← Κύπρος

Λουκά Παναγιώτου Σταυρινού ν. Χαράλαμπου Κύπρου Χωματένου κ.α., Αρ. Αγωγής 2242/05, 11.1.2011

Λουκά Παναγιώτου Σταυρινού ν. Χαράλαμπου Κύπρου Χωματένου κ.α., Αρ. Αγωγής 2242/05, 11.1.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2242/05 Μεταξύ: Λουκά Παναγιώτου Σταυρινού Ενάγοντα Και

  1. Χαράλαμπου Κύπρου Χωματένου εξ Αθηαίνου ως Διαχειριστού της περιουσίας της αποβιωσάσης Ελέγκως Κύπρου Χωματένου τέως εκ Κόρνου (Αρ. Διαχείρισης 231/94, Ε.Δ. Λάρνακας)
  2. Χαράλαμπου Κύπρου Χωματένου εξ Αθηαίνου ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Κύπρου Χαραλάμπους Χωματένου τέως εξ Αθηαίνου (Αρ. Διαχείρισης 236/87, Ε.Δ. Λάρνακας) Εναγόμενων . . . . . . . . Ημερομηνία: 11.1.2011 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: κ. Πετουφά Για τον εναγόμενο: κ. Κωνσταντινίδης. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας ζητά όπως του αποδοθεί το ποσό των ΛΚ2000 πλέον τόκο που κατέβαλε στους αποβιώσαντες κατά ή περί το 1985 για αγορά κτήματος των αποβιωσάντων στην Σιάτικα. Ο ενάγοντας έκανε πωλητήριο έγγραφο με τους αποβιώσαντες αλλά λόγω άγνοιας παρέλειψε να καταθέσει το πωλητήριο έγγραφο στο κτηματολόγιο. Το κτήμα που αγόρασε από την Ελέγκω Κύπρου Χωματένου αντιστοιχούσε στο 1/6 εξ΄αδιαιρέτου μεριδίο του χωραφιού αρ. εγγραφής 5673, τεμάχιο 198/2, νέο τεμάχιο 396 Φ/Σχ. 39/40, εκτάσεως 6 δεκαρίων και 169 τ.μ. Τα υπόλοιπα 5/6 του χωραφιού τα απέκτησε ήδη ο ενάγοντας από τα αδέλφια της Ελέγκως Χωματένου. Ο ενάγοντας ζήτησε να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση αλλά η αποβιώσασα Ελέγκω Χωματένου αρνήθηκε και/ή παρέλειψε να παρευθεί στο κτηματολόγιο Λευκωσίας γι'αυτό το σκοπό. Ο ενάγοντας κίνησε αγωγή εναντίον της αποβιώσασας όμως αυτή η αγωγή απορρίφθηκε. Στην εν λόγω αγωγή ο ενάγοντας ζητούσε ειδική εκτέλεση της συμφωνίας και επίσης ζητούσε όπως του επιστραφεί το ποσό των ΛΚ2000.00 που είχε πληρώσει για το κτήμα. Ο ενάγοντας κατέθεσε το αγοραπωλητήριο έγγραφο. Επίσης κατέθεσε δύο επιταγές που είχαν εκδοθεί προς όφελος του συζύγου της αποβιώσασας Κύπρου Χωματένου. Ανέφερε ότι ουδέποτε γνώρισε την ιδιοκτήτρια του ακινήτου και ότι όλες οι διαπραγματεύσεις και πληρωμές έγιναν μέσω του Κύπρου Χωματένου. Στην αγωγή 11026/90 η οποία στρέφετο μόνο εναντίον της Ελέγκως Χωματένου ο ενάγοντας ζητούσε επιστροφή των χρημάτων. Σε εκείνη την αγωγή υπήρχε αξίωση για ειδική εκτέλεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή. Το Δικαστήριο απέρριψε την αξίωση του ενάγοντα επειδή δεν απέδειξε ότι συμβλήθηκε με τη νόμιμη ιδιοκτήτρια του ακινήτου για την αγορά του εν λόγω ακινήτου. Το Δικαστήριο έκανε εύρημα ότι τα χρήματα καταβλήθηκαν στον Κύπρο Χωματένου όμως επειδή δεν ήταν διάδικος στην αγωγή δεν διέταξε την επιστροφή των χρημάτων. Ο ενάγοντας ήταν συνεπής και θετικός μάρτυρας. Δεν συμμερίζομαι την άποψη της υπεράσπισης ότι προέβη σε διαφορετικούς ισχυρισμούς στην αγωγή 11026/
  3. Αντιθέτως εκείνο το οποίο προκύπτει από τις αντίστοιχες έγγραφες προτάσεις και την αλληλογραφία που στάλθηκε στον εναγόμενο μέσω των δικηγόρων του ενάγοντα, ιδιαίτερα το τεκμήριο 11 το οποίο κατατέθηκε από την υπεράσπιση ως τεκμήριο, είναι ότι οι θέσεις του ενάγοντα ήταν πάντοτε συνεπείς. Δηλαδή, ότι πλήρωσε το ποσό των ΛΚ2000.00 στον Κύπρο Χωματένου επειδή νόμιζε ότι ενεργούσε για λογαριασμό της συζύγου του για την αγορά του ακινήτου και όταν ήρθε η ώρα να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση η ιδιοκτήτρια δεν παρουσιάσθηκε. Ο ενάγοντας αγόρασε τα άλλα 5/6 μερίδια του ακινήτου από τα άλλα αδέλφια και ως ιδιοκτήτης μεριδίου ακινήτου εξ΄ αδιαιρέτου τοποθέτησε πιθάρια στο ακίνητο. Περαιτέρω δέχθηκε ότι καλλιεργούσε και μάζευε τις ελιές στους ελαιώνες που βρίσκονταν στο ακίνητο. Η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται από την Κυριακή Παναγιώτου σύζυγο του ενάγοντα. Εξήγησε ότι δεν μπορούσε να βρει το πρωτότυπο έγγραφο του αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Έχουν περάσει 25 χρόνια από τη σύναψη του αγοραπωλητηρίου εγγράφου και το πρωτότυπο έχει χαθεί κατά την μετακόμιση ή μπορεί να δόθηκε στο δικηγόρο που χειρίσθηκε την αγωγή το 1990 εκ μέρους του ενάγοντα. Με έπεισε ότι έλεγε την αλήθεια, πρώτο διότι η αφήγηση των γεγονότων ήταν λεπτομερής και χαρακτηριστική, δεύτερο επειδή ήταν αρκετά ειλικρινής να παραδεχθεί ότι το τεκμήριο 7 ήταν ήδη υπογραμμένο όταν το έφερε ο Κύπρος Χωματένος στο κατάστημα του ενάγοντα για να υπογραφεί, τρίτο τα όσα ανέφερε επιβεβαιώνονται από τις επιταγές και αυτά που αναγράφονται στο πίσω μέρος του τεκμηρίου 7 σε σχέση με το σχέδιο πληρωμής. Η ΜΕ2 δέχθηκε ότι τα υπόλοιπα μερίδια του επίδικου ακινήτου τα αγόρασε ο ενάγοντας από τα αδέλφια της Ελέγκως Χωματένου το 1983 αλλά η μεταβίβαση δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι το 1988 διότι τα υπόλοιπα μερίδια, όπως και το επίδικο τεμάχιο, αγοράσθηκαν με δόσεις. Τα όσα ανέφερε η Δέσπω Αρχιμανδρίτου στη μαρτυρία της, την οποία θεωρώ ανεξάρτητη και αντικειμενική μάρτυρα, δεν βοηθά τους εναγόμενους στην προώθηση της ανταπαίτησης τους. Ο ενάγοντας κατέθεσε αίτηση για επιδότηση μόνο για 46 ελαιόδεντρα αριθμός που αντιστοιχεί στο μερίδιο τους ως 5/6 εξ'αδιαιρέτου ιδιοκτήτες του τεμαχίου. Η επιδότηση δόθηκε ως βοήθεια για να καλύψει τα συνολικά έξοδα που χρειάζονται για την καλλιέργεια των ελαιόδεντρων επί του τεμαχίου. Επομένως, αυτό το ποσό ακόμη και εάν εδίδετο για όλα τα δέντρα επί του τεμαχίου δεν θα αφορούσε το κέρδος που αποφέρει η καλλιέργεια των ελαιόδεντρων στους ενάγοντες. Με βάση τη μαρτυρία αυτή δεν είναι γνωστό εάν η καλλιέργεια των ελαιόδεντρων αποφέρει οιονδήποτε κέρδος στους ενάγοντες. Δέχομαι επίσης την θέση του ενάγοντα ότι ουδέποτε παρεμπόδισαν τους εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους τους να εισέλθουν στο τεμάχιο και να καλλιεργήσουν οι ίδιοι τα ελαιόδεντρα προς ίδιον όφελος. Δεν βοηθά την υπεράσπιση η μαρτυρία του εναγόμενου
  4. Ο ίδιος δεν είχε προσωπική ανάμιξη είτε στο αγοραπωλητήριο έγγραφο είτε στις συναλλαγές του ενάγοντα με τον Κύπρο Χωματένου. Επομένως, τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο αφορούν δικά του συμπεράσματα και εικασίες αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Το ίδιο ισχύει για τη δική του ερμηνεία σε σχέση με άλλες δικαστικές διαδικασίες μεταξύ των μερών. Είναι φανερό ότι ο ΜΥ1 δεν τρέφει θετικά αισθήματα προς το πρόσωπο του ενάγοντα. Παρουσίασε μαρτυρία που κατά την άποψη του αποδεικνύει ότι ο ενάγοντας προέβη σε αντιφατικές δηλώσεις. Αναφέρθηκε σε διάφορες περιπτώσεις όπου θεωρεί ότι ο ενάγοντας προέβη σε διαφορετικούς και αντικρουόμενους ισχυρισμούς αλλά δεν έθεσε αυτά τα συγκεκριμένα γεγονότα στον ενάγοντα κατά τη μαρτυρία του για να τοποθετηθεί. Κατηγορούσε συνεχώς τον ενάγοντα για επέμβαση στο κτήμα αγνοώντας ότι είναι ήδη 5/6ων ιδιοκτήτης του κτήματος εξ'αδιαιρέτου. Δέχθηκε ότι ο ίδιος δεν έχει αποταθεί στον οργανισμό για επιδότηση. Η γνώμη του ότι η υπογραφή του πατέρα του δεν είναι γνήσια δεν έχει βαρύτητα διότι δεν τέθηκε το υπόβαθρο σε σχέση με τη γνώση της υπογραφής του πατέρα του ο οποίος απεβίωσε πριν από πολλά χρόνια. Ανέφερε ότι η υπογραφή στις επιταγές δεν είναι γνήσια αλλά ακόμη και η υπογραφή να μην ήταν γνήσια αυτό δεν έχει σημασία για την υπόθεση. Η πιο πάνω δήλωση αποδεικνύει ότι δεν μελέτησε τα πραγματικά δεδομένα αντικειμενικά με αποτέλεσμα να απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο να είχε πραγματοποιηθεί η συναλλαγή αγοράς του ακινήτου μεταξύ του ενάγοντα και του Κύπρου Χωματένου. Ο ενάγοντας απέκτησε τα 5/6 του κτήματος από τα αδέλφια της μητέρας του ΜΥ
  5. Το Δικαστήριο στην αγωγή 11026/90 έκανε εύρημα ότι έγιναν διαπραγματεύσεις μεταξύ του Κύπρου Χωματένου και του ενάγοντα για την αγορά του 1/6 μεριδίου του κτήματος και υπογράφηκε σχετική συμφωνία. Στην παρούσα αγωγή προσήλθε ο ενάγοντας και η σύζυγος του που ισχυρίζονται ότι ήταν αυτόπτες μάρτυρες και επανέλαβαν τα ίδια πράγματα. Ο ΜΥ2 δεν ήταν παρών κατά τον επίδικο χρόνο και τόπο και δεν έχει παραθέσει ούτε ένα στοιχείο για να διαψεύσει τα πιο πάνω. Στηρίζεται μόνο στη δική του πεποίθηση και εικασίες ότι τέτοια συμφωνία δεν θα μπορούσε να γίνει. Είναι γι'αυτό το λόγο που δεν τον θεωρώ αντικειμενικό μάρτυρα. Δεν εξέτασε τις πιθανότητες αυτής της υπόθεσης με βάση τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο πατέρας του δεν έκανε τέτοια συναλλαγή με τον ενάγοντα. Ούτε πρόβαλε με επιτυχία μία άλλη εκδοχή των γεγονότων που να εξηγεί τα στοιχεία που παρέθεσε ο ενάγοντας στο Δικαστήριο και που να εξηγεί την εμμονή του ενάγοντα μετά από τόσα χρόνια να επιμένει ότι αγόρασε το 1/6 μερίδιο από τον Κύπρο Χωματένου. ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ Δεν θεωρώ ότι έχει δημιουργηθεί ζήτημα δεδικασμένου στην αγωγή διότι ο εναγόμενος στην αγωγή αυτή είναι διαφορετικός από την αγωγή 11026/
  6. Στην αγωγή 11026/90 ο ενάγοντας διεκδικούσε αποζημιώσεις και ειδική εκτέλεση για το κτήμα από την ιδιοκτήτρια του κτήματος Ελέγκω Κύπρου Χωματένου. Το Δικαστήριο στη σελ. 5 της απόφασης της αγωγής 11026/90 έκανε το ακόλουθο εύρημα: "Το πιο πάνω ποσόν όμως των ΛΚ1500.00 καταβλήθηκε στον Κύπρο Χωματένο που δεν είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία και ως εκ τούτου δεν έχω την εξουσία να διατάξω την επιστροφή του." Η παρούσα αγωγή στρέφεται εναντίον του διαχειριστή του Κύπρου Χωματένου και αφορά την επιστροφή του ποσού που καταβλήθηκε στον Κύπρο Χωματένο για αγορά του κτήματος. Δεν ταυτίζονται οι διάδικοι της αγωγής 11026/90 με τους διάδικους της παρούσας αγωγής. Στην απόφαση Γαβριήλ ν Αγαπίου 1(Γ) ΑΑΔ 1868

(1998)επεξηγήθηκε ότι η απόρριψη αγωγής επιφέρει τη λύση διαφοράς της αγωγής και καθιστά το αγώγιμο δικαίωμα δεδικασμένο. Το δεδικασμένο θεμελιώνεται στην αρχή της τελεσιδικίας. Το δεδικασμένο προκύπτει όποτε υπάρχει ταυτότητα των συμφερόντων (δηλαδή τα επίδικα ζητήματα της μίας αγωγής είναι τα ίδια με την δεύτερη αγωγή) και ταυτότητα των διαδίκων. Η δέσμευση που προκύπτει από το δεδικασμένο βαρύνει μόνο τους διαδίκους και τους διαδόχους των διαδίκων. Η αγωγή 11026/90 στρεφόταν εναντίον της Ελέγκως Κύπρου Χωματένου ως ιδιοκτήτρια του 1/6 μεριδίου εξ'αδιαιρέτου του επίδικου κτήματος. Η παρούσα αγωγή στρέφεται εναντίον του διαχειριστή του Κύπρου Χωματένου υπό την ιδιότητα του ως διάδοχος του Κύπρου Χωματένου. Επομένως δεν υπάρχει ταύτιση των διαδίκων της παρούσας αγωγής με την αγωγή 11026/
  1. Παρά το γεγονός ότι μεγάλο μέρος των γεγονότων και της μαρτυρίας των δύο αγωγών είναι το ίδιο δεν έχει δημιουργηθεί ταύτιση των επίδικων θεμάτων. Στην πρώτη αγωγή ο ενάγοντας ζητούσε θεραπεία έναντι της ιδιοκτήτριας του ακινήτου βάσει γραπτού αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Στην παρούσα αγωγή ο ενάγοντας έχει στραφεί εναντίον μη συμβαλλόμενου προσώπου για να του επιστρέψει τα χρήματα που του έδωσε, και δεν του τα χάρισε, χωρίς αντιπαροχή. Εφόσον δεν δημιουργείται ζήτημα δεδικασμένου τα όποια ευρήματα άλλου Δικαστηρίου επί των ιδίων γεγονότων δεν δεσμεύουν το παρόν Δικαστήριο. Σημειώνεται όμως ότι τα σχετικά ευρήματα στην υπόθεση 11026/90 δεν θα προωθούσαν καθόλου την υπόθεση της υπεράσπισης αφού σε εκείνη την υπόθεση έγινε εύρημα ότι ο ενάγοντας πράγματι έδωσε στον Κύπρο Χωματένο χρήματα για να αγοράσει το κτήμα. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Η ανταπαίτηση αφορά παράνομη επέμβαση του ενάγοντα στο κτήμα στο οποίο είναι 5/6ων ιδιοκτήτης εξ'αδιαιρέτου. Το ζήτημα της παράνομης επέμβασης ηγέρθηκε και στην ανταπαίτηση στην αγωγή 11026/
  2. Για το ζήτημα της ανταπαίτησης δημιουργήθηκε δεδικασμένο διότι ο εναγόμενος στην παρούσα αγωγή θεωρείται διάδοχος της εναγόμενης σε εκείνη την αγωγή για σκοπούς θεμελίωσης του δεδικασμένου. Στην αγωγή 11026/90 υπήρχε αξίωση εναντίον του ενάγοντα από την εναγόμενη ως ιδιοκτήτρια του κτήματος για παράνομη επέμβαση. Στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης ο εναγόμενος παραδέχεται ότι είναι διαχειριστής της περιουσίας της εναγόμενης στην αγωγή 11026/
  3. Επομένως, δεν μπορεί να προωθεί τα ίδια ζητήματα της παράνομης επέμβασης του ενάγοντα από το 1986 με την αγωγή 11026/
  4. Επί της ουσίας σημειώνεται ότι δεν ευσταθεί αγώγιμο δικαίωμα για παράνομη επέμβαση εναντίον συνιδιοκτήτη του κτήματος. Στο σύγγραμμα Αστικά Αδικήματα-Δίκαιο-Αποφάσεις[1] επεξηγούνται με σαφήνεια ποια είναι τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία και ποιοι είναι οι τρόποι διάπραξης αυτού του αστικού αδικήματος. "Όπως φαίνεται από τον ορισμό του άρθρου 43
(1), το αδίκημα μπορεί να διαπραχθεί με διάφορους τρόπους. Παράνομη είσοδος. Οποιαδήποτε είσοδος σε ακίνητη ιδιοκτησία άλλου χωρίς τη συγκατάθεση του κατόχου της ή χωρίς εξουσιοδότηση από το νόμο, συνιστά παράνομη επέμβαση. Όπου ο κάτοχος δίδει άδεια σε κάποιο να εισέλθει στην ακίνητη περιουσία και μετά την αποσύρει ή λήγει ο χρόνος διάρκειας της άδειας, η νόμιμη παρουσία συνήθως μετατρέπεται σε παράνομη επέμβαση. Παράνομη πρόκληση ζημιάς. Το αδίκημα διαπράττεται και με οποιαδήποτε πρόκληση ζημιάς στην ακίνητη ιδιοκτησία. Σε τέτοια περίπτωση δικαίωμα αγωγής έχει και ο ιδιοκτήτης, έστω και αν δεν κατέχει την ακίνητη ιδιοκτησία. Παράνομη παρέμβαση. Παραδείγματα παράνομης παρέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι το να βάζεις το χέρι σου μέσα από ανοικτό παράθυρο ή να ρίχνεις αντικείμενα στην αυλή κάποιου." Δεν υπάρχει μαρτυρία από την οποία να εξάγεται το συμπέρασμα ότι έχει διαπραχθεί το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Ο ενάγοντας είναι συνιδιοκτήτης του κτήματος. Ο εναγόμενος δεν έχει δικαίωμα να αποκλείσει τον ενάγοντα από την περιουσία του πράγμα το οποίο θα επιτύγχανε στην περίπτωση που το Δικαστήριο θα έκδιδε το αιτούμενο διάταγμα το οποίο είναι τόσο γενικό που θα απέκλειε οποιαδήποτε ενέργεια εκ μέρους του ενάγοντα σε σχέση με το ακίνητο και θα του στερούσε το δικαίωμα απόλαυσης της περιουσίας του. Στην υπόθεση Kakoulli v Kakoulli[2] το Εφετείο υιοθετώντας Αγγλική νομολογία αποφάνθηκε ότι δεν υπάρχει αιτία αγωγής για παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία εναντίον συνιδιοκτήτη της περιουσίας εκτός εάν η παράνομη επέμβαση είχε ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική στέρηση της περιουσίας του ο παραπονούμενος ιδιοκτήτης. Οποιεσδήποτε επεμβάσεις στην ακίνητη περιουσία του παραπονούμενου που δεν έχουν αυτή την ολοκληρωτική μορφή, δεν θεωρούνται ότι είναι παράνομες επεμβάσεις αλλά αξιώσεις που θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως διαφορά μεταξύ των ιδιοκτητών. 'Trespass quore clausum tregit lies by one several tenants in common against his co-tenant where there has been actual expulsion.one tenant in common cannot maintain trespass or trover against his co-tenant for cutting and carrying away the grass off their land unless there has been ouster, or unless it is shown that the grass has been destroyed .There is plenty of authority about the rights of legal owners in common. Each of them is entitled to the possession of the land and to the use and enjoyment of it in a proper manner. Neither can turn out the other but if one of them should take more than his proper share the injured party can bring an action for an account. If one should go so far as to oust the other he is guilty of a trespass.' Δεν έχει αποδειχθεί με την υπάρχουσα μαρτυρία ότι ο ενάγοντας με τις ενέργειες του έχει εμποδίσει με οποιοδήποτε τρόπο τον εναγόμενο να εισέλθει και να κατέχει το ακίνητο και ακόμη και να το καλλιεργεί εάν αυτό το επιθυμούσε. Η μαρτυρία της υπόθεσης όπως αυτή έχει τεθεί ενώπιον μου δεν αποδεικνύει ότι η χρήση του κτήματος από τον ενάγοντα έχει αυτή την ολοκληρωτική μορφή με αποτέλεσμα ο εναγόμενος να έχει στερηθεί το δικό του δικαίωμα να απολαύσει το δικό του μερίδιο του ακινήτου. Επομένως, δεν δικαιολογείται η έκδοση διαταγμάτων ως οι παράγραφοι 1,2 και 4 της ανταπαίτησης διότι η βάση των εν λόγω αξιώσεων είναι η παράνομη επέμβαση. Δεν έχει αποδειχθεί ότι ο ενάγοντας έχει οποιοδήποτε κέρδος από την καλλιέργεια των ελαιόδεντρων όμως ενδεχομένως ο εναγόμενος ως συνιδιοκτήτης του ακινήτου να είχε δικαίωμα σε μερίδιο των κερδών. Το ίδιο ισχύει για το ενοίκιο που ζητά στην παράγραφο
  1. Όμως η ανταπαίτηση του εναγόμενου βασίζεται σε γεγονότα που εκφράζουν το δικαίωμα του να καρπούται αυτά τα κέρδη, και να εισπράξει το ενοίκιο επειδή ο ενάγοντας είναι παραβάτης στη γη και όχι συνιδιοκτήτης. Δεν εκφράζεται ολοκληρωμένη ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα επί της βάσης ότι ο εναγόμενος έχει αποταθεί στον ενάγοντα ως συνιδιοκτήτη του ακινήτου για λογαριασμούς των κερδών από το 1986 και αυτός έχει αρνηθεί ή παραλείπει να ανταποκριθεί. Στην ουσία απουσιάζει το πραγματικό υπόβαθρο από το οποίο θα μπορούσα να εξετάσω το αίτημα του εναγόμενου στην παράγραφο 3, και για πληρωμή ενοικίου στην παράγραφο 4 της ανταπαίτησης. Κάτω από το συγκεκριμένο πρίσμα των γεγονότων όπως αυτή εκφράζεται στην ανταπαίτηση δεν υπάρχει δυνατότητα ικανοποίησης του αιτήματος του εναγόμενου στην παράγραφο 3 της ανταπαίτησης. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του ενάγοντα και της ΜΕ2 προκύπτει ότι έδωσε το ποσό των ΛΚ2000.00 στον Κύπρο Χωματένου για να αγοράσει το 1/6 μερίδιο του ακινήτου. Δεν θεωρώ ότι προέβη σε αντιφατικούς ισχυρισμούς σε σχέση με το ποσό που έδωσε. Στις έγγραφες παραστάσεις της αγωγής 11026/90 ισχυρίσθηκε ότι έδωσε το ποσό των ΛΚ2000.
  2. Στη μαρτυρία του στην παρούσα περίπτωση ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο έδωσε το εν λόγω ποσό. Για τουλάχιστον δύο από τις δόσεις των ΛΚ500.00 παρουσίασε τραπεζικές επιταγές που έχουν την σφραγίδα της τράπεζας ότι εξαργυρώθηκαν κατά τον επίδικο χρόνο. Επίσης, οι ημερομηνίες που εμφαίνονται στις επιταγές συμφωνούν με δύο από τις ημερομηνίες που αναγράφονται στο πίσω μέρος του τεκμηρίου
  3. Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 15 Δεκεμβρίου 1990 ισχυρίσθηκε ότι έδωσε το ποσό των ΛΚ2000.00 στον Κύπρο Χωματένο. Η επιστολή του δικηγόρου του ενάγοντα το 1990 (τεκμήριο 11) αναφέρει ότι το ποσό που πληρώθηκε ήταν ΛΚ2000.
  4. Στη σελίδα 8 των πρακτικών που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ανέφερε ότι το ποσό που πλήρωσε ήταν το ποσό των ΛΚ2000.
  5. Δεν θεωρώ ότι η αναφορά του ενάγοντα στο ποσό των ΛΚ2500 κατά το στάδιο της αντεξέτασης πλήττει την αξιοπιστία του ειδικά αφού δεν είμαι το Δικαστήριο που άκουσε τη μαρτυρία για να αξιολογήσω κατά πόσο η συγκεκριμένη δήλωση ήταν λάθος της στιγμής. Το ποσό χρημάτων που δόθηκε στον Κύπρο Χωματένου δεν δόθηκε χαριστικώς αλλά διά να αγοράσει ο ενάγοντας το 1/6 μερίδιο του ακινήτου. Η πώληση δεν πραγματοποιήθηκε διότι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου αρνήθηκε να το μεταβιβάσει επ'ονόματι του ενάγοντα. Ο Κύπρος Χωματένος πλούτισε αδικαιολόγητα εις βάρος του ενάγοντα. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των 3417.20 ευρώ (ΛΚ2000) πλέον νόμιμο τόκο. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται εναντίον του εναγόμενου όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν.Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Επαρχιακός Δικαστής Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Αρτεμης & Ερωτοκρίτου 2003, Κεφ. 25 Παράνομη Επέμβαση σε Ακίνητη Ιδιοκτησία, σελ. 130-131 [2] 1 CLR 355,366-367
(1985)cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.