← Κύπρος

ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ:- Hellenic Bank Public Company Ltd (πρώην Ελληνική Τράπεζα Λτδ), Αρ. Αίτησης: 78/09, 26 Απριλίου 2010

ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ:- Hellenic Bank Public Company Ltd (πρώην Ελληνική Τράπεζα Λτδ), Αρ. Αίτησης: 78/09, 26 Απριλίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2010:A10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Η. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 78/09 ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ :- Μιχάλη Γεωργίου Μάστρου, από Αγία Νάπα ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ:- Hellenic Bank Public Company Ltd (πρώην Ελληνική Τράπεζα Λτδ) 26 Απριλίου 2010 Εμφανίσεις: Για τους αιτητές: κα Γ. Ζαχαρίου για κ.Α. Ζαχαρίου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Αλ. Ζαχαρίου) Για τον καθ΄ ου η αίτηση: κ.Δ. Καλλένος για κ. Α. Μαθηκολώνη (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ.Συμεού) ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Με την αίτηση αυτή οι αιτητές ζητούν όπως εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του καθ΄ ου η αίτηση.
  2. Κατ΄ αρχήν θεωρώ ορθό να αναφερθώ στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, το οποίο έχει ως ακολούθως. Η αίτηση πτώχευσης καταχωρήθηκε στις 3.9.
  3. Στις 5.11.2009 καταχωρήθηκε ένσταση από μέρους του καθ΄ ου η αίτηση και την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε αίτηση για αναστολή της διαδικασίας της αίτησης πτώχευσης καθότι οι πιστωτές δεν ανέφεραν σ΄ αυτήν ότι είναι ασφαλισμένοι. Μετά από ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, στις 23.11.2009 απέρριψε την αίτηση. Όταν άρχισε η ακροαματική διαδικασία και όταν ο μάρτυρας που κλήθηκε από τους αιτητές κ.Σ. Μενοίκου επιχείρησε να καταθέσει την δήλωση του ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, ο συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση έφερε ένσταση στο να κατατεθεί καθότι υπήρχαν ισχυρισμοί οι οποίοι δεν ήταν δικογραφημένοι όπως ότι είχε κατατεθεί επιβάρυνση ως ασφάλεια και η καταναγκαστική του αξία ανερχόταν σε συγκεκριμένο ποσό. Το Δικαστήριο μετά από ενδιάμεση απόφαση ημερ. 18.12.2009 και για τους λόγους που εξηγούνται σ΄ αυτήν επέτρεψε την κατάθεση του εν λόγω εγγράφου ως μέρος της κυρίως εξέτασης του αλλά δήλωσε ότι δεν θα λαμβάνονταν υπόψη οι ισχυρισμοί για την ασφάλεια που έχουν οι αιτητές και για την αξία της ως επίσης και οι λόγοι που δεν αναφέρθηκε η ασφάλεια στην αίτηση πτώχευσης. Μετά την πιο πάνω ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου και ειδικότερα στις 22.12.2009 καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίηση της αίτησης πτώχευσης με την οποία οι αιτητές ζητούσαν την προσθήκη ισχυρισμών αναφορικά με την ασφάλεια και την αξία της. Στις 12.1.2010 εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης. Λίγες μέρες μετά και ειδικότερα στις 28.1.2010 καταχωρήθηκε αίτηση για τροποποίηση της ένστασης. Στις 2.2.2010 καταχωρήθηκε ένσταση και μετά από ακροαματική διαδικασία στις 11.2.2010 εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση με την οποία το Δικαστήριο επέτρεψε την τροποποίηση της ένστασης. Ακολούθως συνεχίστηκε η ακροαματική διαδικασία.
  4. Οι αιτητές προς υποστήριξη της αίτησης του κάλεσαν συνολικά τρεις μάρτυρες και ειδικότερα την κα Ελένη Θεοδοσίου, τον κ.Κ. Ξενή και τον κ.Σ. Μενοίκου.
  5. Η κα Ελένη Θεοδοσίου είναι υπεύθυνη στο τμήμα πτωχεύσεων του Ε.Δ. Λάρνακας - Αμμοχώστου. Στις 25.6.2009 καταχωρήθηκε η αίτηση για έκδοση πτωχευτικής ειδοποίησης με αρ. 145/09 η οποία επιδόθηκε στον καθ΄ ου η αίτηση στις 30.6.2009 (βλ. τεκμ.1). Δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε ένσταση στα πλαίσια της πιο πάνω πτωχευτικής ειδοποίησης.
  6. Ο κ.Κ. Ξενή, ιδιώτης επιδότης, ανέφερε ότι επέδωσε την αίτηση για έκδοση πτωχευτικής ειδοποίησης στον καθ΄ ου η αίτηση στις 30.6.2009 και περαιτέρω επέδωσε στις 9.9.2009 προσωπικά στον καθ΄ ου η αίτηση την αίτηση πτώχευσης (παραδεκτό γεγονός). 6.1 Η μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε, πέραν της πιο πάνω, έχει ως ακολούθως: Στις 30.1.2008 εκ συμφώνου εκδόθηκε η πιο κάτω απόφαση: «.......... ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ όπως ο εναγόμενοι 1-3 πληρώσουν στους ενάγοντες ομού και ή κεχωρισμένως το ποσό των €191.050.- με τόκο 9% ετησίως επί του ποσού €114.760.- από 23/1/08 μέχρι εξοφλήσεως. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως οι εναγόμενοι 1-3 πληρώσουν στους ενάγοντες έξοδα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Και τα έξοδα υπολογίσθηκαν και ανέρχονται στο ποσό των €5309,33 συμπεριλαμβανομένων των εξόδων συντάξεως της παρούσης απόφασης με τόκο 8% ετησίως από 8/6/04 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €724,50 ΦΠΑ. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ την εκποίηση της υποθήκης της εναγομένης 2 με αριθμό Υ427/00 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου, προς πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους και των εξόδων. Το δε υπόλοιπο της πώλησης να επιστραφεί στην εναγομένη
  7. Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι 31/3/
  8. Οι ενάγοντες θα έχουν το δικαίωμα να καταχωρήσουν Μέμο στην περιουσία των εναγομένων ως επίσης και δικαίωμα να καταχωρήσουν αίτηση για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, δια τα οποία δεν θα υπάρχει αναστολή. Αν μέχρι την 31/3/08 οι εναγόμενοι ή οποιοσδήποτε από αυτούς πληρώσουν το ποσό των €547,000 πλέον τα δικηγορικά έξοδα της παρούσας αγωγής και της αγωγής 681/04 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου τότε οι αποφάσεις τόσο στην παρούσα αγωγή όσο και στις αγωγές 681/04, 1044/04 και 615/04 του επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου θα θεωρούνται ως πλήρως ικανοποιηθείσες.» (βλ. τεκμ. 3 και 8) 6.2 Σύμφωνα με τον κ. Σ. Μενοίκου έναντι της οφειλής του ο καθ΄ ου η αίτηση δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό και εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €217,948.22 (βλ. τεκμ.4). Οι αιτητές έχουν καταθέσει επιβάρυνση με αρ. ΕΒ555/08 ως ασφάλεια επί του ακινήτου του καθ΄ ου η αίτηση με αρ. εγγραφής 3/111, μερίδιο ¼ στην Αγ. Νάπα. Σύμφωνα με τον κ.Σ. Μενοίκου καλόπιστα δεν αναφέρθηκε αρχικά στην αίτηση πτώχευσης η ύπαρξη της ασφάλειας αλλά αναφερόταν στο μη εξασφαλισμένο ποσό της δικαστικής απόφασης δηλ. στο ποσό των €66,379.00 πλέον τόκους. Περαιτέρω ανέφερε ότι ανατέθηκε σε εκτιμητή και ειδικότερα στον κ. Αντώνη Λοΐζου η εκτίμηση το πιο πάνω ακινήτου. Στις 6.2.2004 ετοιμάστηκε εκτίμηση από μέρους του πιο πάνω προσώπου (τεκμ.7) σύμφωνα με την οποία η καταναγκαστική αξία του πιο πάνω ακινήτου ανερχόταν σε €95.681,68 (ΛΚ56.000.-) . Περαιτέρω ετοιμάστηκε εκτίμηση ημερ. 26.3.2009 (τεκμ.6) σύμφωνα με την οποία η αγοραία αξία του ανέρχεται στις €180.000.- ενώ η καταναγκαστική αξία του πιο πάνω ακινήτου ανέρχεται στις €144.000.-. Σύμφωνα με τον κ.Σ. Μενοίκου δεν υπάρχει οποιαδήποτε ασφάλεια επί της περιουσίας του για την πληρωμή του ποσού των €66,379.00 πλέον τόκους. Στις 11.9.2008 καταχωρήθηκε ένταλμα κινητών το οποίο στις 16.12.2008 επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Σύμφωνα με τον κ.Μενοίκου η αίτηση γίνεται για να προστατευθεί η τράπεζα και οι άλλοι πιστωτές και σε καμιά περίπτωση δεν γίνεται για σκοπούς είσπραξης και πίεσης του καθ΄ ου η αίτηση. Αντεξεταζόμενος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι εξ΄ όσων γνωρίζει δεν έχει προχωρήσει η εκποίηση της υποθήκης η οποία αφορά άλλο πρόσωπο.
  9. Δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία από μέρους του καθ΄ ου η αίτηση.
  10. Στο στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει ν΄ απορριφθεί για τρεις λόγους. α) Δεν έδωσε μαρτυρία ο κ.Γεννάδιος Στεφάνου ο οποίος είναι το πρόσωπο που προέβη στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και οι αιτητές κάλεσαν ως μάρτυρα άλλο πρόσωπο ο οποίος δεν γνώριζε προσωπικά τα γεγονότα και περαιτέρω δεν ανέφερε ότι ο Γ. Στεφάνου γνώριζε τα γεγονότα. β) Δεν υπάρχει επαρκής μαρτυρία για την εξασφάλιση και θα έπρεπε να εκαλείτο να δώσει μαρτυρία ο εκτιμητής και τέλος, γ) Η αίτηση είναι πρόωρη καθότι τα εμπλεκόμενα μέρη συμφώνησαν να εκποιηθεί η υποθήκη και αν υπήρχε υπόλοιπο από την πώληση τότε θα μπορούσαν να προχωρήσουν. Ο καθ΄ ου η αίτηση συμφώνησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του καθότι θα εκποιείτο αρχικά η υποθήκη και η πεποίθηση του ήταν ότι με την πώληση θα εξοφλείτο η αγωγή. Αγορεύοντας παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση επί της πτωχευτικής ειδοποίησης αρ. 1805/06 αναφορικά με τον Κύπρο Καραβιώτη του Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ. 21.5.2007, του ΠΕΔ κ. Στ. Ναθαναήλ, όπως ήταν τότε.
  11. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου των αιτητών η οποία εισηγήθηκε ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  12. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Όλοι οι μάρτυρες που κλήθηκαν από μέρους των αιτητών μου έκαναν εξαιρετική εντύπωση. Η μαρτυρία της κας Θεοδοσίου και του κ.Ξενή δεν αμφισβητήθηκε ενώ μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του κ.Σ. Μενοίκου παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες ήταν μάρτυρες της αλήθειας και συνακόλουθα αποδέχομαι τη μαρτυρία τους όπως αυτή αναφέρεται στις παρ. 5, 6 και
  14. Κατ΄ αρχήν θα εξετάσω την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του καθ΄ ου η αίτηση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επειδή οι αιτητές δεν κάλεσαν ως μάρτυρα τον κ. Γ. Στεφάνου ο οποίος είναι το πρόσωπο που προέβη στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και ότι οι αιτητές κάλεσαν ως μάρτυρα άλλο πρόσωπο ο οποίος δεν γνώριζε προσωπικά τα γεγονότα και περαιτέρω δεν ανέφερε ότι ο Γ. Στεφάνου γνώριζε τα γεγονότα. Σύμφωνα με το συνήγορο του καθ΄ ου η αίτηση δεν έχουν τηρηθεί οι πρόνοιες των άρθρων 50

(1)και 50
(2)τον περί Πτωχεύσεων Κανονισμών. Το άρθρο 50 των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών προνοεί: «
(1)Every creditor´s petition shall be verified by affidavit, and when it is filed there shall be lodged with it two or more copies to be sealed for issue.
(2)Any affidavit filed in support of the petition must be made by a person who can swear from his own knowledge to the truth of the facts to which he deposes.
(3)............» Το άρθρο 6
(1)του περί Πτωχεύσεως Νόμου ρητά προνοεί ότι η αίτηση πιστωτή θα πρέπει να βεβαιώνεται από ένορκη δήλωση του ιδίου ή από πρόσωπο για λογαριασμό του που γνωρίζει τα γεγονότα. Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση βεβαιώνεται από ένορκη δήλωση από πρόσωπο για λογαριασμό των αιτητών που γνωρίζει τα γεγονότα όπως αναφέρει. Δεν αποκλείονται και δεν περιορίζονται οι αιτητές να προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία επιθυμούν για την απόδειξη της αίτησης τους. Η αίτηση τους θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με το Νόμο και τους κανονισμούς. Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση πτώχευσης είναι σύμφωνη με τους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς και το Νόμο. Προσάχθηκε μαρτυρία από τον κ. Σ. Μενοίκου η οποία ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 12.1 Ακολούθως θα εξετάσω την εισήγηση ότι η αίτηση είναι πρόωρη καθότι τα εμπλεκόμενα μέρη συμφώνησαν να εκποιηθεί η υποθήκη και αν υπήρχε υπόλοιπο από την πώληση τότε θα μπορούσαν να προχωρήσουν. 12.2 Την απόφαση του Δικαστηρίου την έχω παραθέσει αυτούσια πιο πάνω. Κατ΄ αρχήν η εκποίηση της υποθήκης αφορούσε την εναγόμενη αρ.
  1. Από το λεκτικό της απόφασης δεν μπορεί να εξαχθεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο το συμπέρασμα ότι δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν οι πιστωτές εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση μέχρις ότου εκποιηθεί η υποθήκη και ότι τότε θα μπορούσαν να προχωρήσουν εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση σε περίπτωση που παρέμεινε οποιονδήποτε υπόλοιπο. 12.3 Στην υπόθεση Καραβιώτη, στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση, εκ συμφώνου εκδόθηκε απόφαση για συγκεκριμένο ποσό και περαιτέρω εκδόθηκε διάταγμα εκποίησης των ενυπόθηκων κτημάτων που ανήκαν σε νομικό πρόσωπο και όχι στον χρεώστη. Την ίδια μέρα εκδόθηκε και απόφαση στα πλαίσια άλλης αγωγής για λιγότερο ποσό. Οι πιστωτές από το ποσό που εισπράχθηκε από την εκποίηση των ενυπόθηκων κτημάτων τα χρησιμοποίησαν για την εξόφληση της δεύτερης αγωγής ως επίσης και άλλων οφειλών για τις οποίες δεν είχαν ληφθεί δικαστικά μέτρα ως επίσης και για εξοφλήσεις δικηγορικών εξόδων και στις δυο αγωγές. Δεν εξοφλήθηκε το ποσό της πρώτης αγωγής. Υπήρξε αντίφαση και ασάφεια στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους πιστωτές σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό. Ενώ η ειδοποίηση πτώχευσης αναφέρετο στο ποσό των ΛΚ399,545.00 πλέον τόκους ο υπάλληλος των πιστωτών παραδέχθηκε ότι πιστώθηκε τουλάχιστον ποσό ΛΚ92,543.15 από την πώληση δυο ακινήτων. Κρίθηκε ότι η ειδοποίηση πτώχευσης εισήχθηκε χωρίς την απαραίτητη διεργασία και ενδελέχεια και η πτωχευτική ειδοποίηση δεν ήταν ορθά συνταγμένη. Αναφέρθηκε επίσης ότι ένας πιστωτής πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με πλήρη και διαφανή στοιχεία ως προς την οφειλή του. Κρίθηκε επίσης ότι οι πιστωτές δεν είχαν το δικαίωμα να εξοφλήσουν άλλες υποχρεώσεις της εταιρείας κατά το δοκούν από το προϊόν της εκποίησης των ακινήτων κατά προτεραιότητα της εξόφλησης των εξ αποφάσεως χρεών. Ήταν αυθαίρετη η εξόφληση άλλων λογαριασμών αντί των εξ αποφάσεως οφειλών. Δεν ενεργούσαν ορθά και δίκαια προς τον χρεώστη και δεν εισήγαγαν την ειδοποίηση για το ακριβές ποσό που τυχόν παρέμεινε. Ενήργησαν σε κατάχρηση της διαδικασίας και συνακόλουθα η πτωχευτική ειδοποίηση ακυρώθηκε. 12.4 Η παρούσα υπόθεση διαφέρει από την υπόθεση Καραβιώτη, ανωτέρω, καθότι στην εν λόγω υπόθεση η πτωχευτική ειδοποίηση ακυρώθηκε, καθότι οι αιτητές ενήργησαν καταχρηστικά καθότι μεταξύ άλλων εξόφλησαν αυθαίρετα άλλους λογαριασμούς αντί των εξ αποφάσεων οφειλών και η ειδοποίηση πτώχευσης εισήχθηκε χωρίς την απαραίτητη διεργασία και ενδελέχεια αφού δεν εισήγαγαν την ειδοποίηση για το ακριβές ποσό που τυχόν παρέμεινε. Στην υπόθεση επί τοις αφορώσι τον Τάκη Οικονομίδη ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, Πολ.Έφ. 9682/ημερ. 29.9.1997, εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση εναντίον του εφεσείοντα και νομικού προσώπου στο οποίο εφεσείων ήταν ο διευθύνων σύμβουλος και ο μεγαλύτερος μέτοχος όπου διατάχθηκε να πληρώσει ποσόν χρημάτων ομού και/ή κεχωρισμένως με την εταιρεία και περαιτέρω εκδόθηκε διάταγμα εκποίησης της υποθήκης που παραχώρησε η εταιρεία. Αποφασίστηκε ότι η ασφάλεια που κατείχε ο πιστωτής ήταν ασφάλεια επί της περιουσίας της εταιρείας και με κανένα τρόπο δεν μπορούσε να καλύψει την περίπτωση του εφεσείοντα. Στην τελευταία σελίδα της απόφασης αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Οι μέθοδοι εκτέλεσης προδιαγράφονται από το άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 το οποίο δεν περιλαμβάνει τη διαδικασία πτώχευσης. Άσχετα από αυτό έχουμε τη γνώμη ότι οι πιο πάνω αρχές τυγχάνουν εφαρμογής μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που οι διάφοροι τρόποι εκτέλεσης στρέφονται εναντίον του ιδίου χρεώστη. Όταν πρόκειται για εκτέλεση απόφασης που εκδίδεται «ομού και/ή κεχωρισμένως» δεν υπάρχουν τέτοιοι περιορισμοί. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής είναι ελεύθερος να επιδιώξει την ταυτόχρονη εκτέλεση της απόφασης εναντίον όλων των χρεωστών. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θ α αλλοίωνε την έννοια της απόφασης που εκδίδεται «ομού και/η κεχωρισμένως» και θα ισοδυναμούσε με αναστολή εκτέλεσης της απόφασης σε σχέση με εκείνους τους χρεώστες εναντίον των οποίων δεν είχε επιδιωχθεί εκτέλεση της απόφασης.» Στην προκειμένη περίπτωση η απόφαση έχει εκδοθεί αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά (βλ. τεκμ.8) και το διάταγμα εκποίησης της υποθήκης αφορούσε άλλο πρόσωπο από τον καθ΄ ου η αίτηση. Όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω από το λεκτικό της απόφασης δεν καταδεικνύεται με οποιοδήποτε τρόπο ότι οι πιστωτές δεν μπορούν να προχωρήσουν εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση μέχρι να εκποιηθεί η υποθήκη. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θα αλλοίωνε την έννοια της απόφασης που εκδίδεται ομού και/ή κεχωρισμένως όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Οικονομίδη, ανωτέρω. Συνεπώς και πάλιν η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 13.1 Στη συνέχεια θα εξετάσω την εισήγηση ότι δεν υπάρχει επαρκής μαρτυρία για την εξασφάλιση και ότι θα έπρεπε να καλείτο ο εκτιμητής. 13.2 Στην υπόθεση επί τοις αφορώσι τον Παναγιώτη Μ. Σταυρινίδη ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ, Πολ.Έφ. 10336/ημερ. 27.4.2000, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στην σελ. 3: «........... η σχετική νομολογία καταδεικνύει ότι το Δικαστήριο που εξ ετάζει αίτηση πτώχευσης δεν έχει την υποχρέωση να εξετάζει και να καταλήγει σε εύρημα ως προς την πραγματική αγοραία αξία της εξασφάλισης του πιστωτή, εφόσον ικανοποιηθεί ότι η εκτίμηση που έχει ενώπιον του είναι πραγματική και όχι εικονική ή κατασκευασμένη (is real and not a sham). (Ίδε Ex-Parte Voss, In Re Button {1905} 1 K.B. 602, 605). Όπως επίσης τονίζεται και στον Halsbury´s Laws of England, 3rd Ed. V. 2, p.299, para 568, "When a secured creditor presents a bankruptcy petition against a debtor, it is not for the court on the hearing of the petition to determine whether the estimate placed by him on the value of his security is a true estimate. If the estimate is a genuine one the court will not inquire into its correctness, although the result of the inquiry might be to show that the unsecured balance of the debt was not sufficient to support the petition." ............ Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση αν η εκτίμηση είναι πραγματική και όχι εικονική.» 13.3 Στην παρούσα περίπτωση η εκτίμηση σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως εικονική ή κατασκευασμένη. Πέραν δε τούτου δεν έχει αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά ότι δεν είναι πραγματική ή ότι είναι εικονική ή κατασκευασμένη η εκτίμηση και ούτε έχει προσφερθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ή υποβληθεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο από τον καθ΄ ου η αίτηση ότι η εκτίμηση είναι κατασκευασμένη ή εικονική. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει και δεν καταλήγει σε εύρημα ως προς την πραγματική αγοραία αξία της εξασφάλισης. Στην προκειμένη περίπτωση έχω ικανοποιηθεί ότι η εκτίμηση είναι πραγματική και ότι δεν είναι εικονική ή κατασκευασμένη. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
  2. Όπως έχει αναφερθεί στην παρ. 11 το Δικαστήριο αποδέχθηκε την μαρτυρία των προσώπων που κλήθηκαν από τους αιτητές και συνακόλουθα τα όσα αναφέρονται στις παρ.5, 6 και 7 αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου.
  3. Από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό έχω ικανοποιηθεί για τα πιο κάτω: · Η αίτηση του πιστωτή επαληθεύεται με ένορκη δήλωση του (άρθρο 6
(1)). · Ο καθ΄ ου η αίτηση για 6 μήνες πριν την καταχώρηση της αίτησης είχε τη συνήθη αυτού διαμονή στη Δημοκρατία στην Αγία Νάπα, επαρχία Αμμοχώστου. Είναι συνεπώς οφειλέτης ως ορίζει ο Νόμος. · Αφορά ποσό που δεν είναι μικρότερο των €854 (άρθρο 5
(1)(α)). · Το χρέος έχει αποδειχθεί. Προέρχεται από Δικαστική απόφαση που δεν έχει ικανοποιηθεί (άρθρο 6
(1)
(2)) που κατέστη πληρωτέο (άρθρο 5
(1)(β)). · Ο πιστωτής γίνεται δεκτός ως αιτητής - πιστωτής στην έκταση του υπολοίπου του προς αυτόν οφειλομένου χρέους που προκύπτει μετά την αφαίρεση της εκτιμημένης αξίας κατά τον ίδιο τρόπο ωσάν να ήταν μη ασφαλισμένος πιστωτής (άρθρο 5
(2)). Το ποσό που οφείλεται δυνάμει της απόφασης που εκδόθηκε στις 30.1.2008 είναι €217,948.22 ενώ η αγοραία αξία του επίδικου ακινήτου είναι €180,000.00 και η καταναγκαστική του €144,000.00. · Η πράξη πτώχευσης έχει αποδειχθεί. Στις 25.6.2009 καταχωρήθηκε η Πτωχευτική Ειδοποίηση υπ΄ αρ. 145/09 και στις 30.6.2009 επιδόθηκε στον καθ΄ ου η αίτηση προσωπικά και το χρέος δεν πληρώθηκε εντός 7 ημερών (άρθρο 6
(2)και 3
(1)(ζ)). · Η αίτηση καταχωρήθηκε εντός 3 μηνών από την πράξη πτώχευσης (άρθρο 5
(1)(γ)).
  1. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του καθ΄ ου η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο καθ΄ ου η αίτηση διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία εντός 7 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος.
  2. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ..................... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.