Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών ν. Μανώλη Χριστοφή, Αρ. Αίτησης: 885/07, 28  Ιανουαρίου, 2011

(1)και 3, στο άρθρο 52 (2β) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπως έχει τροποποιηθεί από το Ν. 68/87στον Θεσμό 79 των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 άρθρο 21 και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Πόπης Χριστοφόρου υπαλλήλου της αιτήτριας στην οποία ένορκη δήλωση φαίνονται τα γεγονότα. Στις 28.6.2007 εκδόθηκε απόφαση από τον διαιτητή ο οποίος είχε διορισθεί από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ' ου η αίτηση και της υποθήκης Υ11682/04 για το ποσό των ΛΚ100,959.14 με τόκο προς 7,50% ετησίως από 28/6/2007 μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΛΚ50 έξοδα. Η σχετική απόφαση επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση. Παρά το γεγονός ότι η απόφαση γνωστοποιήθηκε στον καθ' ού η αίτηση εν τούτοις μέχρι σήμερα δεν έχει πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Η δήλωση γνωστοποίησης προς τον καθ'ου η αίτηση επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην Ένορκη Δήλωση. Τα αιτούμενα διατάγματα θα πρέπει να εκδοθούν, λέγει, για να μπορέσει να προχωρήσει σε εκτέλεση της απόφασης του διαιτητή. Ο καθ' ού η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισε στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.4, επί των άρθρων 10, 6, 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, τις Διατάξεις 78 και 79 των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, τις Διατάξεις 33, 34, 48 και 49 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και της εγγενούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης όπως αυτοί καταγράφονται στην ειδοποίηση είναι οι ακόλουθοι: «Α. Η απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση των άρθρων 1, 6 και 10 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.

1. Β. Ο Διαιτητής διεξήγαγε την διαδικασία διαιτησίας με παράπονο και παράτυπο τρόπο καθόσον ειδοποίησε τον Καθ' ού η Αίτηση να παραστεί στη διαδικασία και ουσιαστικά του ανήγγειλε την απόφαση την ίδια ημέρα χωρίς να διεξαχθεί καμία διαδικασία και χωρίς να έχει το δικαίωμα και ή την ευκαιρία διορισμού Δικηγόρου. Γ. Ουδέποτε γνωστοποιήθηκε η απόφαση στο Καθ' ου η Αίτηση ώστε να μπορέσει να ασκήσει το δικαίωμα Έφεσης, εναντίον της απόφασης. Δ. Ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέποτε συγκατατέθηκε στην παραπομπή οιασδήποτε διαφοράς σε Διαιτησία. Ε. Δεν εφαρμόζεται το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρείων Νόμου 22/85 στον Καθ' ου η Αίτηση επειδή δεν είναι και ουδέποτε υπήρξε μέλος της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών.» Τα γεγονότα της ένστασης φαίνονται στην ένορκο δήλωση του ίδιου του καθ' ου η αίτηση η οποία είναι επισυνημμένη στην ένσταση. Λέγει ότι παράτυπα και αντικανονικά ειδοποιήθηκε για να παρουσιαστεί σε διαδικασία αναφορικά με διαφορά που αφορά τους αιτητές. Χωρίς να του εξηγηθεί η διαδικασία και χωρίς να ερωτηθεί ή να του δοθεί η δυνατότητα διορισμού δικηγόρου ο διαιτητής ανάγγειλε σε αυτόν την απόφαση του. Θα έπρεπε να ειδοποιηθεί δεόντως πριν την έναρξη της διαδικασίας και πριν την έκδοση της απόφασης, έτσι ώστε να εμφανιστεί και υπερασπιστεί τον εαυτό του. Αντίθετα, απλά ο διαιτητής του ανάγγειλε την απόφαση του. Ουδέποτε αποδέχθηκε τον διορισμό του Ανδρέα Αντωνιάδη ως Διαιτητή επειδή δεν του δόθηκε ειδοποίηση ότι πρόκειται να παραπεμφθεί η προειρημένη διαφορά σε Διαιτησία. Ουδέποτε παρέλαβε από οποιοδήποτε οιονδήποτε έγγραφο αναφορικά με τη διαιτησία πλην της αίτησης για εγγραφή της απόφασης. Δεν πρέπει να εγκριθεί η εγγραφή της απόφασης Διαιτησίας χωρίς να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι έχει ειδοποιηθεί από τον Διαιτητή για την παραπομπή της διαφοράς σε Διαιτησία κατά τη διαδικασία της Διαιτησίας. Όταν εμφανίστηκε απλά ο Διαιτητής του ανάγγειλε την απόφαση της ίδιας ημέρας και δεν της δόθηκε το συνταγματικό δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ουδέποτε του δόθηκε γραπτό κείμενο της απόφασης Διαιτησίας από τον Διαιτητή και ουδέποτε του γνωστοποιήθηκε η απόφαση ώστε να μπορέσει να ασκήσει το δικαίωμα έφεσης εναντίον της απόφασης. Η διαιτητιή απόφαση ημερομηνίας 28/6/07 θα πρέπει να ακυρωθεί και να εγκριθεί η εγγραφή της εναντίον του καθ' ότι δεν έχει ακολουθηθεί η προβλεπόμενη στο Νόμο και στους Κανονισμούς Διαδικασία. Στις 10/11/09 η πλευρά της Αιτήτριας καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση για γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την καταχώριση της Αίτησης της. Ισχυρίζεται η Πόπη Χριστοφόρου στην συμπληρωματική της ένορκη δήλωση ότι όλα τα θέματα τα οποία θέτει ο καθ' ού η αίτηση στην ένσταση του αλλά και στην ένορκη του δήλωση ετέθησαν με την αίτηση διά κλήσεως του ημερομηνίας 14/10/08 και με την ένορκη δήλωση του που τη συνόδευε. Με απόφαση του το δικαστήριο ημερομηνίας 3/7/09 αποφάσισε τελεσίδικα τα κάτωθι θέματα: Α) ότι ο καθ' ού η αίτηση ειδοποιήθη δεόντως. Β) ότι ο καθ' ου η αίτηση έλαβε μέρος στη διαδικασία και ήτο παρών μέχρι που ο διαιτητής απεφάσισε και του ανάγγειλε την απόφαση. Γ) ότι του δόθηκε η ευκαιρία να ακουστεί Δ) ότι εδόθη στον καθ' ου η αίτηση και γραπτή γνωστοποίηση της απόφασης του διαιτητή. Ε) Εκρίθη ο καθ' ου η αίτηση αντιφατικός/και αναξιόπιστος σε όλα τα σημεία της μαρτυρίας του. Νομική Πτυχή O οφειλέτης Μανώλης Χριστοφή, καθ' ου η αίτηση στην παρούσα υπόθεση, καταχώρησε αίτηση στις 14/10/08 ζητώντας από το Δικαστήριο διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η απόφαση διαιτησίας ημερομηνίας 28/6/
2. Στην αίτηση αυτή ηγέρθηκαν τα ίδια ακριβώς θέματα και το Δικαστήριο στις 3/7/2009 έκδωσε απόφαση απορρίπτοντας την αίτηση με το ακόλουθο σκεπτικό: «Ο Αιτητής Μανώλης Χριστοφή στην ένορκο του δήλωση, σε πολύ καθαρή γλώσσα, είπε στην παράγραφο 5 της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 14.10.2008 ότι στην διαιτησία που εμφανίστηκε δεν του επετράπη να αναφέρει οτιδήποτε, ούτε να υπερασπιστεί, ούτε να διορίσει δικηγόρο. Αντίθετα ο διαιτητής του ανάγγειλε την απόφαση του. Επίσης στην παράγραφο 7 της ίδιας ένορκης δήλωσης επαναλαμβάνει πολύ ξεκάθαρα την φράση «απλά ο διαιτητής του ανάγγειλε την απόφαση του.» Το ότι εμφανίστηκε την ημέρα της διαιτησίας είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός από την ένορκο του δήλωση. Επίσης η μαρτυρία του επιδότη Κώστα Χατζηκωστέα, ο οποίος δεν αντεξετάσθη, είναι ξεκάθαρη ότι στις 13.6.2007 επέδωσε στο Μανώλη Χριστοφή ειδοποίηση του διαιτητή ημερ. 24.5.2007 με την οποία καλείτο να παρουσιαστεί στις 28.6.2007 σε διαιτησία. Η σχετική ειδοποίηση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του Αντρέα Αντωνιάδη. Ο Αιτητής δεν πρέπει να έχει οποιοδήποτε παράπονο για το κατά πόσο ειδοποιήθηκε έγκαιρα για να είναι παρών στην διαιτησία. Η μαρτυρία του Χατζηκωστέα είναι ξεκάθαρη πάνω στο θέμα αυτό. Για το θέμα της γνωστοποίησης της απόφασης ημερομηνίας 28.6.2007 ο ίδιος ο Αιτητής και πάλι αναφέρει ότι ο διαιτητής του ανάγγειλε την απόφαση του, άρα λοιπόν ήταν στο χώρο της διαιτησίας μέχρι που ο διαιτητής απεφάσισε για το γραμμάτιο του και του ανάγγειλε την απόφαση. Είναι παραδεκτό από τον ίδιο, όπως έχω αναφέρει πιο πάνω. Δεν ισχυρίστηκε κανένας από τους ενόρκως δηλούντες ότι του επέδωσαν το κείμενο της απόφασης. Αυτό που του επέδωσαν είναι γνωστοποίηση της απόφασης και αυτό προκύπτει από το Τεκμήριο Δ, το οποίο υπέγραψε ο Μανώλης Χριστοφή που είναι δήλωση ότι του έχει γνωστοποιηθεί γραπτώς η απόφαση του διαιτητή, ημερομηνίας 28.6.2007, στην οποία δήλωση αναγράφεται και ο αριθμός του γραμματίου, υπογράφεται από τον ίδιο τον Αιτητή και δίπλα από την υπογραφή του υπάρχει ημερομηνία 28.6.
3. Επίσης στα πρακτικά διαιτησίας, Τεκμήριο Β, φαίνεται ότι είναι παρών ο Αιτητής, του δόθηκε η ευκαιρία να ακουστεί και να προβάλει την θέση του και είπε ότι αναγνωρίζει την υπογραφή του και συμφωνά με το υπόλοιπο του δανείου που είναι £100.959,
4. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι οι τρεις μάρτυρες που κατέθεσαν για λογαριασμό της Καθ'ης η Αίτηση είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο. Εξάλλου η μαρτυρία τους υποστηρίζεται και από τα έγγραφα, Τεκμήρια στο φάκελο της υπόθεσης. Είναι ο Αιτητής που με διάφορα τεχνάσματα απόφευγε να απαντήσει ευθέως τις ερωτήσεις του δικηγόρου της Καθ'ης η Αίτηση που δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Εξάλλου με την συμπληρωματική του ένορκο δήλωση προσπάθησε να θέσει τον εαυτό του μακριά από τη διαδικασία, μετά που ο ίδιος έθεσε την θέση του αναφορικά με το δάνειο στο διαιτητή, κατά τη στιγμή της έκδοσης της απόφασης, δηλαδή πριν προλάβει να εκδώσει την απόφαση του ο διαιτητής. Και τούτο για να δείξει ότι δεν έλαβε γνώση της απόφασης. Η αγωνιώδης προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο στην αντεξέταση ότι είχε πλήρη άγνοια της διαιτησίας και της διαιτητικής απόφασης όπως και η προσπάθεια του να αποφύγει αναφορά σε οτιδήποτε από το οποίο θα μπορούσε να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι, στην πραγματικότητα, είχε γνώση της διαιτησίας και της διαιτητικής απόφασης ήταν περισσότερο από εμφανής. Δεν μπορεί ο Αιτητής στην μια ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του να αναφέρει ότι ο διαιτητής του ανάγγειλε την απόφαση του και στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του να ισχυρίζεται ότι υπέγραψε το Τεκμήριο Δ όταν ξεκίνησε η διαδικασία της διαιτησίας και ουδέποτε γνωστοποιήθηκε σε αυτόν η απόφαση. Βρίσκω ότι η απόφαση του διαιτητή γνωστοποιήθηκε στον Αιτητή Μανώλη Χριστοφή στις 28.6.2007 τόσο προφορικά, πράγμα το οποίο παραδέχεται ο ίδιος στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 14.10.2008 που υποστηρίζει την αίτηση του, όσο και γραπτώς που έγινε σύμφωνα με το Τεκμήριο Δ. Σύμφωνα με το Τεκμήριο Δ η γνωστοποίηση έγινε γραπτώς με ειδικό έντυπο και είναι ξεκάθαρο από τη μαρτυρία ότι δεν είναι αντίγραφο της ίδιας της απόφασης που του δόθηκε. Σύμφωνα με το άρθρο 52

(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 (Νόμος 22/85): «Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιάς ημερών από τις ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως». Όπως έχει αποφασιστεί στην απόφαση Δημοσθένους

(2000)1 Α.Α.Δ. σελ. 1699, στη σελίδα 1704 η προφορική γνωστοποίηση της απόφασης ικανοποιεί πλήρως τη σχετική απαίτηση του Νόμου. Το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση έχει ως εξής: «Η πιο πάνω διαπίστωση μου για την απαγγελία της διαιτητικής απόφασης στον αιτητή αφαιρεί το σχετικό νομικό βάθρο. Εφόσο ο Νόμος δεν προβλέπει για έγγραφη γνωστοποίηση η προφορική γνωστοποίηση της απόφασης ικανοποιεί πλήρως τη σχετική απαίτηση του Νόμου (Βλ. Husson v. Husson [1962] 3 All E.R. 1056 και Westminster City Council v. Chapman and Others [1975] 2 All E.R. 1103,1105). Ακολουθεί πως η αίτηση πρέπει ν' απορριφθεί». Η προθεσμία των 21 ημερών έχει εκπνεύσει προ πολλού. Πέρασαν από την γνωστοποίηση της απόφασης δύο χρόνια περίπου. Η παρούσα αίτηση, ενόψει των πιο πάνω, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα.» Η πιο πάνω απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε από τον Αιτητή καθ' ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία. Με την πιο πάνω απόφαση η οποία κατέστη τελεσίδικη, είχαν επιλυθεί τα εξής θέματα που εγείρονται στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση: «Α. Η απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση των άρθρων 1, 6 και 10 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4. Β. Ο Διαιτητής, διεξήγαγε τη διαδικασία διαιτησίας με παράνομο και παράτυπο τρόπο καθόσον ειδοποίησε τον καθ' ου η Αίτηση να παραστεί στη διαδικασία και ουσιαστικά του ανάγγειλε την απόφαση την ίδια ημέρα χωρίς να διεξαχθεί καμία διαδικασία και χωρίς να έχει το δικαίωμα και/ή την ευκαιρία διορισμού Δικηγόρου. Γ. Ουδέποτε γνωστοποιήθηκε η απόφαση στον Καθ' ου η Αίτηση ώστε να μπορέσει να ασκήσει το δικαίωμα έφεσης εναντίον της απόφασης. Δ. Ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέποτε συγκατατέθηκε στην παραπομπή οιασδήποτε διαφοράς σε Διαιτησία. Ε. Δεν εφαρμόζεται το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 στον καθ' ου η Αίτηση επειδή δεν είναι και ουδέποτε υπήρξε μέλος της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών.» Οι πιο πάνω λόγοι που αναγράφονται στην ειδοποίηση ένστασης , στην υπό εκδίκαση Αίτηση, είναι οι ίδιοι ακριβώς με τους λόγους που καταγράφονται στην Αίτηση για παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης του Διαιτητή η οποία εκδικάσθηκε στην ίδια με αριθμό και τίτλο υπόθεση και εκδόθηκε η πιο πάνω απόφαση. Αποκλεισμός από δεδικασμένο εγείρεται όταν ένα επίδικο γεγονός έχει αποφασισθεί δικαστικά με τελεσίδικο τρόπο σε δίκη μεταξύ των διαδίκων από ένα Δικαστήριο που είχε αποκλειστική ή συντρέχουσα δικαιοδοσία να επιληφθεί του θέματος και το ίδιο γεγονός επανεμφανίζεται άμεσα σε μεταγενέστερη δίκη μεταξύ των ίδιων διαδίκων. Τόσο η παρούσα υπό εκδίκαση Αίτηση όσο και η Αίτηση παραμερισμού ή ακύρωσης της απόφασης του Διαιτητή είναι δύο ξεχωριστές διαδικασίες. Η πιο πάνω απόφαση εφόσον δεν εφεσιβλήθηκε κατέστη τελεσίδικη. Δεν μπορούν τα ίδια ακριβώς θέματα να εκδικασθούν στην παρούσα διαδικασία. Οι λόγοι ένστασης στην παρούσα Αίτηση είναι πιστή αντιγραφή των λόγων που επικαλέστηκε ο Καθ' ού για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης. Ούτε μια λέξη λιγότερη ούτε μια λέξη περισσότερη. Ο Καθ' ου η αίτηση απέτυχε στην ένσταση του. Η παρούσα Αίτηση εκτός από τον πιο πάνω λόγο θα πρέπει να επιτύχει και για ένα ακόμα λόγο. Η προσπάθεια εκδίκασης των ίδιων θεμάτων με την καταχώρηση της ένστασης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Ενόψει των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα ως οι παράγραφοι Α και Β της Αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο