HELLENIC BANK PUBLIC CO LTD ν. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΠΛΕΚΤΩΝ ΤΡΙΚΟΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7127/04, 19.1.2011

HELLENIC BANK PUBLIC CO LTD ν. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΠΛΕΚΤΩΝ ΤΡΙΚΟΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7127/04, 19.1.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7127/04 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC CO LTD Εναγόντων και

1. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΠΛΕΚΤΩΝ ΤΡΙΚΟΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ
2. ΜΙΧΑΛΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ
3. ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΤΟΡΝΑΡΗ Εναγομένων Ημερομηνία: 19.1.2011 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Πουμπουρίδης για Γεωργιάδης και Πελίδης Για τον Εναγόμενο 2 και 3: κα Κ. Γεωργιάδου για Μάριο Χαραλάμπους Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αυτή την αγωγή η ενάγουσα ζητά από τους εναγομένους ΛΚ5638,39 ως υπόλοιπο ενοικίου και/ή ως αποζημιώσεις για διάρρηξη συμφωνίας ενοικιαγοράς με τόκο 8% ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. Ζητά επίσης Διάταγμα για παράδοση και πώληση των αντικειμένων της ενοικιαγοράς. Εναντίον της εναγομένης 1 εκδόθηκε απόφαση στις 8.2.2005 για το πιο πάνω ποσό με τόκο 8% από 10.5.04 μέχρι εξοφλήσεως. Εναντίον της εναγομένης 3 έχει εκδοθεί διάταγμα παραλαβής. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, όπως αυτή τροποποιήθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.5.10, η ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια διαφόρων split units που αναφέρονται στο τιμολόγιο ημερ. 4.1.02 (τα αντικείμενα) τα οποία βρίσκονται στην κατοχή της εναγομένης
4. Με βάση συμφωνία ενοικιαγοράς με αρ. 106-41-144888-01 ημερ. 21.1.02 συμφωνήθηκε όπως η Hellenic Bank (Finance) Ltd ενοικιάσει στην εναγομένη 1 με την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3 υπό όρους ενοικιαγοράς με δικαίωμα αγοράς τα αντικείμενα και η εναγομένη έλαβε κατοχή τούτων αντί του ποσού των ΛΚ8602,20 συμπεριλαμβανομένων επιβαρύνσεων πλέον ΛΚ1000 δικαίωμα αγοράς. Το ενοίκιο θα πληρωνόταν με 36 μηνιαίες δόσεις των ΛΚ238,95 από 21.2.02 πλέον ΛΚ10 για δικαιώματα αγοράς. Η εναγομένη 1 μέχρι την 13.6.02 πλήρωσε ΛΚ716,85, δηλαδή τις δόσεις από 21.2.02-21.4.02, καθυστέρησε δε να πληρώσει τη δόση του μηνός Μαΐου 2002, πλέον τους τόκους καθυστερήσεων. Η Hellenic Bank (Finance) Ltd επανειλημμένα ειδοποίησε τους Εναγομένους όπως πληρώσουν την πιο πάνω καθυστερημένη δόση αλλά δεν το έπραξαν και η Hellenic Bank (Finance) Ltd με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 13.6.2002 τερμάτισαν τη Συμφωνία και κάλεσαν την εναγομένη 1 όπως προσέλθει και παραδώσει σ΄αυτούς τα Αντικείμενα και όλους τους Εναγομένους όπως πληρώσουν όλα τα οφειλόμενα από αυτούς ποσά. Η εναγομένη 1 κατέβαλε μετά τον τερματισμό κατά τις 10.5.04 μόνο το συνολικό ποσό των ΛΚ4.000,
5. Το ποσό των ΛΚ1.753,04 κάλυψε τόκους επί των καθυστερημένων δόσεων μέχρι την 10.5.04 και συνεπώς το υπόλοιπο μειώθηκε κατά ΛΚ2.246,96 και ως εκ τούτου ανέρχεται σήμερα στο ποσό των ΛΚ5.638,39 πλέον τόκο 8% από 10.5.04 (ημερομηνία τελευταίας κατάθεσης) μέχρι εξοφλήσεως. Οι εναγόμενοι παρέλειψαν και/ή αμέλησαν και/ή αρνήθηκαν μέχρι σήμερα να το εξοφλήσουν. Στην τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης τους οι εναγόμενοι 2 και 3 αρνούνται τις παραγράφους 3 και 5 και απορρίπτουν την παράγραφο 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης και ισχυρίζονται ότι: Κατά ή περί τον Μάϊο του 2002, η Λαϊκή Τράπεζα Λτδ, διόρισε ανεξάρτητο παραλήπτη διευθυντή της εναγομένης 1, τον κ. Μιχάλη Αβραάμ. Καθήκοντα του κ. Αβραάμ ήταν να διαχειρίζεται την περιουσία της εναγομένης 1, εξ΄ ολοκλήρου χωρίς οι εναγόμενοι 2 και 3 να έχουν οποιαδήποτε ευθύνη για τις πράξεις και/ή παραλείψεις του. Ο κ. Αβραάμ με ανακοίνωση του ζήτησε γραπτές προσφορές για την πώληση ολόκληρης ή μέρους της επιχείρησης της εναγομένης 1 με τα υπάρχοντα μηχανήματα, εξοπλισμό, αποθέματα και τη λειτουργήσιμη κατάσταση της εναγομένης
6. Κατά ή περί την 21.6.2002 ο εναγόμενος 2, με γραπτή προσφορά του προς τον κ. Αβραάμ, ενδιαφέρθηκε για την αγορά ολόκληρης της επιχείρησης για το κατάστημα στην οδό Αφροδίτης 39-41 (OGGI) για το ποσό των ΛΚ120.000,
7. Στην προσφορά περιλαμβάνονταν τα αντικείμενα της Έκθεσης Απαίτησης. Ο κ. Αβραάμ αρνήθηκε την προσφορά. Κατά ή περί την 10.10.2002 ο κ. Αβραάμ συμφώνησε με την Εταιρεία Conerel Retail Ltd και πούλησε το κατάστημα στην οδό Αφροδίτης 39-41 (OGGI), συμπεριλαμβανομένων και των αντικειμένων που υπήρχαν μέσα στο κατάστημα δηλαδή και των αντικειμένων της παραγράφου 2 της Έκθεσης Απαίτησης στην τιμή των ΛΚ73.000,
8. Ο κ. Αβραάμ έπρεπε να πληρώσει την ενάγουσα διότι είσπραξε τα χρήματα. Κατά ή περί την 13.6.2002 οι δικηγόροι της ενάγουσας, απέστειλαν επιστολή προς τον κ. Αβραάμ όπου τον καλούσαν να παραδώσει αμέσως στα γραφεία της ενάγουσας τα αντικείμενα της παραγράφου 2 της Έκθεσης Απαίτησης, λόγω του ότι τερμάτισαν την συμφωνία. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δεν έχουν καμία ευθύνη για το οφειλόμενο ποσό αφού υπεύθυνος ήταν ο κ. Αβραάμ που πούλησε αντικείμενα που δεν του ανήκαν αλλά εισέπραξε το ποσό. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται επίσης ότι η ενάγουσα ήταν αμελής. Λεπτομέρειες της αμέλειας φαίνονται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης. Ισχυρίζονται επίσης ότι δικαιούνται συνεισφορά από τον κ. Αβραάμ που ευθύνεται για την οφειλή λόγω κακοδιαχείρισης, λεπτομέρειες της οποίας φαίνονται στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης. Οι εναγόμενοι περαιτέρω αναφέρουν ότι, οι ενάγοντες σε άγνωστη ημερομηνία προς αυτούς έδωσαν βεβαίωση στον κ. Μιχάλη Αβραάμ διευθυντή και παραλήπτη ως αντιπρόσωπο της εναγομένης 1, που μεταξύ άλλων δήλωναν ότι καμία άλλη απαίτηση έχουν σε σχέση με τα αντικείμενα ενοικιαγοράς των πιο πάνω συμβολαίων, συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας αγωγής. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Πρώτος έδωσε μαρτυρία για τους ενάγοντες ο ΜΕ1, Σταύρος Σταύρου, γραφέας. Στα καθήκοντα του περιλαμβάνονται η παρακολούθηση των λογαριασμών πελατών, η κατάρτιση συμβολαίων ενοικιαγοράς και η φύλαξη των αρχείων της ενάγουσας. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες των split units που αναφέρονται στο τιμολόγιο ημερομηνίας 4.1.2001 (τα αντικείμενα) τα οποία βρίσκονται στην κατοχή της εναγομένης
9. Με βάση γραπτή συμφωνία ενοικιαγοράς με αριθμό 107-41-144888-01 (προηγ. Αρ. 121-129487) ημερομηνίας 21.1.2002 (τεκμήριο 5) συμφωνήθηκε όπως οι ενάγοντες ενοικιάσουν στην εναγομένη 1, υπό την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, υπό όρους ενοικιαγοράς με δικαίωμα αγοράς (with option to purchase) των αντικειμένων και η εναγομένη 1 έλαβε κατοχή τούτων αντί του συμφωνηθέντος ποσού των ΛΚ8.602,20 συμπεριλαμβανομένων επιβαρύνσεων πλέον ΛΚ10,00 δικαίωμα αγοράς υπό τους πιο κάτω όρους: (α) Τα αντικείμενα παραχωρήθηκαν στην εναγομένη 1 «υπό τύπο ενοικιαγοράς». (β) Ως ενοίκιο συνεφωνήθηκε το ποσό των ΛΚ8.602,20 συμπεριλαμβανομένων επιβαρύνσεων και ΛΚ10,00 δικαίωμα αγοράς πληρωτέο με 36 μηνιαίες δόσεις ΛΚ238,95 της πρώτης δόσεως αρχομένης την 21.2.2002 και ούτω καθ΄ εξής. (γ) Οι καθυστερημένες δόσεις θα φέρουν τόκο ίσο με το εκάστοτε ετήσιο επιτόκιο το οποίο θα καθορίζεται από το κάθε φορά δημοσιευμένο βασικό επιτόκιο της Ελληνικής Τράπεζας Λτδ προσαυξημένο κατά 5 τοις εκατό (το «περιθώριο»). Ο τόκος αυτός θα υπολογίζεται επί των καθυστερημένων δόσεων από την ημερομηνία κατά την οποία αυτές θα καθίστανται πληρωτέες μέχρι την εξόφληση τους. Σε περίπτωση που η Συμφωνία τερματιστεί ο τόκος θα υπολογίζεται επί του ολικού οφειλόμενου ποσού από την ημερομηνία κατά την οποία η Συμφωνία τερματίζεται μέχρι την ημερομηνία εξόφλησης του. Νοείται ότι οι ενάγοντες έχουν αναφαίρετο δικαίωμα να αφαιρούν από οποιανδήποτε πληρωμή πρώτα τους οφειλόμενους τόκους (δ) Οι ενάγοντες έχουν το δικαίωμα να μεταβάλλουν το βασικό επιτόκιο οποτεδήποτε η Ελληνική Τράπεζα Λτδ δημοσιεύει στον ημερήσιο τύπο νέο βασικό επιτόκιο. Οι ενάγοντες περαιτέρω, δικαιούνται να μεταβάλλουν οποτεδήποτε μέσα στα πλαίσια των νομισματικών και πιστωτικών κανόνων που ισχύουν κάθε φορά των συνθηκών της αγοράς της αξίας του χρήματος και οποιωνδήποτε μεταβολών στην οικονομική κατάσταση των εναγομένων 1 ή κατά την κρίση τους τόσο το βασικό επιτόκιο όσο και το περιθώριο με το οποίο προσαυξάνεται το εκάστοτε βασικό επιτόκιο και η αλλαγή αυτή θα είναι δεσμευτική για την εναγομένη 1 η οποία θα λαμβάνει γνώση ως προνοείται στον όρο 13 της Συμφωνίας με τον προσφορότερο κατά την κρίση των εναγόντων τρόπο και θα ισχύει από την ημερομηνία που καθορίζεται στην ειδοποίηση. (ε) Παράλειψη πληρωμής οποιασδήποτε δόσης δίνει το δικαίωμα στους ενάγοντες να τερματίσουν αμέσως τη Συμφωνία και να ζητήσουν την άμεση επιστροφή των αντικειμένων και την πληρωμή όλων των καθυστερημένων ενοικίων και οποιουδήποτε οφειλομένου ποσού συνεπεία τερματισμού της Συμφωνίας. Επίσης η εναγομένη 1 υποχρεούται να πληρώσει στους ενάγοντες όλα τα έξοδα επιδιόρθωσης και/ή συντήρησης και/ή αποκατάστασης της φθοράς των αντικειμένων καθώς επίσης και μείωση της τιμής τους (depreciation). Με δημοσίευση τους στον ημερήσιο τύπο ανακοίνωσαν ότι το επιτόκιο τους από 4.11.01 ανέρχετο σε 10.5% (βασικό επιτόκιο 5.5.% προσαυξημένο κατά 7%), από 16.12.02 σε 12% (βασικό επιτόκιο 5% προσαυξημένο κατά 7%), από 4.4.03 σε 11.5% (βασικό επιτόκιο 4.5% προσαυξημένο κατά 7%) και από 1.5.04 σε 12,5% (βασικό επιτόκιο 5,5% & προσαυξημένο κατά 7%). Το περιθώριο με το οποίο προσαυξάνεται τα εκάστοτε βασικό επιτόκιο αυξήθηκε την 1.10.02 σε 7%. Η εναγομένη 1 πλήρωσε μέχρι και την 13.6.02 το ποσό των ΛΚ716,85 δηλαδή τις δόσεις από 21.2.02 μέχρι 21.4.02, καθυστέρησε δε να πληρώσει το ποσό των ΛΚ238,95 δηλαδή τη δόση του μηνός Μαΐου, πλέον τόκοι καθυστερήσεων. Οι ενάγοντες επανειλημμένα ειδοποίησαν τους εναγομένους όπως πληρώσουν την πιο πάνω καθυστερημένη δόση αλλά αυτοί τίποτε δεν έκαναν και οι ενάγοντες με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 13.6.2002 τερμάτισαν την Συμφωνία και κάλεσαν την εναγομένη 1 όπως προσέλθει και παραδώσει σ΄ αυτούς τα αντικείμενα και όλους τους εναγομένους όπως πληρώσουν όλα τα οφειλόμενα από αυτούς ποσά. Η εναγομένη 1 κατέβαλε μετά τον τερματισμό κατά τις 10.5.04 μόνο το συνολικό ποσό των ΛΚ4.000,
10. Το ποσό των ΛΚ1.753,04 κάλυψε τόκους επί των καθυστερημένων δόσεων μέχρι την 10.5.04 και συνεπώς το υπόλοιπο μειώθηκε κατά ΛΚ2.246,96 και ως εκ τούτου ανέρχεται σήμερα στο ποσό των ΛΚ5.638,39 πλέον τόκο 8% από 10.5.04 (ημερομηνία τελευταίας κατάθεσης) μέχρι εξοφλήσεως, ποσό το οποίο οι εναγόμενοι παρέλειψαν μέχρι σήμερα να εξοφλήσουν. Ο ΜΕ1 κατέθεσε τα τεκμήρια 2 και 3, καταστάσεις λογαριασμού και τα τεκμήρια 4, 5, 6, 7,
11. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι σύμφωνα με το τεκμήριο 3 που κατέθεσε έγιναν πληρωμές. Γνωρίζει δε ότι διορίστηκε διαχειριστής της εναγομένης 1 αλλά όχι πότε. Σε σχέση με τα αντικείμενα της ενοικιαγοράς ανέφερε πως «αν δεν κάνει λάθος» είχε γίνει γραπτή συμφωνία με το Μιχάλη Αβραάμ και την τράπεζα η οποία τον εξουσιοδότησε να πουλήσει για να πάνε τα λεφτά έναντι του χρέους του. Σε ερώτηση αν αυτή ήταν γραπτή απάντησε πως ο ίδιος δεν την έχει. Πότε πιστώθηκαν τα συμβόλαια με το ποσό φαίνεται στην κίνηση του τεκμηρίου
12. Η μια πληρωμή των ΛΚ4000 έγινε στις 10.5.
13. Η τράπεζα δεν ευθύνεται για το γεγονός ότι πέρασαν δύο χρόνια για την πώληση των αντικειμένων γιατί αυτά δεν ήταν στην κατοχή της. Η εταιρεία ήταν υπό διάλυση. Σε υποβολή ότι παρά το ότι τον Σεπτέμβρη του 2002 τα αντικείμενα πωλήθηκαν σε ιδιώτη και τα λεφτά εισπράχθηκαν από τον Αβραάμ η τράπεζα δέχθηκε την πληρωμή το 2004 απάντησε πως δεν γνωρίζει πότε πωλήθηκαν. Κατέθεσε το τεκμήριο 6 για να αποδείξει πως ο νόμιμος τόκος είναι 12.5% αλλά η τράπεζα ζητά μόνο 5.50%. Η τράπεζα δεν ευθύνεται για την οποιαδήποτε καθυστέρηση. Αρνήθηκε υποβολή ότι ήταν αμελείς. Η ΜΕ2 ήταν η Εύη Καρακάννα. Ήταν μάρτυρας στο συμβόλαιο ενοικιαγοράς και οι δύο εγγυητές υπέγραψαν στη παρουσία της. Στο συμβόλαιο είναι συνημμένο το τιμολόγιο, τεκμήριο
14. Η ΜΕ2 δεν αντεξετάστηκε. Ως μοναδικός μάρτυρας για την υπεράσπιση κατέθεσε ο εναγόμενος 2, ΜΥ
15. Ανέφερε, μεταξύ άλλων ότι, περί τον Μάϊο του 2002, η Λαϊκή Τράπεζα Λτδ, διόρισε ανεξάρτητο παραλήπτη της Εναγόμενης 1, τον κ. Μιχάλη Αβραάμ. Μέσα στα καθήκοντα του κ. Αβραάμ ήταν να διαχειρίζεται την περιουσία της εναγόμενης 1, εξ ολοκλήρου χωρίς να έχει ο ίδιος και η εναγόμενη 3, οποιαδήποτε ευθύνη για τις πράξεις και/ή παραλείψεις του. Επίσης δεν είχαν κανένα δικαίωμα να διαχειριστούν ή να εκφράσουν άποψη στη διαχείριση, αφού τους απέλυσε από διευθυντές και απαγόρευσε την είσοδο τους στα γραφεία και εγκαταστάσεις της εναγόμενης
16. Ο κ. Αβραάμ με γραπτή ανακοίνωση του, όπως δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες και του στάληκε με τηλεομοιότυπο, ζήτησε γραπτές προσφορές για την πώληση της επιχείρησης της εναγόμενης 1 με τα υπάρχοντα μηχανήματα, εξοπλισμό, αποθέματα και τη λειτουργία της εναγόμενης 1, τεκμήριο
17. Σύμφωνα με το τελευταίο οι προσφορές μπορεί να ήταν για την αγορά ολόκληρης της επιχείρησης ή μέρους της. Περί την 21.6.2002 με γραπτή του προσφορά προς τον κ. Αβραάμ, ενδιαφέρθηκε για την αγορά ολόκληρης της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένου και του καταστήματος στην οδό Αφροδίτης 39-41 (OGGI) για το ποσό των ΛΚ120.000,00 (€205.032,17). Στην πιο πάνω προσφορά συμπεριλαμβάνονταν και τα αντικείμενα της παραγράφου 5 της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης. Ο κ. Αβραάμ αρνήθηκε την πιο πάνω προσφορά του. Περί την 16.7.2002 και 22.7.2002 και πάλι επανέλαβε το ενδιαφέρον του για την αγορά του καταστήματος στην οδό Αφροδίτης 39-41 (OGGI), συμπεριλαμβανομένων και των αντικειμένων της παραγράφου 5 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Κατέθεσε ως τεκμήριο 13 αντίγραφα των προσφορών του. Περί την 5.8.2002 ο κ. Αβραάμ με επιστολή του τεκμήριο 14 αποδέχθηκε με όρους την πρόταση του, συμπεριλαμβανομένου και του όρου της επιστολής του ημερ. 22.7.2002 για την πλήρη εξόφληση των συμβολαίων των Εναγόντων και απαλλαγή από οποιεσδήποτε υποχρεώσεις και/ή δικαιώματα απορρέουν από αυτά (τεκμήριο 14). Περί την 10.10.2002 ο κ. Αβραάμ συμφώνησε με την εταιρεία Conerel Retail Ltd της οποίας ο ΜΥ1 είναι διευθυντής και πώλησε το κατάστημα OGGI συμπεριλαμβανομένων και των αντικειμένων που υπήρχαν μέσα στο κατάστημα, δηλαδή τα αντικείμενα της παραγράφου 5 της τροποποιημένης έκθεσης Απαίτησης στην τιμή των ΛΚ73.000,00 (€124.727,90), αποδεχόμενος την πρόταση του και την πλήρη απαλλαγή των εγγυητών. Ο λόγος που το ποσό ήταν μόνο ΛΚ73.000,00 (€124.727,90) ήταν διότι αγόρασε μόνο το κατάστημα OGGI. Κατέθεσε ως τεκμήριο 16, απόδειξη από τη Λαϊκή Τράπεζα. Ο κ. Αβραάμ, με βάση την αποδοχή της προσφοράς και την είσπραξη των χρημάτων, θα έπρεπε να πληρώσει τους ενάγοντες για τα πιο πάνω αντικείμενα. Λίγο πριν αρχίσει η ακρόαση της παρούσας αγωγής η δικηγόρος κ. Κίτσα Γεωργιάδη που χειρίζεται την παρούσα υπόθεση εκ μέρους του δικηγόρου του ΜΥ1 κ. Μάριου Χαραλάμπους, ζήτησε από τους δικηγόρους των εναγόντων να την εφοδιάσουν με απόδειξη ότι πληρώθηκε το ποσό των ΛΚ4.000,00 (€6.834,40). Οι δικηγόροι των εναγόντων την εφοδίασαν με τη βεβαίωση, τεκμήριο 17, στην οποία οι ενάγοντες παραδέχονται πως εισέπραξαν το πιο πάνω ποσό και δηλώνουν ότι καμία άλλη απαίτηση δεν έχουν σε σχέση με τα αντικείμενα των δύο συμβολαίων συμπεριλαμβανομένων και των αντικειμένων της παραγράφου 5 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης και της παρούσας αγωγής. Στις 13.6.002 οι δικηγόροι των εναγόντων απέστειλαν την επιστολή τεκμήριο 4 προς τον κ. Αβραάμ, με την οποία τον καλούσαν να παραδώσει αμέσως στα γραφεία των εναγόντων τα αντικείμενα της παραγράφου 5 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης λόγω του ότι τερμάτισαν την συμφωνία. Προς ενίσχυση της πιο πάνω αμέλειας των εναγόντων, κατά ή περί την 7.5.2003 οι δικηγόροι των εναγόντων απέστειλαν εκ νέου επιστολή προς τον κ. Αβραάμ, τεκμήριο 18, με την οποία και πάλι μεταξύ άλλων καλούσαν τον ίδιο τον κ. Αβραάμ (α) να παραδώσει αμέσως στα γραφεία τους τα αντικείμενα των συμβολαίων 107-41-144722-01 και 107-41-144888-01 δηλαδή συμπεριλαμβανομένων και των αντικειμένων της παρούσας αγωγής και (β) να καταβάλει όλα τα από αυτόν οφειλόμενα ποσά για τα πιο πάνω αντικείμενα ενοικιαγοράς ως αυτά αναφέρονται στο τεκμήριο
18. Η εταιρεία Conerel Retail Ltd, έχει πληρώσει τον κ. Αβραάμ για τα αντικείμενα και οι ενάγοντες θα έπρεπε από την αρχή να θέσουν τέτοιους μηχανισμούς ούτως ώστε να προστατεύσουν την ιδιοκτησία των αντικειμένων τους. Είναι φανερό ότι οι ενάγοντες επικοινωνούσαν πάντοτε με τον κ. Αβραάμ και θα έπρεπε να είναι σε θέση να γνωρίζουν από τον ίδιο αλλά και από δικούς τους μηχανισμούς ότι τα συγκεκριμένα αντικείμενα είχαν πωληθεί από τον Οκτώβριο του 2002, και ότι τα χρήματα είχαν εισπραχθεί. Ο ΜΥ1 αμφισβήτησε το δικαίωμα του κ. Αβραάμ να πωλήσει τα αντικείμενα τα οποία ενώ πωλήθηκαν τον Οκτώβρη του 2002 ζητούν οι ενάγοντες 7 μήνες μετά. Διερωτήθηκε δε γιατί δεν ενημερώθηκαν οι δικηγόροι τους αν έδωσαν τέτοια εξουσιοδότηση και γιατί ο ΜΕ1 αναφέρει πως ζητούν παράδοση των αντικειμένων αφού φαίνεται από τη μαρτυρία του ότι γνωρίζουν ότι τα αντικείμενα είχαν πωληθεί. Ο ΜΥ1 ισχυρίζεται πως δεν ευθύνεται για το υπόλοιπο της αγωγής (αλλά ο κ. Αβραάμ) και ότι οι ενάγοντες υπήρξαν αμελείς γιατί στρέφονται εναντίον του ενώ γνωρίζουν ότι ο κ. Αβραάμ ήταν ο παραλήπτης της εναγομένης 1 ενώ δεν εξήγησαν στο Δικαστήριο τι έκαναν δύο χρόνια πριν κινήσουν την αγωγή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως η ενάγουσα δήλωσε στον Αβραάμ ότι δεν είχε άλλη απαίτηση σε σχέση με τα αντικείμενα της αγωγής, σύμφωνα με το τεκμήριο
19. Δεν γνωρίζει την ημερομηνία του τεκμηρίου
20. Η επιστολή παραδόθηκε από το συνήγορο της ενάγουσας προς τη συνήγορο του όταν ζητήθηκε να αποδειχθεί ποιο ποσό είχε κατατεθεί. Δεν γνωρίζει πότε συντάχθηκε ή δόθηκε. Σε ερώτηση αν με την παράδοση των εμπορευμάτων ξοφλήθηκε το χρέος απάντησε πως ήταν θέμα του Αβραάμ και της τράπεζας. Μετά το τέλος της μαρτυρίας οι συνήγοροι αγόρευσαν. Έχω θέσει ενώπιον μου όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο ΜΕ1 έδωσε την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι δεν γνώριζε τα γεγονότα της υπόθεσης και δεν είχε προσωπική ανάμειξη στην υπόθεση. Επιπρόσθετα ο μάρτυρας υπέπεσε σε σημαντικές αντιφάσεις κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του. Και διευκρινίζω: Ενώ κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι τα αντικείμενα της ενοικιαγοράς βρίσκονται στην κατοχή της εναγομένης 1 ζητώντας διάταγμα παράδοσης και ή πώλησης τους κατά την αντεξέταση του προέκυψε για πρώτη φορά ότι γνώριζε ότι τα αντικείμενα πωλήθηκαν χωρίς να είναι σε θέση να αναφέρει πότε. Για πρώτη δε φορά ανέφερε στο Δικαστήριο, κατά την αντεξέταση του, ότι γνωρίζει ότι είχε γίνει κάποια γραπτή συμφωνία με τον διαχειριστή της εναγομένης 1 και την τράπεζα η οποία τον εξουσιοδότησε να πουλήσει τα αντικείμενα. Συμφωνία βέβαια, σε σχέση με την σύναψη της οποίας δεν ήταν βέβαιος, τη φύση της οποίας δεν μπορούσε να προσδιορίσει, ούτε και είχε στην κατοχή του. Η απάντηση του δε στην υποβολή ότι δεν υπήρχε εξουσιοδότηση ότι δεν αναφέρεται για να μην καθυστερούν αφού τα εμπορεύματα έχουν πωληθεί δεν πείθει. Ενδεικτικό των ανακριβειών οι οποίες διέπουν τη μαρτυρία του μάρτυρα είναι ότι ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ο τόκος τον οποίον ζητά η τράπεζα είναι 8%, στο τεκμήριο 2 που κατέθεσε αναφέρεται επιτόκιο 5.5.%. Και ενώ επιβεβαίωσε κατά την αντεξέταση του ότι η τράπεζα ζητά 5.5.% ανέφερε ότι έχει καταθέσει το τεκμήριο 6 για να δείξει ότι ο νόμιμος τόκος είναι 12.5%. Είναι δε γεγονός ότι το οφειλόμενο υπόλοιπο στο τεκμήριο 3 που έχει καταθέσει ο μάρτυρας διαφέρει από αυτό του τεκμηρίου 2, χωρίς να έχει δώσει κάποια εξήγηση σε σχέση με αυτή τη διαφορά. Έχοντας κατά νου τις ανακρίβειες και τη σύγχυση κάτω από την οποία τελούσε ο ίδιος ο ΜΕ1 δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Η μαρτυρία της ΜΕ2 ήταν τυπική και την αποδέχομαι. Εξάλλου αυτή δεν αμφισβητήθηκε. Ο εναγόμενος 2, ΜΥ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σταθερή και δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση του. Σημειώνω βεβαίως πως ουδεμία βαρύτητα μπορεί να δοθεί στις νομικές θέσεις του μάρτυρα που αφορούν τα γεγονότα που έχει καταθέσει. Σε σχέση με το τεκμήριο 17 το οποίο έχει καταθέσει ο μάρτυρας θεωρώ ότι μπορεί να του αποδοθεί βαρύτητα. Έχω ειδικότερα υπόψη ότι οι συνήγοροι υπεράσπισης παραδέχθηκαν το περιεχόμενο του τεκμηρίου κατά την αγόρευση τους. Οφείλω να αναφέρω ότι η θέση των συνηγόρων της ενάγουσας στην αγόρευση τους ότι ο εναγόμενος 2 ψεύδεται ότι κατείχε το έγγραφο πριν αρχίσει η ακρόαση, δεν του υπεβλήθηκε κατά την αντεξέταση του. Ούτε βεβαίως και του υπεβλήθηκε ότι το έγγραφο δεν του παραδόθηκε από το συνήγορο της ενάγουσας. Δεν συμφωνώ με τη θέση των συνηγόρων των εναγόντων ότι το περιεχόμενο του τεκμηρίου 17 δεν διαφέρει από την παράγραφο 9 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης των εναγόντων. Αυτό φαίνεται από μια απλή ανάγνωση του τεκμηρίου
21. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο του τεκμηρίου 17: «ΒΕΒΑΙΩΣΗ Πήραμε από τον κ. Μιχάλη Αβραάμ, Διευθυντή και Παραλήπτη ως αντιπρόσωπο της εταιρείας Βιομηχανία Πλεκτών Τρικόζα Λτδ, το ποσό των Λ.Κ. 5.500 έναντι του χρέους που οφείλεται δυνάμει των συμβολαίων ενοικιαγοράς 107-41-144888-01 και 107-41-144722-01 που σύναψε η αναφερόμενη εταιρεία με την Ελληνική Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ. Το ποσό των Λ.Κ.5,500 αντιπροσωπεύει τη σημερινή αξία των αντικειμένων ενοικιαγοράς των πιο πάνω συμβολαίων. Συγκεκριμένα ποσό Λ.Κ.4000 αφορά τα αντικείμενα του συμβολαίου 107-41-144888-01 και ποσό Λ.Κ. 1.500 αφορά τα αντικείμενα ενοικιαγοράς του συμβολαίου 107-41-144722-
22. Δηλώνουμε, περαιτέρω, ότι καμιά άλλη απαίτηση έχουμε σε σχέση με τα αντικείμενα ενοικιαγοράς των πιο πάνω συμβολαίων. ΒΕΡΥ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ MANDO PAPAGEORGHIOU MATSI Ελληνική Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ». Πέραν του ότι έγινε παραδεκτή η πιο πάνω δήλωση, έχω υπόψη ότι η δήλωση έγινε από τραπεζικούς υπαλλήλους που δεν είχαν οποιοδήποτε κίνητρο να παραποιήσουν τα γεγονότα καθώς και το ότι είναι γραπτή και δεν χωρεί αμφιβολία για την ακριβή μεταφορά της. Θεωρώ δε ότι είναι δίκαιο να της αποδοθεί βαρύτητα για να έχει το Δικαστήριο την ορθή εικόνα των γεγονότων, εφόσον οι ενάγοντες επέλεξαν για τους δικούς τους λόγους να μην παρουσιάσουν το πιο πάνω έγγραφο. Παρά το ότι έχω απορρίψει τη θέση των εναγόντων θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο το τεκμήριο 17 θα μπορούσε να απαλλάξει τους εναγομένους 2 και 3 από τις υποχρεώσεις τους ως εγγυητές. Οι συνήγοροι υπεράσπισης εισηγήθηκαν ότι το ποσό των ΛΚ4000 που λήφθηκε από την πώληση των αντικειμένων δεν ξοφλούσε το συμβόλαιο και δεν απάλλασσε τους χρεώστες τόσο με βάση τη μαθηματική πράξη όσο και με βάση το νομικό πλαίσιο που διέπει τις συμβάσεις ενοικιαγοράς. Η πιο πάνω εισήγηση παραγνωρίζει την ύπαρξη του τεκμηρίου 17 σε σχέση με την ερμηνεία του οποίου οι συνήγοροι υπεράσπισης δεν είχαν τίποτε να αναφέρουν. Έχω την άποψη πως με βάση το λεκτικό του τεκμηρίου 17 η ενάγουσα έχει εγκαταλείψει οποιαδήποτε απαίτηση πέραν του ποσού που έχει εισπραχθεί αναφορικά με το επίδικο συμβόλαιο ενοικιαγοράς σε σχέση με τον πρωτοφειλέτη. Στο σύγγραμμα «The Law of Hire-Purchase» by A.G. Guest αναφέρονται τα ακόλουθα κάτω από τον τίτλο «Waiver of Payment», στη σελ. 148: "But where the owner agrees to remit for all time the payment by the hirer of part of the sums due from him, there is no reason why this promise should not be considered to give rise to an estoppel which has permanent effect". Περαιτέρω, θεωρώ ότι η ύπαρξη του τεκμηρίου 17 ενδεχομένως να εντάσσει την παρούσα στις περιπτώσεις όπου ο χρεώστης απαλλάσσεται με βάση συμφωνία για απαλλαγή και την πληρωμή του ποσού που έχει συμφωνηθεί (accord and satisfaction). Σύμφωνα με το σύγγραμμα «The Law of Contract» 6th Ed, βλ. G.H. Treitel, "an accrued debt can only be discharged by accord and satisfaction". Στην παρούσα υπάρχει τόσο η δήλωση της απαλλαγής από άλλη απαίτηση πέραν της αξίας των αντικειμένων (accord) όσο και η πληρωμή της αξίας των αντικειμένων (satisfaction). Συνεπακόλουθα, εφαρμόζοντας τις πρόνοιες του άρθρου 92 του περί Συμβάσεως Νόμου απαλλάσσονται και οι εγγυητές αφού «πράξη ή παράλειψη του πιστωτή, η οποία επιφέρει κατά νόμο απαλλαγή του πρωτοφειλέτη, απαλλάσσει και τους εγγυητές από κάθε ευθύνη». Υπό το φως των πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της ενάγουσας ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.). Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο