← Κύπρος

TIM TIMBER IRON MARBLE LTD ν. JOHN LAURENCE AYLING, Αρ. Αγωγής 339/06, 31 Ιανουαρίου, 2011

TIM TIMBER IRON MARBLE LTD ν. JOHN LAURENCE AYLING, Αρ. Αγωγής 339/06, 31 Ιανουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. N. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 339/06 Μεταξύ: T.I.M. TIMBER IRON MARBLE LTD Ενάγουσα και JOHN LAURENCE AYLING Εναγόμενος ---------------------------- 31 Ιανουαρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Ν. Θεοδώρου. Για τον Εναγόμενο: κ. Π. Χριστοδουλίδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η ενάγουσα εταιρεία που εδρεύει στη Λευκωσία και ασχολείται με την κατασκευή και τοποθέτηση ξύλινων επίπλων σε οικίες και άλλους χώρους, διεκδικεί από τον εναγόμενο ποσό £5.321,70 σεντ, το οποίο κατά τους ισχυρισμούς της, αποτελεί το χρεωστικό υπόλοιπο εργασιών που του προσέφερε κατά το έτος
  2. Πιο συγκεκριμένα κατά τους διαλαμβανόμενους στην Έκθεση Απαιτήσεως ισχυρισμούς, η ενάγουσα κατ' εντολή του εναγομένου που δόθηκε τον Ιούλιο ή Αύγουστο του 2004, κατασκεύασε και τοποθέτησε ξύλινη κουζίνα, ντουλάπια και θύρες σε κατοικία που βρίσκεται στο χωρίο Καλλιέπεια στην Πάφο έναντι συμφωνημένου ποσού £10.646,70 σεντ. Έναντι του πιο πάνω τιμήματος, η ενάγουσα στις 26.8.2004 έλαβε από τον εργολάβο της κατοικίας εκ μέρους και για λογαριασμό του εναγόμενου ποσό £3.000 και στις 16.9.2004 από τον ίδιο τον εναγόμενο, ποσό £2.
  3. Ωστόσο παρόλο που οι εργασίες έγιναν υπό την επίβλεψη και ήταν της απόλυτης αρεσκείας του εναγόμενου και περατώθηκαν κανονικά στις 4.10.2004, αυτός αρνείται και παραλείπει μέχρι σήμερα να καταβάλει το υπόλοιπο ποσό των £5.321,70 σεντ. Στον αντίποδα ο εναγόμενος με την Υπεράσπιση του, αρνείται την όποια συμβατική ή άλλη σχέση με την ενάγουσα και την συνακόλουθη υποχρέωση του να καταβάλει το διεκδικούμενο ποσό. Ο ίδιος, ως ισχυρίζεται, δεν ήταν, ούτε παρουσιάστηκε ποτέ ως ιδιοκτήτης της αναφερθείσας κατοικίας. Ουδέποτε επισκέφθηκε τους εκθεσιακούς χώρους της ενάγουσας στη Λευκωσία και ουδέποτε της έδωσε εντολή να προχωρήσει στην κατασκευή και τοποθέτηση των αναφερθέντων επίπλων. Περαιτέρω ουδέποτε επέβλεψε και ουδέποτε εξέφρασε την αρεσκεία του σε σχέση με την ποιότητα ή την τοποθέτηση των επίπλων. Σε σχέση με τις αναφερθείσες πληρωμές προς την ενάγουσα, £3.000 όντως της καταβλήθηκαν από τον εργολάβο της κατοικίας, αλλά τούτο έγινε στα πλαίσια της μεταξύ τους συμφωνίας. Περαιτέρω της κατέβαλε και ο ίδιος £2.225, αλλά τούτο έγινε εκ μέρους της Linda Ayling, ιδιοκτήτριας της κατοικίας ή και εκ μέρους του εργολάβου της κατοικίας. Εν πάση περιπτώσει ο ίδιος καμία οικονομική υποχρέωση δεν έλαβε προσωπικά έναντι της ενάγουσας και κανένα χρηματικό ποσό δεν της οφείλει. Με βάση αυτές τις δικογραφημένες θέσεις η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης, κατάθεσαν τέσσερις συνολικά μάρτυρες, ο Αλέξης Κυπριανού (Μ.Ε.1) - διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας, ο Νεόφυτος Κυριάκου (Μ.Ε.2) - διευθυντής πωλήσεων κατά τον ουσιώδη χρόνο της ενάγουσας εταιρείας, ο εναγόμενος John Laurence Ayling (Μ.Υ.1) και ο Peter Housden (Μ.Υ.2), φίλος του εναγομένου και ιδιοκτήτης παρακείμενης κατοικίας. Από πλευράς γραπτής μαρτυρίας κατατέθηκαν τα εξής έγγραφα ως τεκμήρια: Τεκμήριο 1-Πιστοποιητικό σύστασης της ενάγουσας εταιρείας. Τεκμήριο 2-Πιστοποιητικό εγγεγραμμένου γραφείου της ενάγουσας εταιρείας. Τεκμήριο 3- Αντίγραφο απόδειξης με αρ.0083 για ποσό £3.
  4. Τεκμήριο 4-Αντίγραφο επιταγής με αρ.44270158 για ποσό £2.
  5. Τεκμήριο 4Β-Αντίγραφο απόδειξης με αρ.0081 για ποσό £2.
  6. Τεκμήριο 5-Δελτίο Παράδοσης με αρ.0047 ημερ.24.9.
  7. Τεκμήριο 6Α-Αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού. Τεκμήριο 6Β-Αντίγραφο τιμολογίου με αρ.200072 ημερ.4.10.2004 για ποσό £646,
  8. Τεκμήριο 7-Χειρόγραφο σχέδιο (ντουλαπιών) που ετοιμάστηκε από τον εναγόμενο. Τεκμήριο 8Α-Μαυρόασπρο τυπωμένο σχέδιο κουζίνας με χειρόγραφες σημειώσεις του εναγομένου. Τεκμήριο 8Β-Έγχρωμο τυπωμένο σχέδιο κουζίνας. Τεκμήριο 9-Αρχιτεκτονικά σχέδια κατοικίας. Τεκμήριο 10-Χειρόγραφο σχέδιο (κουζίνας) που ετοιμάστηκε από τον εναγόμενο. Τεκμήριο11-Επιστολή δικηγόρων ημερ.12.11.
  9. Τεκμήριο 12-Πωλητήριο έγγραφο κατοικίας ημερ. 11.2.
  10. Δεν θα καταπιαστώ με το αχρείαστο και ενίοτε αντιπαραγωγικό εγχείρημα της εκτενούς καταγραφής της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων. Νοείται βέβαια ότι η δοθείσα προφορική μαρτυρία σε όλη της την έκταση, τα ως άνω κατατεθέντα τεκμήρια και φυσικά η επιχειρηματολογία των ευπαιδεύτων συνηγόρων, ως αυτή αναπτύχθηκε μέσα από τις αγορεύσεις τους, εξετάσθηκαν ενδελεχώς και διεξοδικά από το Δικαστήριο και αποτελούν το μοναδικό υπόβαθρο της ετυμηγορίας που θα ακολουθήσει (βλ. Al Watani κ.α. v. Παπαδόπουλου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1924, 1937). Αυτού λεχθέντος σχετικές αναφορές, σχόλια και παρατηρήσεις θα γίνουν σε κατοπινό στάδιο όπου τούτο κριθεί αναγκαίο προς επίλυση των επιδίκων θεμάτων. Η πεμπτουσία της παρούσας υπόθεσης, ως εύκολα αναγνώρισαν και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, είναι η αξιολόγηση της μαρτυρίας. Συνεπώς έρχομαι απευθείας στο θέμα αυτό, κάνοντας αρχή από τον Μ.Ε.1 Ο Μ.Ε.1, διευθυντής υπενθυμίζω της ενάγουσας εταιρείας και καθ' ύλη αρμόδιος των δοσοληψιών της, μου προξένησε πολύ καλή εντύπωση. Ήταν προσωπικά γνώστης των γεγονότων και με τρόπο φυσικό και πηγαίο έδωσε μια λεπτομερή και εμπεριστατωμένη περιγραφή των διαδραματισθέντων χωρίς σε καμία στιγμή να υποπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση ουσίας. Η θέση του, ότι, η όλη συναλλαγή και συμφωνία έγινε απευθείας με τον εναγόμενο και όχι με τη σύζυγο του Linda Ayling, πλαισιώνεται τόσο από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 όσο και από πολλά τεκμήρια της υπόθεσης και κρίνεται απόλυτα πειστική και ειλικρινής. Πειστική επίσης είναι η θέση του σε σχέση με το συμφωνηθέν τίμημα, τις πληρωμές που έγιναν και για το υπόλοιπο που παραμένει απλήρωτο μέχρι σήμερα. Θα αναφερθώ λεπτομερέστερα στα ζητήματα αυτά (σε αντιδιαστολή) κατά την αξιολόγηση του εναγομένου (Μ.Υ.1). Για όλους τους πιο πάνω λόγους δέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 στην ολότητα της. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί ο (επουσιώδης) ισχυρισμός του, ότι, υπήρχε ρητός όρος για επιβολή επιτοκίου 9% επί του οφειλομένου ποσού (παράγραφος 9 του εγγράφου 1). Δεν υπάρχει οποιοδήποτε γραπτό στοιχείο ή πειστήριο που να επιμαρτυρεί κάτι τέτοιο και δεν δέχομαι ότι υπήρξε τέτοια συμφωνία μεταξύ των μερών. Πολύ καλή εντύπωση μου προξένησε και ο Μ.Ε.
  1. Κατάθεσε και αυτός με τρόπο πηγαίο και ευθύ, χωρίς περιστροφές και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις ουσίας. Βέβαια ο μάρτυρας αυτός, από πλευράς αμεσότητας και συνοχής, δεν είχε τον ίδιο βαθμό εμπλοκής στα διαδραματισθέντα όπως ο Μ.Ε.1, αλλά στον βαθμό που είχε εμπλοκή, η μαρτυρία του συνεπικουρεί και πλαισιώνει ουσιαστικά την αντίστοιχη του Μ.Ε.
  2. Προκύπτει και από τη δική του μαρτυρία ότι ο εναγόμενος ήταν εξ αρχής ο άμεσα αναμεμειγμένος και το πρόσωπο που συναλλάχτηκε και συμφώνησε με την ενάγουσα εταιρεία για την κατασκευή και τοποθέτηση των επίμαχων επίπλων και άλλων ξύλινων κατασκευών στην κατοικία. Για τους πιο πάνω λόγους δέχομαι και τη μαρτυρία του Μ.Ε.
  3. Στον αντίποδα ο εναγόμενος (Μ.Υ.1) μου προξένησε τη χείριστη δυνατή εντύπωση. Ήταν διστακτικός και αμφίλογος και η μαρτυρία του βρίθει κενών, ανακολουθιών και αντιφάσεων. Συγκεκριμένα τόσο στο δικόγραφο του όσο και στα αρχικά στάδια της μαρτυρίας του επιχείρησε ανεπιτυχώς να αποστασιοποιηθεί από την όλη συναλλαγή και συμφωνία, προτάσσοντας συνεχώς το επιχείρημα ότι η κατοικία ανήκει στην Linda Ayling και όχι στον ίδιο. Στο δικόγραφο μάλιστα παραλείφθηκε επιμελώς να αναφερθεί ότι η Linda Αyling είναι σύζυγος του και ότι μαζί αγόρασαν και διαμένουν στην κατοικία. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κατοικίας δεν είναι καθοριστικό ως προς την εγκυρότητα της συναλλαγής και συμφωνίας και κατ' επέκταση της δυνατότητας της ενάγουσας να εισπράξει το λαβείν της. Σημασία έχουν τα πρόσωπα που συναλλάχτηκαν και συνομολόγησαν τη συμφωνία. Η αξιόπιστη μαρτυρία αυτής της υπόθεσης κατέδειξε ότι ο άμεσα αναμεμειγμένος από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν ο εναγόμενος και άρα αυτός συναλλάχτηκε, αυτός συμφώνησε και αυτός δεσμεύεται έναντι της ενάγουσας. Ως προανέφερα η προσπάθεια αποστασιοποίησης από την συναλλαγή και συμφωνία ήταν έντονη. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρεται στην παράγραφο 5(β) της Υπεράσπισης, πως, ο εναγόμενος ουδέποτε επισκέφθηκε τα γραφεία της ενάγουσας στη Λευκωσία. Κατά τη δίκη όμως, καταδείχθηκε ακριβώς το αντίθετο, αφού ο εναγόμενος παραδέχθηκε ότι δεν ισχύει η παράγραφος 5(β) και πως ήταν παρών κατά την αρχική επίσκεψη στους εκθεσιακούς χώρους της ενάγουσας στη Λευκωσία. Ομοίως στην Υπεράσπιση αναφέρεται πως ο εναγόμενος δεν είχε καμία "σχέσει" (sic) και δικαίωμα με την κατοικία (παράγραφος 7(α)) και πως δεν ενέκρινε, ούτε επέβλεψε οποιαδήποτε εργασία (παράγραφος 5(δ)). Η μαρτυρία όμως κατέδειξε και πάλι ακριβώς το αντίθετο. Μολονότι η κατοικία ενεγράφη αρχικά στο όνομα της συζύγου του εναγομένου, αγοράστηκε (ως ο ίδιος ανέφερε) με κοινά χρήματα. Ομοίως κατέχετο εξ αρχής και από τους δύο, ενώ αργότερο ενεγράφη επ' ονόματι και των δύο. Συνεπώς η σχέση του με την κατοικία ήταν ανέκαθεν άμεση και ουσιαστική. Περαιτέρω και επί της ουσίας, πέραν της παρουσίας του στην αρχική επίσκεψη και παραγγελία, είναι πρόδηλο ότι αυτός έδινε οδηγίες προς την ενάγουσα. Αυτός σχεδίασε τα ντουλάπια που θα κατασκευάζονταν (τεκμήριο 7). Αυτός σημείωσε τις υποδείξεις και παρατηρήσεις του επί του σχεδίου της κουζίνας (τεκμήριο 8Α) και αυτός σχεδίασε την κουζίνα και τις θύρες που θα κατασκευάζονταν (τεκμήριο 10). Αυτός εξέδωσε και παρέδωσε έναντι του τιμήματος την επιταγή (τεκμήριο 4Α) και αδιαμαρτύρητα στο δικό του όνομα εκδόθηκε η σχετική απόδειξη που αφορούσε (τεκμήριο 4Β). Ερωτηθείς γιατί εξέδωσε ο ίδιος επιταγή αφού η συναλλαγή αφορούσε υποτίθεται τρίτο πρόσωπο, το μόνο που μπόρεσε να πει ήταν ότι, "αυτός (εννοώντας τον Μ.Ε.1) μου το ζήτησε" και ότι "χρωστούσα κάποιου λεφτά και πλήρωσα για τα έξτρα". Παράλληλα αυτός διαβουλευόταν συνεχώς με τον Μ.Ε.1 και αυτός παρέλαβε την κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 6Α) χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθεί. Συνεπώς κρίνω ότι ο εναγόμενος (Μ.Υ.1) είναι αναξιόπιστος και για τον λόγο αυτό απορρίπτω τη μαρτυρία του. Ο Μ.Υ.2 ο οποίος επιχείρησε τρόπον τινά να παραλληλίσει τον εαυτό του με τον εναγόμενο και ο οποίος (ως ο ίδιος ανέφερε), βρίσκεται σε αντιδικία με την ενάγουσα, δεν με έπεισε με τη μαρτυρία του. Μου φάνηκε ότι τα κίνητρα του ήταν αλλότρια και ιδιοτελή και συνεπώς απορρίπτω τα λεγόμενα του. Έτσι και αλλιώς η μαρτυρία του δεν βοηθά επί της ουσίας τον εναγόμενο. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση τα ευρήματα και συμπεράσματα μου σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα αυτής της υπόθεσης έχουν ως εξής: Κατά τον Ιούλιο ή Αύγουστο του 2004, ο εναγόμενος συνοδευόμενος από κάποιο εργολάβο ονόματι Σάββα, επισκέφθηκε τον εκθεσιακό χώρο της ενάγουσας στη Λευκωσία αναφορικά με το ενδεχόμενο παραγγελίας ξύλινης κουζίνας, ντουλαπιών και θυρών για κατοικία που είχαν προσφάτως αγοράσει με τη σύζυγο του Linda Ayling στο χωριό Καλλιέπεια στην Πάφο. Η κατοικία ενεγράφη αρχικά στο όνομα της συζύγου του εναγομένου, αλλά σ' αυτή διέμεναν και οι δύο. Ο εναγόμενος μέσω του διευθυντή της Μ.Ε.1, συμφώνησε με την ενάγουσα και προχώρησε όντως στην παραγγελία μιας ξύλινης κουζίνας, ντουλαπιών και θυρών (βλ σχέδια- τεκμήρια 7,8Α, 8Β και 10) για την εν λόγω κατοικία έναντι συμφωνημένου ποσού £10.646,70 σεντ. Η ενάγουσα υπό τη συνεχή εποπτεία και έγκριση του εναγομένου προχώρησε στην κατασκευή και τοποθέτηση της παραγγελθείσας κουζίνας, των ντουλαπιών και θυρών. Η εν λόγω εργασία εκτελέστηκε κατά τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2004 και περατώθηκε τελειωτικά στις 4.10.
  4. Σχετικό είναι το δελτίο παράδοσης (τεκμήριο 5) και το τιμολόγιο (τεκμήριο 6Β). Έναντι του συμφωνημένου τιμήματος, η ενάγουσα στις 26.8.2004 έλαβε από τον εργολάβο της κατοικίας εκ μέρους και για λογαριασμό του εναγόμενου ποσό £3.000 (βλ. απόδειξη-τεκμήριο 3) και στις 16.9.2004 από τον ίδιο τον εναγόμενο ποσό £2.225 (βλ. επιταγή- τεκμήριο 4Α και απόδειξη-τεκμήριο 4Β). Παρά το γεγονός ότι οι κατασκευές ήταν της απόλυτης αρεσκείας του εναγόμενου και του αποστάληκε αρχικά κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 6A) και στη συνέχεια επιστολή των δικηγόρων (τεκμήριο 11), αυτός αρνείται και παραλείπει μέχρι σήμερα να καταβάλει το υπόλοιπο ποσό των £5.321,70 σεντ. Στη βάση της πιο πάνω αντισυμβατικής συμπεριφοράς του εναγομένου, η ενάγουσα δικαιούται σε απόφαση για το εν λόγω οφειλόμενο ποσό. Παρά το γεγονός ότι διεκδικείται επιτόκιο 9% επί του οφειλομένου ποσού από 4.10.2004, ως προανέφερα δεν υπάρχει οποιοδήποτε γραπτό στοιχείο ή πειστήριο που να επιμαρτυρεί μια τέτοια συμφωνία και συνεπώς το επιδικασθέν ποσό θα φέρει νόμιμο τόκο. Τέλος αφού έγινε νύξη, έστω και χλιαρή, από τον ευπαίδευτο συνήγορο του εναγομένου σε σχέση με την κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, να επισημάνω ότι ορθώς καταχωρήθηκε η αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αφού στη Λευκωσία έχει την έδρα της η ενάγουσα εταιρεία και με βάση καθιερωμένη, διαχρονική αρχή της νομολογίας, ο οφειλέτης υποχρεούται να αναζητήσει τον πιστωτή για σκοπούς πληρωμής και όχι το αντίθετο (βλ. Theofanous v. Georghiou
(1969)1 C.L.R. 203, Stefanidou v. Pirgoti
(1975)1 C.L.R. 100 Κωστάκη Πουγιούκα v. Σοφία Πουγιούκα
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 2014 και Χριστοφόρου κ.α. v. PANEUROPEAN INSURANCE CO LTD
(2002)1 Α.Α.Δ. 1644) Εκδίδεται λοιπόν απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €9.092,65 σεντ (που αντιστοιχεί σε £5.321,70 σεντ) πλέον νόμιμο τόκο πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .............................. Στ. N. Σταύρου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.