Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ κ.α. ν. Schenkerocean Ltd HK κ.α., Αγ. Ναυτ. 27/08, 11.1.2011

(3)ισχυρισμούς. Ο πρώτος, ότι οι εναγόμενοι είχαν την ευθύνη για την ασφαλή μεταφορά των εμπορευμάτων από το Βέλγιο στην Κύπρο, αλλά κατά την άφιξη τους διαπιστώθηκε ότι ένα από τα εμπορευματοκιβώτια που περιείχαν εμπορεύματα αξίας €12.151,00 είχε απωλεσθεί. Ο δεύτερος, ότι η ενάγουσα 1 κατέβαλε στην ενάγουσα 2 την αξία των απωλεσθέντων εμπορευμάτων ως το μεταξύ τους ασφαλιστήριο συμβόλαιο και, ο τρίτος, ότι οι εναγόμενες «έχουν τη μόνιμη διεύθυνση τους στο εξωτερικό και εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων». Συγκεκριμένα, σ΄ ότι αφορά την αιτήτρια - εναντίον της εναγόμενης 2, η οποία δεν εμφανίσθηκε στη διαδικασία, εκδόθηκε απόφαση στις 28.1.2010 - προβλήθηκε ότι διεξήγαγε τις εργασίες της στη διεύθυνση Noorderlaan 14.7, Atlantic House B-2030 Antwerp, Belgium και σ΄ αυτή τη διεύθυνση της κοινοποιήθηκε η Ειδοποίηση. Με τη λήψη της Ειδοποίησης η αιτήτρια καταχώρισε στις 26.10.09 εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και τέσσερις και πλέον μήνες μετά, στις 2.3.2010, κατέθεσε την υπό κρίση αίτηση, επιδιώκοντας τον αναφερθέντα παραμερισμό και/ή ακύρωση βάσει του Κανονισμού 24 του περί Δικαιοδοσίας του Ναυτοδικείου της Κύπρου Διατάγματος του 1893, ο οποίος προνοεί τα εξής:- «The Court or Judge before giving leave to serve such writ or notice of the writ shall require evidence that the Plaintiff has a good cause of action, that the action is a proper one to be tried in Cyprus, and evidence of the place or country where the Defendant is or may probably be found and of his nationality». H αιτήτρια, προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στο Hong Kong, όπου έχει και την έδρα της, η δε διεύθυνση στην οποία επιδόθηκε η Ειδοποίηση δεν είναι η διεύθυνση της, αλλά η διεύθυνση συνεργατών της. Επομένως η επίδοση που έγινε είναι κακή και επισημαίνεται συναφώς ότι η αίτηση των καθ΄ ων η αίτηση βάσει της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερ. 14.4.09 στερείται της ορθής δικαιοδοτικής βάσης λόγω του ότι με αυτή δεν δόθηκε μαρτυρία για τη χώρα στην οποία είναι εγγεγραμμένη η αιτήτρια. Οι καθ΄ ων η αίτηση δεν συμφωνούν και με την ένστασή τους - βασίζεται στις Δ.5, 5Α, 6 και Δ.48 θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στους Κανονισμούς 21-24 των περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου) Κανονισμούς και στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/07 - πρόβαλαν τέσσερις

(4)λόγους για απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι ουσιαστικά περιστρέφονται γύρω από τους ακόλουθους δύο άξονες:-

1. Η αίτηση, νομικά και πραγματικά, είναι αβάσιμη Νομικά, λόγω του ότι οι Κανονισμοί επί των οποίων βασίζεται προνοούν για τόπο ή χώρα στην οποία ο εναγόμενος βρίσκεται ή πιθανό να ευρίσκεται και επομένως η νομική βάση της αίτησης δεν δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει το διάταγμα που έκδωσε. Πραγματικά, λόγω του ότι η αιτήτρια παρουσιάστηκε στους καθ΄ ων η αίτηση ότι διατηρεί γραφεία και διεξάγει εργασίες στη διεύθυνση που έγινε η επίδοση και σχετικά επισύρεται η προσοχή του Δικαστηρίου σε τηλεομοιότυπο ημερ. 28.4.08 (τεκμ.1), στο οποίο πράγματι δίδεται η εν λόγω διεύθυνση. Επισημαίνεται, επίσης, ότι η αιτήτρια δεν κατονομάζει τους ισχυριζόμενους συνεργάτες της στο Βέλγιο και εν πάση περιπτώσει δεν πρέπει να μη ληφθεί υπόψη ότι έλαβε γνώση της δικαστικής διαδικασίας, κι αυτό ως αποτέλεσμα της επίδοσης της Ειδοποίησης στη διεύθυνση που η ίδια τους κοινοποίησε με το τεκμ. 1 και
2. Η αίτηση είναι καταπιεστική και κακόπιστη Προβάλλεται συναφώς ότι με την αίτηση επιδιώκεται η καθυστέρηση της διαδικασίας και επισημαίνεται σχετικά ότι μετά την επίδοση της Ειδοποίησης η αιτήτρια όχι μόνο καταχώρισε εμφάνιση, αλλά προχώρησε και σε διαπραγματεύσεις με τους καθ΄ ων η αίτηση για διευθέτηση της διαφοράς. Το ότι πράγματι έγιναν τέτοιες διαπραγματεύσεις είναι καταγεγραμμένο και στα πρακτικά ημερ. 15.4, 11.5, 23.6 και 14.9.2010 και η αναβολή της υπόθεσης στις αντίστοιχες ημερομηνίες δόθηκε προκειμένου ο δικηγόρος της αιτήτριας να εξασφαλίσει, όπως δήλωσε, έγκριση της καταρχήν συμφωνίας διευθέτησης. Τελικά όμως οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν και η αίτηση ορίσθηκε για ακρόαση στις 19.11.
3. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Είναι νομολογημένο, εισηγήθηκε ο κ. Στυλιανίδης, ότι σε αγωγές Ναυτοδικείου δεν εφαρμόζονται οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, αλλά οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου) και οι σχετικοί Κανονισμοί που ίσχυαν στην Αγγλία στις 15.8.1960 (Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd

(1991)1 A.A.Δ. 172). Κατά συνέπεια για τους σκοπούς της αίτησης εφαρμόζεται ο Κανονισμός 24 και ενόψει του γεγονότος ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν παρέθεσε με την αίτηση τους μαρτυρία για την ιθαγένεια της αιτήτριας το διάταγμα ημερ. 14.9.09 είναι άκυρο. Η εγγεγραμμένη διεύθυνση της αιτήτριας, αντέτεινε η κα Σιακαλλή, δεν ήταν γνωστή στους καθ΄ ων η αίτηση, οι οποίοι γνώριζαν μόνο τη διεύθυνση που τους έδωσε η αιτήτρια και αυτήν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο για εξασφάλιση του διατάγματος ημερ. 19.4.

1. Επομένως η αιτήτρια δεν μπορεί να εγείρει θέμα ιθαγένειας και επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου αφενός μεν στην καθυστέρηση κατάθεσης της αίτησης και αφετέρου στις διαπραγματεύσεις που έγιναν μεταξύ των διαδίκων μετά την καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, κι αυτό για να εισηγηθεί ότι η αιτήτρια απώλεσε το δικαίωμα να προσβάλει την επίδοση και η εμφάνιση της έχει καταστεί ανεπιφύλακτη. Παρέπεμψε σχετικά στο Annual Practice (White Book) του 1958, σελ. 198 και 199, όπου αναλύεται η έννοια, ο σκοπός και οι προεκτάσεις της εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις και έχω την άποψη ότι η αίτηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για τους ακόλουθους δύο λόγους:-
2. Ναι μεν μια από τις τέσσερις προϋποθέσεις του Καν. 24 που πρέπει να ικανοποιούνται για έκδοση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι και η παράθεση μαρτυρίας για την ιθαγένεια του εναγόμενου - εδώ της χώρας όπου ήταν εγγεγραμμένη η αιτήτρια - (βλ. Providba v. Ph. Photiades & Co

(1965)1 C.L.R.58, Zachariades Ltd v. Economides

(1989)1 C.L.R. 437, Δημητρίου ν. Τhe Dolphin Insurance Company Ltd κ.α.

(1990)1 A.A.Δ. 351, Άλκης Χατζηκυριάκου (Φρου-Φρου Μπισκότα) Λτδ ν. Zim Israel Navigation Co. Ltd

(1992)1 A.A.Δ. 2004 και Achelec Electronics Ltd κ.α. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd κ.α.

(1991)1 A.A.Δ. 444), αλλά υπό τα περιστατικά της υπόθεσης δεν μπορούν να αγνοηθούν δύο στοιχεία. Το πρώτο, ότι τα εμπορεύματα είχαν προέλευση το Βέλγιο και, το δεύτερο, τη διεύθυνση στο Βέλγιο την έδωσε στους καθ΄ ων η αίτηση η ίδια η αιτήτρια με το τεκμ.

1. Παρέστησε, επομένως, ότι εκεί είχε την έδρα των εργασιών της και αυτή τη διεύθυνση είχαν υπόψη τους οι καθ΄ ων η αίτηση όταν απευθύνθηκαν στο Δικαστήριο για άδεια επίδοσης της Ειδοποίησης και κατά την άποψή μου θα ήταν παράλογο να αναμένεται απ΄ αυτούς να φανταστούν ότι η διεύθυνση που τους είχε δοθεί δεν ταυτιζόταν και με την χώρα στην οποία η αιτήτρια ήταν εγγεγραμμένη.
2. Η εμφάνιση υπό διαμαρτυρία (conditional appearance or appearance under protest) ναι μεν δίδει στον εναγόμενο το δικαίωμα να προσβάλει την εγκυρότητα της επίδοσης, αλλά οφείλει να ασκήσει το δικαίωμα αυτό μέσα σε εύλογο χρόνο. Το τι θεωρείται εύλογος χρόνος είναι θέμα που συναρτάται με τα περιστατικά της υπόθεσης, κι αυτό για να διαγνωσθεί κατά πόσο η εμφάνιση υπό διαμαρτυρία έγινε καλή τη πίστει ή απλώς για καθυστέρηση του ενάγοντα να προωθήσει την υπόθεση του (βλ. Annual Practice του 1958, σελ. 198 και 199, όπου πραγματεύεται την O.12 r.30 των παλαιών αγγλικών Κανονισμών, η οποία αντιστοιχεί στη Δ.16 θ.9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών). Υπό τα περιστατικά της παρούσας, η εμφάνιση υπό διαμαρτυρία κατατέθηκε στις 26.10.09 ενώ η αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης τέσσερις

(4)και πλέον μήνες μετά και κατά το μεσολαβήσαν χρονικό διάστημα, αλλά και έκτοτε μέχρι το Σεπτέμβριο του 2010, διεξάγονταν διαπραγματεύσεις για φιλικό διακανονισμό της υπόθεσης. Κάτω απ΄ αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι η αιτήτρια δεν καταχώρισε την αίτηση της καλή τη πίστει, αλλά απέβλεπε στην πρόκληση καθυστέρησης της διαδικασίας. Επί του προκειμένου είναι αρκετό να παραθέσω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση G.J. Magdom Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd

(2001)1 A.A.Δ. 2064, στην οποία η αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης έγινε εννέα

(9)μήνες μετά την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης υπό αίρεση, κι αυτό - όπως και στην παρούσα - χωρίς άδεια του Δικαστηρίου:- « Προβλήθηκε ενώπιον μας η εισήγηση πως το Δικαστήριο δεν ερμήνευσε ορθά τη νομολογία. Προτείνει ο δικηγόρος της εφεσείουσας πως ως ο εναγόμενος, εφόσον δεν προέβη σε οποιοδήποτε νέο διάβημα στη διαδικασία, μπορούσε μετά την καταχώριση της υπό αίρεση εμφάνισης να προχωρήσει με την επίδικη αίτηση ακύρωσης του κλητηρίου εντάλματος. Δεν συμφωνούμε με την πιο πάνω εισήγηση, η οποία απολήγει στην ουσία σε απεριόριστο δικαίωμα του εναγόμενου να ενεργεί κατά το δοκούν ενώ εκκρεμεί εναντίον του καταχωρισθείσα αγωγή. Αυτό έγινε και στην υπόθεση που εξετάζουμε, όπου η εφεσείουσα επέλεξε να καταχωρίσει την επίμαχη αίτηση 9 μήνες μετά την εκ μέρους της καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης. Ο κανονισμός που θέσαμε πιο πάνω, και η νομολογία, αποσκοπούν στην άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο.» Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας. Τα έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, αλλά θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο