Επί τοις αφορώσι τον Αντώνη Κόμπο, Αρ. Αίτησης: 40/08, 15 Ιουνίου 2010

(1)(η), 4 - 6, 11, 14, 19, 23, 32, 87 και 88 του ΚΕΦ. 5, στους Κανονισμούς 2, 7, 11, 16, 18, 38 - 44, 46, 47, 49, 50, 57 - 63 και 187 - 190 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: Ø Η αίτηση είναι παράτυπη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος παραλαβής. Ø Η αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικώς, δεν υποβάλλεται καλόπιστα και υποβλήθηκε με αλλότρια κίνητρα από τους Αιτητές. Ø Οι Ατητές είναι ασφαλισμένοι Πιστωτές και η ασφάλεια τους υπερκαλύπτει το επίδικο χρέος. Ø Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν καμία εκτίμηση αναφορικά με την ασφάλεια που έχουν σε σχέση με το επίδικο χρέος και ούτε δηλώνουν στην αίτησή τους ότι προτίθενται να παραιτηθούν από την εν λόγω ασφάλεια. Ø Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για την είσπραξη του ποσού. Ø Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν μπορεί να βεβαιώσει τα γεγονότα ως αυτά αναφέρονται στην αίτηση. Ø Ο χρόνος ο οποίος έχει παρέλθει από την καταχώρηση της αίτησης είναι τέτοιος που δεν δικαιολογείται πλέον η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από Ένορκο Δήλωση του Αντώνη Κόμπου, Καθ' ου η αίτηση στην οποία αναφέρονται εν περιλήψει τα εξής: · Ενώ η αίτηση καταχωρήθηκε στις 10.4.09 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εντούτοις δεν φαίνεται να υπογράφηκε από την ενόρκως δηλούσα ενώπιον του πρωτοκολλητή στο Δικαστήριο Λάρνακας αφού η αίτηση φαίνεται να υπογράφηκε από την ενόρκως δηλούσα στις 9.4.09 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Είναι φανερό ότι η αίτηση ούτε υπογράφηκε και ούτε κατατέθηκε στο Δικαστήριο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού 46

(1)και, συνεπώς, είναι άκυρη και ανυπόστατη. · Η αίτηση δεν υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει καθότι αυτή φέρει ημερομηνία 18.4.08, ημερομηνία δηλαδή προγενέστερη κατά ένα σχεδόν χρόνο από την αίτηση των Αιτητών. · Οι Αιτητές διαθέτουν εξασφαλίσεις τις οποίες έχουν δηλώσει στην αίτησή τους που υπερκαλύπτουν το χρέος και από τις οποίες οι Αιτητές δεν έχουν δηλώσει ότι προτίθενται να παραιτηθούν αλλά αντίθετα αποκρύπτουν το εν λόγω γεγονός. · Συγκεκριμένα οι Αιτητές έχουν εγγράψει τη σχετική δικαστική απόφαση στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας υπ' αριθμό 239/03 έχοντας καταχωρήσει MEMO με αριθμούς εγγραφής 3/ΕΒ/91/2007 και 3/ΕΒ/121/2007 επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του Καθ' ου με αριθμό εγγραφής: § 310100/0/7057 Φ/Σχ. 0/2-293-378, Τεμ. 523 το όλο, § 310100/028849, Φ/Σχ. 0/2-290-378, Τεμ. 576 το όλο, § 310100/0/1804 Φ/Σχ. 33/53Ε2, Τεμ. 657 το όλο, § 310100/02855 Φ/Σχ. 0/2-290-378 Τεμ. 564 το όλο, § 310100/0/5999 Φ/Σχ. 0/2-291-378 Τεμ. 125 τα 5/12, § 310100/0/11076 Φ/Σχ. 0/2-295-376 Τεμ. 376 το ½. · Πέρα του ότι το επίδικο χρέος ήταν και συνεχίζει να είναι πλήρως εξασφαλισμένο από τις δεσμεύσεις της ακίνητης περιουσίας που παρατέθηκε ανωτέρω, υπάρχει και η εξασφάλιση της υποθήκης με αριθμός Υ642/99 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 24.6.99 για το ποσό των ΛΚ30.000 με τόκο 8% ετησίως από 24.6.99, επί του κτήματος υπ' αριθμό εγγραφής 7057/ Φ/Σχ. 33/63 Τεμ. 1055, χωράφι εκτάσεως 2 δεκάρια και 100 τετραγωνικά μέτρα στο χωριό Παραλίμνι. Επισυνάπτεται ως τεκμήριο 2 αντίγραφο της σχετικής σύμβασης και δήλωσης υποθήκευσης ακινήτου και του εγγράφου υποθήκης. Περαιτέρω οι Αιτητές έχουν προς όφελος τους ενεχυριασμένες μετοχές εγγεγραμμένες στο όνομα του Καθ' ου στις εταιρείες: (α) A. L PRO CHOICE FINANCIAL SERVICES LTD, σημερινής αγοραστικής αξίας €130,000 (β) OPTION CASSOULIDES LTD, σημερινής αγοραστικής αξίας €15,000 Σχετικά έγγραφα ενεχυρίασης μετοχών επισυνάπτονται ως τεκμήριο

1. · Για τα ως άνω αναφερόμενα κτήματα και μετοχές οι Αιτητές πρόσφεραν εκτίμηση η οποία, όμως, δεν έχει γίνει για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας αλλά για σκοπούς δανειοδότησης και εξασφάλισης της τράπεζας, γι' αυτό και δεν αναφέρονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία όπως μετρήσεις κτιρίων, άλλες συγκριτικές εκτιμήσεις, ακριβώς λόγω του ότι οι Αιτητές λαμβάνουν υπόψη τους την καταναγκαστική αξία πώλησης και όχι την πραγματική αξία των ακινήτων ώστε να διαφανεί κατά πόσο παραμένει οποιοδήποτε ποσό για το οποίο οι Αιτητές δεν έχουν οποιαδήποτε ασφάλεια και να νομιμοποιούνται, συνεπακόλουθα, να διεκδικούν διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Καθ' ου. · Οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση καταχρηστικά ενώ μπορούσαν να προχωρήσουν με διαφορετικούς τρόπους για είσπραξη του οφειλόμενου ποσού με μόνο σκοπό την άσκηση πίεσης στον Καθ' ου για την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους. · Η αίτηση υποβάλλεται με κακοπιστία και με αλλότρια κίνητρα και όχι για να προστατεύσουν την περιουσία του Καθ' ου αλλά με σκοπό να τον εκβιάσουν και /ή εξαναγκάσουν να εξοφλήσει το επίδικο χρέος για να καταστεί η Έφεση που έχει καταχωρήσει άνευ αντικειμένου. · Η τυχόν έκδοση διατάγματος παραλαβής δεν θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς που αναμένεται δηλαδή την προστασία της περιουσίας του Χρεώστη για να ικανοποιηθούν οι Πιστωτές. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Στο στάδιο της εκδίκασης της αίτησης η πλευρά των Αιτητών κάλεσε έξι μάρτυρες ως ακολούθως: § Κωνσταντίνος Κοσιής (Μ. Αιτ. 1) § Γιώργος Πετεινάρης (Μ. Αιτ. 2) § Λίλη Παντελή (Μ. Αιτ. 3) § Αδάμος Κκαφάς (Μ. Αιτ. 4) § Αντώνης Λοϊζου (Μ. Αιτ. 5) § Φώτης Παναγιώτου (Μ. Αιτ. 6) Από πλευράς Καθ' ου η αίτηση-Χρεώστη κατέθεσε ο ίδιος ο Αντώνης Κόμπος (Μ. Καθ' ου η αίτηση 1). Πριν την προσκόμιση μαρτυρίας αμφότεροι οι διάδικοι κατέθεσαν παραδεκτά γεγονότα και παραδεκτά έγγραφα. Συμφώνως των παραδεκτών γεγονότων η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 16/08 (τεκμήριο 1) που εκδόθηκε αναφορικά με τον Καθ' ου η αίτηση επιδόθηκε σ' αυτόν προσωπικά στις 22.1.
2. Η παρούσα αίτηση (ως έχει τροποποιηθεί) επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση στις 27.4.2009 (τεκμήριο 4) ενώ η αρχική αίτηση πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση στις 5.5.2008 (τεκμήριο 2) και στον Επίσημο Παραλήπτη στις 15.5.2008 (τεκμήριο 3). Μαρτυρία εκ μέρους των Αιτητών-Πιστωτών Ο Κωνσταντίνος Κοσιής (Μ. Αιτ. 1) είναι και ήταν στον ουσιώδη χρόνο υπάλληλος των Αιτητών. Στην κύρια του εξέταση ανέφερε, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: v Δυνάμει απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερ. 25.9.06 η οποία εκδόθηκε υπέρ των Αιτητών και εναντίον του οφειλέτη στην αγωγή υπ' αριθμό 239/03, ο οφειλέτης οφείλει στους Αιτητές το ποσό των €72,158.98 πλέον τόκο προς 12,50% το χρόνο από 15.4.2008 μέχρι εξοφλήσεως, κεφαλαιοποιούμενο την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου και το ποσό των €1,282,637.36 πλέον τόκο 12,50% το χρόνο από 15.4.2008 μέχρι εξοφλήσεως κεφαλαιοποιούμενο την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου (αντίγραφο της δικαστικής απόφασης κατατέθηκε ως τεκμήριο 5 και κατάσταση λογαριασμού ημερ. 15.4.08 ως τεκμήριο 6). v Στις 9.2.07 εκδόθηκε στην πιο πάνω αγωγή ένταλμα εκποίησης της κινητής περιουσίας του οφειλέτη υπ' αριθμό 174218 το οποίο εκτελέστηκε και εισπράχτηκε το ποσό των Λ.Κ.824 ή σε €1,407.88 (αντίγραφο ειδοποίησης δικαστικού επιδότη ημερ. 18.6.07 κατατέθηκε ως τεκμήριο 7 και αντίγραφο πληρωμής ημερ. 5.7.07 κατατέθηκε ως τεκμήριο 8). v Επίσης εισπράχτηκε το ποσό των €10,273.76 ως μέρισμα των ενεχυριασμένων προς όφελος των Αιτητών μετοχών της εταιρείας A. L PRO CHOICE FINANCIAL SERVICES LTD το οποίο κατατέθηκε έναντι των οφειλομένων ποσών. v Προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων και οικονομικών διευκολύνσεων που οι Αιτητές παρείχαν προς τον οφειλέτη ο τελευταίος υποθήκευσε το συμφέρον του επί του ακινήτου υπ' αριθμό εγγραφή 7057 στο Παραλίμνι για το ποσό των Λ.Κ.30,000 ή σε €51,258.04 πλέον τόκο 8% από 24.6.1999 μέχρι εξοφλήσεως. Προς το σκοπό αυτό ενεγράφη επί του αναφερόμενου ακινήτου η υπ' αριθμό Υ642/99 υποθήκη του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου (αντίγραφα της σύμβασης και δήλωσης υποθήκευσης και του εγγράφου υποθήκης κατατέθηκαν ως τεκμήρια 9 και 10 αντίστοιχα). Κατατέθηκε επίσης ως τεκμήριο 11 αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής του ακινήτου που αφορά το εν λόγω έγγραφο υποθήκης. v Μετά την έκδοση της απόφασης πιστό αντίγραφο της κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου εναντίον των ακινήτων του οφειλέτη όπως αυτά εμφαίνονται στις αποδείξεις εγγραφής δικαστικής απόφασης ημερ. 26.9.2006, 13.2.2007 και 23.2.2007 (αντίγραφα των αποδείξεων εγγραφής κατατέθηκαν ως τεκμήρια 13Α, 13Β και 13Γ αντίστοιχα). v Από έγγραφη εκτίμηση που διενεργήθηκε από τον Αντώνη Λοϊζου εκτιμητή οι εκτιμήσεις των εν λόγω ακινήτων του οφειλέτη είναι ως ακολούθως: i. Ακίνητο αρ. εγγραφής 7057, τεμ. 523: Αγοραία αξία €265,
3. Καταναγκαστική αξία €212,
4. ii. Ακίνητο αρ. εγγραφής 2849, τεμ. 576: Αγοραία αξία €950,
5. Καταναγκαστική αξία €760,000 iii. Ακίνητο αρ. εγγραφής 1804, τεμ. 657: Αγοραία αξία €450,
6. Καταναγκαστική αξία €360,000 iv. Ακίνητο αρ. εγγραφής 2855, τεμ. 564: Αγοραία αξία €625,
7. Καταναγκαστική αξία €500,000 v. Ακίνητο αρ. εγγραφής 5999, τεμ. 125: Αγοραία αξία €267,
8. Καταναγκαστική αξία €213,600 vi. Ακίνητο αρ. εγγραφής 11076, τεμ. 376: Αγοραία αξία €26,
9. Καταναγκαστική αξία €20,800 Αντίγραφο της σχετικής εκτίμησης κατατέθηκε ως τεκμήριο
10. v Επί των ακινήτων του οφειλέτη που αναφέρθηκαν υπάρχουν οι ακόλουθες επιβαρύνσεις προς όφελος τρίτων προσώπων οι οποίες προηγούνται των επιβαρύνσεων και /ή των ΜΕΜΟ που υπάρχουν προς όφελος των Αιτητών. Α. Ακίνητο αρ. εγγραφής 2849, τεμ. 576: 1η Υποθήκη (27.3.00), 2η Υποθήκη (23.11.01) και 3η Υποθήκη (7.1.02) προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας δια τα ποσά των €51.258, €102.516,10 και €51.
11. Β. Ακίνητο αρ. εγγραφής 1804, τεμ. 657: 1η Υποθήκη (18.5.99) προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των €128.145,10 και ΜΕΜΟ (2.11.05) προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας δια το ποσό των €19.840,
12. Γ. Ακίνητο αρ. εγγραφής 2855, τεμ. 6564 1η Υποθήκη (9.8.00) προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των €51.
13. Δ. Ακίνητο αρ. εγγραφής 5999, τεμ. 125: 1η Υποθήκη (23.4.02) προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας για το ποσό των €68.344,
14. Ε. Ακίνητο αρ. εγγραφής 11076, τεμ. 376: 1η Υποθήκη (23.4.02) προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας για το ποσό των €68.344,10 v Οι αιτητές έχουν επίσης ενεχυριασμένες προς όφελος τους 929.752 μετοχές της εταιρείας A. L PRO CHOICE FINANCIAL SERVICES LTD και 51.500 μετοχές της εταιρείας OPTION CASSOULIDES LTD (αντίγραφο των εγγράφων ενεχυρίασης κατατέθηκαν ως τεκμήρια 15Α και 15Β αντίστοιχα). Οι μετοχές ήταν αγοραστικής αξίας €0,12 και €0,28 αντίστοιχα και κατά συνέπεια η συνολική αξία των μετοχών ανερχόταν σε €125,990.
15. Αντίγραφο επιστολής Αιτητών ημερ. 2.10.08 που βεβαιώνει τις εν λόγω αξίες κατατέθηκε ως τεκμήριο
16. Στις 19.11.09 από έρευνα του μάρτυρα διαπιστώθηκε ότι η αγοραστική αξία των εν λόγω μετοχών μειώθηκε σε €0,05 και €0,14 αντίστοιχα, δηλαδή συνολικής αξίας €53,697.
17. Αντίγραφο της έρευνας κατατέθηκε ως τεκμήριο 17.² v Συνεπώς το συνολικό ποσό των εξασφαλίσεων σύμφωνα με την καταναγκαστική αξία των ακινήτων και την αξία των μετοχών ανέρχετο σε €2,192,390 μη λαμβανομένης υπόψη της μειωμένης αξίας των μετοχών που αναφέρθηκε ανωτέρω. Παραταύτα, το συνολικό ποσό των επιβαρύνσεων που προηγούνται αυτών των Αιτητών ανέρχεται σε €540,963 πλέον πέραν των €900,000 σε τόκους και έξοδα. Κατά συνέπεια το μέγιστο ποσό που μπορούν να καλύψουν οι εξασφαλίσεις που υπάρχουν προς όφελος των Αιτητών είναι σε €751,427, ενώ το συνολικό ποσό του χρέους τους οφειλέτη προς τους Αιτητές είναι μεγαλύτερο του €1,000.
18. v Ο οφειλέτης εντός τριών μηνών προ της καταχώρησης της παρούσας αίτησης διέπραξε πράξη πτώχευσης, δηλαδή στις 22.1.08 επιδόθηκε προς αυτόν η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 16/08 και αυτός παρέλειψε να συμμορφωθεί προς τις πρόνοιες της. v Οι Αιτητές προχώρησαν στην παρούσα αίτηση λόγω μη συμμόρφωσης του οφειλέτη με την ειδοποίηση πτώχευσης. Όσον αφορά την Έφεση που είχε ασκηθεί από τον οφειλέτη εναντίον της απόφασης αυτή έχει ολοκληρωθεί αφού ήδη εκδόθηκε απόφαση υπέρ των Αιτητών. Αντίγραφο της απόφασης ημερ. 27.2.09 κατατέθηκε ως τεκμήριο
19. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ο ίδιος αν ο οφειλέτης αποτάθηκε στην νομική υπηρεσία της τράπεζας για διευθέτηση και ότι εκείνο που γνωρίζει είναι ότι όταν αυτός τους επισκέφτηκε τον παρέπεμψαν στη νομική υπηρεσία. Ανέφερε επίσης ότι η αξία που χρησιμοποιήθηκε αναφορικά με τις εξασφαλίσεις είναι η καταναγκαστική αξία και όχι η αγοραστική αξία την ημέρα εκποίησης του ακινήτου λόγω του ότι αυτή είναι η πρακτική όλων των τραπεζών σε περιπτώσεις παραχώρησης δανείου. Ερωτηθείς πως υπολογίστηκε αν οι εξασφαλίσεις κάλυπταν το οφειλόμενο ποσό ανέφερε ότι υπολογίστηκε η αξία των εξασφαλίσεων που είχαν με βάση την καταναγκαστική αξία όλων των ακινήτων του Καθ΄ ου και αφαιρέθηκαν οι επιβαρύνσεις που προηγούνταν πλέον τους νενομισμένους τόκους. Πρόσθεσε ότι όταν υπεβλήθη η αίτηση έλαβαν υπόψη την αξία των μετοχών με βάση την αγοραστική τους αξία και όχι την αξία που διαπραγματεύονται στο ΧΑΚ. Επομένως για τις μετοχές δόθηκε πιο ψηλή αξία ενώ η αξία διαπραγμάτευσης στο ΧΑΚ είναι χαμηλότερη. Όσον αφορά τις εκτιμήσεις για τις εξασφαλίσεις απάντησε ότι υπήρχε εκτίμηση λίγους μήνες πριν ή ένα χρόνο πριν από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης και έγινε και νέα εκτίμηση στις 25.9.
20. Διευκρίνισε στο σημείο αυτό ότι οι αξίες δεν αλλάζουν δραματικά σε ένα χρόνο. Αρνήθηκε δε ότι οι αξίες που αναφέρονται για τις εξασφαλίσεις δεν αντιπροσωπεύουν τις πραγματικές αξίες κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης οι οποίες υπερκαλύπτουν το οφειλόμενο ποσό. Για τα ποσά που εισπράχτηκαν ρωτήθηκε πως ήξερε ότι κατατέθηκαν έναντι των οφειλών του Καθ΄ ου απάντησε ότι ενημερώνονται τηλεφωνικά από τη νομική υπηρεσία και μπορούν επίσης να τις δουν on line από το computer. Ο Γιώργος Πετεινάρης (Μ. Αιτ. 2) εργάζεται στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στο Τμήμα Αναγκαστικών Πωλήσεων και Επιβαρύνσεων. Κατέθεσε στο δικαστήριο ως τεκμήριο 20 πιστοποιητικό έρευνας με τα εμπράγματα βάρη και επιβαρύνσεις στην περιουσία του οφειλέτη. Στο τεμάχιο 657 προηγείται υποθήκη προς όφελος της Marfin για ποσό €128,145.
21. Στο τεμάχιο 576 προηγείται υποθήκη προς όφελος της Marfin για ποσό €51,258.04 και άλλη υποθήκη πάλι προς όφελος της Marfin για ποσό €102,516.
22. Στο τεμάχιο 564 προηγείται υποθήκη προς όφελος της Marfin για ποσό €51,258.
23. Στο τεμάχιο 125 προηγείται υποθήκη προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας για ποσό €68,344.
24. Στο τεμάχιο 376 προηγείται υποθήκη προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας για ποσό €68,344.
25. Η Λίλη Παντελή (Μ. Αιτ. 3) εργάζεται στην υπηρεσία είσπραξης χρεών στη Λευκωσία της Marfin Λαϊκή. Στη μαρτυρία της αναφέρθηκε σε υποθήκες προς όφελος της Λαϊκής επί ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση. Πρόκειται για την υποθήκη 826/00 ημερ. 9.8.00 για ποσό €51,258.04, για την υποθήκη 369/00 ημερ. 27.3.00 για ποσό €51,258.04, την υποθήκη 1351/01 ημερ. 23.11.01 για ποσό €102,516.09, την υποθήκη 8/02 ημερ. 7.1.02 για ποσό €51,258.
26. Ερωτηθείσα για το ποσό που εξασφαλίζεται με τις πιο πάνω υποθήκες η μάρτυρας αναφέρθηκε στην αγωγή υπ' αριθμό 71/06 η οποία αφορά απόφαση για δύο ποσά, ήτοι για ποσό ΛΚ85.000 με τόκο 6,5% από 7.8.07 μέχρι εξοφλήσεως και για ποσό ΛΚ230.000 με τόκο 6,5% από 7.8.07 μέχρι εξοφλήσεως. Οι πιο πάνω υποθήκες εξασφαλίζουν το χρέος που αναφέρθηκε. Ο Αδάμος Κκαφάς (Μ. Αιτ. 4) εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας στη Διεύθυνση Διαχείρισης Απαιτήσεων. Προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος υπάρχει η υποθήκη 498/02 ημερ. 23.4.02 για ποσό €68,344.06 που αφορά το ακίνητο με αριθμό εγγραφής
27. Η σημερινή αξία της υποθήκης ανέρχεται σε €125,915 και αποτελείται από ποσό €68,344.06 που είναι το κεφάλαιο και €57,571 που είναι οι τόκοι μέχρι σήμερα. Ο Αντώνης Λοίζου (Μ. Αιτ. 5) είναι εκτιμητής και σύμβουλος ακινήτων και έχει διενεργήσει εκτιμήσεις για τα ακίνητα του οφειλέτη. Πρόκειται για τις εκτιμήσεις τεκμήρια 14, 21 και
28. Ο σκοπός που έγιναν αυτές οι εκτιμήσεις ήταν για να μετρηθεί η αξία της ασφάλειας. Ακολούθησε τη συγκριτική μέθοδο και υιοθέτησε ποσοστό χρονιαίας αύξησης 20%. Για τις κατοικίες λήφθηκε υπόψη η αξία της γης και των κτιρίων και το κόστος αντικατάστασης για να ξανά κτιστεί στην ποιότητα που ήταν. Στις εκτιμήσεις υιοθετήθηκε η καταναγκαστική αξία και όχι η αγοραία αξία των ακινήτων. Εξήγησε ότι σε περιπτώσεις εκποίησης λαμβάνεται υπόψη η καταναγκαστική αξία πώληση που είναι γύρω στο 20% της αγοραίας αξίας. Ο Φώτης Παναγιώτου (Μ. Αιτ. 6) ήταν και είναι υπάλληλος των Αιτητών και κατέχει τη θέση προϊσταμένου της υπηρεσίας ανάκτησης χρεών. Κατέθεσε ότι δυνάμει απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερ. 25.9.06 η οποία εκδόθηκε υπέρ των Αιτητών και εναντίον του οφειλέτη στην αγωγή με αρ. 239/03 ο εν λόγω οφειλέτης οφείλει στους Αιτητές €1,703,
29. Κατέθεσε ως τεκμήρια 24Α και 24Β δύο καταστάσεις λογαριασμού, η μια για τον τρεχούμενο λογαριασμό και η άλλη για το δάνειο. Ανέφερε ότι όπως προκύπτει από την κατάσταση λογαριασμού τα ποσά που εισπράχθηκαν από την εκτέλεση του εντάλματος κινητών εναντίον του οφειλέτη και ως μέρισμα από τις ενεχυριασμένες προς τους Αιτητές μετοχές αφαιρέθηκαν από το εξ αποφάσεως χρέος. Ανέφερε τέλος ότι το συνολικό ποσό των εξασφαλίσεων των Αιτητών ανέρχεται σε €2,192,390 και η αξία των επιβαρύνσεων που υπάρχουν επί των ακινήτων του οφειλέτη και οι οποίες προηγούνται αυτές των αιτητών είναι €538,209,45 με τόκο 6,5% από 7.8.07 μέχρι εξοφλήσεως προς όφελος της Marfin και €125,915 πλέον τόκο 8,75% από 2.2.10 προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος δηλαδή συνολικά €754,
30. Κατά συνέπεια, ανέφερε οι Αιτητές παραμένουν μη εξασφαλισμένοι για το ποσό των €265,
31. Αντεξεταζόμενος και ερωτηθείς γιατί δεν προχώρησαν με το διάταγμα εκποίησης και πώλησης μετοχών που είχαν ενεχυριασμένες απάντησε ότι όταν λήφθηκε απόφαση να προχωρήσουν με πτώχευση όλα τα άλλα μέτρα παγοποιήθηκαν. Ερωτηθείς αν ο Καθ΄ ου είχε αποταθεί στους Αιτητές ενώ εκκρεμούσε αυτή η διαδικασία για διευθέτηση του χρέους απάντησε ότι δεν ήταν έτσι ακριβώς και ότι ο Καθ΄ ου προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί τους επιδιώκοντας να τους δει και του είχαν πει ότι το θέμα είναι στους δικηγόρους της τράπεζας. Πρόσθεσε ότι ο Καθ΄ ου επέμενε να τον ακούσουν και τον άκουσαν αλλά δεν του έκαμαν οποιαδήποτε πρόταση για διευθέτηση. Στην υποβολή ότι με βάση τις εξασφαλίσεις που είχαν οι Αιτητές την ημερομηνία υποβολής της αίτησης ήταν εξασφαλισμένο ολόκληρο το χρέος απάντησε ότι με τα σημερινά δεδομένα οι Αιτητές είναι ανεξασφάλιστοι για το ποσό των €265,
32. Μαρτυρία εκ μέρους του οφειλέτη-Καθ΄ου η αίτηση Από πλευράς Καθ΄ου η αίτηση κατέθεσε ο ίδιος ο οφειλέτης. Προχωρώ να συνοψίσω τη μαρτυρία του. ü Οι ίδιοι οι Αιτητές, αφού υπέβαλαν εναντίον του την αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης ημερ. 22.1.08 χωρίς να αναφέρουν πουθενά μέχρι ποιο ποσό είχαν εξασφαλίσεις και ποιο θα ήταν το ποσό το οποίο θα έπρεπε να τους καταβληθεί και αφού, κατά τη θέση τους, ο Καθ΄ ου είχε ήδη διαπράξει πράξη πτώχευσης τον κάλεσαν στα γραφεία τους και του ζήτησαν να τους πληρώσει το υπόλοιπο του χρέους του πληροφορώντας τον ότι είχαν ήδη εισπράξει το ποσό των €10,723.76 από μέρισμα μετοχών τις οποίες είχαν δεσμευμένες. ü Όταν κάλεσαν τον οφειλέτη ο τελευταίος τους είπε ότι δεν μπορούσε να εξοφλήσει ολόκληρο το χρέος εκείνη τη στιγμή και τους πρότεινε μια συμβιβαστική λύση η οποία προέβλεπε και την πώληση των μετοχών. Αυτή η πρόταση δεν έγινε αποδεκτή και του απάντησαν με την επιστολή τεκμήριο 25 ότι ήθελαν να τους πληρώσει το ποσό των €946,542.00 με τραπεζική επιταγή εντός 40 ημερών διαφορετικά θα προχωρούσαν με την πτώχευση για να εισπράξουν ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό. Ο οφειλέτης δεν δέχτηκε αυτή την πρόταση την οποία χαρακτήρισε εκβιαστική με αποτέλεσμα οι Αιτητές να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση πτώχευσης. ü Η παρούσα αίτηση πτώχευσης καταχωρήθηκε χωρίς την απαραίτητη προεργασία και προσοχή ως προς την ακρίβεια των στοιχείων της και των ποσών καθότι διαφάνηκε ότι το χρέος ήταν κατά την υποβολή της αίτησης εξασφαλισμένο, κάτι το οποίο ο Καθ΄ ου εξακολουθεί να πιστεύει και σήμερα, ενώ τα ποσά της αίτησης πτώχευσης και της ειδοποίησης πτώχευσης φαίνεται να διαφέρουν σημαντικά. ü Η αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά και με σκοπό να πιεστεί ο Καθ΄ ου να εξοφλήσει τους Αιτητές κατά προτεραιότητα και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι κατά την καταχώρηση της αίτησής τους δεν είχαν ετοιμάσει καν εκτίμηση για τις εξασφαλίσεις που είχαν ενώ οι εκτιμήσεις που κατατέθηκαν ως τεκμήρια 21 και 22 φαίνεται ότι έχουν ετοιμαστεί σε μεταγενέστερο χρόνο από την καταχώρηση της αίτησης, ήτοι στις 25.9.08 ενώ η αίτηση πτώχευσης καταχωρήθηκε στις 18.4.
33. ü Η πιο πάνω προσπάθεια των Αιτητών να εξαναγκάσουν τον Καθ΄ου σε πληρωμή δεν ήταν και η μοναδική καθότι πριν από 7 περίπου μήνες είχε δεχτεί ο Καθ΄ ου τηλεφώνημα από υπάλληλο των Αιτητών όπου του ζητήθηκε και πάλι συνάντηση με σκοπό να εξεταστεί θέμα διευθέτησης ενόψει και του ότι εκκρεμούσε και η παρούσα αίτηση. Ο οφειλέτης αποδέχτηκε να γίνει συνάντηση η οποία πράγματι έγινε στα γραφεία της τράπεζας στο Παραλίμνι και παρόντες ήταν από πλευράς Αιτητών ο κ. Φώτης Παναγιώτου και η κα Κορωμία. Αφού του ζητήθηκε να τους υποβάλει πρόταση για εξόφληση του χρέους ο Καθ΄ ου εισηγήθηκε την καταβολή ποσού €600,000 ενώ η απάντηση των αιτητών ήταν ότι ήθελαν να τους δώσεις €850,000 και να κρατήσουν και τις μετοχές που είχαν δεσμευμένες για να τις πωλήσουν. Ο Καθ΄ ου αντέδρασε έντονα και δεν αποδέχτηκε τέτοια πρόταση θεωρώντας τη στάση των Αιτητών καταπιεστική. ü Οι μετοχές του Καθ΄ ου η αίτηση που ήταν δεσμευμένες στους Αιτητές σήμερα έχουν αξία το πολύ €53.000, όπως ανέφεραν οι ίδιοι οι Αιτητές, ενώ κατά την υποβολή της αίτησης στις 18.4.08 αυτές είχαν αξία €214,275.00 όπως προκύπτει από τα τεκμήρια 26Α και 26Β που κατέθεσε ο Καθ΄ ου. Οι μετοχές αυτές για περίοδο περίπου 6 μηνών μετά την έκδοση της απόφασης και του διατάγματος εκποίησης είχαν αξία €260,248.00 όπως φαίνεται από τα τεκμήρια 27Α και 27Β που κατέθεσε ο Καθ΄ ου. ü Από την ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι Αιτητές κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης ήταν εξασφαλισμένοι. Αντεξεταζόμενος ο Καθ΄ ου του υπεβλήθη ότι ουδέποτε οι Αιτητές άσκησαν σε αυτόν οποιαδήποτε πίεση παρά μόνο ανταποκρίθηκαν σε δικό του αίτημα για διευθέτηση. Ερωτηθείς να εξηγήσει το λόγο που χαρακτήρισε ως εκβιαστική την δήθεν πρόταση των Αιτητών απάντησε ότι όταν είχε συνάντηση με τον κ. Κόκκινο εκ μέρους των Αιτητών το πρώτο που του εξήγησε ήταν τις συνέπειες από την πτώχευση. Σε άλλο, ωστόσο, σημείο της αντεξέτασης του δέχτηκε ότι γνώριζε τις συνέπειες της πτώχευσης και δεν περίμενε τον κ. Κόκκινο να του τις πει. Του υπεβλήθη επίσης ότι σε κανένα στάδιο κατά τη διάρκεια που εκκρεμούσε η παρούσα αίτηση οι Αιτητές ήρθαν σε επαφή μαζί του για να του ζητήσουν διευθέτηση του χρέους του και ότι έγινε συνάντηση κατόπιν αιτήματος του Καθ΄ ου και περαιτέρω το μόνο έκαναν οι Αιτητές ήταν να τον ακούσουν εφόσον ο οφειλέτης επέμενε να βρεθεί μαζί τους. Στην υποβολή ότι οι Αιτητές παραμένουν ανεξασφάλιστοι για ποσό €265,370 απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι είναι εξασφαλισμένοι βάσει της δικής τους εκτίμησης για όλο το ποσό που αφορά την αίτηση πτώχευσης. Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασής του, όταν ρωτήθηκε αν, συνεπώς, αποδέχεται την εκτίμηση του κ. Λοϊζου, απάντησε ότι είναι χαμηλές οι εκτιμήσεις και ότι οι αξίες των ακινήτων του είναι υψηλότερες ενώ αυτές οι εκτιμήσεις γίνονται από την τράπεζα με βάση τα δικά τους δεδομένα και με αξίες καταναγκαστικής πώλησης που είναι πιο χαμηλές. Πρόσθεσε δε ότι αν διαχειριστεί ο ίδιος την περιουσία του θα εξασφαλίσει πιο ψηλή τιμή. Στο τέλος διευκρίνισε ότι οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι λαμβάνοντας υπόψη την αγοραία αξία της περιουσίας του. Ερωτηθείς στη συνέχεια πως, επομένως, λέει ότι αποδέχεται την εκτίμηση των Αιτητών απάντησε ότι οι εκτιμήσεις είχαν γίνει το 2008 που ήταν η χειρότερη εποχή για τα οικόπεδα και υπήρχε οικονομική κρίση, ενώ τα σημερινά δεδομένα έχουν αλλάξει. Ανέφερε επίσης σε σχετική υποβολή ότι οι δυνατότητα εκποίησης περιουσίας του πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης δείχνει τον τρόπο που οι Αιτητές διαχειρίστηκαν την περιουσία του. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η κα Αγρότου εκ μέρους των Αιτητών αφού αναφέρθηκε στην προσαχθείσα μαρτυρία και στις σχετική νομολογία υποστήριξε ότι οι Αιτητές έχουν αποδείξει το χρέος που οφείλεται, την επίδοση της αίτησης και την πράξη πτώχευσης ενώ ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας διότι γίνεται με σκοπό τον εκβιασμό του είναι αβάσιμος. Υποστήριξε επίσης ότι από την προσαχθείσα μαρτυρία προκύπτει ότι οι Αιτητές παραμένουν ανεξασφάλιστοι για ποσό €265,370 και ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση ενώ ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι εντούτοις καμία μαρτυρία προσκόμισε προς τεκμηρίωση αυτού του ισχυρισμού, ενώ κατά την αντεξέτασή του προέκυψε ότι αυτός ο ισχυρισμός έγινε χωρίς να λαμβάνει υπόψη εξασφαλίσεις που προηγούνταν από άλλους πιστωτές. Τέλος η κα Αγρότου υποστήριξε ότι οι ισχυρισμοί του Καθ΄ ου περί δήθεν προσπάθειας εκβιασμού του από τους Αιτητές αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις με σκοπό, όπως ο ίδιος ανέφερε κατά την αντεξέτασή του, τη διατήρηση της διαχείρισης της περιουσίας του από τον ίδιο και όχι όπως αποδείχτηκε την προστασία των συμφερόντων των Πιστωτών του. Ο κ. Καλλένος εκ μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση υποστήριξε ότι με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία οι Αιτητές δεν δικαιούνταν να καταχωρήσουν την αίτηση πτώχευσης παρά μόνο εάν δήλωναν ότι παραιτούνταν από τις εξασφαλίσεις τους καθότι το ανεξασφάλιστο χρέος ήταν μικρότερο των €
34. Υποστήριξε επίσης ότι η αίτηση καταχωρήθηκε βεβιασμένα και χωρίς την αναφορά οποιοδήποτε εξασφαλίσεων /εκτιμήσεων με αποτέλεσμα οι αιτητές να μην ξέρουν και οι ίδιοι ποιο θα ήταν το ποσό το οποίο θα έπρεπε να τους καταβάλει ο χρεώστης αφαιρούμενων των εξασφαλίσεων που κατείχαν. Πρόσθεσε ότι απεκρύβη από τους Αιτητές το γεγονός ότι υπαλλήλοι τους προσπάθησαν δια μέσου συναντήσεων που έγιναν με δική τους πρωτοβουλία μετά την καταχώρηση της ειδοποίησης πτώχευσης αρχικά και της αίτησης πτώχευσης μετέπειτα να προειδοποιούν τον Καθ΄ ου και τις συνέπειες ενός τέτοιου διατάγματος προτείνοντας του κάθε φορά και ένα άλλο ποσό για τη διευθέτηση του χρέους του. Εισηγήθηκε ακόμη ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 18.4.08 δεν μπορεί να στηρίξει τα γεγονότα που αναφέρονται στην αίτηση τα οποία συνέβησαν σε μεταγενέστερη ημερομηνία από την ημερομηνία της ενόρκου δηλώσεως, ήτοι στις 25.9.
35. Τέλος υποστήριξε ότι τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν από της καταχώρησης της παρούσα αίτησης είναι καταλυτικός χρόνος για τους σκοπούς της πτωχευτικής διαδικασίας με αποτέλεσμα η αίτηση να πρέπει εκ των πραγμάτων να απορριφθεί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι προϋποθέσεις καταχώρησης Αίτησης Πτώχευσης εναντίον κάποιου χρεώστη εκτίθενται στο Άρθρο 5 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5[1] και είναι οι εξής:
36. Το οφειλόμενο ποσό πρέπει να είναι τουλάχιστον ΛΚ
38. Το χρέος πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένο και ρευστοποιημένο ποσό πληρωτέο αμέσως.
39. Η πράξη πτώχευσης που έχει διαπραχθεί πρέπει να έχει διαπραχθεί εντός τριών μηνών αμέσως προ της καταχωρήσεως της αίτησης πτώχευσης.
40. Ο χρεώστης να έχει τη μόνιμη κατοικία του στην Κύπρο ή να είχε την εργασία του στην Κύπρο κατά τους τελευταίους 12 μήνες πριν την καταχώρηση της αίτησης. Σύμφωνα με το Άρθρο 6

(2)του Κεφ.5[2] κατά την ακρόαση της Αίτησης Πτώχευσης ο πιστωτής θα πρέπει ν΄ αποδείξει: (α) την οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς αυτόν (β) την επίδοση της αίτησης πτώχευσης στο χρεώστη η οποία, σημειωτέον, θα πρέπει να γίνει προσωπικά σ΄ αυτόν (δέστε Κανονισμό 51

(1)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών[3]) (γ) τη διάπραξη πράξης πτώχευσης. Στο ίδιο πνεύμα και με παραπλήσιο λεκτικό είναι διατυπωμένος και ο Κανονισμός 60

(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Αναφέρει τα εξής: «60.-

(2)If the debtor appears to show cause against the petition, the petitioning creditor's debt, and the act of bankruptcy or the matters notified by the debtor to be disputed, shall be proved; ............................» Προηγουμένως στον Κανονισμό 59 προβλέπεται ο τρόπος με τον οποίο ο χρεώστης μπορεί, αν επιθυμεί, να γνωστοποιήσει προς τον πιστωτή την πρόθεση του να αμφισβητήσει συγκεκριμένες δηλώσεις οι οποίες περιέχονται στην αίτηση καθώς και το περιεχόμενο μιας τέτοιας γνωστοποίησης. Αναφέρει σχετικά: «

1. Where a debtor intends to show cause against the petition he shall, four days before the day fixed for the hearing, file with the Registrar a notice specifying the statements in the petition which he intends to dispute, and at the same time serve a copy of such notice on the petitioning creditor at his town address.» Πρέπει να τονισθεί ότι η οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς τον πιστωτή θα πρέπει να αποδειχθεί όχι μόνο ότι υφίστατο κατά την ημερομηνία που διεπράχθη η πράξη πτώχευσης αλλά και κατά το χρόνο της καταχώρησης της αίτησης πτώχευσης και επίσης κατά το χρόνο εκδίκασης της μέχρι της έκδοσης διατάγματος παραλαβής. Παραπέμπω σχετικά στην ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα Williams and Muir on Bankruptcy, 19η έκδοση, στη σελίδα 56: «The petitioning creditor's debt must be proved not only to have existed at the date of the act of bankruptcy and at the time of the presentation of the petition but also to exist at the hearing and down to the making of the receiving order.» Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω ένα από τα βασικά προαπαιτούμενα που πρέπει να αποδειχθεί σε αίτηση πτώχευσης είναι η διάπραξη από το χρεώστη πράξης πτώχευσης. Οι περιπτώσεις αυτές απαριθμούνται στο Άρθρο 3 του Κεφ.
2. Μια απ΄ αυτές είναι εκείνη που αναφέρεται στο εδάφιο

(1)(ζ) του Άρθρου 3[4]. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1255 από το Δικαστή Καλλή «τελεσίδικη απόφαση» για τους σκοπούς του πιο πάνω εδαφίου είναι απόφαση που λαμβάνεται σε μια αγωγή με την οποία μια προϋπάρχουσα υποχρέωση του εναγομένου προς τον ενάγοντα εξακριβώνεται ή αποδεικνύεται. Δεν σημαίνει απόφαση η οποία δεν υπόκειται σε έφεση αλλά, απλώς, τελική («final») σε αντιδιαστολή με ενδιάμεση («interlocutory»). Όσον αφορά, λοιπόν, τη διάπραξη πράξης πτώχευσης από το χρεώστη, σύμφωνα με το Άρθρο 3

(1)(ζ) αυτή επέρχεται όταν ο χρεώστης δεν συμμορφωθεί μέσα σε 7 μέρες μετά την επίδοση προς αυτόν της ειδοποίησης με τις απαιτήσεις της και δεν ικανοποιήσει εντός του ιδίου χρόνου το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία είναι ίση ή μεγαλύτερη του ποσού του εξ αποφάσεως χρέους που δεν ήταν δυνατό να προβάλει κατά τη διαδικασία έκδοσης της απόφασης. Έτσι, σύμφωνα με το Άρθρο 3

(1)(ζ) του Νόμου, ο χρεώστης έχει υποχρέωση να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις ειδοποίησης πτώχευσης εντός 7 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης προς αυτόν προκειμένου για επίδοση η οποία γίνεται στην Κύπρο. Διαφορετικά διαπράττει πράξη πτώχευσης. Όμως, όπως προβλέπεται στο ίδιο άρθρο, αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή ίση ή μεγαλύτερη του εξ αποφάσεως χρέους την οποία δεν είχε την ευκαιρία να προβάλει στη διαδικασία έκδοσης της απόφασης, τότε δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος γι΄ αυτόν. θα πρέπει αυτό να το πράξει μέσω της διαδικασίας της ένορκης δήλωσης η οποία προβλέπεται από τον Κανονισμό 40

(2)και η οποία, σύμφωνα με τον Κανονισμό 41, επενεργεί ως αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Όπως προκύπτει από τις σχετικές πρόνοιες στο Άρθρο 6

(2)του Νόμου και στον Κανονισμό 60

(2)των Κανονισμών ανωτέρω, κατά την ακρόαση αίτησης πτώχευσης ο πιστωτής έχει υποχρέωση να αποδείξει τόσο το χρέος όσο και την πράξη πτώχευσης. Πολύ δε περισσότερο όταν ο χρεώστης με την ειδοποίηση ένστασης του προβαίνει ρητώς σε αμφισβήτησή τους[5]. Ένας από τους βασικούς λόγους ένστασης της χρεώστιδας ήταν ότι οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές. Σύμφωνα με το Άρθρο 2 του περί Πτωχεύσεως Νόμου ΚΕΦ. 5 «ασφαλισμένος πιστωτής» σημαίνει πρόσωπο το οποίο κατέχει υποθήκη, ενέχυρο, επιβάρυνση ή δικαιώματα επίσχεσης επί της περιουσίας του χρεώστη ή σε οποιοδήποτε μέρος αυτής, ως ασφάλεια για χρέος που οφείλεται σε αυτόν από χρεώστη. Περαιτέρω το Άρθρο 5

(2)του ΚΕΦ. 5 προβλέπει: «

(2)Αν ο αιτητής πιστωτής είναι ασφαλισμένος πιστωτής, οφείλει στην αίτησή του είτε να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την ασφάλεια του προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχτεί σε πτώχευση, ή να δώσει εκτίμηση της ασφάλειας του...................» Επομένως, όπου οι Αιτητές-Πιστωτές δεν παραιτηθούν από την ασφάλεια τους τότε θα πρέπει να δώσουν εκτίμηση της ασφάλειας τους, δηλαδή, μπορεί να γίνουν δεκτοί, ως Αιτητές/Πιστωτές στην έκταση του υπολοίπου τους προς αυτούς οφειλομένου χρέους που προκύπτει μετά την αφαίρεση της εκτιμημένης αξίας κατά τον ίδιο τρόπο ωσάν να ήταν μη ασφαλισμένοι πιστωτές. Καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί και από την ερμηνεία του Άρθρου 167 του αγγλικού Bankruptcy Act 1914 που είναι πανομοιότυπο με το Άρθρο 2 του ΚΕΦ. 5. Στο σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση σελ. 525 αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά:- "Section 167 defines a "secured creditor" as a person holding security over the property of the debtor, accordingly this rule would appear only to apply to such creditors, and not to creditors holding security over the property of third parties." Σε ελληνική μετάφραση: «Το άρθρο 167 δίνει τον ορισμό του «ασφαλισμένου πιστωτή» σαν του προσώπου το οποίο κατέχει ασφάλεια επί της περιουσίας του χρεώστη. Συνακόλουθα φαίνεται ότι αυτός ο κανόνας εφαρμόζεται στην περίπτωση τέτοιων πιστωτών και όχι σε πιστωτές οι οποίοι κατέχουν ασφάλεια επί της περιουσίας τρίτων.» Στην υπόθεση Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ 1255, όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης εκείνης, λόγω του ότι η ασφάλεια που κατείχε ο πιστωτής ήταν ασφάλεια επί της περιουσίας της εναγομένης 1 κρίθηκε ότι αυτή δεν μπορούσε να καλύψει με κανένα τρόπο την περίπτωση του εφεσείοντα. Λέχθηκε, δε ότι το γεγονός ότι ο εφεσείων ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος της εναγόμενης εταιρείας 1 δεν αλλοίωνε την κατάσταση εν όψει της καθιερωμένης αρχής ότι η εταιρεία συνιστά ανεξάρτητη οντότητα ξεχωριστή και διαφορετική από εκείνη των μετόχων της. Έτσι λοιπόν το Εφετείο στην υπόθεση αυτή έκρινε ότι δεν θεωρείται «ασφαλισμένος» ο πιστωτής εκείνος ο οποίος κατέχει μεν εξασφάλιση για το επίδικο χρέος αλλά όχι επί περιουσίας του συγκεκριμένου χρεώστη. AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ξεκινώντας από τη μαρτυρία του κ. Κοσιή διαπίστωσα ότι αναφέρθηκαν με σαφήνεια όλα τα σχετικά γεγονότα που αφορούν τόσο το στάδιο προ της καταχώρησης της παρούσας αίτησης όσο και το στάδιο που αυτή καταχωρήθηκε και τα σχετικά στοιχεία επί των οποίων στηρίχθηκε η αίτηση. Κατά την αντεξέταση επιδιώχθηκε η εξασφάλιση κάποιων περαιτέρω διευκρινίσεων επί της μαρτυρία του και επίσης ρωτήθηκε κατά πόσο μετά την καταχώρηση της αίτησης είχαν γίνει προσπάθειες για διευθέτηση της οφειλής. Ο κ. Κοσιής απάντησε ότι δεν γνώριζε και πρόσθεσε ότι εκείνο που γνώριζε ήταν ότι ο καθ΄ ου η αίτηση είχε επισκεφθεί το τμήμα του και τον παρέπεμψαν στη νομική υπηρεσία η οποία είναι υπεύθυνη να συνομιλεί με πελάτες. Εξήγησε σε ότι αφορά το θέμα των εκτιμήσεων των εξασφαλίσεων που υπήρχαν στην παρούσα υπόθεση ότι χρησιμοποιήθηκε η καταναγκαστική αξία που συνιστά τραπεζική πρακτική. Όταν κλήθηκε να υπολογίσει το ποσό που κάλυπταν οι εξασφαλίσεις σε σχέση με τα ποσά που ζητούνται εξήγησε ότι λήφθηκαν υπόψη η αξία των εξασφαλίσεων, η καταναγκαστική αξία όλων των ακινήτων πλέον η αξία των ενεχυριασμένων μετοχών στην αγοραία τους αξία της συγκεκριμένης μέρας και όχι την αξία διαπραγμάτευσης τους στο ΧΑΚ και αφαίρεσαν όλες τις επιβαρύνσεις που προηγούνταν μαζί με τους σχετικούς τόκους. Αρνήθηκε κατηγορηματικά την υποβολή ότι η παρούσα αίτηση κατεχωρήθη χωρίς να γίνει η απαραίτητη προεργασία και εκτίμηση των εξασφαλίσεων που είχαν λόγω της επιθυμίας των αιτητών να προχωρήσουν το συντομότερο δυνατό με την εκτέλεση της απόφασης. Διαφώνησε επίσης με τη θέση ότι οι αξίες που αναφέρονται για τις εξασφαλίσεις δεν αντιπροσωπεύουν τις πραγματικές αξίες κατά την ημέρα υποβολής της αίτησης και ότι αυτές υπερκαλύπτουν το οφειλόμενο ποσό. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της αντεξέτασης ο μάρτυρας διακρίνετο από συνέπεια και σαφήνεια στις απαντήσεις που έδιδε και δεν έχει διαφοροποιηθεί με οποιοδήποτε τρόπο η εικόνα που έδωσε στο στάδιο της κύριας εξέτασης. Κατά συνέπεια κρίνω τη μαρτυρία του αξιόπιστη και την αποδέχομαι εξ ολοκλήρου. Όσον αφορά τη μαρτυρία του κ. Πετεινάρη η οποία βασικά συνίστατο στην κατάθεση πιστοποιητικού έρευνας από το Κτηματολόγιο στο οποίο εμφαίνονται τα εμπράγματα βάρη και επιβαρύνσεις στην περιουσία του οφειλέτη λέγω ότι ήταν θετική και σαφής και δεν έχει αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά. Συνεπώς, γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Τα ίδια σχόλια επαναλαμβάνω και σε σχέση με τη μαρτυρία της κας Παντελή η οποία συνίστατο στην αναφορά σε υποθήκες προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας (Marfin) ή ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη. Η μάρτυρας αυτή ξεκαθάρισε ενώπιον του Δικαστηρίου την αξία αυτών των υποθηκών όπως αυτή διεκδικείται από μέρους της Marfin. Oύτε και εδώ έχει αμφισβητηθεί η μαρτυρία που δόθηκε στην κύρια εξέταση από την άλλη πλευρά παρά μόνο ζητήθηκαν κάποιες περαιτέρω διευκρινίσεις. Η μαρτυρία κρίνεται επομένως ειλικρινής και αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή εξ ολοκλήρου. Παρομοίως και στην περίπτωση του κ. Κκαφά, του οποίου η μαρτυρία αφορούσε την αναφορά των υποθηκών και της αξίας τους σε ακίνητη περιουσία του οφειλέτη, η μαρτυρία ήταν απόλυτα σαφής και θετική και δεν έχει κατ΄ ουσία αμφισβητηθεί στην αντεξέταση. Την αποδέχομαι πλήρως. Όσον αφορά τον κ. Λοίζου ο οποίος κατέθεσε αναφορικά με τις εκτιμήσεις που ετοίμασε για να υπολογιστούν οι εξασφαλίσεις των αιτητών επί ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη σύμφωνα με την καταναγκαστική τους αξία ήταν πλήρως κατατοπιστικός και αναλυτικός σε σχέση με τα στοιχεία και τις παράμετρους που έλαβε υπόψη του για να καταλήξει στα συμπεράσματα. Στη διάρκεια της αντεξέτασης του παρέμεινε συνεπής στη μαρτυρία του και αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι το σκεπτικό των εκτιμήσεων που ετοίμασε είχε ετοιμαστεί μεταγενέστερα εξηγώντας το πότε είχαν ληφθεί σχετικές οδηγίες για διενέργεια εκτιμήσεων. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Εξετάζοντας τέλος τη μαρτυρία του κ. Παναγιώτου επισημαίνω ότι ο μάρτυρας αυτός έχει με σαφήνεια αναφερθεί στο ύψος του οφειλόμενου ποσού από το χρεώστη όπως έχει σήμερα και όπως προκύπτει από καταστάσεις λογαριασμού που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ξεκαθάρισε ότι από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι ό,τι ποσά έχουν εισπραχθεί από την εκτέλεση του εντάλματος κινητών εναντίον του καθ΄ ου και ως μέρισμα από τις ενεχυριασμένες προς τους αιτητές μετοχές έχουν αφαιρεθεί από το εξ αποφάσεως χρέος. Ο μάρτυρας αυτός ήταν επίσης απόλυτα σαφής σε σχέση με τον υπολογισμό της συνολικής αξίας των εξασφαλίσεων των αιτητών και την αξία των επιβαρύνσεων που υπάρχουν επί των ακινήτων του οφειλέτη καθορίζοντας με τον τρόπο αυτό το ποσό για το οποίο, τελικώς, οι αιτητές παραμένουν μη εξασφαλισμένοι. Κατά την αντεξέταση του πιο πάνω μάρτυρα τέθηκε κατ΄ επανάληψη από την άλλη πλευρά η υποβολή ότι οι αιτητές ήταν πλήρως εξασφαλισμένοι κατά την ημερομηνία υποβολής της παρούσας αίτησης. O μάρτυρας ήταν ξεκάθαρος ότι με τα σημερινά δεδομένα οι αιτητές είναι ανεξασφάλιστοι για το ποσό που καθόρισε. Ένα άλλο θέμα που τέθηκε πιεστικά στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση ήταν το κατά πόσο είχε γίνει προσπάθεια διευθέτησης του οφειλόμενου ποσού με τον καθ΄ ου η αίτηση. Ο μάρτυρας ήταν σαφής και κατηγορηματικός ότι ο ίδιος ο καθ΄ ου προσπαθούσε, ενώ εκκρεμούσε η παρούσα διαδικασία να επικοινωνήσει μαζί τους επιδιώκοντας να τους συναντήσει και ότι αυτή του είχαν ξεκαθαρίσει ότι η υπόθεση βρισκόταν στους δικηγόρους των αιτητών. Η μόνη επαφή, όπως τόνισε ο μάρτυρας, που έγινε ήταν να τον συναντήσουν λόγω του ότι αυτός επέμενε πολύ να τους δει. Ήταν κατηγορηματικός ότι η συνάντηση δεν έγινε ποτέ με πρωτοβουλία της τράπεζας με σκοπό τη διευθέτηση του χρέους και για εξάσκηση πίεσης στον καθ΄ ου. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του κ. Παναγιώτου στο σύνολο της κρίνω ότι ήταν απόλυτα ειλικρινής και σαφής και την αποδέχομαι εξ ολοκλήρου. Προχωρώντας τώρα στη μαρτυρία που έδωσε ο οφειλέτης διαπίστωσα την εμφανή προσπάθεια του να παρουσιάσει ότι η υπό εξέταση αίτηση πτώχευσης καταχωρήθηκε με σκοπό να πιεστεί ο ίδιος να εξοφλήσει τους αιτητές κατά προτεραιότητα και αφού προηγήθηκε εκβιασμός από πλευράς των αιτητών. Όταν στην αντεξέταση του ζητήθηκαν να διευκρινίσει περαιτέρω σε τι συνίστατο η εκβιαστική στάση των αιτητών ο καθ΄ ου αρχικά ανέφερε του εξηγήθηκαν οι συνέπειες της πτώχευσης, ενώ σε άλλο στάδιο ανέφερε ότι γνώριζε ο ίδιος τις συνέπειες της πτώχευσης και δεν ανέμενε από τους αιτητές να του τις πουν, αναιρώντας στην ουσία την προηγούμενη του εκδοχή. Αλλοπρόσαλλη υπήρχε η εκδοχή του αναφορικά με το ότι οι αιτητές είναι εξασφαλισμένοι βάση της δικής τους εκτίμησης για όλο το ποσό που αφορά την αίτηση πτώχευσης. Συγκεκριμένα όταν ρωτήθηκε κατά πόσο αποδέχεται την εκτίμηση του κ. Λοίζου απάντησε ότι οι εκτιμήσεις που έγιναν έδωσαν αξίες ακινήτων χαμηλότερες για να πει στο τέλος ότι οι αιτητές είναι εξασφαλισμένοι λαμβάνοντας υπόψη την αγοραία αξία της περιουσίας του, αναιρώντας έτσι την προηγούμενη του εκδοχή η οποία βασιζόταν στην εκτίμηση του κ. Λοίζου. Για το ίδιο ζήτημα διαπίστωσα να προβαίνει σε αυθαίρετους ισχυρισμούς και αναφορές σχετικά με τις εκτιμήσεις των αιτητών λέγοντας ότι αυτές είχαν ετοιμαστεί το 2008 που ήταν η χειρότερη εποχή για τα ακίνητα και υπήρχε οικονομική κρίση, ενώ, όπως το έθεσε ο ίδιος, τα σημερινά δεδομένα έχουν αλλάξει. Αυτά βεβαίως που ανέφερε δεν τα έχει τεκμηριώσει με οποιοδήποτε τρόπο και είναι εμφανής η προσπάθεια του να διαφοροποιήσει ο ίδιος χωρίς οποιαδήποτε στοιχεία την αξία των εξασφαλίσεων των αιτητών για να αποδείξει ότι αυτοί είναι εξασφαλισμένοι. Στο τέλος της ημέρας οι αναφορές του Αιτητή ειδικότερα για το κατά πόσο οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι παρέμειναν γενικές και αόριστες γιατί δεν κατάφερε να αναφερθεί σε οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που να υποστηρίζουν μια τέτοια θέση. Να πω και κάτι τελευταίο σε σχέση με τη μαρτυρία του καθ΄ου η αίτηση-χρεώστη. Αρκετά από αυτά που κατέθεσε στο Δικαστήριο δεν τέθηκαν προηγουμένως υπόψη των μαρτύρων της πλευράς των Αιτητών για να τα σχολιάσουν και να δώσουν τη δική τους θέση, όπως, για παράδειγμα, τα τεκμήρια 26Α, 26Β, 27Α και 27Β αναφορικά με την αξία των επίδικων μετοχών αλλά και τα όσα κατέθεσε στην παράγραφο 3.2 του ΕΓΓΡΑΦΟΥ 3 σε σχέση με το Τεκμήριο

1. Αυτά τέθηκαν λοιπόν για πρώτη φορά κατά το στάδιο που έδιδε μαρτυρία ο Καθ΄ου η αίτηση. Είναι γνωστές στη νομολογία μας οι συνέπειες από μια τέτοια παράλειψη.[6] Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης και εξετάζοντας τη μαρτυρία του Καθ΄ ου η Αίτηση στο σύνολο της δεν την αποδέχομαι στα σημεία που αυτή διαφέρει με τα όσα κατέθεσαν οι Αιτητές. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Από την ενώπιον μου μαρτυρία και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν προέκυψαν τα ακόλουθα: v Η οφειλή του χρεώστη προέκυψε από τη δικαστική απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στην Αγωγή με αρ. 239/03, ημερομηνίας 25/9/06 στην οποία βασίστηκαν οι πιστωτές για την έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης (τεκμήριο 1). Το ποσό της εν λόγω απόφασης είναι το ποσό των €72,158.98 πλέον τόκο προς 12,5% το χρόνο από 15/4/08 μέχρι εξοφλήσεως κεφαλαιοποιούμενο την 30/6 και 31/12 κάθε χρόνου, και το ποσό των €1,282,637.36 πλέον τόκο προς 12,5% το χρόνο από 15/4/08 μέχρι εξοφλήσεως κεφαλαιοποιούμενο την 30/6 και 31/12 κάθε χρόνου (τεκμήριο 5). Κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 15/4/08 κατατέθηκε ως τεκμήριο
2. v αΗΗΗ ειδοποίηση πτώχευσης με αρ. 16/08 καταχωρήθηκε στις 22/1/08 και επεδόθη στον χρεώστη προσωπικά την ίδια μέρα, δηλαδή 22/1/08 όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη που βρίσκεται εντός του φακέλου της ειδοποίησης πτώχευσης (τεκμήριο 1) και ο χρεώστης παρέλειψε να συμμορφωθεί προς τις πρόνοιες αυτής. v Η αίτηση πτώχευσης επιδόθηκε στον χρεώστη προσωπικά στις 5.5.08, όπως διαπιστώνεται από την ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη (τεκμήριο 2), ενώ η τροποποιημένη αίτηση πτώχευσης πάλι επεδόθη προσωπικά στον χρεώστη στις 27/4/09 με βάση την ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη (τεκμήριο 4). v Κατόπιν διενέργειας γραπτής εκτίμησης από τον εκτιμητή και σύμβουλο ακινήτων Αντώνη Λοίζου (Μ.Ε.5) οι εκτιμήσεις των ακινήτων του χρεώστη έχουν ως ακολούθως: i. Ακίνητο αρ. εγγραφής 7057, τεμ. 523: Αγοραία αξία €265,
3. Καταναγκαστική αξία €212,
4. ii. Ακίνητο αρ. εγγραφής 2849, τεμ. 576: Αγοραία αξία €950,
5. Καταναγκαστική αξία €760,000 iii. Ακίνητο αρ. εγγραφής 1804, τεμ. 657: Αγοραία αξία €450,
6. Καταναγκαστική αξία €360,000 iv. Ακίνητο αρ. εγγραφής 2855, τεμ. 564: Αγοραία αξία €625,
7. Καταναγκαστική αξία €500,000 v. Ακίνητο αρ. εγγραφής 5999, τεμ. 125: Αγοραία αξία €267,
8. Καταναγκαστική αξία €213,600 vi. Ακίνητο αρ. εγγραφής 11076, τεμ. 376: Αγοραία αξία €26,
9. Καταναγκαστική αξία €20,800 Σχετικά είναι τα τεκμήρια 14, 21, και
10. Το συνολικό ποσό της αξίας των πιο πάνω ακινήτων του χρεώστη, σύμφωνα με την καταναγκαστική τους αξία, ανέρχεται σε €2,066,
11. v Οι αιτητές έχουν επίσης ενεχυριασμένες προς όφελος τους 929.752 μετοχές της εταιρείας A. L PRO CHOICE FINANCIAL SERVICES LTD και 51.500 μετοχές της εταιρείας OPTION CASSOULIDES LTD (αντίγραφο των εγγράφων ενεχυρίασης κατατέθηκαν ως τεκμήρια 15Α και 15Β αντίστοιχα). Οι μετοχές ήταν αγοραστικής αξίας €0,12 και €0,28 αντίστοιχα και κατά συνέπεια η συνολική αξία των μετοχών ανερχόταν σε €125,990.
12. Αντίγραφο επιστολής Αιτητών ημερ. 2.10.08 που βεβαιώνει τις εν λόγω αξίες κατατέθηκε ως τεκμήριο
13. Στις 19.11.09 από έρευνα του μάρτυρα διαπιστώθηκε ότι η αγοραστική αξία των εν λόγω μετοχών μειώθηκε σε €0,05 και €0,14 αντίστοιχα, δηλαδή συνολικής αξίας €53,697.
14. Αντίγραφο της έρευνας κατατέθηκε ως τεκμήριο
15. v Συνεπώς, το συνολικό ποσό των εξασφαλίσεων, σύμφωνα με την καταναγκαστική αξία των ακινήτων του χρεώστη και την αξία των μετοχών μη λαμβανομένης υπόψη της μειωμένης αξίας των μετοχών που αναφέρθηκε ανωτέρω, ανέρχετο σε €2,192,
16. v Στο στάδιο καταχώρησης της αίτησης το ποσό των εξασφαλίσεων επί ακίνητης περιουσίας του χρεώστη που προηγούνταν αυτών των αιτητών ανερχόταν στο ποσό των €540,963 πλέον €900,000 σε τόκους και έξοδα. v Με βάση καταστάσεις λογαριασμού ημερομηνίας 12/2/10 (τεκμήρια 24Α και 24Β) το οφειλόμενο υπόλοιπο του λογαριασμού του χρεώστη είναι για τον ένα λογαριασμό το ποσό των €97,526.89, ενώ για τον άλλο λογαριασμό το ποσό των €1,605,734.28 με αποτέλεσμα το συνολικά οφειλόμενο από τον χρεώστη ποσό με βάση τη δικαστική απόφαση στην αγωγή με αρ. 239/03 να ανέρχεται στο ποσό των €1,703,
17. v Επί των ακινήτων του οφειλέτη που αναφέρθηκαν υπάρχουν οι ακόλουθες επιβαρύνσεις προς όφελος τρίτων προσώπων οι οποίες προηγούνται των επιβαρύνσεων και /ή των ΜΕΜΟ που υπάρχουν προς όφελος των Αιτητών: Α. Ακίνητο αρ. εγγραφής 2849, τεμ. 576: 1η Υποθήκη (27.3.00), 2η Υποθήκη (23.11.01) και 3η Υποθήκη (7.1.02) προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας δια τα ποσά των €51,258, €102,516.10 και €51,
18. Β. Ακίνητο αρ. εγγραφής 1804, τεμ. 657: 1η Υποθήκη (18.5.99) προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των €128,145.10 και ΜΕΜΟ (2.11.05) προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας δια το ποσό των €19,840.28, το οποίο ΜΕΜΟ σε μεταγενέστερο στάδιο ακυρώθηκε. Γ. Ακίνητο αρ. εγγραφής 2855, τεμ. 6564 1η Υποθήκη (9.8.00) προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των €51,
19. Δ. Ακίνητο αρ. εγγραφής 5999, τεμ. 125: 1η Υποθήκη (23.4.02) προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας για το ποσό των €68,344.
20. Ε. Ακίνητο αρ. εγγραφής 11076, τεμ. 376: 1η Υποθήκη (23.4.02) προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας για το ποσό των €68,344.
21. Η πιο πάνω υποθήκη που αναφέρεται στο (Δ) και (Ε) ανωτέρω είναι η ίδια και στα δύο αναφερόμενα ακίνητα και αφορούν το ίδιο ποσό. Η αξία της εξασφάλισης των πιστωτών που αναφέρονται ανωτέρω έχει ως ακολούθως: (Α) Προς όφελος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας υπάρχει επί ακίνητης περιουσίας του χρεώστη η υποθήκη υπ΄ αρ. 498/02, ημερ. 23/4/02 για ποσό €68,344.06 που αφορά το ακίνητο με αρ. εγγραφής
22. Η σημερινή αξία της υποθήκης ανέρχεται σε €125,915 και αποτελείται από ποσό €68,344.06, που είναι το κεφάλαιο, και ποσό €57,571, που είναι οι τόκοι μέχρι σήμερα. (Β) Προς όφελος της Marfin Laiki Popular Bank υπάρχουν υποθήκες επί ακίνητης περιουσίας του χρεώστη. Πρόκειται για την υποθήκη με αρ. 826/00, ημερομηνίας 9/8/00 για ποσό €51,258.04, για την υποθήκη με αρ. 369/00, ημερ. 27/3/00 για ποσό €51,258.04, την υποθήκη με αρ.1351/01 ημερ. 23/11/01 για ποσό €102,516.09 και για την υποθήκη με αρ.8/02, ημερ. 7/1/02 για ποσό €51,258.04 όπως επίσης και η υποθήκη 499 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής
23. Οι πιο πάνω υποθήκες εξασφαλίζουν το χρέος που προέκυψε από την αγωγή με αρ. 71/06 η οποία αφορά απόφαση για δύο ποσά ήτοι για ποσό ΛΚ85,000 με τόκο 6,5% από 7/8/07 μέχρι εξοφλήσεως και για ποσό ΛΚ230,000 με τόκο 6,5% από 7/8/07 μέχρι εξοφλήσεως. Επομένως, το ποσό που εξασφαλίζεται με βάση τις πιο πάνω υποθήκες είναι τα ποσά ΛΚ230,000 και ΛΚ85,000 ήτοι €392,978.39 + €145,231.12 και συνολικά το ποσό των €538,209.45 πλέον τόκο 6,5% από 7.8.07 μέχρι εξοφλήσεως. v Ενώ εκκρεμούσε η διαδικασία στην παρούσα αίτηση έγινε συνάντηση μεταξύ των αιτητών και του χρεώστη κατόπιν επιθυμίας και πρωτοβουλίας του ιδίου του χρεώστη χωρίς να τεθεί ποτέ θέμα πρότασης εκ μέρους των αιτητών προς τον χρεώστη για διευθέτηση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Κατ΄ ακολουθία της πιο πάνω αξιολόγησης προκύπτουν τα ακόλουθα συμπεράσματα: ­ Στο στάδιο καταχώρησης της αίτησης ο Καθ΄ου η αίτηση όφειλε στους Αιτητές ποσό που υπερέβαινε τις ΛΚ500 ή €854.30, ήτοι ποσό €72,158.98 πλέον τόκο προς 12,50% το χρόνο από 15.4.2008 μέχρι εξοφλήσεως και το ποσό των €1,282,637.36 με τόκο 12,50% το χρόνο από 15.4.2008 μέχρι εξοφλήσεως και ­ Το εν λόγω ποσό ήταν εκκαθαρισμένο, πληρωτέο αμέσως, δυνάμει της απόφασης στην αγωγή με αριθμό 239/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. ­ Η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίχθηκε η αίτηση ήταν η μη συμμόρφωση του Καθ΄ου η αίτηση στην ειδοποίηση πτώχευσης υπ΄ αριθμό 16/08 η οποία του επεδόθη στις 22.1.08 και επεσυνέβηκε μέσα σε τρεις μήνες πριν την υποβολή της παρούσας αίτησης. ­ Ο Καθ΄ου η αίτηση κατοικεί στη Δημοκρατία, διαμένει εντός της επαρχίας Αμμοχώστου και εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. ­ Η αίτηση πτώχευσης επιδόθηκε στον Καθ΄ου η αίτηση προσωπικά στις 5.5.
24. ­ Το οφειλόμενο υπόλοιπο του λογαριασμού του χρεώστη ανέρχεται στο ποσό των €1,703,261 ενώ το συνολικό ποσό της αξίας των εξασφαλίσεων επί των ακινήτων του χρεώστη ανέρχεται σε €2,192,390 και η αξία των εξασφαλίσεων που προηγούνται αυτών των Αιτητών ανέρχεται σε €664,124.45 που αποτελεί το άθροισμα των ποσών €538,209.45 και €125,915 χωρίς να ληφθούν υπόψη οι τόκοι από 7/8/97 σε ό,τι αφορά το ποσό των €538,209.
25. Κατά συνέπεια οι Αιτητές συνεχίζουν να παραμένουν ανεξασφάλιστοι για το ποσό των €174.995.
26. ΕΞΕΤΑΣΗ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ Προχωρώ να εξετάσω κάποια ζητήματα που εγείρονται στην ένσταση που καταχώρησε ο Χρεώστης/Αιτητής αλλά και στην αγόρευση του συνηγόρου του. Να σημειώσω στο σημείο αυτό ότι ορισμένα από αυτά τα ζητήματα έχουν ήδη εξεταστεί στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 4.12.
27. (Ι) ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΟΤΙ ΟΙ ΑΙΤΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ ΠΙΣΤΩΤΕΣ Ο συνήγορος του Καθ΄ ου η Αίτηση έχει εισηγηθεί στις αγορεύσεις του ότι, κατά το στάδιο καταχώρησης της παρούσας αίτησης, οι αιτητές ήταν ασφαλισμένοι πιστωτές και ότι η ασφάλεια τους υπερκάλυπτε το επίδικο χρέος. Δίδονται δε για το σκοπό αυτό κάποια ποσά, όπως το ποσό των εξασφαλίσεων κατά το στάδιο υποβολής της αίτησης που ανέρχετο σε €2,192,390, το ποσό του χρέους που ανέρχετο σε €1,354,796.34 και το ποσό των εξασφαλίσεων που προηγούνταν των εξασφαλίσεων των αιτητών. Σε σχέση με το τελευταίο ο συνήγορος χρησιμοποιεί το ποσό των €754,499 που αναφέρθηκε στη μαρτυρία του Μ.Αιτ.6 ως το ποσό των σημερινών επιβαρύνσεων που προηγούνται αυτών των αιτητών σε ακίνητα του χρεώστη από άλλους πιστωτές. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την πιο πάνω συλλογιστική για τον απλούστατο λόγο ότι δεν συνάδει με την προσαχθείσα μαρτυρία. Το ποσό των προηγουμένων εξασφαλίσεων με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία ανερχόταν στο ποσό των €540,963 πλέον τόκοι πέραν των €900,000 σε τόκους και έξοδα με βάση τη μαρτυρία του Κ. Κοσιή (Μ.Αιτ.1)[7] η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά στο στάδιο της αντεξέτασης. Συγκεκριμένα τα όσα ο Μ.Αιτ.1 κατάθεσε σε σχέση με τα ποσά των προηγουμένων εξασφαλίσεων ουδόλως έχουν αμφισβητηθεί. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία προέκυπτε ότι εφόσον οι προηγούμενες εξασφαλίσεις ανέρχονταν στο ποσό των €1,440,963 (€540,963 + €900,000) το μέγιστο ποσό που μπορούσαν να καλύψουν οι εξασφαλίσεις προς όφελος των αιτητών ήταν για ποσό €751,427 (€2,192,390 - €1,440,963) και κατά συνέπεια αυτό το ποσό δεν ήταν αρκετό εφόσον το εξ αποφάσεως χρέος του χρεώστη προς τους αιτητές ξεπερνούσε το ένα εκατομμύριο. Είναι φανερό ότι στην προώθηση της πιο πάνω αναφερόμενης εισήγησης από πλευράς χρεώστη λήφθηκαν υπόψη τα σημερινά δεδομένα σε σχέση με την αξία των εξασφαλίσεων που προηγούνταν αυτών των αιτητών χωρίς κάτι τέτοιο να προκύπτει, όπως ήδη επεσημάναμε ανωτέρω, με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία. Κατά συνέπεια αυτά ήταν τα δεδομένα κατά το στάδιο καταχώρησης της παρούσας αίτησης όπως προέκυψε από την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία σε ό,τι αφορά τα πιο πάνω αναφερόμενα ποσά παρέμεινε αδιαμφισβήτητη και, επομένως, αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Ως αποτέλεσμα απορρίπτεται η σχετική εισήγηση του συνηγόρου του χρεώστη. (ΙΙ) ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΞΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΗ Επειδή έγινε πολύς λόγος σχετικά με τις εκτιμήσεις των ακινήτων του χρεώστη όπως έχει νομολογηθεί το γεγονός ότι η αξία των ακινήτων ενός χρεώστη μπορούσε να αποδειχθεί ότι είναι μεγαλύτερη της απαίτησης του πιστωτή αυτό δεν επηρεάζει το νομικό δικαίωμα του πιστωτή να προχωρήσει σε διαδικασία πτώχευσης εναντίον του χρεώστη[8]. Ακόμη έχει νομολογηθεί ότι όταν ο χρεώστης αμφισβητεί τον υπολογισμό της αξίας της εκτίμησης που έχει ετοιμάσει ο πιστωτής, το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να ασχοληθεί εκτενέστερα με το θέμα. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διατύπωση αν η εκτίμηση είναι πραγματική και όχι εικονική ή κατασκευασμένη[9]. Eπαναλαμβάνω στην παρούσα υπόθεση, όπως προέκυψε από την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η μαρτυρία του εκτιμητή των Αιτητών έγινε αποδεχτή για τους λόγους που καταγράφονται με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να προβεί στα ανάλογα ευρήματα. Όσον δε αφορά την πλευρά του χρεώστη αυτός δεν έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε στοιχεία που να διαφοροποιούν τις εκτιμήσεις που έγιναν εκ μέρους των Αιτητών παρά μόνο περιορίστηκε σε γενικόλογες και αόριστες αναφορές σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει ότι οι Αιτητές ήταν εξασφαλισμένοι. Πέραν τούτου σε κανένα στάδιο τέθηκε ότι η εκτίμηση που ετοιμάστηκε εκ μέρους των Αιτητών δεν ήταν πραγματική αλλά ότι ήταν εικονική. (ΙII) ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ 46

(1)Ο Κανονισμός 46

(1)προνοεί ότι η αίτηση πτώχευσης «πρέπει να υπογραφεί από το πρόσωπο που υποβάλλει αυτή στην παρουσία Πρωτοκολλητή». Από το φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι η τροποποιημένη αίτηση πτώχευσης υπεγράφη από το πρόσωπο που την υπέβαλε στην παρουσία της Πρωτοκολλητού του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 9.4.2009 και εν συνεχεία κατατέθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στις 10.4.09 που είναι το αρμόδιο Δικαστήριο. Ο Κανονισμός 46

(1)δεν προνοεί ότι η υπογραφή από το πρόσωπο που υποβάλλει μια αίτηση πτώχευσης πρέπει να γίνεται στην παρουσία του Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου στο οποίο καταχωρείται η σχετική αίτηση. Κατά συνέπεια κρίνω ότι δεν υπήρξε παράβαση του Κανονισμού 46

(1). (ΙV) ΕΝΟΡΚΟΣ ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η τροποποιηθείσα αίτηση πτώχευσης δεν υποστηρίζεται από Ένορκο Δήλωση καθότι η Ένορκος Δήλωση που τη συνοδεύει φέρει ημερομηνία 18.4.08, δηλαδή ημερομηνία προγενέστερη της 10.4.09 με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να βεβαιώνει γεγονότα τα οποία προστέθηκαν πολύ αργότερα, αναφορά πρέπει πρώτα να γίνει στον Κανονισμό 50

(1)σύμφωνα με τον οποίο διαλαμβάνεται ότι κάθε αίτηση πιστωτή πρέπει να πιστοποιείται με Ένορκο Δήλωση. Να αναφέρω, περαιτέρω, ότι, όπως είναι νομολογημένο, εκείνο που χρειάζεται για τους σκοπούς του σχετικού Κανονισμού είναι η ύπαρξη Ένορκος Δήλωσης η οποία να επιβεβαιώνει την πτωχευτική αίτηση[10]. Στην προκειμένη περίπτωση στην Ένορκο Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση πτώχευσης γίνεται γενική αναφορά από την ενόρκως δηλούσα ότι «οι διάφορες δηλώσεις εις την ρηθείσαν αίτησιν είναι εν γνώσει μου αληθείς». Λαμβάνοντας υπόψη τη βασική αρχή της νομολογίας ότι, όταν εκδοθεί διάταγμα τροποποίησης δικογράφου το δικόγραφο θεωρείται ότι περιλαμβάνει εξ αρχής τις οποιεσδήποτε τροποποιήσεις και το γεγονός ότι η Ένορκος Δήλωση που συνοδεύει την τροποποιημένη αίτηση πτώχευσης επιβεβαιώνει την αλήθεια των ισχυρισμών που περιέχονται στην αίτηση, τότε η ένορκη αυτή δήλωση θα πρέπει να θεωρηθεί ότι επιβεβαιώνει την αλήθεια όλων των ισχυρισμών της αίτησης πτώχευσης έστω και αν κάποιοι ισχυρισμοί εισήχθηκαν μετά που μεσολάβησε τροποποίηση της αίτησης πτώχευσης. (V) ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΗΛΘΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΤΟΙΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ 60 ΚΑΙ/Η ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ο Κανονισμός 60

(2)προνοεί ότι τόσο ο χρεώστης όσο και ο πιστωτής δύνανται να αιτηθούν περαιτέρω χρόνο για τους λόγους που εκτίθενται στον εν λόγω Κανονισμό, ο οποίος, όμως, χρόνος δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 7 ημέρες[11]. Στην υπόθεση Αίτηση Ιορδάνη Ιωάννου 5/2001,

(2001)1 Α.Α.Δ. 138 ο Έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δ. Χ"Χαμπής επεσήμανε ότι ο Κανονισμός 60 σαφέστατα δεν επιτρέπει την αναβολή ακρόασης αίτησης πτώχευσης πέραν των επτά ημερών και τούτο χωρίς να παρέχει ανεξέλεγκτη άδεια προς το Δικαστήριο για αναβολή συνεχώς αίτησης πτώχευσης για διαστήματα έστω και περιοριζόμενα στις επτά μέρες. Όπως τονίσθηκε: «Ο Κανονισμός δεν είναι τυχαίος. Η αίτηση πτώχευσης είναι ένα τέτοιο διάβημα που πρέπει να εκδικάζεται συντομότατα εφόσον μάλιστα συναρτάται προς δοθείσα ειδοποίηση πτώχευσης τα δεδομένα της οποίας σχετίζονται άμεσα προς την έγκαιρη εκδίκαση της αίτησης». Ο Κανονισμός 63 προνοεί ότι: «Μετά την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία που ορίστηκε για την πρώτη ακρόαση αίτησης (νοουμένου ότι επιδόθηκε) δεν θα γίνεται καμμιά περαιτέρω αναβολή εκτός για τους λόγους που εκτίθενται στον Κανονισμό 60

(2)ή για κάποιο άλλο επαρκή λόγο που πρέπει να δηλώνεται στο πρακτικό, αλλά σε κάθε τέτοια περίπτωση, εκτός αν γίνει αναβολή, το Δικαστήριο είτε θα εκδώσει διάταγμα παραλαβής είτε θα απορρίψει την αίτηση». Στον Κανονισμό 63 έγινε αναφορά στην υπόθεση Αίτηση Χριστόδουλου Μεττή, 123/03,

(2003)1 Α.Α.Δ. στην οποία ο Έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μ. Κρονίδης απορρίπτοντας τον ισχυρισμό του αιτητή για παράβαση του Κανονισμού 60 λόγω αναβολής της ακρόασης της αίτησης πτώχευσης για περίοδο πέραν των 7 ημερών τόνισε ότι το Δικαστήριο με βάση τον Κανονισμό 63 δύναται να αναβάλει την εξέταση της αίτησης για αποχρώντα λόγο. Έκρινε δε σ΄ εκείνη την υπόθεση ότι οι αναβολές που είχαν δοθεί ήταν δικαιολογημένες «για να γίνει δυνατή η εκδίκαση και η έκδοση απόφασης στην ενδιάμεση αίτηση για τροποποίηση». Κατ΄ ακολουθία όλων των ανωτέρω είναι φανερό ότι το Δικαστήριο μπορεί με βάση τις πρόνοιες του Κανονισμού 63 να αναβάλει την εξέταση της αίτησης για αποχρώντα λόγο. Ο Κανονισμός 60 φαίνεται, με βάση την πιο πάνω νομολογία, να μην εκτείνεται και σε αναβολές για οδηγίες ή για άλλους λόγους, π.χ. διαδικαστικούς, για παράταση χρόνου καταχώρησης ένστασης κτλ αλλά σε αναβολές που αφορούν την ακρόαση της αίτησης πτώχευσης. Στην υπό κρίση αίτηση πτώχευσης υπήρξαν διάφορες αναβολές κυρίως ένεκα της αναγκαιότητας που προέκυψε για υποβολή αιτήματος τροποποίησης της και για να γίνει δυνατή η εκδίκαση και η έκδοση απόφασης στην ενδιάμεση αίτηση για τροποποίηση ημερ. 5.12.

1. Δεν διαφεύγει, επίσης, της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η πλευρά του χρεώστη συνέτεινε κατά πολύ με τη συμπεριφορά της στην πρόκληση καθυστέρησης όπως προκύπτει από αδιαμφισβήτητα γεγονότα του φακέλου της παρούσας υπόθεσης. Συγκεκριμένα ενώ η αίτηση πτώχευσης καταχωρήθηκε στις 21.4.08, ένσταση από το Χρεώστη κατεχωρήθη μόλις στις 15.9.08, δηλαδή μετά από παρέλευση 5 σχεδόν μηνών, αφού προηγήθηκαν επανειλημμένα αιτήματα για παράταση του χρόνου καταχώρησης της ένστασης. Περαιτέρω, ενώ η τροποποιημένη αίτηση πτώχευσης καταχωρήθηκε στις 10.4.09 ο Χρεώστης καταχώρησε την ένστασή του σ΄ αυτή μόλις στις 10.11.09, δηλαδή μετά από παρέλευση 7 μηνών και αφού πάλι προηγήθηκαν από πλευράς του επανειλημμένα αιτήματα προς το Δικαστήριο για παράταση του χρόνου καταχώρησης της ένστασης. Τέλος, ενώ η αίτηση πτώχευσης ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 20.11.09, μόλις μία μέρα προηγουμένως, δηλαδή στις 19.11.09, ο Χρεώστης υπέβαλε την υπό εξέταση αίτηση για αναστολή και/ή απόρριψη της αίτησης πτώχευσης. Όσον αφορά τους λόγους των αναβολών της ακρόασης της αίτησης πτώχευσης προκύπτει από το φάκελο ότι την πρώτη φορά που ορίστηκε για ακρόαση στις 22.9.08 αναβλήθηκε με σκοπό την εξέταση της ανάγκης για τροποποίηση της αίτησης πτώχευσης, τη δεύτερη φορά στις 17.6.09 για να δοθεί χρόνος στο Χρεώστη να καταχωρήσει ένσταση στην τροποποιημένη αίτηση πτώχευσης και την τρίτη φορά στις 20.11.09 για να εξετασθεί η υπό κρίση αίτηση η οποία είχε υποβληθεί, όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, μία μέρα προηγουμένως, δηλαδή στις 19.11.
2. Προκύπτει από τα πιο πάνω τι οι αναβολές αυτές δόθηκαν ούτως ώστε να συμπληρωθεί η δικογραφία της υπόθεσης και να είναι ολοκληρωμένη και έτοιμη για να μπορέσει να αρχίσει η ακρόαση της αίτησης πτώχευσης. Με βάση λοιπόν το πιο πάνω ιστορικό κρίνω ότι ο χρόνος που παρήλθε από της καταχώρησης της αίτησης πτώχευσης δεν είναι αδικαιολόγητος και/ή τέτοιος που να ξεπερνά τα όρια του εύλογου χρόνου. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω λέγω, σε συμφωνία με τα όσα τόνισε σχετικά η κα Αγρότου, ότι αναφορικά με τον ισχυρισμό του Χρεώστη ότι οι πολλές αναβολές και για διάστημα πέραν των επτά ημερών αποτελούν κατάχρηση και/ή υπέρβαση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, το παρόν Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να αποφασίσει κατά πόσο το ίδιο έχει προβεί σε κατάχρηση ή υπέρβαση της ίδιας του της δικαιοδοσίας. Ο έλεγχος των ενεργειών και/ή αποφάσεων των κατώτερων Δικαστηρίων έτσι ώστε αυτές να διατηρούνται αυστηρά μέσα στα πλαίσια δικαιοδοσίας που τους παρέχουν οι σχετικοί νόμοι και/ή με σκοπό τη θεραπεία τυχόν υπέρβασης και/ή κατάχρησης της αρμοδιότητας του αποτελεί εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου την οποία ασκεί αποκλειστικά με βάση το Άρθρο 155 του Συντάγματος στα πλαίσια έκδοσης ενταλμάτων της φύσης μεταξύ άλλων, prohibition και certiorari[12]. (VI) KΑΤΑ ΠΟΣΟ Η ΑΙΤΗΣΗ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΔΙΟΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΠΙΕΣΗΣ ΣΤΟ ΧΡΕΩΣΤΗ ΚΑΙ/Η ΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ TOY Ο Χρεώστης στην παρα. 10 της Ενόρκου Δηλώσεως που συνοδεύει την υπό κρίση ένσταση ισχυρίζεται γενικά ότι οι πιστωτές καταχώρησαν την αίτηση πτώχευσης «με μόνο σκοπό την άσκηση πίεσης» στο πρόσωπο του «για την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους» και ότι σκοπός τους δεν είναι να προφυλάξουν την περιουσία του ή και τους άλλους πιστωτές, αλλά να εκβιάσουν το χρεώστη ούτως ώστε να τους εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Ήδη στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Καθ΄ ου η Αίτηση-Χρεώστη απορρίφθηκε η εκδοχή του περί εκβιαστικής τάσης από μέρους των Αιτητών. Περαιτέρω από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Φ.Παναγιώτου (Μ.Αιτ.6) προέκυψε ότι η συνάντηση που έγινε με τον χρεώστη, ενώ εκκρεμούσε η παρούσα διαδικασία, δεν έγινε με πρωτοβουλία της τράπεζας με σκοπό τη διευθέτηση του χρέους και για εξάσκηση πίεσης σ΄ αυτόν αλλά κατόπιν επιθυμίας και πρωτοβουλίας του ιδίου του χρεώστη. Περαιτέρω, υπήρξε από μέρους του συνηγόρου του χρεώστη η εισήγηση ότι η παρούσα αίτηση κατεχωρήθη βεβιασμένα και χωρίς την αναφορά των οποιωνδήποτε εξασφαλίσεων και/ή εκτιμήσεων με σκοπό να εκβιάσουν τον καθ΄ ου η αίτηση να πληρώσει τους αιτητές-πιστωτές κατά προτεραιότητα. Ανοίγω εδώ μια μικρή παρένθεση για να θέσω σύντομα το νομικό πλαίσιο που ισχύει σε σχέση με το θέμα της συμπερίληψης στην αίτηση των εξασφαλίσεων. Στο Άρθρο 5

(1)του Κεφ. 5 όπου καθορίζονται οι προϋποθέσεις για να δικαιούται ένας πιστωτής να υποβάλει Αίτηση Πτώχευσης εναντίον χρεώστη, δεν περιλαμβάνεται ως προϋπόθεση να γίνεται αναφορά στην αίτηση πτώχευσης σε οποιεσδήποτε εξασφαλίσεις. Το Άρθρο 5

(2), ωστόσο, του περί Πτώχευσης Νόμου οριοθετεί τον τρόπο ενέργειας του Αιτητή σε σχέση με το θέμα των εξασφαλίσεων. Το παραθέτω: «5.-

(2)Αν ο αιτητής πιστωτής είναι ασφαλισμένος πιστωτής, οφείλει στην αίτηση του είτε να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την ασφάλεια του προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχτεί σε πτώχευση, ή να δώση εκτίμηση της ασφάλειας του. Στην τελευταία περίπτωση μπορεί να γίνει δεκτός ως αιτητής πιστωτής στην έκταση του υπόλοιπου του προς αυτόν οφειλόμενου χρέους, που προκύπτει μετά την αφαίρεση της εκτιμημένης αξίας, κατά τον ίδιο τρόπο ωσάν να ήταν μη ασφαλισμένος πιστωτής.» Πρόσθετα, με βάση το Άρθρο 6

(2)του ιδίου Νόμου, γίνεται πρόνοια για την απόδειξη που απαιτείται για έκδοση διατάγματος παραλαβής. Η συμπερίληψη ή μη των εξασφαλίσεων στην Αίτηση δεν προνοείται σαν τέτοια προϋπόθεση ούτε δυνάμει του Άρθρου 6

(2). Το Άρθρο 5

(2)του Κεφ. 5, ανωτέρω, αποτελεί πιστή αντιγραφή του άρθρου 4

(2)του Αγγλικού Νόμου (Bankruptcy Act 1914) και η αγγλική νομολογία είναι βοηθητική. Στην υπόθεση Moor ν. Anglo-Italian Bank

(1989)10 Ch. 681, 689 γίνεται παρατήρηση ότι ο κανόνας πτώχευσης απαιτεί από το Δικαστή προτού αποφασίσει για την κήρυξη κάποιου σε πτώχευση να προσέξει κατά πόσο υπάρχει ένα ορθό μη εξασφαλισμένο χρέος (a proper unsecured debt). Στην υπόθεση In re Small Westminster Bank v. Trustee

(1934)1 Ch. 541 κρίθηκε ότι όπου οι Αιτητές λόγω αβλεψίας παρέλειψαν στην Αίτηση να εκτιμήσουν μια εξασφάλιση σημαντικής αξίας αλλά πάλι μικρότερη από το ύψος του χρέους, το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να δώσει άδεια για τροποποίηση της αίτησης[13]. Στην υπόθεση Παπαδόπουλος ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ.,

(2004)1 Α.Α.Δ. 1716 στις σελ.1727-1728, έχουν λεχθεί τα εξής από τον Καλλή Δ.: «Αυτά που προκύπτουν από την Αγγλική Νομολογία είναι κυρίως τα εξής: 1. Παρά την επιτακτική διατύπωση του αρ. 4

(2)- η οποία είναι παρόμοια με εκείνη του δικού μας αρ. 5

(2)- η παράλειψη να δηλωθεί η εξασφάλιση δεν αποβαίνει μοιραία για την αίτηση.

1. Είναι δυνατή η τροποποίηση της αίτησης για να περιληφθεί η εξασφάλιση ακόμα και στο στάδιο της επαλήθευσης.
2. Είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος παραλαβής ακόμα και χωρίς τροποποίηση της αίτησης.
3. Είναι δυνατή η τροποποίηση ανεξάρτητα από την αξία ή το ύψος της εξασφάλισης.
4. Αυτό που έχει σημασία είναι το ποσό του χρέους μετά την αφαίρεση της εξασφάλισης.
5. Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο προκαλείται αδικία συνεπεία της παράλειψης να δηλωθούν οι εξασφαλίσεις.» Κρίθηκε ακόμη ότι ήταν σημαντικό ότι το θέμα της εξασφάλισης είχε τεθεί ως επίδικο θέμα έστω κάτω από το πρίσμα της ένστασης και εξετάσθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Έχοντας παραθέσει πιο πάνω τη νομική πτυχή να τονίσουμε ότι τελικώς δεν τίθεται θέμα στην προκειμένη περίπτωση μη συμπερίληψης εξασφαλίσεων εφόσον οι αιτητές έχουν προβεί σε αίτηση τροποποίησης της Αίτησης τους και, με βάση το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 31/3/09, επετράπη η τροποποίηση δια της συμπερίληψης των εξασφαλίσεων που είχαν επί της περιουσίας του χρεώστη καθώς και ο ισχυρισμός ότι δεν ήσαν εξασφαλισμένοι. Πέραν όμως αυτού του γενικού ισχυρισμού ο Χρεώστης δεν έχει παραθέσει οποιαδήποτε στοιχεία και/ή γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι η αίτηση πτώχευσης που καταχωρήθηκε από τους πιστωτές αποτελεί μοχλό πίεσης προς το χρεώστη για να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Πετράκης ν. Κίμωνος

(2006)1 ΑΑΔ 1311 το θέμα κατά πόσο η αίτηση πτώχευσης που καταχωρήθηκε από τους πιστωτές αποτελεί μοχλό πίεσης προς τον χρεώστη για να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του αποτελεί θέμα γεγονότων και ότι εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος συγκεκριμένου πιστωτή και εις βάρος του Χρεώστη και των άλλων Πιστωτών του η αίτηση για έκδοση διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι έγινε για αθέμιτο σκοπό και/ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον Πιστωτή. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί η υπόθεση London Clubs Ltd κ.α. ν. Παπαδοπούλου

(2002)1 ΑΑΔ 1699 διακρίνεται γιατί εκεί οι Αιτητές/Πιστωτές είχαν καταχωρίσει συνολικά τέσσερεις ειδοποιήσεις πτώχευσης με σκοπό την είσπραξη μηνιαίων πληρωμών, γεγονός που κρίθηκε ότι αποτελούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω δεν έχει στοιχειοθετηθεί ο ισχυρισμός περί κατάχρησης της διαδικασίας που προβλήθηκε εκ μέρους του χρεώστη. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Είναι η κατάληξη μου ότι κανένας από τους λόγους ένστασης που ηγέρθησαν ευσταθεί ή έχει αποδειχθεί. Αντίθετα, βρίσκω ότι έχουν αποδειχθεί όλες οι απαιτούμενες από το Νόμο προϋποθέσεις. Συνεπώς, αφού έχω πεισθεί περί του χρέους του Αιτητή, της επίδοσης της Αίτησης Πτώχευσης και της πράξης πτώχευσης που διενεργήθηκε, εκδίδω διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο χρεώστης διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την προς αυτόν επίδοση του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση - Χρεώστη όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Λ. Δημητριάδου- Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «5.-

(1)Πιστωτής δεν θα δικαιούται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης εναντίον χρεώστη, εκτός αν - (α) το χρέος που οφείλεται από το χρεώστη προς τον αιτητή πιστωτή, ή, αν δύο ή περισσότεροι πιστωτές υποβάλλουν από κοινού την αίτηση, το συνολικό ποσό των χρεών που οφείλεται στους διάφορους αιτούντες πιστωτές συμποσούται σε πεντακόσιες λίρες, και, (β) το χρέος είναι εκκαθαρισμένο ποσό, πληρωτέο είτε αμέσως είτε σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο, και (γ) η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η πτώχευση συνέβηκε μέσα σε τρεις μήνες πριν από την υποβολή της αίτησης, και (δ) ο οφειλέτης κατοικεί στην Κύπρο ή, μέσα σε περίοδο ενός χρόνου πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, είχε τη συνήθη διαμονή, ή είχε τόπο διαμονής ή τόπο εργασίας στην Κύπρο ή διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο προσωπικά, ή με αντιπρόσωπο ή διευθυντή, ή είναι μέσα στην περίοδο που αναφέρθηκε ήταν μέλος οίκου ή συνεταιρισμού που διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο μέσω εταίρου ή εταίρων ή αντιπροσώπου ή διευθυντή.» [2] «6.-

(2)Κατά την ακρόαση της αίτησης, το Δικαστήριο θα απαιτεί απόδειξη του χρέους που οφείλεται προς τον αιτούντα πιστωτή, της επίδοσης της αίτησης, και της πράξης πτώχευσης, ή, αν στην αίτηση προβάλλεται ισχυρισμός για τέλεση περισσοτέρων από μιας πράξης πτώχευσης, μια από τις ισχυριζόμενες πράξεις πτώχευσης και το Δικαστήριο αν ικανοποιηθεί τέτοια απόδειξη, θα εκδίδει διάταγμα παραλαβής σύμφωνα με την αίτηση.» [3] «51.-

(1)A creditor's petition shall be personally served by delivering to the debtor a sealed copy of the petition.» [4] Το άρθρο 3

(1)(ζ) προβλέπει: «3

(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις: ....................................... (ζ) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάληκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σ΄ αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού αυτού και μέσα σε επτά μέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν ..... , ο χρεώστης είτε δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε δεν ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρωθεί και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα...........» [5] Δέστε Re A. Debtor (No.591 of 1934)

(1935)All E.R. 823 και Re A Debtor (No. 27 of 1943)

(1943)2 All E.R. 15 [6] Δέστε Adidas v. Jonitexo

(1987)1 CLR 383 και FREDERICKOU SCHOOLS CO. LTD κ.ά. ν. ACUAC INC.

(2002)1 ΑΑΔ

1. [7] Δέστε παράγραφο 14 του εγγράφου
2. [8] Δέστε Σταυρινίδης ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ

(2000)1 Α.Α.Δ. 645. [9] Δέστε Εx parte Voss, In re Button

(1905)1 K.B. 602, 605. [10] Δέστε Σιάτης ν. Λοίζου (Αρ.2)

(1996)1 ΑΑΔ 226, 228. [11] «.και αν επιθυμείται από τον αιτούντα πιστωτή ή από τον οφειλέτη περαιτέρω χρόνος το Δικαστήριο δύναται, όταν ικανοποιείται ότι η παράταση του χρόνου δεν θα παραβλάψει το σύνολο των πιστωτών, παραχωρεί τέτοιο περαιτέρω χρόνο (σε κάθε περίπτωση δεν θα υπερβαίνει τις 7 ημέρες) ως θεωρεί σκόπιμο». [12] Δέστε Αίτηση Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αρ. 128/89

(1989)1 ΑΑΔ

1. [13] Βλ. επίσης Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19th Edition, p. 56 και Halsbury´s Laws of England, 3rd Edition, p.
2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο