Dickran Ouzounian Co Ltd ν. Γιώργου Σαββίδη κ.α., Αρ. Υποθ.: 13430/03, 18 Ιανουαρίου, 2011

(1990)1 Α.Α.Δ. σελ.35). Ήταν η εκδοχή της Ενάγουσας ότι στις 12.12.02 ο Εναγόμενος 1 παρήγγειλε ένα αυτοκίνητο μάρκας TOYOTA, από την εταιρεία της το οποίο συμφώνησε να αγοράσει. Επειδή σύμφωνα με την συμφωνία που έγινε, το αυτοκίνητο θα παραδιδόταν στον κύριο Σαββίδη σε μεταγενέστερη ημερομηνία, ο ίδιος ζήτησε όπως του παραχωρηθεί άλλο μεταχειρισμένο αυτοκίνητο για να κυκλοφορεί μέχρι να του παραδιδόταν το καινούριο αυτοκίνητο το οποίο είχε παραγγείλει. Προς εξυπηρέτηση του πελάτη της διευθέτησε ο κ. Dzaghigian (ΜΕ1) όπως παραχωρηθεί στον Εναγόμενο 1 ένα αυτοκίνητο μεταχειρισμένο, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας και μάρκας TOYOTA COROLLA με αριθμό εγγραφής ΕΤΤ317 αναφέροντας του ρητά όμως ότι για να του παραχωρηθεί το εν λόγω αυτοκίνητο θα έπρεπε να το ασφαλίσει με περιεκτική ασφάλιση, όρο με τον οποίο ο Εναγόμενος 1 συμφώνησε. Ως εκ τούτου στις 23.12.02 ο Εναγόμενος 1 υπέβαλε στην Εναγομένη 2 πρόταση για καλυπτικό σημείωμα (covering note) με περιεκτική ασφάλιση στο όνομα του για την περίοδο μεταξύ 23.12.02 μέχρι 30.12.

1. Αντίγραφο του καλυπτικού σημειώματος έλαβε ο κ. Dzaghigian προσωπικά μέσω φαξ από τον Εναγόμενο 1 οπόταν ο Εναγόμενος 1 και παρέλαβε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΤΤ
2. Σύμφωνα με το ρηθέν καλυπτικό σημείωμα περιεκτικής ασφάλισης, η εκτίμηση της αξίας του αυτοκινήτου από τον ασφαλισμένο ανήρχετο στις £4.000 (€6834,41) και εξουσιοδοτημένοι οδηγοί ήταν ο Εναγόμενος 1 και οποιοσδήποτε οδηγός άνω των 25 και κάτω των 70 ετών ο οποίος κατείχε την κατάλληλα νόμιμη άδεια οδηγού πάνω από 2 χρόνια. Αντίγραφο του εν λόγω πιστοποιητικού ασφάλισης κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. Επίσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο του ασφαλιστήριου συμβολαίου της Εναγομένης 2 ασφαλιστικής εταιρείας, το οποίο περιλαμβάνει όλους τους όρους ασφάλισης. Κατά τις πρωϊνές ώρες της 25ης Δεκεμβρίου 2002 πήρε τηλεφώνημα από τον Εναγόμενο 1 ο οποίος του ανέφερε ότι το προηγούμενο βράδυ, το μεταχειρισμένο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΕΤΤ317, το οποίο του δάνεισαν κάηκε από πυρκαγιά, καθώς αυτό ήταν σταθμευμένο έξω από το σπίτι του, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ολοσχερώς. Η αιτία όσο και οι ζημιές που προκλήθηκαν στο υπό αναφορά αυτοκίνητο της Ενάγουσας Εταιρείας καλύπτονταν από τους όρους ασφάλισης. Ακολούθως ο κ. Dzaghigian ενημέρωσε τον κ. Λούη Κωνσταντίνου (ΜΕ2) για τα πιο πάνω. Ο κ. Λούης Κωνσταντίνου επικοινωνούσε επανειλημμένως τηλεφωνικώς με τον Εναγόμενο 1 καλώντας τον να υποβάλει απαίτηση στην Εναγόμενη 2 ασφαλιστική εταιρεία σύμφωνα με τα μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγομένου 1, συμφωνηθέντα. Παρά τις επανειλημμένες τηλεφωνικές ειδοποιήσεις της Ενάγουσας προς τον Εναγόμενο 1, να προχωρήσει με την υποβολή απαιτήσεως προς την Εναγομένη 2, ο Εναγόμενος 1 αρνήθηκε να το πράξει και ως εκ τούτου η Ενάγουσα επικοινώνησε γραπτώς απευθείας με την Εναγόμενη 2, με επιστολή της ημερομηνίας 17/4/2003, δια της οποίας την ενημέρωσε για τις ζημιές τις οποίες υπέστη το υπό αναφορά, αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας, και δια της οποίας την καλούσε να επιθεωρήσει το εν λόγω αυτοκίνητο στα πλαίσια της περιεκτικής ασφάλισης που το καλύπτει. Η Εναγόμενη 2 ανταποκρίθηκε αρνητικά δια επιστολής της ημερομηνίας 12.5.03, λέγοντας ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε γι' αυτό καθότι δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε απαίτηση από τον ίδιο τον ασφαλιζόμενο Εναγόμενο 1 (βλ. Τεκμήριο 3 και Τεκμήριο 4 αντίστοιχα). Ενόψει της πιο πάνω απάντησης της Εναγομένης 2, δια της επιστολής ημερομηνίας 12.5.03, η Ενάγουσα εταιρεία επικοινώνησε και γραπτώς με τον Εναγόμενο 1, δια μέσου των δικηγόρων της, με επιστολή ημερομηνίας 28.7.03, καλώντας τον Εναγόμενο 1 να πράξει, ως τα λεγόμενα της Εναγομένης 2, να υποβάλει δηλαδή απαίτηση στην Εναγομένη 2, σε σχέση με την ζημιά που υπέστη το υπό αναφορά αυτοκίνητο (βλ. τεκμήριο 5). Εφόσον ο Εναγόμενος 1 δεν έπραττε ως τα προαναφερόμενα συμφωνηθέντα, η Ενάγουσα επικοινώνησε γραπτώς και δεύτερη φορά με τον Εναγόμενο 1 για τον ίδιο λόγο, δια μέσου των δικηγόρων της, με επιστολή ημερομηνίας 1/9/2003, δια της οποίας τον καλούσε, όπως υποβάλει απαίτηση στην Εναγομένη 2, θέτοντας και προθεσμία 7 ημερών (βλ. τεκμήριο 6). Αντί να ανταποκριθεί ο ίδιος ο Εναγόμενος 1, στάληκε επιστολή στους δικηγόρους της Ενάγουσας εταιρείας, ημερομηνίας 17/9/2003 από την Εναγόμενη 2, δια της οποίας η Εναγόμενη 2 ισχυρίζετο ότι, εκ πρώτης όψεως, δεν θεωρούν ότι δικαιολογείται ή τεκμηριώνεται απαίτηση επί του ασφαλιστηρίου και ότι έχουν ζητήσει αστυνομική έκθεση (βλ. τεκμήριο 7). Αντίγραφο της αστυνομικής έκθεσης ημερομηνίας 12.7.05 κατατέθηκε ως τεκμήριο
4. Ήταν η εκδοχή των Εναγομένων ότι ο Εναγόμενος 1 κ. Γεώργιος Σαββίδης περί τις αρχές Δεκεμβρίου, είχε παραγγείλει ένα αυτοκίνητο από την Ενάγουσα, του οποίου η παράδοση θα καθυστερούσε και γι' αυτόν τον λόγο ο ίδιος είχε ζητήσει τηλεφωνικώς να του παραχωρηθεί ένα άλλο όχημα, μέχρι να του παραδώσουν το καινούριο. Έτσι, αργά το απόγευμα στις 23.12.02, επικοινώνησε μαζί του ο υπεύθυνος πωλήσεων της Ενάγουσας εταιρείας και του είπε να πάει σε μάντρα αυτοκινήτων της Ενάγουσας για να παραλάβει ένα μεταχειρισμένο όχημα, πράγμα το οποίο και ο Εναγόμενος 1 έκαμε και του παραχωρήθηκε το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΤΤ
5. Κατά την παραλαβή του εν λόγω αυτοκινήτου, καμία συζήτηση δεν είχε γίνει μεταξύ αυτού και του Garabet Dzaghigian (ME1) και σε καμία συμφωνία δεν είχε καταλήξει με την Ενάγουσα σε σχέση με την ασφάλιση του εν λόγω αυτοκινήτου, για την περίοδο που θα το κρατούσε και το μόνο που του είχε πει ο αντιπρόσωπος της Ενάγουσας που είχε συνομιλήσει μαζί του τηλεφωνικά, και τον είχε ρωτήσει τι είδους ασφάλεια έπρεπε να κάνει στο αυτοκίνητο, του είχε πει συγκεκριμένα ότι: «όλα τα αυτοκίνητα είναι ασφαλισμένα, αλλά αν θέλεις κάνε και εσύ μια ασφάλεια». Στην συνέχεια, ο Εναγόμενος 1 ασφάλισε ο όχημα στις Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ και λόγω των διακοπών των Χριστουγέννων, το καλυπτικό σημείωμα (Τεκμήριο 1) του αποστάληκε στο γραφείο του με φαξ. Δήλωσε δε ότι το ποσό της εκτιμηθείσας αξίας του αυτοκινήτου, ως αυτό αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 είχε δηλωθεί από τον ίδιο τον μάρτυρα στις Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ, χωρίς να έχει διενεργηθεί εκ μέρους του προηγουμένως οιαδήποτε εκτίμηση για την αξία αυτή. Δεν απέστειλε το καλυπτικό σημείωμα στην Ενάγουσα στις 23.12.02 αλλά πολύ αργότερα και σίγουρα μεταγενέστερα της πυρκαγιάς που εξερράγη στο εν λόγω αυτοκίνητο. Προς απόδειξη της θέσης του αυτής, ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 1Α το οποίο αποτελεί το καλυπτικό σημείωμα που του είχε αποσταλεί με fax από τους Εναγομένους 2 στις 23.12.02 έγγραφο το οποίο και διαφέρει από το Τεκμήριο 1 που είχε κατατεθεί από την Ενάγουσα κατά την προώθηση της μαρτυρίας τους. Τη νύκτα που επεσυνέβη το περιστατικό είχε ενημερώσει τηλεφωνικά τον Garabet Dzaghigian (ME1) και όπως ο ίδιος του είχε αναφέρει τα αυτοκίνητα τους ήταν ασφαλισμένα και ήταν φανερό ότι η ευθύνη πρόκλησης του εν λόγω δυστυχήματος ήταν δική τους. Στη συνέχεια μετά το συμβάν της πυρκαγιάς που εξερράγη στο εν λόγω αυτοκίνητο, ο Εναγόμενος είχε συναντηθεί με εκπροσώπους της Ενάγουσας και είχαν ανταλλαγεί κάποιες επιστολές μεταξύ της Ενάγουσας και αυτού, καθώς επίσης και όπως πληροφορήθηκε μεταξύ της Ενάγουσας και των Γενικών Ασφαλειών Κύπρου Λτδ, Εναγόμενης
6. Επεξήγησε ότι ο λόγος για τον οποίο δεν είχε ζητήσει να αποζημιωθεί από την Εναγόμενη 2 για τις ζημιές που υπέστη το εν λόγω όχημα, ήταν ακριβώς επειδή ο ίδιος δεν είχε υποστεί οιαδήποτε οικονομική ζημιά και/ή απώλεια και λόγω του ότι η πυρκαγιά προκλήθηκε από μηχανική βλάβη του αυτοκινήτου και κατά τη γνώμη του, λόγω αμέλειας της Ενάγουσας. Τόνισε δε ότι ουδέποτε είχε συμφωνήσει με την Ενάγουσα ότι θα υπέβαλε οιαδήποτε απαίτηση προς την Εναγόμενη 2 για την πυρκαγιά που εξερράγη στο αυτοκίνητο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Χρίστου Πλουτάρχου (ΜΥ3) με αναφορά στο είδος ασφάλειας που είχε συνάψει ο Εναγόμενος 1 με την Εναγόμενη 2 σύμφωνα με το καλυπτικό σημείωμα (Τεκμήριο 1Α), ανέφερε ότι το ποσό των £4.000 το οποίο αναγράφεται, ως η εκτιμηθείσα αξία, του εν λόγω αυτοκινήτου στο Τεκμήριο 1, αυτό είναι ένα απαραίτητο στοιχείο σε περιπτώσεις περιεκτικής κάλυψης της ασφαλιζόμενης περιουσίας και η αξία αυτή υπολογίζεται και δηλώνεται από τον ίδιο τον ασφαλισμένο. Με αναφορά στα Τεκμήρια 3, 4 και 5 επεξήγησε για ποιό λόγο η Εναγόμενη 2 είχε αποστείλει προς την Ενάγουσα την επιστολή ημερ. 12.5.03 με την οποία την ενημέρωναν ότι δεν ήταν σε θέση να προβούν σε επιθεώρηση του οχήματος υπ αρ. εγγραφής ΕΤΤ
7. Ως ο Διευθυντής απαιτήσεων της Εναγόμενης 2, κατά ή περί τον Μαϊο του 2003, είχε διερωτηθεί για ποιόν λόγο η εταιρεία Dicran Ouzounian & Co Ltd, ζητούσε από τις Γενικές Ασφάλειες να επιθεωρήσει το όχημα ΕΤΤ317, από την στιγμή που η εταιρεία αυτή, δεν ήταν μέρος της σύμβασης που είχε συνηφθεί μεταξύ Εναγομένου 1 και Εναγόμενης 2 και καμία απαίτηση δεν είχε υποβληθεί από τον ασφαλισμένο/Εναγόμενο 1 για ζημιές προκληθείσες στο όχημα αυτό. Ακόμα ο κ. Πλουτάρχου αναφέρθηκε στις επιστολές που είχαν ανταλλαγεί μεταξύ της Εναγόμενης 2 και του δικηγορικού γραφείου Ιωάννη Κληρίδη & Υιοί Λτδ - οι οποίοι εκπροσωπούσαν την Ενάγουσα - κατά ή περί τον Μάιο του 2005 και εξήγησε στο Δικαστήριο με ποιον τρόπο η Εναγόμενη 2 είχαν χειριστεί την απαίτηση της Ενάγουσας που τους είχε αποσταλεί. Δήλωσε επίσης δε ότι κατά ή περί τα τέλη Μαϊου 2005 και συγκεκριμένα στις 23.5.2005, ο Εναγόμενος 1 είχε υπογράψει έντυπο γνωστοποίησης ζημιάς αναφορικά με το όχημα ΕΤΤ317 (τεκμήριο 12) και κατόπιν συμπλήρωσης του εντύπου αυτού, η Εναγόμενη 2 εξέτασε την επιστολή που τους είχαν αποστείλει οι δικηγόροι της Ενάγουσας, λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 8, καθώς επίσης και με βάση τα όσα τους είχε αναφέρει ο ασφαλισμένος τους Εναγόμενος 1 και τοποθετήθηκαν στην απαίτηση των Εναγόντων εναντίον τους. Επεξήγησε δε ο μάρτυρας ότι το Τεκμήριο 12 συμπληρώνεται από τον κάθε ασφαλισμένο με σκοπό την ανάθεση στις Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ οιαδήποτε απαίτησης έχει εγερθεί εναντίον του, ούτως ώστε οι Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ να χειριστούν το θέμα αυτό. Ο ΜΥ3 έκανε επίσης αναφορά στον τρόπο με τον οποίο είχε περιγραφεί το περιστατικό της πυρκαγιάς στο όχημα υπ΄ αρ. εγγραφής ΕΤΤ317 από τον Εναγόμενο 1, λέγοντας ότι η αιτία πρόκλησης της πυρκαγιάς στο εν λόγω όχημα δεν προέκυψε από οιανδήποτε αμέλεια του Εναγόμενου 1, ούτως ώστε να είναι υπόχρεος αυτός να πληρώσει αποζημίωση στην Ενάγουσα. Ξεκαθάρισε δε ο μάρτυρας ότι σε περίπτωση που θα διαφαίνετο ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν αμελής και έφταιγε για την πρόκληση της πυρκαγιάς που εξερράγη στο εν λόγω αυτοκίνητο, σίγουρα οι Γενικές Ασφάλειες θα τον κάλυπταν και η Εναγόμενη 2 με τη σειρά της θα έπρεπε να επιδιορθώσει το όχημα και να αποζημιώσει την εταιρεία που του το είχε δανείσει. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι σε περίπτωση που η Ενάγουσα, ως ιδιοκτήτρια του οχήματος του υπ' αρ. εγγραφής ΕΤΤ 317, ήθελε να καλύψει και το δικό της ασφαλιστικό συμφέρον κατά την ασφάλιση που είχε συνάψει ο Εναγόμενος 1 με την Εναγόμενη 2, θα μπορούσε να το είχαν κάνει, είτε ζητώντας το καλυπτικό σημείωμα και η κάλυψη να εκδίδετο στο όνομα της, είτε να ασφάλιζε το εν λόγω όχημα με κοινό συμβόλαιο στο οποίο να αναφέρετο ότι είναι ασφαλισμένοι τόσο η ιδιοκτήτρια όσο και ο οδηγός. Στην προκειμένη περίπτωση και με βάση τα Τεκμήρια 1Α και 2 ο Εναγόμενος 1, με την περιεκτική ασφάλιση που είχε συνάψει με την Εναγομένη 2, είχε ασφαλίσει μόνο το δικό του συμφέρον. Επεξηγώντας τον λόγο που η Εναγόμενη 2 είχε ζητήσει εκτίμηση από τον κ. Λογγίνο για το εν λόγω όχημα (Τεκμήριο 11), ήταν ακριβώς κατόπιν της συμπλήρωσης του Τεκμηρίου 12 από τον Εναγόμενο 1 και για σκοπούς εξέτασης κατά πόσο θα έπρεπε να αποζημιώσει για τις ζημιές που υπέστη το εν λόγω όχημα. Ήταν τέλος η θέση του ΜΥ3 ότι η Εναγόμενη 2 δεν κάλυψε την απαίτηση της Ενάγουσας, επειδή δεν υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 2 και οι Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ έχουν ασφαλίσει τον Εναγόμενο 1 και όχι την Ενάγουσα. Τόνισε δε ότι από την στιγμή που δεν ευθύνεται ο ασφαλισμένος τους για τις ζημιές που υπέστη το ασφαλισμένο αντικείμενο, επίδικο όχημα στην υπό κριση περίπτωση, τότε καμία υποχρέωση δεν έχουν οι Γενικές Ασφάλειες να δώσουν οιανδήποτε αποζημίωση για τις εν λόγω ζημιές. Επεξηγώντας τον όρο «οικονομική ζημιά», είπε ότι σε περίπτωση που κάποιος ασφαλίζει ένα αντικείμενο, αυτό που στην ουσία ασφαλίζει είναι τη σχέση μεταξύ του ασφαλισμένου και του αντικειμένου και σε περίπτωση που αποδεικνύεται ότι έφταιγε ο ασφαλισμένος για το επίδικο περιστατικό τότε θα έπρεπε ο ίδιος να πληρώσει για την ικανοποίηση της απαίτησης της Ενάγουσας εναντίον του, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει στην υπό κρίση περίπτωση. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κ. Άλκη Λογγίνο (ΜΥ1) στις 6.5.03, του είχε ζητηθεί από την Royal Insurance Co Ltd, να εκτιμήσει τις ζημιές που είχαν προκληθεί στο επίδικο όχημα υπ. Αρ. εγγραφής ΕΤΤ317 και επιθεώρησε το όχημα αυτό και ετοίμασε επιστολή απευθυνόμενη προς την Royal Insurance Co Ltd, η οποία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10 συνοδευόμενο από το Τεκμήριο 10Α. Αναφέρθηκε επίσης στον τρόπο υπολογισμού της αξίας του επίδικου οχήματος και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αξία του εν λόγω αυτοκινήτου προ του ατυχήματος ήταν ΛΚ2.500 - Λ.Κ3.000, αφού έλαβε υπόψη την ημερομηνία εγγραφής του αυτοκινήτου αυτού, τα μίλια τα οποία είχε το αυτοκίνητο και γενικά ο τύπος του αυτοκινήτου. Επίσης κατέθεσε επιστολή που είχε αποστείλει ο ίδιος ο μάρτυρας προς την Εναγόμενη 2 ημερομηνίας 28.5.03, η οποία αφορούσε την εκτίμηση των ζημιών του αυτοκινήτου ΕΤΤ317, κατόπιν του αιτήματος της Εναγόμενης 2 να επιθεωρήσει τις ζημιές στο αυτοκίνητο αυτό (βλ. Τεκμήριο 11). Οι συνήγοροι μετά την ακροαματική διαδικασία με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. Aναφορά σ' αυτές θα γίνει όπου κρίνεται αναγκαίο πιο κάτω. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας μπορούν να καταγραφούν τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τα οποία έχουν ως ακολούθως: Η Ενάγουσα Εταιρεία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο δυνάμει των Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και ασχολείται μεταξύ άλλων με την εμπορία αυτοκινήτων, είναι γενικοί αντιπρόσωποι της Αυτοκινητοβιομηχανίας TOYOTA στην Κύπρο. Ο Εναγόμενος 1 κατά τον ίδιο χρόνο ήταν πελάτης της Ενάγουσας. Η Εναγομένη 2 είναι ασφαλιστική εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με τον Νόμο και διεξάγει ασφαλιστικές εργασίες σε ολόκληρη τη Κύπρο. Κατά ή περί τις 12.12.2002 ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε συμφωνία για αγορά ενός καινούριου αυτοκινήτου μάρκας ΤΟΥΟΤΑ. Η Ενάγουσα Εταιρεία συμφώνησε με τον Εναγόμενο 1 όπως του παραχωρήσει άλλο μεταχειρισμένο αυτοκίνητο δια να κυκλοφορεί για το διάστημα μέχρι να του παραδιδόταν το καινούριο αυτοκίνητο και του παρεχωρήθη ένα αυτοκίνητο μεταχειρισμένο, ιδιοκτησία της Ενάγουσας και μάρκας ΤΟΥΟΤΑ COROLLA με αρ. εγγραφής ΕΤΤ
8. Ο Εναγόμενος 1 στις 23.12.2002 υπέβαλε πρόταση για καλυπτικό σημείωμα (covering note) με περιεκτική ασφάλιση στο όνομα του για την περίοδο μεταξύ 23.12.02 μέχρι 30.12.02 με την Εναγομένη
9. Το ρηθέν καλυπτικό σημείωμα περιλάμβανε μεταξύ άλλων και τους ακόλουθους όρους:- (α) Εκτίμηση της αξίας από τον ασφαλισμένο για το ποσό των Λ.Κ4.000, (β) Εξουσιοδοτημένοι οδηγοί: (i) Οποιοσδήποτε οδηγός (ii) Πάνω από 2 χρόνια άδεια (iii) Άνω των 25 ετών (iv) Κάτω των 70 ετών (v) Ανδρέας Σαββίδης (γ) Υπέρβαση για Λ.Κ.100- Ενώ το όχημα ήταν στην κατοχή του Εναγομένου 1 εξερράγει πυρκαγιά στο, υπό αναφοράν, αυτοκίνητο που κατείχε ο Εναγόμενος 1, ενώ ήταν σταθμευμένο, με αποτέλεσμα αυτό να καταστραφεί ολοσχερώς. Ο Εναγόμενος 1 δεν ευθύνεται για την πυρκαγιά που εξερράγη στο εν λόγω αυτοκίνητο. Ο κίνδυνος από πυρκαγιά καλύπτετο από το συμβόλαιο περιεκτικής ασφάλισης, νοουμένου ότι (α) δεν υπάρχει οποιαδήποτε παραβίαση εκ μέρους του ασφαλισμένου, (β) νοουμένου ότι ο ασφαλισμένος έχει ασφαλιστικό συμφέρον και (γ) νοουμένου ότι έχει υποστεί οικονομική ζημιά. Ως προς την αμφισβητούμενη μαρτυρία προχωρώ στην αξιολόγηση της. Στα πλαίσια της αξιολόγησης έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία και αξιοπιστία τους με βάση τα όσα παρατήρησα και ειδικότερα την εντύπωση που σχημάτισα έχοντας υπόψη τον τρόπο και το ύφος που απαντούσαν, την ευθύτητα στις απαντήσεις ή την τάση για υπεκφυγή, την τεκμηρίωση σε συνδυασμό με την έγγραφη και γενικά την εικόνα τους ενόσω κατέθεταν ενόρκως βρίσκω ότι οι μάρτυρες των Εναγόντων είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία τους στα αμφισβητούμενα γεγονότα. Ένα από τα ουσιώδη σημεία αντιπαράθεσης στην παρούσα υπόθεση ήταν εάν ο κ. Dzaghigian (ME1) έθεσε όρο προτού παραχωρηθεί στην Εναγόμενη 1 το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΤΤ317 θα έπρεπε να το ασφαλίσει με περιεκτική ασφάλεια, όρο με τον οποίο ο Εναγόμενος 1 συμφώνησε. ΄Ηταν η θέση του ΜΕ1 ότι η συμφωνία αυτή έγινε 12.12.2002 όταν είχε συμφωνηθεί η αγορά καινούριου αυτοκινήτου και αυτό θα παραδιδόταν σε μεταγενέστερη ημερομηνία και ότι 23 Δεκεμβρίου παρέλαβε με φαξ καλυπτικό σημείωμα από τον Εναγόμενο 1 για το εν λόγω αυτοκίνητο και μετά ο Εναγόμενος 1 παρέλαβε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΤΤ
10. Επ' αυτού του σημείου η μαρτυρία του Εναγόμενου 1 καταρρίπτει τα όσα αναφέρθηκαν από τον κ. Dzaghigian γιατί πράγματι το δικό του καλυπτικό σημείωμα που παρέλαβε από την ασφαλιστική του εταιρεία στις 23.12.2002 (τεκμήριο 1) δε μπορεί να είναι αυτό που αποστάληκε και κατατέθηκε από το ΜΕ1 ως τεκμήριο 1 γιατί σ' αυτό δεν εμφαίνονται τα στοιχεία αποστολής μέσω Fax από ασφαλιστική προς Εναγόμενο 1 (βλ. τεκμήριο 1Α) και ως εκ τούτου η θέση του ΜΕ1 ως προς τα πιο πάνω δε γίνεται αποδεκτή. Επίσης η θέση του Εναγόμενου 1 ότι το όχημα του παραχωρήθηκε γιατί καθυστέρησε η παραλαβή του ήδη συμφωνηθέντος οχήματος θεωρώ ότι αντικατοπτρίζει και τις πραγματικές συνθήκες παραχώρησης του οχήματος με αρ. εγγραφής ΕΤΤ317, έχοντας υπόψη τη θέση του ΜΕ1 κ. Dzaghigian ότι η παραλαβή νέων οχημάτων από την εταιρεία γίνεται περί 10 - 15 μέρες μετά τη συμφωνία και δικαιολογείται η θέση του Εναγόμενου 1 ότι υπήρξε περαιτέρω καθυστέρηση και γι' αυτό το εν λόγω όχημα παραχωρείται 23 Δεκεμβρίου και όχι 12 Δεκεμβρίου ότε έγινε η συμφωνία. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η περιγραφή του ΜΕ1 κ. Dzaghigian για τις συνθήκες παραχώρησης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΕΤΤ317 δεν ήταν ακριβής σε πολλά σημεία που ανέφερε κάποια από τα οποία ήταν και εκτός της δικογραφημένης θέσης της Ενάγουσας, όπως το πότε έγινε η συμφωνία για αγορά του νέου οχήματος που διαφοροποιείται από 23 Δεκεμβρίου σε 12.12.
11. Ως εκ τούτου απορρίπτω τη μαρτυρία του και δεν δέχομαι ότι πριν την παραχώρηση του εν λόγω οχήματος συμφωνήθηκε με τον Εναγόμενο 1 να γίνει περιεκτική ασφάλεια για να παραλάβει το εν λόγω όχημα γιατί με δεδομένο ότι ο Εναγόμενος 1 είχε πάρει το καλυπτικό σημείωμα με φαξ 23.12.2002 (τεκμήριο 1A) θα ανέμενα ότι αν υπήρχε τέτοια συμφωνία να έπαιρνε αντίγραφο αυτής πριν της παραχώρησης του εν λόγω οχήματος πράγμα που όπως διαπιστώνεται στάληκε τη μέρα που ο Εναγόμενος 1 το παρέλαβε. Ως εκ τούτου ούτε η θέση του ΜΕ2 που αφορούσε την πρακτική της εταιρείας δεν έχει να βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο την υπόθεση ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων. Ως προς την εκτιμημένη αξία του επίδικου οχήματος δέχομαι τη θέση του ΜΥ1 κ. Λογγίνου ότι με βάση την εκτίμηση που διενήργησε στο όχημα η αξία του κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ΛΚ2.500 - ΛΚ3.000 και όχι ΛΚ4.000 ως η θέση της Υπεράσπισης. Επίσης η θέση του κ. Λογγίνου ότι διενήργησε εκτίμηση προς όφελος και της Ασφαλιστικής Εταιρείας Royal δεικνύει ότι η Ενάγουσα είχε απευθυνθεί και προς τη δική της ασφαλιστική για τη ζημιά του εν λόγω οχήματος και ενισχύει τη θέση του Εναγόμενου 1 ότι δεν του ζητήθηκε να κάνει οποιαδήποτε ασφάλεια προς όφελος της Ενάγουσας γιατί του αναφέρθηκε ότι το εν λόγω όχημα ήταν ήδη ασφαλισμένο. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι ως η εκδοχή των Εναγομένων. Η εκδοχή αυτή όπως την έχω καταγράψει για αποφυγή επανάληψης, ας θεωρηθεί ότι συμπυκνώνει και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης και των ευρημάτων και των τεκμηρίων που έχουν αναφερθεί και ιδιαίτερα των τεκμηρίων 1 και 2 προχωρώ να εξετάσω την απαίτηση της Ενάγουσας εναντίον της Εναγόμενης 2, αφού με βάση τα πιο πάνω έγγραφα, η Εναγόμενη 2 ανέλαβε όπως παρέχει ασφαλιστική κάλυψη, τύπου περιεκτική, στον Εναγόμενο 1, σύμφωνα με τους όρους που περιλαμβάνονται στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο, σε σχέση με το αυτοκίνητο ΕΤΤ
12. Είναι ξεκάθαρο από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι η Ενάγουσα δεν ήταν μέρος της συμφωνίας ασφάλισης που έγινε μεταξύ Εναγόμενου 1 και Εναγόμενου 2 και η ασφάλιση δεν έγινε ούτε αφορούσε την εταιρεία της Ενάγουσας αφού κάτι τέτοιο δε φαίνεται στα τεκμήρια 1 και
13. Σύμφωνα με την αρχή του δόγματος της συμβατικής σχέσης μόνο τα συμβαλλόμενα μέρη μιας συμφωνίας μπορούν να εγείρουν αγωγή (βλ. Πίριλλος ν. Ρουπινέττας Κορνάρου και Chitty on Contracts). Ως εκ τούτου η Ενάγουσα δε νομιμοποιείται να εγείρει απαίτηση εναντίον Εναγόμενης 2 για την παράλειψη της να αποζημιώσει αφού δεν υπήρχε συμβατική σχέση ασφάλισης μεταξύ τους. H θέση της Ενάγουσας ότι έγινε συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου 1 για να γίνει περιεκτική ασφάλιση προς όφελος ενόψει της απόρριψης της εκδοχής επί του πιο πάνω σημείου δεν ευσταθεί και η απαίτηση της και εναντίον του Εναγόμενου 1 είναι καταδικασμένη. Όμως ακόμα και αν γινόταν τέτοια συμφωνία και πάλι η απαίτηση της Ενάγουσας θα έπρεπε να απορριφθεί γιατί ως διαπιστώνεται η ασφάλιση που έγινε αφορούσε το ασφαλιστικό συμφέρον του Εναγομένου 1 επί του οχήματος. Ασφαλιστέο συμφέρον (insurable interest) μπορεί να καθοριστεί ως το χρηματικό συμφέρον του ασφαλισμένου στο αντικείμενο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Ένα πρόσωπο το οποίο συνάπτει ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο απαιτείται να έχει κάποιο ασφαλιστέο συμφέρον, με τρόπο ώστε σε περίπτωση που δεν αποδειχθεί ότι ο ασφαλισμένος είχε τέτοιο συμφέρον, κατά τον χρόνο που επεσυνέβη η ζημιά για την οποία είχε συνάψει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο, να μην είναι σε θέση να εισπράξει οτιδήποτε δυνάμει του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, διότι δεν έχει υποστεί ζημιά η οποία θα μπορούσε να αποζημιωθεί. Ο κλασσικός ορισμός του ασφαλιστέου συμφέροντος δόθηκε από τον Lawrence J., στην απόφαση Lucena v. Crawford

(1806)2 Βος. & P.N.R. 269 στη σελίδα 302: "A man is interested in a thing to whom advantage may arise or prejudice happen from the circumstances which may attend it...and whom it importeth that its condition as to safety or other quality should continue: interest does not necessarily imply a right to the whole or part of a thing, nor necessarily and exclusively that which may be the subject of privation, but the having some relation to, or concern in the subject of the insurance, which relation and concern by the happening of the perils insured against may be so affected as to produce a damage, detriment, or prejudice to the person insuring; and where a man is so circumstanced with respect to matters exposed to certain risks or damages, or to have a moral certainty of advantage or benefit, but for those risks or damages, he may be said to be interested in the safety of the thing. To be interested in the preservation of a thing, is to be so circumstanced with respect to it as to have a benefit from its existence, prejudice from its destruction. The property of a thing and the interest desirable from it may be very different; of the first the price is generally the measure, but by interest a thin every benefit or advantage arising out of or depending on such thing maybe considered as being comprehended.'' Είναι ξεκάθαρο από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι παραδεκτό γεγονός ότι ο Εναγόμενος 1 δεν ευθύνετο για την πυρκαγιά ούτε για τις ζημιές του επίδικου οχήματος και δεν τίθεται θέμα διεκδίκησης αποζημιώσεων λόγω ευθύνης του. Ως εκ των πιο πάνω ο Εναγόμενος 1 δεν είχε υποχρέωση υποβολής Απαίτησης στην Εναγόμενη 2 για ζημιές που υπέστη το εν λόγω όχημα αφού δεν είχε υποστεί οποιαδήποτε οικονομική απώλεια ή ζημιά ο ίδιος. Θα μπορούσε να υποβάλει απαίτηση για αποζημίωση μόνο αν ο ίδιος ως ασφαλιζόμενος είχε υποστεί οικονομική απώλεια ή ζημιά εν σχέσει με το επίδικο όχημα κάτι που δεν συμβαίνει στην υπό κρίση υπόθεση. Η κατοχή του οχήματος από τον Εναγόμενο 1 κατά το χρόνο που εξερράγη η πυρκαγιά δεν του δημιουργεί ασφαλιστικό συμφέρον και ή δικαίωμα για να διεκδικήσει αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη το όχημα αυτό εκ μέρους της ιδιοκτήτριας Ενάγουσας. Περαιτέρω, σε σχέση με τα δικαιώματα ενός ασφαλισμένου για την διεκδίκηση αποζημιώσεων λόγω κατοχής του αντικειμένου της ασφάλισης, στο σύγγραμμα Colinvaux's Law of Insurance, (by Robert Merkin, 7th edition, 1997), στο οποίο έγινε αναφορά από την ευπαίδευτη συνήγορο των Εναγομένων, αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «. Possession., supports and insurance, provided that the assured has some right to enjoy the property or at least faces liability in respect of it. . Mere possession, without responsibility gives no insurable interest, as where the assured allowed timber belonging to a company to lie his land, but owed no duty to the company in respect of its safe custody, although the position was held to be different where the assured was granted possession of property by is company, coupled with a right to use it and an obligation to take reasonable care of it''. (σελ. 66) Kαι ακολούθως στις σελίδες 75 έως 76 του ιδίου συγγράμματος, αναφέρονται τα εξής: «. The principles discussed in the preceding paragraphs have been developed primarily in bailment cases. It is particularly important in the case of insurances of goods by bailees, factors, wharfingers and the like, to determine whether or not the interest of the owners is also covered, for their own interest primarily represents the amount of their liability to the owners for loss of the goods. Τhis liability, any special contract of custom apart, usually extends at common law only to loss by their negligence, so that if the goods are lost by fire and without negligence on their part, they will be unable to recover anything under a fire policy covering their interest only. Nevertheless, a bailee does have an insurable interest in his own charges, buy only in respect of accrued charges, so that he cannot recover prospective profits and charges under the policy unless he has expressly insured against loss of profits. . «.the question whether the bailee is insuring goods or liability is purely one of the construction of the policy: «A bailee can if the choose merely insure to cover his own loss or personal liability to the owner of the goods either at common law or under contract and if he does that of course he can recover no more under the policy than sufficient to make good his own personal loss." όπως ακριβώς στην υπό κρίση περίπτωση». Ακόμα στο σύγγραμμα MacGillivray on Insurance Law (10th edition, 2003), αναφέρεται ρητά ότι, «. Whether or not the possessor of property can insure it for its full value must depend upon the circumstances in which he has obtained possession, and his resulting pecuniary interest or legal responsibilities.» Περαιτέρω, στο σύγγραμμα The Law of Insurance Constracts, (by Malcolma Clarke, Julian M Burling,), αναφορικά με το συμφέρον και τα δικαιώματα κατόχου αντικειμένου ασφάλισης που ανήκει σε τρίτο πρόσωπο, αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «.there is no doubt that baileeshave an insurable interest in the property. They have rights and dutiesin respect of the property; in particular, they may be liable if the property is lost or destroyed. The requisite economic interest lies in that liability and the possible effect of that on their own assets. In a leading case of commercial bailment, Lord Wright reiterated the basic rule that the goods must be such that the insured "stands in such relation to the chattel that he may be prejudiced by is loss or damage", and continued a "warehouseman who has assumed the obligation to insure the goods while in his possession has an insurable interest, because he will be bound to answer in damages to the bailor if he has not insured and the goods have been destroyed or damaged, though apart from the special contract the warehouseman would not be responsible in respect of goods accidentally destroyed or damaged by fire while in his warehouse". No mention is made of direct economic interest in the will - being of the goods and, it should be recalled, sometimes a warehouseman or a carrier would be entitled to remuneration for the services sought to be rendered, even if the goods were destroyed. As regards the requirement of insurable interest, liability is enough to permit insurance». Στο σύγγραμμα General Principles of Insurance Ltd, (by E.R. Hardy Ivamy, 5th edition, 1986), αναφέρεται και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση, αναφορικά με την απουσία οικονομικής απώλειας στον Εναγόμενο 1 σε σχέση με τις ζημιές που υπέστη το όχημα ΕΤΤ 317, τα εξής: ".Where the assured seeks, in the event of loss by fire, to recover from the insurers sums payable under the policy, it is essential for him to show that at the time of the loss he had an insurable interest in the object destroyed. This is the crucial date; for if he had then no interest, he can have suffered no loss and is therefore entitled to no indemnity". Eνόψει των πιο πάνω νομικών αρχών συμφωνώ με τη θέση της κας Καουτζάνη ότι καμία υποχρέωση ούτε καθήκον δεν είχε ο Εναγόμενος 1 προς την Ενάγουσα, ως κάτοχος του οχήματος ΕΤΤ317 κατά ή περί την 30.12.02, και σε καμία παράλειψη δεν προέβηκε από την μη υποβολή απαίτησης προς την Εναγόμενη 2, για τις ζημιές που υπέστη το όχημα αυτό, από τη στιγμή που καμία απώλεια δεν είχε ο ίδιος υποστεί. Επίσης η Ενάγουσα κανένα αγώγιμο δικαίωμα δεν απέδειξε ότι είχε εναντίον της Εναγόμενης 2 που να απορρέει από την περιεκτική ασφάλεια που συνήψε ο Εναγόμενος 1 με την Εναγόμενη 2 ως εξηγήθηκε πιο πάνω στην παρούσα απόφαση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταληκτικά η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, την απαίτηση της εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 και ως εκ τούτου αυτή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας και υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)............................... Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο