση ότι ο Εναγόμενος δεν μπορεί να εγείρει Ανταπαίτηση διότι δεν υπάρχει ταύτιση επίδικων θεμάτων αγωγής και ανταπαίτησης. Επίσης εγείρεται προδικαστική ένσταση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν είναι κατά τόπο αρμόδιο καθ΄ ότι η επιταγή δόθηκε στη Λάρνακα. Περαιτέρω επαναλαμβάνονται οι θέσεις των Εναγόντων όπως έχουν εκτεθεί στην Έκθεση Απαίτησης. Προσαχθείσα μαρτυρία Για την απόδειξη της απαίτησης τους οι Ενάγοντες παρουσίασαν ως μάρτυρα τον Ενάγοντα 2 ο οποίος είναι και διευθυντής τους. Ο Εναγόμενος προς υπεράσπιση του κατέθεσε ο ίδιος χωρίς περαιτέρω μαρτυρία από άλλους μάρτυρες. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια τα ακόλουθα έγγραφα: Τεκμήριο 1 Δέσμη από 4 πιστοποιητικά Εφόρου Εταιρειών. Τεκμήριο 2 Κατηγορητήριο, ποινικό έντυπο αρ. 109 στην Ποινική Υπόθεση 6260/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου Τεκμήριο 3 Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 06.08.2007 στην Ποινική Υπόθεση 6260/06 Τεκμήριο 4(α) Φωτοαντίγραφο απόδειξης με αρ. 354 για ποσό Λ.Κ.345,00 Τεκμήριο 4(β) Απόδεξη είσπραξης με αρ. 370 για το ποσό των Λ.Κ.1.150,00 Τεκμήριο 5 Φωτοαντίγραφο επιταγής αξίας Λ.Κ.2.000,00 ημερομηνίας 06.12.2005 Τεκμήριο 6 Κατάσταση λογαριασμού στο όνομα της Ενάγουσας 1 Εταιρείας Τεκμήριο 7 Επιταγή ημερομηνίας 30.09.2005 αξίας Λ.Κ.2.000,
- Κατά τη μαρτυρία του ο Ενάγοντας 2 κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 έως 6 και ως ανέφερε η ποινική δίωξη εναντίον των Εναγόντων καταχωρήθηκε απρόκλητα, αναίτια, κακόπιστα και εκδικητικά. Αναφέρθηκε επίσης σε απώλεια ημερομισθίων Λ.Κ.50,00 ημερησίως για τις τέσσερις εμφανίσεις που έκανε στο Δικαστήριο στην ποινική υπόθεση όπου αθωώθηκαν οι Ενάγοντες αλλά και στην καταβολή δικηγορικών εξόδων από αυτούς ύψους Λ.Κ.1.495,00 προς υπεράσπιση τους στην ποινική υπόθεση. Έκανε λόγο ακόμη για διασυρμό των Εναγόντων σε επαγγελματικούς κύκλους ιδιοκτητών σκαφών και θαλάσσιων αθλημάτων με τα οποία ασχολούνται οι Ενάγοντες, διότι ο Εναγόμενος διέδιδε κατ΄ επανάληψη ότι η Ενάγουσα 1 δεν πλήρωσε τις επιταγές της. Ως αποτέλεσμα των διαδόσεων η Ενάγουσα 1 αντιμετωπιζόταν με δυσπιστία από τους συνεργάτες της. Πρόβαλε δε τη θέση ότι η ποινική δίωξη που ασκήθηκε εναντίον των Εναγόντων ήταν κακόβουλη καθ΄ ότι καμία επιταγή παρουσιάστηκε στην ποινική υπόθεση, ενώ ο Εναγόμενος από το 2005 δεν καταχώρησε οποιαδήποτε αγωγή. Τέλος ήταν η θέση του ότι αν ο Εναγόμενος έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε επιταγή του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λάρνακας με αριθμό 130-01158012 αυτή αντικαταστάθηκε με την επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας υπ΄ αριθμό 08005363 την οποία ο Εναγόμενος εξαργύρωσε στις 07.12.2005 και παρά το γεγονός αυτό επιχείρησε εκβιασμό των Εναγόντων με την καταχώρηση της ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης για μη πληρωμή της επιταγής υπ΄ αριθμό 130-
- Στη δική του μαρτυρία ο Εναγόμενος παρουσίασε ως Τεκμήριο 7 την επιταγή υπ' αριθμό 130-01158012 αξίας Λ.Κ.2.000,
- Εξηγώντας πώς κατέληξε στην καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης για την εν λόγω επιταγή αναφέρθηκε σε ιστορικό συνεργασίας του με τους Ενάγοντες. Ειδικότερα, ότι σε κάποια περίοδο περί τον Ιούλιο του 2004 τους πώλησε στην Πάφο μια μηχανή σκάφους και ένα άλλο συναφές εξάρτημα έναντι της τιμής των Λ.Κ.12.000,
- Ο Ενάγοντας 2 προς εξόφληση του έδωσε μια επιταγή αξίας Λ.Κ.5.000,00 πληρωτέα 20.08.2004, μια επιταγή αξίας Λ.Κ.3.000,00 πληρωτέα τέλος Αυγούστου 2004 καθώς και ακόμη μια επιταγή αξίας Λ.Κ.4.000,00 πληρωτέα τέλος Σεπτεμβρίου του
- Παρ΄ όλο που τα αντικείμενα παραδόθηκαν στους Ενάγοντες ο Ενάγοντας 2 στη συνάντηση τους που έγινε στην Πάφο του ζήτησε να μην καταθέσει την πρώτη επιταγή για πληρωμή στις 20.08.2004 ενώ το Νοέμβριο του έδωσε Λ.Κ.2.000,00 σε μετρητά έναντι αυτής της επιταγής και του υποσχέθηκε ότι μέχρι τα Χριστούγεννα θα τον εξοφλούσε. Πέρασαν τα Χριστούγεννα χωρίς να υπάρξει εξόφληση οπότε πριν τις 20 Φεβρουαρίου 2005 ρώτησε το δικηγόρο του τι να κάνει και αυτός τον συμβούλεψε να ζητήσει άλλες επιταγές. Επειδή στις 20.02.2005 έληγε η επιταγή πήγε στη Λάρνακα και συνάντησε τον Ενάγοντα 2, αυτός του έδωσε μια επιταγή αξίας Λ.Κ.500,00 πληρωτέα 17.03.2005, μια επιταγή αξίας Λ.Κ.500,00 πληρωτέα 17.04.2005 και ακόμη δύο επιταγές αξίας Λ.Κ.2.000,00 έκαστη πληρωτέες 31.08.2005 και 30.09.
- Ήταν δε η τακτική του Ενάγοντα 2 κάποιες επιταγές να τις πληρώνει σε μετρητά ή να του τις αντικαθιστά και αυτός του τις έδινε πίσω. Επειδή μέχρι εκείνη τη στιγμή υπολοιπόταν ακόμη το ποσό των Λ.Κ.5.000,00 για την εξόφληση των μηχανημάτων που πώλησε στους Ενάγοντες και επειδή περαιτέρω αυτός έβλεπε τη δυσκολία πληρωμής ζήτησε από τον Ενάγοντα 2 να του κάνει δύο βάρκες με σκοπό να εισπράξει τα χρήματα του, ωστόσο πάλι ο Ενάγοντας 2 του παρέδωσε μόνο μια βάρκα αξίας Λ.Κ.2.000,00 και την άλλη βάρκα ατέλειωτη, όμως θεωρεί ότι εκπλήρωσαν οι Ενάγοντες την υποχρέωση τους σ΄ αυτό το θέμα. Ακόμη ανέφερε ότι την μία εκ των δύο επιταγών αξίας Λ.Κ.500,00 την επέστρεψε στον Ενάγοντα 2 και του την πλήρωσε με μετρητά, ενώ τη δεύτερη επιταγή των Λ.Κ.500,00 την εισέπραξε αφού την κατέθεσε σε τράπεζα. Ενόψει όλου του ιστορικού ο μάρτυρας είχε στην κατοχή του τις δύο επιταγές πληρωτέες την 31.08.2005 και 30.09.2005 τις οποίες δεν είχε καταθέσει για πληρωμή επειδή πάλι ο Ενάγοντας 2 του ζήτησε να μην τις καταθέσει γιατί θα του έδιδε λεφτά για την αξία τους. Τον Οκτώβριο του 2005 συνάντησε τον Ενάγοντα 2 στο Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας και εκεί αυτός του έδωσε πίσω την επιταγή που ήταν πληρωτέα 31.08.2005 και ο Ενάγοντας 2 του έδωσε επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας πληρωτέα 06.12.2005, την οποία κατάθεσε και εισέπραξε. Ως εκ των ανωτέρω παρέμεινε απλήρωτη στην κατοχή του (Εναγόμενου) η επιταγή αξίας Λ.Κ.2.000,00, Τεκμήριο 7 πληρωτέα 30.09.2005 την οποία κατάθεσε για πληρωμή αρχικά τον Μάρτιο του 2006 και επιστράφηκε απλήρωτη. Όταν επικοινώνησε με τον Ενάγοντα 2 του είπε να αναμένει μέχρι 30.03.2006, και όταν τον πήρε τηλέφωνο στις 30.03.2006 δεν του μίλησε και του ζήτησε να τον πάρει σε πέντε λεπτά, όταν πάλι τον πήρε τηλέφωνο δεν του απάντησε και έτσι ένοιωσε αδικημένος οπότε πήγε στην Αστυνομία και κατήγγειλε το γεγονός, του αναφέρθηκε όμως να πάει σε δικηγόρο και έτσι έπραξε γι΄ αυτό καταχωρήθηκε η ιδιωτική ποινική υπόθεση αφού και τη δεύτερη φορά που ξανακατάθεσε την επιταγή επιστράφηκε απλήρωτη με ένδειξη «stop payment». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια και παρακολούθησε με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με γνώμονα την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο ειδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καθώς επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους σε συνυφασμό και με το περιεχόμενο των τεκμηρίων που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου ακολουθεί η αξιολόγηση περί της αξιοπιστίας τους. Ο Μ.Ε.1 που είναι και ο Ενάγοντας 2 δεν άφησε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, η μαρτυρία του χαρακτηριζόταν από υπερβολικές περιγραφές ως προς την αιτία που καταχωρήθηκε η ποινική δίωξη εναντίον του και των Εναγόντων 1, ως τέτοιες περιγραφές κρίνονται οι αναφορές του για κακόβουλη εκδικητική δίωξη χωρίς όμως να δοθεί κάποια εξήγηση για ύπαρξη τέτοιας πρόθεσης εκ μέρους του Εναγόμενου. Αδυναμία παρουσίασε η μαρτυρία του και ως προς τις επιταγές που εκδόθηκαν κατά καιρούς κατά τη συνεργασία που υπήρξε με τον Εναγόμενο. Στο θέμα του διασυρμού του ονόματος του Ενάγοντα 1, επίσης υπήρξε γενικός χωρίς συγκεκριμένες αναφορές, ως εκ τούτου η μαρτυρία του ήταν γενικόλογη με αποκλειστικό σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων πρόσθετα δε του στοιχείου ότι πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση στην μη προσκόμιση άμεσης μαρτυρίας. Επίσης ως μη πειστική κρίνεται η μαρτυρία του ότι δεν ζήτησε πίσω την επιταγή (Τεκμήριο 7), όταν έδωσε άλλη προς αντικατάσταση της, ως ήταν η θέση του, διότι δήθεν δεν την είχε μαζί του ο Εναγόμενος. Μπορούσε να τη ζητήσει οποτεδήποτε αργότερα και ως φαίνεται δεν το έπραξε. Σημειώνεται επιπλέον ότι η θέση του αυτή, δηλαδή ότι έδωσε άλλη επιταγή προς αντικατάσταση του Τεκμηρίου 7 είναι και εκτός του δικογράφου της Απάντησης του, ως εκ τούτου και για αυτό το λόγο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Από την άλλη πλευρά ο Εναγόμενος άφησε εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο, με πολύ ψύχραιμο και γλαφυρό τρόπο αφηγήθηκε όλο το ιστορικό της συνεργασίας του με τους Ενάγοντες. Δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε τάση υπερβολής στη μαρτυρία του, παρουσίασε ξεκάθαρη και συγκεκριμένη θέση για την υπεράσπιση του. Παρά την μακρά χρονικά αντεξέταση που υποβλήθηκε παρέμεινε σταθερός στην αρχική του μαρτυρία. Έδωσε λεπτομέρειες και επεξηγήσεις για ότι κλήθηκε να απαντήσει με πειστικότητα, και ενδεικτικά, ως προς το ότι η ανταλλαγή επιταγής η οποία έγινε δεν αφορούσε την επιταγή (Τεκμήριο 7) ως ήταν η (εκτός δικογράφου) θέση των Εναγόντων αλλά άλλη επιταγή ημερομηνίας 31.08.2005 η οποία επίσης ήταν απλήρωτη μέχρι την ανταλλαγή της. Χωρίς οποιοδήποτε ενδοιασμό, το Δικαστήριο τον κρίνει αξιόπιστο και αποδέχεται την μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα που διέπουν την παρούσα υπόθεση και τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου έχουν ως ακολούθως: Περί το έτος 2004 ο Εναγόμενος όντας ιδιοκτήτης μιας μηχανής βάρκας και ενός άλλου παρεμφερούς εξαρτήματος συμφώνησε στην Πάφο όπως πωλήσει αυτά (στο εξής τα εξαρτήματα) στους Ενάγοντες 1 έναντι της αξίας των Λ.Κ.12.000,
- Παραδόθηκαν τα μηχανήματα στον Ενάγοντα 2 ο οποίος είναι διευθυντής των Εναγόντων 1 και για το τίμημα των εξαρτημάτων ο Ενάγοντας 2 παρέδωσε στον Εναγόμενο τρεις
(3)επιταγές αξίας Λ.Κ.5.000,00, Λ.Κ.3.000,00 και Λ.Κ.4.000,00 πληρωτέες στις 20.08.2004, τέλος Αυγούστου και τέλος Σεπτεμβρίου 2004 αντίστοιχα. Στη συνέχεια ακολούθησε μια εξέλιξη αντικατάστασης κάποιων επιταγών με μετρητά και άλλων με έκδοση νέων επιταγών χωρίς όμως να εξοφληθούν οι Λ.Κ.12.000,
- Περί τον Φεβρουάριο του 2005 ο Ενάγοντας 2 παρέδωσε στον Εναγόμενο στη Λάρνακα προς εξόφληση της αξίας των εξαρτημάτων δύο επιταγές της Λαϊκής Τράπεζας και Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λάρνακας που έκδωσαν οι Ενάγοντες 1 αξίας Λ.Κ.2.000,00 έκαστη πληρωτέες την 31.08.2005 και την 30.09.2005 αντίστοιχα. Τον Οκτώβριο του 2005 η επιταγή που ήταν πληρωτέα 31.08.2005 αντικαταστάθηκε με επιταγή ίδιας αξίας πληρωτέα στις 06.12.2005 η οποία κατατέθηκε και εισπράχθηκε από τον Εναγόμενο, ωστόσο η άλλη επιταγή πληρωτέα στις 30.09.2005 του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λάρνακας ουδέποτε αντικαταστάθηκε και όταν κατατέθηκε για πληρωμή τον Μάρτιο του 2006 επιστράφηκε απλήρωτη λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων από τον εκδότη της, δηλαδή των Εναγόντων
- Όταν ο Εναγόμενος επικοινώνησε με τον Ενάγοντα 2 και του ανέφερε το γεγονός, ο τελευταίος του είπε να αναμένει μέχρι τις 30.03.2006, όπως και έπραξε όταν όμως τον πήρε τηλέφωνο στις 30.03.2006 ο Ενάγοντας 2 του ζήτησε να ξαναπάρει τηλέφωνο σε πέντε λεπτά, οπότε ξαναδοκίμασε να επικοινωνήσει μαζί του όμως δεν του απαντούσε το τηλέφωνο τότε ένοιωσε αδικημένος από αυτή του τη συμπεριφορά, ωστόσο ξανακατάθεσε την επιταγή για πληρωμή η οποία επιστράφηκε πάλι απλήρωτη με την ένδειξη «stop payment». Ακολούθως των πιο πάνω περιστατικών ο Εναγόμενος πήγε στην Αστυνομία και κατήγγειλε την υπόθεση, του αναφέρθηκε όμως να ζητήσει συμβουλή δικηγόρου και αυτό έπραξε οπότε καταχωρήθηκε η ιδιωτική ποινική υπόθεση υπ΄ αριθμό 6260/06 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον των Εναγόντων ως κατηγορουμένων για το αδίκημα της πρόκλησης μη εξόφλησης επιταγής. Το αποτέλεσμα της εν λόγω ποινικής υπόθεσης ήταν η αθώωση των κατηγορούμενων - Εναγόντων - λόγω μη προσαγωγής επαρκούς μαρτυρίας για τα ουσιαστικά στοιχεία του αδικήματος και ειδικότερα δεν παρουσιάστηκε η επιταγή η οποία αφορούσε τη μη εξόφληση της. Για την υπεράσπιση τους οι Ενάγοντες στην ιδιωτική ποινική υπόθεση 6260/06 κατέβαλαν ως έξοδα σε δικηγόρο το ποσό των Λ.Κ.1495,00, υπήρξαν δε εμφανίσεις στο Δικαστήριο εκ μέρους του Ενάγοντα 2 ως κατηγορούμενου, διευθυντή, των Εναγόντων
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα κριθεί με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Επιπλέον, το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους Ενάγοντες, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους οι οποίοι περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης. Η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της παραδεκτής μαρτυρίας και όχι το παραδεκτό της μαρτυρίας, υπό το πρίσμα πάντοτε του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου διευκρινίζεται και τονίζεται πως η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με τη μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη. Τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της κακόβουλης δίωξης ως αναφέρεται στο άρθρο 32 Κεφ. 148 είναι η έναρξη ή η συνέχιση ανεπιτυχούς ποινικής δίωξης, χωρίς εύλογη και πιθανή αιτία έναρξης για δίωξη, η κακοβουλία και ζημιά στην υπόληψη του ενάγοντα, δηλαδή να προκλήθηκε σκάνδαλο για την πίστη ή την υπόληψη του προσώπου εναντίον του οποίου ασκήθηκε η ποινική δίωξη ή να υπάρχει πιθανότητα απώλειας της ελευθερίας του προσώπου εναντίον του οποίου ασκήθηκε η ποινική δίωξη. Όπως έχει επίσης νομολογηθεί για να επιτύχει το αγώγιμο δικαίωμα σε αγωγή κακόβουλης δίωξης πρέπει να συνυπάρχουν όλα τα στοιχεία του αδικήματος. (Paikkos v. Kontemeniotis
(1989)1 C.L.R. 50). Κακόβουλη ποινική δίωξη κρίθηκε ότι είναι αυτή που γίνεται πρώτιστα για εξυπηρέτηση σκοπού άλλου από την προσαγωγή παραβάτη ενώπιον του Δικαστηρίου. Η κακοβουλία θα πρέπει να περιέχει το στοιχείο του ελατηρίου για ποινική δίωξη του ενάγοντα όταν δεν υπάρχει έντιμη και εύλογη πίστη στην ύπαρξη της πιθανής αιτίας. Η κακοβουλία ακόμη υπάρχει όταν αποδειχθεί ότι η κύρια επιθυμία του κατήγορου δεν είναι η προσαγωγή του παραβάτη ενώπιον της δικαιοσύνης (Pitsillos v. Republic
(1984)1 C.L.R. 780). Συμπεράσματα Δικαστηρίου Πριν προχωρήσει το Δικαστήριο σε συμπεράσματα επί της ουσίας της αγωγής κρίνεται ορθό όπως επιληφθεί των προδικαστικών ενστάσεων που εγείρονται στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Πρόκειται για τον ισχυρισμό περί ανυπαρξίας κατά τόπο αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για να εκδικάσει την Ανταπαίτηση αλλά και ότι δεν δύναται να συνεκδικαστούν η αγωγή και η ανταπαίτηση λόγω διαφορετικότητας των απαιτήσεων. Για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια το Δικαστήριο κρίνει ότι η πλευρά των Εναγόντων έχει δίκαιο στη θέση της ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν έχει κατά τόπο αρμοδιότητα να εκδικάσει την ανταπαίτηση. Τα στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη είναι τα ακόλουθα: (α) Η απαίτηση-ανταπαίτηση του Εναγόμενου έχει ως βάση της τη μη εξόφληση επιταγής και μόνο, δεν στηρίζεται σε παράβαση συμφωνίας που έγινε στην Πάφο κατά την πώληση των εξαρτημάτων. (β) Η επιταγή - Τεκμήριο 7 - που σχετίζεται με την ανταπαίτηση δόθηκε στη Λάρνακα σε αντικατάσταση άλλης επιταγής, και αυτή ήταν η αξία της. (γ) Ο τόπος πληρωμής της επιταγής ήταν το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λάρνακας και το αγώγιμο δικαίωμα γεννήθηκε όταν παρουσιάστηκε για πληρωμή η επιταγή στην πληρώτρια τράπεζα. Η κατάθεση της επιταγής - Τεκμήριο 7 - για πληρωμή μέσω της Λαϊκής Τράπεζας στην Πάφο δεν διαφοροποιεί σε οτιδήποτε. Προς ενίσχυση του εν λόγω σκεπτικού λειτουργεί (α) το άρθρο 45 του Κεφ. 262 το οποίο προνοεί τόσο για τον ορθό χρόνο όσο και για τον ορθό τόπο πληρωμής, ούτως ώστε να θεωρείται πως επιταγή, που είναι συναλλαγματική, ότι παρουσιάζεται δεόντως για πληρωμή [άρθρο 45(δ)(ii)], (β) η απόφαση στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Συνεργατικής Ένωσης Διαθέσεως Γεωργικών προϊόντων Λτδ
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1208 όπου κρίθηκε πως ο χρόνος δημιουργίας της οφειλής είναι ο χρόνος παρουσίασης της επιταγής στο τραπεζικό κατάστημα όπου διατηρείται ο λογαριασμός. Στην παρούσα υπόθεση ο λογαριασμός των Εναγόντων 1 ήταν στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λάρνακας (δ) Δεν προσκομίστηκε μαρτυρία ότι ο Ενάγοντας 2 είναι από την επαρχία Πάφου, ούτε και ότι οι Ενάγοντες 1 έχουν την έδρα τους στην Πάφο, αντίθετα διαφάνηκε ότι είναι από άλλη επαρχία. Συνακόλουθα κρίνεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν είναι κατά τόπο αρμόδιο να εκδικάσει την Ανταπαίτηση και αρμόδιο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας τουλάχιστο (και εννοείται σε περίπτωση που ένας εκ των Εναγόντων είναι από άλλη επαρχία, από τη Λάρνακα) με συντρέχουσα κατά τόπο αρμοδιότητα. Κατ΄ επέκταση το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν μπορεί και να συνεκδικάσει την αγωγή με την Ανταπαίτηση, αλλά αρμόδιο είναι να εκδικάσει μόνο την αγωγή. Προχωρώντας στη συνέχεια, με βάση τα ευρήματα και τη νομική πτυχή που διέπει την απαίτηση των Εναγόντων, για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια το Δικαστήριο κρίνει ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν τα συστατικά στοιχεία που απαιτούνται για κακόβουλη δίωξη: (α) Όταν ο Εναγόμενος αποφάσισε να καταχωρήσει ιδιωτική ποινική υπόθεση εναντίον των Εναγόντων είχε εύλογη πίστη να ζητήσει την τιμωρία του εκδότη της επιταγής - Εναγόντων 1 - αλλά και του διευθυντή τους - Ενάγοντα 2 - ο οποίος ενώ του υποσχόταν ότι θα εξοφληθεί η επιταγή, στην πορεία δεν του απαντούσε τα τηλεφωνήματα και όταν κατέθεσε την επιταγή δύο φορές για πληρωμή αυτή επιστράφηκε απλήρωτη, την πρώτη φορά λόγω έλλειψης κεφαλαίων και τη δεύτερη υπήρχε ανάκληση της. (β) Δικαιολογημένα ο Εναγόμενος επιζητούσε, όπως ο ίδιος ανέφερε στην αποδεκτή του μαρτυρία, την τιμωρία των Εναγόντων διότι ένοιωθε αδικημένος, άρα ο σκοπός της καταχώρησης της ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης δεν ήταν άλλος, άλλωστε πρώτα αποτάθηκε στην Αστυνομία και μετά καταχωρήθηκε η υπόθεση εναντίον των Εναγόντων (ως κατηγορούμενων). (γ) Ούτε έχει αποδειχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου (η μαρτυρία του Μ.Ε. κρίθηκε αναξιόπιστη) ότι προκλήθηκε οποιοδήποτε σκάνδαλο για την αξιοπιστία και την υπόληψη των Εναγόντων. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις και στοιχεία δεν στοιχειοθετείται κακόβουλη δίωξη. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω η αγωγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Εναγόντων και υπέρ του Εναγόμενου ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Περαιτέρω η ανταπαίτηση του Εναγόμενου παραπέμπεται δυνάμει του άρθρου 21
(4)του Ν.14/1960 όπως έχει τροποποιηθεί από το Ν.118(Ι)/2008στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. (Υπ.) ................... Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/ Other actions/ Final. Αναφορά: Αστικά αδικήματα - κακόβουλη δίωξη - Ανταπαίτηση για απλήρωτη επιταγή που εκδόθηκε για πληρωμή στη Λάρνακα - Αναρμόδιο το Ε.Δ.Πάφου να εκδικάσει την Ανταπαίτηση /ΜΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο