Τάσου Αναστασίου ν. Χριστίνας Ιωαννίδου, Αρ. Αγωγής 96/2008, 26.11.2010

Τάσου Αναστασίου ν. Χριστίνας Ιωαννίδου, Αρ. Αγωγής 96/2008, 26.11.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:A61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 96/2008 Μεταξύ: Τάσου Αναστασίου από την Λεμεσό Ενάγοντα Και Χριστίνας Ιωαννίδου από την Πάφο Εναγόμενης -------------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 26.11.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα: κ. Π. Τσαγκάρης (για να ακούσει απόφαση κα Θ. Φιλίππου) Για την εναγόμενη: κ. Ν. Νικολάου για Λ. Γεωργίου (για να ακούσει απόφαση κα Δ. Κυπριανίδου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπόθεση αυτή αφορά τροχαίο ατύχημα, το οποίο επισυνέβη στις 28.9.2006, περί ώρα 14:45 στη Λεωφόρο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο μεταξύ του οχήματος υπ' αρ. εγγραφής ΗΝΤ 713, με οδηγό τον ενάγοντα και του οχήματος υπ΄ αρ. εγγραφής ΚΗG 939, με οδηγό την εναγόμενη. Ο ενάγοντας, αποδίδει την ευθύνη για το δυστύχημα στην εναγόμενη και αξιώνει εναντίον της ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη. Με την υπεράσπιση της η εναγόμενη, αρνείται την απαίτηση του ενάγοντα, ισχυριζόμενη ότι το δυστύχημα επισυνέβη λόγω της αμελείας του και/ή συντρέχουσας αμέλειας του και αξιοί απόρριψη της απαίτησης του. Ο ενάγων καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση, με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς της εναγόμενης, όπως αυτοί προκύπτουν από την έκθεση υπεράσπισης της και εμμένει στους ισχυρισμούς του όπως περιέχονται στην έκθεση απαίτησης του. Μαρτυρία και παραδεκτά γεγονότα Κατά την ακροαματική διαδικασία, κατέθεσαν ενώπιον μου συνολικά 7 μάρτυρες. Εκ μέρους του ενάγοντα, ο Αστ. 2641 Χρίστος Ανδρέου (Μ.Ε.1), ο ενάγοντας (Μ.Ε.2), ο Γιώργος Χριστοδούλου (Μ.Ε.3) και ο Δρ. Γεώργιος Μεταξάς (Μ.Ε.4), για την εναγόμενη μαρτυρία έδωσε ο Δρ. Ηλίας Γεωργίου (Μ.Υ.1), η Πόπη Αιφωτίτη (Μ.Υ2) και η εναγόμενη (Μ.Υ.3). Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατατέθηκαν τα πιο κάτω: 1.Πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 1) 2.Συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 2) 3.Γραπτή κατάθεση εναγόμενης (Τεκμήριο 3) 4.Γραπτή κατηγορία εναγόμενης (Τεκμήριο 4) 5.Γραπτή κατάθεση ενάγοντα (Τεκμήριο 5) 6.Ιατρικό πιστοποιητικό Δρ. Γ. Μεταξά (Τεκμήριο 6) 7.Βεβαίωση ημερομηνίας 9.11.2009 (Τεκμήριο 7) 8.Κατάσταση αποδοχών ενάγοντα (Τεκμήριο 8) 9.Ιατρικό έκθεση Δρ. Η. Γεωργίου (Τεκμήριο 9) 10.Καταστάσεις αποδοχών ενάγοντα (Τεκμήρια 10 και 11) 11.Αίτηση για επίδομα ασθενείας (Τεκμήριο 12) Τα γεγονότα τα οποία αποτελούν κοινό έδαφος των δύο πλευρών και δεν έχουν αμφισβητηθεί είναι τα ακόλουθα: Κατά την 28/9/2006 περί ώρα 14:45, το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΗG 939, το οποίο οδηγούσε η εναγόμενη κατά μήκος της λεωφόρου Αποστόλου Πάφου, με κατεύθυνση την Κάτω Πάφο, συγκρούστηκε με το όχημα του ενάγοντα με αριθμούς εγγραφής ΗΝΤ 713, το οποίο οδηγούσε ο ενάγοντας με ίδια κατεύθυνση. Το όχημα του ενάγοντα προπορευόταν του οχήματος της εναγόμενης και η σύγκρουση έγινε κοντά σε διάβαση πεζών, όταν ο ενάγοντας σταμάτησε το όχημα του. Το όχημα της εναγόμενης συγκρούστηκε με το έμπροσθεν μέρος του, στο πίσω μέρος του οχήματος του ενάγοντα. Αποτέλεσμα της πιο πάνω σύγκρουσης ήταν ο ενάγων να τραυματιστεί. Το όχημα που ακολουθούσε αυτό της εναγόμενης, συγκρούστηκε μαζί της κατά τον ίδιο τρόπο. Από τις αξιούμενες ως ειδικές αποζημιώσεις έχουν δηλωθεί μόνο τα ποσά που αφορούν τις δαπάνες του ενάγοντα για την Αστυνομική Έκθεση και το πιστοποιητικό που Νοσοκομείου, ως επίδικα θέμα παραμένει η αξίωση για επιδίκαση ποσού για την απώλεια των απολαβών του ενάγοντα για περίοδο δύο μηνών, ο προσδιορισμός των γενικών αποζημιώσεων και το θέμα της ευθύνης. Οι σωματικές βλάβες του ενάγοντα δεν αμφισβητούνται, αυτό το οποίο αμφισβητείται είναι τα συμπτώματα, ο τρόπος αποθεραπείας και εάν για τις σωματικές βλάβες που είχε υποστεί ήταν αναγκαίο το χρονικό διάστημα των δύο μηνών για ανάρρωση και συνεπακόλουθα απουσία από την εργασία του. Το θέμα της ευθύνης προσεγγίζεται από την υπεράσπιση στον καταλογισμό μεριδίου ευθύνης και στον ενάγοντα, ο οποίος σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης, σταμάτησε το όχημα του απότομα και αιφνίδια με αποτέλεσμα να μην μπορέσει η εναγόμενη έγκαιρα να ελέγξει το όχημα της, το οποίο τον ακολουθούσε, να σταματήσει χωρίς να συγκρουστεί μαζί του, παρά το ότι χρησιμοποίησε τα φρένα του οχήματος της. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Τα όσα οι μάρτυρες, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στην παρούσα απόφαση. Στην συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, γίνεται αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας των μαρτύρων και κατά λογική συνέπεια την αποδοχή ή απόρριψη της. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε λέχθηκε από τους συνηγόρους των διαδίκων στις αγορεύσεις τους. Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις τους, την συμπεριφορά και αντίδραση τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους και τα όσα γνώριζε ο κάθε ένας για τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο και περίοδο. Ο Μ.Ε.1 Αστυφ. 2641 1142 Χρίστος Ανδρέου, ήταν ο εξεταστής του δυστυχήματος, ο οποίος επισκέφθηκε το μέρος και το σημείο που αυτό συνέβηκε για σκοπούς διερεύνησης του. Ο Μ.Ε.1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, ήταν σταθερός και άμεσος στις απαντήσεις του και παρέθεσε με σαφήνεια και ειλικρίνεια τα όσα διαπίστωσε κατά την άφιξη του στην σκηνή του δυστυχήματος, αλλά και τα όσα του επιτρεπόταν να θυμάται μετά από 3 χρόνια. Θεωρώ ότι αυτός διερεύνησε το επίδικο δυστύχημα με την δέουσα επιμέλεια και έλαβε όλες τις απαραίτητες μετρήσεις και κατέγραψε όλα τα ευρήματα που βρήκε στην σκηνή. Ο μάρτυρας αυτός δεν πρόσθεσε τίποτε πέραν των δικών του ενεργειών και διαπιστώσεων που έκανε στην σκηνή και σχετίζονταν με την διερεύνηση του δυστυχήματος. Έχω ικανοποιηθεί ότι ο μάρτυρας στο δικαστήριο είπε την αλήθεια, κρίνεται αξιόπιστος και δέχομαι εξ΄ολοκλήρου την μαρτυρία του. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση βρίσκω ότι τα όσα έχουν καταγραφεί από τον Μ.Ε. 1 στα τεκμήρια 1 και 2, αποτυπώνουν και δείχνουν την σκηνή του δυστυχήματος τα οποία και αποτελούν και την πραγματική μαρτυρία Προχωρώντας στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του ενάγοντα (Μ.Ε.2) βρίσκω ότι στο δικαστήριο είπε την αλήθεια και η εκδοχή του αντικατοπτρίζει την αλήθεια ως προς τις πραγματικές συνθήκες του δυστυχήματος. Το γεγονός ότι σταμάτησε απότομα στην διάβαση πεζών αποτελεί δική του παραδοχή, και αυτό δείχνει ειλικρίνεια, συγκεκριμένα στην αντεξέταση του ανέφερε «επειδή ήμουν σε κίνηση, είδα τον πεζό και σταμάτησα απότομα», γεγονός όμως που θεωρώ ότι δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την υπόθεση του, όπως εξηγώ στη συνέχεια. Αναφορικά με τους τραυματισμούς του, την θεραπεία που έλαβε, τα συμπτώματα αυτών και τον χρόνο που χρειάστηκε για να αποθεραπευτεί αποδέχομαι την μαρτυρία του, η οποία υποστηρίζεται και από την μαρτυρία του θεράποντα ιατρού του (Μ.Ε.4). Ο Μ.Ε.3, είναι ο λογιστής της εταιρείας στην οποία ο ενάγοντας εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας ότι ο ενάγοντας δεν εργάστηκε τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο 2006 καθότι ήταν με άδεια ασθενείας και ότι τους δύο προηγούμενους μήνες ο ακάθαρτος μισθός του ήταν Λ.Κ.1201.- διευκρινίζοντας κατά την αντεξέταση του ερωτηθείς σχετικά, ότι ο καθαρός μισθός του μετά από αποκοπή ποσού για τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, για το Ταμείο Προνοίας, για φόρο εισοδήματος και για τις συντεχνίες θα ήταν περίπου Λ.Κ. 1000.- Κρίνω ότι ο Μ.Ε.3 ήταν ειλικρινής και αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μ.Ε 4 και ο Μ.Υ 2 είναι ιατροί και κατέθεσαν την γνώμη τους ως εμπειρογνώμονες σχετικά με τα τραύματα τα οποία ο ενάγων υπέστη. Κρίνω ότι οι πιο πάνω μάρτυρες μπορούν να θεωρηθούν ως εμπειρογνώμονες με βάση τα όσα κατέθεσαν αναφορικά με τα προσόντα τους και την εμπειρία τους και ως τέτοιους τους αποδέχεται το δικαστήριο. Ο Μ.Ε 4, Γεώργιος Μεταξάς είναι ο ορθοπεδικός, ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα τόσο κατά την εισαγωγή του στο ορθοπεδικό Τμήμα του Νοσοκομείου Πάφου αλλά και δύο φορές στις 20.10.2006 και στις 3.11.2006 στα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου. Ετοίμασε ιατρική έκθεση την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο (Τεκμήριο 6). Στο δικαστήριο ο Μ.Ε.4 με τεκμηριωμένο τρόπο κατάθεσε την γνώμη, την άποψη και τα πορίσματα του σε σχέση με τα όσα διαπίστωσε και σχετίζονται με την κατάσταση της υγείας του ενάγοντα. Υπήρξε ένας αντικειμενικός και ανεξάρτητος μάρτυρας και αυτό διαφάνηκε από τον τρόπο και το ύψος που μαρτυρούσε. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του, η οποία περιορίστηκε σε περισσότερο σε διευκρινιστικού τύπου ερωτήσεις. Ο μάρτυρας κρίνεται αξιόπιστος από το Δικαστήριο. Αποδέχομαι την γνώμη και την μαρτυρία του. Ο Μ.Υ. 2, δυόμιση χρόνια μετά το δυστύχημα, εξέτασε τον ενάγοντα εκ μέρους της εναγόμενης. Σύμφωνα με τον Μ.Υ.2, οι τραυματισμοί που είχε υποστεί ο ενάγοντας, δεν ήταν σοβαροί αφού έλαβε υπόψη του την θεραπεία στην οποία υποβλήθηκε ο ενάγοντας από τον θεράποντα ιατρό του και από τα αποτελέσματα της κλινικής εξέτασης που δεν έδειξαν οτιδήποτε το παθολογικό. Ήταν η θέση του ότι τα συμπτώματα από τραύματα αυτής της μορφής αποκαθίστανται σε περίοδο 4 με 5 βδομάδων εκτιμώντας ότι ο ενάγοντας θα μπορούσε να επιτελεί το επάγγελμα του εργοδηγού αρχές Νοεμβρίου. Μειωμένης σημασίας θεωρώ την μαρτυρία του πιο πάνω μάρτυρα και αυτό γιατί εξέτασε τον ενάγοντα σε μεγάλο χρονικό διάστημα μετά το δυστύχημα, όταν ο ενάγων είχε αναρρώσει πλήρως. Όπως ο Μ.Υ.2 καταγράφει στην ιατρική έκθεση που ετοίμασε (Τεκμήριο 9) «κατά την εξέταση δεν παραμένει οποιαδήποτε κλινική αντικειμενική ιατρική μαρτυρία που να σχετίζεται με τον αναφερόμενο τραυματισμό». Αντίληψη της πραγματικής κατάστασης του ενάγοντα και εκτίμηση αυτής, υπό τις περιστάσεις θα μπορούσε μόνο ο Μ.Ε.4 να έχει, αφού ήταν αυτός που τον εξέτασε τόσο σε αρχικό στάδιο αλλά και στην συνέχεια σε δύο περιπτώσεις. Η θέση του Μ.Υ.2 και άρα η διαφωνία του με τον Μ.Ε.4 αφορούσε τον χρόνο αποθεραπείας των τραυμάτων του ενάγοντα, ο Μ.Ε.4 αναφέρθηκε σε χρονικό διάστημα 6 με 8 εβδομάδων και ο Μ.Υ.2 σε χρονικό διάστημα 4 με 5 βδομάδων. Για τους ίδιους λόγους που εξηγώ πιο πάνω, αποδέχομαι ως πληρέστερη την μαρτυρία του Μ.Ε.4 και επί αυτού του θέματος. Η εκδοχή της εναγόμενης τόσο στην κυρίως εξέταση της όσο και στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 3), ήταν ότι είδε τον ενάγοντα να σταματά απότομα μπροστά της ενώ οδηγούσε με ταχύτητα περίπου 40 χιλ και παρά το ότι χρησιμοποίησε τα φρένα του οχήματος της δεν κατάφερε να σταματήσει. Το ότι ο ενάγων σταμάτησε με απότομο τρόπο στην διάβαση πεζών αποτελεί δική του παραδοχή, ότι όμως η εναγόμενη αντιλήφθηκε την κίνηση του αυτή δεν το αποδέχομαι. Η εναγόμενη ήταν αφηρημένη και απρόσεκτη αφού με τον τρόπο που μαρτυρούσε φάνηκε ότι δεν αντιλήφθηκε καν το όχημα του ενάγοντα ότι σταμάτησε, συγκριμένα στην αντεξέταση της ανάφερε, «η απόσταση ήταν πάρα πολύ κοντινή δεν αντιλήφθηκα ότι σταμάτησε στην διάβαση πεζών και για αυτό τον χτύπησα στο πίσω μέρος», πέραν τούτου η εναγόμενη οδηγούσε το όχημα της με ταχύτητα 40 χιλ, σε ώρα που υπήρχε τροχαία κίνηση με σειρά οχημάτων που ακολουθούσαν το ένα το άλλο και βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση από το προπορευόμενο της όχημα, αυτό του ενάγοντα. Το γεγονός επίσης ότι στην σκηνή δεν βρέθηκαν οποιαδήποτε ίχνη τροχοπέδησης συνηγορεί υπέρ του ότι η εναγόμενη δεν έπραξε κάτι προς αποφυγή του δυστυχήματος. Η εναγόμενη προς αμφισβήτηση των απολαβών του ενάγοντα κάλεσε ως μάρτυρα της την κα Πόπη Αιφωτίτη (Μ.Υ.4), προϊσταμένη του κλάδου επιθεωρήσεων στο γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην Πάφο. Σύμφωνα με τις καταστάσεις, που κατέθεσε (Τεκμήριο 10), τις οποίες η ίδια εκτύπωσε από το αρχείο του Η/Υ των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όπως ανέφερε, φαίνεται ότι ο ενάγοντας αποτάθηκε και πληρώθηκε επίδομα ασθενείας για τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2006, Λ.Κ.468.75, Λ.Κ.553.97 και Λ.Κ.553.97 αντίστοιχα. Κατά την αντεξέταση της, με αναφορά στα Τεκμήρια 10 και 11, δήλωσε και παραδέχτηκε ότι είναι αντιφατικό για τον μήνα Σεπτέμβριο 2006 να φαίνεται ότι καταχωρήθηκαν αποδοχές και από την άλλη ότι έγινε πληρωμή επιδόματος ασθενείας για τον ίδιο μήνα, αναφέροντας επίσης πως δεν μπορεί με καμία βεβαιότητα να δώσει σαφή απάντηση για το τι πραγματικά συμβαίνει. Ο μήνας Σεπτέμβριος σε σχέση με οποιεσδήποτε πληρωμές ή επιδόματα που έγιναν και δόθηκαν προς τον ενάγοντα δεν θεωρώ πως θα πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο αφού το πρόβλημα στην υγεία του ενάγοντα δημιουργήθηκε συνεπεία του δυστυχήματος στις 28.9.2006. Σύμφωνα με την Μ.Υ.4 και τις καταστάσεις που έχουν καταχωρηθεί (Τεκμήριο 11), αίτηση από τον ενάγοντα υποβλήθηκε στις 27.9.2006 και αφορούσε το χρονικό διάστημα από 6/9/2006 μέχρι 30.9.2006 δηλαδή η αίτηση έγινε πριν το δυστύχημα και αφορούσε χρονικό διάστημα επίσης πριν από το δυστύχημα. Επιβεβαιώνονται επίσης τα πιο πάνω και από το Τεκμήριο 12 την αίτηση για επίδομα ασθενείας. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την μαρτυρία που ο ίδιος ο ενάγοντας προσκόμισε (βλέπε Τεκμήριο 8 και μαρτυρία Μ.Ε.3) τον μήνα Σεπτέμβριο του καταβλήθηκε μισθός από την εταιρεία που εργαζόταν. Διευκρινίστηκε από την Μ.Υ.4, αφού δόθηκε ο χρόνος να προβεί σε έλεγχο, ότι ο ενάγων είχε πληρωθεί κανονικά από τον εργοδότη του για τον μήνα Σεπτέμβριο, σύμφωνα με την σύμβαση της συντεχνίας και του εργοδότη (Τεκμήριο 12) με υποχρέωση του να επιστρέψει στον εργοδότη του το ποσό που είχε λάβει από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις ως επίδομα ασθενείας. Η κατάσταση αποδοχών του ενάγοντα που η Μ.Υ 4 παρουσίασε στο Δικαστήριο επιβεβαιώνουν ουσιαστικά το ύψος των μηναίων απολαβών του ενάγοντα όπως ο ίδιος ο ενάγοντας αλλά και ο Μ.Ε 3 τις καθόρισαν στην μαρτυρία τους. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, και παραδεκτά γεγονότα καταλήγω ότι τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι όπως αυτά πιο πάνω περιγράφονται. Ως προς τις ακριβείς συνθήκες, που σχετίζονται και με την συμπεριφορά των δύο οδηγών, που συντέλεσαν στο να επέλθει η σύγκρουση των οχημάτων γίνεται αναφορά τόσο στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας αλλά και κατωτέρω. Οι σωματικές βλάβες που ο ενάγοντας υπέστη και περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης του, θεωρώ ότι έχουν αποδειχτεί, αυτές επιβεβαιώνονται από την μαρτυρία του Μ.Ε.4 Δρ. Γ. Μεταξά και το ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 6, που εξέδωσε μετά από εξέταση και παρακολούθηση του ενάγοντα. Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Ε.4 και του ενάγοντα οδηγούμε στο συμπέρασμα ότι ο ενάγοντας ήταν ανίκανος για εργασία για περίοδο 2 μηνών, χρονικό διάστημα που χρειάστηκε για την αποθεραπεία των τραυμάτων του, λαμβανομένου υπόψη και της φύσης του επαγγέλματος του, ως μηχανοδηγός. ΑΜΕΛΕΙΑ: Βάση της υπό εκδίκαση αγωγής αποτελεί το αστικό αδίκημα της αμέλειας όπως προδιαγράφεται από το άρθρο 51 του Κεφ. 148. Τα στοιχεία που συνθέτουν το αστικό αδίκημα της αμέλειας τέθηκαν στην υπόθεση Στρατμαρκο Λτδ ν. Μιχαήλ