ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Ευγενίας Χατζηαράπη, Αρ. Αγωγής: 2763/09, 12.1.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2763/09 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων και Ευγενίας Χατζηαράπη το γένος Γεωργίου Βασιλείου Εναγομένης ----- Αίτηση για συνοπτική απόφαση ημερομηνίας 2.7.2010 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12.1.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κα Λιβέρα Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Παπαλοϊζου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 25.11.1988 οι ενάγοντες παραχώρησαν δάνειο στην εναγομένη και το σύζυγο της Γεώργιο Χατζηαράπη ύψους £18.000, η δε εναγομένη μετά του συζύγου της παραχώρησαν προς όφελος των εναγόντων υποθήκη επί ενός ακινήτου τους στο Τσέρι, του οποίου ήσαν συνιδιοκτήτες ανά 1/2 μερίδιο. Την ιδία ημερομηνία καταρτίστηκε μεταξύ των συμβαλλομένων σύμβαση η οποία υπεγράφη από αμφότερους, οι όροι της οποίας αποτελούν ουσιαστικά το αντικείμενο της παρούσης αιτήσεως για συνοπτική απόφαση αφού αμφισβητείται από την εναγόμενη τόσο η υπογραφή της επ΄ αυτής όσο και το γεγονός ότι αυτή ελήφθη κατόπιν άσκησης ψυχικής πίεσης εκ μέρους των εναγόντων οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την θέση ισχύος τους επέβαλαν επαχθείς όρους προς αυτήν. Η αγωγή κατεχωρήθη 21 χρόνια μετά τη σύμβαση δανείου στις 8.5.2009 αφού εν τω μεταξύ ο σύζυγος της εναγομένης αρχικά επτώχευσε και στη συνέχεια απεβίωσε. Η αίτηση για συνοπτική απόφαση καταχωρήθηκε στις 2.7.2010 αφού προηγουμένως η εναγομένη καταχώρησε μέσω του δικηγόρου της εμφάνιση στην ειδικώς οπισθογραφημένη απαίτηση των εναγόντων. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, υπαλλήλου των εναγόντων-αιτητών ο οποίος σύμφωνα με αυτή έχει θετική γνώση των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη αυτή δήλωση. Επιβεβαιώνει στην ένορκη του δήλωση ότι η εναγομένη αληθώς οφείλει προς τους ενάγοντες το ποσό των €137.248,70 πλέον τόκους προς 9% από 25.2.2009 επί ποσού €135.353,74 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων δύο φορές το χρόνο στις 30.
- και 31.
- όπως προνοείται στο Νόμο 160(Ι)/99 δυνάμει της συμφωνίας δανείου ημερ. 25.11.1988 και του υποθηκευτηρίου εγγράφου Υ 9654/88, ημερομηνίας επίσης 25.11.1988 και αιτείται την έκδοση απόφασης ως η απαίτηση και διάταγμα για την πώληση του ενυπόθηκου κτήματος ισχυριζόμενος ότι η εναγόμενη δεν έχει οποιαδήποτε υπεράσπιση και η μόνη επιδίωξη της είναι η καθυστέρηση στη διαδικασία. Επισυνάπτει στην αίτηση του ως τεκμήρια αντίγραφο της συμφωνίας του δανείου, του υποθηκευτηρίου εγγράφου, επιστολή των εναγόντων προς την εναγομένη ημερ. 2.1.1991 και επιστολή των εναγόντων προς την εναγομένη ημερ. 27.2.
- Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η εναγομένη ελάμβανε μηνιαίως κατάσταση του λογαριασμού του επίδικου δανείου. Στην ένσταση της η εναγόμενη-καθ΄ ης η αίτηση προβάλλει 14 λόγους ένστασης τους οποίους παραθέτω αυτούσιους και συνοδεύει αυτή με δική της ένορκη δήλωση στην οποία εξειδικεύει τους λόγους ένστασης που αναφέρονται στο σώμα της ένστασης της και είναι οι ακόλουθοι:
- Η εναγόμενη δεν υπέγραψε καμία συμφωνία με τους ενάγοντες και/ή υπέγραψε συμφωνία υπό ψυχική πίεση.
- Η εναγόμενη παραπλανήθηκε και/ή δεν ενημερώθηκε και/ή δεν της επεστήθη η προσοχή της σε όρους και/ή διαβεβαιώσεις που υπήρχαν στις υπό κρίση συμφωνίες.
- Οι ενάγοντες δεν ετερμάτισαν νόμιμα και κανονικά το ισχυριζόμενο δάνειο και ούτε προβάλλεται τέτοιος ισχυρισμός στην έκθεση απαίτησης τους.
- Οι εναγόμενοι κακόπιστα επέδειξαν υπερβολική βραδύτητα στην έγερση της παρούσας αγωγής, παρά μόνο χρέωναν τον ισχυριζόμενο λογαριασμό με επιβαρύνσεις με αποτέλεσμα το ποσό της αξίωσης να είναι το τετραπλάσιο του ισχυριζόμενου ποσού του δανείου.
- Οι ενάγοντες παρέλειψαν να στραφούν εναντίον και του Γεώργιου Χατζηαράπη και/ή προβούν σε απαίτηση προς τον Επίσημο Παραλήπτη ενώ εγνώριζαν ότι ήτο πτωχεύσας και περαιτέρω αναφέρουν ότι επιφυλάσσουν τα δικαιώματα των εναντίον του ενώ γνωρίζουν ότι απεβίωσε προ δύο ετών.
- Η εναγόμενη έχει ουσιαστική υπεράσπιση στην αγωγή εφόσον αυτή δεν αφορά εκκαθαρισμένη οφειλή ή υπόλοιπο αναγνωρισμένου λογαριασμού καθότι στα υπόλοιπα υπάρχουν ανατοκισμοί και χρεώσεις που είναι παράνομες ή/και υπερβολικές ή/και που ποτέ δεν είχαν συμφωνηθεί.
- Οι ενάγοντες στην αξίωση των ζητούν τόκο πέραν του νόμιμου τόκου από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής.
- Ουδέποτε στάλθηκε στην εναγόμενη η ισχυριζόμενη κατάσταση λογαριασμού και/ή άλλως πως προς ενημέρωση της για τυχόν αλλαγή στο επιτόκιο και/ή στον τρόπο υπολογισμού του και/ή στον χρόνο καταβολής του και/ή γενικά για οποιανδήποτε άλλη αλλαγή.
- Οι ενάγοντες αμέλησαν και/ή παράλειψαν να ενημερώσουν την εναγομένη για άλλες χρεώσεις και ή ανάκτηση εξόδων αναφορικά με τον ισχυριζόμενο λογαριασμό.
- Η εναγόμενη δεν ενημερώθηκε εγκαίρως και γραπτώς με επιστολή στη διεύθυνση που καταγράφηκε στην ισχυριζόμενη συμφωνία δανείου ή στην τελευταία γνωστή στους ενάγοντες διεύθυνση για κάθε καθυστέρηση καταβολής τουλάχιστον τριών δόσεων ή αθέτησης οποιασδήποτε άλλης υπόσχεσης ή υποχρέωσης δυνάμει της ισχυριζόμενης συμφωνίας δανείου ή άρση ή μεταβολή οποιασδήποτε επιβάρυνσης που είχε τεθεί στην περιουσία τους προς όφελος των εναγόντων για τους σκοπούς της ισχυριζόμενης συμφωνίας δανείου.
- Η εναγόμενη δεν οχλήθηκε με επιστολή σε κατάλληλο χρόνο στη διεύθυνση που καταγράφηκε στη συμφωνία δανείου ή στην τελευταία γνωστή στους ενάγοντες διεύθυνση καλώντας τόσο την ίδια όσο και τον πρωτοφειλέτη να εκπληρώσουν τη δυνάμει της ισχυριζόμενης συμφωνίας δανείου υπόσχεση ή υποχρέωση των να αποπληρώσουν το ισχυριζόμενο δάνειο, η οποία αποτελεί αντικείμενο της ισχυριζόμενης συμφωνίας.
- Οι ενάγοντες δεν κάνουν αναφορά περί πληρωμών έναντι του χρέους και δεν αναφέρουν ότι έκαναν συμψηφισμό του δανείου με λογαριασμό της εναγομένης και ζητούν τη διαφορά των τόκων από αυτούς, η οποία αμφισβητείται.
- Οι ενάγοντες δεν προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια, ενήργησαν με κακή πίστη, απέκρυψαν και δεν αποκάλυψαν ουσιώδη γεγονότα και στοιχεία με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο.
- Τα τεκμήρια τα οποία έχουν κατατεθεί από τους ενάγοντες είναι ελλιπή και/ή επί σκοπού δεν παρουσιάστηκαν ολοκληρωμένα με απώτερο σκοπό την παραπλάνηση και/ή εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Η Δ.18 θ.1 απαριθμεί τρεις προϋποθέσεις στις οποίες θα πρέπει να υπάρχει συμμόρφωση του ενάγοντα-αιτητή για να μετατεθεί το βάρος της απόδειξης της ύπαρξης καλής υπεράσπισης στους ώμους του εναγόμενου-καθ΄ ου η αίτηση. (α) Ο ενάγων πρέπει να εγείρει την αγωγή του σε κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο (Δ.2 θ.6). (β) Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. (γ) Η αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα ή από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα, η οποία να επιβεβαιώνει την αιτία της αγωγής και το ποσό που απαιτείται, αν υπάρχει, και ο ενόρκως δηλών επίσης θα πρέπει να δηλώνει ότι απ΄ ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Είναι πάγια αρχή της νομολογίας ότι εάν ο ενάγων καταφέρει να αποδείξει τη συνύπαρξη των τριών πιο πάνω προϋποθέσεων τότε ο εναγόμενος φέρει το βάρος για να αποδείξει ότι έχει εύλογη συζητήσιμη καλή, εκ πρώτης όψεως, υπεράσπιση έτσι ώστε να δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να παραχωρήσει σ΄ αυτόν άδεια για καταχώρηση υπεράσπισης. (βλ. CYEMS Co Ltd v. The Central Cooperative Industries Co Ltd
(1982)1 A.A.Δ. 897, Ανδρέας Σωκράτους ν. Παναγιώτης Ανδρέου κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 41). Έχω ικανοποιηθεί ότι οι ενάγοντες έχουν καταχωρήσει την αγωγή σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο (Δ.2 θ.6), ότι η εναγόμενη καταχώρησε εμφάνιση και ότι ο κ. Χριστόδουλος Παπαλαμπριανού είναι πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά και να επιβεβαιώσει την οφειλή από το περιεχόμενο της παραγράφου 1 της ενόρκου δηλώσεως του. Κατά συνέπεια το βάρος της απόδειξης της ύπαρξης καλής υπεράσπισης μετατίθεται στους ώμους της εναγομένης. Η εναγόμενη-καθ΄ ης η αίτηση προβάλλει ως πρώτο και δεύτερο λόγο ένστασης ότι δεν υπόγραψε καμιά συμφωνία με τους ενάγοντες και ή ότι αν υπέγραψε οποιαδήποτε συμφωνία το έπραξε κατόπιν άσκησης ψυχικής πίεσης. Ουσιαστικά η εναγόμενη δεν προβάλλει οποιαδήποτε ουσιαστική υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης, ούτε έχει σημασία το τι θυμάται ή δεν θυμάται η ίδια για την υπογραφή της συμφωνίας. Σημασία έχει ότι προσπαθεί βασιζόμενη στις αρχές της επιεικείας (Equity) να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι ασκήθηκαν ψυχικές πιέσεις για την υπογραφή της σύμβασης από τους ενάγοντες προς αυτήν. Επ΄ αυτού αρκεί μόνο να αναφέρω αυτό που ελέχθη στην υπόθεση Σωκράτης Σάββα Σωκράτους ν. Πανίκος Συβιτανίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 1602: «Πρέπει να τονιστεί ότι το δίκαιο της επιείκειας δεν μπορεί να επιστρατευτεί για να διασώσει ένα πρόσωπο από τα επακόλουθα της αφροσύνης του αλλά για να αποτρέψει τη θυματοποίηση του από τρίτα πρόσωπα.» Η ενάγουσα ήταν ενήλικη με σώας τας φρένας. Είναι πιθανόν να υπήρξε αμελής ή αφελής κατά την υπογραφή της συμφωνίας σύναψης δανείου αλλά δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς επ΄ αυτής ασκήθηκαν ψυχικές πιέσεις για να θυματοποιηθεί για να χρήζει της προστασίας του Δικαστηρίου. Στην παρούσα περίπτωση δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς η εναγόμενη υπέγραψε τη συμφωνία, υποθήκευσε το ακίνητο της, δεν διαμαρτυρήθηκε για οτιδήποτε για 21 χρόνια, δεν απάντησε στις επιστολές που στάληκαν προς αυτήν όσον αφορά το δάνειο και ουσιαστικά να ισχυρίζεται ότι έχει θυματοποιηθεί από τους ενάγοντες. Δεν είναι δυνατόν να συναφθεί από το Δικαστήριο ότι υπεβλήθησαν προς αυτήν επαχθείς όροι αφού είχε τη δυνατότητα να μην υπογράψει αυτούς ή να συμβουλευτεί οποιοδήποτε ειδικό και να αρνηθεί να τους αποδεχθεί, ούτε μπορεί να συναφθεί από αυτό ότι οι ενάγοντες άσκησαν ψυχική πίεση προς αυτή ή εκμεταλλεύτηκαν τη θέση τους. Ο τρίτος λόγος ένστασης της εναγομένης είναι ότι οι ενάγοντες δεν τερμάτισαν νόμιμα και κανονικά τη συμφωνία δανείου ούτως ώστε αυτό να καταστεί απαιτητό. Επικαλείται την υπόθεση Lombard Natwest Ltd v. Παναγιώτη Λαζαρίδη
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 1465, όπου απουσίαζε μαρτυρία που να καταδείκνυε ότι ο λογαριασμός ετερματίστηκε ή ότι υποβλήθηκε αξίωση είτε προς τον πρωτοφειλέτη ή τον εγγυητή για την αποπληρωμή του χρέους. Από τη μελέτη της συμφωνίας δανείου προκύπτει ότι στην παράγραφο 3 «Η τράπεζα θα έχει το δικαίωμα να απαιτήσει καθ΄ οιανδήποτε στιγμή την άμεσο πληρωμή ολοκλήρου του χρέους μου - μας μετά των δεδουλευμένων τόκων ως ανωτέρω προνοείται οπότε ολόκληρο το ποσό του χρέους μου/μας καθίσταται αμέσως πληρωτέο και απαιτητό.». Κατά συνέπεια εφόσον οι ενάγοντες αιτήθηκαν την πληρωμή του χρέους με δύο επιστολές το 1991 και το 2009 ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό κατέστη πληρωτέο και απαιτητό. Δεν χρειάζεται να ενδιατρίψω πολύ στον τέταρτο λόγο ένστασης ότι οι ενάγοντες καθυστέρησαν 22 ολόκληρα χρόνια στη λήψη μέτρων προς είσπραξη του λαβείν τους, επιδεικνύοντας βραδύτητα με σκοπό να εισπράξουν τόκους. Δεν είναι θέμα που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης αφού δεν προβάλλει καμιά υπεράσπιση της εναγομένης, ουσιαστικά εκλαμβάνεται από την εναγόμενη επιβαρυντικά για τους ενάγοντες η ανοχή την οποία επέδειξαν για μεγάλο χρονικό διάστημα προς αυτήν, ότι δηλαδή δήθεν αποσκοπούσε σε αλλότριους σκοπούς και όχι σε οτιδήποτε άλλο. Ο λόγος συνδέεται και με την πτώχευση και το θάνατο του συζύγου της εναγομένης η οποία όπως προκύπτει από τα γραφόμενα της θεωρεί ότι το χρέος θα μπορούσε να εξοφληθεί από την περιουσία του συζύγου της την οποία ανέλαβε ο Επίσημος Παραλήπτης ενώ η ίδια δεν υπείχε οποιαδήποτε ευθύνη έναντι των εναγόντων αγνοώντας ότι υπήρξε πρωτοφειλέτης στο συγκεκριμένο δάνειο και ενυπόθηκος δανειστής. Οι ουσιαστικοί λόγοι ένστασης αφορούν στο γεγονός, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της εναγομένης, ότι η αγωγή δεν αφορά εκκαθαρισμένη οφειλή ή υπόλοιπο αναγνωρισμένου λογαριασμού, ότι στα υπόλοιπα υπάρχουν ανατοκισμοί και χρεώσεις που ποτέ δεν είχαν συμφωνηθεί, υπήρξε ελλειπής ενημέρωση από τους ενάγοντες αναφορικά με το ύψος του επιτοκίου και τον τρόπο υπολογισμού του, τον χρόνο χρέωσης του και τη χρέωση εξόδων τα οποία θα προέκυπταν. Κατά συνέπεια η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν οι χρεωθέντες τόκοι είναι ορθοί εφόσον οι ενάγοντες δεν απέστελλαν προς την ίδια καταστάσεις λογαριασμών, στους λογαριασμούς δεν αναφέρονται πληρωμές που όπως η ίδια ισχυρίζεται έκαμε ο σύζυγος της προς τους ενάγοντες, οι δε ενάγοντες αποκρύπτουν ότι «έκαναν συμψηφισμό του δανείου με λογαριασμό των εναγομένων και ζητούν τη διαφορά των τόκων από αυτούς». Τέλος η εναγομένη ισχυρίζεται ότι τις επιστολές που επισυνάπτουν οι ενάγοντες στην αίτηση τους η ίδια τις είδε για πρώτη φορά όταν αυτές επισυνάφθηκαν στην αίτηση των εναγόντων-αιτητών και αυτό δεν σημαίνει ότι αυτές είτε αποστάληκαν είτε παραλήφθηκαν από την ίδια εφόσον δεν κατετέθη απόδειξη παραλαβής τους. Επίσης οι ενάγοντες εσκεμμένα παρέλειψαν να συμπεριλάβουν στην ένορκη τους δήλωση τεκμήρια για να παραπλανήσουν το Δικαστήριο στην έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της εναγομένης. Όλα τα ανωτέρω είναι σαφές ότι αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις της εναγομένης. Προβάλλονται γενικοί, αόριστοι και ατεκμηρίωτοι εκ μέρους της ισχυρισμοί οι οποίοι δεν εδράζονται σε κανένα αποδεικτικό στοιχείο. Η εναγομένη δεν είναι σε θέση να αντιτείνει οτιδήποτε συγκεκριμένο στις χρεώσεις των τόκων, στην ενημέρωση της, στην παραλαβή των επιστολών που απεστάλησαν στη δοθείσα διεύθυνση της όπου επιδόθηκε η αγωγή, ούτε να αποκαλύψει καν στο Δικαστήριο ποια έγγραφα ή τεκμήρια δεν συμπεριέλαβαν οι αιτητές στην αίτηση τους σκόπιμα για να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Χριστάκη Αυγουστή ν. Γεώργιου Πύριλλου
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 5, αναφέρεται ότι η επίκληση γενικών και ασαφών ισχυρισμών δεν συνάδει με καλόπιστη υπεράσπιση. Η αίτηση γίνεται δεκτή. Εκδίδεται απόφαση προς όφελος των αιτητών ως η απαίτηση τους με έξοδα της αίτησης προς όφελος των αιτητών-εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο