ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ ΛΤΔ, Αρ. Αίτ.: 289/2010, 2 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. N. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Αίτ.: 289/2010 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ ΛΤΔ από τη Λευκωσία. και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 Αίτηση Διάλυσης ημερ. 14.4.2010 2 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Άγις Γεωργιάδης. Για την Καθ' ης η αίτηση: κ. Ανδρέας Μάγος. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, η αιτήτρια (LAKIS GEORGIOU CONSTRUCTION LTD) ζητά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της καθ' ης η αίτηση (ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ Λτδ) ισχυριζόμενη ότι είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Πιο συγκεκριμένα κατά τους διαλαμβανόμενους ισχυρισμούς στην παράγραφο 11 της Αίτησης (οι οποίοι έγιναν παραδεκτοί από την καθ' ης η αίτηση), "με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 09/03/10 που επιδόθηκε με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας στις 10/03/10, απαίτησαν από την Εταιρεία να καταβάλει στους Αιτητές τα ποσά της Απόφασης (Γενική Αίτηση 209/06 Ε.Δ.Πάφου) πλέον τα έξοδα της έφεσης της παρ. 10 παραπάνω (Πολιτική Έφεση 240/07), δηλαδή: (α) €58.160,28 πλέον τόκους επί του εν λόγω ποσού προς 8% ετήσια από 14/12/05· (β) €7.545,60 πλέον τόκους επί του εν λόγω ποσού προς 8% ετήσια από 02/02/06· (γ) €12.717,70 πλέον τόκους επί του εν λόγω ποσού προς 8% ετήσια από 13/04/06 μέχρι την εξόφληση· και (δ) €1.508,00 πλέον Φ.Π.Α. πλέον τόκους επί του εν λόγω ποσού προς 8% ετήσια από 31/07/06· και (ε) €2.500,00 πλέον Φ.Π.Α. πλέον τόκους επί του εν λόγω ποσού προς 5,5,% ετήσια από 19/02/10." Παρά την επίδοση της πιο πάνω επιστολής, η καθ' ης η αίτηση αμέλησε να καταβάλει ή εξασφαλίσει προς ικανοποίηση της αιτήτριας τα παραπάνω ποσά (παράγραφος 12) και είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (παράγραφος 13). Τα γεγονότα της Αίτησης επιβεβαιώνονται με ένορκη δήλωση του Συμβούλου της αιτήτριας κ. Μιχαλάκη Χαραλάμπους. Σ' αυτή επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια, μεταξύ των οποίων και η απαίτηση πληρωμής που αναφέρεται στην παράγραφο 11 της Αίτησης μαζί με την ένορκη δήλωση επίδοσης του δικαστικού επιδότη (τεκμήριο Ε). Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε Ένσταση στις 11.6.2010, η οποία θεμελιώνεται κατά κύριο λόγο στα άρθρα 211, 212 και 324 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης που προβάλλονται είναι οι εξής: "
- Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας.
- Η παρούσα αίτηση είναι προϊόν εκβιασμού της Εταιρείας Lakis Georgiou Construction Ltd από την Πάφο.
- Η παρούσα αίτηση είναι εκβιαστική και καταχρηστική.
- Η καθ' ης η αίτηση ήτο πάντοτε έτοιμη και πρόθυμη να εξασφαλίσει το προϊόν της απόφασης της αγωγής 209/2006 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου.
- Η αιτήτρια απέκρυψε και αποκρύβει ουσιώδη γεγονότα.
- Η αίτηση των αιτητών δεν είναι καλής πίστεως και σύμφωνα με τα χρηστά ήθη και τις βασικές αρχές του Δικαίου.
- Η θέση της καθ' ης η αίτηση είναι ότι είναι άδικο και εναντίον του Δικαίου της επιείκειας να διαλυθεί η Εταιρεία." Από πλευράς γεγονότων η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Χρυσόστομου Μάγου, νόμιμου αντιπροσώπου της καθ' ης η αίτηση (ως χαρακτηρίζεται), στην οποία εξειδικεύει και αναπτύσσει τους πλείστους λόγους ένστασης. Κατά την ακροαματική διαδικασία έγιναν παραδεκτές οι παράγραφοι 1-11 της Αίτησης που καλύπτουν τη συντριπτική πλειοψηφία των ισχυρισμών της αιτήτριας, με αποτέλεσμα ο ενόρκως δηλών της αιτήτριας Μιχαλάκης Χαραλάμπους (Μ.Α.1) που κλήθηκε ως μάρτυρας, να περιοριστεί στο να υιοθετήσει την ένορκη του δήλωση και το περιεχόμενο της Αίτησης και να προσθέσει απλώς ότι δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση στην απαίτηση πληρωμής της αιτήτριας. Η πλευρά της καθ' ης η αίτηση επέλεξε να μην αντεξετάσει τον Μ.Α.1 και να μην προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία εις απάντηση των ισχυρισμών της αιτήτριας. Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας κ. Γεωργιάδης, αφού αναφέρθηκε στις νομικές αρχές που διέπουν την εκκαθάριση εταιρειών με παραπομπή σε σχετική νομολογία, υποστήριξε πως στην προκειμένη περίπτωση πληρούνται οι προϋποθέσεις τόσο του άρθρου 212(α) όσο και του άρθρου 212(γ) του Κεφ.113 για να εκδοθεί το αιτούμενου διάταγμα. Απ' εκεί και πέρα ο συνήγορος διαφώνησε με τις θέσεις της καθ' ης η αίτηση ως αυτές αναπτύσσονται στην Ένσταση της, υποδεικνύοντας ιδιαιτέρως πως η αιτήτρια δεν απέκρυψε οποιοδήποτε ουσιώδες γεγονός που να ήταν γνωστό κατά την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης. Ομοίως σε σχέση με τα περί κατάχρησης της διαδικασίας και εκβιασμού, υποστήριξε πως οι ισχυρισμοί αυτοί παρέμειναν μετέωροι και απορριπτέοι αφού δεν ταξινομήθηκαν σε οποιανδήποτε αναγνωρισμένη κατηγορία κατάχρησης. Στον αντίποδα ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ης η αίτηση κ. Μάγος επέλεξε ουσιαστικά να επικεντρώσει την αγόρευση του σε ένα και μόνο θέμα. Συγκεκριμένα αφού παράπεμψε το Δικαστήριο σε διάφορα αποσπάσματα από την υπόθεση Pan-Aman Hotels Ltd v. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796, υποστήριξε πως στην προκειμένη περίπτωση (όπως συνέβη και στην Pan-Aman) η αιτήτρια, έδωσε απλώς μαρτυρία ότι η καθ' ης η αίτηση δεν ικανοποίησε μια δικαστική απόφαση. Το γεγονός τούτο όμως δεν είναι αρκετό για να πετύχει μια αίτηση στη βάση του άρθρου 211(ε) σε συνάρτηση με το άρθρο 212(γ) του Κεφ.
- Χρειαζόταν επιπλέον και μαρτυρία σε σχέση με όλες τις υποχρεώσεις της εταιρείας, περιλαμβανομένων ενδεχόμενων και μελλοντικών, στα πλαίσια στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της. Στην εδώ περίπτωση ελλείπει τέτοια μαρτυρία και επομένως η Αίτηση θα πρέπει να αποτύχει. Με έναυσμα αυτό το τελευταίο επιχείρημα του κ. Μάγου ξεκαθαρίζω τα εξής: Ημεδαπή εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί για οποιονδήποτε από τους έξι λόγους που εξειδικεύονται στο άρθρο 211(α) - (ε) του Κεφ.
- Στη δοσμένη περίπτωση η αιτήτρια επικαλείται την ανικανότητα της καθ' ης η αίτηση να αποπληρώσει τα χρέη της. Την περίπτωση δηλαδή που προβλέπεται στο άρθρο 211(ε). Σύμφωνα με το άρθρο 212, εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της υπό την έννοια του άρθρου 211(ε) όταν: «(α) αν πιστωτής με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίδοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» Σε κάθε αίτηση όπου γίνεται επίκληση της ανικανότητας πληρωμής χρέους βάσει του άρθρου 211(ε), θα πρέπει να εξειδικεύεται και όπου χρειάζεται να προσκομίζεται προς τούτο μαρτυρία για το ποια από τις τρεις περιπτώσεις του άρθρου 212 τυγχάνει εφαρμογής (βλ. Pan-Aman Hotels Ltd v. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796). Στην υπόθεση αυτή τονίστηκε επίσης, ότι, οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 212 δεν είναι αυτοτελείς και δεν παρέχουν ξεχωριστό λόγο εκκαθάρισης, ως πεπλανημένα έκρινε το εκεί πρωτόδικο Δικαστήριο. Απλώς η κάθε μια από τις τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 212, αναφέρεται σε ξεχωριστή περίπτωση ανικανότητας της εταιρείας για καταβολή των χρεών της, πάντα υπό την έννοια του άρθρου 211(ε). Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε περαιτέρω, ότι, τα στοιχεία που περιλαμβάνονταν στην εκεί αίτηση δεν ήταν αρκετά για να τοποθετηθεί επαρκώς η περίπτωση είτε στα πλαίσια του άρθρου 212(α) είτε στα πλαίσια του άρθρου 212(γ). Σε σχέση δε με το άρθρο 212(γ) τονίστηκε επιπλέον πως δεν επαρκούσε ούτε και η μαρτυρία αφού χρειάζονταν στοιχεία σε σχέση με τη συνολική κατάσταση της εταιρείας, λαμβανομένων υπόψη όλων των υποχρεώσεων της εταιρείας, περιλαμβανομένων ενδεχόμενων και μελλοντικών, στα πλαίσια στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της. Σε αντιδιαστολή με τα πιο πάνω, στην εδώ περίπτωση εξειδικεύεται με απόλυτη σαφήνεια στην Αίτηση, πως, η ανικανότητα αποπληρωμής χρεών που αποδίδεται στην καθ' ης η αίτηση βάσει του άρθρου 211(ε) είναι η προϋπόθεση που προβλέπεται στο άρθρο 212 (α), δηλαδή η παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, υπογεγραμμένης απαίτησης πληρωμής, η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή. Επ' αυτού σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 11 της Αίτησης, η οποία υπενθυμίζω, έγινε παραδεκτή στο σύνολο της. Η αναντίλεκτη διευκρίνιση του Μ.Α.1 (ο οποίος κρίνεται αξιόπιστος) ότι, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση στην απαίτηση πληρωμής της αιτήτριας ως επίσης και το τεκμήριο Ε που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Μ.Α.1, το οποίο συναποτελείται από την ίδια την απαίτηση πληρωμής ημερ.9.3.2010 και την ένορκη δήλωση του δικαστικού επιδότη που την επέδωσε στον διευθυντή της καθ' ης η αίτηση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, στις 10.3.2010. Παρενθετικά να επισημάνω ότι δεν προκύπτει οτιδήποτε μεμπτό από το γεγονός ότι η απαίτηση υπογράφεται από τον δικηγόρο της αιτήτριας, αφού ο δικηγόρος θεωρείται εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος και δύναται να υπογράφει εκ μέρους του πιστωτή (βλ. Halsbury's Laws of England (3η έκδοση) Τόμος 2, σελ.577, παρ.304). Με βάση αυτή την εικόνα, αποδεικνύεται και μάλιστα αναντίλεκτα, ότι, η καθ' ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της συμφώνως του άρθρου 211(ε) για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 212(α). Συνακόλουθα και λαμβάνοντας υπόψη ότι υπό τις περιστάσεις δημιουργείται νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης αδυναμίας πληρωμής χρεών (βλ. G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 4), το Δικαστήριο οφείλει να διατάξει την εκκαθάριση της εταιρείας (βλ. M. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Ζήνωνος
(2001)1 Α.Α.Δ., 1649 και In re AMALGAMATED PROPERTIES OF RHODESIA
(1913)LIMITED [1917] 2 Ch.115). Είναι γεγονός ότι στην αγόρευση του, ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας κ. Γεωργιάδης, εκ του περισσού και αχρείαστα θα έλεγα, υπέβαλε ότι αποδεικνύεται η αδυναμία της καθ' ης η αίτηση να πληρώσει τα χρέη της και στη βάση του άρθρου 212(γ). Τέτοια εισήγηση δεν καλύπτεται από το περιεχόμενο της Αίτησης και δεν αποδεικνύεται με την απαιτούμενη επάρκεια και στόχευση από το υπάρχον μαρτυρικό υλικό. Θα χρειαζόταν από πλευράς αιτήτριας η προσκόμιση στοχευμένης μαρτυρίας σε σχέση με τη συνολική κατάσταση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, λαμβανομένων υπόψη όλων των υποχρεώσεων της, περιλαμβανομένων ενδεχόμενων και μελλοντικών, στα πλαίσια στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της. Αυτά τα στοιχεία δεν είναι δυνατό να θεωρηθούν δεδομένα απλά και μόνο διότι γίνονται κάποιες επιμέρους αναφορές σε ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Μάγου που υποβλήθηκε στα πλαίσια άλλης αίτησης, έστω και αν αυτή η ένορκη δήλωση κατατέθηκε ως τεκμήριο στα πλαίσια και της παρούσας Αίτησης. Συνεπώς αν η Αίτηση εδραζόταν στο άρθρο 211(ε) σε συνάρτηση με το άρθρο 212(γ), θα είχε δίκαιο ο κ. Μάγος στο ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία δεν επαρκεί. Ωστόσο, ως υπέδειξα πιο πάνω, η Αίτηση θεμελιώθηκε και αποδείχθηκε στη βάση του άρθρου 211(ε) σε συνάρτηση με το άρθρο 212(α). Έρχομαι τώρα στα ζητήματα κατάχρησης, εκβιασμού και απόκρυψης ουσιώδους γεγονότος που καλύπτουν βασικά όλους τους λόγους ένστασης πλην του λόγου ένστασης
(4). Το Δικαστήριο έχει πράγματι εξουσία να παρεμποδίζει κατάχρηση οποιασδήποτε δικαστικής διαδικασίας. Όπως εξηγείται στην υπόθεση Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. η δικαιοδοσία είναι σύμφυτη και αποβλέπει σε τελευταία ανάλυση στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η διαδικασία μπορεί να κατασταλεί όποτε η προσεπίκληση της μολύνεται από αλλότρια κίνητρα. Σχετικές επί του θέματος είναι οι υποθέσεις Βασιλείου v. Μακρίδη
(2000)2 Α.Α.Δ. 133, M & M Loizou Ltd v. Jumbo Investments Ltd
(2000)2 Α.Α.Δ. 717, Χαραλαμπίδης v. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 και Korkut v. Γεωργίου κ.α.(Αρ.2)
(2007)1 Α.Α.Δ. 1333). Στην αγγλική υπόθεση Re A Debtor [1955] 2 All E.R. 656 (C.A) που αφορούσε διαδικασία πτώχευσης, η οποία είναι το αντίστοιχο διάβημα για φυσικά πρόσωπα, αναφέρθηκαν τα εξής: (c) the other hand the court will always look strictly at the conduct of a creditor using or threatening bankruptcy proceedings; and, if the court concludes that the creditor has used or threatened the proceedings at all oppressively (for example in order to obtain some payment or promise from the debtor or some other collateral advantage to himself properly attributable to the use of the threat), the court will not hesitate to declare the creditor's conduct extortionate and will not allow him to make use of the process which he has abused..... In every case it is a question of fact in all the circumstances of the case whether there has been, in truth, extortion. Ομοίως στην υπόθεση Re A Judgment Summons [1953] 1 All E.R. 424 αναφέρεται ότι, δεν είναι παραδεκτή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης όπου τούτο θα αποτελούσε μέσο καταπιεστικό για τα δικαιώματα του χρεώστη. Εφόσον στοιχειοθετείται καταπίεση, η διαδικασία αναστέλλεται προς διαφύλαξη του σκοπού για τον οποίο παρέχεται το δικονομικό μέτρο (βλ. επίσης London Clubs Ltd κ.α v. Παπαδόπουλου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1699). Από την άλλη στην υπόθεση Re Sunderland [1911] 2 K.B 658 στην οποία δεν έγινε δεκτή η εισήγηση για κατάχρηση, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Again in the absence of fraud or extortion, the mere fact that the petitioning creditor desires to obtain not only a distribution of the debtor's assets among his creditors, but also a consequential advantage (e.g., to terminate a partnership with a debtor) will not constitute an abuse of process or "sufficient cause" for dismissing the petition: "such a desire and intention on the part of the petitioning creditor is simply a by-motive, which would not taint his procedure unless there were proof of positive fraud." Οι ενστάσεις της πλευράς της καθ' ης η αίτηση στο πλαίσιο αυτό, φαίνεται να σχετίζονται με το γεγονός ότι στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 209/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, η αιτήτρια σε ημερομηνία μεταγενέστερη της καταχώρησης της παρούσας Αίτησης, καταχώρησε εναντίον της καθ' ης η αίτηση, αίτηση με την οποία, πρωτευόντως ζητά την ακύρωση κάποιων κατ' ισχυρισμό καταδολιευτικών μεταβιβάσεων και δευτερευόντως την καταβολή του χρέους δια μηναίων δόσεων. Σε σχέση με το σκέλος που αφορά την ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, όχι απλώς δεν προκύπτει θέμα κατάχρησης ή εκβιασμού, αλλά αντίθετα φαίνεται να εντάσσεται στη θεμιτή προσπάθεια, συγκέντρωσης, διασφάλισης και προστασίας των περιουσιακών στοιχείων της καθ' ης η αίτηση, προς όφελος των πιστωτών, μεταξύ των οποίων είναι βεβαίως και η αιτήτρια. Σε σχέση με το σκέλος που αφορά την καταβολή μηναίων δόσεων, ομολογουμένως προκύπτει στην όψη του πράγματος, μια αντίφαση. Η διαπίστωση όμως αυτή, χωρίς την προσκόμιση διασυνδετικών στοιχείων και πειστηρίων που να φανερώνουν έκδηλη προσπάθεια εκμετάλλευσης της παρούσας δικαστικής διαδικασίας προς εξυπηρέτηση ιδιοτελών και αλλότριων κινήτρων, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί τον τερματισμό της διαδικασίας για λόγους κατάχρησης. Επ' αυτού να επισημάνω πως κατά την εξέταση εγερθέντος ζητήματος κατάχρησης, δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων αλλά ελέγχεται απλώς ο τρόπος χρησιμοποίησης των διαδικασιών (βλ. Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd, Πολ.Εφεση 131/05, ημερ. 8.9.2006). Περαιτέρω να υπενθυμίσω ότι η νομοθετική γνησιότητα της Αίτησης έχει ήδη εξεταστεί και κριθεί κατά τρόπο θετικό για την αιτήτρια. Όλοι επομένως οι προαναφερθέντες λόγοι ένστασης απορρίπτονται ως ανεδαφικοί. Παραμένει ο λόγος ένστασης
(4)που αφορά υποτιθέμενη διάθεση της καθ' ης η αίτηση να εξασφαλίσει το προϊόν της Αίτησης (αγωγή αναφέρεται) 209/06. Ο λόγος αυτός παρέμεινε κενό γράμμα. Δεν προσκομίστηκε μαρτυρία κατά την ακρόαση, ούτε και αναφέρεται οτιδήποτε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση που να συγκεκριμενοποιεί και να προσδίδει σοβαρότητα και υπόσταση σ' αυτό τον ισχυρισμό. Ούτε και αναφέρθηκε το παραμικρό σε σχέση με το ζήτημα αυτό στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση. Συνεπώς, αν δεν εγκαταλείφθηκε εντελώς αυτός ο λόγος ένστασης, παραμένει αόριστος και μετέωρος και ως τέτοιος απορρίπτεται. Ως κατάληξη όλων όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Ο επίσημος παραλήπτης διορίζεται προσωρινός εκκαθαριστής της περιουσίας της. Τα έξοδα της Αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ' ης η αίτηση. Είναι δε πληρωτέα από την περιουσία της καθ' ης η αίτηση. (Υπ.) ......... Στ. Ν. Σταύρου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο