← Κύπρος

ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ:- Hellenic Bank Public Company Ltd (πρώην Ελληνική Τράπεζα Λτδ), Αρ. Αίτησης: 78/09, 11 Φεβρουαρίου 2010

ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ:- Hellenic Bank Public Company Ltd (πρώην Ελληνική Τράπεζα Λτδ), Αρ. Αίτησης: 78/09, 11 Φεβρουαρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2010:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Η. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 78/09 ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ :- Μιχάλη Γεωργίου Μάστρου, από Αγία Νάπα ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ:- Hellenic Bank Public Company Ltd (πρώην Ελληνική Τράπεζα Λτδ) Αίτηση ημερ. 28.1.10 για τροποποίηση της ένστασης 11 Φεβρουαρίου 2010 Εμφανίσεις: Για τον αιτητή: κ.Δ. Καλλένος Για τους καθ΄ ων η αίτηση: κα Γ. Ζαχαρίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Με την παρούσα αίτηση ο αιτητής επιζητεί τροποποίηση της ένστασης με την προσθήκη του ακόλουθου λόγου ένστασης: «Οι Αιτητές καταχώρισαν την αίτηση τους πρόωρα και χωρίς προηγουμένως να συμμορφωθούν με τους όρους της εκ συμφώνου εκδοθείσας απόφασης υπ΄ αριθμό 439/04 του Ε.Δ. Αμμοχώστου επί της οποίας στηρίζεται η παρούσα αίτηση για έκδοση Διατάγματος Παραλαβής ή και η Αίτηση των Αιτητών αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου.» Περαιτέρω ζητεί όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση την οποία καθορίζει στην αίτηση του.
  2. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση μεταξύ άλλων αναφέρονται ότι στα πλαίσια της μελέτης της αίτησης τροποποίησης που υποβλήθηκε προηγουμένως από τους καθ΄ ων η αίτηση (αιτητές στην κυρίως αίτηση) οι συνήγοροι του αιτητή (καθ΄ ου η αίτηση στην κυρίως αίτηση) διαπίστωσαν ότι η απόφαση στην υπόθεση 439/04 εκδόθηκε κατόπιν συμφωνίας των διαδίκων ή και εκδόθηκε εκ συμφώνου με ρητό όρο ή και συμφωνία ότι οι ενάγοντες - αιτητές στην αγωγή όφειλαν πρώτα να αναζητήσουν την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους από ή με την εκποίηση της υποθήκης της εναγόμενης αρ.2 Υ427/00 και μετέπειτα αν και εφόσον παρέμεινε οιονδήποτε υπόλοιπο να αναζητήσουν την πληρωμή από τους υπόλοιπους εναγόμενους. Περαιτέρω στα πλαίσια της μελέτης τους εντόπισαν πρόσφατα και μια απόφαση την οποία αναφέρουν, η οποία σύμφωνα με τον συνήγορο του αιτητή επιβεβαιώνει την ορθότητα των ισχυρισμών τους.
  3. Στην αίτηση φέρουν ένσταση οι καθ΄ ων η αίτηση. Προβάλλουν συνολικά 14 λόγους ένστασης οι οποίοι πολλοί απ΄ αυτούς συμπεριλαμβάνονται σε άλλους. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση μεταξύ άλλων αναφέρονται ότι η απόφαση που εκδόθηκε δεν αναφέρει τους ισχυρισμούς περί πρόνοιας στην απόφαση για μη είσπραξη του ποσού πριν την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου και η άλλη πλευρά δεν παρουσίασε τέτοια πρόνοια σε αντίθεση με αυτούς οι οποίοι επισύναψαν την απόφαση του Δικαστηρίου. Περαιτέρω ο δικηγόρος που προέβη στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, ουδέποτε χειρίστηκε την παρούσα υπόθεση. Επίσης μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι η έγκριση της αίτησης θα οδηγήσει σε εκτροπή της πτωχευτικής διαδικασίας και θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά αφού δεν θα εκδικαστεί η αίτηση εντός εύλογου χρόνου.
  4. Η αίτηση πτώχευσης αποτελεί μια sui generis διαδικασία η οποία χαρακτηρίζεται ως οιωνοί ποινικού χαρακτήρα. Με βάση τον Κανονισμό 188 των περί Πτωχεύσεων Θεσμών όπου δεν υπάρχει ρητή πρόνοια σ΄ αυτούς εφαρμόζονται οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Επομένως ορθά ο αιτητής συμπεριέλαβε στη βάση της αίτησης του και την Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία επιτρέπει τροποποίηση δικογράφου σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως αφού στην αίτηση αναφέρεται η Δ.48 η οποία επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για εύλογο λόγο στα πλαίσια όμως ενδιάμεσης αίτησης. Η αίτηση πτώχευσης δεν θεωρείται ενδιάμεση αίτηση και συνακόλουθα δεν θα πρέπει να επιτραπεί, σύμφωνα με τη συνήγορο των καθ΄ ων η αίτηση η καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. Η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο για τους λόγους που θα εξηγήσω. Η διαδικασία πτώχευσης είναι μια sui generis διαδικασία και δεν θεωρείται ενδιάμεση αίτηση. Περαιτέρω στον Κανομισμό188 των περί Πτωχεύσεων Θεσμών ρητά αναφέρεται ότι όπου δεν υπάρχει ρητή πρόνοια σ΄ αυτούς εφαρμόζονται οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Ο αιτητής συμπεριέλαβε στην αίτηση του και την Δ.25 η οποία έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση. Η ένσταση και η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση υπέχει τη θέση δικογράφου. Συνεπώς το Δικαστήριο, εφόσον συντρέχουν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις, δύναται να εκδώσει διάταγμα τροποποίησης της ένστασης ως επίσης να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. 5.1 Στη συνέχεια θα εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τροποποίησης της ένστασης. 5.2 Οι Αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφορικά με την τροποποίηση δικογράφων έχουν συνοψιστεί από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Πική στην υπόθεση Φοινιώτης v. Green Navigation

(1989)1Ε ΑΑΔ 33 ως εξής:
(1)«Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη και τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D.361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». (Βλ. και Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1ΑΑΔ 607). Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1ΑΑΔ 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα κι όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην ίδια απόφαση γίνεται αναφορά στην αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754 στην οποία αναφέρονται τα εξής: "I start with the principle, well settled, than an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here". Και σε μετάφραση στα ελληνικά: «Ξεκινώ με την αρχή, που είναι καλά καθιερωμένη, ότι μια τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται έστω και αν ζητείται αργά, αν είναι αναγκαία, για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων, καθόσον οποιαδήποτε δυσχέρεια θα ήθελε προκληθεί από αυτή μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Αυτή η αρχή ισχύει εδώ».
  1. Το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνεται από το φάκελο έχει ως ακολούθως: α) Στις 3.9.09 καταχωρήθηκε η αίτηση πτώχευσης. Ορίστηκε στις 16.10.09 όπου κατ΄ εκείνη την ημέρα ζητήθηκε χρόνος να καταχωρηθεί ένσταση, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε και ορίστηκε στις 22.10.
  2. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία υποβλήθηκε εκ νέου το ίδιο αίτημα με αποτέλεσμα η αίτηση να οριστεί για οδηγίες στις 29.10.09 όπου και πάλιν υποβλήθηκε το ίδιο αίτημα με αποτέλεσμα η αίτηση να οριστεί για ακρόαση στις 5.11.
  3. β) Στις 5.11.09 καταχωρήθηκε η ένσταση και επίσης την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε αίτηση από μέρους του αιτητή (καθ΄ ου η αίτηση στην κυρίως αίτηση) με την οποία ζητούσε την αναστολή της διαδικασίας μέχρι να καταχωρηθεί τροποποιημένη αίτηση πτώχευσης στην οποία να αναφέρεται η ασφάλεια επί της περιουσίας του. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 23.11.09 απέρριψε την πιο πάνω αίτηση για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. γ) Η ακροαματική διαδικασία άρχισε στις 14.12.
  4. Όταν ο μάρτυρας που κλήθηκε από τους αιτητές επιχείρησε να καταθέσει τη δήλωση του ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ο συνήγορος του αιτητή (καθ΄ ου η αίτηση στην κυρίως αίτηση) έφερε ένσταση καθότι σ΄ αυτή υπήρχαν ισχυρισμοί οι οποίοι δεν ήταν δικογραφημένοι και έρχονταν σε αντίθεση με την αίτηση. Ειδικότερα στη δήλωση που επιχειρήθηκε να κατατεθεί αναφερόταν μεταξύ άλλων ότι οι αιτητές είχαν καταθέσει memo ως ασφάλεια σε ακίνητο και η αξία του οποίου ανέρχεται σε €144.000.- και ότι καλόπιστα δεν αναφέρθηκε στην αίτηση πτώχευσης γιατί η απαίτηση είναι για το μη εξασφαλισμένο ποσό της δικαστικής απόφασης δηλ. το ποσό των €66.376.- πλέον τόκους. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 18.12.09 επεξηγώντας τους λόγους επέτρεψε την κατάθεση του εν λόγω εγγράφου ως μέρος της κυρίως εξέτασης του μάρτυρα αλλά ανέφερε ότι δεν θα λαμβάνονταν υπόψη οι ισχυρισμοί για την ασφάλεια και την αξία της που έχουν οι αιτητές ως επίσης και τους λόγους που δεν αναφέρθηκε στην αίτηση. δ) Στις 18.12.09 μετά που δόθηκε η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου συνεχίστηκε η ακροαματική διαδικασία. Πριν ολοκληρωθεί η κυρίως εξέταση του μάρτυρα η συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση (αιτητή στην κυρίως αίτηση) ζήτησε αναβολή με σκοπό να μελετήσει το ενδεχόμενο καταχώρησης αίτησης τροποποίησης της αίτησης πτώχευσης. Το εν λόγω αίτημα κρίθηκε δικαιολογημένο με αποτέλεσμα η αίτηση να οριστεί στις 22.12.
  5. Κατ΄ εκείνη την ημέρα καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης από μέρους των αιτητών. Η αίτηση τροποποίησης ορίστηκε για ακρόασης στις 12.1.10 όπου κατ΄ εκείνη την ημέρα εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης της αίτησης πτώχευσης και δόθηκαν σχετικές οδηγίες για την καταχώρηση της αίτησης και της ένστασης. Η αίτηση πτώχευσης ορίστηκε για ακρόαση στις 21.1.
  6. ε) Στις 13.1.10 καταχωρήθηκε η τροποποιημένη αίτηση πτώχευσης στην οποία συμπεριλήφθηκε ότι οι αιτητές (καθ΄ ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση) είχαν καταθέσει memo η αξία του οποίου εκτιμάται γύρω στις €144.000.- και ότι η οφειλή ανέρχεται στις €66.379.- πλέον τόκους. Δεν καταχωρήθηκε τροποποιημένη ένσταση. Στις 21.1.10 ζητήθηκε αναβολή από μέρους του συνηγόρου του αιτητή (στην παρούσα αίτηση), αίτημα το οποίο εγκρίθηκε με αποτέλεσμα η αίτηση πτώχευσης να οριστεί για ακρόαση στις 28.1.
  7. στ) Στις 28.1.10 καταχωρήθηκε η αίτηση τροποποίησης από μέρους του αιτητή (καθ΄ ου η αίτηση στην αίτηση πτώχευσης). 7.1 Η ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση θίγει το ζήτημα του χρόνου υποβολής της αίτησης για τροποποίηση και ειδικότερα ότι η αίτηση για τροποποίηση υποβλήθηκε μετά από πολύ καθυστέρηση. Έχει νομολογηθεί ότι η καθυστέρηση είναι σχετικός παράγοντας σε αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (Βλ. Astor Manufacturing v. A & G Leventis Co
(1993)1AAΔ 726, 730. Περαιτέρω είναι η θέση της νομολογίας, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P. Agents
(1994)1ΑΑΔ 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή και τον βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Όπως έχω ήδη προαναφέρει όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω κι αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου
(1995)1ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Επίσης έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών παρόλο που η ευθύνη για την διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος βαρύνει το Δικαστήριο (Βλ. Καυκαρής v. Δημοκρατίας
(1990)2ΑΑΔ 203, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 84, Λυσιώτη v. Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 10515/22.3.2000 και Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989), Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Σωτηρούλας Χαρικλείδη και Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Ζήνωνα Ποφαϊδη και άλλων Πολ. Εφέσεις 10719 και 10786 αντίστοιχα ημερ. 24/10/
  1. Στην υπόθεση Astor Manufacturing ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση σε αίτηση που καταχωρήθηκε 11 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής καθότι υποβλήθηκε σε μια γνήσια προσπάθεια κάλυψης όσων εκλήφθηκαν ως ελλείψεις της Έκθεσης Απαίτησης γιατί υποβλήθηκε καλόπιστα ως επίσης στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης μετά που είχαν ακουσθεί 7 μάρτυρες. 7.2 Έχοντας υπόψη το όλο ιστορικό της υπόθεσης όπως εκτίθεται στην παρ.6 αλλά και έχοντας υπόψη μου τη φύση της διαδικασίας κρίνω ότι δεν υπάρχει τέτοια καθυστέρηση η οποία να οδηγεί στην κατεύθυνση απόρριψης της αίτησης τροποποίησης. Αδυνατώ να αντιληφθώ πως θα προκληθεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στους καθ΄ ων η αίτηση η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή των εξόδων.
  2. Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική και δεν μπορεί να αποτελέσει μαρτυρία καθότι έγινε από δικηγόρο. Όπως αναφέρεται στην παρ. 2 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση ο εν λόγω δικηγόρος ουδέποτε χειρίστηκε την υπόθεση. Στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva κ.ά., Πολ.΄Εφεση 130 και 131/09/ημερ. 29.1.10, στη σελ. 9 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον Έντιμο Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ.Κ. Κληρίδη: «.............. γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ΄ ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος.(Ahapittas v. Roc Chic Ltd
(1968)1 CLR 1, In re Efthymiou
(1987)1 CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036). Στην υπόθεση Rybolovlev ανωτέρω, η ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση με την οποία εκδόθηκαν διατάγματα καταρτίστηκε από δικηγόρο που εργαζόταν στο γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπούσαν την αιτήτρια χωρίς όμως ο ίδιος να χειρίζεται την υπόθεση. Η δε αιτήτρια ήταν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Ο σχετικός λόγος έφεσης και ειδικότερα ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης δεν ήταν αντικανονική, απορρίφθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση τροποποίησης συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ.Χ. Σκορδή ο οποίος εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο του κ.Α. Μαθηκολώνη. Δεν είναι το πρόσωπο που χειρίστηκε την αίτηση πτώχευσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω και περαιτέρω τη φύση της αίτησης (αίτηση τροποποίησης), το γεγονός ότι αποκαλύπτεται η πηγή της πληροφόρησης του και ότι έχει εξουσιοδοτηθεί από τον αιτητή να προβεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αλλά και συνεκτιμώντας κάθε άλλο σχετικό παράγοντα, η σχετική εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και συνακόλουθα απορρίπτεται.
  1. Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση εισηγείται ότι η αίτηση δεν πρέπει να επιτύχει καθότι κανένα τεκμήριο ή και ένδειξη παρουσιάστηκε για το ότι υπάρχει πρόνοια στην απόφαση για μη είσπραξη του ποσού πριν την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Οι καθ΄ ων η αίτηση στην ένσταση τους παρουσίασαν και την απόφαση του Δικαστηρίου στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: «............ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ την εκποίηση της υποθήκης της εναγομένης 2 με αριθμό Υ427/00 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου, προς πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους και των εξόδων. Το δε υπόλοιπο της πώλησης να επιστραφεί στην εναγομένη
  2. Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι 31/3/
  3. Οι ενάγοντες θα έχουν το δικαίωμα να καταχωρήσουν Μέμο στην περιουσία των εναγομένων ως επίσης και δικαίωμα να καταχωρήσουν αίτηση για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, δια τα οποία δεν θα υπάρχει αναστολή. Αν μέχρι την 31/3/08 οι εναγόμενοι ή οποιοσδήποτε από αυτούς πληρώσουν το ποσό των €547,000 πλέον τα δικηγορικά έξοδα της παρούσας αγωγής και της αγωγής 681/04 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου τότε οι αποφάσεις τόσο στην παρούσα αγωγή όσο και στις αγωγές 681/04, 1044/04 και 615/04 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου θα θεωρούνται ως πλήρως ικανοποιηθείσες.» Πρόκειται για την απόφαση που συντάχθηκε. Υπάρχει ισχυρισμός μεταξύ άλλων από την άλλη πλευρά ότι οι καθ΄ ων η αίτηση όφειλαν σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου να προχωρήσουν στη πώληση της υποθήκης και μετέπειτα εφόσον παρέμεινε οιονδήποτε υπόλοιπο θα μπορούσαν να το αξιώσουν από τους εναγομένους. Δεν θα στερήσω τον αιτητή να προβάλει τους ισχυρισμούς του.
  4. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω και ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια κρίνω ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Συνακόλουθα εκδίδονται διατάγματα ως οι παρ. Α και Β της αίτησης. Τροποποιημένη ένσταση να καταχωρηθεί μέχρι τις 16.2.
  5. Τόσον τα έξοδα της αίτησης όσο και όλα τα σπαταληθέντα έξοδα συνεπεία της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.): ...................... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.