Liberty Life Insurance Public Company Ltd ν. Κωνσταντίνου Αντωνιάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 3069/06, 20 Ιανουαρίου, 2011

(1998)1 Α.Α.Δ. 2255). Εξέτασα με προσοχή την αίτηση των Εναγόντων έχοντας κατά νου τις θέσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών καθώς και τις αναφερθείσες αρχές που διέπουν το ζήτημα. Εκτιμώ ότι η απόφαση του Πρωτοκολλητή επί όλων των κονδυλίων που αμφισβητήθηκαν είναι ορθή. Ειδικότερα: α) Ένσταση που σχετίζεται με τον τόκο Η απόφαση του Πρωτοκολλητή να επιδικάσει τόκο στα ψηφισθέντα έξοδα ήταν καθ' όλα έγκυρη και επιτρεπτή. Ορθά έκρινε ο Πρωτοκολλητής ότι, κατά τη διαδικασία ψήφισης των εξόδων, ασκεί οιωνεί δικαστική λειτουργία (βλ. Evand Promotions Ltd κ.ά ν. Rutman

(1999)1 A.A.Δ. 568, Στέφανη και Ολυμπία Αττεσλή, Πολιτική Αίτηση Αρ. 43/2009 ημερ. 2.7.2009 και Pavlos Varellas Trading Co. Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας - ανωτέρω - ). Στην τελευταία, μάλιστα υπόθεση απασχόλησε την ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου παρόμοιο ζήτημα. Κατά πόσο, δηλαδή, η επιδίκαση τόκων επί των δικηγορικών εξόδων εμπίπτει στην αρμοδιότητα του επιτετραμένου της ψήφισης των εξόδων. Αποφασίστηκε, ότι η επιδίκαση τόκων επί των δικηγορικών εξόδων είναι δυνατή σε δικαστικές διαδικασίες οι οποίες εμπίπτουν εντός του ορισμού της αγωγής, όπως είναι, ασφαλώς, η εξεταζόμενη υπόθεση. β) Ένσταση σε σχέση με το ύψος του ποσού των χαρτοσήμων που επικολλήθηκαν στο βιβλίο ψήφισης εξόδων Για το ζήτημα αυτό ο Πρωτοκολλητής εξήγησε πως το δικαστικό τέλος που πρέπει να καταβάλλεται για την ψήφιση των εξόδων καθορίζεται από Διαδικαστικό Κανονισμό της 19ης Νοεμβρίου 2007. Το τέλος, όπως αναφέρει, αφού επικολληθεί στο σχετικό μητρώο, περιέρχεται στα κρατικά ταμεία υπό μορφή χαρτοσήμων. Επιδικάζεται στον αιτητή - και με αυτό τον τρόπο του επιστρέφεται - μαζί με την ψήφιση του καταλόγου εξόδων. Συνεχίζοντας ο Πρωτοκολλητής, σημειώνει πως το σχετικό τέλος θα μπορούσε να μειωθεί «αν φαίνεται ότι ο κατάλογος είναι υπερβολικά εξογκωμένος, οπόταν δεν θα ήταν σωστό ο καθ' ου να επιβαρυνθεί την πληρωμή των χαρτοσήμων». Στην εξεταζόμενη περίπτωση, έκρινε πως ο κατάλογος που υποβλήθηκε δεν ήταν διογκωμένος σε τέτοιο βαθμό ώστε να δικαιολογείται η απόρριψη ή μείωση του συγκεκριμένου κονδυλίου. Βρίσκω πως ήταν καθ' όλα επιτρεπτή η απόφαση του Πρωτοκολλητή για το συγκεκριμένο ζήτημα. Δεν στοιχειοθετήθηκε λόγος που να δικαιολογεί την επέμβαση του Δικαστηρίου. Υπενθυμίζω την ευρεία διακριτική εξουσία που διατηρεί ο Πρωτοκολλητής και την απροθυμία του Δικαστηρίου να αναθεωρεί, χωρίς καλό λόγο, κονδύλια που επιτρέπει. γ) Εισήγηση για εξόφληση των εξόδων Σε σχέση με τον ισχυρισμό για εξόφληση, η αιτήτρια κατάθεσε δέσμη από επιταγές (τεκμήριο Β στη διαδικασία ψήφισης) καθώς και μια προσωρινή χρεωστική σημείωση για είσπραξη ποσού €10.000 (τεκμήριο Α), χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένη υπόθεση. Ο Πρωτοκολλητής υπόδειξε στην απόφαση του το γεγονός και ορθά έκρινε πως τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσίασε η αιτήτρια δεν στοιχειοθετούσαν τον ισχυρισμό για εξόφληση του επίδικου καταλόγου. Ο συνήγορος της αιτήτριας, υποστήριξε πως ο Πρωτοκολλητής όφειλε να αναβάλει τη διαδικασία και να ζητήσει περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία, αφού έκρινε ότι οι αποδείξεις που παρουσίασαν δεν ήταν ικανοποιητικές. Τέτοιο αίτημα - για αναβολή - δεν προκύπτει από τα πρακτικά που τηρήθηκαν, όπως παρουσιάστηκαν από την αιτήτρια στο Δικαστήριο με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Στο πρακτικό που αφορά τη συγκεκριμένη ένσταση, ο συνήγορος κατέληξε με την ακόλουθη εισήγηση: «κ. Τεουλίδης: Προχωρούμε να καταθέσουμε αυτές τις επιταγές. Εμείς λέμε ότι το ποσό έχει εξοφληθεί και είναι θέμα πλέον να αποφασίσει ο Πρωτοκολλητής κατά πόσο θα θεωρήσει ή όχι εξοφληθέν το ποσό. Αν θεωρήσει ότι δεν έχει εξοφληθεί, να προχωρήσει στην ψήφιση». Από την πιο πάνω δήλωση, είναι φανερό πως η αιτήτρια παρουσίασε τα στοιχεία που είχε διαθέσιμα χωρίς την επιφύλαξη προσκόμισης περαιτέρω αποδείξεων και ορθά ο Πρωτοκολλητής θεώρησε πως δεν υπήρχε αναφορά σε συγκεκριμένη υπόθεση. Ο Πρωτοκολλητής είχε καθήκον να πιστοποιήσει τα έξοδα και ορθά προχώρησε με την ψήφιση τους. Με δεδομένο πως δεν υπήρχε συμφωνία μεταξύ της αιτήτριας και του δικηγόρου τους ως προς την αμοιβή τους, η ενδεδειγμένη οδός για τον καθορισμό της ήταν η διαδικασία που ακολουθήθηκε. Ακόμα και στην υποθετική περίπτωση που θα δεχόταν ο Πρωτοκολλητής ότι κάποια από τα ποσά που πληρώθηκαν αφορούσαν τη συγκεκριμένη υπόθεση και πάλι θα έπρεπε να πιστοποιήσει τα έξοδα. Δεν ήταν, συνεπώς, στη σφαίρα εξουσίας του Πρωτοκολλητή να αποφασίσει εάν η αιτήτρια εξόφλησε τα έξοδα των καθ' ων. Καθήκον του ήταν να πιστοποιήσει τα έξοδα που δικαιούνται και αυτό έπραξε.» Επαναλαμβάνω και υιοθετώ τα ανωτέρω, προσθέτοντας μόνο ότι σε πρόσφατη απόφαση του ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Μ. Χριστοδούλου, έκρινε ως ορθή την απόφαση του Πρωτοκολλητή να επιβάλει τόκο στα ψηφισθέντα έξοδα (βλ. Liberty Life Insurance Co Ltd v. Δέσπως Παρασκευαΐδου κ.ά., Απόφαση Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ. 26.10.2010 στην αγωγή αρ. 8522/04)». Υιοθετώ τα ανωτέρω, επισημαίνοντας πως δεν έχει τεθεί οτιδήποτε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της αιτήτριας που θα μπορούσε να διαφοροποιήσει την κρίση μου για τα εγειρόμενα ζητήματα. Πρόκειται για πανομοιότυπες ενστάσεις, οι οποίες ηγέρθηκαν από το συνήγορο της αιτήτριας σε όλες τις διαδικασίες επιψήφισης εξόδων από τον Πρωτοκολλητή και δεν βρίσκω να συντρέχει βάσιμος λόγος για να αποστώ από τα προαποφασισθέντα. Για τους πιο πάλω λόγους η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον της αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ............ Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο