Μαρία Γεωργίου ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 1006/08, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Μαρία Γεωργίου ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 1006/08, 13 Σεπτεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2010:A19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ. Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1006/08 Μεταξύ: Μαρία Γεωργίου Ενάγουσα και Ανδρέα Κωνσταντίνου Εναγομένου 13 Σεπτεμβρίου 2010 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Θ. Θωμά (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ.Ζηντίλης) Για τον Εναγόμενο: κ. Α. Λάντος ΑΠΟΦΑΣΗ

1. Η ενάγουσα αξιώνει γενικές και παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις ως επίσης και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστη συνεπεία επίθεσης που δέχθηκε από τον εναγόμενο.
2. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα τα οποία έχουν ως ακολούθως: (α) Στις 3.6.07 ο εναγόμενος επιτέθηκε στην ενάγουσα και της προκάλεσε τραύματα όπως αυτά περιγράφονται στις ιατρικές βεβαιώσεις ημερ. 27.9.07 και 8.10.
3. (β) Σύμφωνα με ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 27.9.07 (Τεκμ. 2) η ενάγουσα εισήχθη στο τμήμα Α' Βοηθειών και παρουσίασε τάση για εμετό και ζαλάδα. Έφερε εκχύμωση δεξιού κάτω βλεφάρου και εκδορές αριστερού αγκώνα. Εκτιμήθηκε από τους χειρούργους και απολύθηκε. (γ) Σύμφωνα με ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 8.10.07 (Τεκμ. 1) η ενάγουσα προσήλθε στο τμήμα ατυχημάτων και επειγόντων περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου στις 3/6/
4. Αναφέρονται τα ακόλουθα: «Δεν αναφέρει περιτραυματική αμνησία. Αναφέρει ζάλη και αναγούλες. Ο Εξωτερικός ακουστικός πόρος φέρει ίχνη αίματος. Υποδώριο αιμάτωμα μετωπιαία αριστερά, ζυγωματικά δεξιά. Εγκαύματα τριβής αγκώνα αριστερά και δεξιά, γονάτων αμφωτερόπλευρα. Εκδορά ζυγωματικού δεξιά. Ίχνη αίματος ουρανίσκου. Έγκαυμα τριβής ωμοπλάτης αριστερά. Εκδορά δεξιού λογώνιου βόθρου. Δήγμα δοντιών στο κάτω χείλος με ίχνη αίματος. Κατά την νευρολογική εξέταση δεν ανευρέθηκε τίποτε παθολογικό κατά την κλινική εξέταση καρδιαγγειακού, αναπνευστικού, γαστρεντερικού και ουροποιητικού συστήματος - χωρίς παθολογικά ευρήματα. Ωτοσκόπηση - ίχνη αίματος εξωτερικού ακουστικού πόρου χωρίς παθολογικά ευρήματα τυμπανικού υμένα. Λόγω εμπύρετου έγινε χορήγηση παρακεταμόλης και Stemetil λόγω ζάλης και αναγούλων. Έγινε ακτινογραφικός έλεγχος με ακτινογραφία θώρακα, κρανίου, ζυγωματικών, αγκώνων αριστερά και δεξιά χωρίς γνωμάτευση ειδικού. Μετά από το εξιτήριο από το Τ.Α.Ε.Π. η ασθενής δεν προσήλθε σε εμένα προσωπικά για επανεκτίμηση.» (δ) Συνεπεία της πιο πάνω επίθεσης η ενάγουσα υπέστη ειδικές ζημιές που ανέρχονται στο ποσό των €1.300.-.
5. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας έδωσε μαρτυρία η ενάγουσα κα Μαρία Γεωργίου ως επίσης κλήθηκαν απ' αυτή ο πατέρας της κ. Νικόλας Γεωργίου και οι ιατροί Κυριάκος Βερεσιέ και Χρίστος Ηλία.
6. Η ενάγουσα στη μαρτυρία της ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Γνώριζε τον εναγόμενο με τον οποίο διατηρούσε φιλικές σχέσεις. Την φιλοξένησε στο Λονδίνο όπου διέμενε. (β) Πριν γίνει το επεισόδιο τον αντιλήφθηκε στην πλατεία της Αγίας Νάπας και του έστειλε το ακόλουθο μήνυμα μέσω του κινητού της τηλεφώνου: «Θα σου σπάσω τα μούτρα σου». Ακολούθως την 3.6.07 μαζί με άλλα πρόσωπα μετέβη στο κέντρο αναψυχής «Χαμελαίων» στην Αγία Νάπα. Γύρω στις 2:00-2:30π.μ. αντιλήφθηκε τον εναγόμενο και του έφτυσε ψεύτικα όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Τότε, ο εναγόμενος της έχυσε το ποτό στο κεφάλι της. Η ενάγουσα στην συνέχεια ζήτησε από άλλη γυναίκα το ποτό που κρατούσε και του το έχυσε και αυτή με την σειρά της. Απ' ότι έμαθε τον χτύπησε στη μύτη πλην όμως σκοπός της δεν ήταν αυτός αλλά να του χύσει μόνο το ποτό. Δήλωσε χαρακτηριστικά ότι γλίστρησε το ποτήρι. (γ) Ακολούθως εγκατέλειψε το πιο πάνω κέντρο αναψυχής και μαζί με την εξαδέλφη της και τον φίλο της πήγαν για καφέ και ακολούθως μετέβησαν στην Δερύνεια γύρω στις 5:00-5:30π.μ. Όταν έφτασαν στον χώρο στάθμευσης ο εναγόμενος άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου και την άρπαξε από τα μαλλιά και ακολούθως την χτυπούσε με γροθιές και κλωτσιές με αποτέλεσμα να λιποθυμήσει. (δ) Η εξαδέλφη της και ο φίλος της καθυστέρησαν να την μεταφέρουν για βοήθεια ώστε να δώσουν την ευκαιρία στον εναγόμενο να αναχωρήσει για την Αγγλία, ενώ όταν την χτυπούσε ο εναγόμενος, ο φίλος της εξαδέλφης της το απολάμβανε. Στη συνέχεια την πέταξαν, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε, στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας. Ακολούθως μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου. Δήλωσε ότι υπέγραψε για να απολυθεί από το νοσοκομείο καθότι όπως της ανέφεραν από την αστυνομία αν δεν έδινε κατάθεση δεν θα μπορούσαν να συλλάβουν τον εναγόμενο. Στις 3.6.07 έδωσε κατάθεση στην αστυνομία (Τεκμ. 9) ενώ δεν ήταν σε θέση να το πράξει λόγω των ενέσεων. Όταν την επομένη ημέρα μετέβη για να δώσει ξανά κατάθεση της ανέφεραν ότι δεν ενδείκνυται. (ε) Συνεπεία της πιο πάνω επίθεσης υπέστη τραύματα και επισκέφθηκε γιατρούς. Παρουσίασε φωτογραφίες (Τεκμ. 3, 4 και 7) στις οποίες φαίνονται οι τραυματισμοί της. Περαιτέρω ανέφερε ότι έσπασαν τα τύμπανα της, της δημιουργήθηκαν φοβίες, έχει εφιάλτες και ξυπνά τη νύχτα ουρλιάζοντας και όποιον άντρα γνωρίσει βλέπει κατά πόσο το χέρι του είναι βαρετό και κατά πόσο μπορεί να την σκοτώσει. Φοβάται ακόμα και την σκιά της και μπορεί να λιποθυμήσει από τον φόβο της. Τα πιο πάνω προβλήματα εξακολουθούν σύμφωνα με την ίδια να υφίστανται. Θα επανέλθω στην μαρτυρία της στο στάδιο της αξιολόγησης.
7. Ο πατέρας της, κ. Νικόλας Γεωργίου ανέφερε ότι πριν τον ξυλοδαρμό της θυγατέρας του, αυτή συμπεριφερόταν καλά. Μετά τον ξυλοδαρμό της, αυτή φοβάται, ξυπνά τη νύχτα, δεν μπορεί να εργαστεί λόγω ψυχολογικών προβλημάτων, ενώ προηγουμένως εργαζόταν κατά διαστήματα. Δεν θέλει να γνωρίζει άντρες, δεν ξενυχτά κι αν πάει κάπου θα πρέπει να συνοδεύεται από άλλα πρόσωπα.
8. Ο γιατρός κ. Κυριάκος Βερεσιέ είναι νευρολόγος - ψυχίατρος. Την εξέτασε για πρώτη φορά στις 14.6.07 και την είδε συνολικά εφτά φορές. Για προτελευταία φορά την εξέτασε στις 21.1.08 και για τελευταία φορά την εξέτασε στις 19.11.
9. Διαπίστωσε φόβο, άγχος, μελαγχολία και κατάθλιψη. Του ανέφερε ότι είχε συνεχώς εφιάλτες και δυσκολευόταν να βγει έξω λόγω του φόβου. Οι φόβοι της ενισχύονταν και από αισθήματα αδικίας λόγω της άδικης έκβασης της δίκης. Περαιτέρω του ανέφερε ότι δεν κοιμάται, ότι παθαίνει κρίσεις πανικού και δεν μπορεί να βγει έξω από το σπίτι της ως επίσης διαφοροποιήθηκε η στάση απέναντι στους γονείς της και δεν επιθυμεί να επικοινωνεί με τον ίδιο τρόπο όπως προηγουμένως. Παρουσίασε ιατρική έκθεση που ετοίμασε (Τεκμ. 8). Της δόθηκαν φάρμακα και ειδικότερα αντιμελαγχολικά και αγχολυτικά. Στις 21.1.08 του ανέφερε ότι διέκοψε τα φάρμακα καθότι δεν διαφοροποιείτο η κατάσταση. Όταν την εξέτασε κατ' εκείνη την ημέρα δεν της ζήτησε να τον επισκεφθεί ξανά. Στις 19.11.09 αντιλήφθηκε ότι υφίστανται προβλήματα άγχους, κατάθλιψης και φόβου και του ανέφερε ότι συνεχίζει να έχει εφιάλτες. Δήλωσε ότι η κατάθλιψη και το άγχος είναι θέμα χρόνου να μειωθεί πλην όμως είναι άγνωστο κατά πόσο θα απελευθερωθεί από αυτά. Αντεξεταζόμενος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ο φόβος είναι υποκειμενικός και ο ίδιος δεν μπορεί να διαπιστώσει την αλήθεια των ισχυρισμών της.
10. Ο γιατρός κ. Χρίστος Ηλία ασκεί το επάγγελμα του χειρούργου από το
11. Στις 13.6.07, η ενάγουσα τον επισκέφθηκε και του ανέφερε ότι στις 3.6.07 υπέστη ξυλοδαρμό και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έτυχε περίθαλψης και απολύθηκε. Εξετάστηκε από ωτορινολαρυγγολόγο και νευρολόγο. Κατά την εξέταση παραπονέθηκε για άλγος στην κάτω σιαγόνα, ζαλάδες και κεφαλαλγία. Διαπίστωσε αιματώματα και εκδορές και στους δύο αγκώνες, στον αριστερό ώμο, κάτω από το αριστερό μάτι, στα δύο γόνατα και στην κοιλιακή χώρα. Όλα εν αποδρομή. Νευρολογικά, δεν παρουσίαζε οποιοδήποτε παθολογικό εύρημα. Της συνέστησε επανεξέταση από νευρολόγο. Την επανεξέτασε στις 21.1.08 και παρουσιάστηκε σε καλή κατάσταση χωρίς υποκειμενικά προβλήματα. Τα τραύματα της επουλώθηκαν καλά πλην όμως παραμένουν στα σημεία τραυματισμού της, εμφανείς ουλές και αποχρώσεις δέρματος (βλ. Τεκμ. 5). Όταν την εξέτασε στις 19.10.09 διαπίστωσε ότι τα σημεία τραυματισμού της είχαν καλή επούλωση πλην όμως παραμένουν σε αυτά ουλές και αποχρώσεις του δέρματος (βλ. Τεκμ. 6) οι οποίες θεωρούνται πλέον μόνιμες.
12. Ο εναγόμενος δεν έδωσε μαρτυρία. Κάλεσε ως μάρτυρες τον γιατρό κ. κ. Παναγιώτη Καρανικόλα, ο οποίος είναι γενικός γιατρός στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου, και την Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας - Αμμοχώστου κα Φ. Λάρκου. Ο κ. Π. Καρανικόλας ανέφερε ότι ο εναγόμενος προσήλθε στο τμήμα ατυχημάτων και επειγόντων περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου συνοδεία αστυνομίας μετά από χτύπημα στη μύτη με ποτήρι. Κατά την εξέταση διαπιστώθηκε επιφανειακό τραύμα, μώλωπας - οίδημα στη μύτη. Ο ακτινολογικός έλεγχος κατέδειξε ατελές κάταγμα ρινικού οστού (βλ. Τεκμ. 10).
13. Η κα Φ. Λάρκου ανέφερε ότι εναντίον της Μαρίας Γεωργίου καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου η ποινική υπόθεση με αρ. 1786/
14. Αντιμετώπιζε κατηγορία επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα (βλ. Τεκμ. 11). Στις 30.10.07 καταχωρήθηκε προφορικά αναστολή ποινικής δίωξης εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα με αποτέλεσμα η δίωξη να διακοπεί και η κατηγορουμένη να απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετώπιζε.
15. Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων τη λογικότητα της εκδοχής τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων τους και γενικότερα την όλη παρουσία τους στο εδώλιο του μάρτυρα.
16. Όπως αναφέρεται πιο πάνω, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο εναγόμενος επιτέθηκε στην ενάγουσα και προκάλεσε σε αυτήν τις σωματικές βλάβες που περιγράφονται στις παραγράφους 2(β) και 2(γ).
17. Σε σχέση με την ενάγουσα αναφέρω τα ακόλουθα: (α) Ενώ στη μαρτυρία που έδωσε στο δικαστήριο ανέφερε ότι όταν συνάντησε τον εναγόμενο στο κέντρο αναψυχής «Χαμελαίων» του έφτυσε ψεύτικα, στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμ. 9) δεν αναφέρει για ψεύτικο φτύσιμο. (β) Στην μαρτυρία της, ανέφερε ότι ο εναγόμενος μετά το πιο πάνω περιστατικό της έχυσε το ποτό στο κεφάλι και ακολούθως του έχυσε και αυτή το ποτό και περαιτέρω δήλωσε ότι απ' ότι πληροφορήθηκε τον χτύπησε στην μύτη καθ' ότι γλίστρησε το ποτήρι και δεν ήταν σκοπός της να τον χτυπήσει. Στην κατάθεση της που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμ. 9) αναφέρει: «Μόλις τον είδα εγώ νευρίασα και του έφτυσα. Εκείνος τότε μου έλουσε ένα ποτήρι ποτό στο κεφάλι. Εγώ πήρα ένα άλλο ποτήρι και του το έσυρα από μακριά χτυπώντας τον στο κεφάλι». Συνεπώς με βάση τα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ελλείψει οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, το Δικαστήριο δεν μπορεί με ασφάλεια να καταλήξει στο τι ακριβώς διαδραματίστηκε στο κέντρο αναψυχής «Χαμελαίων» παρά μόνο ότι έγινε επεισόδιο μεταξύ της ενάγουσας και του εναγομένου και ειδικότερα ότι η ενάγουσα έφτυσε τον τελευταίο και ότι τον κτύπησε με ποτήρι όπως πληροφορήθηκε αργότερα. (γ) Δήλωσε ότι η εξαδέλφη της και ο φίλος της, μετά το επεισόδιο που έγινε στη Δερύνεια, καθυστέρησαν να την μεταφέρουν για βοήθεια ώστε να μπορέσει να φύγει ο εναγόμενος για να μεταβεί στην Αγγλία. Το επεισόδιο στη Δερύνεια διαδραματίστηκε γύρω στις 5:00-5:30π.μ. όπως η ίδια δήλωσε. Η ενάγουσα έδωσε κατάθεση στην αστυνομία γύρω στις 9:30π.μ. και στην οποία αναφέρει ότι θα αναχωρούσε το βράδυ της 3.6.
18. (δ) Όπως αναφέρθηκε το επεισόδιο έγινε στις 3.6.07 και την ίδια ημέρα επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου (βλ. και Τεκμ. 1). Μετά από πάροδο περίπου 10 ημερών και ειδικότερα στις 13.6.07 επισκέφθηκε τον γιατρό Χρίστο Ηλία ο οποίος την εξέτασε συνολικά τρεις φορές και ειδικότερα στις 21.1.08 και 19.10.
19. Επίσης επισκέφθηκε τον γιατρό Βερεσιέ για πρώτη φορά στις 14.6.
20. Σύμφωνα με τον γιατρό Βερεσιέ, την εξέτασε συνολικά επτά φορές. Για προτελευταία φορά την εξέτασε στις 21.1.08 και η τελευταία εξέταση ήταν μία μέρα πριν δώσει μαρτυρία ο γιατρός δηλαδή στις 19.11.
21. Η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι πέραν των τραυμάτων που αναφέρονται στα παραδεκτά γεγονότα, έσπασαν τα τύμπανα της γεγονός που δεν αναφέρεται σε οποιαδήποτε ιατρική έκθεση, ότι της δημιουργήθηκαν φοβίες, εφιάλτες, ότι ξυπνά τη νύχτα ουρλιάζοντας και όποιον άντρα γνωρίσει βλέπει κατά πόσο το χέρι του είναι βαρετό και κατά πόσο μπορεί να την σκοτώσει. Δήλωσε επίσης ότι φοβάται την σκιά της και μπορεί να λιποθυμήσει από φόβο. (ε) Δεν έχω ίχνος αμφιβολίας ότι η ενάγουσα σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας της υπερέβαλλε και ειδικότερα σε σχέση με κάποια από τα επακόλουθα της επίθεσης. Και εξηγώ. Για 22 περίπου μήνες δεν επισκέφθηκε τον γιατρό της Κυριάκο Βερεσιέ, παρά τα όσα ανέφερε, ότι εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει τα προβλήματα που περιγράφονται πιο πάνω. Τον επισκέφθηκε για προτελευταία φορά στις 21.1.08 όπως ανέφερε ο γιατρός Βερεσιέ δηλώνοντας του ότι σταμάτησε την φαρμακοθεραπεία και τον επισκέφθηκε για τελευταία φορά μια μέρα πριν δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο ο γιατρός Βερεσιέ δηλαδή στις 19.11.
22. Ο γιατρός Κ. Βερεσιέ ανέφερε ότι η ενάγουσα του δήλωσε ότι σταμάτησε τα φάρμακα καθότι δεν έβλεπε βελτίωση. Ευλόγως γεννάται το ερώτημα. Γιατί δεν επισκέφθηκε για 22 περίπου μήνες τον γιατρό Κ.Βερεσιέ ή άλλο γιατρό αφού εξακολουθούσε να είχε τα ίδια προβλήματα;
23. Ο γιατρός Κ. Βερεσιέ αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετώπιζε η ενάγουσα. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω διαπίστωσε φόβο, μελαγχολία, κατάθλιψη και άγχος και αναφέρθηκε σε γεγονότα που του ανέφερε η ίδια. Δήλωσε ότι ο φόβος είναι υποκειμενικός και δεν μπορεί να διαπιστώσει την αλήθεια των ισχυρισμών της. Για 22 περίπου μήνες η ενάγουσα δεν τον επισκέφθηκε και την εξέτασε μία μέρα πριν δώσει μαρτυρία στο δικαστήριο ο ίδιος, δηλαδή στις 19.11.09, όπου διαπίστωσε ότι υφίστανται προβλήματα άγχους, κατάθλιψης και φόβου. Υπερβολικός και ο γιατρός. Η ενάγουσα σταμάτησε την φαρμακοθεραπεία της, γεγονός που το ανέφερε στον γιατρό στις 21.1.08 και καμιά άλλη βοήθεια δεν αναζήτησε μέχρι τις 19.11.09 όπου και τον επισκέφθηκε και πάλι. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο γιατρός βασίστηκε και στα όσα η ίδια του ανέφερε. Ακόμη και να διαπίστωσε τα πιο πάνω ο γιατρός Κ. Βερεσιέ στις 19.11.09, δεν έχω ικανοποιηθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι το όποιον άγχος, κατάθλιψη, μελαγχολία, οφειλόταν στην επίθεση που διενεργήθηκε από μέρους του εναγομένου. Ακόμη και έτσι να είχαν τα πράγματα που δεν είναι, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει αιτιώδης συνάφεια των πιο πάνω ευρημάτων του γιατρού που έγιναν στις 19.11.09 με το συμβάν. Αποδέχομαι ότι υπήρξε φόβος, άγχος, μελαγχολία και κατάθλιψη συνεπεία της επίθεσης και ότι τα διαπίστωσε ο γιατρός Κ. Βερεσιέ κατά την εξέταση της ενάγουσας και ότι αυτά υπήρχαν από τις 14.6.07 μέχρι και πριν την πρότελευταία εξέταση της στις 21.1.
24. Ως εδώ. Δεν αποδέχομαι ότι εξακολουθούν να υφίστανται αυτά τα προβλήματα συνεπεία της επίθεσης μέχρι και σήμερα.
25. Σε σχέση με τον πατέρα της ενάγουσας κ. Νικόλα Ν. Γεωργίου αναφέρω ότι ήταν εμφανής η πρόθεση του να βοηθήσει την θυγατέρα του. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από υπερβολή. Δήλωσε ότι η θυγατέρα του δεν μπορεί να εργαστεί λόγω ψυχολογικών προβλημάτων ενώ προηγουμένως εργαζόταν περιστασιακά. Ένα τέτοιο σημαντικό γεγονός δεν αναφέρθηκε από τους γιατρούς που την εξέτασαν.
26. Σε σχέση με τον γιατρό Χ. Ηλία αναφέρω ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Δεν περιέπεσε σε καμία ουσιαστική αντίφαση ικανή να κλονίσει την μαρτυρία του καθ' οιονδήποτε τρόπο. Η μαρτυρία του συνάδει με τα παραδεκτά γεγονότα και πέρα δε αυτών προχώρησε και ανέφερε τα όσα περιγράφονται στην παράγραφο
28. Ο γιατρός Καρανικόλας και η Πρωτοκολλητής κα Φ. Λάρκου επίσης μου έκαναν καλή εντύπωση. Δεν περιέπεσαν σε καμία αντίφαση και η μαρτυρία τους παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Ο γιατρός Καρανικόλας δεν καθόρισε τον χρόνο που προσήλθε ο Ανδρέας Κωνσταντίνου στο νοσοκομείο Αμμοχώστου, απλώς δήλωσε ότι τον εξέτασε μετά το 2006 και ότι διαπίστωσε ατελές κάταγμα ρινικού οστού. Όπως διαφαίνεται δεν υπάρχει μαρτυρία το πότε το πιο πάνω πρόσωπο υπέστη το κάταγμα που περιγράφεται ανωτέρω. Δεν έχει συνδεθεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο με τα όσα διαδραματίστηκαν.
29. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: α) Οι διάδικοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Η ενάγουσα πριν γίνει το επεισόδιο αντιλήφθηκε τον εναγόμενο στην πλατεία της Αγ. Νάπας και του έστειλε το ακόλουθο μήνυμα μέσω του κινητού της τηλεφώνου «Θα σου σπάσω τα μούτρα σου». Ακολούθως στις 3.6.07, η ενάγουσα μαζί με άλλα πρόσωπα μετέβη στο κέντρο αναψυχής «Χαμελαίων» στην Αγ. Νάπα. Γύρω στις 2:00 - 2:30π.μ. αντιλήφθηκε τον εναγόμενο και του έφτυσε. Ακολούθησε επεισόδιο μεταξύ τους και απ΄ ότι έμαθε σε μεταγενέστερο χρόνο η ενάγουσα τον κτύπησε με ποτήρι στο πρόσωπο. β) Στη συνέχεια και γύρω στις 5:00 - 5:30π.μ. η ενάγουσα μαζί με την ξαδέλφη της και το φίλο της μετέβησαν στη Δερύνεια. Όταν έφθασαν στο χώρο στάθμευσης ο εναγόμενος άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου και την άρπαξε από τα μαλλιά και ακολούθως την κτυπούσε με γροθιές και κλωτσιές με αποτέλεσμα να λιποθυμήσει. γ) Η ξαδέλφη της και ο φίλος της την μετέφεραν στον αστυνομικό σταθμό Δερύνειας και ακολούθως μεταφέρθηκε στο γενικό νοσοκομείο Αμμοχώστου όπου κατά την εξέταση διαπιστώθηκαν τα όσα αναφέρονται στην παρ. 2(β) και 2(γ). δ) Στις 13.6.07 η ενάγουσα επισκέφθηκε για πρώτη φορά τον γιατρό Χρ.Ηλία ο οποίος την επανεξέτασε στις 21.1.08 και διαπίστωσε τα όσα αναφέρονται στην παρ.7 και τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Όταν την εξέτασε στις 19.10.09 διαπίστωσε ότι τα σημεία τραυματισμού της είχαν καλή επούλωση πλην όμως παραμένουν ουλές και αποχρώσεις του δέρματος οι οποίες θεωρούνται πλέον μόνιμες. Δεν είναι όμως σοβαρής μορφής αφού όταν έδιδε μαρτυρία η ενάγουσα τα υπέδειξε. ε) Περαιτέρω η ενάγουσα επισκέφθηκε το νευρολόγο - ψυχίατρο Κ. Βερεσιέ ο οποίος την εξέτασε συνολικά επτά φορές. Για πρώτη φορά την εξέτασε στις 14.6.07, για προτελευταία φορά στις 21.1.08 και για τελευταία φορά μια μέρα πριν δώσει μαρτυρία δηλ. στις 19.11.
30. Η ενάγουσα έπασχε από άγχος, φόβο, μελαγχολία και κατάθλιψη και της χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή την οποία σταμάτησε πριν τις 21.1.
31. Τα πιο πάνω προβλήματα υπήρχαν μέχρι και πριν τις 21.1.
32. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν στο στάδιο της αξιολόγησης δεν αποδέχομαι ότι τα πιο πάνω προβλήματα της ενάγουσας εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι σήμερα. στ) Συνεπεία της πιο πάνω επίθεσης η ενάγουσα υπέστη ειδικές ζημιές που ανέρχονται στο ποσό των €1.300.- (παραδεκτό γεγονός).
33. Με βάση όλα τα πιο πάνω, ο εναγόμενος τέλεσε το αστικό αδίκημα της επίθεσης (βλ. άρθρο 26 του Κεφ. 148) εναντίον της ενάγουσας.
34. Στο άχαρο δικαστικό έργο της αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου και ταλαιπωρίας σε χρήμα βοηθητική είναι η αναφορά σε αποφάσεις των Δικαστηρίων μας όπου επιδικάστηκαν αποζημιώσεις για παρόμοιους όσο το δυνατό τραυματισμούς και με ανάλογες συνέπειες. Η επί μέρους νομολογία είναι σημαντική ώστε να υπάρχει και συνέπεια και συνέχεια και σχετική βεβαιότητα στα πράγματα (βλ. Σπύρος Μελής και Ελένη Λτδ ν. Μαρίνου Σάββα